Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιορδάνης Σαββίδης, Αρ. Υπόθεσης: 248/2014, 12/10/2015

(1)και 30

(1)του περί Ίσης Μεταχείρισης Ανδρών και Γυναικών στην Απασχόληση και στην Επαγγελματική Εκπαίδευση Νόμου Ν. 205(Ι)/2002όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 40(Ι)/2006. Ως δε αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι την 28ην Ιουλίου 2013 στη Λακατάμεια της Επαρχίας Λευκωσίας ενώ εργοδοτούσε ως οικιακή βοηθό την Melecia Daluz-Marigondon από τις Φιλιππίνες στην οικία του στην οδό Τροοδιτίσσης 6, Λευκωσία, προέβη σε πράξη η οποία συνιστά σεξουαλική παρενόχληση της πιο πάνω αναφερόμενης και πιο συγκεκριμένα προέβη σε άσεμνη πράξη, δηλαδή ενώ ήταν γυμνός και ξαπλωμένος στο κρεβάτι την κάλεσε να του κάνει μασάζ. Το άρθρο 12

(1)του περί Ίσης Μεταχείρισης Ανδρών και Γυναικών στην Απασχόληση και στην Επαγγελματική Εκπαίδευση Νόμου Ν. 205(Ι)/2002, το οποίο περιλαμβάνεται στην έκθεση αδικήματος, προνοεί τα ακόλουθα: «12.-

(1)Απαγορεύεται οποιαδήποτε πράξη, οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου, είτε μεμονωμένη είτε επαναλαμβανόμενη, η οποία συνιστά παρενόχληση ή σεξουαλική παρενόχληση ή αποτελεί άμεση ή έμμεση δυσμενή μεταχείριση λόγω της, με οποιονδήποτε τρόπο, αποκρούσεως ή καταγγελίας παρενόχλησης ή σεξουαλικής παρενόχλησης, σε σχέση με τα ρυθμιζόμενα στα άρθρα 7, 8, 9 και 10 θέματα. Το γεγονός ότι ένα πρόσωπο αποκρούει τέτοια πράξη ή συμπεριφορά ή υποκύπτει σ' αυτήν δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί ως βάση για οποιαδήποτε απόφαση που θα θίγει το πρόσωπο αυτό.» Ο όρος «σεξουαλική παρενόχληση» ερμηνεύεται ως «οποιαδήποτε ανεπιθύμητη από τον αποδέκτη της συμπεριφορά σεξουαλικής φύσεως, που εκφράζεται λόγω ή έργω και έχει ως σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου, ιδίως όταν δημιουργεί ένα εκφοβιστικό, εχθρικό, εξευτελιστικό, ταπεινωτικό ή επιθετικό περιβάλλον, κατά την απασχόληση ή την επαγγελματική εκπαίδευση ή κατάρτιση ή κατά την πρόσβαση σε απασχόληση ή επαγγελματική εκπαίδευση ή κατάρτιση». Σύμφωνα δε με το άρθρο 30

(1)του ίδιου Νόμου, όποιος εκ προθέσεως παραβαίνει, μεταξύ άλλων, την πιο πάνω διάταξη είναι ένοχος αδικήματος και τιμωρείται με πρόστιμο μέχρι τέσσερις χιλιάδες λίρες ή με φυλάκιση μέχρι έξι μήνες ή και με τις δύο ποινές, εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται αυστηρότερα από άλλες διατάξεις. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενος είναι τα ακόλουθα: - Πράξη η οποία συνιστά παρενόχληση ή σεξουαλική παρενόχληση εν τη εννοία του άρθρου 2 του Νόμου, και - Η πράξη αυτή να έγινε με πρόθεση. Προσκομισθείσα Μαρτυρία και Παραδεκτά Γεγονότα Για τους σκοπούς της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσε η Γ/Αστ. 222 Άνθια Χριστοφόρου (Μ.Κ. 1) και η παραπονούμενη Melecia Daluz-Marigondon (Μ.Κ. 2). Η Γ/Αστ. 222 Άνθια Χριστοφόρου υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας και είναι τοποθετημένη στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας. Είναι η εξεταστής της υπόθεσης και για τους σκοπούς της παρούσας είχε προβεί σε κατάθεση το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας (βλέπε Τεκμήριο 1). Όπως κατέθεσε η μάρτυρας, στις 30.7.2013 προσήλθε στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας η παραπονούμενη Melecia Daluz-Marigondon και της κατήγγειλε ότι την 28.7.2013 και περί ώρα 06:15 ενώ βρισκόταν στην οικία του εργοδότη της Ιορδάνη Σαββίδη, ήτοι του Κατηγορούμενου, αυτός την φώναξε στο δωμάτιο του και της ζήτησε να του κάνει μασάζ. Συνεπεία τούτου, αυτή φοβήθηκε και εγκατέλειψε την οικία όπου εργαζόταν. Η Αστ. 222 ζήτησε από την παραπονούμενη να προβεί σε γραπτή κατάθεση αλλά η ίδια ανέφερε ότι φοβόταν να κάνει κάτι τέτοιο. Η αστυφύλακας της εξήγησε ότι δεν υπήρχε λόγος φόβου αλλά αυτή επέμενε και ζήτησε μόνο την καταγραφή της καταγγελίας. Ακολούθως, στις 8.8.2013 επικοινώνησε με τον σταθμό η δικηγόρος Νικολέτα Χαραλαμπίδου και ενημέρωσε ότι η παραπονούμενη επιθυμούσε να προσέλθει για να προβεί σε γραπτή κατάθεση για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης. Η μάρτυρας επικοινώνησε με την παραπονούμενη τηλεφωνικώς στις 8.8.2013, 11.8.2013, 15.8.2013, 1.9.2013 και 15.9.2013 και της ζήτησε να προσέλθει για κατάθεση, πλην όμως αυτή δεν το έπραξε αναφέροντας ότι δεν μπορούσε να προσέλθει στο σταθμό και ότι δεν είχε μεταφορικό μέσο. Τελικά η παραπονούμενη προσήλθε στο σταθμό την 14.10.2013 και μεταξύ των ωρών 16:20-17:35 έδωσε γραπτή κατάθεση. Ακολούθως, στις 3.11.2013 και μεταξύ των ωρών 18:50-19:30 η Αστ. 222 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (βλέπε Τεκμήριο 2) όπου αυτός αρνήθηκε την καταγγελία. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 19:35-19:40 ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς επί το ότι επιτέθηκε άσεμνα στην παραπονούμενη και αυτός απάντησε «δεν παραδέχομαι» (βλέπε Τεκμήριο 3). Η παραπονούμενη Melecia Daluz-Marigondon κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Μ.Κ. 2 και για τους σκοπούς της κυρίως εξέτασής της υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής της κατάθεσης (η κατάθεση που λήφθηκε στην μητρική της γλώσσα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5Α, η μετάφραση αυτής στα αγγλικά ως Τεκμήριο 5Β και η μετέπειτα μετάφραση στα ελληνικά ως Τεκμήριο 5Γ). Σε αυτήν αναφέρει ότι κατάγεται από τις Φιλιππίνες και ζει και εργάζεται στην Κύπρο από την 8.2.2013 ως οικιακή βοηθός με εργοδότη τον Κατηγορούμενο στην οδό Τροοδιτίσσης 6 στη Λακατάμεια. Την 28.7.2013 και ώρα 6:15 το πρωί άκουσε το τηλέφωνο να κτυπά και ο Κατηγορούμενος της είπε να μην απαντήσει διότι τηλεφωνούσε ο ίδιος. Αυτή έτρεχε κάτω για να απαντήσει το τηλέφωνο αλλά ο Κατηγορούμενος της φώναξε «Έλα μέσα στο υπνοδωμάτιο μου» το οποίο βρισκόταν στον πρώτο όροφο. Το υπνοδωμάτιο του Κατηγορούμενου ήταν κλειστό (όχι όμως κλειδωμένο) και αφού η παραπονούμενη άνοιξε την πόρτα και χωρίς να μπει μέσα στο δωμάτιο, είδε τον Κατηγορούμενο να ξαπλώνει στο κρεβάτι του γυμνός. Τότε ο Κατηγορούμενος της είπε να πάει κοντά του και αυτή αρνήθηκε. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος της είπε να του κάνει μασάζ και πάλι αυτή αρνήθηκε. Ενώ δε ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο κρεβάτι, το πέος του ήταν σε στύση. Αμέσως μετά, αυτή έτρεξε κάτω στις σκάλες και αφού πήρε την τσάντα της έφυγε διότι ήταν πολύ εκνευρισμένη. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η κα. Daluz ανέφερε ότι μαζί με τον Κατηγορούμενο (ο οποίος είναι διαζευγμένος) διαμένουν τα δυο παιδιά του, ηλικίας τότε 5 και 9 ετών, με τα οποία η ίδια διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις. Την συγκεκριμένη ημέρα, ήτοι στις 28.7.2013 τα παιδιά δεν βρίσκονταν στο σπίτι αφού τα σαββατοκυρίακα διέμεναν με την μητέρα τους/πρώην σύζυγο του Κατηγορούμενου. Αντίθετα, οι σχέσεις της με τον Κατηγορούμενο δεν ήταν και τόσο καλές αφού από τον τρίτο μήνα της εργοδότησής της, αυτός ήταν συνέχεια νευριασμένος, της φώναζε και την έβριζε. Κληθείσα να περιγράψει το επίδικο περιστατικό στην δια ζώσης μαρτυρία της, η κα. Daluz ανέφερε ότι ενώ ετοιμαζόταν στο δωμάτιο της για να βγει λόγω του ότι ήταν Κυριακή και είχε ρεπό, άκουσε πολύ δυνατό ήχο από την τηλεόραση και αντιλήφθηκε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν κάτω στο σαλόνι και παρακολουθούσε ταινίες πορνογραφικού περιεχομένου. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος ανέβηκε πάνω στο δωμάτιο του. Όλα τα υπνοδωμάτια, συμπεριλαμβανομένου και του δικού της, βρίσκονται στον όροφο του σπιτιού. Ενώ η ίδια βγήκε έξω από το δωμάτιο της, άκουσε το τηλέφωνο να κτυπά και τον Κατηγορούμενο να της φωνάζει για να πάει στο δωμάτιο του. Αφού ο Κατηγορούμενος της φώναξε πολλές φορές, η παραπονούμενη άνοιξε την πόρτα του υπνοδωματίου του χωρίς αρχικά να μπει μέσα. Τότε είδε τον Κατηγορούμενο ξαπλωμένο στο κρεβάτι, εντελώς γυμνό και το πέος του να είναι σε στύση. Το θέαμα της προκάλεσε σοκ αλλά παρόλα αυτά έκανε τρία βήματα στο δωμάτιο και τον ρώτησε τι ήθελε. Ο Κατηγορούμενος κατάλαβε ότι η ίδια είχε σοκαριστεί και της ζήτησε να του κάνει μασάζ. Αυτή αρνήθηκε και ακολούθως έφυγε από το σπίτι. Στο διάστημα που διέρρευσε μέχρι η ίδια να προβεί σε καταγγελία στην Αστυνομία διέμενε σε μια φίλη της, ενώ για το περιστατικό ενημέρωσε την ίδια ημέρα την πρώην σύζυγο του Κατηγορούμενου μέσω γραπτού μηνύματος. Παράλληλα, αφού έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία πληροφόρησε σχετικά και τον πράκτορα/agent κ. Τσαγγαρίδη. Σε σχέση με την επίσκεψή της στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας, η Μ.Κ. 2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι την πρώτη φορά είχε πάει με μια φίλη της, ενώ τη δεύτερη φορά συνοδευόταν από την δικηγόρο της. Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους τα ακόλουθα έγγραφα: 1. Αντίγραφο του Διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας ημερομηνίας 29.10.2012 με βάση το οποίο ανατέθηκε στον Κατηγορούμενο η φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια των ανήλικων τέκνων του ίδιου και της κας. Λουιζ Μπηκοκ (Beacock) Σαββίδου, Πάρη και Χρίστιαν Σαββίδη. 2. Η κατάθεση της μεταφράστριας Maria Gina Theodoulou στην Αστυνομία όπου αναφέρεται ότι την 14.10.2013 και μεταξύ των ωρών 16:20 - 17:35 βοήθησε την Αστ. 222 Χριστοφόρου να λάβει κατάθεση από την αλλοδαπή Melecia Daluz-Marigondon από τις Φιλιππίνες στην μητρική της γλώσσα. Όπως επίσης αναφέρεται, στην παρουσία της Αστ. 222 κατέγραψε την κατάθεση της προαναφερόμενης Melecia Daluz-Marigondon στην μητρική της γλώσσα και αφού της την διάβασε η αλλοδαπή την υπέγραψε ως ορθή. Ακολούθως, προχώρησε σε μετάφραση της κατάθεσης από τα φιλιππινέζικα στην αγγλική γλώσσα. Τέλος, οι δυο πλευρές δήλωσαν ως παραδεκτό γεγονός ότι στις 7.8.2013 ο Κατηγορούμενος κατήγγειλε στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ότι η Melecia Daluz-Marigondon εγκατέλειψε την οικία του από τις 28.7.2013. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ως προς την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο Κατηγορούμενος προέβηκε στην ακόλουθη ανόμωτη δήλωση, ενώ ουδείς κλήθηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης (η εν λόγω δήλωση παρατίθεται αυτούσια): «Επιθυμώ να δηλώσω απερίφραστα στο σεβαστό δικαστήριο ότι η καταγγελία εις βάρος μου είναι ένα ασύστολο ψεύδος, το οποίο δεν ανταποκρίνεται σε καμία περίπτωση στην πραγματικότητα. Δεν είναι παρά μόνο ένα αποκύημα της φαντασίας της οικιακής βοηθού. Δεν είχα καμία ανάγκη να πράξω κάτι τέτοιο. Είμαι αθώος!! Μοναδικό μου μέλημα σε αυτή την ζωή είναι η φροντίδα επιμέλεια και φύλαξη των δυο ανηλίκων μου παιδιών, εφόσον η μητέρα τους μας εγκατέλειψε και βρίσκεται στην χώρα της την Αγγλία σχεδόν 4 χρόνια τώρα. Θα ήθελα επίσης να δηλώσω στο σεβαστό δικαστήριο, ότι το βασικό κίνητρο αυτής της ψεύδους καταγγελίας εις βάρους μου από την οικιακή βοηθό, ήταν η εγκατάλειψη της εργασίας της διότι δεν άντεχε άλλο τους καλοκαιρινούς μήνες την φροντίδα των 2 υιών μου, λόγω του ότι ήταν υπέρ του δεόντως ζωηροί, την ταλαιπωρούσαν και την βασάνιζαν αφάνταστα σε καθημερινή βάση από το πρωί μέχρι το βράδυ εν τη απουσία μου. Έφτασαν στο σημείο να την κτυπήσουν με το σαμπουάν ενώ τους έκανε μπάνιο και επίσης να προσπαθήσουν να την ψεκάσουν με το πολύ επικίνδυνο πράσινο αεροξόλ για τις κατσαρίδες!! Καθημερινά έκλεγε και μου έλεγε ότι δεν αντέχει, φοβάται και θέλει να φύγει, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τα πολλαπλά μηνύματα που έστελνε στο τηλέφωνο!! Τους χειμερινούς μήνες ήταν εντελώς μόνη της από η ώρα 7 το πρωί μέχρι τις 6 το βράδυ όταν επιστρέφαμε όλοι στο σπίτι. Για αυτό και τους καλοκαιρινούς μήνες έπαθε σοκ και τρομοκρατήθηκε από την επιθετική συμπεριφορά των υιών μου. Αξίζει επίσης αναφοράς ότι άλλο κίνητρο για αυτή την ψεύδη καταγγελία ήταν το γεγονός ότι σαν μάρτυρας ποινικής υπόθεσης κέρδισε το δικαίωμα παραμονής της στην Κύπρο μέχρι να δικαστεί η υπόθεση παρόλο που παρέμεινε παράνομη και δεν εκτέλεσε την σχετική απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών/Επιτροπή Εξέτασης Εργατικών Διάφορων για να βρει νεο εργοδότη, ημερομηνίας 13/1/

1. Έμεινε παράνομη στην Κύπρο, τουλάχιστον μέχρι τον Απρίλιο του 2015 που εμφανίστηκε τελευταία φορά στο δικαστήριο για αυτή την υπόθεση.» Τελικές Αγορεύσεις Κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων οι δυο πλευρές προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η μεν συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής εισηγήθηκε ότι η υπόθεση έχει αποδειχθεί στη βάση της μαρτυρίας της Μ.Κ. 2 και παράλληλα ότι από τα όσα ανέφερε ο Κατηγορούμενος στην ανόμωτη του δήλωση δεν προκύπτει οποιαδήποτε θέση του ως προς το που βρισκόταν ο ίδιος την ώρα που έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό. Επιπρόσθετα, η κα. Κακούρη υποστήριξε ότι από την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία δεν προέκυψε οποιοδήποτε κίνητρο της παραπονούμενης για ψευδή καταγγελία κατά του Κατηγορούμενου. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Αργυρού ο οποίος υποστήριξε ότι η μαρτυρία της παραπονούμενης ήταν αντιφατική και γεμάτη από αναλήθειες και σε αυτή τη βάση η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Κατά την ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιόν του. Έχοντας υπόψη την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, όπως επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους θα προχωρήσω να κρίνω την αξιοπιστία τους. Η μαρτυρία της Μ.Κ. 1, Αστ. 222 Α. Χριστοφόρου, γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Η μάρτυρας ανέφερε με πληρότητα και σαφήνεια τα γεγονότα στα οποία έκανε αναφορά και περιέγραψε τις ενέργειες της στα πλαίσια της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Κατέθεσε με τρόπο αντικειμενικό και ειλικρινή, ενώ η αντεξέτασή της περιορίστηκε σε διευκρινιστικά ζητήματα. Σε σχέση με τη μαρτυρία της Μ.Κ. 2 Melecia Daluz Marigondon παρατηρώ ότι η εντύπωση που απεκόμισα ήταν πτωχή και καμία από τις θέσεις που προώθησε δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο. Η μαρτυρία της χαρακτηριζόταν από ασάφεια, ενώ αρκετές θέσεις της ήταν αντιφατικές. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι ενώ σε κάποιο στάδιο της μαρτυρίας της υποστήριξε ότι κάποια ζητήματα που ανέφερε στην αστυνομικό που έλαβε την κατάθεσή της δεν καταγράφηκαν και κάποια άλλα δεν μεταφράστηκαν από την μεταφράστρια, σε μεταγενέστερο στάδιο και κληθείσα από το Δικαστήριο να διευκρινίσει τη θέση της δήλωσε ότι τα όσα αναφέρθηκαν κατά τη λήψη της κατάθεσής της είναι εκεί καταγεγραμμένα και κανένα σημείο δεν έχει παραβλεφθεί/μη καταγραφεί. Από την δια ζώσης μαρτυρία της Μ.Κ. 2 προέκυψαν κάποιες νέες θέσεις οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στην κατάθεσή της, χωρίς, ωστόσο, η ίδια να δώσει προς τούτο οποιαδήποτε πειστική εξήγηση. Ενδεικτικά, και όχι εξαντλητικά, αναφέρονται τα ακόλουθα:
2. Το ότι από τον τρίτο μήνα της εργοδότησής της οι σχέσεις της με τον Κατηγορούμενο δεν ήταν καλές και ότι ο ίδιος δεν της συμπεριφερόταν καλά.
3. Ότι πριν από το επίδικο περιστατικό άκουσε δυνατό ήχο από την τηλεόραση που βρισκόταν στο σαλόνι (στο ισόγειο) και αντιλήφθηκε ότι ο Κατηγορούμενος παρακολουθούσε ταινίες με πορνογραφικό περιεχόμενο.
4. Ότι ο Κατηγορούμενος της φώναξε πολλές φορές ώστε η ίδια να πάει στο δωμάτιο του.
5. Ότι την ημέρα που επεσυνέβηκε το κατ' ισχυρισμό περιστατικό ενημέρωσε σχετικά την πρώην σύζυγο του Κατηγορούμενου η οποία και της εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός. Παράλληλα, κάποιες από τις θέσεις που προώθησε η παραπονούμενη ήταν αντιφατικές και δεν παρουσίαζαν συνοχή με την υπόλοιπη ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία με τρόπο ώστε να μην μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Και εξηγώ:
6. Η αναφορά της Μ.Κ. 2 επί το ότι όταν έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία ήταν παρούσα και η δικηγόρος της, δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία της Μ.Κ. 1 που ήταν το πρόσωπο που έλαβε την κατάθεση αυτή και δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό.
7. Παρομοίως, η Μ.Κ. 2 αρνήθηκε κατά την μαρτυρία της ότι κλήθηκε επανειλημμένα από την Αστυνομία για να δώσει κατάθεση για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης και υποστήριξε ότι είχε αλλάξει αριθμό τηλεφώνου, ενώ κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από την μαρτυρία της M.Κ. 1 η οποία κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσε ότι επανειλημμένα επικοινώνησε με την Μ.Κ. 2 ώστε αυτή να προσέλθει στο σταθμό για κατάθεση και στα πλαίσια της επικοινωνίας αυτής η Μ.Κ. 2 προφασιζόταν ότι δεν μπορούσε να το πράξει, μεταξύ άλλων, λόγω του ότι δεν είχε μεταφορικό μέσο.
8. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τη θέση της Μ.Κ. 2 επί το ότι μετέβηκε στο σταθμό ώστε να δώσει κατάθεση τρείς μήνες μετά το περιστατικό λόγω του ότι δεν γνώριζε πώς να προχωρήσει. Η τοποθέτησή της αυτή έρχεται σε πλήρη αντίφαση αφενός με τον ισχυρισμό της ότι την Δευτέρα που ακολούθησε μετά το επίδικο περιστατικό επισκέφθηκε το προξενείο των Φιλιππινών στην Κύπρο ώστε να την συμβουλεύσουν τι να πράξει, αφετέρου με την μαρτυρία της Μ.Κ. 1 η οποία κατέθεσε ότι στις 8.8.2013 επικοινώνησε μαζί της η δικηγόρος της Μ.Κ. 2, αναφέροντας ότι η παραπονούμενη επιθυμούσε να προσέλθει στο σταθμό για να προβεί σε κατάθεση ώστε η υπόθεση να διερευνηθεί.
9. Επιπρόσθετα, αντίφαση παρατηρήθηκε στη μαρτυρία της Μ.Κ. 2 αναφορικά με την σχέση της με τα παιδιά του Κατηγορούμενου αφού, ενώ ερωτηθείσα κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι οι σχέσεις της ήταν πολύ καλές, σε μεταγενέστερο στάδιο κατά την αντεξέταση της, δέχθηκε ότι κατά καιρούς είχε εκφράσει διάφορα παράπονα στον Κατηγορούμενο για τα παιδιά του, όπως επίσης ότι του είχε στείλει γραπτό μήνυμα ζητώντας του να της παραχωρήσει απαλλαγή (release) ώστε να μπορέσει να εργοδοτηθεί αλλού.
10. Τέλος, σε αντίθεση με τα όσα καταγράφονται στην κατάθεσή της επί το ότι η ίδια δεν εισήλθε στο δωμάτιο του Κατηγορούμενου, η Μ.Κ. 2 στα πλαίσια της μαρτυρίας της στο Δικαστήριο ανέφερε ότι έκανε τρία βήματα εντός του δωματίου στο οποίο εισήλθε αφού τον είδε γυμνό στο κρεβάτι, θέση η οποία σε κάθε περίπτωση δεν κρίνεται λογική. Η γενικότερη στάση της παραπονούμενης/Μ.Κ. 2 εγείρει ερωτηματικά ως προς τη γνησιότητα των θέσεων της και ιδιαίτερα έχοντας υπόψη ότι κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία δεν προέκυψε οποιαδήποτε μαρτυρία που να ενισχύει τις θέσεις της (και ιδιαίτερα σε σχέση με οποιοδήποτε παράπονο), καθώς επίσης και ότι η ίδια προέβηκε σε γραπτή κατάθεση για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης τρείς μήνες μετά το περιστατικό και ενώ η Αστ. 222 επικοινώνησε επανειλημμένα μαζί της προς το σκοπό αυτό. Έχοντας υπόψη όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω απορρίπτω την μαρτυρία της Μ.Κ.
11. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι καταθέτοντας στο Δικαστήριο η Αστ. 222 πιθανολόγησε ότι η παραπονούμενη προέβηκε στην καταγγελία αυτή ώστε να μπορέσει να εργοδοτηθεί σε άλλο πρόσωπο. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου. Η ανώμοτη δήλωση έχει κάποια αξία η οποία θα πρέπει να εξεταστεί μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας αλλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (βλέπε Ονησιφόρου v. The Police

(1987)2 C.L.R. 261 και Ιωάννου & Συμιανός ν. Δημοκρατία

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Δεν προσφέρεται για απόδειξη ή κατάρριψη γεγονότων αλλά μπορούν να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα από το περιεχόμενο της που θα βοηθήσουν στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Η ανώμοτη δήλωση (όπως και η σιωπή) σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (βλέπε Themistocleous v. The Police

(1981)2 C.L.R. 200 και Anastasiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Ούτε και η επιλογή ενός κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμείνει σιωπηλός δύναται να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (βλέπε Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129). Η ανώμοτη δήλωση έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία (βλέπε Μαυρικίου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359). Συμπεράσματα του Δικαστηρίου Με δεδομένη την απόρριψη της μαρτυρίας της παραπονούμενης Melecia Daluz-Marigondon (Μ.Κ. 2) και την εξαγωγή ευρημάτων ανάλογα μόνο με την μαρτυρία της Μ.Κ. 1 και των παραδεκτών γεγονότων, εκλείπει το οποιοδήποτε υπόβαθρο επί των οποίων να μπορούσε να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία. Η μοναδική μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα αρχή σε σχέση με το επίδικο περιστατικό και την αποδιδόμενη κατηγορία ήταν αυτή της Μ.Κ. 2 η οποία και δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους που επεξηγούνται αναλυτικά πιο πάνω. Σε αυτή τη βάση, λοιπόν, κρίνεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε με την μαρτυρία την οποία προσκόμισε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ως όφειλε να πράξει (βλέπε μεταξύ άλλων Charitonos v. The Republic

(1971)2 C.L.R. 40 και Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462), Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434), με τρόπο ώστε αυτή να πρέπει να απορριφθεί. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) .......................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο