Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννης Μιχαλάκη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 22955/13, 18/6/2015

(1)(ε)

(4)(δ)

(5)του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου Κεφ.54, όπως τροποποιήθηκε σχετική είναι η κατηγορία 3. Ειδικότερα παραδέχτηκε ότι την 1.12.13 είχε στην κατοχή του πυροβόλο όπλο «κατηγορίας Β» δηλαδή ένα πιστόλι μάρκας «IVER JOHNSON JACKSONVILLER» με αριθμό ΑΕ25098, χωρίς να είναι κάτοχος αδείας κατοχής από τον Αρχηγό Αστυνομίας και

(71)φυσίγγια πιστολιού 0.22mm. Ο κατηγορούμενος 2 επίσης παραδέχτηκε την κατοχή πυροβόλου όπλου «κατηγορίας Β» χωρίς άδεια κατοχής και ειδικότερα ότι την ίδια μέρα δηλαδή 1.12.13 είχε στην κατοχή το πυροβόλο όπλο «κατηγορίας Β» δηλαδή το πιστόλι μάρκας «IVER JOHNSON JACKSONVILLER» με αριθμό ΑΕ25098, χωρίς να είναι κάτοχος αδείας κατοχής από τον Αρχηγό Αστυνομίας, σχετική είναι η κατηγορία 4 επί του κατηγορητηρίου. Τα γεγονότα όπως αναφέρθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Την 01/12/2013 και ώρα 1130 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Ευρύχου από την Χαρίκλεια Νεοφύτου, σύζυγο του κατηγορούμενου 1 ότι εδώ και έξι μήνες περίπου αντιμετωπίζει οικογενειακά προβλήματα με τον 1ον κατηγορούμενο και ότι πριν ένα μήνα περίπου την κτύπησε με τα χέρια του στο πρόσωπο μετά από λογομαχία που είχαν εντός της οικίας τους σχετικά με οικονομικές διαφορές και ότι μετά αυτή βγήκε έξω στην βεράντα της οικίας τους και τότε ο 1ος κατηγορούμενος την απείλησε ότι θα την σκοτώσει εάν δεν επέστρεφε πίσω εντός του σπιτιού. Σε κατάθεση που της λήφθηκε ανέφερε ότι δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο για την επίθεση που έτυχε από τον 1ον κατηγορούμενο, αλλά ανέφερε ότι φοβάται για την ζωή της καθότι αυτός είναι κάτοχος πιστολιού το οποίο έχει στην κατοχή του εδώ και ένα χρόνο περίπου, το οποίο φυλάττει ο ίδιος μέσα σε χρηματοκιβώτιο, τα κλειδιά του οποίου κατέχει μόνο αυτός και το οποίο βρίσκεται εντός του ερμαρίου στο υπνοδωμάτιο της ανήλικης κόρης τους. Όπως περαιτέρω ανέφερε, η τελευταία φορά που είδε το πιστόλι ήταν την 25/11/

1. Επίσης ανέφερε ότι πριν προσέλθει στο Σταθμό για την καταγγελία, ενημέρωσε τον 1ον κατηγορούμενο ότι θα τον καταγγείλει στην Αστυνομία για το γεγονός ότι έχει στην κατοχή του πιστόλι, και μετά από λίγη ώρα είδε τον 2ον κατηγορούμενο, γαμπρό του 1ου κατηγορούμενου, να επισκέπτεται την οικία τους και όπως κατήγγειλε υποψιάζεται ότι το πιστόλι το παρέδωσε σ' αυτόν, καθότι γνωρίζει και αυτός για την ύπαρξη του πιστολιού και η σχέση τους είναι πολύ καλή. Ο 1ος κατηγορούμενος είναι ΕΠΥ στην Εθνική Φρουρά. Έγιναν εξετάσεις μέσω της μονάδας όπου υπηρετεί και διαπιστώθηκε ότι ο συγκεκριμένος δεν έχει χρεωμένο οποιοδήποτε πιστόλι. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 1800-2010 διενεργήθηκε έρευνα δυνάμει δικαστικού εντάλματος, στην οικία και υποστατικά του 1ου κατηγορούμενου, στην παρουσία του, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε. Αργότερα την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 2045-2110 διενεργήθηκε έρευνα στην οικία του 2ου κατηγορούμενου μετά από γραπτή συγκατάθεση του και στην παρουσία του. Κατά την έρευνα, η ώρα 2050 εντοπίστηκε εντός του ερμαρίου του κυρίως υπνοδωματίου του μία νάιλον τσάντα στην οποία αναγραφόταν η φράση «Ρορ Life», η οποία περιείχε μία μαύρη πλαστική μπότα, εντός της οποίας υπήρχε ένα έμφορτο πιστόλι με 6 σφαίρες στην γεμιστήρα του, μάρκας IVER JOHNSON JACKSONVILLER AR, με αρ. ΑΕ25098 τυλιγμένο μέσα σε ρούχινο πανί, ένα πλαστικό πράσινο κουτί το οποίο περιείχε 15 σφαίρες πιστολιού μάρκας REM και ένα συσκευασμένα κουτί με σφαίρες 22 THUNDERBOLT. Ο κατηγορούμενος 2 συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα που διέπραττε, του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και αυτό απάντησε «Αυτό είναι». Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 2021-2140 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον 10ν κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη. Ακολούθως, την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 2310-2340 λήφθηκε θεληματική κατάθεση από τον 2ον κατηγορούμενο στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι την 01/12/2013 ενώ βρισκόταν στην οικία του 1ου κατηγορούμενου, στην Ευρύχου, ο 1ος κατηγορούμενος του έδωσε μία νάιλον τσάντα η οποία περιείχε μια πλαστική μπότα λέγοντας του ότι μέσα είναι το όπλο του και του ζήτησε να το κρατήσει λέγοντας του «μην παρεκτραπώ και γίνει κανένα κακό». Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι τέθηκαν υπό κράτηση μετά από σχετικά διατάγματα που εξέδωσε το Δικαστήριο. Και οι δύο συνήγοροι που εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο για τους κατηγορούμενους 1 και 2 με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αναφέρθηκαν στα γεγονότα της υπόθεσης, στο βαθμό εμπλοκής κάθε ενός από τους κατηγορούμενους στη συγκεκριμένη υπόθεση, στις προσωπικές τους περιστάσεις και προς τούτο υιοθέτησαν τις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκονται στο φάκελο, και με αναφορά στη νομολογία επιχειρηματολόγησαν ότι η παρούσα υπόθεση θα πρέπει να τύχει διαφορετικού χειρισμού από τις υποθέσεις που αφορούν παρόμοια αδικήματα και εισηγήθηκαν ο μεν δικηγόρος του κατηγορούμενου 2 ότι η αρμόζουσα ποινή για αυτόν με βάση και το βαθμό εμπλοκής του στην υπόθεση είναι αυτή του προστίμου και όχι της ποινής φυλάκισης ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 ζήτησε από το Δικαστήριο όπως αναστείλει τυχόν επιβληθείσα ποινή φυλάκισης για τον πελάτη του, κατηγορούμενο
2. Θεωρώ σωστό πρώτα απ' όλα να αναφέρω συνοπτικά το περιεχόμενο των εκθέσεων του Γραφείου Ευημερίας που έχουν γίνει για τους κατηγορούμενους. Ο κατηγορούμενος 1 σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αυτός είναι σήμερα ηλικίας 39 ετών, στρατιωτικός (ΕΠΥ) και είναι νυμφευμένος με την Χαρίκλεια Νεοφύτου και έχουν δύο παιδιά τον Κυριάκο ηλικίας 12 ετών και την Μαρία 5 ετών. Διαμένει με την οικογένεια του δηλαδή τη σύζυγο και τα δύο ανήλικα παιδιά τους στην Ευρύχου. Κατάγεται από τις Σέρρες από φτωχή οικογένεια και ήρθε στην Κύπρο το 1997 για να εργαστεί στην Εθνική Φρουρά. Εργάζεται στη θέση Αξιωματικού Διαβιβάσεων και είναι τοποθετημένος στη Μονάδα Πυροβολικού στην Ευρύχου. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα στον Κλάδο Ηλεκτρολογίας/Μηχανολογίας και έχει εξειδικευτεί στην επιθεώρηση φορτηγών συγκεκριμένα για ταχογράφους και κόφτες. Διατηρεί συνεργείο στην Έγκωμη. Η σύζυγος του κατηγορούμενου βίωσε δύσκολες καταστάσεις το 2004 όταν σε τροχαίο δυστύχημα τραυματίστηκε πολύ σοβαρά η αδερφή της η οποία πλέον είναι πλήρως εξαρτώμενη από αυτή και η μητέρα της αποβίωσε το 2014 λόγω σοβαρού και χρόνιου προβλήματος αλκοολισμού. Ο κατηγορούμενος 1 έχει χάσει τον πατέρα του το έτος 2014 έπασχε από καρκίνο. Όπως ο ίδιος ανέφερε στη Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας οι σχέσεις του με την σύζυγο του ήταν αρμονικές και την στήριζε στα προβλήματα που αντιμετώπιζε αλλά ο γάμος τους υπέστη σοβαρή κρίση το
3. Ο ίδιος ισχυρίστηκε αυτό οφειλόταν κυρίως σε οικονομικά θέματα αλλά και σε παρεμβάσεις του οικογενειακού περιβάλλοντος της συζύγου του. Μετά από το επίδικο περιστατικό οι σχέσεις του με την σύζυγο του ομαλοποιήθηκαν. Η Κοινωνική Λειτουργός αναφέρει ότι από την συνέντευξη με τον κατηγορούμενο 1 διαφάνηκε ότι πρόκειται για βιοπαλαιστή ο οποίος αξιοποιεί στο μέγιστο βαθμό τον δυναμισμό του για να προσφέρει στα παιδιά του το καλύτερο. Πρόκειται για εργατικό και φιλότιμο άτομο το οποίο φέρεται με υποδειγματική ευγένεια. Φαίνεται άτομο συνειδητοποιημένο και αρκετά ώριμο το οποίο φέρεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Η Κοινωνική Λειτουργός αξιολογώντας την στάση και την συμπεριφορά του κατηγορούμενου 1 κατά την συνέντευξη θεωρεί ότι η ενδοοικογενειακή κρίση κατά τον Δεκέμβριο του 2013 είχε ψυχοσυναισθηματικό κόστος και αποτέλεσε πλήγμα τόσο για τον ίδιο όσο και την οικογένεια του. Η ενδοοικογενειακή αυτή κρίση δεν επηρέασε μόνο την σχέση του κατηγορούμενου 1 με την σύζυγο του αλλά και με τα αδέρφια του τα οποία βρίσκονται στην Κύπρο με αποτέλεσμα σήμερα οι σχέσεις τους να είναι τυπικές. Σημειώνω ότι αδερφή του κατηγορούμενου 1 είναι σύζυγος του κατηγορούμενου
4. Όπως επίσης σημειώνει η Λειτουργός παρόλο που ο κατηγορούμενος 1 διαμένει σε κλειστή κοινότητα που αποτελεί και τον χώρο εργασίας του δεν επηρεάστηκε από αυτή την κατάσταση όσον αφορά την εκτέλεση των καθηκόντων του και υπάρχει στο φάκελο συστατική επιστολή του Διοικητή της 183 ΜΠΠ Μιχάλη Α. Περδίου, Διοικητή του κατηγορούμενου 1 ημερ. 19.1.2015 σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος 1 εκτελεί πρόθυμα τις εκάστοτε εντολές που λαμβάνει και αποπερατώνει με σχετική ευκολία οτιδήποτε του ανατεθεί. Διακρίνεται για το ήθος του και δεν δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα στους συναδέρφους του ή στους στρατιώτες. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 αυτός είναι ηλικίας 42 ετών, ιατρικός επισκέπτης και πατέρας του 16χρονου Θεόδωρου και της 13χρονης Ευαγγελίας. Διαμένει με την οικογένεια του στην Έγκωμη. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Σέρρες, είχε ευχάριστα παιδικά χρόνια και διατηρεί πολύ καλή σχέση με τους γονείς και τον αδερφό του. Υπηρέτησε την θητεία του στον Ελληνικό Στρατό και εργάστηκε για πολλά χρόνια σε οικογενειακή επιχείρηση εμπορίας ηλεκτρικών ειδών. Το 2011 η εταιρεία έκλεισε λόγω μείωσης του κύκλου εργασιών της και ο κατηγορούμενος με την σύζυγο και τα παιδιά τους αποφάσισαν να εγκατασταθούν στην Κύπρο όπου τους πρόσφερα εργασία συγγενικά πρόσωπα της συζύγου του. Η σύζυγος του επίσης κατάγεται από τις Σέρρες, είναι αδερφή του κατηγορούμενου
5. Συνεπεία της υπόθεσης που εκδικάζεται οι σχέσεις τόσο της ίδιας όσο και του κατηγορούμενου 2 με τον κατηγορούμενο 1 έχουν διαταραχθεί και όπως ανέφερε ο κατηγορούμενος 2 στη Λειτουργό Κοινωνικών Υπηρεσιών η παρούσα υπόθεση επηρεάζει τις σχέσεις του με την σύζυγο του. Μετά την διακοπή ουσιαστικά των σχέσεων του με την οικογένεια του κατηγορούμενου 1 απώλεσε και την εργασία του και από το 2015 εργάζεται ως Ιατρικός Επισκέπτης. Ο κ. Συρίμης συμφώνησε με τα γεγονότα όπως έχουν τεθεί στο Δικαστήριο και ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 αντιλαμβάνεται πλήρως την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί και απολογείται στο Δικαστήριο. Εξήγησε πως περιήλθε στην κατοχή του κατηγορούμενου 1 το εν λόγω πιστόλι το οποίο ο κατηγορούμενος 1 κατέχει από το 2006 και ουδέποτε χρησιμοποίησε, αντίθετα το είχε φυλαγμένο σε χρηματοκιβώτιο. Το μεγαλύτερο λάθος του κατηγορούμενου 1, όπως ανέφερε ο κ. Συρίμης, ήταν ότι δεν ξεφορτώθηκε το συγκεκριμένο πιστόλι και τις σφαίρες όταν του το ζήτησε η σύζυγος του, μόλις αυτή το ανακάλυψε. Την επίδικη ημέρα από φόβο λόγω της σοβαρής διαμάχης που είχε ο κατηγορούμενος 1 με την σύζυγο του και ενεργώντας προληπτικά λόγω του φορτισμένου κλίματος παρέδωσε το όπλο, έμφορτο ως ήταν, στον κατηγορούμενο 2 για να το πάρει στο σπίτι του για ασφαλή φύλαξη. Δεν είχε πρόθεση να το χρησιμοποιήσει έναντι της συζύγου του ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου αλλά επειδή η κατάσταση ήταν πολύ τεταμένη και λόγω της καταγγελίας που έγινε από την σύζυγο του στην Αστυνομία τόσο για την απειλή που ο ίδιος είχε εκστομίσει όσο και για την κατοχή του όπλου και των σφαιρών χωρίς να έχει άδεια, θεώρησε ότι με το να δώσει το όπλο στον κατηγορούμενο 2 πρώτα απ' όλα διαφύλαττε ότι δεν θα γίνουν τα πράγματα χειρότερα και επίσης θεωρούσε ότι θα αποφορτιζόταν και οι κατάσταση με την σύζυγο του. Εστιάστηκε στο άριστο μητρώο του κατηγορούμενου 1 σαν στρατιωτικός και παρέπεμψε σχετικά στην επιστολή του Διοικητή του αναφορά στην οποία έχει γίνει πιο πάνω. Όπως περεταίρω ανέφερε ο κ. Συρίμης, ο κατηγορούμενος 1 ζει 17 χρόνια με την σύζυγο του και την οικογένεια της και μετά την κορύφωση των όποιων προβλημάτων τους με το υπό κρίση επεισόδιο σύμφωνα με τα γεγονότα που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, καταβάλλει έντονες προσπάθειες για πλήρη αποκατάσταση των σχέσεων τους οι οποίες τώρα είναι πολύ καλές. Ο κατηγορούμενος 1 έχει βιώσει έντονα αγωνία για την παρούσα υπόθεση από την ημέρα εξέλιξης του επεισοδίου και συνεχώς ζει με το άγχος και τον φόβο των επιπτώσεων που θα έχει στον ίδιο στην καριέρα του και στην οικογένεια του η ποινή που θα επιβάλει το Δικαστήριο. Γνωρίζοντας την νομολογία επί των συγκεκριμένων αδικημάτων και τις ποινές που συνήθως επιβάλουν τα Δικαστήρια για αυτές τις κατηγορίες ο κ. Συρίμης ζήτησε από το Δικαστήριο όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο 1 αυτή ανασταλεί γιατί ο εγκλεισμός του στη φυλακή θα έχει καταστροφικές επιπτώσεις και για τον ίδιο και την οικογένεια του. Πρώτα απ' όλα τα παιδιά του θα χάσουν ένα πατέρα που είναι πολύ στηρικτικός, φίλος μαζί τους και ασχολείται στην καθημερινότητα του πολλές ώρες μαζί τους. Θα απωλέσει την εργασία του πράγμα που σημαίνει ότι οι οικογένεια του θα παραμείνει χωρίς εισόδημα αφού η σύζυγος του είναι άνεργη. Τρίτο, η σύζυγος του θα μείνει χωρίς την δική του βοήθεια σε ότι αφορά την ανίκανη αδερφή της, της οποίας είναι διαχειρίστρια και την οποία ο κατηγορούμενος βοηθά για τις διάφορες ανάγκες της. Εστιαζόμενος στα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου, στην μεταμέλεια του και στο μεμονωμένο της πράξης του ο κ. Συρίμης ζήτησε από το Δικαστήριο όπως εξαντλήσει την επιείκεια του στο πρόσωπο του κατηγορούμενου
6. Με την σειρά του ο κ. Αγγελίδης διαβίβασε στο Δικαστήριο την μεταμέλεια και την απολογία του κατηγορούμενου 2 και αναφερόμενος στα γεγονότα που τον αφορούν εισηγήθηκε ότι οι ενέργειες του χαρακτηρίζονται από αφέλεια και επιπολαιότητα και ενήργησε με τον τρόπο αυτό για να προστατεύσει τον κατηγορούμενο 1 και την οικογένεια του την συγκεκριμένη μέρα. Ανέφερε επίσης ότι αρχικά τον ουσιώδη χρόνο ο κατηγορούμενος 2 πίστευε ότι το επίδικο όπλο ήταν το υπηρεσιακό όπλο του κατηγορούμενου 1 το οποίο όμως δεν θα έπρεπε να είχε στην οικία του. Έτσι πήρε την μπότα μέσα στην οποία ήταν τοποθετημένο το πιστόλι όπως του την έδωσε ο κατηγορούμενος 1 και την μετέφερε στο σπίτι του τοποθετώντας την στην ντουλάπα. Ευθύς αμέσως μετά την έρευνα που έγινε από την Αστυνομία με την συγκατάθεση του στην οικία του, όχι μόνο παραδέχτηκε αλλά έδωσε και θεληματική κατάθεση στην Αστυνομία εξηγώντας πλήρως τα γεγονότα, την δική του εμπλοκή αλλά και βοηθώντας την Αστυνομία στην πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης. Θέση του κ. Αγγελίδη ήταν ότι η συμμετοχή του κατηγορουμένου 2 στην παρούσα υπόθεση δικαιολογεί την διαφοροποίηση της ποινής που θα του επιβάλει το Δικαστήριο από αυτή του κατηγορούμενου
7. Ο κατηγορούμενος 2 δεν είχε κίνητρο ούτε νοητικό στοιχείο να διαπράξει αδίκημα. Η ενέργεια του ήταν ως αποτέλεσμα της βοήθειας που νόμιζε ότι προσέφερε στον κατηγορούμενο 1 για να αποφύγει τα χειρότερα. Νιώθει πικρία για την παρούσα υπόθεση αλλά αναγνωρίζει ότι η παραδοχή του στο Δικαστήριο ήταν η ορθή κατάληξη. Οι σχέσεις του με την αδερφή του, σύζυγο του κατηγορούμενου 1 και τον ίδιο τον κατηγορούμενο 1, έχουν διαταραχθεί κάτι το οποίο επίσης τον έχει επηρεάσει, έχασε την εργασία του λόγω αυτής της κατάστασης και εργάζεται σε δύο εργασίες για να τα βγάζει πέρα. Ήταν η θέση του ότι τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου 2 αλλά καίρια και καθοριστικά η συμμετοχή του στην παρούσα υπόθεση και η πλήρης συνεργασία του με τις αρχές αλλά και η μετέπειτα συμπεριφορά του καταδεικνύουν ότι δεν χρειάζεται η επιβολή ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο
8. Εάν όμως το Δικαστήριο διαφωνεί με αυτή την εισήγηση, με βάση πάντοτε τη σοβαρότητα της κατηγορίας την οποία δεν υποσκελίζει, τότε ο κ. Αγγελίδης εισηγήθηκε όπως ανασταλεί η τυχόν επιβληθείσα ποινή φυλάκισης λόγω αφενός των ελαφρυντικών του κατηγορούμενου και αφετέρου των καταστρεπτικών συνεπειών που θα είχε για την οικογένεια του και τα παιδιά του η άμεση φυλάκιση του. Το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου «κατηγορίας Β» με βάση τον περί Πυροβόλων Όπλων Νόμο είναι αδίκημα για το οποίο ο υπαίτιος του υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 15 χρόνια ή πρόστιμο που να μην υπερβαίνει στις Λ.Κ25.000 ως ήταν τότε, ή και τις δύο ποινές, ενώ η κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών είναι αδίκημα που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 10 έτη ή πρόστιμο που να μην υπερβαίνει τις Λ.Κ.1.500 ή και στις δύο ποινές. Υπάρχει πολλή νομολογία σε σχέση με τα αδικήματα της παράνομης κατοχής όπλων και εκρηκτικών υλών. Οι ποινές είναι δεδομένο ότι πρέπει να έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα για ευνόητους λόγους. Παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις: Παπαγεωργίου ν. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. 646, όπου στον κατηγορούμενο ο οποίος δεν είχε διαπράξει αδίκημα με το όπλο που κατείχε παράνομα και έγινε αποδεκτός από το Δικαστήριο ο ισχυρισμός του όταν συνελήφθη όταν έπαιρνε το όπλο για να το παραδώσει σε φίλο του, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Yevgen Chrony, Ποιν. Εφ. 211/05 ημερ. 24.2.06 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης για κατοχή τυφεκίου που είχε κλαπεί από οικία εφέδρου της Εθνικής Φρουράς και στην υπόθεση Γιώργος Στεφάνου Προδρόμου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 6925, ημερ. 23.3.01 το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης στους 18 μήνες για παράνομη κατοχή και χρήση κυνηγετικού όπλου σε περίπτωση προσώπου που δεν είχε εγκληματικό παρελθόν και ενήργησε επιπόλαια λόγω συναισθηματικής φόρτισης κατά την χρήση του όπλου. Η σοβαρότητα των αδικημάτων παράνομης κατοχής και μεταφοράς όπλων και πυρομαχικών έχει από πολύ παλιά τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Gasteratos v. The Republic

(1986)2 C.L.R. 170, 175-176, αναφέρονται τα εξής: «Το Δικαστήριο έχει επανειλημμένα και επίμονα τονίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με την παράνομη και χωρίς εξουσιοδότηση κατοχή, μεταφορά και χρησιμοποίηση πυροβόλων όπλων. Οι οδυνηρές συνέπειες αυτών των αδικημάτων είναι γνωστές και πρέπει να αρχίσει μια γενική επαγρύπνηση και εκτός αν εξαπολυθεί ένας ανελέητος πόλεμος εναντίον κατηγορουμένων που εμπλέκονται σε αυτού του είδους τα αδικήματα, η προστασία των νομοταγών πολιτών και οι δημοκρατικές διαδικασίες σε αυτή την πολιτεία θα βρίσκονται σε συνεχή κίνδυνο.» Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 206 . Στην υπόθεση Παπαγεωργίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινές άμεσης φυλάκισης 3 ετών έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: Με βάση όλα τα πιο πάνω και εξετάζοντας την υπόθεση στο σύνολο της, δεν βρίσκουμε να ήταν η ποινή έκδηλα υπερβολική ούτως ώστε να επιβάλλεται η δική μας παρέμβαση. Το γεγονός ότι ο Γενικός Εισαγγελέας έδωσε τη συγκατάθεση του για συνοπτική δίκη δεν μείωνε τη σοβαρότητα της υπόθεσης στο βαθμό που εισηγήθηκαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του εφεσείοντα. Η σοβαρότητα του αδικήματος κρίνεται πάντοτε με σημείο αναφοράς την προβλεπόμενη από το νόμο μέγιστη ποινή. Απλώς το δικαστήριο σε περίπτωση συνοπτικής δίκης πρέπει να έχει υπόψη ότι το μέγιστο της ποινής που το ίδιο μπορεί να επιβάλει είναι μέχρι 5 χρόνια. (Βλ. μεταξύ άλλων Raymond Elia Chafari v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 442 και Γλυκερίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 18, 20). 30 Σχετικά με το θέμα αυτό στηv Κolev ν. Aστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 197, 206, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν βλέπουμε ακόμα γιατί η συνοπτική εκδίκαση της υπόθεσης αντί της δίκης από το Κακουργιοδικείο να πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν υπέρ του εφεσείοντα. Η επιλογή αυτή της κατηγορούσας αρχής δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ελαφρυντικός παράγοντας που προσμετρά στην επιμέτρηση της ποινής.» Η Tony Avis

(1998)1 Cr. APP. R. 420 δίδει κατευθυντήριες γραμμές εν σχέση με την επιβολή ποινής για αδικήματα που αφορούν κατοχή πυροβόλων όπλων. Συγκριμένα αναγράφονται τα εξής: The appropriate level of sentence for a firearms offence will depend on all the facts and circumstances relevant to the offence and the offender. It will usually be appropriate for the sentencing Court to ask itself a series of questions: 1) What sort of weapon is involved? 2) What (if any) use has been made of the firearm? 3) With what intend (if any) did the defendant possess or use the firearm? 4) What is the defendant's record? Σε ελεύθερη μετάφραση οι ερωτήσεις που θέτει το Δικαστήριο είναι: 1) Το είδος του πυροβόλου όπλου, 2) Εάν έχει χρησιμοποιηθεί το πυροβόλο όπλο, 3) Εάν είχε πρόθεση και με ποία πρόθεση κατείχε ή χρησιμοποίησε το πυροβόλο όπλο ο Κατηγορούμενος, 4) Το μητρώο του Κατηγορούμενου. Στην υπόθεση 1515/2013 Δημοκρατία ν. Α. Αντρέου ενώπιον του Μονίμου Κακουργιοδικείου Πάφου, ημερ. 2.5.13 επιβλήθηκαν ποινές προστίμου €150 για αδίκημα της μεταφοράς μαχαιριού, €300 για κατοχή πυροβόλου (τρυπημένο ΔΟΚΟ που είχε αυτοσχέδιες οπές στην άκρη των καννών) και στέρηση του δικαιώματος να αποκτήσει, κατέχει η χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε πυροβόλο η μη πυροβόλο όπλο για περίοδο 1 έτους και €400 στην κατηγορία τον εκρηκτικών υλών. Στην κατάληξη του το Δικαστήριο ανάφερε ότι η ποινή της φυλάκισης, μπορεί να αποφευχθεί. Το σύνολο των περιστάσεων διάπραξης των αδικημάτων και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου συνηγορούν υπέρ της επιβολής χρηματικής ποινής σε συνδυασμό με άλλες κυρώσεις. Στη σχετικά πρόσφατη απόφαση Κωνσταντίνος Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 233 το Ανώτατο Δικαστήριο σφράγισε για ακόμα μια φορά την θέση του ότι τα αδικήματα κατοχής πιστολιών και πυρομαχικών είναι ιδιαιτέρως σοβαρά, έχοντας υπόψη και το ύψος της προβλεπόμενης από το Νόμο ποινής που ανέρχεται στα 15 χρόνια. Ανέφερε επίσης ότι η κατοχή πιστολιών εγκυμονεί κινδύνους εφόσον χρήση τους μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή. Αναφέρθηκε επίσης στην εν λόγω υπόθεση ότι η κατοχή όπλων και πυρομαχικών χωρίς ιδιαίτερο κίνητρο για εγκληματική ενέργεια όπως και η συναισθηματική φόρτιση κάτω από την οποία επιτελείται εγκληματική πράξη αποτελούν στοιχεία μετριαστικά της παράνομης ενέργειας. Σχετική είναι η υπόθεση Προδρόμου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 169. Ξεκινώντας από τον κατηγορούμενο 1 αναφέρω τα εξής: Τα ελαφρυντικά που συγκεντρώνει στο πρόσωπο του είναι σίγουρα το λευκό ποινικό του μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία του, η συμπεριφορά του μετά την διάπραξη των αδικημάτων που ήταν καθόλα ορθή και νόμιμη και μάλιστα έχει καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες για να ξεπεράσει με την σύζυγο του τα όποια προβλήματα τους και να προσφέρουν στα παιδιά τους ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον αλλά και ο ορθός τρόπος με τον οποίο ασκεί τα στρατιωτικά του καθήκοντα ως και η σχετική βεβαίωση, η παραδοχή του στο Δικαστήριο, η ιδιότητα του ως πατέρα δύο ανήλικων παιδιών αλλά και η βοήθεια που προσφέρει στη σύζυγο του τόσο οικονομική, αφού είναι ο μοναδικός που εργάζεται, αλλά και ψυχολογική αλλά και πραγματική βοήθεια σε ότι αφορά και την στήριξη της ανάπηρης αδερφής της η οποία είναι ανίκανο πρόσωπο και η σύζυγος του με την δική του βοήθεια είναι διαχειριστές της. Σημασία έχει επίσης κατά την άποψη μου και η επίπτωση της ποινής σε ότι αφορά την καριέρα του κατηγορούμενου 1 ως στρατιωτικού. Σε σχέση με το θέμα αυτό παραπέμπω στην υπόθεση Θεοχάρης Θεοχάρους ν. Αστυνομίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 575 όπου το Εφετείο παρατήρησε τα ακόλουθα για το ενδεχόμενο πιθανόν πειθαρχικών κυρώσεων σε ένα πρόσωπο μετά από την καταδίκη του από το Δικαστήριο. «Μετά την καταδίκη του είναι δεκτό ότι ο εφεσείων οποίος είναι μόνιμος επιλοχίας στην Εθνική Φρουρά θα αντιμετωπίσει πειθαρχική διαδικασία με αβέβαιο το αποτέλεσμα εφόσον μπορεί να επιβληθεί οποιαδήποτε ποινή από επίπληξη μέχρι απόλυση. Υπό αυτές τις συνθήκες, η επιλογή ποινής στερητικής της ελευθερίας παραγνωρίζει την αρχή ότι τέτοια ποινή επιβάλλεται μόνο στις περιπτώσεις που οποιαδήποτε άλλη κρίνεται ακατάλληλη...». Οι μετριαστικοί παράγοντες που τον αφορούν όμως, κατά την άποψη μου, δεν μπορούν να επιδράσουν ούτε να επηρεάσουν το είδος της ποινής που πρέπει να του επιβληθεί που δεν είναι άλλη από αυτή της φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που τον αφορούν μπορούν να αποδοθούν με έκπτωση σε ότι αφορά το εύρος της ποινής όχι όμως το είδος της. Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο 1 οι εξής ποινές: - Κατηγορία αρ. 2 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. - Κατηγορία αρ. 3 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Περαιτέρω έχοντας υπόψη μου τις συνθήκες και τα γεγονότα που πλαισιώνουν την παρούσα υπόθεση σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1, τις όποιες εκδηλώσεις βίας και απειλές προς την σύζυγο του, τους δικούς της φόβους για την ασφάλεια της την δεδομένη περίοδο γεγονός που την είχε οδηγήσει και να καταγγείλει τον κατηγορούμενο 1 στην Αστυνομία για την παράνομη κατοχή όπλου, δεδομένου ότι ο κατηγορούμενος στα πλαίσια της εργασίας και των καθηκόντων του δεν έχει άδεια να κατέχει πυροβόλο όπλο, και δεδομένου ότι η κατηγορία 2 εδράζεται και επί του άρθρου 44 του περί Πυροβόλων Όπλων Νόμου 113

(1)/2004 όπως τροποποιήθηκε το οποίο προνοεί: «44.—

(1)Οποιοδήποτε Δικαστήριο έχει εξουσία, σε περίπτωση καταδίκης οποιουδήποτε προσώπου για αδίκημα με βάση τον παρόντα Νόμο, να διατάζει όπως το καταδικασθέν πρόσωπο, επιπρόσθετα από οποιαδήποτε άλλη κύρωση, μη δικαιούται να αποκτά, κατέχει ή χρησιμοποιεί οποιοδήποτε πυροβόλο όπλο ή μη πυροβόλο όπλο για περίοδο την οποία το Δικαστήριο ήθελε ορίσει.» ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑ το οποίο απαγορεύει στον κατηγορούμενο 1 Ιωάννη Μιχαλάκη να αποκτά, κατέχει ή χρησιμοποιεί οποιοδήποτε πυροβόλο όπλο ή μη πυροβόλο όπλο για περίοδο 5 χρόνια από σήμερα. Έρχομαι τώρα να εξετάσω το αίτημα του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης, το Δικαστήριο αναστείλει τις ποινές αυτές. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ.

1. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα άτομο ηλικίας 39 χρονών, λευκού ποινικού μητρώου, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών, που τα επίδικα αδικήματα αποτελούν μεμονωμένη πράξη στον μέχρι τώρα έντιμο βίο του. Είναι στρατιωτικός και εξακολουθεί να υπηρετά άψογα την Υπηρεσία του σύμφωνα με τον Διοικητή του εκτελώντας όλες τις εντολές που του δίδονται στο ακέραιο και με πολύ καλή συμπεριφορά. Οι πράξεις του και οι ενέργειες του την επίδικη μέρα φαίνεται να ήταν αποτέλεσμα μας έντονης ψυχικής κατάστασης, συναισθηματικής φόρτισης και επιστέγασμα μιας ενδοοικογενειακής κατάστασης που εκκρεμούσε εδώ και κάποιο καιρό. Από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι σήμερα η συμπεριφορά του υπήρξε άψογη και όχι μόνο δεν έχει επαναλάβει καμία αξιόποινη πράξη αλλά προσπαθεί να αποκαταστήσει και τις σχέσεις του με την σύζυγο του για το καλό και των δύο αλλά και των ανήλικων παιδιών τους. Η ουσιαστική βοήθεια που επίσης προσφέρει στη σύζυγο του σε ότι αφορά την ανάπηρη αδερφή της αλλά και οι δυσμενείς επιπτώσεις που θα έχει για την καριέρα του η επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης θεωρώ ότι δικαιολογούν την αναστολή των ποινών που του έχουν επιβληθεί. Ως εκ των ανωτέρω οι επιβληθείσες στον κατηγορούμενο 1 ποινές φυλάκισης αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Κατηγορούμενος 2: Σε ότι αφορά τον εν λόγω κατηγορούμενο κρίνω ότι υπάρχει σαφής διαφοροποίηση του ρόλου του και του βαθμού συμμετοχής του στην παρούσα υπόθεση όπως φαίνεται μέσα από τα γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ Κατηγορούσας Αρχής και του ευπαίδευτου συνηγόρου του. Κατά πρώτο η κατοχή του επίδικου πιστολιού περιήλθε στον κατηγορούμενο 2 την επίδικη μέρα που έγινε το συμβάν και επίσης ήταν για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος είχε το πιστόλι και τις σφαίρες στην κατοχή του από το
2. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 2 ήταν με την πεπλανημένη εντύπωση την δεδομένη στιγμή που πήρε το πιστόλι στα χέρια του ότι ήταν το υπηρεσιακό πιστόλι του κατηγορούμενου 1 και ότι με το να το φυλάξει θα απέτρεπε από το να γίνουν τα πράγματα χειρότερα. Επίσης ο κατηγορούμενος 2 αμέσως με την ανεύρεση του πιστολιού στην κατοχή του σημειώνω ότι η έρευνα στην οικία του έγινε με δική του συγκατάθεση, προχώρησε όχι μόνο σε παραδοχή για το αδίκημα που κατηγορήθηκε αλλά και σε θεληματική κατάθεση εξιστορώντας ακριβώς τα γεγονότα της υπόθεσης στην Αστυνομία βοηθώντας έτσι το ανακριτικό έργο. Τούτα σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό του μητρώο, τη συμπεριφορά του μετά την επίδικη μέρα αλλά και την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης δεν είναι η μοναδική τιμωρία που φαντάζει ως ορθή στα πλαίσια του συγκεκριμένου κατηγορούμενου. Αντλώ καθοδήγηση για την θέση μου αυτή από την υπόθεση Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 214/09 ημερ. 29.1.14 στην οποία υπογραμμίστηκε ότι σημασία έχει επίσης ο πρότερος βίος του όπως και το γεγονός ότι στο χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει η απουσία επανάληψης του αδικήματος τείνει να καταδείξει ότι το θέμα αποτροπής έχει αδυνατήσει. Αυτολεξεί στη εν λόγω υπόθεση λέχθηκαν τα εξής: «Η αναγκαιότητα όπως η ίδιας η εφεσείουσα μέσω της επιβαλλόμενης ποινής αποτραπεί από την επανάληψη διάπραξης παρόμοιος φύσεως αδικημάτων, φαίνεται να είναι στην περίπτωση αυτή ιδιαίτερα αδύνατη.» Είναι ως έχω ήδη αναφέρει ανωτέρω η θέση μου ότι δικαιολογείται διαφορετική μεταχείριση του κατηγορούμενου 2 στον οποίο στην κατηγορία 4 που έχει παραδεχτεί επιβάλλεται ποινή προστίμου €
3. Για την παρούσα υπόθεση έχουν δημιουργηθεί έξοδα μαρτύρων €225 τα οποία θα πληρώσουν εξ ημισείας ανά €112,50 έκαστος των κατηγορουμένων. Σε ότι αφορά τα τεκμήρια, να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο