← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μάριος Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12760/12, 11/6/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μάριος Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12760/12, 11/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B81 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12760/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

  1. Μάριος Αντωνίου
  2. Νικόλας Μιχαήλ
  3. Κωνσταντίνος Αντωνίου
  4. Ηλιάνα Λαζάρου
  5. Παναγιώτης Αντωνίου
  6. Ελένη Δημητρίου Κατηγορουμένων ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11 Ιουνίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: κ. Λ. Κυριακίδης Για τον Κατηγορούμενο αρ. 5: κ. Κ. Σαββίδης Κατηγορούμενοι αρ. 1 και 5 παρόντες. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 5 μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και αφού ακούστηκε αρκετή μαρτυρία από τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής και μετά από σχετικό αίτημα της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής με το οποίο συμφώνησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους για τροποποίηση του κατηγορητηρίου, παραδέχτηκαν και συνεπώς κρίθηκαν ένοχοι με την δική τους παραδοχή στις κατηγορίες 1, 4, 9 και 10 και ειδικότερα ότι μαζί με άλλα πρόσωπα συνωμότησαν να προμηθεύσουν άλλα πρόσωπα με κάνναβη, σχετική είναι κατηγορία αρ. 1, ότι 23.2.12 προμήθευσαν την κατηγορούμενη αρ.6, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή εξήντα γραμμάρια κάνναβης, σχετική είναι η κατηγορία αρ. 4, ότι μεταξύ 21 και 23.2.12 στη Λευκωσία είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β δηλαδή εξήντα γραμμάρια κάνναβης, σχετική είναι η κατηγορία αρ. 9 και ότι την ποσότητα που αναφέρεται στην κατηγορία αρ. 9 δηλαδή τα 60 γραμμάρια κάνναβης τα κατείχαν με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, αρ. κατηγορίας
  7. Ο κατηγορούμενος αρ. 5 επιπρόσθετα παραδέχτηκε την 7η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου και συγκεκριμένα ότι στις 23.2.12 χρησιμοποίησε ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β δηλ. κάπνισε ένα χειροποίητο τσιγάρο που περιείχε κάνναβη. Σημειώνω ότι προηγουμένως έγινε παραδοχή σε άλλες κατηγορίες πιο σοβαρές από τους κατηγορούμενους 2, 3 και 6 στους οποίους σε προγενέστερο χρονικό διάστημα επιβληθήκαν ποινές από το Δικαστήριο. Τα γεγονότα που αφορούν τις κατηγορίες που παραδέκτηκαν οι κατηγορούμενοι 1 και 5 όπως λέχθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Στις 23.02.12 λήφθηκε πληροφορία ότι στο χώρο στάθμευσης της εκκλησίας του Αποστόλου Αντρέα στο Πλατύ Αγλαντζιάς, πρόκειται να γίνει αγοραπωλησία ναρκωτικών. Μέλη της ΥΚΑΝ έθεσαν το μέρος υπό παρακολούθηση και η ώρα 14.25 θεάθηκε ένα όχημα στο οποίο επέβαιναν ο κατηγορούμενος 5 και η 6η κατηγορούμενη να κινείται ύποπτα, να εισέρχεται στο χώρο στάθμευσης και να σταματά. Η 6η κατηγορούμενη, η οποία ήταν η οδηγός, κατέβηκε από το όχημα και πλησίασε δύο άντρες οι οποίοι βρίσκονταν επίσης στο χώρο στάθμευσης. Ο κατηγορούμενος 5 παρέμεινε στο όχημα. Δόθηκε σήμα για έφοδο και μέλη της ΥΚΑΝ ακινητοποίησαν τον κατηγορούμενο 5 και την κατηγορούμενη 6, ενώ τα δύο άγνωστα πρόσωπα κατάφεραν να διαφύγουν. Κατά την έφοδο η 6η κατηγορούμενη θεάθηκε να ρίχνει στο έδαφος ένα χειροποίητο τσιγάρο και συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Έγινε έρευνα και στους δύο, στην κατοχή του κατηγορούμενου 5 βρέθηκε ένα μισοκαπνισμένο τσιγάρο, και στο όχημα της κατηγορουμένης 6 μεγαλύτερη ποσότητα ναρκωτικών και συνελήφθηκαν και οι δύο για αυτόφωρα αδικήματα. Ακολούθως ερευνήθηκαν οι οικίες τους. Στην οικία της κατηγορούμενης 6 δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε και ενώ τα μέλη της ΥΚΑΝ ήταν στην οικία του κατηγορούμενου 5 για την έρευνα, έφτασε ο ιδιοκτήτης της οικίας που είναι ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος είναι πατέρας του κατηγορούμενου
  8. Η κατηγορούμενη 6 σε θεληματική της κατάθεση είπε ότι την ποσότητα κάνναβης που βρέθηκε στην κατοχή της, της την είχε δώσει ο κατηγορούμενος 1, πατέρας του κατηγορούμενου 5, και ενέπλεξε επίσης και τον κατηγορούμενο
  9. Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε ότι είχε δώσει ποσότητα 60 γραμμαρίων στην κατηγορούμενη 6 επειδή την λυπήθηκε γιατί δεν είχε χρήματα. Συγκεκριμένα είπε: «Εγώ τα έδωκα της κοπελλούας είχε οικονομικά προβλήματα». Ο κατηγορούμενος 5 στην δική του θεληματική κατάθεση παραδέχτηκε την δική του εμπλοκή στην υπόθεση. Εκεί έγινε κάποια συνομιλία μεταξύ όλων των προσώπων που βρίσκονταν εκεί και των μελών της ΥΚΑΝ όπου και διαφάνηκε ότι και άλλα πρόσωπα εμπλέκονταν στην υπόθεση και μάλιστα για μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Σε σχέση με αυτό το θέμα και αυτές τις πληροφορίες έγιναν οι παραδοχές από τους κατηγορούμενους 2 και 3 για άλλες σοβαρότερες κατηγορίες όπως έχει ήδη λεχθεί. Όπως ανέφερε η κα Ναθαναήλ οι κατηγορούμενοι 1 και 5 είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ σε ότι αφορά τα διάφορα τεκμήρια, ζητήθηκε όπως κατακρατηθούν μέχρι να αποπερατωθεί η υπόθεση για όλους τους κατηγορούμενους, σημειώνω ότι η υπόθεση εκκρεμεί ακόμα για την κατηγορούμενη
  10. Για τον κατηγορούμενο 1 στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση 546/15 στην οποία παραδέχτηκε ότι στις 22.11.10 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή 1,5712 γραμμάρια κάνναβης και μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη κάνναβης. Τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης είναι ότι στις 22.11.10 μέλη της ΥΚΑΝ ερεύνησαν με δικαστικό ένταλμα την οικία του κατηγορούμενου 1 στην Παλλουριώτισσα. Με την έναρξη της έρευνας αυτός παρέδωσε την ποσότητα που αναφέρεται στο κατηγορητήριο και την ζυγαριά ακριβείας και συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Στην θεληματική του κατάθεση ομολόγησε την διάπραξη του αδικήματος και στην γραπτή κατηγορία που του απαγγέλθηκε παραδέχτηκε ενοχή. Σε ότι αφορά τα τεκμήρια της εν λόγω υπόθεσης η κα Ναθαναήλ ζήτησε όπως αυτά κατασχεθούν και καταστραφούν. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων 1 και 5 προέβηκαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις για τον μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κάθε ένα από αυτούς εστιαζόμενοι στο ρόλο του καθενός από αυτούς στην υπόθεση, στα ελαφρυντικά τους ενώ και οι δύο υιοθέτησαν τις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου για κάθε ένα από αυτούς. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που αφορά τον κατηγορούμενο 1, αυτός είναι ηλικίας 47 ετών, ανίκανος για εργασία λόγω ψυχωσικής διαταραχής, διαμένει μαζί με την σύζυγο του Γεωργία, σημειώνεται ότι είχαν πάρει διαζύγιο και ξαναπαντρευτήκαν τον Απρίλιο του 2013, η οποία είναι ηλικίας 43 ετών επίσης μόνιμα ανίκανη για εργασία λόγω αναπηρίας και λήπτρια δημοσίου βοηθήματος. Έχουν δύο παιδιά τον Παναγιώτη Αντωνίου που είναι ο κατηγορούμενος 5 που είναι επίσης ανίκανος για εργασία λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας και λήπτης δημοσίου βοηθήματος και τον Κωνσταντίνο Αντωνίου, κατηγορούμενο 3 στη διαδικασία ο οποίος είναι κατάδικος, εκτίει ποινή φυλάκισης 3 ετών που του επιβλήθηκε για την εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση. Ο κατηγορούμενος 1 φοίτησε μόνο μέχρι την Β' Γυμνασίου και από νεαρής ηλικίας εργάστηκε σε διάφορες εργασίες, πήρε απαλλαγή από τον στρατό για λόγους ψυχικής υγείας, έκανε απόπειρα αυτοκτονίας κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητεία ενώ νοσηλεύτηκε αρκετές φορές στη Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Ο κ. Κυριακίδης κατέθεσε στο Δικαστήριο δέσμη ιατρικών πιστοποιητικών που αναφέρουν τα προβλήματα ψυχικής υγείας του κατηγορούμενου, τις φορές που νοσηλεύτηκε στη Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας με τελευταία ημερομηνία εισαγωγής την 13.10.14 μέχρι 23.10.
  11. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή από χρόνια ενώ στο ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Δημήτρη Σκουρίδη αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος 1 παρουσιάζει στοιχεία σοβαρής διαταραχής προσωπικότητας με ανωριμότητα, καταθλιπτική συμπτωματολογία και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές ιδιαίτερα κάτω από ψυχοπιεστικές συνθήκες. Στο παρελθόν αναφέρονται συμπτώματα ψυχωτικής τάξης παρανοϊκού τύπου πιθανόν σε περιόδους ψυχικής πίεσης. Ο κ. Κυριακίδης αναφέρθηκε επίσης στο λευκό ποινικό μητρώου του κατηγορούμενου και την παραδοχή του ευθύς αμέσως μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου την οποία ζήτησε από το Δικαστήριο όπως την θεωρήσει άμεση παραδοχή. Θέση του ήταν ότι η ψυχική υγεία του κατηγορούμενου 1 είχε άμεση σχέση με τις αξιόμεμπτες πράξεις του που αφορούν την παρούσα υπόθεση όπως και το γεγονός ότι ο ίδιος δεν είχε κανένα οικονομικό όφελος από την υπόθεση, στην κατηγορουμένη 6 μάλιστα όπως ο ίδιος ανέφερε στην κατάθεση του έδωσε την ποσότητα κάνναβης χωρίς χρήματα «βερεσιέ» για να την βοηθήσει. Ο κ. Κυριακίδης ανέφερε επίσης την συνεργασία του κατηγορουμένου 1 με την Αστυνομία το γεγονός ότι ήταν εκείνος ουσιαστικά που αποκάλυψε την πολύ μεγαλύτερη ποσότητα που αφορά η παρούσα υπόθεση και η οποία είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη εξιχνίαση της και την καταδίκη των κατηγορούμενων 2 και 3 σε πολύμηνες ποινές φυλάκισης σημειώνοντας ιδιαίτερα ότι το βάρος στους ώμους του κατηγορούμενου 1 είναι δυσβάστακτο γιατί από την δική του παραδοχή και ομολογία προέκυψε η καταδίκη του κατηγορούμενου 3 που είναι ο μικρότερος γιος του. Όπως περαιτέρω ανέφερε, η κατάσταση του κατηγορούμενου 1 είναι ιδιαίτερα δύσκολη σήμερα αφού, εκτός από τον ίδιο, αντιμέτωπος με ποινή άμεσης φυλάκισης είναι και ο μεγαλύτερος του γιος Κωνσταντίνος, κατηγορούμενος 5 ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας. Η φυλάκιση όλης ουσιαστικά της οικογένειας, πατέρα και δύο γιων, πέραν του δράματος που αφ' εαυτής φέρει, αφήνει μόνη, χωρίς συμπαράσταση και βοήθεια την σύζυγο του και μητέρα των παιδιών του Γεωργία η οποία όπως έχει αναφερθεί είναι ανίκανη για εργασία, είναι λήπτρια δημοσίου βοηθήματος και χρειάζεται κάποιο άτομο μαζί της συνεχώς. Ο κ. Κυριακίδης τόνισε επίσης το μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων που είναι ο Φεβρουάριος του 2012, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 ουδέν άλλο αδίκημα διέπραξε εν τω μεταξύ, η υπόθεση 546/15 που λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα έχει προγενέστερη ημερομηνία 22.11.10 και ζήτησε από το Δικαστήριο όπως εξαντλήσει κάθε είδος επιείκειας όσον αφορά το ύψος της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο 1 δεδομένου ότι πρόκειται για αδικήματα που επισύρουν με βάση την νομολογία άμεση ποινή φυλάκισης για να μην καταστραφεί ο κατηγορούμενος 1 και να έχει την ελπίδα αφού πληρώσει για τις πράξεις του να μπορέσει να επανενταχθεί στην κοινωνία και να δώσει την στήριξη που χρειάζεται στη σύζυγο και τα παιδιά του. Τόνισε ξανά την πολύ δυσμενή συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο κατηγορούμενος 1 με ένα γιο στη φυλακή μετά από τη δική του πληροφορία στην Αστυνομία και τον δεύτερο γιο του μαζί του σήμερα να αντιμετωπίζει ποινή άμεσης φυλάκισης. Εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να διαχωρίσει την παρούσα υπόθεση από άλλες του είδους τονίζοντας ότι ο κατηγορούμενος 1 παρά τις καταδικαστέες και αξιόποινες πράξεις του δεν είναι έμπορος ναρκωτικών. Παρέπεμψε επίσης το Δικαστήριο σε νομολογία και σε διάφορα συγγράμματα. Ο κ. Κυριακίδης ζήτησε επίσης από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι για την παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος 1 παρέμεινε στις Κεντρικές Φυλακές για περίοδο 3 μηνών επειδή δεν μπορούσε να εκπληρώσει τους όρους εγγύησης που είχαν τεθεί από το Δικαστήριο. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος 5 Παναγιώτης Αντωνίου είναι 23 ετών, άγαμος, ανίκανος για εργασία και λαμβάνει δημόσιο βοήθημα. Φοίτησε μόνο μέχρι την Β' τάξη του Γυμνασίου και διέκοψε ακολούθως την φοίτηση του, αρχικά εργάστηκε για κάποιο διάστημα στην Ιπποδρομιακή Λέσχη Λευκωσίας ως αναβάτης αλλά αναγκάστηκε να σταματήσει την εργασία του μετά που παρουσίασε προβλήματα ψυχικής υγείας. Λόγω των προβλημάτων αυτών δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά ενώ παρακολουθείται από Ψυχίατρο εδώ και χρόνια. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του σε σχέση με την ψυχική του υγεία ανέφερε ότι τον κατηγορούμενο 5 παρακολουθούσε για πολλά χρόνια ο Ψυχίατρος Δρ. Γιάγκος Μικελλίδης και μετά τον θάνατο του, ο Δρ. Σίμος Κυριακίδης. Κατέθεσε σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά για τον κατηγορούμενο 5 ο οποίος σύμφωνα με αυτά πάσχει από ψυχωσική διαταραχή, σχιζοφρένεια, παρουσιάζει παρανοϊκά συμπτώματα ακουστικές ψευδαισθήσεις και σοβαρή κατάθλιψη. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ενώ κατά καιρούς υποτροπιάζει και έχει νοσηλευτεί σε Ψυχιατρική Κλινική. Ο κατηγορούμενος 5 τη δεδομένη περίοδο ήταν ευάλωτος και εύκολο θύμα. Επίσης ανέφερε ο κ. Σαββίδης ότι ο κατηγορούμενος 5 δεν ήταν ο ιθύνων νους αλλά άγετο και φέρετο από τους άλλους. Τόνισε επίσης το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 5, την παραδοχή του στα αδικήματα, τον χρόνο που έχει παρέλθει έκτοτε, τρία χρόνια μέσα στα οποία έχει αντιληφθεί τα λάθη του έχει μετανοήσει. Επίσης, σύμφωνα πάντα με τον συνήγορο του, το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του την συνεργασία του κατηγορούμενου 5 με την Αστυνομία, τον εθισμό του στα ναρκωτικά την συγκεκριμένη περίοδο αλλά και την ψυχολογική του κατάσταση και τα προβλήματα που τον βάραιναν τα οποία είχαν ουσιαστική επίδραση στον τρόπο σκέψης και λειτουργίας του κατηγορούμενου
  12. Όπως επίσης ανέφερε ο κ. Σαββίδης, ο κατηγορούμενος 5 έχει συνειδητοποιήσει πλήρως την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί και μεταμελείται. Ζήτησε επίσης από το Δικαστήριο να διαχωρίσει τον ρόλο του κατηγορούμενου 5 από όλους του υπόλοιπους και να λάβει υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής ότι ο κατηγορούμενος 5, λόγω αδυναμίας του να εκπληρώσει τους όρους εγγύησης που είχαν επιβληθεί από το Δικαστήριο παρέμεινε υπόδικος για 3,5 περίπου μήνες. Το έργο του Δικαστηρίου όταν επιβάλει ποινή είναι πολύ δύσκολο. Πρέπει να έχει κατά νου τους τρεις στόχους για τους οποίους επιβάλλεται μια ποινή, δηλαδή τιμωρία του παραβάτη, παραδειγματισμός τόσο του ίδιου όσο και των τρίτων προσώπων αλλά και η αποτροπή του αδικήματος υπό κρίση σε συνδυασμό με την ηλικία του αδικοπραγούντα. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα τον στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou 22 CLR 147). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες κάθε κατηγορουμένου για να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Ειδικά το έργο επιβολής ποινής σε ότι αφορά τους νεαρούς παραβάτες είναι ακόμα πιο δύσκολο. Στην υπόθεση Αργυρίδης κ.α. ν. Δημοκρατία, Ποιν. Εφ. 64-69/2013, ημερ. 21.6.2013 έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Νεαρά άτομα αυτής της ηλικίας ιδιαίτερα χρήζουν αυτής της μεταχείρισης εφόσον το αποτέλεσμα που θα επιτυγχάνετο με μια ποινή άμεσης φυλάκισης μακράς σχετικώς διάρκειας, όπως είναι οι ποινές που επιβλήθηκαν στην προκείμενη περίπτωση, ενδέχεται να είναι πολύ μικρότερο από το όφελος που θα προέρχετο από την προσδοκία, με την καλή χρήση του μέτρου της αναστολής ότι όντως θα υπάρξει αναμόρφωση και θα αποφευχθεί μια χειροτέρευση της θέσης των εφεσειόντων εάν αυτοί περνούσαν στη φυλακή το μεγάλο αυτό σχετικά χρονικό διάστημα». Το απόσπασμα αυτό υιοθετήθηκε ακόμα πιο πρόσφατα από το Εφετείο στις Ποιν. Εφ. 37 και 38/2015 Σαμπουγκασίδης ν. Αστυνομίας και Καραγκεζόβ ν. Αστυνομίας, ημερ. 8.4.2015 όπου δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ηλικία των κατηγορούμενων που ήταν την επίδικη περίοδο της εγκληματικής τους δραστηριότητας 16 και 18 ετών αντίστοιχα. Λαμβάνω υπόψη μου σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 5 ότι κατά την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων ήταν ηλικίας 20 ετών. Ιδιαίτερα δύσκολο σ' αυτή την υπόθεση είναι το έργο του Δικαστηρίου το οποίο καλείται ουσιαστικά να τιμωρήσει μια ολόκληρη οικογένεια, πατέρα και δύο γιους, για σοβαρότατα αδικήματα μεν που έχουν όμως διαπραχθεί από πρόσωπα με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, ενώ ο ένας από τους δύο γιους, ο κατηγορούμενος 3 ήδη εκτίει ποινή φυλάκισης 3 ετών που του επιβλήθηκε από το Δικαστήριο για την εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Έχει κατ' επανάληψη τονισθεί ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει ο Νόμος (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 727, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Evans
(2005)2 Α.Α.Δ. 639), που στην περίπτωση της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ακόμη και ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β είναι η δια βίου φυλάκιση (άρθρο 6
(3), Πρώτο Παράρτημα, Τρίτος Πίνακας του Νόμου 29/77). Όπως δε έχει τονισθεί κατ' επανάληψη από το Ανώτατο Δικαστήριο, σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές λόγω του ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα που πλήττει την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου και που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εξαθλίωση και στο θάνατο, λαμβανομένων βεβαίως υπόψη του είδους, της ποσότητας και του σκοπού για τον οποίο κατέχονται (βλ. Τουμάζου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ.63, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Μ.Α. Dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ. 297, Abe ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211, Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59 και Τσιάκκα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 41 και 42/2010 ημερ. 14.7.2011 Το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6560 ημερ. 7.8.1998 ότι υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όχι μόνο στους εμπόρους των ναρκωτικών αλλά και στους χρήστες ναρκωτικών διότι το πρόβλημα των ναρκωτικών έχει διεισδύσει πλέον βαθιά στην Κυπριακή Κοινωνία και έχει φέρει μαζί του το πρόβλημα σειρά από άλλα κοινωνικά προβλήματα. Τόνισε επίσης ότι η διάκριση όμως αυτή μεταξύ εμπόρων και χρηστών αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Παράλληλα όμως στην υπόθεση Mehdi Afroughi v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7036 ημερ. 26.3.2001 λέχθηκε από το Εφετείο ότι οι χρήστες ως θύματα των εμπόρων ναρκωτικών δεν πρέπει να τιμωρούνται με αποτρεπτικές ποινές της ίδιας έντασης μ' αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους. Σε εκείνη την υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον παραβάτη που μειώθηκε από τρία έτη σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην υπόθεση Zoran Jovanovic ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 64/05 ημερομηνίας 21 Νοεμβρίου 2005 το Εφετείο έθεσε κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο προσέγγισης της επιβολής ποινής σε υποθέσεις παράνομης κατοχής των ναρκωτικών ουσιών. «Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Υπάρχει ανεξέλεγκτη χρήση και διάδοση των ναρκωτικών. Η έξαρση στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Επομένως όταν επιβάλλεται ποινή το Δικαστήριο πρέπει επιβάλλει ποινή που θα εφαρμόζει αποτελεσματικά τον νόμο και θα προστατεύει την κοινωνία από το κακό της εξάπλωσης των ναρκωτικών στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στα νεαρά πρόσωπα». Στην υπόθεση Παυλίδης ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161, 6161 ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996 το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών και 9 μηνών σε πρόσωπο που κατείχε ποικίλα μορφής ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες για δική του χρήση, και σε σχόλια το Εφετείο επεσήμανε ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν θα πρέπει να θεωρούνται επιεικείς. Το σκεπτικό του Εφετείου ήταν ότι ο προορισμός των ναρκωτικών για προσωπική χρήση δεν εκτόπισε την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Η συχνότητα στη διάπραξη αδικημάτων αναφορικά με τα ναρκωτικά, δημιουργεί μεγάλη ανησυχία η οποία εκφράστηκε και από το νομοθέτη με την αύξηση ποινών την οποία επέφερε με τον Τροποποιητικό Νόμο 20
(1)/
  1. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη. Λαμβάνοντας υπόψη μου την ποσότητα που βρέθηκε στην κατοχή των κατηγορούμενων 1 και 5, υπενθυμίζω ότι πρόκειται για 60 γραμμάρια κάνναβης, το γεγονός επίσης ότι παραδέχτηκαν κατηγορία για προμήθεια 60 γραμμαρίων κάνναβης σε τρίτο πρόσωπο και αυτή της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά την άποψη μου συνηγορούν υπέρ της ανάγκης επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Τόσο η ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή τους, αλλά και η παραδοχή τους ότι κατείχαν την ποσότητα αυτή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αλλά καίρια και καθοριστικά η παραδοχή τους ότι προμήθευσαν ποσότητα ναρκωτικών σε άλλο πρόσωπο κατατάσσουν την παρούσα υπόθεση στις σοβαρότερες του είδους στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστή. Η συμπεριφορά των κατηγορουμένων 1 και 5 τη δεδομένη στιγμή ήταν τέτοια που συνέβαλε στο γενικό πρόβλημα εξάπλωσης των ναρκωτικών και εάν για τέτοια συμπεριφορά δεν επιβληθεί αποτρεπτική ποινή είναι ορατός ο κίνδυνος η παράνομη χρήση των ναρκωτικών να εδραιωθεί στην γενική κοινωνία ως κάτι το σύνηθες. Μόνο μια αποτρεπτική ποινή μεταδίδει τα ορθά μηνύματα στην κοινωνία ότι τα ναρκωτικά είναι ένα μεγάλο κακό, από τα μεγαλύτερα κακά της χώρας μας, και ως τέτοιο θα αντιμετωπίζεται με την ανάλογη σοβαρότητα από τα Δικαστήρια. Οι επιπλοκές από την ανεξέλεγκτη χρήση ναρκωτικών ουσιών όπως έχει επανειλημμένα αναφερθεί στην νομολογία, οδηγεί στην κοινωνική αποσύνθεση της κοινωνίας και προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Το Δικαστήριο δεν δύναται να μην περιφρουρήσει την κοινωνική ευημερία με αποτρεπτικής φύσεως ποινές ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα εξάπλωσης αυτού του κακού στο κοινωνικό σύνολο. Τα κακά από την εξάπλωση και την παράνομη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι δυσβάστακτα για την κοινωνία. Με βάση όλα αυτά τα δεδομένα και τις αρχές της νομολογίας που έχω αναπτύξει πιο πάνω θα προχωρήσω στην επιβολή ποινών. Και για τους δύο κατηγορούμενους θα προσμετρήσει το λευκό ποινικό τους μητρώο, η συνεργασία τους με την Αστυνομία, έχουν και οι δύο δώσει θεληματικές καταθέσεις ενώ όπως έχει ήδη αναφερθεί ο κατηγορούμενος 1 ήταν το πρόσωπο που αποκάλυψε στην ΥΚΑΝ την μεγαλύτερη ποσότητα ναρκωτικών που αφορούσε η υπόθεση για την οποία καταδικάστηκαν οι κατηγορούμενοι 2 και 3, και παραδοχή τους στο Δικαστήριο σήμερα, τα προβλήματα υγείας του καθενός από αυτούς, την στενή συγγενική τους σχέση, επαναλαμβάνω ότι πρόκειται για πατέρα και γιο, το γεγονός ότι και οι δύο ήταν χρήστες ναρκωτικών καθώς επίσης και το χρόνο που έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, σε αυτό το διάστημα δεν έχουν ποτέ απασχολήσει είτε την ΥΚΑΝ είτε τις Αστυνομικές Αρχές για οποιοδήποτε αδίκημα. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι και οι δύο αυτοί κατηγορούμενοι είχαν παραμείνει υπόδικοι για χρονικό διάστημα 3 μηνών ο κατηγορούμενος 1 και 3½ ο κατηγορούμενος 5 λόγω του ότι δεν μπόρεσαν να ικανοποιήσουν τους όρους εγγύησης που είχαν τεθεί από το Δικαστήριο. Στο επιχείρημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορούμενου 5 ότι ο κατηγορούμενος 5 δεν ήταν ο ιθύνων νους αλλά πρόσωπο που λόγω της ευάλωτης ψυχολογικής του κατάστασης την δεδομένη στιγμή παρασύρθηκε στην διάπραξη των αδικημάτων, σημειώνω ότι αυτό μέχρι ενός σημείου φαίνεται να υποστηρίζεται από τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί, πλην όμως η θεληματική του κατάθεση όπως και η παραδοχή του στις κατηγορίες τόσο της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος αλλά και της κατοχής ποσότητα με σκοπό την προμήθεια και της προμήθειας ποσότητας σε άλλο πρόσωπο δεν αφήνουν στο Δικαστήριο πολλά περιθώρια για διαφοροποίηση της ποινής του από αυτή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο
  2. Σημαντικό παράγοντα διαφοροποίησης της ποινής στην παρούσα υπόθεση με δεδομένη την σοβαρότητα των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι 1 και 5 έχουν παραδεχτεί αποτελεί η ποσότητα που αφορά τα αδικήματα που έχουν παραδεχτεί που είναι 60 γραμμάρια σε αντίθεση με την πολύ μεγαλύτερη ποσότητα των 830 γραμμαρίων που έχουν παραδεχτεί οι κατηγορούμενοι 2 και
  3. Σύμφωνα με τη νομολογία η ποσότητα είναι καθοριστικός παράγοντας κατά την επιβολή ποινής. Με τα δεδομένα που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του δεν το θεωρώ ορθό να επιβάλλω μία παρατεταμένη ποινή φυλάκισης στους κατηγορούμενους 1 και 5 που να σβήνει την ελπίδα ότι θα μπορέσουν να αφομοιωθούν μέσα στο κοινωνικό σύνολο σε κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα και με την βοήθεια του σωφρονιστικού συστήματος. Για την προσέγγιση αυτή ισχύει τη λογική που διατυπώθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Mortimer v. Δημοκρατίας 2 ΑΑΔ 240
(1998)ότι δεν πρέπει να δοθεί αποκλειστική βαρύτητα στο στοιχείο της αποτροπής με αποτέλεσμα να μην ληφθούν υπόψη σειρά περιστάσεων που να δικαιολογούν πιο ήπια μεταχείριση του παραβάτη ο οποίος σπρώχθηκε ή οδηγήθηκε στην απεχθή συμπεριφορά. Ενόψει όλων των πιο πάνω επιβάλλονται στους καητγορούμενους οι εξής ποινές: Κατηγορούμενος αρ. 1: - Κατηγορία 1 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία 4 ποινή φυλάκισης 9 μηνών - Κατηγορία 9 ποινή φυλάκισης 7 μηνών. - Κατηγορία 10 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν και η ημερομηνία έναρξης τους θα είναι 3.6.15, ημερομηνία την οποία ο κατηγορούμενος 1 τελεί υπό κράτηση με διαταγή του Δικαστηρίου. Νοείται ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω ότι δεν τίθεται θέμα αναστολής των ποινών που έχουν επιβληθεί. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου 1 έχουν ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Για τον κατηγορούμενο 1 στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής έχει ληφθεί υπόψη η υπόθεση 546/
  1. Κατηγορούμενος αρ. 5: - Κατηγορία 1 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία 4 ποινή φυλάκισης 9 μηνών - Κατηγορία 7 δεν επιβάλλεται καμία ποινή. - Κατηγορία 9 ποινή φυλάκισης 7 μηνών. - Κατηγορία 10 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν και η ημερομηνία έναρξης τους θα είναι 3.6.15, ημερομηνία την οποία ο κατηγορούμενος 5 τελεί υπό κράτηση με διαταγή του Δικαστηρίου. Νοείται ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω ότι δεν τίθεται θέμα αναστολής των ποινών που έχουν επιβληθεί. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου 5 έχουν ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας μέχρι να διεκπεραιωθεί η υπόθεση και για την κατηγορούμενη αρ.
  2. (Υπ.) ................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου E.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.