← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννη Χαραλαμπίδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8849/15, 30/7/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννη Χαραλαμπίδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8849/15, 30/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B95 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8849/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

  1. Ιωάννη Χαραλαμπίδη
  2. Mamuka Liluashvili
  3. lason Mumladze Κατηγορουμένων --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30 Ιουλίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τους Κατηγορούμενους 1 και 3: κ. Α. Αθανασίου Κατηγορούμενοι 1 και 3 παρόντες. --------------------- Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε τη διάπραξη 9 κατηγοριών που αφορούν το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας, άλλες 9 κατηγορίες αναφορικά με το αδίκημα της κλοπής από κατοικία με σκοπό να διαπράξει κακούργημα δηλαδή να κλέψει, 1 κατηγορία για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης κατοικίας, 1 κατηγορία για κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της ημέρας και 1 κατηγορία για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Ο κατηγορούμενος 3 βρέθηκε ένοχος μετά από τη δική του παραδοχή σε 1 κατηγορία αναφορικά με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας και 1 κατηγορία για το αδίκημα διάρρηξης κατοικίας με σκοπό να διαπράξει κακούργημα, δηλαδή να κλέψει. Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής σε ό,τι αφορά τον κατηγορούμενο 1 η υπόθεση με αριθμό RCI 1338/14 η οποία και πάλι αφορά αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών από κατοικία, και για τον κατηγορούμενο 3 οι υποθέσεις με αριθμούς RCI 202/15 και RCI 564/15 οι οποίες επίσης αφορούν τα αδικήματα διάρρηξης κατοικίας. Σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος 1 στην παρούσα υπόθεση αλλά και την υπόθεση RCI 1338/14 που επίσης λαμβάνεται υπόψη, τα γεγονότα που τις στοιχειοθετούν έχουν παραδοθεί γραπτώς από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής. Με αυτά συμφώνησε και ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου
  4. Προκύπτει μέσα από τα γεγονότα ότι τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος 1 έχει παραδεχθεί έλαβαν χώρα στο χρονικό διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2014 με Απρίλιο του 2015 κυρίως κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του
  5. Σε ό,τι αφορά τον κατηγορούμενο 3 η δική του παραβατική συμπεριφορά ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2014 και συνέχισε μέχρι και τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του
  6. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε και τα γεγονότα που έχουν αναφερθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο κατηγορούμενος 1 διέρρηξε και εισήλθε εντός διαφόρων κατοικιών με σκοπό να διαπράξει εντός αυτών κακούργημα δηλαδή να κλέψει και έκλεψε από τις διάφορες οικίες διάφορα αντικείμενα, κυρίως χρυσαφικά και κοσμήματα συνολικής αξίας 32.435 ευρώ, διάφορα χρηματικά ποσά και κάποιες ηλεκτρονικές συσκευές. Σε μία περίπτωση αποπειράθηκε να διαρρήξει κατοικία ενώ βρέθηκαν και στην κατοχή του κατά τη διάρκεια της ημέρας χωρίς νόμιμη δικαιολογία διάφορα διαρρηκτικά εργαλεία όπως κατσαβίδια, λιβέρι, σουηδικά κλειδιά και γάντια. Βρέθηκε επίσης στην κατοχή του περιουσία για την οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία δηλαδή διάφορα χρυσαφικά και άλλα τιμαλφή όπως και ηλεκτρονικά είδη συνολικής αξίας €976,
  7. Το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 1 ταυτίστηκε με διάφορα αποτυπώματα που βρέθηκαν στις σκηνές για τις οποίες είχαν γίνει καταγγελίες από τους διάφορους ιδιοκτήτες των κατοικιών και διαμερισμάτων που ο κατηγορούμενος 1 διέρρηξε και έκλεψε και o ίδιος, ευρισκόμενος στον Αστυνομικό Σταθμό σε σχέση με άλλην υπόθεση, παραδέχτηκε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων που παραδέχτηκε και στο Δικαστήριο, ήταν συνεργάσιμος με την αστυνομία, υπέδειξε στους ανακριτές σκηνές, συγκατατέθηκε να του ληφθεί γενετικό υλικό για σκοπούς εξετάσεων DNA, ενώ παρέδωσε και αρκετά μεγάλο αριθμό αντικειμένων που είχε κλέψει και τα οποία ακολούθως μπορούν να αποδοθούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Όπως ανέφερε η κυρία Ναθαναήλ ο κατηγορούμενος 1 είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές του περιστάσεις τις οποίες ο ευπαίδευτος συνήγορος του υιοθέτησε. Οι κατηγορίες που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος 3 αφορούν διαρρήξεις κατοικιών με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος χωρίς όμως να κλαπεί τελικά οτιδήποτε από αυτές σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, ενώ παραδέχτηκε επίσης, όπως έχει ήδη αναφερθεί, και μια κατηγορία για παράνομη κατοχή περιουσίας, συγκεκριμένα χρυσαφικά, τιμαλφή και άλλα ηλεκτρονικά είδη συνολικής κατηγορίας περίπου 976 ευρώ. Όπως ανέφερε η κα Ναθαναήλ και ο κατηγορούμενος 3 ήταν συνεργάσιμος με την αστυνομία, η εμπλοκή του στις κατηγορίες των διαρρήξεων προέκυψε μετά από τα θετικά αποτελέσματα εξετάσεων DNA, τις οποίες και παραδέχτηκε ενώπιον των ανακριτικών αρχών, ενώ σε ό,τι αφορά την κατηγορία για παράνομη κατοχή περιουσίας, ουσιαστικά αυτή προέκυψε από το ότι διέμενε μαζί με τον κατηγορούμενο 1 σε διαμέρισμα στο οποίο βρέθηκε η εν λόγω κλοπιμαία περιουσία. 'Οπως περαιτέρω ανέφερε η κα Ναθαναήλ και o κατηγορούμενος 3 ήταν συνεργάσιμος με την αστυνομία και παρέδωσε επίσης μέρος της περιουσίας που κατείχε παράνομα. Υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και για τον κατηγορούμενο 3 την οποία ο κύριος Αθανάσιου επίσης υιοθέτησε. Μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 1 κατάγεται από τη Γεωργία και είναι ηλικίας 42 ετών. Διατηρούσε από πολύ νεαρή ηλικία δεσμό με τη νυν σύζυγο του με την οποία και απέκτησαν ένα γιό ο οποίος είναι σήμερα ηλικίας 20 ετών. Λόγω οικονομικών προβλημάτων κατάφερε να τελέσει το γάμο του με τη σύζυγο του μόλις το 2013, ενώ ο δεσμός τους χρονολογείται πέραν των 20 ετών. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης, είναι ο μικρότερος από τα τρία παιδιά της οικογένειας, ο πατέρας του έχει αποβιώσει ενώ η μητέρα του μένει στη Γεωργία. Ολοκλήρωσε τη φοίτηση του σε σχολείο και σε ηλικία 27 ετών μετακινήθηκε με τη σύζυγο του και το παιδί του στην Ελλάδα για σκοπούς εργασίας. Το 2015 ήρθε στην Κύπρο. Πάσχει από υπέρταση για την οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, από την ηλικία των 20 ετών έχει ιστορικό περιστασιακής χρήσης παράνομων ουσιών και εδώ και 8 χρόνια συστηματικής χρήσης οπιοειδών (ηρωίνης). Πολλές φορές μόνος του δοκίμασε να διακόψει τη χρήση των ναρκωτικών ουσιών, το πετύχαινε για κάποια χρονικά διαστήματα αλλά ακολούθως ξανάρχιζε. Από την ημέρα που βρίσκεται στη φυλακή, σημειώνω ότι κρατείται ως υπόδικος με σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου από τις 28 Απριλίου του 2015, έχει αρχίσει συστηματική συνεργασία με την Ψυχίατρο των Κεντρικών Φυλακών, λαμβάνει θεραπεία με υποκατάστατα για θέματα απεξάρτησης. Επιθυμία του είναι να εισαχθεί σε κέντρο αποτοξίνωσης. Όπως περαιτέρω ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του, ο 20χρόνος γιος του κατηγορούμενου 1 αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας, συγκεκριμένα τα δεξιά του άκρα δεν αναπτύσσονται φυσιολογικά και χρειάζεται συστηματική και εντατική θεραπεία η οποία κοστίζει ακριβά και είναι πολύ δύσκολο για τον κατηγορούμενο 1 και τη σύζυγο του να αντεπεξέλθουν. Συντηρεί επίσης τη μητέρα του που βρίσκεται στη Γεωργία. Το αποτέλεσμα του εγκλεισμού του στις φυλακές από τις 28 Απριλίου του 2015 συνεπεία της καταχώρησης της παρούσας υπόθεσης είχε ως αποτέλεσμα να μην διαθέτει πλέον καθόλου οικονομικούς πόρους για να βοηθήσει στην αποθεραπεία του παιδιού του, αυτό το βάρος το έχει επωμισθεί εξ ολοκλήρου η σύζυγος του που βρίσκεται στην Ελλάδα μαζί του, αλλά αδυνατεί να ανταποκριθεί λόγω της πολύ δύσκολης οικονομικής κατάστασης που επικρατεί στην Ελλάδα, ο μισθός της συζύγου του είναι μόλις 450 ευρώ μηνιαίως, ποσό που δεν είναι αρκετό για τη διαβίωση της ίδιας και του γιού τους και της πληρωμής των ιατρικών εξόδων. Ο κύριος Αθανάσιου ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει μεταμεληθεί, έχει κατανοήσει πλήρως τις συνέπειες των πράξεων του, και έχει απολογηθεί στη σύζυγο του και στο γιό του για αυτή του τη παραβατική συμπεριφορά και υπόσχεται μετά την έκτιση της ποινής του να μην διαπράξει ξανά οποιοδήποτε αδίκημα. Ο κύριος Αθανάσιου κάλεσε το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής, γνωρίζοντας βέβαια ποιές είναι οι συνήθης ποινές που επιβάλλονται για αυτού του είδους τα αδικήματα, να λάβει υπόψη του υπέρ του κατηγορούμενου 1 το λευκό ποινικό μητρώο του σε συνδυασμό με την ηλικία του, τα δικά του προβλήματα υγείας και ουσιοεξάρτησης, τα προβλήματα υγείας του γιού του, τις άθλιες οικονομικές του περιστάσεις από πολύ νεαρή ηλικία, την παραδοχή και συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές, όπως και την παράδοση μεγάλου αριθμού από τα κλαπέντα. Αυτή του η συνεργασία είχε ως αποτέλεσμα την εξιχνίαση όλων των υποθέσεων, οι οποίες και πήραν το δρόμο της δικαιοσύνης. Ο κύριος Αθανασίου έδωσε επίσης έμφαση στην άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο. Ζήτησε επίσης από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το γεγονός ότι σε όλες τις περιπτώσεις διάρρηξης κατοικιών και διαμερισμάτων και κλοπών από αυτά οι ένοικοι τους δεν ήταν εντός αυτών κάτι που κατά την άποψη του κυρίου Αθανάσιου έχει ιδιαίτερη σημασία και κατά την εισήγησή του το γεγονός αυτό δεν κατατάσσει τις υποθέσεις αυτές στις σοβαρότερες του είδους ή εκείνες που εγκυμονούσαν και κινδύνους για τους ένοικους των κατοικιών. Ήταν επίσης η θέση του ότι θα πρέπει να προσμετρήσει του κατηγορούμενου 1 ότι παρέδωσε ο ίδιος στην αστυνομία μεγάλο αριθμό από τα κλαπέντα αντικείμενα τα οποία θα μπορούν να αποδοθούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 3, όπως προκύπτει από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία είναι επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου, και αυτός κατάγεται από τη Γεωργία, είναι 38 ετών και το μοναδικό παιδί της οικογένειάς του. Οι γονείς του ήταν και οι δύο εκπαιδευτικοί, ο πατέρας του απεβίωσε ενώ ο κατηγορούμενος 3 τελούσε υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση και η μητέρα του ζει στη Γεωργία. Τελείωσε κανονικά το σχολείο και φοίτησε για 4 χρόνια σε Πανεπιστήμιο της Γεωργίας στον κλάδο Μηχανολογίας χωρίς όμως να αποκτήσει πτυχίο αφού διέκοψε τη φοίτηση του και δημιούργησε επιχείρηση εισαγωγής και πώλησης αυτοκινήτων. Η επιχείρηση παρουσίασε προβλήματα, αναγκάστηκε να την κλείσει και έκτοτε είχε εργοδοτηθεί στον αγροτικό τομέα με πολύ μειωμένες απολαβές. Το 2007 τέλεσε γάμο με τη σύζυγο του που είναι 27 ετών σήμερα με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά ηλικίας 8 και 5 ετών που ζουν στη Γεωργία. Οι σχέσεις του με τη σύζυγο και τα παιδιά του είναι άριστες. Τον Ιούνιο του 2014 μετέβηκε στην Ελλάδα για σκοπούς εργοδότησης λόγω προβλημάτων εξεύρεσης εργασίας στη χώρα του, οι προσπάθειες του δεν καρποφόρησαν και έτσι αποφάσισε να έρθει στην Κύπρο. Τα τελευταία 7 χρόνια παρουσιάζει προβλήματα ψυχικής υγείας, έχει συνεργασία με Ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Κατά την κράτηση του στο Τμήμα Φυλακών, σημειώνω ότι και ο ίδιος είναι υπόδικος μετά από απόφαση του Δικαστηρίου από τις 18 Απριλίου, 2015, παρακολουθείται από την Ψυχίατρο που υπηρετεί στις Φυλακές. Ο κύριος Αθανάσιου ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 3 του εκμυστηρεύτηκε ότι ο λόγος που προέβηκε στη διάπραξη των αδικημάτων που έχει παραδεχθεί ήταν η εξαθλίωση που ένοιωθε επειδή δεν μπορούσε να προσφέρει στα παιδιά του τα απαραίτητα, φαγητό και χρήματα, για να διάγουν μια ικανοποιητική ζωή και λανθασμένα και ενεργώντας κάτω από απελπισία θεώρησε ότι ίσως με αυτό τον τρόπο εξασφάλιζε μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά του. Μετανόησε και δεν πρόκειται να επαναλάβει αυτά τα αδικήματα. Υπογράμμισε τα ελαφρυντικά και κατηγορούμενου 3, και ειδικά το λευκό ποινικό του μητρώο, τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει, την παραδοχή του που ήταν άμεση και τη συνεργασία του με την αστυνομία παραδίδοντας και μέρος της περιουσίας που βρέθηκε παράνομα στην κατοχή του. Σε ό,τι αφορά τα σοβαρότερα αδικήματα που παραδέχθηκε αυτά της διάρρηξης υπογράμμισε ότι από καμιά από τις τρεις κατοικίες ο κατηγορούμενος δεν έκλεψε οτιδήποτε. Χωρίς να υποσκελίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος 3 ο κύριος Αθανάσιου εισηγήθηκε ότι θα πρέπει το Δικαστήριο να διαχωρίσει τους δύο κατηγορούμενους που έχει ενώπιον του. Τα αδικήματα που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος 3 πρώτα από όλα είναι πολύ λιγότερα στον αριθμό από αυτά που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος 1, τόνισε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 δεν αποκόμισε κανένα όφελος από τις διαρρήξεις κατοικιών που παραδέχτηκε όπως επίσης και το ότι ο κατηγορούμενος 3 βρίσκεται υπό κράτηση μαζί με τον κατηγορούμενο 1 από τις 28 Απριλίου του
  8. Θέση του ήταν ότι στο πρόσωπο του κατηγορούμενου 3 δικαιολογείται η αναστολή της τυχόν επιβληθείσας ποινής φυλάκισης λόγω των προσωπικών περιστάσεων και των ελαφρυντικών του. Σημειώνω ότι ο κύριος Αθανάσιου προέβηκε και για τους δύο κατηγορούμενους σε εμπεριστατωμένη αγόρευση στηρίζοντας κάθε σημείο της σε νομολογία και είχε και την καλοσύνη να εφοδιάσει το Δικαστήριο με αντίγραφα όλων των αυθεντιών στις οποίες παρέπεμψε. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν παραδεχτεί οι κατηγορούμενοι προκύπτουν άμεσα από τις ποινές που προβλέπει ο σχετικός Νόμος, δηλαδή ο Ποινικός Κώδικας. Για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας ο νομοθέτης προβλέπει ποινή φυλάκισης 7 ετών, τα αδικήματα κλοπής από κατοικία επισύρουν ποινή φυλάκισης 5 ετών. Η προβλεθείσα ποινής για το αδίκημα απόπειρας διάρρηξης κατοικίας είναι 7 χρόνια ενώ το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της ημέρας επισύρει ποινή φυλάκισης 3 ετών. Το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 6 μήνες. Πέραν των ποινών που προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα και που από μόνες τους δεικνύουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν παραδεχτεί οι κατηγορούμενοι, τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση, παρουσιάζουν ιδιαίτερα ανησυχητικές διαστάσεις οπόταν και το καθήκον των Δικαστηρίων να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές είναι επιτακτικό. Η νομολογία δεικνύει ότι για αδικήματα αυτού του είδους η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Stefan Ilie v Αστυνομίας κ.α. (ΠΕ 180/2011,181/2011 και 182/2011 ημερ. 16.5.2012) οι τρείς εφεσείοντες ηλικίας 54, 21 και 33 ετών αντίστοιχα κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής τους σε αδικήματα διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα και της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255, 256 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι 3 εφεσείοντες διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία συγκεκριμένου προσώπου με σκοπό την κλοπή και έκλεψαν από την οικία εκείνη το ποσό των ΛΚ 680 και 220 ευρώ. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές των 2 χρόνων και 18 μηνών αντίστοιχα επιδοκιμάζοντας τα όσα το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε με παραπομπή στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Παραθέτω σχετικά τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον του στοιχεία καθοδηγήθηκε από σχετική νομολογία και έλαβε υπόψη και την προβλεπόμενη από το νόμο, ποινή για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής που είναι 7 χρόνια για τη διάρρηξη και 3 χρόνια για την κλοπή. Καθοδηγήθηκε, μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113 και Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104. Στην υπόθεση Παναγίδης (ανωτέρω) τονίστηκε από το Δικαστήριο η θλιβερή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί τα εγκλήματα αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα καθώς και τα όσα οι τρεις εφεσείοντες ανέφεραν ενώπιον μας, ιδιαίτερα την απολογία και τη συγνώμη τους. Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή.» Στην υπόθεση Ιωάννης Τσιλικίδης v. Αστυνομίας (ΠΕ 7/2013 ημερ. 28.3.2013), όπου ο εφεσείων παραδέχτηκε τη διάπραξη τριών διαρρήξεων κατοικίας κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, τριών κλοπών από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα και μια κατηγορία κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης σύμφωνα με τα οποία μεταξύ Μαΐου του 2011 και Νοεμβρίου του 2011, σε διάστημα δηλαδή περίπου 6 μηνών, διαπράχθηκαν τα προαναφερόμενα 6 αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών ενώ το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είχε διαπραχθεί το 2009 επέβαλε στις κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, ποινή φυλάκισης ενός χρόνου. Σημειώνεται δε ότι από την προαναφερόμενη εγκληματική δραστηριότητα του ο εφεσείων αποκόμισε περιουσία, σε τιμαλφή και μετρητά, αξίας περίπου €64,000 και κανένα ποσό ή περιουσιακό στοιχείο δεν επιστράφηκε στους δικαιούχους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας τις πιο άνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης και χωρίς να παραγνωρίζει τις δύσκολες παιδικές συνθήκες του εφεσείοντα ανέφερε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω τα οποία παραθέτω αυτούσια: «Εκτός από την απόφαση Κωνσταντίνου το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην υπόθεση Stefan Ilie κ.ά ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 180/11-182/11, ημερ. 16 Μαΐου 2012 στην οποία το εφετείο θεώρησε ως μη έκδηλα υπερβολικές συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που είχε επιβάλει το πρωτόδικο Δικαστήριο σε υπόθεση διάρρηξης και κλοπής. Σε εκείνη την υπόθεση έγινε αναφορά σε προηγούμενη νομολογία όπως η Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και άλλες υποθέσεις στις οποίες τονίστηκε η θλιβερή διαπίστωση ότι, κατά τα τελευταία χρόνια, το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας, χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα, επειδή αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαταράσσουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα ενώπιον μας στοιχεία, τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, το ποσό το οποίο αποκόμισε ο εφεσείων από τις εγκληματικές του πράξεις και το γεγονός ότι τα θύματα δεν αποζημιώθηκαν καθ΄οιονδήποτε τρόπο από τον εφεσείοντα.» Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, έγινε αναφορά σε προγενέστερες αποφάσεις οι οποίες αντικατοπτρίζουν την ανησυχητική τάση και έκταση των διαρρήξεων και κλοπών που έχει λάβει στον τόπο μας ως ακολούθως: «Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιβάλει ποινή φυλάκισης, παρά το λευκό ποινικό μητρώο όλων των καταδικασθέντων και την ηλικία του εφεσείοντος, ειδικά, αιτιολογείται επί μακρόν. Γίνεται αναφορά σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που τείνουν να καταδείξουν ότι δικαιολογείται ποινή φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση*. Στη Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 228, το Εφετείο ενέκρινε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε στρατιώτη, ηλικίας 18 ετών, για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής. Η σοβαρότητα εγκλημάτων διάρρηξης και κλοπής, σε συνάρτηση με την εξάπλωση εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας, υπογραμμίζεται σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «... μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία ...», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. » Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων για την προστασία της κοινωνίας είναι επιβεβλημένη και όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Φραντζίδης ν Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Στο σημείο εδώ επιπρόσθετα των πιο πάνω αναφορών μου θεωρώ ορθό όπως γίνει αναφορά και σε άλλες αποφάσεις ενδεικτικές των επιβληθεισών ποινών για τέτοιας φύσης αδικήματα. Στην υπόθεση Lungu κ.α. ν Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 όπου οι εφεσείοντες ήταν 3 νεαροί ηλικίας 22,20 και 20 χρόνων αντίστοιχα, με λευκό ποινικό μητρώο, και παραδέχθηκαν τη διάρρηξη αποθήκης και κλοπής από αυτή αθλητικών ειδών ΛΚ 280, μεγάλο μέρος της οποίας περιουσίας θα επιστρέφετο στον ιδιόκτητη της, η ποινή φυλάκισης που τους επιβλήθηκε των 6 μηνών κατ' έφεση μειώθηκε σε 4 μήνες. Στην απόφαση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 επικυρώθηκε ποινή φυλακίσεως 4 ετών που είχε επιβληθεί σε Κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών για 19 κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας, μερικές εκ των οποίων έγιναν κατά την διάρκεια της νύχτας, ενώ λήφθηκαν υπ' όψιν και άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρύνετο επίσης με 4 προηγούμενες καταδίκες και είχε δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Στην υπόθεση Κυριάκος Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (ΠΕ 117/2009, ημερ. 5.11.2009) ο εφεσείων ηλικίας 21 ετών λευκού ποινικού μητρώου παραδέχθηκε ενοχή σε συνολικά 27 κατηγορίες οι οποίες μεταξύ άλλων αφορούσαν 9 κατηγορίες διάρρηξης καταστήματος και κλοπής, 2 κατηγορίες κλοπής από κατοικία και μια κατηγορία κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο. Λήφθηκαν υπόψη ακόμη άλλες 19 υποθέσεις για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε τις ποινές φυλάκισης των 22 μηνών σε 15 μήνες, ενώ επικύρωσε τις ποινές των 12 και 15 μηνών και ανέστειλε την έκτιση αυτών για 3 έτη αφού ο εφεσείων είχε ήδη εκτίσει μέρος της ποινής του, 5 μήνες. Στην υπόθεση Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας (ΠΕ 159/2012, ημερ. 28.3.2013) όπου ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής καταστήματος χρυσαφικών αξίας 500 ευρώ εν καιρώ νυκτός και μια για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το Ανώτατο Δικαστήριο ενόψει των συγκεκριμένων συνθηκών της υπόθεσης (ο εφεσείοντας είχε καταδικαστεί προηγουμένως σε άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης όπου η υπό κρίση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη) με μεγάλο δισταγμό όπως ανέφερε μείωσε την επιβληθείσα στην κατηγορία της διάρρηξης ποινή φυλάκισης των 2 χρόνων σε 15 μήνες αφήνοντας της επιβληθείσα ποινή του ενός χρόνου στην κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του ενώπιον του Δικαστηρίου παραβάτη ουδέποτε ατονεί και θα λάβω υπόψη μου όλα όσα αναφέρονται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας και στα ελαφρυντικά τους όπως έχουν αναφερθεί από τον κύριο Αθανασίου για κάθε ένα από τους κατηγορουμένους. Αναφέρω όμως ότι είναι λάθος οι κατηγορούμενοι και άλλοι πρόσωπα σαν αυτούς να θεωρούν ότι οι προσωπικές τους συνθήκες και τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζουν, είτε οι ίδιοι είτε μέλη της οικογένειας τους, μπορούν να τους επιτρέψουν να αποφύγουν την ποινική τους ευθύνη. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν επικίνδυνη και καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο διότι θα άνοιγε τους ασκούς τους Αιόλου για όλων των ειδών δικαιολογιών για εγκληματική συμπεριφορά. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Η γραμμή της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής ευθύνης διά το γεγονός ότι συγκεκριμένο άτομο έχει παραπέσει σε εγκληματική συμπεριφορά είναι πάντοτε θολή. Κατηγορούμενος 1 Φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος 1 έστω και αν δεν ήταν αρχικά, κατέληξε να είναι επαγγελματίας διαρρήκτης λαμβάνοντας υπόψη ότι η δύσκολη οικονομική του κατάσταση τον έκανε πιο ευάλωτο και επιρρεπή στη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτά τα περιβάλλοντα περιστατικά δικαιολογούν κατά απόλυτο τρόπο την συμπεριφορά του για την οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει στην κοινωνία. Η εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου 1 ήταν συστηματική απ' ότι καταδεικνύεται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα των 4 μηνών. Δεν φαίνεται να είχε οποιεσδήποτε αναστολές να διαρρήξει μεγάλο αριθμό κατοικιών. Η εγκληματική του συμπεριφορά ήταν χωρίς όρια και χωρίς διακρίσεις και βεβαίως χωρίς δικαιολογία. Ο κατηγορούμενος 1 επέδειξε άκρατη εγκληματική δραστηριότητα κάτι που είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με την συμπεριφορά του κατηγορούμενου 1 είναι το γεγονός ότι μπήκε στον ιδιωτικό χώρο των παραπονούμενων ευτυχώς χωρίς να βρίσκονται εντός αυτών οι ένοικοί τους μειώνοντας έτσι τους κινδύνους που συνεπάγονται για τους ενοίκους των κατοικιών. Αυτή η συμπεριφορά του κατηγορούμενου 1 αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Πρέπει να λεχθεί ότι είναι δυνατόν οι πράξεις του κατηγορουμένου 1 να είχαν απρόσμενες συνέπειες εάν σε αυτές βρίσκονταν οι ένοικοί τους. Είναι επίσης αρκετά επιβαρυντικό το γεγονός ότι τα διάφορα αντικείμενα που ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε ότι έκλεψε από τις οικίες και τα διαμερίσματα που είχε διαρρήξει ήταν μεγάλης αξίας. Η κατοχή επίσης όλων αυτών των διαρρηκτικών εργαλείων που έχουν αναφερθεί καταδεικνύει το σχέδιο και την οργάνωση του κατηγορουμένου 1 σε σχέση με όλες τις κατηγορίες που έχει παραδεχθεί. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1 και όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες που συγκεντρώνονται στο πρόσωπό του. Σημειώνω ότι όπως και η Νομολογία καταδεικνύει το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει ουσιωδώς αυτούς τους μετριαστικού παράγοντες υπόψη όταν επιβάλλει την ποινή του και δεν πρέπει μόνο να τους αναφέρει στην απόφασή του. Συγκεκριμένα, στην πρόσφατη απόφαση Ελ Χαπιρ Ναζιπ ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. αρ. 6/14 ημερ. 21.11.14 ο Δικαστής Ναθαναήλ ανέφερε ότι «Ακόμα και στις υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών δεν θα πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι δεν λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση. Δεν πρέπει με άλλα λόγια να γίνεται απλά λεκτική αναφορά χωρίς να αποδίδεται στους μετριαστικούς παράγοντες, περιλαμβανομένων και των προσωπικών συνθηκών, η πρόσδοση σε αυτούς της ανάλογης μετριαστικής έκπτωσης προς όφελος του κατηγορούμενου.» Λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου 1, το λευκό ποινικό του μητρώο, την ηλικία του, την συνεργασία του με την Αστυνομία στη διαλεύκανση όλων των υποθέσεων, η οποία ήταν ενεργή, πέραν από απλή παραδοχή προέβηκε και σε υποδείξεις σκηνών και παρέδωσε επίσης μεγάλο αριθμό από τα κλοπιμαία, την οικογενειακή του κατάσταση και δη τα προβλήματα υγείας του γιού του και τα χρήματα που χρειάζονται για την αποθεραπεία του, τη χρήση των ναρκωτικών ουσιών εδώ και πολλά χρόνια και τις προσπάθειες του για απεξάρτηση. Σε σχέση με το θέμα αυτό σχετική είναι η έκθεση της Δρ. Αγάθης Βαλανίδου Ψυχιάτρου που υπηρετεί στο Τμήμα Φυλακών ημερ. 29.05.
  1. Έχω όμως την θέση ότι οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής που θα του επιβληθεί που δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή της φυλάκισης, αλλά μόνο το εύρος της. Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο 1 οι πιο κάτω ποινές: - Ποινή φυλάκισης 14 μηνών σε κάθε μια από τις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί σε σχέση με τα αδικήματα διάρρηξης κατοικίας και συγκεκριμένα σε σχέση με τις κατηγορίες αρ. 1, 5, 7, 9, 13, 15, 16, 18, 20, 22 και
  2. - Ποινή φυλάκισης 12 μηνών σε κάθε μια από τις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί σε σχέση με το αδίκημα κλοπής από κατοικία και συγκεκριμένα στις κατηγορίες 2, 6, 8, 10, 14, 17, 19, 21, 23 και
  3. - Ποινή φυλάκισης 8 μηνών στην κατηγορία αρ. 27 που αφορά το αδίκημα της κατοχής διαρρηκικών εργαλείων κατά τη διάρκεια της ημέρας. - Ποινή φυλάκισης 2 μηνών στην κατηγορία 28 που αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. - Καμία ποινή στην κατηγορία αρ.
  4. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και θα προσμετρούν από τις 18.04.2015 που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση με οδηγίες του Δικαστηρίου. Νοείται ότι δεν χωρεί αναστολή των ποινών φυλάκισης σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο
  5. Η επιείκεια του Δικαστηρίου γι' αυτόν έχει εξαντληθεί στο ύψος της ποινής. Στην παρούσα υπόθεση σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1 έχει ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση με αριθμό RCI 1338/
  6. Κατηγορούμενο 3 Ο κατηγορούμενος 3 έχει παραδεχθεί δυο από τις κατηγορίες που αναγράφονται στο κατηγορητήριο στη συγκεκριμένη υπόθεση και συγκεκριμένα μια κατηγορία για διάρρηξη κατοικίας με σκοπό να διαπράξει κακούργημα δηλαδή να κλέψει, σχετική είναι η κατηγορία αρ. 31 και μια κατηγορία για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, σχετική είναι η κατηγορία αρ.
  7. Σίγουρα η δική του δράση δεν είναι της ίδιας εμβέλειας με αυτή του κατηγορουμένου 1 χωρίς να διαλανθάνει της προσοχής μου ότι στην παρούσα υπόθεση σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 3 λαμβάνονται υπόψη οι υποθέσεις με αριθμούς RCI 202/15 και RCI 564/15 οι οποίες αφορούν αδικήματα διάρρηξης. Σημειώνω ότι δεν έχει κλαπεί οτιδήποτε από τις οικίες που διέρρηξε ενώ τα αντικείμενα που έχουν βρεθεί παράνομα στην κατοχή του έχουν αξία 976ευρώ. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 3 και όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες που συγκεντρώνονται στο πρόσωπό του. Σημειώνω ότι όπως και η Νομολογία καταδεικνύει το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει ουσιωδώς αυτούς τους μετριαστικού παράγοντες υπόψη όταν επιβάλλει την ποινή του και δεν πρέπει μόνο να τους αναφέρει στην απόφασή του. Συγκεκριμένα, στην πρόσφατη απόφαση Ελ Χαπιρ Ναζιπ ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. αρ. 6/14 ημερ. 21.11.14 ο Δικαστής Ναθαναήλ ανέφερε ότι «Ακόμα και στις υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών δεν θα πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι δεν λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση. Δεν πρέπει με άλλα λόγια να γίνεται απλά λεκτική αναφορά χωρίς να αποδίδεται στους μετριαστικούς παράγοντες, περιλαμβανομένων και των προσωπικών συνθηκών, η πρόσδοση σε αυτούς της ανάλογης μετριαστικής έκπτωσης προς όφελος του κατηγορούμενου.» Λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου 3, το λευκό ποινικό του μητρώο, την ηλικία του, τη συνεργασία του με την Αστυνομία στη διαλεύκανση όλων των υποθέσεων, η οποία ήταν ενεργή πέραν από απλή παραδοχή προέβηκε και σε υποδείξεις σκηνών και παρέδωσε επίσης κάποια αντικείμενα από την περιουσία που κρατούσε παράνομα, την οικογενειακή του κατάσταση και τα ψυχολογικά του προβλήματα για τα οποία λαμβάνει και φαρμακευτική αγωγή εδώ και 7 χρόνια. Τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω σε σχέση με τη φύση των αδικημάτων που έχει παραδεχθεί και την έξαρση που παρατηρείται σε αυτά ισχύει. Έχω επομένως την θέση ότι οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής που θα του επιβληθεί που δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή της φυλάκισης. Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο 3 οι πιο κάτω ποινές: - Ποινή φυλάκισης 8 μηνών σε σχέση με το αδίκημα διάρρηξης κατοικίας σε σχέση με τις κατηγορία αρ.
  8. - Ποινή φυλάκισης 2 μηνών στην κατηγορία 28 που αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και θα προσμετρούν από τις 18.04.2015 που ο κατηγορούμενος 3 τελεί υπό κράτηση με οδηγίες του Δικαστηρίου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 3 ζήτησε από το Δικαστήριο όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και διατάξει την αναστολή της εν όψει των προσωπικών περιστάσεων του, και δη του λευκού ποινικού του μητρώου, της ενεργού συνεργασία του με τις αρμόδιες αρχές και τις πολύ μικρής δικής του συμμετοχής στην παρούσα υπόθεση. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ.
  1. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα πρόσωπο νεαρό ηλικίας 38 ετών, οικογενειάρχη, πατέρα δυο ανηλικών παιδιών, με πανεπιστημιακού επιπέδου μόρφωση, ο οποίος λόγω της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας βρέθηκε να μην μπορεί να θρέψει την οικογένειά του γι' αυτό και αναγκάστηκε να ξενιτευεί. Δοκίμασε την τύχη του στην Ελλάδα χωρίς αποτέλεσμα και ακολούθως ήρθε στην Κύπρο. Λόγω και των δυσκολιών που αντιμετώπισε και εδώ στο να εξεύρει εργασία παρανόμισε. Από τις παράνομες πράξεις του δεν είχε οποιοδήποτε προσωπικό όφελος ενώ αντίθετα είναι υπόδικος από τις 28.04.
  2. Τα πιο πάνω συνηγορούν πιστεύω υπέρ της θέσης ότι ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος σαφώς και έχει παρασυρθεί στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών. Θέλοντας να δώσω στον κατηγορούμενο 3 την ευκαιρία να μην καταστρέψει την ζωή του όπως και αυτή της οικογένειάς του και δίδοντάς του συνεπώς την δεύτερη ευκαιρία που έχει ζητήσει, οι ποινές φυλάκισης που του έχουν επιβληθεί αναστέλλονται για 3 χρόνια από σήμερα. Στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής στον κατηγορούμενο 3 οι υποθέσεις αρ. RCI 202/15 και RC I564/
  3. Σε ότι αφορά τα Τεκμήρια, όλα τα αντικείμενα και τα χρηματικά ποσά να δοθούν στους νόμιμους δικαιούχους τους, σε ότι αφορά όλα τα υπόλοιπα δηλαδή παρειακά επιχρίσματα, δαχτυλικά αποτυπώματα, ψηφιακούς δίσκους και άλλα τεκμήρια παρόμοιας φύσης να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ/ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.