Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μάριος Ασσιώτης, Αρ. Υπόθεσης: 23152/12, 8/6/2015

(1)/2007 και άρθρων του περί της Σύμβασης κατά του Εγκλήματος μέσω του Διαδικτύου Νόμου 22 (ΙΙΙ)/

1. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος στις 4 Απριλίου 2011 κατείχε παιδικό πορνογραφικό υλικό. Πρόκειται για μεγάλο αριθμό φωτογραφιών και video τα οποία εξηγούνται με λεπτομέρεια στο κατηγορητήριο. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή στις κατηγορίες προβάλλοντας εξ υπαρχής την υπεράσπιση, ότι σε προγενέστερη χρονική περίοδο από αυτή που αναφέρεται στο παρόν κατηγορητήριο και για άλλη ημερομηνία από αυτή που αφορά η παρούσα υπόθεση και στα πλαίσια άλλης ποινικής υπόθεσης είχε καταδικαστεί, μετά από δική του παραδοχή, για τα ίδια αδικήματα και το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας του επέβαλε χρηματική ποινή και διατάχθηκε μάλιστα η επιστροφή σε αυτόν των διαφόρων Τεκμηρίων που είχαν κατασχεθεί. Σημειώνω ότι η υπεράσπιση αυτή, δεν είναι η υπεράσπιση, ότι ο κατηγορούμενος είχε ξανακαταδικαστεί για το ίδιο αδίκημα, «autrefois convict» γιατί η ημερομηνία αδικήματος για την οποία καταδικάστηκε από την ημερομηνία αδικήματος, που αντιμετωπίζει τώρα, διαφέρουν. Ήταν εξ αρχής η θέση του κυρίου Ιωάννου, και αυτό το αναφέρω από τώρα για να είναι πιο κατανοητή η παρούσα απόφαση, ότι όταν διατάχθηκε η επιστροφή των τεκμηρίων στον κατηγορούμενο στα πλαίσια της προηγούμενης ποινικής υπόθεσης, για την οποία και καταδικάστηκε, προφανώς δεν αφαιρέθηκαν από τους ηλεκτρονικούς του υπολογιστές, τους πύργους ηλεκτρονικών υπολογιστών, τους σκληρούς δίσκους των ηλεκτρονικών υπολογιστών και/ή τον φορητό ηλεκτρονικό του υπολογιστή, το πορνογραφικό υλικό για το οποίο παραδέκτηκε τις σχετικές κατηγορίες και επομένως ότι όλο το πορνογραφικό υλικό που βρίσκεται τώρα στην κατοχή της Αστυνομίας και αφορά την παρούσα υπόθεση και τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο, αποτελεί μέρος της προηγούμενης λανθασμένης και παράνομης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, υπογραμμίζοντας ότι έκτοτε ο κατηγορούμενος ουδέποτε ξαναείδε τέτοιο υλικό. Σημειώνω από τώρα ότι το Δικαστήριο δεν γνωρίζει ποια ήταν η προηγούμενη ποινική υπόθεση που ο κατηγορούμενος αντιμετώπισε, τι αδικήματα αφορούσε η εν λόγω υπόθεση, τις ημερομηνίες αδικημάτων που αφορούσε η προηγούμενη υπόθεση, τι τεκμήρια κατασχέθηκαν στα πλαίσια της προηγούμενης υπόθεσης, πότε δόθηκαν πίσω στον κατηγορούμενο τα τεκμήρια που αφορούσε η προηγούμενη υπόθεση και κατά πόσον αφαιρέθηκε η όχι το πορνογραφικό υλικό που υπήρχε σε αυτά και αποτέλεσε αντικείμενο της προηγούμενης υπόθεσης. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της, κάλεσε στο Δικαστήριο και έδωσαν προφορική μαρτυρία 2 μάρτυρες ενώ κατατέθηκαν επίσης εξ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους αρκετά τεκμήρια. Διάφορα άλλα Τεκμήρια κατατέθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία. Η πλήρης έκταση της μαρτυρίας καθώς η περιγραφή των διάφορων τεκμηρίων είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά της υπόθεσης. Στην απόφαση αυτή θα γίνει αναφορά μόνο στα κυριότερα σημεία της μαρτυρίας που αφορούν την εισήγηση που εξετάζεται, και τούτο για καλύτερη κατανόηση της απόφασης. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο συνήγορος του κατηγορούμενου υπέβαλε στο Δικαστήριο εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση σε καμιά από τις κατηγορίες εναντίον του κατηγορούμενου και ζήτησε από το Δικαστήριο, όπως τον αθωώσει και απαλλάξει από αυτό το στάδιο. Αυτή η εισήγηση του κυρίου Ιωάννου, η οποία προσέκρουσε βέβαια στην αντίθετη θέση της κυρίας Χατζηκωνσταντή, αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Ο ΜΚ1 είναι ο αστυφύλακας 4855 Σάββας Συμεού, ο οποίος είναι εκ των εξεταστών της παρούσας υπόθεσης και υπηρετεί στο Γραφείο Καταπολέμησης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, στις 31.1.11 διαβιβάστηκε επίσημο μήνυμα από την Interpol Λουξεμβούργου προς την Interpol Λευκωσίας, που αφορούσε ύπαρξη παιδικού πορνογραφικού υλικού στο διαδίκτυο. Μαζί με την πληροφόρηση διαβιβάστηκε ένας ψηφιακός δίσκος, ο οποίος περιείχε τα log files και τα IP addresses των χρηστών που επέλεγαν να κατεβάσουν αρχεία παιδικής πορνογραφίας από συγκεκριμένη σελίδα. Μεταξύ των IP addresses που διαβιβάστηκαν, ήταν και το IP address 212.50.115.57 το οποίο μετά από εξετάσεις διαπιστώθηκε, ότι ανήκει στον διαδικτυακό παροχέα Cablenet. Στις 15.3.11 εκδόθηκε ένταλμα αποκάλυψης τηλεπικοινωνιακών δεδομένων από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, το οποίο παραδόθηκε στην Cablenet την ίδια μέρα, η οποία στις 24.3.11 μέσω του Διευθυντή Πληροφορικής της εταιρείας Αντρέα Λουκά, παρέδωσε στον ΜΚ1 την απάντηση τους προς εκτέλεση του διατάγματος, σύμφωνα με την οποία, ο κάτοχος χρήστης του εν λόγω IP Address κατά το επίδικο χρονικό διάστημα ήταν η εταιρεία M.A.DIGITAL TOUCH LTD που βρίσκεται στην οδό Αξιού 31, διαμέρισμα 102 Στρόβολος με ιδιοκτήτη τον Μάριο Ασσιώτη, τον κατηγορούμενο. Ακολούθως στις 4.4.12 ο ΜΚ1 μαζί με άλλα 2 πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο ΜΚ2, Ιωάννης Παύλου, διενήργησαν έρευνα μετά από δικαστικό ένταλμα στην εν λόγω διεύθυνση που είναι και ο τόπος διαμονής του Μάριου Ασσιώτη. Κατά την προκαταρκτική εξέταση που διενήργησε ο ΜΚ2 στον πύργο του ηλεκτρονικού υπολογιστή μάρκας Fujitsu Siemens με αριθμό SNR 3771050032 ανευρέθηκαν 4 φωτογραφίες που απεικόνιζαν παιδικό πορνογραφικό υλικό. Ο ΜΚ1 συνέλαβε τον Μάριο Ασσιώτη για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής παιδικής πορνογραφίας και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «ούτε πρόσθεσα, ούτε αφαίρεσα οτιδήποτε στον υπολογιστή. Εν στην ίδια κατάσταση που ήταν, όπως που το επιάσετε την προηγούμενη φορά. Να τσιακκάρετε τις ημερομηνίες». Κατά την έρευνα ανερεύθηκαν και κατασχέθηκαν:
2. Ένας φορητός Η.Υ μάρκας TOSHIBA, S/N3A785066K
3. Ένας πύργος Η.Υ μάρκας FUJITSU SIEMENS, με διακριτικό SNR3771050032
4. Ένας φορητός Η.Υ μάρκας AJP MODEL 7521Ρ
5. Ένας εξωτερικός σκληρός δίσκος μάρκας BUFFALO S/N 65529404203031
6. Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Blackberry χρώματος μαύρου
7. Μια κάρτα μνήμης SD S/N M55A462D081125
8. Ένας ψηφιακός δίσκος (DVD) μάρκας VERBATIN
9. Ένας πύργος Η.Υ χωρίς μάρκα και S/N χρώματος αργυρού. Ο ΜΚ1 όπως ανέφερε παρέδωσε στον ΜΚ2 όλα τα κατασχεθέντα Τεκμήρια, για να τύχουν δικανικής ανάλυσης, εκτός από το κινητό τηλέφωνο μάρκας Blackberry το οποίο παρέδωσε στον αρμόδιο Κλάδο Τηλεπικοινωνιών, για να τύχει δικανικής ανάλυσης. Στις 20.4.11 παρέλαβε από τον Κλάδο Τηλεπικοινωνιών το κινητό τηλέφωνο μάρκας Blackberry, μαζί με την έκθεση του Αστυφύλακα 3776 Αχιλλέα Μιχαηλίδη, καθώς και έναν ψηφιακό δίσκο, με τα ευρήματα του Μιχαηλίδη. Ο εν λόγω ψηφιακός δίσκος κατατέθηκε εξ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου του και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
10. Η έκθεση του κυρίου Μιχαηλίδη ημερομηνίας 18.4.11 κατατέθηκε επίσης εξ συμφώνου, για την αλήθεια του περιεχομένου της και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
11. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 14 το κινητό τηλέφωνο κατά την παραλαβή του ήταν απενεργοποιημένο, είχε εγκατεστημένη κάρτα κινητής τηλεφωνίας. Κατά τον δικανικό έλεγχο εξάχθηκαν όλες οι πληροφορίες που βρέθηκαν στα διάφορα τεκμήρια, όπως επίσης αρχεία φωτογραφιών και video τα οποία τοποθετήθηκαν σε ψηφιακό δίσκο. Στις 21.4.11 ο ΜΚ2 παρέδωσε στον ΜΚ1 ένα σκληρό δίσκο με διακριτικά IP 1 ο οποίος περιείχε αποθηκευμένα όλα τα αρχεία-video και φωτογραφίες που βρέθηκαν στα Τεκμήρια που κατασχέθηκαν από την οικία του κατηγορούμενου. Ο ΜΚ1 επεξεργάστηκε τον σκληρό δίσκο, δηλαδή κατηγοριοποίησε τα αρχεία που εντόπισε στις πιο κάτω κατηγορίες:
12. Level 1: φωτογραφίες παιδιών σε ερωτικές στάσεις χωρίς σεξουαλική δραστηριότητα - 869 φωτογραφίες
13. Level 2: σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς διείσδυση μεταξύ παιδιών ή αυνανισμό σόλο από ένα παιδί - 46 φωτογραφίες
14. Level 3: σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς διείσδυση μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων 139 φωτογραφίες
15. Level 4: σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση που περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα παιδιά ή παιδιά με ενήλικες -71 φωτογραφίες
16. Level 5: σαδισμός ή διείσδυση από ή με ζώο -14 φωτογραφίες
17. 23 βίντεο με παιδικό πορνογραφικό υλικό συνολικής διάρκειας μίας ώρας, τριάντα εννέα λεπτών και τριάντα εννέα δευτερολέπτων. Τις εν λόγω φωτογραφίες τις αντέγραψε σε ψηφιακό δίσκο. Ο ΜΚ2 εντόπισε επίσης ίχνη πρόσβασης στην ιστοσελίδα πορνογραφικού υλικού ως αυτή αναφέρεται στην πληροφορία από την Interpol Λουξεμβούργου. Ο ΜΚ1 έλαβε δεύτερη ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία του ανέφερε ότι, μετά από την πρώτη του καταδίκη για παιδική πορνογραφία το 2009, δεν είδε ούτε επισκέφτηκε ξανά, ιστοσελίδες με παιδικό πορνογραφικό υλικό. Ακολούθως κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο, ο οποίος απάντησε « πιστεύω ότι είναι όλα υλικό από την προηγούμενη μου καταδίκη, διότι έκτοτε δεν επισκέφθηκα ξανά ιστοσελίδες ή να είχα φωτογραφίες στην κατοχή μου». Ακολούθως επιστράφηκαν στον κατηγορούμενο μέρος των Τεκμηρίων και συγκεκριμένα:
18. Φορητός Ηλεκτρονικός Υπολογιστής μάρκας Toshiba με S/N 3Α785066Κ
19. Ηλεκτρονικός υπολογιστής χωρίς μάρκα και σειριακό αριθμό χρώματος μαύρου
20. Κάρτα μνήμης τύπου SD με σειριακό αριθμό M55A62D081125
21. Κινητό τηλέφωνο μάρκας BlackBerry χρώματος μαύρου στα οποία δεν βρέθηκε μαρτυρία σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Ο ΜΚ1 ανέφερε επίσης κατά την κυρίως του εξέταση, ότι μετά από τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου, ότι όλα τα Τεκμήρια που είχαν κατασχεθεί από την κατοικία του στις 4.4.11 είχαν ξανακατασχεθεί το 2007 από την Αστυνομία για παρόμοια υπόθεση, έψαξε και βρήκε το φάκελο της παλιάς υπόθεσης και μετά από έλεγχο των Τεκμηρίων διαπίστωσε, ότι μόνον το Τεκμήριο 7, φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας AJP είχε παραληφθεί από τον κατηγορούμενο και κατά την προηγούμενη υπόθεση, ο οποίος υπολογιστής το 2007 είχε παραδοθεί στον κατηγορούμενο, αφού η τότε Δικανική εξέταση δεν κατέδειξε κάτι. Αντίθετα κατά την παρούσα Δικανική εξέταση στο Τεκμήριο 7, έχει βρεθεί πρόσβαση σε πορνογραφικό υλικό, το 2010 και το
22. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επέμενε στα όσα είχε πει και στην κυρίως εξέταση του σε σχέση με τα Τεκμήρια που αφορούν η παρούσα υπόθεση και η προηγούμενη για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, ότι δηλαδή μόνον το Τεκμήριο 7 ήταν κοινό Τεκμήριο και στις 2 υποθέσεις και δεν δέχτηκε σε κανένα σημείο, παρά την έντονη αντεξέταση του επί τούτου, την υποβολή του κυρίου Ιωάννου, ότι όλα τα Τεκμήρια που αφορά η παρούσα υπόθεση, αφορούσαν Τεκμήρια της προηγούμενη υπόθεσης, για την οποία ο κατηγορούμενος είχε παραδεχτεί ενοχή και του επιβλήθηκε ποινή. Σημειώνω ότι όπως συμφώνησε σε υποβολή του κυρίου Ιωάννου, ο ΜΚ1 είχε εμπλακεί και στην προηγούμενη υπόθεση και ήταν ο ίδιος που παρέδωσε στον κατηγορούμενο 5 Τεκμήρια, επειδή σε αυτά δεν βρέθηκε υλικό παράνομο για την υπόθεση που εξεταζόταν. Υπεβλήθη εκ νέου από τον κύριο Ιωάννου στον μάρτυρα, ότι τα αντικείμενα‑ Τεκμήρια που του είχαν παραδοθεί, επειδή σε αυτά δεν ανευρέθηκε μαρτυρικό υλικό, είναι εκείνα που αποτελούν αντικείμενα της παρούσας υπόθεσης. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο γνωρίζει πότε διαπράχθηκαν τα αδικήματα για τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση και η απάντηση του ήταν ότι όλα τα αδικήματα έγιναν στις 24.11.10 μεταξύ των ωρών 02:42:26‑02:53:
23. Ρωτήθηκε συγκεκριμένα κατά πόσο περιορίζει την διάπραξη όλων των αδικημάτων σε αυτές τις χρονικές στιγμές, για να απαντήσει αρνητικά αναφέροντας, ότι την εν λόγω χρονική περίοδο εντοπίστηκε το IP address του κατηγορούμενου να είναι ενεργό στη σελίδα για πορνογραφικό υλικό, για την οποία λήφθηκε το μήνυμα από την Interpol Λουξεμβούργου. Σε σχέση με τα Τεκμήρια που αφορούσαν την προηγούμενη υπόθεση ρωτήθηκε ο μάρτυρας, εάν γνωρίζει με βάση ποια Τεκμήρια ήταν η καταδίκη του κατηγορούμενου στην προηγούμενη υπόθεση, για να απαντήσει αρνητικά. Θέση του επίσης ήταν, ότι ο κατηγορούμενος ευθύνεται για τις προσβάσεις στην εν λόγω σελίδα και την κατοχή πορνογραφικού υλικού και δεν δέχτηκε τη θέση του κ. Ιωάννου του κατηγορούμενου, ότι επειδή χρησιμοποιούσαν και άλλα άτομα συνεργάτες του κατηγορούμενου το δικό του IP address μπορεί οποιοσδήποτε από αυτούς να ευθύνεται για την ύπαρξη πορνογραφικού υλικού. Ο μάρτυρας εξήγησε, ότι ο ίδιος δεν εξέτασε τα Τεκμήρια δικανικά, το μόνο που ο ίδιος έπραξε, ήταν μετά που του παρέδωσε ο ΜΚ2 το CD, πάντα σύμφωνα με τον ΜΚ1, IP 1 ήταν να κατηγοριοποιήσει τις φωτογραφίες και το video ως ανωτέρω αναφέρεται. Για την δικανική εξέταση, ο μόνος που μπορεί να δώσει στο Δικαστήριο οποιεσδήποτε πληροφορίες είναι ο ΜΚ
24. Συμφώνησε όμως ότι σύμφωνα με την έκθεση του δικανικού αναλυτή ΜΚ2 κάποια αρχεία προϋπήρχαν, αλλά θέση του ήταν ότι υπήρχε πρόσβαση σ'αυτά μετά το 2009 που καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος. Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε επίσης, ότι το 2007 δεν υπήρχε το δικανικό εργαστήριο ηλεκτρονικών δεδομένων και το γεγονός ότι τότε δεν βρέθηκαν σε τεκμήρια που αφορούσαν την προηγούμενη υπόθεση πορνογραφικό υλικό, γι΄αυτό και παραδόθηκαν στον κατηγορούμενο, να ήταν αποτέλεσμα του ότι δεν υπήρχε τότε η απαραίτητη τεχνογνωσία ενώ μπορεί σήμερα με τα νέα δικανικά εργαλεία να μπορούν να ανευρεθούν. Επομένως υπάρχει δυνατότητα και η πιθανότητα αυτό το πορνογραφικό υλικό για το οποίο αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος τα αδικήματα που αφορά η παρούσα υπόθεση να τα είχε «κατεβάσει» στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή, ίσως και από το 2007 αλλά σημασία έχει, ότι υπήρξε πρόσβαση σε αυτά από τον κατηγορούμενο μετά από την καταδίκη του. Γι αυτή τη θέση ο ΜΚ1 ήταν απόλυτος. Ο μάρτυρας ρωτήθηκε επίσης και εξήγησε στο Δικαστήριο κάποιους όρους της γλώσσα των ηλεκτρονικών υπολογιστών και συγκεκριμένα τους όρους synchronization, virus, distraction, spyware. Ο ΜΚ2 Ιωάννης Παύλου υπηρετεί στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων του Αρχηγείου Αστυνομίας. Τα καθήκοντα του συμπεριλαμβάνουν τη συλλογή, χειρισμό και εξέταση ηλεκτρονικών τεκμηρίων σε σκηνές έρευνας που αφορούν οποιοδήποτε αδίκημα και τη δικανική εξέταση ηλεκτρονικών Τεκμηρίων στο εργαστήριο, με σκοπό τον εντοπισμό μαρτυρίας, που μπορεί να σχετίζεται με το υπό διερεύνηση αδίκημα. Στις 9.4.11 έλαβε μέρος σε έρευνα που έγινε δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην οικία του κατηγορούμενου, στην οδό Αξιού 31, στον Στρόβολο. Κατά την έρευνα εντοπίστηκαν διάφορες ηλεκτρονικές συσκευές και κατά την παραμονή του στην σκηνή προέβηκε σε προκαταρκτικό έλεγχο με την χρήση ειδικού προγράμματος εύρεσης αρχείων, φωτογραφίας και video με την ονομασία «FBI images scanner», όπου εντόπισε στον πύργο του ηλεκτρονικού υπολογιστή μάρκας Fujitsu Siemens SNR 3771050032, 4 αρχεία φωτογραφίας και ένα αρχείο πολυμέσων video τα οποία περιείχαν παιδικό πορνογραφικό υλικό. Τα Τεκμήρια παραλήφθηκαν από τον ΜΚ1 και του παραδόθηκαν στις 6.4.11 για εξέταση. Αιτούμενη εξέταση ήταν να εξεταστούν δικανικά τα Τεκμήρια και να εξαχθούν αρχεία φωτογραφίες και video, διαγραμμένα ή μη και να εξεταστούν κατά πόσο εντοπίζονται σ'αυτά ίχνη συγκεκριμένων ιστοσελίδων. Προέβηκε σε αυτή την εξέταση, αφού σε καινούργιο σκληρό δίσκο μάρκας Samsung στον οποίο έδωσε το διακριτικό IP1 τοποθέτησε δικανικά αντίγραφα των Τεκμηρίων, που είχαν δοθεί στον ίδιο για σκοπούς δικανικής εξέτασης και που είχαν παραληφθεί, από την οικία του κατηγορούμενου. Ακολούθως προέβηκε σε Δικανική ανάλυση των δικανικών αντιγράφων στον σκληρό δίσκο IP1 στον οποίο αποθήκευσε όλα τα αρχεία, video και φωτογραφίας, που εντόπισε από τα Τεκμήρια. Τον δίσκο IP1 τον παρέδωσε στον ΜΚ 1 για να εξετάσει το περιεχόμενο τους. Ο ΜΚ 1 έκανε διαλογή των αρχείων video και φωτογραφίας και του τα παρέδωσε, για να συνεχίσει τις εξετάσεις του. Ακολούθως εντόπισε όλες τις λεπτομέρειες που αφορούν τα αρχεία, τις εκτύπωσε και τις επισύναψε ως παράρτημα Α σε έκθεση του, Τεκμήριο
25. Ακολούθως οι εξετάσεις του κατέδειξαν ότι υπήρξε πρόσβαση σε μια από τις 2 ιστοσελίδες που του ζητήθηκε να εξετάσει. Κατά την εξέταση όλων των Τεκμηρίων προέβηκε και σε εξέταση για να εξακριβωθεί κατά πόσο υπήρχαν ιοί ή δούρειοι ίπποι στα Τεκμήρια. Εντόπισε κακόβουλους ιούς τύπου skyward και δούρειους ίππους κάτι που τον οδήγησε στο συμπέρασμα, ότι υπήρχε εγκατεστημένο αντιικό λογισμικό πρόγραμμα στον σταθερό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας Fujitsu Siemens SNR3771050032 το οποίο είναι πρόγραμμα κατά των ιών και το οποίο είχε εντοπίσει και απομονώσει τους ιούς. Ο ΜΚ2 εξήγησε επίσης ότι για όλα τα αρχεία έχει ετοιμάσει παράρτημα στο Τεκμήριο 13, όπου φαίνονται οι ημερομηνίες που αυτά έχουν εισαχθεί στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και έκανε αναφορά σε «creation date», «modification date» και «access date». Όπως εξήγησε, «creation date» είναι η ημερομηνία που το αρχείο εγκαθίσταται στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. «Modification date» είναι η ημερομηνία κατά την οποία το αρχείο έχει επιδεχθεί οποιαδήποτε αλλαγή και «access date» είναι η ημερομηνία κατά την οποία είδε κάποιος το αρχείο για τελευταία φορά. Στα παραρτήματα του στο Τεκμήριο 13 επίσης υπάρχουν και οι κατηγορίες «deleted» και «carved». «Deleted» είναι ένα αρχείο το οποίο μετατίθεται στον «κάλαθο» ενώ «carved» είναι όταν το αρχείο έχει μετατεθεί σε χώρο στον σκληρό δίσκο, ο οποίος είναι ελεύθερος προς διαγραφή, έχει διαγραφεί εντελώς και από τον κάλαθο. Δεν μπορείς πουθενά να βρεις ένα αρχείο, που είναι «carved», ενώ ένα αρχείο «deleted» μπορεί να το ξαναβρείς και να το επανατοποθετήσεις. Προχώρησε μετά να εξηγήσει από το παράρτημα Α διάφορα αρχεία για τα level 1 μέχρι 5 και για τα video όπως κατηγοριοποιήθηκαν από τον ΜΚ
26. Σε ό,τι αφορά το level 1 του παραρτήματος Α τα πλείστα αρχεία έχουν «creation date» τις 22.11.10 και «access date» 3.11.
27. Στο level 2 τα αρχεία έχουν ως «creation date» 22.11.
28. Έγιναν «modified» 11.11.10 ενώ «access date» είναι η 3.10.
29. Υπάρχουν επίσης αρχεία που είχαν γίνει created στις 29.6.07 με access date 13.10.10 και άλλα που έγιναν created στις 11.2.11 με access date 11.2.
30. Κάποια modification dates για αυτά τα αρχεία του level 2 παρουσιάζονται να είναι προγενέστερα της ημερομηνίας που δημιουργήθηκαν «creation date». Ερωτώμενος να εξηγήσει το θέμα αυτό ο μάρτυρας είπε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις ο δημιουργός του αρχείου το τροποποίησε πριν κάποιο πρόσωπο, εδώ ο κατηγορούμενος, το κατεβάσει στον δικό του ηλεκτρονικό υπολογιστή. Στο level 3 τα πλείστα αρχεία που βρίσκει κάποιος έχουν ως creation date 10.8.07 και access date 11.2.
31. Στα level 4 και 5 επίσης εντοπίζονται αρχεία με creation date 11.2.11 τα οποία έχουν γίνει modified 25.12.09 και για όλα το access date ήταν 11.2.
32. Για τα video τα πλείστα έχουν δημιουργηθεί 21.7.06 και κάποια σε διάφορες ημερομηνίες κατά τον Απρίλιο και Αύγουστο του
33. Access dates είναι Ιούλιος 2006, Απρίλιος 2007, Ιούνιος 2007, Σεπτέμβριος 2010 και Οκτώβριος
34. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 ρωτήθηκε κατά πόσο γνώριζε, όταν έκανε την δικανική του έρευνα για την παρούσα υπόθεση, ότι ο κατηγορούμενος αντιμετώπισε ακριβώς τις ίδιες κατηγορίες για άλλη χρονική περίοδο προγενέστερα, για να απαντήσει ότι το πληροφορήθηκε μετά και συνεπώς όταν του υπεβλήθη ότι τα Τεκμήρια που εξέτασε ο ίδιος δικανικά στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ήταν τα ίδια με αυτά που εξετάστηκαν στο πλαίσιο της προηγούμενης υπόθεσης, ανέφερε ότι δεν μπορεί να απαντήσει, γιατί δεν είχε καμιά σχέση με την προηγούμενη διαδικασία. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο από τις δικανικές του εξετάσεις κατέληξε σε εύρημα, ότι ο κατηγορούμενος πλήρωσε, για να αγοράσει οποιοδήποτε παιδικό πορνογραφικό υλικό, για να απαντήσει ότι δεν έχει τέτοιο εύρημα, εύρημα του όμως είναι ότι έχει εντοπιστεί παιδικό πορνογραφικό υλικό στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου και ανέφερε, ότι σύμφωνα με τη δική του γνώση, δεν είναι όλες οι πορνογραφικές σελίδες που απαιτούν πληρωμή από χρήστη, για να μπορέσει να έχει πρόσβαση σε αυτές. Ρωτήθηκε επίσης με το δεδομένο, ότι εντόπισε ιούς και δούρειους ίππους στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου, κατά πόσο υπήρχε πιθανότητα κάποια αρχεία να εισέβαλαν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου χωρίς ο ίδιος να έχει έλεγχο γι' αυτά. Η απάντηση του μάρτυρα ήταν σαφέστατα αντίθετη με αυτή τη θέση, ανέφερε ότι στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου υπήρχε πρόγραμμα antivirus και όλοι οι ιοί και δούρειοι ίπποι τους οποίους εντόπισε και κατηγοριοποίησε στην έκθεση του Τεκμήριο 13 αναφέροντας τι κάνει ο καθένας από αυτούς, είχαν απομονωθεί που σημαίνει, ότι το antivirus πρόγραμμα που ήταν εγκατεστημένο στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου, είχε αποτρέψει τον ηλεκτρονικό του υπολογιστή από το να μολυνθεί από αυτούς τους ιούς. Το antivirus πρόγραμμα του κατηγορούμενου ήταν πάρα πολύ καλό. Είναι το NOD32 της ESET το οποίο είναι ένα πάρα πολύ καλό πρόγραμμα και απέτρεψε όλους αυτούς τους ιούς. Όλοι αυτοί οι ιοί που εντοπίστηκαν στο folder του antivirus τους είχαν τεθεί σε καραντίνα. Η εισήγηση του κυρίου Ιωάννου ότι δεν έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου αφορούσε και τα δύο σημεία, που η νομολογία αναφέρει ως ικανά να οδηγήσουν στην αποδοχή τέτοιας θέσης. Δηλαδή ότι η μαρτυρία που έχει προσφερθεί είναι αντινομική, ανεπαρκέστατη, πλήρης κενών και επίσης δεν έχει αποδειχτεί, ότι τα Τεκμήρια που είχαν επιστραφεί στον κατηγορούμενο, μετά από την παραδοχή και καταδίκη του στα πλαίσια υπόθεσης, για τα ίδια αδικήματα που είχε προηγηθεί το 2009 διαφοροποιούνται καθοιονδήποτε τρόπο, από τα Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στην παρούσα υπόθεση. Ήταν η θέση του, ότι υπάρχει τεράστια αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας των ΜΚ1 και ΜΚ2 για το θέμα των Τεκμηρίων. Ο ΜΚ 1 ανέφερε ότι ο ανακριτής της υπόθεσης ήταν ο ΜΚ 2, ο οποίος είπε ότι πληροφορήθηκε για την προηγούμενη υπόθεση μετά που εξέτασε τα Τεκμήρια. Θέση του ήταν επίσης ότι δεν αποδείχθηκαν τα στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος ενόψει αντιφάσεων και κενών και καίρια και καθοριστικά ενόψει του ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί μετά βεβαιότητας να αποφασίσει κατά πόσο τα Τεκμήρια που αφορά η παρούσα υπόθεση, είναι τα ίδια και ή ταυτόσημα με αυτά που αφορούσε η προγενέστερη υπόθεση, κάτι το οποίο θα πρέπει να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη της υπόθεσης και την αθώωση του κατηγορούμενου. Όπως έχει αναφερθεί εντελώς αντίθετη ήταν η θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία κάλεσε το Δικαστήριο να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία, αναφέροντας ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της Κατηγορούσας Αρχής είναι να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν αυτές είναι. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου Ποιν. Εφέσεις 7018 και 7093 ημερ. 26.3.2002. Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντρέας Ευριπίδου Ποιν. Εφεση 7102, ημερ. 7.6.2002 αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εγείρει δεν θα ήταν δυνατό να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσα Αρχής.» Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοΐζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: «Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Η έννοια «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» δεν αναφέρεται μόνο στην ποσότητα της μαρτυρίας και στα αντικειμενικά και επιφανειακά συμπεράσματα από αυτήν, αλλά και στην εσωτερική ποιότητα της και επάρκεια της να οδηγήσει σε συμπεράσματα ενοχής. Το Δικαστήριο οφείλει, ακόμα και στα στάδιο τούτο, να οδηγήσει το μυαλό του, αν και μόνο προκαταρκτικά, στο κατά πόσο το Δικαστήριο θα μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί. Για παράδειγμα, έχουν οι μάρτυρες γίνει πιστευτοί; Και έτσι και αλλιώς, θα ήταν το Δικαστήριο διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία τους; Εκείνο που το άρθρο 74

(1)(β) διαλαμβάνει είναι ότι στο κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορίας πρέπει να υπάρχει τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία μπροστά στο Δικαστήριο, που να είναι αρκετή για να οδηγήσει σε τεκμήριο ενοχής, που αν αφεθεί αμάχητο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορουμένου. Με λίγα λόγια, ένας κατηγορούμενος τότε μόνο πρέπει να καλείται ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από τον κατηγορούμενο μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα καλείται, όχι για να υπερασπίζει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώνει τις ατέλειες που υπάρχουν». Έχει ήδη αναφερθεί ότι στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να γίνει αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το Δικαστήριο πρέπει να προβεί σε μια αντικειμενική θεώρηση της και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο μόνο εάν η ποιότητα της μαρτυρίας είναι τέτοια που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα δικαιολογείτο να τον καλέσει σε απολογία. Η εισήγηση του κ. Ιωάννου ότι τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης ήταν ακριβώς τα ίδια με τα τεκμήρια της προηγούμενης υπόθεσης που ο κατηγορούμενος είχε αντιμετωπίσει και παραδεχτεί δεν έγινε αποδεχτή από τον Μ.Κ.1 που ήταν και ο μόνος που γνώριζε για την προηγούμενη υπόθεση. Σε όλες τις υποβολές του κ. Ιωάννου για το θέμα αυτό απαντούσε αρνητικά αναφέροντας ότι δεν είναι τα ίδια τεκμήρια που είχαν εξεταστεί και στις δύο υποθέσεις τονίζοντας ότι μόνο ένα τεκμήριο ήταν κοινό και αυτό δεν ήταν ο ηλεκτρονικός υπολογιστής στον οποίο βρέθηκε το επίδικο πορνογραφικό υλικό. Ο Μ.Κ.2 δεν γνώριζε κάτι για την προηγούμενη υπόθεση κατά το στάδιο διερεύνησης της παρούσας και όπως και ο ίδιος ανέφερε δεν υπηρετούσε τότε στο Τμήμα της Αστυνομίας που ασχολείται με τις υποθέσεις αυτές γι' αυτό και εξ αντικειμένου δεν θα μπορούσε να γνωρίζει οτιδήποτε για την προηγούμενη υπόθεση. Προκύπτει ότι η θέση που έχει το Δικαστήριο είναι μόνο εκείνη του κ. Συμεού ότι τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης δεν είναι ίδια με αυτά της προηγούμενης υπόθεσης. Επομένως για σκοπούς καθαρά του θέματος του κατά πόσον έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στο στάδιο αυτό δεν συμφωνώ με την εισήγηση του κ. Ιωάννου ότι κατά πρώτον το Δικαστήριο δεν έχει καθαρή εικόνα για τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης και της προηγούμενης και κατά δεύτερον ούτε ότι υπάρχει αντιφατικότητα μαρτυρίας σε σχέση με το θέμα των τεκμηρίων της παρούσας υπόθεσης και της προηγούμενης. Το υλικό που βρέθηκε στα τεκμήρια που κατασχέθηκαν από τον κατηγορούμενο για την παρούσα υπόθεση όπως το κατηγοριοποίησε ο Μ.Κ.1, και σημειώνω ότι είναι με βάση την δική του κατηγοριοποίηση που έχει συνταχθεί το κατηγορητήριο δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση ότι εντοπίστηκε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου και ότι είναι πορνογραφικό. Υπάρχει επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου η μαρτυρία του Μ.Κ.2 στην οποία έχει αντικρούσει τις εισηγήσεις της υπεράσπισης ότι τυχόν πορνογραφικό υλικό που βρέθηκε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου μπορεί να έχει προκύψει από δούρειους ίππους ή παράνομους διαδικτυακούς εισβολείς με την σαφή του θέση ότι στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου υπήρχε εγκατεστημένο πρόγραμμα antivirus το οποίο ήταν πολύ καλό, το περιέγραψε, και όπως είπε είχε λειτουργήσει ικανοποιητικά και είχε αποτρέψει την μόλυνση του ηλεκτρονικού υπολογιστή του κατηγορούμενου από τους διάφορους ιούς. Υπάρχει επίσης η σαφής θέση του Μ.Κ.2 ότι όταν ο ίδιος κλήθηκε να εξετάσει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου και συνέταξε και την σχετική του έκθεση, Τεκμήριο 13, εντόπισε όλο αυτό το πορνογραφικό υλικό που αφορούν οι κατηγορίες. Εξήγησε επίσης όλες τις ενέργειες του για τη σύνταξη της έκθεσης του καθώς και την δικανική ανάλυση στην οποία προέβηκε για κάθε αρχείο αναφέροντας τις τρεις ημερομηνίες που είχαν σημασία εξηγώντας τις με λεπτομέρεια και ειδικά «creation date, modification date και access date». Είναι η θέση μου ότι ειδωμένη στο σύνολο της η μαρτυρία όπως έχει καταγραφεί πιο πάνω δεν εντοπίζεται το είδος της αντίφασης που η νομολογία απαιτεί για το στάδιο αυτό για να δικαιολογείται η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης. Αντίθετα θεωρώ ότι υπάρχει εκείνη η μαρτυρία που να δικαιολογεί την κλίση του κατηγορούμενου σε απολογία υπογραμμίζοντας πάντα ότι δεν είναι σε αυτό το στάδιο που αυτή η μαρτυρία πρέπει να αξιολογηθεί. Ερχόμενη τώρα στη δεύτερη εισήγηση του κ. Ιωάννου ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αναφέρω τα ακόλουθα. Κάθε μια από τις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9 και 11 απαιτούν απόδειξη στο στάδιο αυτό «κατοχή παιδικής πορνογραφίας σε ηλεκτρονική μορφή». Η επίδικη παιδική πορνογραφία όπως περιγράφεται στις λεπτομέρειες κάθε κατηγορίας δεν έχει αμφισβητηθεί ούτε ότι είναι παιδική πορνογραφία, ούτε ότι είναι σε ηλεκτρονική μορφή, ούτε ότι εντοπίστηκε σε περιουσία του κατηγορούμενου. Είναι επίσης παραδεκτή η ημερομηνία, 4.4.11 που κατασχέθηκαν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές του κατηγορούμενου. Επομένως θεωρώ ότι για το στάδιο αυτό τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των εν λόγω κατηγοριών έχουν αποδειχτεί. Σε ότι αφορά τις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10 και 12 και πάλι είναι η θέση μου ότι έχουν αποδειχτεί στο στάδιο αυτό στο μέτρο που απαιτείται από την Κατηγορούσα Αρχή για να δικαιολογούν την κλίση του κατηγορούμενου σε απολογία. Είναι η θέση μου ενόψει των ανωτέρω ότι δικαιολογείται η κλίση του κατηγορούμενου σε απολογία για όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο