Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλης Καλαθάς, Αρ. Υπόθεσης: 879/13, 11/6/2015

(1)και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και συγκεκριμένα αποδίδεται σε αυτόν ότι σε άγνωστη ημερομηνία, μεταξύ του 2004 και 2011, στη Λευκωσία με δόλιο τρόπο αφαίρεσε για δική του χρήση μηχανική ενέργεια από συσκευή που ανήκει σε άλλο πρόσωπο, δηλαδή επέμβηκε στις εγκαταστάσεις της κεντρικής θέρμανσης του κοινόχρηστου λέβητα της πολυκατοικίας όπου διαμένει με αποτέλεσμα να παροχετεύσει για δική του χρήση πετρέλαιο αξίας €476, για να ζεστάνει το νερό του ντεπόζιτου του. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή, διεξήχθηκε ακροαματική διαδικασία όπου η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε στο Δικαστήριο και έδωσαν διά ζώσης μαρτυρία τους Αστ. 530 Δ. Διονυσίου Μ.Κ.1, τον Μηχανολόγο Μηχανικό Ιάκωβος Χριστοδούλου, Μ.Κ.2 και τον Χρυσόστομος Καμπανέλας Μ.Κ.3 Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΜΟΛΕΝΑ στην οποία διαμένει και ο κατηγορούμενος. Οι εν λόγω μάρτυρες κατέθεσαν στο Δικαστήριο τις ενέργειες τους και τα όσα γνωρίζουν για την παρούσα υπόθεση, κατά δε την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν επίσης διάφορα τεκμήρια. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του λόγω του ότι, από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι λεπτομέρειες του αδικήματος όπως εκτίθενται στην κατηγορία αλλά ούτε και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος όπως αναγράφονται στο σχετικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα. Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι η εισήγηση του κ. Τσιναρέλη η οποία προσέκρουσε στην αντίθετη θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία ισχυρίστηκε ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα στοιχεία του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, και ζήτησε από το Δικαστήριο να τον καλέσει σε απολογία. Ο Μ.Κ.1 ήταν το πρόσωπο που έλαβε την καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου από τον Χρυσόστομο Καμπανέλα εκ μέρους όλων των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας ΜΟΛΕΝΑ ο οποίος και παρουσίασε σχετική εξουσιοδότηση υπογεγραμμένη από όλους τους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων, Τεκμήριο

1. Σύμφωνα με την καταγγελία του κ. Καμπανέλα, ο κατηγορούμενος, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης διαμερίσματος στην εν λόγω πολυκατοικία μαζί με την σύζυγο του και διαμένει σ' αυτό, επέμβηκε στη σύνδεση της θέρμανσης, συγκεκριμένα συνέδεσε το θερμολουτήρα με αυτή με αποτέλεσμα να παίρνει κοινόχρηστο πετρέλαιο για σκοπούς θέρμανσης του νερού. Όπως του ανέφερε ο κ. Καμπανέλας, ο κατηγορούμενος παρόλο που ενημερώθηκε από την Διαχειριστική Επιτροπή ότι αυτό που έκανε είναι παράνομο, αρνήθηκε να πληρώσει την διαφορά του κόστους του πετρελαίου με το οποίο ζεσταίνει το νερό του θερμολουτήρα, ενώ πληρώνει την αναλογία του για την θέρμανση. Όπως περεταίρω ανέφερε ο κ. Καμπανέλας στον ΜΚ1, η Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας μίσθωσε της υπηρεσίες ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα μέσω του ΕΤΕΚ ο οποίος μετά από επισκέψεις και συναντήσεις τόσο με την Διαχειριστική Επιτροπή όσο και τον κατηγορούμενο σύνταξε έκθεση πραγματογνωμοσύνης σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος λόγω της παράνομης επέμβασης που έκανε, από το 2004-2011 κατανάλωσε για τον θερμολουτήρα του από το κοινόχρηστο πετρέλαιο θέρμανσης της πολυκατοικίας ύψους €
2. Ο Μ.Κ.1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και ακολούθως τον κατηγόρησε αφού προηγουμένως στα πλαίσια των εξετάσεων του μετέβη στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου και δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας διενήργησε έρευνα σε αυτό στην παρουσία του κατηγορούμενου όπου εντόπισε την διασωλήνωση της κεντρικής θέρμανσης η οποία διακλαδώνεται μέσω και μικρού παταριού που βρίσκεται πάνω από το μπάνιο και από αυτή υπάρχει διασωλήνωση σε κύλινδρο ζεστού νερού. Μεταξύ της διασωλήνωσης και του κυλίνδρου υπήρχε διακόπτης ο οποίος ήταν κλειστός. Μαζί του μετέβηκε και ο Αστ. 3899 Α. Σταμάτη ο οποίος φωτογράφησε την πολυκατοικία, το διαμέρισμα του κατηγορούμενου, το πατάρι, τις διακλαδώσεις και το μπάνιο, φωτογραφίες οι οποίες κατατέθηκαν εκ συμφώνου και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο
3. Ο κατηγορούμενος όταν κατηγορήθηκε από τον ίδιο για το αδίκημα δεν παραδέχτηκε ενοχή. Υπεβλήθη στον Μ.Κ.1 από τον συνήγορο υπεράσπισης ότι η καταγγελία του κ. Καμπανέλα έγινε εκδικητικά εναντίον του κατηγορούμενου λόγω διαφορών που είχαν μεταξύ τους, θέση για την οποία ο μάρτυρας είπε ότι δεν γνωρίζει αν υπήρχαν μεταξύ τους διαφορές και εξήγησε πως κατάλαβε ότι ο κύλινδρος ζεστού νερού ήταν ενωμένος με την θέρμανση. Είπε επίσης ότι για να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο για το αδίκημα που κατηγορείται βασίστηκε στην έκθεση του εμπειρογνώμονα που του είχε δοθεί από τον κ. Καμπανέλα και ο ίδιος δεν είναι σε θέση να εξηγήσει τα όσα ο εμπειρογνώμονας αναφέρει στην έκθεση του. Συμφώνησε ότι ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε στον ίδιο ότι η σύνδεση έγινε από κάποιο υδραυλικό με όνομα Ανδρέας Χριστοφή περί το 2008-2009, δεν γνώριζε να απαντήσει στην ερώτηση κατά πόσο ο κατηγορούμενος πλήρωνε περισσότερη αναλογία για την θέρμανση με βάση τα τετραγωνικά του διαμερίσματος του από τους άλλους ένοικους της πολυκατοικίας και αρνήθηκε ότι υπήρχε συγκατάθεση από προηγούμενη Διαχειριστική Επιτροπή για τις ενέργειες του κατηγορούμενου αναφέροντας ότι ο ίδιος έλαβε ένα γραπτό παράπονο από τον Πρόεδρο της Διαχειριστικής Επιτροπής με την γραπτή εξουσιοδότηση όλων των ενοίκων της πολυκατοικίας και αυτό προώθησε. Ο Μ.Κ.2 Ιάκωβος Χριστοδούλου είναι Μηχανολόγος Μηχανικός, μέλος του ΕΤΕΚ και κλήθηκε από το ΕΤΕΚ να δεξάγει πραγματογνωμοσύνη σχετικά με την παρούσα υπόθεση το
4. Αφού απεδέχθη τον διορισμό του πραγματοποίησε συναντήσεις, επιτόπιες εξετάσεις, έλαβε έγγραφα και πληροφορίες από τους ενδιαφερόμενους και συνέταξε Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης το Τεκμήριο
5. Στην εν λόγω έκθεση ο μάρτυρας περιγράφει πως διορίστηκε, το αντικείμενο της έρευνας του, το ιστορικό επικοινωνίας του με τα εμπλεκόμενα μέρη και τις αυτοψίες στη σκηνή, τις απόψεις των εμπλεκομένων μερών και στο τέλος παραθέτει το πόρισμα του εξηγώντας τα στοιχεία και την μέθοδο που ακολούθησε. Όπως ανέφερε, και αυτά αναφέρονται και στο Τεκμήριο 7, οι όροι εντολής του ήταν: 1) Διερεύνηση της πιθανής σύνδεση του θερμολουτήρα του διαμερίσματος 11 με την Κεντρική Θέρμανση της Πολυκατοικίας ΜΟΛΕΝΑ μέσω της οποίας θερμαίνεται το νερό που χρησιμοποιείται στο διαμέρισμα 11 (εκτός του νερού των σωμάτων θέρμανσης) σε αντίθεση με τα υπόλοιπα 15 διαμερίσματα, το νερό των οποίων θερμαίνεται στον κάθε θερμολουτήρα με ηλεκτρικό ρεύμα. 2) Υπολογισμός/εκτίμηση του κόστους του πετρελαίου θέρμανσης που απαιτείται για τη θέρμανση του νερού του διαμερίσματος 11 μέσω του θερμολουτήρα. 3) Αναγωγή του πιο πάνω κόστους σε σχέση με την ολική κατανάλωση του πετρελαίου που απαιτείται για την Κεντρική Θέρμανση της Πολυκατοικίας ανά μονάδα χρόνου και για συγκεκριμένες χρονιές.(2004-2005, 2005-2006, 2006-2007, 2007-2008, 2008-2009, 2009-2010 και 2010-2011). Όπως εξήγησε ο Μ.Κ.2, γεγονότα που ήδη αναφέρθηκε ότι καταγράφονται με λεπτομέρεια στην έκθεση του, συναντήθηκε και με τον κ. Καμπανέλα και με τον κατηγορούμενο, επίσης προέβηκε σε αυτοψία του χώρου, έλαβε πληροφορίες και από τα δύο εμπλεκόμενα μέρη όπως και διάφορα έγγραφα τα οποία αφού μελέτησε κατέληξε στα συμπεράσματα του. Ειδικότερα οι θέσεις του ήταν οι ακόλουθες: «ΘΕΜΑ 1: Διερεύνηση της πιθανής σύνδεσης του θερμολουτήρα του Διαμερίσματος 11 με την Κεντρική Θέρμανση της Πολυκατοικίας ΜΟΛΕΝΑ μέσω της οποίας θερμαίνεται το νερό που χρησιμοποιείται στο Διαμέρισμα 11 (εκτός του νερού των σωμάτων θέρμανσης) σε αντίθεση με τα υπόλοιπα 15 διαμερίσματα, το νερό των οποίων θερμαίνεται στον κάθε θερμολουτήρα με ηλεκτρικό ρεύμα. Από την 1η και 2η αυτοψία στο διαμέρισμα 11 της πολυκατοικίας ΜΟΛΕΝΑ, παρατηρήθηκαν τα εξής : Οι σωληνώσεις κεντρικής θέρμανσης είναι χάλκινές, εμφανείς χωρίς μόνωση αφού βρίσκονται εντός του διαμερίσματος γιατί όπως ανάφερε ο ιδιοκτήτης, οι αρχικές σωληνώσεις είχαν διαρροή. Επισυνάπτονται σχέδιο και φωτογραφίες Παράρτημα 14). Πάνω από το αποχωρητήριο του διαμερίσματος υπάρχει ένα μικρό πατάρι στο οποίο υπήρχαν δυο

(2)κύλινδροι ζεστού νερού. Ο κύλινδρος ο οποίος βρισκόταν στο βάθος του παταριού, ήταν αποσυνδεδεμένος υδραυλικά και ηλεκτρολογικά. Ο συγκεκριμένος κύλινδρος βρίσκεται σε αχρηστία και σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη αυτό συμβαίνει από την εγκατάσταση του δεύτερου κυλίνδρου. Ο δεύτερος κύλινδρος ήταν συνδεδεμένος ηλεκτρολογικά και υδραυλικά και ήταν σε θέση να παράξει ζεστό νερό. Ο κύλινδρος, πέραν της ηλεκτρικής παροχής (ηλεκτρικό στοιχείο 3Kw) για την παραγωγή ζεστού νερού ήταν συνδεδεμένος με τις σωληνώσεις (φ 15mm) του συστήματος Κ.Θ της πολυκατοικίας. Ο κύλινδρος είναι συνδεδεμένος στις σωληνώσεις Κ.Θ μετά το θερμαντικό σώμα του μπάνιου και του θερμαντικού σώματος του Υπνοδωματίου

1. Η σύνδεση μπορεί να χαρακτηριστεί μόνιμη και έγινε με χάλκινα κολλητά εξάρτημα, εξάρτημα συμπίεσης (compression) και ένα διακόπτη τύπου ball valve (ρουμπινέτου) στη σωλήνα φ15 της παροχής ζεστού νερού της Κ.Θ. Επισυνάπτεται σχέδιο και φωτογραφίες στο Παράρτημα
2. Ο κύλινδρος ζεστού νερού είναι χάλκινος με εσωτερικό εναλλάκτη θερμότητας από χάλκινη σωλήνα και είναι χωρητικότητας 100 It νερού. Η θέρμανση του νερού γίνεται με δύο τρόπους α) με μεταφορά θερμότητας από το ζεστό νερό εντός του εναλλάκτη στο κρύο νερό που περιβάλλει τον εναλλάκτη εντός το θερμομονωμένου κυλίνδρου (κλειστό κύκλωμα) β) με θέρμανση του νερού εντός του κυλίνδρου με ηλεκτρικό στοιχείο (αντίσταση). Από τα στοιχεία στην πινακίδα του κυλίνδρου και μετά από έρευνα που έγινε χρησιμοποιώντας τον αύξοντα αριθμό (serial number), εκπρόσωπος της κατασκευάστριας εταιρείας Floga ανάφερε στον πραγματογνώμονα ότι ο συγκεκριμένος κύλινδρος κατασκευάστηκε πριν το 2005, καθώς από το 2005 και μετά άλλαξε ο τρόπος αρίθμησης των προϊόντων. Aξίζει να σημειωθεί ότι η εγκατάσταση (Κ.Θ και σύνδεση ΚΖΝ) οπτικά φαίνεται να έχει γίνει την ίδια χρονική περίοδο. Στο πιο πάνω συμπέρασμα οδηγούν ο τρόπος σύνδεσης του κυλίνδρου, καθώς και η όλη εικόνα και κατάσταση των σωληνώσεων και εξαρτημάτων. Η φιλοσοφία του τρόπου σύνδεσης δείχνει δύο ενδεχόμενα α) ότι είτε έγινε αρχικά, είτε λήφθηκε υπόψη η σύνδεση του κυλίνδρου και γι' αυτό μετά την τροφοδότηση του θερμαντικού σώματος του μπάνιου, συνεχίζει ένα μικρό κομμάτι σωλήνας φ22 και αφού τροφοδοτεί το κύλινδρο καταλήγει με φ 15 προς το τελευταίο θερμαντικό σώμα του υπνοδωματίου 2 β) αν έγινε αργότερα η σύνδεση του κυλίνδρου αυτό ενδέχεται να απαίτησε αλλαγή στις σωληνώσεις εντός του παταριού καθώς μετά το θερμαντικό σώμα του μπάνιου λογικά θα υπήρχαν σωληνώσεις φ15 και όχι φ
3. Το δεύτερο ενδεχόμενο κρίνεται ότι απομακρυσμένο. Κατά τις δυο αυτοψίες ο διακόπτης ήταν σε θέση κλειστός και ως εκ τούτου την δεδομένη στιγμή των επισκέψεων, το σύστημα παραγωγής ζεστού νερού δεν ήταν ενωμένο με την Κ.Θ της πολυκατοικίας. Στην αυτοψία που έγινε στις 22/4/11 έγιναν μετρήσεις με θερμόμετρο επαφής στις κεντρικές σωληνώσεις παροχής και επιστροφής του συστήματος κεντρικής θέρμανσης στο μηχανοστάσιο καθώς και ενδεικτικές μετρήσεις στα θερμαντικά σώματα των διαμερισμάτων 02 και
4. Ο σκοπός των μετρήσεων ήταν να διαπιστωθεί ότι το σύστημα λειτουργεί και ότι έχει τη δυνατότητα να ζεστάνει νερό στους 55° C . Η πιο πάνω θερμοκρασία, επιτεύχθηκε μετά από περίπου την πάροδος, μιας ώρας συνεχούς λειτουργίας. Συμπερασματικά, (δική μου υπογράμμιση) η σύνδεση του κυλίνδρου ζεστού νερού με το σύστημα Κ.Θ επηρεάζει την κατανάλωση του συστήματος θέρμανσης της πολυκατοικίας, καθώς μέσω αυτού μειώνεται το θερμικό περιεχόμενο του νερού του κλειστού κυκλώματος της θέρμανσης λόγω της εναλλαγής θερμότητας προς το κρύο νερό χρήσης. Επίσης αξίζει να αναφερθεί ότι η σύνδεση ή αποσύνδεση του κυλίνδρου του ζεστού νερού με την Κ.Θ γίνεται πολύ εύκολα με την περιστροφή του διακόπτη στην θέση ανοικτό-κλειστό ανάλογα. ΘΕΜΑ 2: Υπολογισμός/εκτίμηση του κόστους του πετρελαίου θέρμανσης που απαιτείται για τη θέρμανση του νερού του διαμερίσματος 11 μέσω του θερμολουτήρα. Σε σχέση με το θέμα 2 πρέπει να αναφερθεί ότι για να γίνει ακριβής υπολογισμός της κατανάλωσης θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν μετρητικές διατάξεις για μεγάλο χρονικό διάστημα όπως π.χ. θερμιδομετρητές, θα έπρεπε να γίνουν μετατροπές στις σωληνώσεις και τέλος να διασφαλιστεί ότι δεν θα μπορούσε να παρέμβει κανένα εκ των εμπλεκομένων μερών. Είναι προφανές ότι τα πιο πάνω δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην συγκεκριμένη περίπτωση και γι' αυτό τον λόγο θα χρησιμοποιηθούν υπολογιστικές μέθοδοι οι οποίες στηρίζονται σε έγκυρες μελέτες, ακαδημαϊκά συγγράμματα και ευρωπαϊκά πρότυπα. Οι υπολογισμοί αναφέρονται σε κατανάλωση ενέργειας και ποσότητα καύσιμου πετρελαίου.» Ήταν συνοπτικά η θέση του ΜΚ2 ότι ουσιαστικά ο κατηγορούμενος πρόσθεσε στο σύστημα της θέρμανσης της πολυκατοικίας μία ακόμα συσκευή η οποία κατανάλωνε ενέργεια από το κοινόχρηστο πετρέλαιο και όπως ο ίδιος αντελήφθηκε από τον κ. Καμπανέλα δεν είχαν δώσει σχετική συγκατάθεση οι άλλοι ένοικοι της πολυκατοικίας για το θέμα αυτό ούτε ήταν εις γνώση τους από τον ίδιο τον κατηγορούμενο πριν το ανακαλύψουν. Η καταληκτική του θέση ήταν ότι ο κατηγορούμενος για το χρονικό διάστημα 2004-2011 κατανάλωσε πετρέλαιο θέρμανσης αξίας €476 για την θέρμανση του νερού στο διαμέρισμα του. Αντεξετάστηκε σε σχέση με τα προσόντα του και συμφώνησε ότι την εγκατάσταση και διασωλήνωση στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου που ήταν το αντικείμενο της έρευνας του δεν την έκανε ο κατηγορούμενος μόνος του αντίθετα την έκαμε κάποιος υδραυλικός με όνομα Αντρέας Χριστοφή όπως του ανέφερε ο κατηγορούμενος και ο οποίος είχε δώσει στον κατηγορούμενο μια σχετική επιστολή για τις εργασίες του. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι προσπάθησε να συναντήσει και να επικοινωνήσει μαζί με τον εν λόγω υδραυλικό πριν να τελειώσει την Έκθεση του, χωρίς αποτέλεσμα. Η επιστολή του τεχνικού υδραυλικού Αντρέα Χριστοφή είναι συνημμένη στο Τεκμήριο 7 και σε αυτήν αναφέρει ότι έχει συνδέσει την διασωλήνωση θέρμανσης με το boiler (θερμολουτήρα) του μπάνιου και δηλώνει τα ακόλουθα: «1) Η διασύνδεση έχει γίνει με ένα coil εξωτερικά και ουδεμία μεταφορά νερού υπάρχει από την θέρμανση προς το Boiler. Δηλ. ουδεμία κατανάλωση του «βρώμικου» νερού της θέρμανσης προς το Boiler (θερμολουτήρα). 2) Με την πιο πάνω διασύνδεση θέρμανσης (Καλοριφέρ) με το Boiler (θερμολουτήρα), με το Coil, δεν επηρεάζει τον ηλεκτρισμό της θέρμανσης. Δηλ. δεν καταναλώνεται περισσότερο ρεύμα το ποιο να εκμεταλλεύεται ο πελάτης μου Μ. Καλαθάς. Αυτό το οποίο «κερδίζει» ο πελάτης μου είναι η εξοικονόμηση του προσωπικού του ρεύματος και η άμεση εξυπηρέτησε του όσον αφορά το ζεστό νερό. 3) Οποιαδήποτε τοποθέτηση αντιοξειδωτικού υγρού μέσα στην Κεντρική Θέρμανση για συντήρηση, ουδόλως επηρεάζει το νερό του Boiler (θερμολουτήρα) διότι ουδεμία επαφή έχουν τα νερά της Κ. Θέρμανσης και του θερμολουτήρα.» Ο Μ.Κ.2 συμφώνησε με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι όταν πήγε για αυτοψία στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου το ρουπινέτο για το σύστημα του νερού ήταν κλειστό, δεν γνωρίζει ο ίδιος κατά πόσον όντως το σύστημα κατά περιόδους ήταν ανοικτό και ή κατά πόσο χρησιμοποιήθηκε, όπως εξήγησε και ότι έκανε την μελέτη του με την εικασία ότι το σύστημα είχε χρησιμοποιηθεί. Εκείνο το οποίο διαπίστωσε ήταν ότι ο διακόπτης πολύ εύκολα άνοιγε και έκλεινε. Συμφώνησε επίσης ότι ο υπολογισμός του κόστους του πετρελαίου που χρησιμοποιήθηκε για το ζεστό νερό από τον κατηγορούμενο, στον οποίο τελικά κατέληξε, έγινε, αφού υπολόγισε τα λίτρα ζεστού νερού και την ισχύ που απαιτήθηκε βάσει ευρωπαϊκού προτύπου, ακολούθως την ισχύ την μετέτρεψε σε λίτρα πετρελαίου και έγινε αναγωγή σε σχέση με την τιμή που αγοράστηκε το πετρέλαιο. Υποστήριξε αυτή την μέθοδο και την ασφάλεια του αποτελέσματος της παρά τις περί αντιθέτου υποβολές του συνηγόρου υπεράσπισης. Είπε ότι κατά την επίσκεψη του στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου είδε όλους τους χώρους που υπήρχαν συμπεριλαμβανομένων και κάποιων «πισινών κατασκευών» αλλά δεν θυμόταν κατά πόσον τα σώματα θέρμανσης που υπήρχαν στα έξτρα δωμάτια που έγιναν πίσω ήταν κομμένα ή συνδεδεμένα. Όπως περαιτέρω εξήγησε, υπολόγισε μόνο την θερμική ενέργεια για να καταλήξει στο κόστος που ανέφερε, όχι την μηχανική. Συμφώνησε με την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν έκαμε καμιά επέμβαση στο κοινόχρηστο λέβητα της πολυκατοικίας και απάντησε ότι δεν γνωρίζει πότε σίγουρα έγινε αυτή η εγκατάσταση για το ζέσταμα του νερού αλλά απ' ότι φαίνεται από τις ενώσεις χαλκού και την κατάσταση των σωλήνων, η κατασκευή φαίνεται να έγινε την ίδια περίοδο με την θέρμανση. Πότε όμως ενώθηκε, δεν μπορεί με ασφάλεια να το πει. Παρέπεμψε στα όσα αναφέρει στην έκθεση του σε σχέση το τι του ανέφεραν κατηγορούμενος και παραπονούμενος και στην ερώτηση κατά πόσον ο κατηγορούμενος παροχέτευσε ή διοχέτευσε πετρέλαιο αξίας €476 για δική του χρήση, απάντησε αρνητικά. Ο τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, Χρυσόστομος Καμπανέλας, Μ.Κ.3 είναι ο Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΜΟΛΕΝΑ από το 2004 μέχρι σήμερα και μέλος της εν λόγω Επιτροπής από το
5. Θέση του ήταν ότι ουδέποτε δόθηκε άδεια από οποιανδήποτε Διαχειριστική Επιτροπή στον κατηγορούμενο να συνδέσει το κύλινδρο ζεστού νερού στο διαμέρισμα του με τον κοινόχρηστο λέβητα πετρελαίου για την κεντρική θέρμανση της πολυκατοικίας. Θέση του ήταν επίσης ότι ουδέποτε ο κατηγορούμενος ανέφερε στην Διαχειριστική Επιτροπή ότι προέβηκε σε τέτοια ενέργεια για να ζητήσει έστω εκ των υστέρων την συγκατάθεση τους παρά μόνο το γεγονός αυτό το έμαθαν παρεμπιπτόντως από την σύζυγο του κατηγορούμενου όταν τον Δεκέμβριο του 2009 η Διαχειριστική Επιτροπή έστειλε επιστολή στους ενοίκους ότι θα έβαζαν αντιοξειδωτικό υγρό σε όλες τις σωλήνες θέρμανσης που διακλαδώνονται στα διαμερίσματα και τους εφιστούσαν σχετικά την προσοχή. Μετά που πληροφορήθηκε από την σύζυγο του κατηγορούμενου ότι έγινε η σύνδεση της θέρμανσης με τον θερμολουτήρα, με την άδεια της, μπήκε στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου και είδε την σύνδεση. Συγκλήθηκε η Διαχειριστική Επιτροπή και κατόπιν ειδοποιήθηκε ο κατηγορούμενος για την παρανομία που διέπραττε. Ο κατηγορούμενος μέχρι σήμερα αρνείται ότι αυτό που έκανε είναι παράνομο και αρνείται να πληρώσει την διαφορά κόστους πετρελαίου που ανάλωσε και για το σκοπό αυτό κατέφυγαν στην μίσθωση υπηρεσιών του Μ.Κ.
6. Για τη διαφορά αυτή αλλά και για άλλες διαφορές που έχουν εκκρεμεί και πολιτική αγωγή μεταξύ της Διαχειριστικής Επιτροπής της πολυκατοικίας και του κατηγορούμενου. Ο Μ.Κ.3 εξήγησε ότι όλοι οι ένοικοι της πολυκατοικίας πληρώνουν μερίδιο για το πετρέλαιο θέρμανσης ανάλογα με τα τετραγωνικά μέτρα του κάθε διαμερίσματος. Ο κατηγορούμενος πληρώνει περισσότερη αναλογία από τα τετραγωνικά μέτρα που αναγράφονται στο τίτλο του διαμερίσματος του λόγω κάποιων επεκτάσεων που έκανε στο διαμέρισμα, συγκεκριμένα έκλεισε την βεράντα πίσω προσθέτοντας δωμάτια στα οποία πρόσθεσε σώματα θέρμανσης, και έτσι στα τετραγωνικά μέτρα για τα οποία πληρώνει το υπολογιζόμενο κόστος πετρελαίου συμπεριλαμβάνονται και αυτά τα τετραγωνικά μέτρα. Διευκρίνισε, και αρνήθηκε τις περί του αντιθέτου υποβολές, ότι σε καμία περίπτωση αυτά τα έξτρα τετραγωνικά μέτρα είχαν σχέση με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ένωσε την θέρμανση με τον κύλινδρο ζεστού νερού και πλήρωνε γι' αυτό. Ανέφερε επίσης ότι όλοι οι θερμολουτήρες στην πολυκατοικία είναι ηλεκτρικοί, κανενός ενοίκου εκτός από του κατηγορούμενου δεν είναι ενωμένοι με την θέρμανση. Θέση του ήταν ότι ο κατηγορούμενος πέτυχε με τις παράνομες ενέργειες του να ζεστάνει το νερό του θερμολουτήρα με πετρέλαιο θέρμανσης και έτσι δεν πλήρωνε ρεύμα γι' αυτό και περαιτέρω ανάλωνε κοινόχρηστο πετρέλαιο που είναι αποκλειστικά για σκοπούς θέρμανσης της πολυκατοικίας για να ζεσταίνει το νερό. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε τις υποβολές ότι άλλη Διαχειριστική Επιτροπή έδωσε συγκατάθεση στον κατηγορούμενο να πράξει ως έπραξε και ή ότι η παρούσα Διαχειριστική Επιτροπή είχε δεόντως ειδοποιηθεί από τον κατηγορούμενο για το γεγονός αυτό και το μόνο που του είπαν ήταν «να προσέχετε». Επανέλαβε και πάλι ότι η περισσότερη αναλογία πετρελαίου που πλήρωνε ο κατηγορούμενος για την θέρμανση συγκριτικά με τα δηλωμένα τ.μ. εμβαδού του διαμερίσματος του στον τίτλο, ήταν για τα έξτρα δωμάτια που έκτισε στη βεράντα και σε καμία περίπτωση δεν αφορούσαν την σύνδεση που έκαμε παράνομα με τον θερμολουτήρα. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος κατατρέχει τον κατηγορούμενο και διακατέχεται από αρνητικά αισθήματα εναντίον του γι' αυτό και υπέβαλε την παρούσα καταγγελία αναφέροντας ότι η καταγγελία έγινε από όλους τους ένοικους της πολυκατοικίας οι οποίοι τον εξουσιοδότησαν, στόχος είναι η επίλυση του προβλήματος και όχι η άσκηση οποιουδήποτε μοχλού πίεσης στον κατηγορούμενο για διευθέτηση όλων των διαφορών του με την Διαχειριστική Επιτροπή. Ήταν επίσης η θέση του μάρτυρα ότι έδωσαν πολλές ευκαιρίες στον κατηγορούμενο για να συμβιβαστούν και ήταν η δική του η άρνηση που οδήγησε τα πράγματα στο σημείο αυτό, δηλαδή την Διαχειριστική Επιτροπή να μισθώσει τις υπηρεσίες εμπειρογνώμονα με κόστος πέραν των €1.000 και να προωθήσει την παρούσα καταγγελία. Του υπεβλήθη επίσης ότι το σύστημα που εγκαταστάθηκε από υδραυλικό που προσέλαβε ο κατηγορούμενος με το οποίο συνδέθηκε ο θερμολουτήρας με το πετρέλαιο της θέρμανσης ήταν συνεχώς κλειστό και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε, θέση που αρνήθηκε αναφέροντας ότι όταν πήγε με τον πραγματογνώμονα απροειδοποίητα να δουν το διαμέρισμα του κατηγορούμενου αρνήθηκε να τους δεχτεί και δέχτηκε μόνο τον πραγματογνώμονα μετά από ραντεβού και ήταν εύκολο για εκείνο να γυρίσει τον διακόπτη από το ανοικτό στο κλειστό. Δεν δέχτηκε επίσης την υποβολή ότι ο κατηγορούμενος αρχές του 2013 αποσυνέδεσε εντελώς το σύστημα αναφέροντας ότι ουδέποτε η Διαχειριστική Επιτροπή ειδοποιήθηκε για κάτι τέτοιο. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι ο κατηγορούμενος είχε λάβει την γνώμη του υδραυλικού που το συνέδεσε προτού προβεί στην σύνδεση ότι κατά αυτό τον τρόπο δεν δημιουργείται κανένα πρόβλημα και καμιά υπερκατανάλωση πετρελαίου, παραπέμποντας στην έκθεση του εμπειρογνώμονα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των Κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοΐζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: «Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Επομένως το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε αθώωση του κατηγορουμένου από το στάδιο αυτό είτε σε περίπτωση που η Κατηγορούσα Αρχή αποτύχει να αποδείξει συστατικό στοιχείο του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είτε εάν η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής είναι αντιφατική ή στερείται πειστικότητας σε τέτοιο βαθμό που δεν θα ήταν λογικό να κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία. Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Η έννοια «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» δεν αναφέρεται μόνο στην ποσότητα της μαρτυρίας και στα αντικειμενικά και επιφανειακά συμπεράσματα από αυτήν, αλλά και στην εσωτερική ποιότητα της και επάρκεια της να οδηγήσει σε συμπεράσματα ενοχής. Το Δικαστήριο οφείλει, ακόμα και στα στάδιο τούτο, να οδηγήσει το μυαλό του, αν και μόνο προκαταρκτικά, στο κατά πόσο το Δικαστήριο θα μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί. Για παράδειγμα, έχουν οι μάρτυρες γίνει πιστευτοί; Και έτσι και αλλιώς, θα ήταν το Δικαστήριο διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία τους; Εκείνο που το άρθρο 74

(1)(β) διαλαμβάνει είναι ότι στο κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορίας πρέπει να υπάρχει τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία μπροστά στο Δικαστήριο, που να είναι αρκετή για να οδηγήσει σε τεκμήριο ενοχής, που αν αφεθεί αμάχητο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορουμένου. Με λίγα λόγια, ένας κατηγορούμενος τότε μόνο πρέπει να καλείται ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από τον κατηγορούμενο μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα καλείται, όχι για να υπερασπίζει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώνει τις ατέλειες που υπάρχουν». Η εισήγηση του κ. Τσιναρέλη ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στηρίχτηκε όπως έχω ήδη αναφέρει στο ότι δεν αποδείχτηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος τα οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Το άρθρο 279

(1)του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα εξής: «Όποιος με δόλιο τρόπο αφαιρεί ή παροχετεύει για δική του χρήση ή για χρήση κάποιου άλλου, μηχανική, φωτιστική ή ηλεκτρική ενέργεια, που παράγεται από μηχανή, συσκευή ή ύλη που ανήκει σε άλλο, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Ήταν η θέση του κ. Τσιναρέλη ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με δόλιο τρόπο και ή ότι οποιαδήποτε ενέργεια του είχε σαν αποτέλεσμα την αφαίρεση ή παροχέτευση μηχανικής, φωτιστικής ή ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από μηχανή, συσκευή ή ύλη που ανήκει σε άλλο. Σε ότι αφορά την απουσία δόλου ο κ. Τσιναρέλης πρώτα απ' όλα παρέπεμψε στη θέση του υδραυλικού που πραγματοποίησε την σύνδεση του θερμολουτήρα η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 7 και στην ίδια την παραδοχή της συζύγου του κατηγορούμενου για το γεγονός της σύνδεσης προς τον κ. Καμπανέλα τον Δεκέμβριο του 2009. Επίσης εισηγήθηκε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος επέτρεψε στον πραγματογνώμονα να επιθεωρήσει τις εγκαταστάσεις καταδεικνύουν την μη ύπαρξη δόλου από πλευράς του. Επίσης, σύμφωνα πάντα με τον ευπαίδευτο συνήγορο του, ο διακόπτης που ένωνε το πετρέλαιο θέρμανσης με τον θερμολουτήρα ήταν κλειστός τόσο κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας από τον Μ.Κ.1 και όσο κατά την επίσκεψη του εμπειρογνώμονα Μ.Κ.2, όπως οι μάρτυρες αυτοί έχουν αναφέρει. Παρέπεμψε επίσης στη μαρτυρία του Μ.Κ.2 στο Δικαστήριο ο οποίος σε απάντηση δικής του σχετικής ερώτησης ανέφερε ότι όλη του η έκθεση βασίστηκε στην «εικασία» ότι το σύστημα λειτουργούσε χωρίς να γνωρίζει αν όντως αυτό λειτούργησε και για πόσο καιρό λειτούργησε. Επίσης εισηγήθηκε ότι από την έκθεση του πραγματογνώμονα προκύπτει ότι ο υπολογισμός της κατανάλωσης του πετρελαίου δεν έγινε με την χρήση θερμιδομετρητών και είναι ξεκάθαρο ότι ο Μ.Κ.2 υπολόγισε την θερμική ενέργεια όχι όμως την μηχανική ενέργεια. Το άρθρο 279

(1)του Ποινικού Κώδικα αναφέρει μόνο τρεις μορφές ενέργειας μηχανική, φωτιστική και ηλεκτρική. Εφ' όσον δεν μετρήθηκε η μηχανική ενέργεια δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί η διάπραξη του αδικήματος από τον κατηγορούμενο. Περεταίρω παρέπεμψε στη μαρτυρία του Μ.Κ.2 ο οποίος απάντησε δύο φορές αρνητικά στις ερωτήσεις «Κατά πόσο ο κατηγορούμενος παροχέτευσε για δική του χρήση πετρέλαιο αξίας €476 για να ζεσταίνει το νερό του ντεποζίτου του» και «κατά πόσο ο κατηγορούμενος επέμβηκε στις εγκαταστάσεις της Κεντρικής Θέρμανσης του κοινόχρηστου λέβητα της πολυκατοικίας που διαμένει». Αντίθετη ήταν η θέση της κας Ναθαναήλ η οποία εισηγήθηκε ότι αποδείχτηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Από τα πρακτικά της διαδικασίας προκύπτει ότι οι αρνητικές απαντήσεις που όντως έδωσε ο Μ.Κ.2 στις ερωτήσεις που αφορούν την επέμβαση του κατηγορούμενου στις εγκαταστάσεις της κεντρικής θέρμανσης του κοινόχρηστου λέβητα της πολυκατοικίας και κατά πόσο παροχέτευσε για δική του χρήση πετρέλαιο €476 για να ζεστάνει το νερό του ντεπόζιτου του, αποβαίνουν καθοριστικά μοιραίες για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Τούτο, λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο η Κατηγορούσα Αρχή επέλεξε να στοιχειοθετήσει την κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου στις λεπτομέρειες αδικήματος που έχουν καταγράφει επί του κατηγορητηρίου. Περαιτέρω θα συμφωνήσω με την εισήγηση του κ. Τσιναρέλη ότι ο τρόπος ενέργειας του κατηγορούμενου δηλαδή η σύνδεση του boiler με την θέρμανση δεν φαίνεται να έχει γίνει «δολίως» λαμβάνοντας υπόψη μου την θέση του υδραυλικού του ο οποίος προέβηκε στη σύνδεση του συστήματος ως αυτή αναφέρεται στο παράρτημα 3 εντός του Τεκμηρίου 7. Είναι γνωστή η αρχή ότι σε μια ποινική υπόθεση η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να αποδείξει τα βασικά συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Στην παρούσα περίπτωση στο στάδιο αυτό είναι φανερό ότι ελλείπουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος πρώτα απ' όλα η «δόλια» πράξη του κατηγορούμενου και περεταίρω από την μαρτυρία δεν φαίνεται να υπάρχει επέμβαση του κατηγορούμενου στις εγκαταστάσεις της Κεντρικής Θέρμανσης του κοινόχρηστου λέβητα της πολυκατοικίας. Επίσης δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία για αφαίρεση μηχανικής ενέργειας από συσκευή που ανήκε σε άλλο πρόσωπο για δική του χρήση ενώ αιωρούμενο παρέμεινε το ζήτημα κατά πόσο το σύστημα που εγκατέστησε ο κατηγορούμενος είχε χρησιμοποιηθεί. Σημειώνω επίσης ότι ο Μ.Κ.2 υπολόγισε μεν το ποσό του πετρελαίου που ενδεχόμενα χρησιμοποιήθηκε για την περίοδο από 2004-2011, ήταν όμως σαφής η θέση του ότι ο κατηγορούμενος δεν παροχέτευσε για δική του χρήση πετρέλαιο €476 για να ζεστάνει το νερό του ντεποζίτου. Εν όψει των ανωτέρω είναι φανερό ότι δεν μπορεί να υπάρχει άλλη κατάληξη από την απαλλαγή και αθώωση του κατηγορούμενου από την κατηγορία που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο