Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωσήφ ΜΟΥΤΗΡΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 22220/13, 13/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B91 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22220/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Ιωσήφ ΜΟΥΤΗΡΗΣ Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Ιουλίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ε. Χειμώνας. Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της κοινής επίθεσης και ειδικότερα ότι στις 11.9.12 στο Στρόβολο παράνομα επιτέθηκε εναντίον του Δημήτρη Μιχαηλίδη. Ήταν η θέση του παραπονούμενου, Δημήτρη Μιχαηλίδη, M.K.1, ότι στις 11.9.12 περί ώρα 9.00 το πρωί οδηγούσε το όχημα του στην οδό Πύθωνος με κατεύθυνση την οδό Τσερίου. Ενώ βρισκόταν στο αλτ για να στρίψει δεξιά στη Τσερίου το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος ανέπτυξε ταχύτητα για να μην τον αφήσει να περάσει. Ο ίδιος του κόρναρε μια φορά, ακολούθως πέρασε ο κατηγορούμενος και ο ίδιος μπήκε πίσω του όταν ξαφνικά ο κατηγορούμενος σταμάτησε το αυτοκίνητο του αναγκάζοντας και τον ίδιο να σταματήσει, κατέβηκε από το αυτοκίνητο του ήρθε προς το μέρος του, του κτύπησε το τζάμι το άνοιξε και άρχισε να τον κτυπά με γροθιές στο πρόσωπο και το λαιμό. Ο ίδιος δεν πρόλαβε να αντιδράσει και ο κατηγορούμενος αφού τον κτύπησε μπήκε στο αυτοκίνητο του και προχώρησε. Στα επόμενα φώτα όταν το φανάρι ήταν κόκκινο, ο παραπονούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο του πήγε έξω από το παράθυρο του κατηγορούμενου και του είπε να σταματήσει γιατί θα καλέσει την Αστυνομία. Ο κατηγορούμενος ούτε άνοιξε το παράθυρο του και αφού άναψε το πράσινο προχώρησε. Ο ίδιος πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Στροβόλου, κατάγγειλε τον κατηγορούμενο και του δόθηκε ιατρικό πιστοποιητικό για να μεταβεί για εξέταση στις Α' Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Τον Μ.Κ.1 εξέτασε στις 11.9.12 και περί ώρα 9.59 ο Δρ. Α. Ηλιάδης Βοηθός Διευθυντής του ΤΑΕΠ και στο πιστοποιητικό, Τεκμήριο 6, αναφέρει: «Αιτιάται άλγος δεξιάς κάτω γνάθου, έγινε ακτινογραφία κάτω γνάθου η οποία ήταν αρνητική για κάταγμα». Ο παραπονούμενος επέμενε ότι εντελώς απρόκλητα δέχτηκε αυτή την επίθεση από τον κατηγορούμενο η οποία ήταν έντονη στην γνάθο και κάτω από το αυτί του, τουλάχιστον τρεις γροθιές με φόρα όπως είπε, ενώ ο ίδιος καθόταν μέσα στο αυτοκίνητο του και ο κατηγορούμενος πέρασε το χέρι του από το παράθυρο. Την μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήρθε να ενισχύσει ο Μ.Κ.2, Κώστας Ζαβός, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Συγκεκριμένα βρισκόταν έξω από το κατάστημα «Καρατσιόλης» στη λεωφόρο Τσερίου καπνίζοντας το τσιγάρο του. Είπε ότι είδε ένα αυτοκίνητο μάρκας Mercedes γκρίζο να σταματά μπροστά στο κατάστημα στη μέση του δρόμου, να κατεβαίνει από μέσα ένας άντρας λίγο γεμάτος και να πηγαίνει στο αυτοκίνητο που βρισκόταν πίσω του και να κτυπά τον οδηγό. Όπως ανέφερε «τον είδα που μπήκε μέσα σχεδόν από το γυαλί και του έδινε μπουνιές στο πρόσωπο». Ο άντρας αυτός έφυγε, ο νεαρός που ήταν στο πίσω αυτοκίνητο τον ακολουθούσε και του έπαιζε πουρού να σταματήσει αλλά αυτός συνέχισε την πορεία του. Ο μάρτυρας αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το άτομο που είδε να κτυπά τον νεαρό όπως και τον παραπονούμενο που επίσης βρισκόταν στην αίθουσα. Θέση του ήταν ότι είχε καθαρή οπτική επαφή με το επεισόδιο, είπε ότι ο κατηγορούμενος «εδίαν του μιτσή που πάνω, εκτύπαν τον τάκκα τούκκου» και ο λόγος που ήρθε να μαρτυρήσει και έδωσε και κατάθεση στην Αστυνομία ήταν η απαράδεκτη συμπεριφορά του κατηγορούμενου προς τον παραπονούμενο. Είπε ότι δεν γνωρίζει κανένα από τους δύο και ο λόγος που δίδει μαρτυρία είναι γιατί αυτό είναι το δίκαιο. Για την Κατηγορούσα Αρχή δεν κλήθηκαν άλλοι μάρτυρες αλλά κατατέθηκαν εκ συμφώνου οι καταθέσεις των Αστυνομικών 3659 Σ. Ελευθερίου, 2308 Μ. Γεωργίου όπως και του Υπαστυνόμου Χρ. Οδυσσέως. Κατατέθηκε επίσης η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου και η γραπτή καταγγελία που του απαγγέλθηκε στις 29.10.12 με την απάντηση: «Δεν παραδέχομαι και ισχύει ότι λέω στην κατάθεση μου». Ο Αστ 3659 Σ. Ελευθερίου ήταν το πρόσωπο που έλαβε το παράπονο από τον Δημήτρη Μιχαηλίδη και του χορήγησε το πιστοποιητικό για να μεταβεί για εξέταση στο Νοσοκομείο. Όπως αναφέρει στην κατάθεση του ο παραπονούμενος δεν έφερε οποιεσδήποτε εξωτερικές κακώσεις ή γδαρσίματα. Ο Αστ. 2308 Μ. Γεωργίου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο τον οποίο και κατηγόρησε για τα αδικήματα που διέπραξε, ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή, του ανέφερε ότι ο παραπονούμενος ήταν ιδιαίτερα προκλητικός και τον εξύβριζε αλλά σε καμία περίπτωση δεν χειροδίκησε εναντίον του , του είπε ότι ο λόγος που δεν σταμάτησε να αφήσει τον παραπονούμενο να περάσει ήταν ότι ένα απότομο σταμάτημα ίσως έθετε σε κίνδυνο την ζωή της συζύγου του που ήταν συνοδηγός η οποία κυοφορούσε και ήταν στον ένατο μήνα της εγκυμοσύνης της. Σύμφωνα με την κατάθεση του Υπαστυνόμου Χρ. Οδυσσέως στις 11.9.12 και περί ώρα 9.10 το πρωί τον πήρε τηλέφωνο ο κατηγορούμενος τον οποίο γνωρίζει, του ανέφερε ότι βρίσκεται στη λεωφόρο Τσερίου στο Στροβόλο και ο οδηγός που τον ακολουθεί κορνάρει συνεχώς και χειρονομεί. Ο ίδιος τον συμβούλευσε να συνεχίσει την πορεία του και να τον αγνοήσει και ενώ συνέχιζαν να μιλούν στο τηλέφωνο ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου κατέβηκε στο κόκκινο φανάρι και κτυπούσε με τα χέρια του παράθυρο της πόρτας του οδηγού. Ο ίδιος τον συμβούλευσε να μην ανοίξει, πράγμα που έκανε, και αφού άναψε το πράσινο φανάρι συνέχισε την πορεία του. Ο ίδιος ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι αν θέλει μπορεί να καταγγείλει το περιστατικό αλλά ο κατηγορούμενος του είπε ότι δεν θέλει να δώσει συνέχεια. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Υιοθέτησε την ανακριτική κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 29.10.12 σύμφωνα με την οποία την επίδικη μέρα, μαζί με την σύζυγο του Μαριάμ που διένυε τον ένατο μήνα εγκυμοσύνης της, οδηγούσαν με κανονική ταχύτητα στη Τσερίου όταν αντιλήφθηκε ένα αυτοκίνητο να του ανακόψει την πορεία δηλαδή προσπαθούσε από πάροδο στα δεξιά να μπει μπροστά του με απότομες κινήσεις ξεκινώντας και φρενάροντας απότομα. Για να μην προκληθεί δυστύχημα ο ίδιος αρχικά πήγε να σταματήσει αλλά είδε από το καθρεφτάκι να τον ακολουθεί ένα αυτοκίνητο και προτίμησε, για να μην προκληθεί δυστύχημα ή να φρενάρει απότομα θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία της συζύγου του και ή του εμβρύου, να συνεχίσει. Ο οδηγός βρέθηκε πίσω του και τον αντιλήφθηκε να χειρονομεί εναντίον του βγάζοντας το κεφάλι του έξω από το παράθυρο και να τον βρίζει. Ενώ συνέχισε την πορεία του ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου που βρισκόταν πίσω του άρχισε να κορνάρει σαν μανιακός. Επειδή δεν σταματούσε να κορνάρει, ο ίδιος άναψε τα φώτα κινδύνου και στάθμευσε στην αριστερή πλευρά του δρόμου κατέβηκε, προσέγγισε το αυτοκίνητο που τον ακολουθούσε και επίσης σταμάτησε πίσω του όταν σταμάτησε ο ίδιος, και είπε στον οδηγό του ότι η συμπεριφορά του δεν ήταν σωστή. Ο οδηγός τον ρώτησε γιατί δεν σταμάτησε να τον αφήσει να περάσει και του εξήγησε τον λόγο. Όλα αυτά έγιναν σε υψηλούς τόνους, ακολούθως προχώρησε προς το αυτοκίνητο του για να φύγει και ο κατηγορούμενος του φώναξε ότι είναι παλιάνθρωπος, ότι κατέβηκε για να τον απειλήσει και ότι τα έβαλε με λάθος άνθρωπο. Ο ίδιος γύρισε προς το μέρος του σήκωσε το χέρι του ψηλά και του είπε σταμάτα ως εδώ, μπήκε στο αυτοκίνητο του και ξεκίνησε να φύγει. Σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε χειροδικία. Ο κατηγορούμενος ξεκίνησε και αυτός, συνέχισε να κορνάρει και να χειρονομεί, η γυναίκα του είχε αναστατωθεί οπόταν ο ίδιος τηλεφώνησε στον Υπαστυνόμο Χρ. Οδυσσέως και του εξήγησε τι γινόταν. Στα επόμενα φανάρια το φως ήταν κόκκινο, σταμάτησαν και οι δύο και ο παραπονούμενος ήρθε στο παράθυρο του οδηγού και τον καλούσε να το ανοίξει. Ο ίδιος μιλούσε ακόμα με τον Οδυσσέως ο οποίος τον παρότρυνε να συνεχίσει την πορεία του χωρίς να ανοίξει το παράθυρο. Μόλις άναψε το πράσινο φως προχώρησε και πληροφορήθηκε μετά ότι ο παραπονούμενος έκανε εναντίον του καταγγελία. Ανέφερε στον Αστυνομικό ότι ο ίδιος έπρεπε να ήταν ο παραπονούμενος αλλά επειδή αντιλαμβάνεται πως κάποιες φορές μπορεί κάποιος να χάσει την ψυχραιμία του και επειδή ευτυχώς δεν υπήρξε τραυματισμός είτε στη σύζυγο του είτε στο έμβρυο δεν επιθυμεί να προωθήσει καταγγελία. Είναι φανερό ότι η παρούσα υπόθεση θα κριθεί εξ ολοκλήρου από την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.09. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.
- Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες στο Δικαστήριο ενώ έδιδαν την μαρτυρία τους και παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους έχουν τεθεί όπως επίσης και την όλη στάση τους στη διαδικασία. Θεωρώ ότι η αξιολόγηση τους δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα. Προτού προχωρήσω να αξιολογήσω τον κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αναφέρω ότι είναι από την μαρτυρία που έχει τεθεί πιο πάνω είναι φανερό ότι είναι εκ διαμέτρου αντίθετες οι εκδοχές του παραπονούμενου και του Μ.Κ.2 από την μια και του κατηγορούμενου από την άλλη. Οι διαφορές κυρίως εστιάζονται στον ισχυρισμό παραπονούμενου και Μ.Κ.2 ότι ο κατηγορούμενος χειροδίκησε εναντίον του παραπονούμενου και μάλιστα έντονα, θέση την οποία απορρίπτει ο κατηγορούμενος και της περιγραφής της οδηγητικής συμπεριφοράς του παραπονούμενου από τον κατηγορούμενο, απότομο οδήγημα, χειρονομίες, βρισιές και συνεχές κορνάρισμα, ισχυρισμούς που αρνείται κατηγορηματικά ο παραπονούμενος ισχυριζόμενος ότι κόρναρε μόνο μία φορά όταν ο κατηγορούμενος δεν τον άφησε να περάσει από την Πύθωνος που βρισκόταν στη Τσερίου. Ο Μ.Κ.1 και παραπονούμενος σίγουρα ήταν υπερβολικός στην περιγραφή του επεισοδίου. Πρέπει επίσης να πω ότι ο τρόπος που περιέγραψε την επίθεση που δέχτηκε από τον κατηγορούμενο, τρεις μπουνιές στο πρόσωπο και στο λαιμό, στην γραπτή του κατάθεση, ήταν διαφορετικός από ότι στο Δικαστήριο αναφέροντας ότι ήταν στη δεξιά γνάθο και κάτω από το αυτί και μάλιστα δυνατές γροθιές. Τα χτυπήματα που περιέγραψε δεν συνάδουν με τα ευρήματα του γιατρού που τον εξέτασε και το σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό που έχει κατατεθεί όπως αναφέρθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου του. Δεν συνάδουν επίσης ούτε με την θέση του Αστ. 3659 Ελευθερίου που έλαβε την καταγγελία και του έδωσε το ιατρικό έντυπο ο οποίος ανέφερε ότι ο Μιχαηλίδης κατά την παραμονή του στο Σταθμό δεν έφερε εξωτερικές κακώσεις ή γδαρσίματα. Πιστεύω ότι αν όντως δεχόταν έντονο γρονθοκόπημα και μάλιστα τρεις φορές μια τουλάχιστον ερυθρότητα θα παρατηρείτο. Επίσης η όλη του εκδοχή για το πως ο κατηγορούμενος τον κτύπησε δεν συνάδει με την λογική. Γιατί ο κατηγορούμενος ο οποίος δεν τον άφησε να περάσει να κατεβεί και να τον κτυπήσει απρόκλητα αφού η δική του συμπεριφορά ήταν, ως ισχυρίστηκε, άψογη, προέβηκε σε ένα μόνο κορνάρισμα. Ο κατηγορούμενος είναι πολύ πιο μεγάλης ηλικίας από τον παραπονούμενο. Όπως τον έχω δει στον Δικαστήριο πολύ ήρεμος και πράος και δεν έχει αφήσει εντύπωση προσώπου που να είναι οξύθυμος ή να καταφεύγει σε τέτοια μορφή βίας. Ο Μ.Κ.2 είπε ότι δεν γνωρίζει ούτε τον κατηγορούμενο ούτε τον παραπονούμενο. Στην κατάθεση του περιέγραψε το πρόσωπο το οποίο κτυπούσε τον παραπονούμενο ως ένα άντρα λίγο γεμάτο. Ο κατηγορούμενος είναι λεπτής σωματικής διάπλασης, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως γεμάτος πάραταυτα τον αναγνώρισε στο Δικαστήριο. Θέση του ήταν ότι είχε καθαρή οπτική επαφή με τον επεισόδιο και είδε τον κατηγορούμενο «να μπαίνει σχεδόν ολόκληρος μέσα στο αυτοκίνητο του μιτσή (παραπονούμενου) και να του αρχίζει τάκκα τούκκου δυνατά». Στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο διαφοροποίησε την θέση του αναφέροντας ότι μόνο το χέρι του κατηγορούμενου μπήκε μέσα από το παράθυρο. Όταν ρωτήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης κατά πόσο άκουσε τον παραπονούμενο να κορνάρει απάντησε αρνητικά. Έδωσε επίσης διαφορετική εκδοχή για το που βρισκόταν την ώρα του επεισοδίου το οποίο και αντελήφθηκε ως ο ισχυρισμός του, από το σημείο που περιέγραψε ο παραπονούμενος. Θέση του, η οποία δεν ενισχύθηκε από τον παραπονούμενο, ήταν ότι μόλις αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να κτυπά τον παραπονούμενο ο ίδιος κατέβηκε κάτω σχεδόν στο δρόμο και του φώναζε να σταματήσει αλλά ο κατηγορούμενος τον αγνόησε. Ενώ ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος «εδίαν ττοπουζιές του μιτσή» δεν μπορούσε να περιγράψει την ένταση της επίθεσης ούτε κα ήξερε πόσες μπουνιές του έδωσε. Όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει την κατέυθυνση που οδηγούσαν κατηγορούμενος και παραπονούμενος και το σημείο του δρόμου που βρίσκονταν έδωσε διαφορετική εκδοχή από αυτή του κατηγορούμενου και παραπονούμενου τοποθετώντας και τους δύο στην οδό Πύθωνος αναφέροντας ότι έστριψαν μετά και οι δύο στη Τσερίου. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο, όπως έχω ήδη πει, έδωσε την εντύπωση πολύ πράου και ήρεμου ανθρώπου στο Δικαστήριο. Δεν φαίνεται να χάνει εύκολα την ψυχραιμία του και θεωρώ δύσκολο να πιστέψω ότι χωρίς καθόλου να προκληθεί από τον παραπονούμενο και ενώ στο αυτοκίνητο του βρισκόταν η σύζυγος του που ήταν στο ένατο μήνα της εγκυμοσύνης της θα κατέβαινε από το αυτοκίνητο για να επιδείξει τέτοιου είδους συμπεριφορά όπως αυτή που κατηγορείται. Πέραν του ότι όπως έχω πει το ιατρικό πιστοποιητικό δεν συνάδει με την περιγραφή της επίθεσης που έδωσαν Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, η εκδοχή του κατηγορούμενου τουλάχιστον ως προς την συμπεριφορά του παραπονούμενου και τις δικές του ενέργειες να τηλεφωνήσει στον Υπαστυνόμο Οδυσσέως, φαίνεται να ενισχύονται από την κατάθεση του Οδυσσέως που κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της. Δεν μπορώ να πιστέψω έχοντας τον δει στο εδώλιο και την όλη του συμπεριφορά κατά την ακροαματική διαδικασία ότι ο κατηγορούμενος θα τηλεφωνούσε στον Οδυσσέως εκ των υστέρων, έχοντας επιτεθεί στον κατηγορούμενο, για να δικαιολογήσει τις ενέργειες του. Είναι φανερό από τα όσα έχω καταγράψει πιο πάνω ότι υπάρχουν στο μυαλό του Δικαστηρίου αναπάντητα ερωτηματικά σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και την πραγματική έκταση του επεισοδίου αλλά και επίσης ότι έχουν εντοπιστεί αντιφάσεις οι οποίες επηρεάζουν και περιορίζουν την αξία που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία. Ως τέτοια δείγματα αντιφάσεων αναφέρω ενδεικτικά τα πιο κάτω: - Ο Μ.Κ.1 ανέφερε στην Αστυνομία την ίδια μέρα που έγινε το επεισόδιο ότι ο κατηγορούμενος άρχισε να τον κτυπά με γροθιές στο πρόσωπο και στο λαιμό. Στο Δικαστήριο είπε ότι όταν άνοιξε το τζάμι του παραθύρου δεν υπήρξε καμιά ουσιαστική συνομιλία απλώς μετά που άνοιξε το παράθυρο ο κατηγορούμένος παίρνοντας φόρα τον γρονθοκόπησε τρεις φορές στη δεξιά γνάθο. - Ενώ στην κατάθεση του ο Μ.Κ.1 είπε ότι ο κατηγορούμενος άρχισε να τον κτυπά φωνάζοντας του ταυτόχρονα «γιατί παίζεις πουρού;» Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος χωρίς να του πει τίποτε του έδωσε τις τρεις γροθιές. - Έχω ήδη πει ότι η περιγραφή της επίθεσης που έδωσε στο Δικαστήριο ο παραπονούμενος δεν συνάδει με την ιατρική μαρτυρία και τα ευρήματα κατά την εξέταση του την ίδια μέρα του επεισοδίου. - Σε ότι αφορά τα άτομα που κάθονταν έξω από το κατάστημα «Καρατσιόλης» ο Μ.Κ.1 είπε ότι κάθονταν δύο άτομα στο πεζοδρόμιο, μπροστά από τον δρόμο, είχαν καρεκλίτσες κάτι σαν τον πάγκο. Αυτή η θέση είναι διαφορετική από την θέση του Μ.Κ.2 που ήταν ο ένας από τους δύο που βρίσκονταν έξω από το κατάστημα Καρατσιόλη ο οποίος είπε αρχικά ότι στεκόταν, μετά ότι έκατσε πάνω στην καρέκλα και άναψε το τσιγάρο του, εξηγώντας ότι οι καρέκλες είναι αναπαυτικές και δεν βρίσκονταν στο πεζοδρόμιο το οποίο είναι κάτω αλλά πάνω στο μαγαζί που υπάρχει κάτι σαν βεράντα. - Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι το όλο επεισόδιο έγινε στην λεωφόρο Τσερίου όταν ο ίδιος που ερχόταν από την οδό Πύθωνος με κατεύθυνση την Τσερίου δοκίμασε να στρίψει δεξιά, δεν τον άφησε ο κατηγορούμενος, ο οποίος πέρασε ευθεία, μπήκε μετά ο ίδιος πίσω του, οπόταν και εντελώς απρόκλητα ο κατηγορούμενος σταμάτησε. Ο Μ.Κ.2 τοποθέτησε και τους δύο, δηλαδή κατηγορούμενο και Μ.Κ.1, στην οδό Πύθωνος. - Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κτυπούσε τον παραπονούμενο τάκκα τούκκου και διευκρίνισε ότι δεν μπήκε ο ίδιος μέσα στο αυτοκίνήτο αλλά το χέρι του αναφέροντας ότι έτσι ήθελε να πει και στον Αστυνομικό ο οποίος έγραψε στην κατάθεση του στην Αστυνομία: «Τον είδα που μπήκε μέσα σχεδόν από το γυαλί και του έδινε μπουνιές στο πρόσωπο». - Ο Μ.Κ.2 είπε ότι δεν άκουσε τον Μ.Κ.1 να κορνάρει ενώ ο Μ.Κ.1 παραδέχτηκε εξ αρχής ότι κόρναρε μία φορά κατά τους ισχυρισμούς του. - Όταν ο Μ.Κ.2 ρωτήθηκε κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι λίγο γεμάτος όπως ανέφερε όπως ανέφερε στην κατάθεση του, ανέφερε «ε καλά φαίνετουν έτσι δεν ξέρω τζιείνη την ώρα είδα τον μέσα στο αυτοκίνητο που πήγε και εμπήκε». Αυτή του η απάντηση υποδηλεί ότι δεν είδε το επεισόδιο μεταξύ κατηγορούμενου και παραπονούμενου αφού λέει ότι είναι σε διαφορετικό χρονικό σημείο που είδε τον κατηγορούμενο και συγκεκριμένα όταν πήγε να μπει στο αυτοκίνητο του. Αυτές οι αντιφάσεις που προσπάθησα να αναφέρω πιο πάνω κατά την άποψη μου πλήττουν την αξιοπιστία των δύο μαρτύρων κατηγορίας Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 με αποτέλεσμα να μην μπορώ να στηριχτώ με ασφάλεια στην μαρτυρία τους για την εξαγωγή οποιωνδήποτε συμπερασμάτων. Εκ του περισσού ίσως, αναφέρω για ακόμα μια φορά, ότι η περιγραφή της επίθεσης από τους Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 εν πάση περιπτώσει δεν συνάδει με τα ευρήματα του Δρ. Ηλιάδη που εξέτασε τον Μ.Κ.
- Εξ ου και η κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει είναι αυτή της κοινής επίθεσης και όχι επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη. Είναι δεδομένο από τα πιο πάνω ότι το αποτέλεσμα της υπόθεσης έχει προδιαγραφεί. Αν και έχω και σε ότι αφορά την μαρτυρία του κατηγορούμενου κάποια ερωτηματικά, σε κάθε περίπτωση η νομολογία μας είναι σαφέστατη. Το βάρος απόδειξης είναι στην κατηγορούσα αρχή και το επίπεδο απόδειξης αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σχετική είναι η υπόθεση Woolmington v. D.P.P
(1935)A.C. 462 που υιοθετήθηκε από το δικό μας Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Charitonos and others v. The Republic
(1971)2 C.L.R. 40, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Αν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορούμενου τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και ν' απαλλαγεί της κατηγορίας (βλ. Toumba v. The Republic
(1984)2 C.L.R. 110 και Charalambous and another v. The Republic
(1985)2 C.L.R. 97). Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει ν' αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 C.L.R. 363 και Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας
(1990)2 C.L.R. 102, σελ. 119). Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει ν'αποδείξει με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 C.L.R. 401). Στην υπόθεση Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 363 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες κι' αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη". Στην δε υπόθεση Φλουρής ν. Αστυνομίας.
(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 401 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Σε όλες ανεξαίρετα τις ποινικές υποθέσεις εναπόκειται στην Κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι όχι μόνο αξιόπιστη αλλά και σαφής, η οποία να περιλαμβάνει γεγονότα που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να κάμει ασφαλή ευρήματα αναφορικά με όλα τα συστατικά στοιχεία που συνθέτουν την κατηγορία. Μαρτυρία που υστερεί είτε στον τομέα της αξιοπιστίας είτε στον τομέα της σαφήνειας είναι ανεπαρκής για να στηρίξει καταδίκη σε ποινικό αδίκημα". Κατά την άποψη μου στην παρούσα υπόθεση δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η διάπραξη του αδικήματος από τον κατηγορούμενο ο οποίος συνεπώς αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ..................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο