Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κώστας ΣΑΒΒΑ, Αρ. Υπόθεσης: 14984/13, 4/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B96 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14984/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Κώστας Σάββα Κατηγορούμενου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 4 Αυγούστου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Παπαντωνίου Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αρχικά αντιμετώπιζε τέσσερεις κατηγορίες σύμφωνα με το Κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε στις 26 Ιουλίου του
- Ειδικότερα αντιμετώπιζε μια κατηγορία για σύλληψη θηράματος με τη χρήση απαγορευμένων μέσω θήρας, μια κατηγορία για παράνομη κατοχή απαγορευμένων μέσω θήρας και δύο κατηγορίες για καταδίωξη θηράματος σε απαγορευμένη περιοχή κυνηγιού. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση όπου εκ πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκαν ως μάρτυρες και έδωσαν δια ζώσης μαρτυρία οι Αστυφύλακες 3022 Γ Παπαϊωάννου ΜΚ1, Ε/ΑΣΤ 6113 Κ. Κανέλλης ΜΚ2, Ε/ΑΣΤ 6116 Ιωάννου ΜΚ3, ο Θηροφύλακας Θεοφάνης Ευσταθίου, ΜΚ4 Αστυφύλακας 2111 Γ. Μιχαήλ ΜΚ5, Λοχίας 4721 Θεοκλέους ΜΚ6 και ο Αστυφύλακας 2601 Λουκά ΜΚ
- Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους οι καταθέσεις όλων των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας που αναγράφονται στο Κατηγορητήριο. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου υπέβαλε εισήγηση στο Δικαστήριο ότι δεν είχε αποδεχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του και ζήτησε από το Δικαστήριο όπως τον αθωώσει και απαλλάξει από το στάδιο εκείνο. Βασική εισήγηση του κυρίου Παπαντωνίου ήταν ότι η ποιότητα της μαρτυρίας που τέθηκε και κυρίως η ισχυριζόμενη αναγνώριση του Κατηγορούμενου από το ΜΚ4 Θηροφύλακα Θεοφάνη Θεοφάνους, δεν είναι τέτοια που να επιτρέπει στο Δικαστήριο με ασφάλεια να εξάξει συμπεράσματα ως προς την παρουσία ή μη του Κατηγορούμενου την επίδικη ημέρα, στο επίδικο σημείο. Ήταν επίσης η θέση του πέραν της πιο πάνω εισήγησης ότι δεν έχουν αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως τα στοιχεία των κατηγοριών που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Θεωρώ ορθό να αναφέρω στο σημείο αυτό ότι η μοναδική υπεράσπιση του Κατηγορούμενου ήταν ότι ο ίδιος δεν ήταν παρών στην επίδικη σκηνή, την επίδικη ημέρα και ώρα και σίγουρα δεν ήταν αυτός το πρόσωπο που ο Θηροφύλακας Θεοφάνης Θεοφάνους κατ' ισχυρισμό αναγνώρισε. Θέση του ήταν ότι βρισκόταν στο σπίτι του με την οικογένειά του τη δεδομένη ημέρα και ώρα. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 8/07/15 αθώωσε και απάλλαξε τον Κατηγορούμενο από τις κατηγορίες 3 και 4, και οι δύο αφορούσαν το αδίκημα καταδίωξης θηράματος σε απαγορευμένη περιοχή κυνηγιού, αφού έκρινε ότι τίποτε στην μαρτυρία όπως τέθηκε ενώπιον του δεν καταδείκνυε ότι έγινε καταδίωξη θηράματος από οποιοδήποτε πρόσωπο και κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία στις κατηγορίες 1 και 2 ο οποίος, αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του με βάση το άρθρο 74 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Δεν κλήθηκε κανένας άλλος μάρτυρας υπεράσπισης. Θεωρώ ορθό να αναφέρω συνοπτικά τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση όπως τέθηκαν μέσα από τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας. Αποτελεί ουσιαστικά αναντίλεκτο γεγονός ότι οι μάρτυρες κατηγορίας 2, 3 και 4, Κανέλλης, Ιωάννου και Ευσταθίου, οι οποίοι είναι Θηροφύλακες και υπηρετούν στην Υπηρεσία Θήρας Επαρχίας Λευκωσίας, στις 12.2.13 είχαν μεταβεί με υπηρεσιακό όχημα στις περιοχές Αρεδιού και Κλήρου για περιπολία για θέματα λαθροθηρίας. Ήταν η θέση τους ότι γύρω στις 23:00 της 12/02/13 ενώ περιπολούσαν στην τοποθεσία Λιβάδια, έδαφος Κλήρου, άκουσαν ηχοπαραγωγική συσκευή να εκπέμπει κελαηδήματα πτηνών. Πλησίασαν και σε ένα ελαιώνα εντόπισαν εγκατεστημένα 7 δίκτυα σύλληψης άγριων πτηνών τα οποία ήταν στερεωμένα σε 14 μεταλλικές σωλήνες. Τα δίκτυα είχαν ύψος περίπου 5 μέτρα, μήκος 25 μέτρα και πάνω στα δίκτυα βρίσκονταν εγκλωβισμένα αριθμός άγριων πτηνών, συγκεκριμένα τζιχλών. Εντοπίστηκε επίσης στον ίδιο χώρο ένα ξύλινο κιβώτιο μέσα στο οποίο βρισκόταν ένα CD σε λειτουργία συνδεδεμένο με μπαταρία, πόλους και σύρματα τα οποία ήταν συνδεδεμένα με μεγάφωνα που βρισκόταν πάνω σε ελιές και εξέπεμπαν μιμητικές φωνές αγρίων πτηνών. Πλησίασαν τα δίκτυα και απεγκλώβισαν όσες τζίχλες ήταν ζωντανές τις οποίες απελευθέρωσαν ενώ κατάσχεσαν αριθμό φονευμένων πτηνών. Ακολούθως έθεσαν τον ελαιώνα υπό παρακολούθηση. Ο ΜΚ2 Κανέλλης γύρω στις 4:00 το πρωί απομακρύνθηκε με το υπηρεσιακό όχημα για να το κρύψει, ενώ οι Ευσταθίου και Ιωάννου ΜΚ3 και ΜΚ4 αντίστοιχα, κρύφτηκαν στον ελαιώνα. Ήταν η θέση του ΜΚ3 Χ. Ιωάννου ότι περί η ώρα 4:45 πλησίασε την περιοχή όπου κρύβονταν ένα αυτοκίνητο με αναμμένα φώτα και σταμάτησε σε απόσταση περίπου 50 μέτρα από κοντά τους. Από αυτό κατέβηκαν δύο πρόσωπα οι οποίοι κρατώντας αναμμένα φανάρια μπήκαν στον ελαιώνα και τότε τόσο ο ίδιος (ΜΚ3) όσο και ο ΜΚ4 άρχισαν να τους πλησιάζουν από διαφορετική πλευρά και απόσταση. Ο ΜΚ4 βρισκόταν πολύ πιο κοντά στα δύο πρόσωπα από τον ίδιο. Ήταν η θέση του ότι ξαφνικά άκουσε τον ΜΚ4 να καλεί τους υπόπτους να μείνουν στη θέση τους αφού τους αποκάλυψε την ταυτότητά του. Ο ΜΚ4 είχε επίσης ανάψει το υπηρεσιακό του φανάρι και το έστριψε προς το μέρος των υπόπτων οι οποίοι όμως τράπηκαν σε φυγή και απομακρύνθηκαν. Λόγω της ώρας και της ιδιομορφίας της περιοχής, ήταν δύσκολο να καταδιωχθούν. Ερωτώμενος ο μάρτυρας από τον συνήγορο υπεράσπισης τι ακριβώς άκουσε τον ΜΚ4 να φωνάζει στους υπόπτους απάντησε ότι τον άκουσε να λέει "Αστυνομία, μείνετε στη θέση σας", δεν άκουσε τον Θεοφάνους να φωνάζει οποιοδήποτε όνομα και δη το όνομα του Κατηγορούμενου. Ο ΜΚ4 Θεοφάνης Θεοφάνους είναι το πρόσωπο που ισχυρίστηκε ότι αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο. Αφού επιβεβαίωσε τα όσα και ο ΜΚ3 ανέφερε, ανέφερε ότι όταν οι ύποπτοι έσβησαν τα φώτα και τη μηχανή του αυτοκινήτου, ο ίδιος τους έβλεπε με το αστρικό φως, τους είδε να κατευθύνονται στο σημείο που βρισκόταν το κιβώτιο με την ηχοπαραγωγική συσκευή, η οποία ήταν σε απόσταση γύρω στα 2 μέτρα από τον ίδιο. Μεταξύ του ιδίου και του κιβωτίου με την ηχοπαραγωγική συσκευή βρισκόταν ένα δίχτυ. Είδε το ένα από τα δύο πρόσωπα να παίρνει από το δίχτυ που ήταν μπροστά του μια τζίχλα την οποία σκότωσε με το δεξί του χέρι. Θέση του ήταν και ότι οι δύο ύποπτοι που ήταν άντρες κρατούσαν από ένα φανάρι αναμμένο. Το δεύτερο πρόσωπο έσκυψε πάνω από το κασόνι, το άνοιξε και έθεσε εκτός λειτουργίας την ηχοπαραγωγική συσκευή. Ο ίδιος που ήταν κρυμμένος και δεν τον αντιλήφθηκαν άναψε το φανάρι του και το έστρεψε στο πρόσωπο αυτού που άνοιξε το κασόνι, είδε το πρόσωπό του και τον αναγνώρισε, ήταν ο Κατηγορούμενος τον οποίο γνωρίζει λόγω του ότι τον σταμάτησε 3 ‑ 4 φορές βράδυ για έλεγχο εντός χωμάτινου δρόμου και χωραφιών. Το άλλο πρόσωπο δεν το αναγνώρισε γιατί μόλις ο ίδιος άναψε το φανάρι του και το έστρεψε στο πρόσωπο αυτού που βρισκόταν πάνω από το κασόνι με την ηχοπαραγωγική συσκευή και αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο, ο Κατηγορούμενος έκλεισε το καπάκι του κασονιού και ενώ ο ίδιος του φώναξε "ρε Κωστή Υπηρεσίας Θήρας μείνε εκεί", ο Κατηγορούμενος είπε στον άλλο "βούρα να φύγουμε και επιάσαν μας" και τράπηκαν σε φυγή προς τον ποταμό εκμεταλλευόμενοι το σκότος. Ο ίδιος στην προσπάθειά του να τους καταδιώξει εγκλωβίστηκε στο δίχτυ και οι ύποπτοι πρόλαβαν και έφυγαν. Θέση τόσο του ιδίου όσο και του ΜΚ3 ήταν ότι πλησίασαν το όχημα το οποίο ήταν σταματημένο το οποίο ήταν ένα μονοκάμπινο μάρκας Toyota με αριθμό εγγραφής KUT
- Είναι το όχημα που οδηγεί ο Κατηγορούμενος, το όχημα ήταν ξεκλείδωτο και ανοικτό το παράθυρο του οδηγού. Κάλεσαν ενισχύσεις, ήρθαν στην σκηνή και άλλοι συνάδελφοι τους μεταξύ των οποίων και ο Μ.Κ.
- Ο ΜΚ2, έμεινε να παρακολουθά και να φυλάει το όχημα μέχρι η ώρα 10:00 το πρωί, όπου το όχημα φορτώθηκε με ρυμουλκό και μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Κλήρου. Κατά την αντεξέτασή του ο ΜΚ4 επέμενε ότι αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο θετικά, τον οποίο γνωρίζει. Θέση του ήταν ότι δεν έχει κανένα προηγούμενο με τον Κατηγορούμενο για να θέλει να τον καταδιώκει και αρνήθηκε τη θέση ότι έχει προηγούμενα μαζί του γιατί όσες φορές τον σταμάτησε για έλεγχο δεν κατάφερε να βρει κάτι ύποπτο σε σχέση με αυτόν. Δεν θυμόταν τι φορούσε ο Κατηγορούμενος, η οπτική τους επαφή ήταν πολύ σύντομη αλλά αρκετή για να τον αναγνωρίσει επιμένοντας σταθερά στη θέση του ότι του έφεξε με το φανάρι στο πρόσωπο και αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο τον οποίο ονόμασε "Κωστή". Από τα λοιπά γεγονότα που έχουν κατατεθεί εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η επίδικη περιοχή είναι περιοχή προσωρινά απαγορευμένη για το κυνήγι. Σχετική είναι η δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με αριθμό 4495 ημερ. 17.8.
- Είναι αδιαμφισβήτητο επίσης ότι στο εν λόγω χωράφι υπήρχαν εγκατεστημένα δίκτυα μέσα στα οποία υπήρχαν εγκλωβισμένες τζίχλες όπως επίσης και ότι υπήρχε εντός κασονιού μια ηχοπαραγωγική συσκευή με μιμητικές φωνές τζίχλας. Αυτή η συσκευή κατασχέθηκε και εξετάστηκε και διαπιστώθηκε ότι ήταν σε καλή αλλά όχι σε λειτουργήσιμη κατάσταση και ότι εντός του ράδιο-cd υπήρχε ένας ψηφιακός δίσκος ο οποίος περιείχε 5 διαφορετικά αρχεία, το καθένα από αυτά εξέπεμπε ήχους που προσομοίαζαν με ήχους πουλιών συγκεκριμένα τζιήκλας διαρκείας 58 δευτερολέπτων το καθένα. Ο Κατηγορούμενος είχε προβάλει σαν δικαιολογία κατά τη σύλληψή του, ότι το αυτοκίνητο που εντοπίστηκε στην περιοχή και είναι το δικό του και το οδηγεί, το είχε αφήσει ο ίδιος εκεί την προηγούμενη μέρα λόγω του ότι παρουσίασε κάποια μηχανική βλάβη, συγκεκριμένα δεν ξεκινούσε το starter. Ο ΜΚ6 που είναι εξουσιοδοτημένος εξεταστής μηχανοκίνητων οχημάτων, στις 16/03/13 έλεγξε το εν λόγω όχημα στην παρουσία του Κατηγορούμενου για να διαπιστωθεί κατά πόσο αυτό ξεκινούσε με το κλειδί του. Όπως είπε, χρησιμοποιώντας το κλειδί του οχήματος άνοιξε την πόρτα του οδηγού που ήταν κλειδωμένη, τοποθέτησε το κλειδί στο switch του αυτοκινήτου, το ξεκίνησε, το άφησε 1 ‑ 2 δευτερόλεπτα μέχρι να σβήσει η λάμπα και γύρισε το κλειδί δεξιόστροφα. Η μηχανή του αυτοκινήτου ξεκίνησε αμέσως και εύρημά του ήταν ότι το εν λόγω όχημα ξεκινά χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο εν λόγω μάρτυρας ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση του κατά πόσο όταν "κολλήσει" ένα starter μπορεί να ξεκολλήσει χωρίς μηχανική επέμβαση. Θέση του είναι ότι αυτό είναι εφικτό και μπορείς να βάλεις ταχύτητα στο gear box του αυτοκινήτου και να το σπρώξεις μπροστά- πίσω μέχρι να βγει το starter. Ο ΜΚ7 Λουκά ήταν το πρόσωπο στον οποίο δόθηκαν οι οδηγίες να παρουσιάσει τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο για έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε όμως από το Δικαστήριο. Είναι φανερό από τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, ότι το ουσιαστικό ερώτημα το οποίο το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει είναι κατά πόσο όντως ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που την επίδικη ημέρα και ώρα στην τοποθεσία Λιβάδια που βρίσκεται στο χωριό Κλήρου, είχε αναγνωριστεί από τον ΜΚ4 και ήταν αυτός το πρόσωπο που είχε συλλάβει θήραμα με χρήση δικτύων, και κατά πόσο ήταν το πρόσωπο που κατείχε απαγορευμένα μέσα θήρας και συγκεκριμένα ηχοπαραγωγική συσκευή η οποία παρήγαγε μιμητικές φωνές θηράματος. Σύμφωνα με την ένορκη μαρτυρία του Κατηγορούμενου, αυτός αρνείται ότι την επίδικη ημέρα και ώρα βρισκόταν στη συγκεκριμένη περιοχή διαπράττοντας τα αδικήματα που του καταλογίζονται. Θέση του ήταν ότι βρισκόταν στο σπίτι του. Ειδικότερα ισχυρίστηκε ότι την προηγούμενη μέρα 12 Φεβρουαρίου του 2013 είχε μεταβεί στην περιοχή εκεί με το αυτοκίνητό του, Toyota διπλοκάμπινο, για να μαζέψει αγρέλια, το αυτοκίνητό του παρουσίασε πρόβλημα, συγκεκριμένα δεν ξεκινούσε το starter, πρόβλημα το οποίο παρουσίαζε επανειλημμένα γι' αυτό και αφού προσπάθησε να το ξεκινήσει με τις μεθόδους που γνώριζε και απέτυχε το εγκατέλειψε εκεί παίρνοντας μαζί του τα switch και πήγε στο σπίτι του πεζός. Το σπίτι του είναι 1km έξω από το χωριό Φικάρδου σε απόσταση 2 ‑ 3 Km από το σημείο που βρέθηκε σταθμευμένο το αυτοκίνητό του. Ο ίδιος διάνυσε την απόσταση αυτή πεζός, χρειάζεται κάπου 2μιση ‑ 3 ώρες για να πάει στο σπίτι του. Θέση του ήταν ότι την επόμενη ημέρα ενώ πήγαινε στο σπίτι του και αναγκαστικά πέρασε έξω από τον Αστυνομικό Σταθμό Κλήρου αφού αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει για να πάει στο σπίτι του, είδε το όχημά του σταθμευμένο στον χώρο στάθμευσης του Σταθμού, μπήκε μέσα να ρωτήσει το γιατί, όπου και τον συνέλαβαν για τα αδικήματα υπό εκδίκαση. Επέμενε ότι σίγουρα ο Θεοφάνης Θεοφάνους έκανε λάθος όταν είπε ότι τον αναγνώρισε. Θέση του ήταν ότι είχαν προηγουμένως συναντηθεί μόνο μια φορά όταν τον ανέκοψε για έλεγχο χωρίς να βρεθεί κάτι ενοχοποιητικό εναντίον του. Θέση του ήταν επίσης ότι το όχημά του ξεκίνησε όταν δοκίμασε να το ξεκινήσει ο ΜΚ7 επειδή είχε μετακινηθεί από το ρυμουλκό και ακολούθως ξανά στον χώρο στάθμευσης, κάτι που οδήγησε το starter να "ξεκολλήσει". Επομένως η αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας όπως και η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου θα κρίνουν το αποτέλεσμα της υπόθεσης αυτής. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
- Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.2006. Η Αγγλική αυθεντία η οποία πραγματεύεται διεξοδικά το ζήτημα της οπτικής αναγνώρισης υπόπτου (visual identification), των κινδύνων που εμφιλοχωρούν σε μία τέτοια αναγνώριση και των διαδικασιών που πρέπει να ακολουθούνται για τον αποκλεισμό, στο μέτρο του δυνατού, σφάλματος, είναι η R. v. Turnbull
(1976)3 All E.R. 549. Η απόφαση αυτή απετέλεσε σημείο αναφοράς σε πολλές Κυπριακές αποφάσεις (Θεοδωρίδης ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 160, 166). Επί τη βάσει των αποφασισθέντων στην R. v. Turnbull (ανωτέρω) προκύπτουν και τα εξής: Όπου η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου βασίζεται αποκλειστικώς ή κυρίως στην ορθότητα μίας ή περισσότερων αναγνωρίσεων του, τις οποίες η υπεράσπιση εγκαλεί ως εσφαλμένες, το Δικαστήριο εξετάζει με ιδιαίτερη προσοχή την ποιότητα της μαρτυρίας περί της αναγνώρισης (the quality of the identification evidence). Η μαρτυρία περί της αναγνώρισης κρίνεται ως υψηλής ή χαμηλής ποιότητας, αναλόγως, επί τη βάσει των απαντήσεων στα ακόλουθα ερωτήματα: Ποία υπήρξε η διάρκεια της παρατήρησης του κατηγορουμένου από τον μάρτυρα; Από ποία απόσταση ο μάρτυρας παρετήρησε τον κατηγορούμενο; Υπό ποίες συνθήκες φωτισμού ο μάρτυρας παρετήρησε τον κατηγορούμενο; Παρεμποδίζετο η παρατήρηση από οιονδήποτε παράγοντα; Είχε δει ο μάρτυρας τον κατηγορούμενο προηγουμένως, και εάν ναι, πόσες φορές; Εάν ο μάρτυρας έτυχε να δει τον κατηγορούμενο προηγουμένως, υπήρχε οιοσδήποτε λόγος για να τον θυμάται; Πόσος χρόνος διέρρευσε από την αρχική παρακολούθηση έως και την αναγνώριση του κατηγορουμένου; Υπάρχει οιαδήποτε ουσιώδης απόκλιση μεταξύ της περιγραφής του κατηγορουμένου, η οποία αρχικώς εδόθη από τον μάρτυρα στην αστυνομία, και της πραγματικής εμφάνισης του; (R. v. Turnbull (ανωτέρω), 552). Εάν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η ποιότητα της μαρτυρίας περί της αναγνώρισης είναι χαμηλή (the quality of the identifying evidence is poor) γιατί, επί παραδείγματι, αυτή βασίζεται αποκλειστικώς σε ένα φευγαλέο βλέμμα (a fleeting glance) ή σε μία μεγαλύτερης διάρκειας παρατήρηση η οποία, όμως, έγινε υπό δύσκολες συνθήκες (a longer observation made in difficult conditions) και εφ' όσον δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία η οποία να υποστηρίζει την ορθότητα της αναγνώρισης, τότε η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί από το στάδιο του εκ πρώτης όψεως (R. ν. Turnbull (ανωτέρω), 553). Οι κυριότεροι μάρτυρες για την Κατηγορούσα Αρχή είναι οι ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ
- Σε ό,τι αφορά τον ΜΚ2 αναφέρω ότι μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση είναι μάρτυρας της αλήθειας, απαντούσε τις ερωτήσεις που του τέθηκαν ευθέως και δεν έχω διακρίνει στην μαρτυρία του καμιά προσπάθεια να πει πράγματα εκτός του δικού του προσωπικού πεδίου γνώσης. Ο μάρτυρας αυτός όπως και ο ίδιος ανέφερε αλλά αυτή ήταν και η θέση των Μ.Κ.3 και 4 δεν ήταν παρών όταν πλησίασε τον ελαιώνα το αυτοκίνητο με τους δύο ύποπτους. Είχε απομακρυνθεί για να κρύψει το υπηρεσιακό όχημα. Δέχομαι τη μαρτυρία του ως αληθή σε ό,τι αφορά το τι συνάντησαν στην εν λόγω περιοχή δηλαδή τα δίχτυα, την ηχοπαραγωγική συσκευή εντός κασονιού η οποία εξέπεμπε κελαηδήματα άγριων πτηνών όπως και ότι εντόπισαν αριθμό πτηνών εγκλωβισμένων στα δίχτυα. Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία ήταν η επιμονή του κατά την αντεξέταση ότι το επίδικο όχημα, το οποίο αναγνώρισε από τις φωτογραφίες Τεκμήριο 2, δεν το είχε δει στο σημείο που κατόπιν ανευρέθηκε και του ανέθεσαν να το φυλάει όταν απομακρύνθηκε από τον ελαιώνα περί ώρα 4.00 το πρωί. Δέχομαι επίσης τη μαρτυρία του ότι του ανατέθηκε να φυλάει το όχημα KUT017, όπως και τη θέση του ότι το όχημα ήταν ξεκλείδωτο με ανοιχτή την πόρτα του οδηγού. Σημειώνω ότι αυτή του η θέση δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. Σε ό,τι αφορά τον ΜΚ3 αναφέρω ότι μου έχει κάνει και αυτός πολύ εντύπωση, δέχομαι την μαρτυρία του ως αληθή και σημειώνω ότι δεν έχω διακρίνει καμία προσπάθεια του όπως η μαρτυρία του να συνάδει πλήρως με αυτή του ΜΚ4 για να μπορούσε να τεθεί θέμα κατασκευασμένης και ή ενορχηστρωμένης μαρτυρίας μεταξύ τους. Από την μαρτυρία του και κυρίως από την αντεξέταση του επί του σημείου προκύπτει σαφής η θέση του την οποία αποδέχομαι ότι το εν λόγω όχημα το οποίο επίσης αναγνώρισε από τις φωτογραφίες Τεκμήριο 2 το είδε με τα μάτια του να πλησιάζει στην περιοχή ξημερώματα της 13.2.13 και δεν βρισκόταν σταθμευμένο στο σημείο εκείνο από προηγουμένως. Δέχομαι τη θέση του ότι από το όχημα κατέβηκαν δύο άτομα που κρατούσαν αναμμένο φανάρι στα χέρια τους οι οποίοι μπήκαν στον ελαιώνα. Η θέση του για τις συνθήκες φωτός που επικρατούσαν συνάδει με αυτή του Μ.Κ.4 ο οποίος ανέφερε ότι μόνο με το αστρικό φως μπορούσες να δεις. Ο Μ.Κ3 ενίσχυσε την θέση του Μ.Κ.4 ότι φώναξε στους υπόπτους να σταματήσουν αφού τους αποκάλυψε την ταυτότητα του. Δεν είχε ακούσει όμως τον Μ.Κ.4 να φωνάζει το όνομα του κατηγορουμένου. Ενίσχυσε επίσης την μαρτυρία του Μ.Κ.4 ότι οι ύποπτοι διέφυγαν εκμεταλλευόμενοι το σκοτάδι και ότι επειδή η περιοχή ήταν δύσβατη δεν μπορούσαν να τους καταδιώξουν και ότι ο ΜΚ4 όταν φώναζε στους ύποπτους να σταματήσουν είχε ανάψει το φανάρι του και έφεγγε προς την κατεύθυνση τους. Επίσης δέχομαι την μαρτυρία του σε ότι αφορά τα ευρήματα του στον ελαιώνα δηλαδή ύπαρξη ηχοπαραγωγικής συσκευής εντός κασονιού που εξέπεμπε μιμητικές φωνές πουλιών και δη τζίχλας, στερεωμένα δίχτυα στο έδαφος εντός των οποίων υπήρχαν εγκλωβισμένα αρκετά πτηνά. Η ουσιαστικότερη μαρτυρία είναι του ΜΚ4 Ευσταθίου. Είναι ο μοναδικός μάρτυρας που αναγνώρισε τον κατηγορούμενο. Τον έχω παρακολουθήσει ενόσω έδιδε την μαρτυρία του στο Δικαστήριο. Η θέση του υπήρξε θετική από την πρώτη στιγμή ως προς την αναγνώριση του κατηγορουμένου. Τεκμηρίωσε πλήρως το πώς αναγνώρισε τον κατηγορούμενο και δεν άλλαξε την εκδοχή του σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του. Παρά την επίμονη αντεξέταση του και τα αλλότρια κίνητρα που του αποδόθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης, ο ΜΚ4 παρέμεινε σταθερός στην εκδοχή του χωρίς σε καμία περίπτωση να υποπέσει σε αντιφάσεις. Όπως ανέφερα σχετικά και για τον ΜΚ3, θεωρώ την μαρτυρία του ειλικρινή και χωρίς καμία προσπάθεια τόσο από πλευράς του αλλά και από πλευράς του ΜΚ3 για κατασκευή ενορχηστρωμένης μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Η θέση του ότι αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο, αφού έστρεψε το φανάρι του πάνω του και τον είδε την ώρα που έσκυβε πάνω από το κασόνι με την ηχοπαραγωγική συσκευή έχει ενισχυθεί και από τον ΜΚ
- Η απόσταση στην οποία ο ΜΚ4 βρισκόταν από τον κατηγορούμενο, 1½ μέχρι 2 μέτρα, σε συνδυασμό με την θέση του ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο αφού τον είχε σταματήσει προηγουμένως τουλάχιστον 3 με 4 φορές και πάντα βράδυ αλλά και η θέση του ότι ο κατηγορούμενος έστρεψε το πρόσωπο του προς τον ίδιο την ώρα που άναψε το φανάρι του, κατά την άποψη μου δίδουν στο Δικαστήριο μια θετική εικόνα ως προς την ασφάλεια της αναγνώρισης. Ο ΜΚ4 ήταν ειλικρινής στο Δικαστήριο ότι η οπτική επαφή που είχε με τον κατηγορούμενο ήταν ελάχιστης διάρκειας όμως με δεδομένο ότι έχω αποδεχτεί την μαρτυρία του ως προς την απόσταση που βρισκόταν, το γεγονός ότι γνώριζε τον κατηγορούμενο από πριν και ότι είχε στρέψει προς αυτόν το φανάρι του και φώτισε το πρόσωπο του και ο κατηγορούμενος είχε στραφεί και προς το δικό του μέρος, έχοντας υπόψη μου και τις γραμμές που θέτει η υπόθεση R. v. Turnbull (ανωτέρω) μου δημιουργούν την σιγουριά της θετικής αναγνώρισης του κατηγορούμενου. Σημειώνω ότι ήταν τόσο σίγουρος ότι το πρόσωπο που αντιλήφθηκε να σκύβει πάνω από την ηχοπαραγωγική συσκευή και να την θέτει εκτός λειτουργίας ήταν ο κατηγορούμενος που ανέφερε «είμαι σίγουρος ότι ήταν ο Κωστής, εγώ είδα τον Κωστή». Ο ΜΚ3 δεν άκουσε τον ΜΚ4 να φωνάζει το όνομα του κατηγορούμενου όταν είπε στους ύποπτους να σταματήσουν αποκαλύπτοντας την ιδιότητα του αλλά είπε ότι τον ρώτησε τον ΜΚ4 κατά πόσο αναγνώρισε κάποιον και ο ΜΚ4 του είπε «θα σου πω μετά», αυτό κατά την άποψη μου αποτελεί ακόμα ένα σημείο ενίσχυσης της μαρτυρίας του ΜΚ4 ότι είχε αναγνωρίσει τον κατηγορούμενο. Αν δεν τον αναγνώριζε θα μπορούσε να αρνηθεί στον ΜΚ3 ότι αναγνώρισε κάποιον και αυτό θα ανέφερε και στη δική του κατάθεση ο ΜΚ
- Το γεγονός ότι ο ΜΚ4 βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση από τον κατηγορούμενο όταν προχώρησε στην αναγνώριση του την ενίσχυσε και ο ΜΚ3 ο οποίος ανέφερε ότι ο ΜΚ4 είχε ήδη πλησιάσει πολύ κοντά στο χώρο των διχτύων και ήταν πιο κοντά στα δύο πρόσωπα από ότι ο ίδιος. Σε ότι αφορά το άλλο πρόσωπο που βρισκόταν με τον κατηγορούμενο, ο ΜΚ4 ήταν ειλικρινής να αναφέρει ότι δεν τον αναγνώρισε, επρόκειτο για άτομο που φορούσε σκούρα ρούχα ύψους 1.70-1.75 λίγο παχουλό. Επίσης ως αληθινή δέχομαι ως λογική την θέση του ότι εφόσον αναγνώρισε θετικά τον κατηγορούμενο την δεδομένη στιγμή δεν ασχολήθηκε με την αναγνώριση του δεύτερου υπόπτου. Σε ότι αφορά την μαρτυρία του ΜΚ6 την οποία αποδέχομαι στην ολότητα της, ιδιάζουσας σημασίας έχει η θέση του ότι ξεκίνησε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου χωρίς καμία δυσκολία και ότι ο κατηγορούμενος που ήταν παρών δεν προέβαλε στον ίδιο καμία θέση ούτε και τον ρώτησε οτιδήποτε σε σχέση με τις ενέργειες του. Η μαρτυρία του ΜΚ7 δεν προσέφερε οτιδήποτε στο Δικαστήριο πέραν του να πει ότι για την παρούσα υπόθεση αιτήθηκε ενώπιον Δικαστηρίου διάταγμα προσωποκράτησης εναντίον του κατηγορούμενου το οποίο απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Η μαρτυρία του κατηγορουμένου κατά την άποψη μου βρίθει ανακριβειών και επίσης έχει αφήσει στο μυαλό του Δικαστηρίου πολλά ερωτηματικά. Θεωρώ ότι δεν έχει αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Πρώτα απ' όλα κρίνω ως εξωπραγματική τη θέση του ότι χρειάζεται κάποιος 2,5 ‑ 3 ώρες να διανύσει μια απόσταση 2,5 ‑ 3Km ειδικά όταν είναι κάποιος εκπαιδευμένος ως ο ίδιος όπως ανέφερε. Παρά τις πολλές ερωτήσεις που έγιναν από τον συνήγορό του με σκοπό να διορθώσει αυτή του τη θέση για να είναι πιο κοντά στην αλήθεια, ο Κατηγορούμενος επέμενε για το χρονικό αυτό διάστημα. Επίσης θεωρώ εξωπραγματική τη θέση του ότι την προηγούμενη μέρα είχε πάει για να μαζέψει αγρέλια στην περιοχή και επειδή το αυτοκίνητό του δεν ξεκινούσε απλά το άφησε εκεί και προτίμησε να διανύσει μια τόση μεγάλη απόσταση που του πήρε ως ισχυρίζεται 2,5 ‑ 3 ώρες για να πάει με τα πόδια στο σπίτι του. Εντύπωση επίσης προκαλεί το γεγονός ότι δεν αναζήτησε ο ίδιος το όχημά του. Θα ανέμενε κάποιος ότι αμέσως θα πήγαινε με κάποιον μηχανικό για να δει τι συνέβαινε, αφού ως ισχυρίστηκε είχε αφήσει το όχημα του εκεί την προηγούμενη μέρα το απόγευμα, αλλά αντίθετα μέχρι και την επόμενη μέρα δεν προέβηκε σε καμία άλλη ενέργεια μέχρι που, πάντα κατά τους ισχυρισμούς του, να περάσει από τον σταθμό Κλήρου να το εντοπίσει και να κατέβει για να ρωτήσει τι έγινε. Είναι από τα πιο πάνω προφανές ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής ιδιαίτερα αυτής του ΜΚ4 η οποία έχει γίνει από το Δικαστήριο έχοντας κατά νου τις κατευθυντήριες γραμμές που η νομολογία έχει καθορίσει σε σχέση με την αναγνώριση κάποιου προσώπου και παραπέμπω ξανά στην υπόθεση R. v. Turnbull (ανωτέρω) είναι θετική ενώ αντίθετα απορρίπτεται μαρτυρία του κατηγορούμενου. Παρά το ότι δεν έχω καμία αμφιβολία για την αναγνώριση του κατηγορούμενου από τον ΜΚ4 αναφέρω ίσως εκ του περισσού ότι και με την περιστατική μαρτυρία που υπάρχει στην παρούσα υπόθεση και κυρίως την αποδοχή της μαρτυρίας των ΜΚ2, 3 και 4 ότι το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου δεν ήταν σταθμευμένο πλησίον του ελαιώνα η ώρα 11.00 το βράδυ της 12.2.13 όταν οι θηροφύλακες πήγαν στην επίδικη περιοχή την οποία έθεσαν υπό παρακολούθηση και της θετικής αξιολόγησης της μαρτυρίας των ΜΚ3 και 4 ότι το συγκεκριμένο όχημα το αντελήφθηκαν να πλησιάζει την περιοχή γύρω στις 4.45 π.μ. στις 13.2.13 και από αυτό κατέβηκαν τα δύο ύποπτα πρόσωπα, ενισχύει περαιτέρω την αποδοχή της θέσης ως προς την παρουσία του κατηγορουμένου στην περιοχή την επίδικη μέρα και ώρα. Ως προς τον τρόπο αντίκρυσης της περιστατικής μαρτυρίας σχετική είναι η υπόθεση Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102 όπου επιβεβαιώθηκε η σπουδαιότητα της. Τείνει να αποδείξει την ενοχή ενός Κατηγορουμένου, πολλές φορές αποκλείοντας και το ανθρώπινο λάθος, αφού εδράζεται σε συμπερασματική στοιχειοθέτηση ενός γεγονότος. Αν και ένα-ένα τα κομμάτια της περιστατικής μαρτυρίας δεν συνιστούν από μόνα τους απόδειξη της ενοχής του Κατηγορουμένου, το συλλογικό τους αποτέλεσμα, όταν ιδωθούν μαζί, μπορεί να αποδείξει την ενοχή του Κατηγορουμένου, νοουμένου πάντοτε ότι το αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας δεν θα είναι συμβατό με οποιαδήποτε άλλη βάση πλην της ενοχής του Κατηγορουμένου. Με άλλα λόγια η περιστατική μαρτυρία πρέπει να οδηγεί όχι μόνο σε εκδοχή συμβατή με την ενοχή ενός Κατηγορουμένου αλλά, επίσης, να αποκλείει οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο. Τα σκόρπια μέρη της μαρτυρίας μπορεί να αποκτήσουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώσουν με ακαταμάχητη πειστικότητα την καταδίκη για ένα έγκλημα. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του Κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση, αφενός, και να μην μπορεί να συμβιβαστεί, αφετέρου, με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του Κατηγορουμένου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. Πρέπει, δηλαδή, να είναι τέτοια που στο σύνολο της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και να μην είναι συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων. Η ενοχή του Κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής και της πραγματικής μαρτυρίας. Είναι συνεπώς η θέση μου ενόψει των ανωτέρω ότι ο κατηγορούμενος μαζί με άλλο πρόσωπο οδηγώντας το όχημα του διπλοκάμπινο Toyota με αριθμούς εγγραφής KUT017 περί ώρα 4.45 π.μ. της 13.2.13 πλησίασαν την τοποθεσία «Λιβάδια» που βρίσκεται στο έδαφος Κλήρου της επαρχίας Λευκωσίας. Κατέβηκαν από το όχημα και εισήλθαν κρατώντας αναμμένα φανάρια εντός ελαιώνα στον οποίο υπήρχαν εγκατεστημένα δίχτυα στα οποία ήταν εγκλωβισμένα διάφορα πτηνά και ένα σε κασόνι εντός του οποίου υπήρχε μια ηχοπαραγωγική συσκευή με μιμητικές φωνές θηράματος δηλαδή ένα ράδιο-cd που περιείχε ψηφιακό δίσκο ο οποίος είχε πέντε αρχεία διάρκειας 58 δευτερόλεπτα το καθένα από το οποίο ακούγονταν ηχητικές φωνές πουλιών και δη τζίχλας. Το εν λόγω ραδιο-cd είναι απαγορευμένο μέσω θήρας. Ο κατηγορούμενος δεν είναι κάτοχος άδειας από τον Υπουργό για κατοχή τέτοιας συσκευής. Εντός του ελαιώνα κρυμμένοι βρισκόντουσαν οι ΜΚ3 και 4. Όταν ο κατηγορούμενος έσκυψε πάνω από το κασόνι που ήταν η ηχοπαραγωγική συσκευή, ο ΜΚ4 ο οποίος τον είχε πλησιάσει σε πολύ μικρή απόσταση, άναψε το φανάρι του, είδε καθαρά το πρόσωπο του κατηγορούμενου και τον φώτισε, του φώναξε να σταματήσει αποκαλύπτοντας του την ιδιότητα του φωνάζοντας τον με το μικρό του όνομα. Σε ότι αφορά την 1η κατηγορία, σχετικό είναι το άρθρο 44
(1)(α) του Ν.152
(1)/2003, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στην τοποθεσία Λιβάδια έδαφος Κλήρου της επαρχίας Λευκωσίας συνέλαβε θήραμα με την χρήση απαγορευμένων μέσων θήρας, δηλαδή με την χρήση διχτυών συνέλαβε 31 τζίχλες. Η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με τον αριθμό των τζιχλών που βρέθηκαν παγιδευμένες στα δίχτυα, ζωντανές ή φονευμένες, δεν ήταν σταθερή. Η μαρτυρία των ΜΚ2, 3 4 δεν ήταν η ίδια όσον αφορά τον αριθμών τζιήκλων που συνελήφθηκαν. Η μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεση προς τον οποίο παραδόθηκαν όλα τα τεκμήρια ήταν ότι συνέλαβε 31 τζίχλες, 25 σύμφωνα με τον ΜΚ3 απελευθερώθηκαν από τα δίχτυα όταν ο ίδιος μαζί με τους ΜΚ2 και 3 πλησίασαν τον ελαιώνα περί ώρα 11.00 το βράδυ της 12.2.13. Ο ΜΚ7 στον όρκο που παρουσίασε στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης που καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο 19 κάνει λόγο για 11 σκοτωμένα πτηνά και αριθμό άγριων πτηνών που ήταν ζωντανά και τα ελευθέρωσαν οι θηροφύλακες. Είναι δεδομένο ότι στον Σταθμό είχαν παραδοθεί 11 σκοτωμένα πτηνά, 10 φρεσκοσκοτωμένες τζίχλες και μία η οποία είχε σταλεί στο Κτηνιατρείο και φάνηκε ότι είχε φονευθεί διά στραγγαλισμού. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι 25 άγρια πτηνά τα οποία ήταν στα δίχτυα αλλά ζωντανά απελευθερώθηκαν. Επομένως δεν μπορεί να εξαχθεί με σιγουριά ο αριθμός των τζιχλών. Πέραν των πιο πάνω, το αδίκημα το οποίο επέλεξε η Κατηγορούσα Αρχή να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο είναι ότι «συνέλαβε» θήραμα με την χρήση απαγορευμένων μέσω θήρας δηλαδή δίχτυα. Ο κατηγορούμενος σύμφωνα με την μαρτυρία που έχω αποδεχτεί προχώρησε, μόλις μπήκε στον ελαιώνα, προς το κασόνι που βρισκόταν η ηχοπαραγωγική συσκευή. Δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ότι πλησίασε τα δίχτυα, αντίθετα από την μαρτυρία, είναι το άλλο πρόσωπο που βρισκόταν μαζί του που πήγε στα δίχτυα και άρπαξε μία τζίχλα και την φόνευσε διά στραγγαλισμού. Περαιτέρω όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω ο ελαιώνας εντός του οποίου βρέθηκαν τα αντικείμενα δίχτυα και ηχοπαραγωγική συσκευή είναι προσωρινά απαγορευμένη περιοχή για το κυνήγι τούτο έχει ήδη αποδειχθεί, αλλά δεν έχει αναφερθεί οτιδήποτε σε σχέση με το κατά πόσον ο χώρος αυτός ανήκει σε οποιονδήποτε και δη τον κατηγορούμενο. Αντίθετα, σύμφωνα με την μαρτυρία του Αστ. 3022 Παπαϊωάννου, Τεκμήριο 10, στις 23.2.13 ο Θηροφύλακας Θεοφάνης Ευσταθίου του υπέδειξε τον επίδικο τόπο «.δηλαδή απερίφρακτο χωράφι κυρίως με ελαιόδεντρα». Στην υπόθεση Αντρέας Βασίλη Χάμαλη ν. Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου
(2010)2 Α.Α.Δ. 329 αναφέρθηκε ότι πρέπει να αποδειχτεί ότι ο χώρος στον οποίο βρέθηκαν τα απαγορευμένα μέσα θήρας, τούτο ισχύει και για δίχτυα αλλά και για ηχοπαραγωγική συσκευή, βρισκόταν υπό την ευθύνη και τον έλεγχο του κατηγορούμενου. Εφόσον αποδειχτεί κάτι τέτοιο τα άλλα θέματα που αφορούν τα αδικήματα κατοχής ηχοπαραγωγικής συσκευής ή και διχτύων μπορεί να εξαχθεί συμπερασματικά ως εκ της κατοχής και διαχείρισης από τον ίδιο του περιφραγμένου χώρου εντός του οποίου υπήρχαν τα απαγορευμένα μέσα θηράματος. Ειδικότερα το Εφετείο αναφέρει τα ακόλουθα στην παράγραφο 339 της απόφασης του: «.Κατά την κρίση μας δεν χρειάζεται να προσκομιστεί άμεση μαρτυρία για την κατοχή των απαγορευμένων από τον Νόμο μέσω σύλληψης ή θανάτωσης άγριων πτηνών. Η ιδιοκτησία ή η κατοχή των αντικειμένων εξάγεται ως συμπέρασμα από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία και ιδιαίτερα από το γεγονός ότι ο περιφραγμένος χώρος ήταν υπό την ευθύνη, έλεγχο και διαχείριση του εφεσείοντα.» Ενόψει των ανωτέρω και με δεδομένο το εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος δεν πλησίασε τα δίχτυα και ότι ο επίδικος χώρος δεν ήταν περιφραγμένος και δεν έχει αποδειχτεί ότι είχε οποιαδήποτε σχέση με αυτόν και ειδικότερα το γεγονός ότι δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε πράξη που να δεικνύει ότι είχε γνώση έστω για την ύπαρξη των διχτύων, έχω την θέση ότι δεν μπορεί να συνδεθεί με την «σύλληψη» θηράματος με απαγορευμένα μέσα θήρας, δηλαδή με χρήση διχτύων και έχω ήδη πει ότι ο αριθμός των αγρίων πτηνών που αφορά η εν λόγω κατηγορία επίσης δεν έχει αποδειχθεί. Έτσι ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία αρ. 1. Σε ότι αφορά την 2η κατηγορία, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι κατείχε στον τόπο που αναφέρεται και στην 1η κατηγορία, δηλαδή στην τοποθεσία Λιβάδια έδαφος Κλήρου της επαρχίας Λευκωσίας μία ηχοπαραγωγική συσκευή με μιμητικές φωνές θηράματος χωρίς να είναι κάτοχος ειδικής άδειας από τον Υπουργό. Απαραίτητο συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η απόδειξη της «κατοχής» της ηχοπαραγωγικής συσκευής από τον κατηγορούμενο. Σημειώνω εδώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει επιλέξει να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο για κατοχή και όχι για χρήση απαγορευμένου μέσου θήρας όπως προφορικά είχε κατηγορηθεί. Η μαρτυρία που υπάρχει όπως ανέφερα και πιο πάνω, είναι ότι ο κατηγορούμενος μπήκε στον ελαιώνα, χώρος ο οποίος δεν είναι περιφραγμένος και δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία για το πρόσωπο στο οποίο ανήκει και ή έχει τον έλεγχο και ή την διαχείριση του και πλησίασε το κασόνι εντός του οποίου ήταν η ηχοπαραγωγική συσκευή, άνοιξε το κάλυμμα για να την θέσει εκτός λειτουργίας. Σύμφωνα με την υπόθεση Κιτρομηλίδης ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 162 το άρθρο 44 του Νόμου δημιουργεί αδίκημα απόλυτης ευθύνης. Κατά συνέπεια αρκεί η απόδειξη της κατοχής και δεν απαιτείται απόδειξη πρόθεσης ή γνώσης. Σίγουρα δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καμία μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος κατείχε άδεια για κατοχή της ηχοπαραγωγικής συσκευής. Με βάση την υπόθεση Χάμαλη ν. Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου (ανωτέρω) η κατοχή αντικειμένων μπορεί να εξαχθεί ως φυσικό συμπέρασμα από την ενώπιον Δικαστηρίου μαρτυρία. Αναφέρω περαιτέρω ότι η ερμηνεία της λέξης «κατοχή» περιλαμβάνεται στις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αλλά αφορά τις περιπτώσεις όπου δεν παραπέμπει το νομοθέτημα που δημιουργεί ένα αδίκημα σε άλλο νομοθέτημα όπως για παράδειγμα εκεί που προκύπτουν αδικήματα αυστηρής ευθύνης. Στην παρούσα υπόθεση δύο πρόσωπα μπαίνουν σε ελαιώνα που δεν ήταν περιφραγμένος και ούτε γνωρίζουμε τον ιδιοκτήτη του ή το πρόσωπο που έχει τον έλεγχο του και την διαχείριση του και ούτε έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καμία μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος είχε κάποια σχέση με αυτό τον χώρο. Είναι η ενέργεια του να πλησιάσει το κασόνι στο οποίο βρισκόταν η ηχοπαραγωγική συσκευή σε λειτουργία και μπορούσε να αντιληφθεί την ύπαρξη της οποιοσδήποτε και μάλιστα λόγω του ότι ήταν σε λειτουργία αντιλήφθηκαν την ύπαρξη της και την εντόπισαν τα μέλη του Ταμείου Θήρας ΜΚ2, 3 και 4 αρκετή για να αποδειχθεί κατοχή από τον κατηγορούμενο; Έχω την θέση ότι η απάντηση είναι σαφώς αρνητική. Δεν έχουν αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στις κατηγορίες 1 και 2 του κατηγορητηρίου και επομένως ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και στις δύο κατηγορίες. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο