Δημοκρατία ν. Ρίκκου Ερωτοκρίτου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9208/15, 25/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2015:34 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ : Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, A.Ε.Δ. M. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9208/15 Δημοκρατία ν 1. Ρίκκου Ερωτοκρίτου 2. Ανδρέα Κυπρίζογλου 3. Andreas Neocleous & Co LLC 4. Παναγιώτη Νεοκλέους Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 25 Σεπτεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Η. Στεφάνου με κ. Σ. Αγγελίδη για για Γενικόν Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Χ. Πουργουρίδης Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Ε. Πουργουρίδη Για την Κατηγορούμενη 3: κ. Γ. Γεωργίου Για τον Κατηγορούμενο 4: κ. Α. Μαρκίδης Κατηγορούμενοι 1, 2 και 4 παρόντες --------------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex tempore) Στην παρούσα υπόθεση ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει από κοινού με τους Κατηγορούμενους 1, 3 και 4 τις Κατηγορίες 8 και 9. Στην Κατηγορία 8 κατηγορούνται ότι σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου του 2013 συνωμότησαν όπως εκτρέψουν ή ανατρέψουν την πορεία της δικαιοσύνης, δηλαδή συνωμότησαν όπως οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 παραλείψουν να καταχωρίσουν σημείωμα εμφάνισης σε αγωγή η οποία θα καταχωρείτο με απώτερο σκοπό την έκδοση απόφασης ερήμην με όφελος για τον Κατηγορούμενο 1 και βλάβη στα δικαιώματα και συμφέροντα των Εναγομένων στην εν λόγω αγωγή. Στην Κατηγορία 9 κατηγορούνται ότι σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου του 2013 συνωμότησαν όπως με δόλιο μέσο καταδολιεύσουν τους Εναγόμενους και της Τράπεζα Κύπρου σε αγωγή που θα καταχωρείτο, δηλαδή συνωμότησαν όπως οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 παραλείψουν να καταχωρίσουν εμφάνιση σε αγωγή η οποία θα καταχωρείτο με απώτερο σκοπό την έκδοση απόφασης ερήμην με όφελος για τον Κατηγορούμενο 1 και βλάβη στα δικαιώματα και συμφέροντα των Εναγομένων και της Τράπεζας Κύπρου. Μετά τη δήλωση παραδεκτών γεγονότων στη βάση των οποίων κατατέθηκαν από κοινού και τα Τεκμήρια 1 - 81 και λίγο πριν την κλήση του πρώτου μάρτυρα κατηγορίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Κατηγορούμενο 2 υπέβαλε αίτημα για παροχή λεπτομερειών σε σχέση με τις Κατηγορίες 8 και 9, τις οποίες διεφάνη ότι είχε ζητήσει προηγουμένως και με επιστολή του. Όπως προέκυψε από την εν λόγω επιστολή του κ. Ε. Πουργουρίδη ημερ. 21.9.2015 σε συνάρτηση με τα όσα ανέφερεν κατά την αγόρευση του, με το αίτημα ζητούνται τα εξής: (
- i)Προσδιορισμός του χρόνου κατά τον οποίο «εισήχθη» στην συνομωσία ο Κατηγορούμενος 2. Όπως επεξήγησε κατά την αγόρευση του ο συνήγορος, οι εκπρόσωποι της Κατηγορούσας Αρχής απαντώντας στη δική του επιστολή διευκρίνισαν ότι για τους Κατηγορούμενους 1, 3 και 4 η συνωμοσία συντελέστηκε πριν τις 16.9.13 που καταχωρίστηκε η αγωγή. Το γεγονός ότι η αγωγή αρ. 3987/13 καταχωρίστηκε την 16.9.2013 αποτελεί παραδεκτό γεγονός, ενώ οι Κατηγορίες 8 και 9 αφορούν σε χρόνο μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου 2013. Κατ' επέκταση, ο κ. Πουργουρίδης ζητά όπως καθοριστεί το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος 2 εισήχθη στην κατ' ισχυρισμό συνωμοσία πριν ή μετά την καταχώριση της αγωγής. (
- ii)Λεπτομέρειες των κατ' ισχυρισμό πράξεων και ή παραλείψεων που συνωμότησε ο Κατηγορούμενος 2 να πράξει ή να παραλείψει να πράξει (Κατηγορία 8). (iii) Εξειδίκευση του είδους των δικαιωμάτων και ή συμφερόντων των Εναγομένων και της Τράπεζας Κύπρου στην αγωγή αρ. 3987/13 που παραβλάφτηκαν. Μέσα στα ίδια πλαίσια επισήμανε ότι ενώ στην Κατηγορία 8 γίνεται αναφορά μόνο σε Εναγόμενους, στην Κατηγορία 9 περιλαμβάνεται και η Τράπεζα Κύπρου. Εισηγήθηκε συναφώς ότι θα πρέπει να διευκρινιστεί μήπως τα δικαιώματα και συμφέροντα στα οποία γίνεται αναφορά στις Κατηγορίες 8 και 9 διαφέρουν. (
- iv)Λεπτομέρειες του «δόλιου μέσου» που κατ' ισχυρισμό χρησιμοποίησαν οι Κατηγορούμενοι ώστε να καταδολιεύσουν τους Εναγόμενους και την Τράπεζα Κύπρου, όπως επίσης και του τρόπου με τον οποίον αυτοί θα καταδολιεύονταν. Για το θέμα αυτό παρέπεμψε σε σχετική Αγγλική Νομολογία. Ο κ. Στεφάνου έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την σχετική αλληλογραφία που είχε ανταλλάξει με τον κ. Ε. Πουργουρίδη αναφορικά με το αίτημα του τελευταίου για λεπτομέρειες. Εισηγήθηκε ότι από την επιστολή του ημερ. 7.9.2015 προκύπτει ότι η συμφωνία μεταξύ των Κατηγορουμένων 1, 3 και 4 έλαβε χώρα πριν την καταχώριση της αγωγής 3987/13, την δε αγωγή θα καταχωρούσε εκ μέρους του Κατηγορουμένου 1 ο Κατηγορούμενος 2. Του αποδίδεται, δηλαδή, ότι αποτέλεσε μέρος ενός ξεχωριστού σχεδιασμού - συνωμοσίας (sub-plot) μέσα στα πλαίσια του ευρύτερου σχεδιασμού που αφορά στους Κατηγορούμενους 1, 3 και 4. Όσον αφορά στο χρονικό πλαίσιο ο κ. Στεφάνου ανέφερε ότι το αδίκημα της συνωμοσίας θεωρείται διαρκές, με αφετηρία την παράνομη συμφωνία και λήξη την πράξη ολοκλήρωσης. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ήταν θέση του ότι η συνωμοσία φαίνεται να έχει διαπραχθεί πριν την 16.9.2013, υλοποιήθηκε όμως μέχρι και τον Νοέμβριο 2013. Σε σχέση με τις πράξεις ή παραλείψεις του Κατηγορουμένου 2 υποστήριξε ότι δεν αναμένεται σε αυτό το στάδιο να υποδειχθεί η μαρτυρία η οποία θα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο κατάλληλο στάδιο. Όσον αφορά την συμπερίληψη της Τράπεζας Κύπρου στην Κατηγορία 9 σε αντίθεση με την Κατηγορία 8 ανέφερε ότι αυτό οφείλεται στο ότι οι πιο πάνω Κατηγορίες 2 αποτελούν διαφορετικά αδικήματα. Τέλος, αναφορικά με την αποδιδόμενη στους Κατηγορούμενους συνωμοσία δια δολίου μέσου, υποστήριξε ότι είναι απλή και ξεκαθαρίζεται στις λεπτομέρειες αδικήματος των Κατηγοριών 8 και 9 χωρίς να προκύπτει ανάγκη περαιτέρω διευκρίνησης. Όπως έχει νομολογηθεί, μία κατηγορία θα πρέπει να περιέχει ικανοποιητικές λεπτομέρειες ούτως ώστε να δίδει τη δυνατότητα στον κατηγορούμενο να γνωρίζει με λογική βεβαιότητα την υπόθεση που έχει να αντιμετωπίσει στη δίκη. Η απαίτηση αυτή περιέχεται στο άρθρο 12
(5)(α) του Συντάγματος καθώς και στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (εφεξής «ΕΣΔΑ») και συνιστά μέρος των θεμελιωδών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ.766 αναγνωρίστηκε ότι το άρθρο 6
(3)(α) της ΕΣΔΑ επιβάλλει να γνωστοποιούνται οι συγκεκριμένες κατηγορίες και οι αναγκαίες λεπτομέρειες εφόσον οι λεπτομέρειες ενός αδικήματος διαδραματίζουν ουσιώδη ρόλο στην όλη ποινική διαδικασία, ούτως ώστε ο κατηγορούμενος να γνωρίζει εκ των προτέρων τι επακριβώς αντιμετωπίζει, και να δύναται να ετοιμάσει την υπεράσπιση του σε κάθε μία από τις κατηγορίες. Τονίστηκε δε ότι το ουσιώδες είναι να γνωρίζει ο κατηγορούμενος με επάρκεια το μέγεθος και την έκταση των κατηγοριών. Και αυτό πέραν της δυνατότητας που ο κατηγορούμενος έχει να ζητήσει περαιτέρω λεπτομέρειες των συνθηκών κάτω από τις οποίες επέδειξε την κατ' ισχυρισμό παράνομη συμπεριφορά. Οι λεπτομέρειες σε κάθε κατηγορία πρέπει να δίνουν στον κατηγορούμενο ικανοποιητική ενημέρωση σχετικά με ό,τι η Κατηγορούσα Αρχή προτίθεται να αποδείξει, χωρίς να προκαλείται σύγχυση ή αμηχανία στην Υπεράσπιση[1]. Το κατά πόσο οι λεπτομέρειες που περιέχονται στην κατηγορία είναι επαρκείς είναι θέμα βαθμού και έκτασης, και κατά την εξέταση του θέματος αυτού το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη, πέραν του κατηγορητηρίου, και κάθε στοιχείο της πληροφόρησης που είναι διαθέσιμο στον κατηγορούμενο. Επισημαίνουμε στο σημείο αυτό και την επιστολή του κ. Στεφάνου ημερ. 7.9.2015, στην οποία και παρέχονται περαιτέρω λεπτομέρειες και διευκρινίσεις. Το περιεχόμενο των καταθέσεων αποτελεί για τον κατηγορούμενο επιπρόσθετη πηγή άντλησης πληροφοριών αναφορικά με την υπόθεση εναντίον του. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Νεάρχου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ.33 όταν εξετάζεται κατά πόσο ο κατηγορούμενος έχει στερηθεί, λόγω της παράλειψης από το κατηγορητήριο οποιουδήποτε συστατικού του αδικήματος, της δυνατότητας να ετοιμάσει την υπεράσπιση του, θα πρέπει να δίδεται σημασία σε οποιεσδήποτε περιστάσεις που δείχνουν ότι ο κατηγορούμενος είχε, στην πραγματικότητα, γνώση των ουσιωδών στοιχείων του αδικήματος για το οποίο κατηγορείται[2]. Οι κατηγορίες θα πρέπει να διατυπώνονται κατά δίκαιο τρόπο και όχι με σκοπό να παγιδεύσουν ή παραπλανήσουν τον κατηγορούμενο. Το κριτήριο που έχει καθορίσει διαχρονικά η Νομολογία είναι ότι ένα κατηγορούμενο πρόσωπο δεν θα πρέπει να επηρεάζεται αρνητικά από το κατηγορητήριο λόγω ασάφειας ή πληθώρας κατηγοριών[3]. Στην υπόθεση Kannas alias Pombas v. The Police
(1968)2 C.L.R.29 τονίστηκε ότι ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει λεπτομέρειες του αδικήματος κατά την έναρξη της δίκης και, όπως συνάγεται, αυτές παρέχονται εφόσον η εγκληματική πράξη δεν εξειδικεύεται με την αναγκαία λεπτομέρεια. Το κριτήριο όμως κατά πόσο η καταδίκη του κατηγορούμενου είναι επιρρεπής σε ακύρωση λόγω παράλειψης παροχής λεπτομερειών του αδικήματος είναι ουσιαστικό και τελικά εξαρτάται από το σύνολο των στοιχείων τα οποία είχε στη διάθεση του ο κατηγορούμενος για την ετοιμασία της υπεράσπισης του. Κρίνουμε σκόπιμο να εξετάσουμε τα αιτήματα ξεχωριστά με την σειρά που έχουν τεθεί πιο πάνω στην παρούσα. (
- i)Προσδιορισμός του χρόνου Ο βασικός κανόνας είναι ότι ο χρόνος διάπραξης ενός αδικήματος θα πρέπει να προσδιορίζεται στο κατηγορητήριο με λογική βεβαιότητα και με ακρίβεια που είναι δυνατή υπό τις περιστάσεις. Αν η συγκεκριμένη ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος δεν είναι γνωστή παρέχεται η ευχέρεια να καθορίζεται ως χρόνος διάπραξης ενός αδικήματος περίοδος εντός δύο καθορισμένων ημερομηνιών. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 2015 Ed. , παρ. 1 - 203: "Where the exact date of the offence is not known the date should be stated as being on or about a particular date, or on a day unknown between two stated dates, so as to isolate the date of the offence alleged as accurately as possible". Στην προκειμένη περίπτωση ακολουθείται αυτός ο καθορισμός, ήτοι η αναφορά στις λεπτομέρειες είναι «σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου 2013». Δεδομένου τούτου δεν θεωρούμε ότι προκαλείται στον Κατηγορούμενο 2 οποιαδήποτε σύγχυση ή αδικία εις τρόπον ώστε να μην μπορεί να προβάλει επαρκώς την υπεράσπιση του. Κατ' επέκταση δεν κρίνουμε αναγκαία την παροχή οποιωνδήποτε περαιτέρω λεπτομερειών σε σχέση με το θέμα αυτό. (
- ii)Καθορισμός των πράξεων και παραλείψεων Έχει ξεκαθαρίσει κατά την αγόρευση του κ. Στεφάνου και τις τοποθετήσεις του κ. Ε. Πουργουρίδη, ότι δεν επιζητείται ο καθορισμός των πράξεων και παραλείψεων για εκτροπή ή ανατροπή της πορείας της δικαιοσύνης ως αποδεικτικές του αδικήματος της συνωμοσίας. Συμφωνούμε ότι ένα τέτοιο θέμα εν πάση περιπτώσει αποτελεί ζήτημα μαρτυρίας και όχι λεπτομερειών. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 2015 Ed. παρ.33-46 τέτοιου είδους πράξεις δεν είναι καν αναγκαίο να περιλαμβάνονται στις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου εφόσον το αδίκημα είναι η συνωμοσία και είναι άσχετο το κατά πόσον έγινε οτιδήποτε στα πλαίσια αυτής. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα: '' 33-46 The overt acts need not be set out. The conspiracy is the offence, and it is immaterial whether anything has been done in pursuance of it: R. v. Whitehouse
(1852)6 Cox 38 at 45, 47; R. v. Richardson
(1834)1 M. & Rob. 402; R. v. Kenrick
(1843)5 Q.B. 49; Wright v. R.
(1849)14 Q.B. 148; and see post, § 33-48''. Με την διατύπωση των λεπτομερειών δίδεται η εικόνα στον Κατηγορούμενο 2 του τι θα αντιμετωπίσει. Όπως αναφέρεται και στις λεπτομέρειες, συνωμότησαν να παραλείψουν να καταχωρίσουν σημείωμα εμφάνισης. Προφανώς η εικόνα συμπληρώνεται και από το μαρτυρικό υλικό που έχει στα χέρια του. Κατ' επέκταση ούτε και αυτό το αίτημα μπορεί να γίνει δεκτό. (iii) Καθορισμός των δικαιωμάτων και συμφερόντων Μελέτη της διατύπωσης των λεπτομερειών τόσο της 8ης όσο και της 9ης Κατηγορίας καταδεικνύει ότι δεν χρειάζεται οιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνιση των πιο πάνω όρων. Καταγράφεται ρητά ότι απώτερος σκοπός της κατ' ισχυρισμό συνωμοσίας ήτο η «έκδοση ερήμην απόφασης υπέρ των Εναγόντων» στην αγωγή αρ. 3987/13 και εναντίον των Εναγομένων. Το ότι δεν συμπεριλαμβάνεται η Τράπεζα Κύπρου και στην Κατηγορία 8 δεν είναι ζήτημα επάρκειας λεπτομερειών. Ως εκ τούτου δεν διακρίνουμε να υπάρχει οποιαδήποτε ασάφεια ή αοριστία στην διατύπωση των πιο πάνω λεπτομερειών. (iv) Καθορισμός του δόλιου μέσου Ο κ. Πουργουρίδης παρέπεμψε στην Αγγλική απόφαση R v. Landy
(1981)1 All E.R. 1172, εισηγούμενος ότι από αυτήν προκύπτει και η ανάγκη για παροχή περαιτέρω λεπτομερειών. Ειδικότερα, ήταν θέση του ότι η φράση «με δόλιο μέσο» ("by fraudulent means") αποτελεί ένα ιδιαίτερα ευρύ όρο, ο οποίος παρέχει την δυνατότητα ελιγμού της Κατηγορούσας Αρχής κατά τη διάρκεια της δίκης. Είναι όντως νομολογημένο ότι ένα κατηγορητήριο που αναφέρεται σε συνωμοσία προς καταδολίευση δεν θα πρέπει να στερείται εξειδίκευσης, αλλά θα πρέπει να είναι διατυπωμένο με τρόπο ώστε να δίνει τη δυνατότητα στην υπεράσπιση να γνωρίζει επακριβώς την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Και τούτο για να αποφεύγεται το ενδεχόμενο να αλλάζει την εκδοχή της κατά τη διάρκεια της δίκης. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από την R v. Landy (ανωτέρω): «.In our judgment particulars should have been given and for these reasons: first, to enable the defendants and the trial judge to know precisely and on the face of the indictment itself the nature of the Crown's case, and second to stop the Crown shifting its ground during the course of the case without the leave of the trial judge and the making of an amendment. The words 'and by divers other false and fraudulent devices' are a relic of the past and should never again appear in an indictment. In criticizing the form of indictment used in this case, we should not be taken to be adjudging that particulars of conspiracies to defraud should be set out in the same kind of detail as would be required in a statement of claim in an action for damages for conspiracy to defraud. What is wanted is conciseness and clarity». Η ουσία του ζητήματος έγκειται στο ότι στο κατηγορητήριο θα πρέπει να εξειδικεύεται με την αναγκαία λεπτομέρεια η συμφωνία που αφορά η επίδικη συνωμοσία. Εάν πρόκειται για πολύπλοκη συμφωνία τότε, όπως και στην R v. Landy (ανωτέρω) απαιτείται η συμπερίληψη τέτοιων λεπτομερειών που να προσδιορίζουν αυτήν με ακρίβεια[4]. Κατά συνέπεια το ζήτημα σε κάθε περίπτωση εξετάζεται υπό το φως των δεδομένων της κάθε υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνουμε ότι στις λεπτομέρειες της 9ης Κατηγορίας εξειδικεύεται η κατ' ισχυρισμόν συνωμοσία ως εξής: «.συγκεκριμένα συνωμότησαν όπως, οι κατηγορούμενοι 3 και 4 οι οποίοι εκπροσωπούσαν τους Εναγόμενους στην πολιτική αγωγή του Ε.Δ. Λεμεσού με αρ. 3987/13 η οποία θα καταχωρείτo από τον Κατηγορούμενο 1 και εταιρείες συμφερόντων του, μέσω του Κατηγορούμενου 2.παραλείψουν να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης με απώτερο σκοπό την έκδοση ερήμην απόφασης υπέρ των Εναγόντων στην ως άνω αγωγή.». Παρατηρούμε λοιπόν και εδώ ότι το μέσον το οποίο κατ'ισχυρισμόν συμφώνησαν οι Κατηγορούμενοι να χρησιμοποιήσουν προς καταδολίευση περιγράφεται ικανοποιητικώς αναλυτικά στις λεπτομέρειες να είναι η παράλειψη καταχώρισης εμφάνισης ούτως ώστε να εκδοθεί ερήμην απόφαση. Θεωρούμε, συνεπώς, ότι έχει διατυπωθεί η Κατηγορία 9 με την αναγκαία επάρκεια ώστε να γνωρίζει ο Κατηγορούμενος 2 τι ακριβώς έχει να αντιμετωπίσει. Κατά συνέπειαν το αίτημα παροχής λεπτομερειών απορρίπτεται. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ (Υπ.) Χ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Δέστε Attorney-General v HjiConstanti
(1969)2 C.L.R.5, Kannas alias Pombas v. the Police
(1968)2 C.L.R.29 και Ιωσηφίδης (Ππαϊλα) ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ.204 [2] Δέστε Chrysostomou v. The Police
(1971)2 C.L.R.176 [3] Δέστε Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ.766, 778 - 779 [4] Δέστε Σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 2015 Ed.παρ.33-49: 'A count of conspiracy to defraud should identify the agreement alleged with the specificity necessary in the circumstances of each case: if the agreement is complex, then details of that may be needed and those details will, as in Bennett (ante, § 33-10), form part of what must be proved. However, reasonable information given in respect of the indictment, such as the general nature of the case which the prosecution seek to prove, and the principal overt acts upon which they rely to invite a jury to infer the existence of the dishonest agreement, form no part of the ingredients of the offence: Hancock, ante; and R. v. K. [2005] 1 Cr.App.R. 25, CA'." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο