Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Πραξούλα ΚΑΡΑΝΙΚΚΗ, Αρ. Υπόθεσης: 7859/13, 5/6/2015

(1)και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 18(Ι)/2006 και 130(Ι)/

1. Ειδικότερα παραδέχτηκε ότι σε διάφορες ημερομηνίες κατά τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάιο του 2012 διά ψευδών παραστάσεων και με σκοπό την καταδολίευση, απέσπασε από διάφορους κοσμηματοπώλες και ιδιοκτήτες χρυσοχοείων διάφορα κοσμήματα και χρυσαφικά συνολικής αξίας €50.000 περίπου, άλλοτε αναφέροντας ότι είχε ξεχάσει το πορτοφόλι της και θα επέστρεφε για να πληρώσει το αντίτιμο ενώ άλλοτε ζητούσε την έκδοση τιμολογίων τα οποία ανέφερε ότι θα εξοφλούσε σε μεταγενέστερη ημερομηνία, κάτι το οποίο δεν έκανε. Όπως ανέφερε η Κατηγορούσα Αρχή η κατηγορούμενη στις αντίστοιχες ημερομηνίες που αφορούν οι κατηγορίες 1, 3, 5, 6, 8 και 9 που έχει παραδεχτεί, επισκεπτόταν τα διάφορα κοσμηματοπωλεία ζητούσε να δει κοσμήματα αναφέροντας άλλοτε ότι ήταν για το εαυτό της και την ώρα της πληρωμής προσποιείτο ότι είχε ξεχάσει το πορτοφόλι της και έλεγε ότι θα επέστρεφε για να τα πληρώσει ενώ άλλοτε προσποιείτο ότι εργαζόταν σε διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες και ή ιδιωτικές εταιρείες και έψαχνε αποχαιρετιστήρια δώρα για συναδέλφους της που θα αφυπηρετούσαν, κατάφερνε να παίρνει τα χρυσαφικά και τα κοσμήματα αφού προηγουμένως πετύχαινε την έκδοση τιμολογίου χωρίς να εξοφλήσει το τίμημα. Όπως ανέφερε η κα Ναθαναήλ κατηγορούμενη δεν έχει προηγούμενης καταδίκες, υπάρχουν €50 έξοδα μαρτύρων κατηγορίας τα οποία ζήτησε να πληρώσει η κατηγορούμενη ενώ σε ότι αφορά τα τεκμήρια όσα πρόκειται για κοσμήματα και άλλα τιμαλφή ζήτησε όπως αποδοθούν στους ιδιοκτήτες τους ενώ διάφορα άλλα τεκμήρια όπως έγγραφα και αποδείξεις ζήτησε όπως κατασχεθούν και καταστραφούν. Στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής λαμβάνεται υπόψη με την σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής η υπόθεση 23070/12 στην οποία η κατηγορούμενη παραδέχτηκε το αδίκημα της κλοπής και συγκεκριμένα ότι στις 9.2.12 έκλεψε από το κοσμηματοπωλείο «Άγγελος» ένα δακτυλίδι χρώματος λευκού και κίτρινου 18 καρατίων χρυσού αξίας €
2. Σύμφωνα με τα γεγονότα που αφορά η εν λόγω υπόθεση, την επίδικη ημερομηνία η κατηγορούμενη επισκέφθηκε το εν λόγω κοσμηματοπωλείο και ζήτησε να δει δακτυλίδια. Ο παραπονούμενος έβγαλε ένα σταντ με 72 δακτυλίδια στο πάγκο και της τα υπέδειξε. Σε κάποια στιγμή η κατηγορούμενη ζήτησε από τον παραπονούμενο να της πει πόσα στοιχίζει ένα δακτυλίδι και ενώ ο παραπονούμενος ασχολείτο με την αξία κοστολόγησης του αντιλήφθηκε ότι έλειπε ένα από τα υπόλοιπα δακτυλίδια του σταντ. Αμέσως το ανέφερε στην κατηγορούμενη και κάλεσε την Αστυνομία. Στο μέρος μετέβηκε μέλος του Αστυνομικού Σταθμού Λυκαβητού, η κατηγορούμενη έβγαλε από την τσέπη της το δακτυλίδι και το επέστρεψε στον παραπονούμενο την ίδια στιγμή. Η κατηγορούμενη είχε τεθεί υπό προσωποκράτηση για έξι μέρες σε σχέση με όλες τις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί, έδωσε θεληματικές καταθέσεις στις οποίες παραδέκτηκε την διάπραξη των αδικημάτων και απάντησε παραδοχή όταν κατηγορήθηκε γραπτώς από την Αστυνομία. Όπως ανέφερε στην Αστυνομία, τα κοσμήματα και τα άλλα αντικείμενα τα πώλησε και πήρε χρήματα. Ο κ. Ευσταθίου αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στην κατηγορούμενη εστιάστηκε στην παραδοχή της στο Δικαστήριο, την παραδοχή της και την συνεργασία της με την Αστυνομία με τις θεληματικές της καταθέσεις, στις προσωπικές της περιστάσεις, και προς τούτο υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, και ανέφερε ότι όλα τα αδικήματα που η κατηγορούμενη έχει παραδεχτεί όπως προκύπτει από τα κατηγορητήρια έλαβαν χώρα την ίδια επίδικη περίοδο που ήταν μεμονωμένη στο μέχρι τώρα έντιμο βίο της κατηγορούμενης. Την εν λόγω περίοδο η κατηγορούμενη η οποία ας σημειωθεί είναι άγαμη, είχε δημιουργήσει σχέση με ένα παντρεμένο άντρα, ο οποίος ουσιαστικά την ξεγέλασε και εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία και την αγάπη που εκδήλωνε η ίδια προς το πρόσωπο του. Όπως ανέφερε ο κ. Ευσταθίου, το εν λόγω πρόσωπο χρησιμοποίησε την κατηγορούμενη και την μετέτρεψε σε ένα υποτελές όργανο του, της ζητούσε συνεχώς χρήματα, την εξώθησε να εγκαταλείψει την εργασία της, εργαζόταν επί 17 χρόνια στο Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας, έλαβε ωφελήματα εφάπαξ ύψους €85.000 τα οποία του έδωσε και τα σπατάλησε. Συνεχώς της έλεγε ότι κινδυνεύει από τοκογλύφους και χρειάζεται άμεσα χρήματα με αποτέλεσμα η κατηγορούμενη, εντελώς απερίσκεπτα, ανώριμα, αψυχολόγητα και λόγω της τεράστιας συναισθηματικής εξάρτησης που είχε από το άτομο αυτό προέβηκε σε αυτές τις παράνομες και καταδικαστέες πράξεις. Στο μετέπειτα χρονικό διάστημα η κατηγορούμενη τερμάτισε τον δεσμό της με το πρόσωπο αυτό, συνειδητοποίησε τα λάθη της και με την βοήθεια των γονέων της κατάφερε να εξασφαλίσει δάνειο υποθηκεύοντας ακίνητη περιουσία και ήρθε σε συμβιβασμό για αποπληρωμή και ή έχει ήδη αποπληρώσει και αποζημιώσει τους παραπονούμενους για την ζημιά που τους προξένησε. Ειδικότερα έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο σειρά βεβαιώσεων αλλά και γραμματίων συνήθους τύπου όπου η κατηγορούμενη έχει υπογράψει προς όφελος των διαφόρων χρυσοχόων και την έχουν εγγυηθεί οι γονείς της για εξόφληση των αντιτίμων των κοσμημάτων που έχει εξασφαλίσει κατά τον παράνομο τρόπο που έχει ανωτέρω αναφερθεί, όπως και αποδείξεις για εξόφληση μέρος της αξίας των αντικειμένων και βεβαιώσεις εξόφλησης και αποδείξεις απαλλαγής για τα παράπονα τους και τις απαιτήσεις τους εναντίον της κατηγορούμενης. Σε ότι αφορά το κοσμηματοπωλείο Άγγελος που αφορά η υπόθεση 23070/12 όπως έχει αναφερθεί στα γεγονότα, το δακτυλίδι βρέθηκε στην κατοχή της κατηγορούμενης ενώ βρισκόταν ακόμα στο χρυσοχοείο και επεστράφη αμέσως στο δικαιούχο του. Ο κ. Ευσταθίου ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι η κατηγορούμενη έχει μετανοήσει πλήρως για την απαράδεχτη της συμπεριφορά, ένδειξη της πραγματική μεταμέλειας της είναι η εξόφληση και ή ο διακανονισμός με τους διάφορους παραπονούμενους αλλά και η παραδοχή της ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι οι γονείς της σε αυτή την μεγάλη ηλικία που βρίσκονται αναγκάστηκαν να υποθηκεύσουν και ή να πωλήσουν ακίνητη ιδιοκτησία για να μπορέσουν να βοηθήσουν την κόρη τους να απαλλαγεί από αυτές τις υποθέσεις, τον πρότερο έντιμο βίο της, το λευκό ποινικό της μητρώο και κάλεσε το Δικαστήριο όταν θα αποφασίζει για την αρμόζουσα ποινή που θα πρέπει να της επιβάλει να λάβει υπόψη του τις προσωπικές του περιστάσεις και δυστυχώς την εξάρτηση της από το συγκεκριμένο πρόσωπο στο οποίο είχε αναφερθεί προηγουμένως ο οποίος την είχε μετατρέψει σε πειθήνιο όργανο του. Ήταν δε περαιτέρω η εισήγηση του κ. Ευσταθίου ότι αν το Δικαστήριο αποφασίσει ότι θα πρέπει να της επιβάλει ποινή φυλάκισης λαμβάνοντας υπόψη τα σοβαρά αδικήματα που έχει παραδεχτεί, τις ποινές που προβλέπει γι' αυτά ο νομοθέτης και την αξία των αντικειμένων που είχε εξασφαλίσει με ψευδείς παραστάσεις η κατηγορούμενη, τότε, θα πρέπει το Δικαστήριο να αναστείλει τέτοια ποινή ενόψει των ελαφρυντικών της, καίρια και καθοριστικά της έμπρακτης της μεταμέλειας που έχει εκδηλωθεί με την αποζημίωση των παραπονούμενων αλλά και του γεγονότος ότι η ίδια έχει ήδη τιμωρηθεί γι' αυτές τις ενέργειες, έχει εκτεθεί στην κοινωνία και τους γονείς της, ενώ ζει για την αγωνία, το άγχος και τον φόβο της ποινής που θα της επιβληθεί εδώ και 3½ χρόνια. Ζήτησε επίσης από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει έκτοτε κατά τη διάρκεια του οποίου η κατηγορούμενη ουδέν άλλο αδίκημα έχει διαπράξει. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, η κατηγορούμενη είναι σήμερα ηλικίας €45 χρονών, άγαμη, άνεργη και διαμένει με τους γονείς της στη Λευκωσία. Είναι άνεργη από τον Νοέμβριο του 2012, δεν διαθέτει κινητή ή ακίνητη ιδιοκτησία ενώ έχει χρέη στη ΣΠΕ Στροβόλου και τη ΣΠΕ Γερίου. Έχει μια αδερφή έγγαμη. Εργαζόταν στο Λογιστήριο του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας στη Λάρνακα, όπου απεχώρησε το 2004 λαμβάνοντας εφάπαξ ποσό που όπως ανέφερε η ίδια το διέθεσε για κάλυψη διαφόρων χρεών. Ακολούθως δούλεψε για δύο χρόνια ως υπεύθυνη σε κατάστημα πώλησης ειδών ένδυσης αλλά από τον Νοέμβριο του 2012 είναι άνεργη. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που η κατηγορούμενη έχει παραδεχτεί είναι δεδομένη. Απλή ανάγνωση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα που στοιχειοθετούν τα αδικήματα που η κατηγορούμενη έχει παραδεχτεί το καταδεικνύει. Το άρθρο 297 του Ποινικού Κώδικα ορίζει ότι ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος που γίνεται με λόγια, έγγραφο ή συμπεριφορά η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή. Το άρθρο 298

(1)του Ποινικού Κώδικα αναφέρει ότι όποιος με ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης αποκτά από άλλον οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής ή αποτελεί αντικείμενο κλοπής είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων. Σε σχέση με τη σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος πέραν της ίδιας της ποινής που προβλέπεται από τον Ποινικό Κώδικα που είναι η αφετηρία της ένδειξης της σοβαρότητας, στην πρόσφατη απόφαση Φίλιππος Τάσου Δρουρσιώτης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 110/12, ημερ. 18.7.2013 το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας μεταξύ άλλων ποινή φυλάκισης δύο ετών για το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις ανέφερε τα εξής: «Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη, όπως δε πολύ εύστοχα σημειώνεται και από το πρωτόδικο δικαστήριο αυτή κατοπτρίζεται από το ύψος της ποινής που ο νομοθέτης έχει προνοήσει. Ιδιαίτερα, για το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, που αποτελεί και το πλέον σοβαρό από τα αδικήματα στα οποία ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος, ο νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε ετών. Έχει κατ' επανάληψη τονιστεί, η σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων, καθότι αυτά ενέχουν, σε έντονο βαθμό, το στοιχείο της απάτης, διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές μεταξύ πολιτών, στοιχείο που επιβάλλει την επιβολή ποινών αποτρεπτικού χαρακτήρα. Η σοβαρότητα βέβαια του αδικήματος δεν εξουδετερώνει, όπως ορθά και το πρωτόδικο δικαστήριο σημειώνει, την αναγκαιότητα εξατομίκευσης της ποινής. Όμως, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν επιτρέπεται στο βωμό της εξατομίκευσης να θυσιάζεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής. (Βλ. Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ.286). Στην υπό κρίση περίπτωση, ο εφεσείων δεν δίστασε με κίνητρο του αποκλειστικά την ιδιοτέλεια, να προβεί στις συγκεκριμένες εγκληματικές ενέργειες με στόχο την επίτευξη ευτελούς σκοπού· να κυκλοφορεί δηλαδή με πολυτελές αυτοκίνητο, ανεξάρτητα των συνεπειών των ενεργειών του για την οικογένεια του, μη διστάζοντας μάλιστα να εμπλέξει στην όλη διαδικασία και τον γιο του, ο οποίος παρά την ανεργία που τον μαστίζει, βρέθηκε εκτεθειμένος για ένα ποσό της τάξης των €.23.000,00, ποσό καθόλου ευκαταφρόνητο, το οποίο δεν μπορεί να αγνοηθεί ή να υποτιμηθεί». Στο σύγγραμμα Sentencing in Cyprus του Γ. Μ. Πική, 2η έκδοση σελ. 149 αναφέρεται ότι η σοβαρότητα του αδικήματος καθορίζεται με βάση τη φύση της εξαπάτησης και την αξία της περιουσίας που αποκτήθηκε δι' αυτής. Επίσης στην υπόθεση Arman Ayvazian v. Αστυνομίας, Π. Ε. 183/11 ημερομηνίας 25.4.2012, επικυρώνοντας ποινή άμεσης φυλάκισης 2 χρόνων σε κάθε κατηγορία για κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, και 1 χρόνου για κάθε Κατηγορία απόσπασης εμπορευμάτων, το Εφετείο ανέφερε τα εξής: «Εξετάσαμε με πολλή προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η ποινή που επέβαλε το πρωτόδικο δικαστήριο στον εφεσείοντα για τα αδικήματα που παραδέχθηκε είναι απόλυτα ορθή. Απόλυτα ορθή θεωρούμε και την απόφαση του πρωτοδίκου δικαστηρίου να μην αναστείλει την ποινή άμεσης φυλάκισης 2 ετών που επέβαλε στον εφεσείοντα. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν από το Εφετείο στις υποθέσεις Rares και Gerlianu αναφορικά με τη μεγάλη σοβαρότητα της διάπραξης των αδικημάτων κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων και ιδιαίτερα πιστωτικών καρτών και της απόσπασης χρημάτων και εμπορευμάτων με αυτό τον τρόπο. Θεωρούμε ότι είναι απόλυτα θεμιτό τα δικαστήρια να επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε τέτοιου είδους αδικήματα, τα οποία βρίσκονται σε έξαρση, με σκοπό την προστασία των συναλλαγματικών ηθών και της οικονομίας του τόπου...». Στην Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 οι κατηγορούμενοι διέπραξαν μεταξύ άλλων το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, της πλαστοπροσωπίας και της συγκάλυψης στα πλαίσια εγκληματικής δραστηριότητας που είχε σαν αποτέλεσμα την πώληση μετοχών ανυποψίαστου πολίτη και την απόσπαση χρηματικού ποσού £134,000. Ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε και αποζημίωσε τον παραπονούμενο. Για τα αδικήματα της πλαστογραφίας και της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου η ποινή κατ' έφεση μειώθηκε σε 3½ χρόνια, και για την συγκάλυψη στα 3 χρόνια, ενώ επικυρώθηκαν οι ποινές φυλακίσεως 2 ετών σε κάθε Κατηγορία που αφορούσε σε απόσπαση δια ψευδών παραστάσεων, πλαστοπροσωπεία και συνομωσία. Στην υπόθεση Έλενα Κουμίδου ν. Αστυνομίας, (Ποιν. Εφ. 55/11, ημερ. 24.5.2011), η οποία αφορούσε αδικήματα όπως και η παρούσα κάτω από το άρθρο 337 του Ποινικού Κώδικα, ποινή φυλακίσεως 9 μηνών, για αδικήματα απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστών εγγράφων, θεωρήθηκε ορθή κατ' έφεση ως προς το ύψος της. Αναφέρω επίσης ενδεικτικά τις υποθέσεις Georgios Christou v. The Police

(1968)2 C.L.R. όπου επικυρώθηκε διετής ποινή φυλάκισης σε πρόσωπο που απέκτησε αντικείμενα Λ.Κ.132 με ψευδείς παραστάσεις εκεί όπου προέκυψε από τα γεγονότα ότι υπήρχε σχεδιασμό στην διάπραξη του αδικήματος. Είναι σαφές από τα πιο πάνω ότι η κατηγορούμενη ενήργησε ηθελημένα παράνομα και έχοντας προσχεδιάσει τις ενέργειες της. Η παράνομη αυτή συμπεριφορά της η οποία ήταν επαναλαμβανόμενη κατά το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου μέχρι Μαΐου του 2012 είχε ως αποτέλεσμα να καταφέρει να αποσπάσει από τους παραπονούμενους χρυσαφικά και τιμαλφή συνολικής αξίας περίπου €50.000, ποσό καθόλου ευκαταφρόνητο, κάτι που κατά την άποψη μου κατατάσσει την παρούσα υπόθεση στις σοβαρές υποθέσεις για τις συγκεκριμένες κατηγορίες. Θα λάβω υπόψη μου τα ελαφρυντικά που η κατηγορούμενη συγκεντρώνει στο πρόσωπο της καθώς ως έχει νομολογηθεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί. Όπως έχει αναφερθεί και στην υπόθεση Κυριάκος Σακαρίδης και Ιωάννης Νταμουτσίδης ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 21 και 25/2011 ημερ. 14.7.11 «πάντοτε βέβαια παρά τη σοβαρότητα των αδικημάτων υπάρχει ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής αφού στόχος του Δικαστηρίου είναι η επιβολή δίκαιης ποινής η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη.» Λαμβάνω συνεπώς υπόψη μου το λευκό ποινικό μητρώο της κατηγορούμενης σε συνδιασμό με την ηλικία της, τους λόγους που την ώθησαν να προβεί σε αυτή την λανθασμένη και ποινικά κολάσιμα συμπεριφορά, το γεγονός ότι αυτή η παράνομη και κατακριτέα συμπεριφορά της έλαβε χώρα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και ειδικότερα μεταξύ των μηνών Ιανουαρίου και Μαίου του 2012 αλλά και την μεταμέλεια της κατηγορούμενης η οποία εκδηλώθηκε με την παραδοχή της και τις θεληματικές καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία, την παραδοχή της στο Δικαστήριο αλλά καίρια και καθοριστικά με τις προσπάθειες που έκανε για αποζημίωση των παραπονούμενων και που είχαν ως αποτέλεσμα σε άλλες περιπτώσεις οι παραπονούμενοι να αποζημιωθούν πλήρως και να έχουν δηλώσει με σχετικές γραπτές βεβαιώσεις τους ότι δεν έχουν καμία απαίτηση ή παράπονο εναντίον της κατηγορούμενης ενώ σε άλλες περιπτώσεις η αποζημίωση να είναι αντικείμενο διακανονισμού ο οποίος εξακολουθεί να ισχύει με την κατηγορούμενη να τηρεί τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει. Σε ότι αφορά το θέμα της μεσολάβησης αρκετού χρόνου από την ημερομηνία των αδικημάτων μέχρι σήμερα, σημειώνω ότι τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί η κατηγορούμενη στην παρούσα υπόθεση έλαβαν χώρα κατά τους μήνες Ιανουάριο-Μάιο 2012 ενώ η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 22.3.2013 σήμερα δε που το Δικαστήριο καλείται να της επιβάλει ποινή έχουν παρέλθει πέραν των 3 ετών από τις εν λόγω ημερομηνίες. Αναφέρω ότι σύμφωνα με την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355 η καθυστέρηση είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η πάροδος μακρού χρονικού διαστήματος από την διάπραξη του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο στον κατηγορούμενο. Αναφέρω ενδεικτικά τις αποφάσεις Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 6647 ημερ. 9.3.1999, Γεώργιου Πότση ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 6874 ημερ. 25.4.2000 και Άννα Νεοκλέους ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 6837 ημερ. 25.1.2001. Κατά την άποψη μου όμως, όλα τα πιο πάνω δεν μπορούν να μεταβάλουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί στην κατηγορούμενη και που ως έχει καταδειχθεί από τη νομολογία είναι αυτή της φυλάκισης, διαφορετική προσέγγιση κατά την άποψη μου θα έδινε τα λανθασμένα μηνύματα και στην κατηγορούμενη αλλά και στην κοινωνία την οποία το Δικαστήριο πρέπει να προστατεύει από αυτού του είδους τις συμπεριφορές. Τα ελαφρυντικά της κατηγορούμενης θα ληφθούν υπόψη σε ότι αφορά το εύρος της ποινής που θα της επιβληθεί. Ενόψει λοιπόν των ανωτέρω επιβάλλεται στην κατηγορούμενη, σε κάθε μια από τις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί, η πιο κάτω ποινή: - Κατηγορία 1 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. - Κατηγορία 3 ποινή φυλάκισης 7 μηνών. - Κατηγορία 5 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία 6 ποινή φυλάκισης 7 μηνών. - Κατηγορία 8 ποινή φυλάκισης 7 μηνών. - Κατηγορία 9 ποινή φυλάκισης 15 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούμενης έχει ζητήσει από το Δικαστήριο όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης, ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και την αναστείλει. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Χρήσιμη αναφορά γίνεται επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο συνήγορος του κατηγορούμενου, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing In Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.ά.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303).» Ο πρότερος έντιμος βίος της κατηγορούμενης, η μεμονωμένη χρονική περίοδος εντός της οποίας έχουν λάβει χώρα όλα τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί τόσο στην παρούσα υπόθεση όσο και στην υπόθεση 23070/12 που λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα για σκοπούς επιβολής ποινής, όπως και η μη επανάληψη οποιουδήποτε αδικήματος από την ίδια έκτοτε στο χρονικό διάστημα των 3½ περίπου ετών που έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης τους αλλά καίρια και καθοριστικά το γεγονός ότι η κατηγορούμενης έχει καταβάλει τεράστιες προσπάθειες για την αποζημίωση των παραπονούμενων, κάποιες εκ των οποίων έχουν ήδη τελεσφορήσει και οι παραπονούμενοι έχουν αποσύρει τα παράπονα τους και οι υπόλοιπες έχουν διακανονιστεί και η κατηγορούμενη εκπληρώνει κανονικά τους συμφωνηθέντες όρους αποζημίωσης δικαιολογούν κατά την άποψη μου την αναστολή των ποινών φυλάκισης που της έχουν επιβληθεί. Θεωρώ επίσης ότι η επανάληψη τους από την κατηγορούμενη υπό τις περιστάσεις κρίνεται ως απομακρυσμένη. Ενόψει των ανωτέρω οι ποινές φυλάκισης που της έχουν επιβληθεί αναστέλλονται για 3 χρόνια από σήμερα. Στην παρούσα υπόθεση έχει ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής και η υπόθεση με αρ. 23070/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Σε ότι αφορά τα διάφορα τεκμήρια, όσα αποτελούν περιουσία των παραπονούμενων να τους αποδοθούν, τα υπόλοιπα να κατασχεθούν και καταστραφούν. Έξοδα €50 να πληρωθούν από την κατηγορούμενη. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο