ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. MARIUS IONUT PADURE, Αρ. Υπόθεσης: 14844/2013, 24/11/2015

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση. Επιπρόσθετα, τα ακόλουθα έγγραφα κατατέθηκαν από τις δύο πλευρές εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους: - Η κατάθεση του Αστ. 1413 Ε. Ευαγγέλου της Υ.Α.Μ Αρχηγείου ο οποίος είναι τοποθετημένος στο Κ.Ε.Δ. Αεροδρομίου Λάρνακας όπου αναφέρονται τα ακόλουθα (παρατίθεται αυτούσιο το περιεχόμενο της κατάθεσης η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 4): «Περί η ώρα 2250 της 10-07-2013 παρουσιάστηκε για να αναχωρήσει με την πτήση ΟΒ138 για Βουκουρέστι ο PAOURE MARIUS IONUT κάτοχος Ρομανικού διαβατηρίου με αριθμό 12568314, γεννηθείς την 22-04-

1. Κατά τον διαβατηριακό έλεγχο που διεξήγαγα διαπίστωσα ότι τα στοιχεία του πιο πάνω ευρίσκονται εντός του ευρετηρίου με αριθμό μηνύματος NIC/25/2000/81983 ημερομηνίας 25-05-2013 με οδηγίες: «Εναντίον του πιο πάνω προσώπου εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης για διευκόλυνση των ανακρίσεων σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κλοπή από κατοικία. Όπου εντοπιστεί να συλληφθεί και να ειδοποιηθεί το ΤΑΕ Λ/ΣΙΑΣ (Αστ.1168). Παρακαλώ όπως τα στοιχεία του τοποθετηθούν στον κατάλογο ΣΤΟΠ-ΛΙΣΤ». Ενόψει των πιο πάνω οδήγησα τον αλλοδαπό στο γραφείο αναχωρήσεων και ενημέρωσα σχετικά τον Α/Αστ.530 του ΤΑΕ Λ/ΣΙΑΣ όπου με διαβεβαίωσε για την ύπαρξη του εντάλματος. Ακολούθως πληροφόρησα τον πιο πάνω για το ένταλμα σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του και αφού του επέστησα την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε "Δεν έκανα τίποτα". Ακολούθως και ώρα 2300 συνέλαβα τον πιο πάνω δυνάμει του δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού του επέστησα την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε: «Μα αφού δεν έκανα τίποτα». Στην συνέχεια και ώρα 2305 πληροφόρησα τον πιο πάνω για τα δικαιώματα επικοινωνίας του, και τον προμήθευσα με έντυπο των δικαιωμάτων του στην Ρουμανική γλώσσα, τα οποία αφού διάβασε τα υπέγραψε στην παρουσία μου. Ακολούθως και ώρα 0010 τις 11-07-2013 ο πιο πάνω παραδόθηκε στον Α/ΑΣΤ.530 του ΤΑΕ Λ/ΣΙΑΣ μαζί με τις αποσκευές του και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα για τα περαιτέρω.» - Το Ποινικό Έντυπο αρ. 4/Ένταλμα Σύλληψης Υπόπτου με βάση το οποίο συνελήφθηκε ο Κατηγορούμενος στις 10.7.2013 και ώρα 23:00 στο χώρο του γραφείου αναχωρήσεων του Κ.Ε.Δ. Λάρνακας (Τεκμήριο 5). - Κατάθεση της Διερμηνέα κας Ισαμπέλλα Πισσά όπου καταγράφονται τα ακόλουθα (παρατίθεται αυτούσιο το περιεχόμενο της κατάθεσης η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 10): «Γνωρίζω απταίστως να μιλώ και να γράφω την Ρουμανική, Ελληνική και Αγγλική γλώσσα. Η Ρουμανική είναι η μητρική μου γλώσσα. Στις 12/07/2013 και κλήθηκα στο ΤΑ Ε Λευκωσίας από τον Λοχ.2859 για να παράσχω την βοήθεια μου ως διερμηνέας της Ρουμάνικης γλώσσας για διερευνούμενη υπόθεση συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και κλοπή από οικία. Την ίδια μέρα και ώρα 1200 στο ΤΑΕ Λευκωσίας βοήθησα τον Λοχ.2859 να λάβει γραπτή συγκατάθεση από τον ρουμάνο Marius lonut Padure για την μη διεξαγωγή αναγνωριστικών παρατάξεων. Του διάβασα την πιο πάνω συγκατάθεση και ως ορθή την υπόγραψε στην παρουσία μου και παρουσία του Λοχ.
2. Ακολούθως έλεγξα το τυποποιημένο αντίστοιχο ελληνικό κείμενο το οποίο αποτελούσε πιστή μετάφραση της συγκατάθεσης που λήφθηκε στα ρουμανικά και ως ορθό το υπόγραψα στην παρουσία του Λοχ.
3. Την ίδια μέρα και ώρα 1220 βοήθησα τον Λοχ.2859 να λάβει γραπτή συγκατάθεση για έρευνα από τον ρουμάνο Marius lonut Padure όπως ερευνηθεί η οικία του στην Λεωφ. Κένεντυ αρ.85, διαμ.3 στην Λευκωσία. Διάβασε την πιο πάνω συγκατάθεση και ως ορθή την υπόγραψε στην παρουσία μου και στην παρουσία του Λοχ.
4. Ακολούθως έλεγξα το τυποποιημένο αντίστοιχο ελληνικό κείμενο το οποίο αποτελούσε πιστή μετάφραση της συγκατάθεσης που λήφθηκε στα ρουμανικά και ως ορθό το υπόγραψα στην παρουσία του Λοχ.
5. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 1300-1315 στο ΤΑΕ Λευκωσίας στην παρουσία μου και στην παρουσία του Λοχ.2859 δύο πρόσωπα είδαν και αναγνώρισαν τον Marius lonut Padure ως το άτομο που μπήκε στην οικία στην οδό Ρόδου 11 στο Στρόβολο, μαζί με άλλο πρόσωπο με σκοπό να κλέψουν. Την ίδια μέρα και μεταξύ ωρών 1340 - 1530 στο ΤΑΕ Λευκωσίας βοήθησα τον Λοχ.2859 και πήρε ανακριτική κατάθεση από τον ρουμάνο Marius lonut Padure. Διάβασε την πιο πάνω κατάθεση και ως ορθή την υπόγραψε στην παρουσία μου και στην παρουσία του Λοχ.
6. Όλα τα πιο πάνω τα κατέγραψα στη Ρουμανική γλώσσα και ταυτόχρονα μετάφρασα στον Λοχ.2859 στα Ελληνικά και ο Λοχ.2859 τα έγραφε στα Ελληνικά σε ξεχωριστό φύλλο. Διάβασα τα πιο πάνω κείμενα και ως ορθά τα υπόγραψα στην παρουσία του Λοχ.
7. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 1600 - 1640 βοήθησα τον Λοχ.2859 κατά την έρευνα στην οικία του Marius lonut Padure εκτελώντας χρέη διερμηνέα.» Τα όσα κατέθεσαν οι μάρτυρες κατηγορίας καθώς επίσης η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν σε έκταση. Παρατίθεται, ωστόσο, μια σύνοψη των θέσεων που προέβαλαν ώστε αυτές να γίνουν εύκολα αντιληπτές. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο Αστ. 1168 Χαράλαμπος Χαραλάμπους ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας και είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ Λευκωσίας. Όπως καταγράφεται και στην κατάθεση του (Τεκμήριο 1) στις 25.5.2013 και μεταξύ των ωρών 10:40-11:25 στο ΤΑΕ Λευκωσίας κατέγραψε το γραπτό παράπονο της Χρυστάλλας Δεκατρή ότι την 25.5.2013 και ώρα 02:30 διαπίστωσε ότι κλάπηκαν από την κατοικία της χρυσαφικά και κοσμήματα συνολικής αξίας €
8. Η κα Δεκατρή εξέφρασε υποψίες για την κλοπή εναντίον δύο προσώπων τα οποία επισκέφθηκαν την οικία της την 24.5.2013 και περί ώρα 09:00 τα οποία προσποιούμενα ότι είναι τεχνικοί της εταιρείας εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας «Krypto» πέτυχαν είσοδο στην οικία της. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 12:00 μετέβηκε στην οικία της παραπονούμενης μαζί με κάποιο άτομο από το τμήμα δακτυλοσκοπίας και προέβηκε σε διάφορες εξετάσεις χωρίς θετικό αποτέλεσμα αφού τα κοσμήματα δεν εντοπίστηκαν σε κάποιο άλλο μέρος της οικίας, ενώ παράλληλα οι γείτονες που ερωτήθηκαν δεν ανέφεραν οτιδήποτε σχετικό. Οι φωτογραφίες των κοσμημάτων που του παραδόθηκαν από την κα Δεκταρή κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 2 και
9. Σύμφωνα δε με την ίδια, τα κοσμήματα κλάπηκαν από το συρτάρι της σιφονιέρας που βρίσκεται στο υπνοδωμάτιο της στον πρώτο όροφο του σπιτιού. Ο Αστ. 1168 ανέφερε επίσης ότι στο ημερολόγιο ενεργείας έχει καταγραφεί ότι στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης κάποιος συνάδελφός του συνομίλησε με υπεύθυνο πρόσωπο της εταιρείας Krypto από όπου πληροφορήθηκαν ότι κατά το εν λόγο χρονικό διάστημα ο Κατηγορούμενος δεν εργοδοτείτο στην εν λόγω εταιρεία. Ως Μ.Κ.2 κατέθεσε ο Λοχίας 2859 Σπύρος Μεσαρίτης ο οποίος υπηρετεί στην ΑΔΕ Λευκωσίας και είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ Αρχηγείου. Για τους σκοπούς της κυρίως εξέτασής του υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (Τεκμήριο 6) όπου καταγράφονται συνοπτικά τα ακόλουθα: Την 12.7.2013 και μεταξύ των ωρών 13:05-13:10 στο γραφείο 1 του ΤΑΕ Λευκωσίας, ο Παύλος Δεκατρής Δ.Τ. 936910 αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως ένα από τους δύο άντρες που επισκέφθηκαν την οικία του και προσποιούμενοι ότι είναι τεχνικοί συγκεκριμένης εταιρείας εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας πέτυχαν είσοδο σε αυτή. Στην ίδια αναγνώριση προέβηκε την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 13:15-13:20 στο ίδιο γραφείο του ΤΑΕ Λευκωσίας η Judi Ann Irigagen. Σε σχέση με την αναγνώριση, ο ίδιος έλαβε γραπτή συγκατάθεση από τον Κατηγορούμενο ως προς τη μη διενέργεια αναγνωριστικής παράταξης στην παρουσία της διερμηνέα (βλέπε Τεκμήριο 8). Την 12.7.2013 και μεταξύ των ωρών 13:40-15:30 στο ΤΑΕ Λευκωσίας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο αφού προηγουμένως του επέστησε στην προσοχή του στο Νόμο (η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου στη μητρική του γλώσσα και η μετάφραση αυτής στα ελληνικά κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 7Α και 7Β αντίστοιχα). Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, τα στοιχεία που δόθηκαν από τον Κατηγορούμενο σε σχέση με το δεύτερο πρόσωπο δεν ήταν επαρκή με αποτέλεσμα αυτό να μην μπορεί να εντοπιστεί. Την ίδια ημέρα, ήτοι 12.7.2013 και μεταξύ των ωρών 16:00-16:40 δυνάμει γραπτής συγκατάθεσης του Κατηγορούμενου, διενεργήθηκε έρευνα στην οικία του όπου δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε επιλήψιμο. Η συγκατάθεση του Κατηγορούμενου προς την Αστυνομία για έρευνα της οικίας και των υποστατικών του στην οδό Κένεντυ 85, Λευκωσία σχετικά με την υπόθεση (η οποία επίσης δόθηκε στην παρουσία της μεταφράστριας) κατατέθηκε ως Τεκμήριο
10. Στα πλαίσια της αντεξέτασης του, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος δεν κατηγορήθηκε γραπτώς, ενώ ερωτηθείς κατά πόσον διεξήγαγε έρευνα στον χώρο εργασίας του Κατηγορούμενου για να διαπιστώσει εάν οι θέσεις του Κατηγορούμενου ευσταθούσαν ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Η Αστ. 3661 Μαριλένα Δημητριάδη η οποία υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας και είναι τοποθετημένη στο ΤΑΕ Λευκωσίας κατέθεσε ως Μ.Κ.
11. Όπως προκύπτει και από την κατάθεση της, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 11), την 12.7.2013 και μεταξύ των ωρών 13:05 -13:10 στο γραφείο 1 του ΤΑΕ Λευκωσίας, με τη βοήθεια της διερμηνέα Ισαμπέλας Πισσά και στην παρουσία του Λοχ 2859, ο Παύλος Δεκατρής Δ.Τ. 936910, αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως ένα εκ των δύο ανδρών που επισκέφθηκαν την οικία του και προσποιούμενοι ότι είναι τεχνικοί συγκεκριμένης εταιρείας εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας πέτυχαν είσοδο σε αυτή. Η ίδια αναγνώριση έγινε την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 13:15-13:20 στο ίδιο γραφείο από την Judi Ann Irigagen η οποία εργάζεται ως οικιακή βοηθός στη συγκεκριμένη οικία. Η ίδια δεν μετέβηκε στην οικία ενώ δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Η μάρτυρας απέρριψε την υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης επί το ότι η αναγνώριση που έγινε από τον Παύλο Δεκατρή ήταν υποβοηθούμενη και υποστήριξε ότι η εν λόγω αναγνώριση έλαβε χώρα όταν ο κ. Δεκατρής μετέβηκε στο ΤΑΕ Λευκωσίας για να δώσει κατάθεση. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε στο Δικαστήριο η κα Χρυστάλλα Δεκατρή η οποία για τους σκοπούς της κυρίως εξέτασης της υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της στην Αστυνομία (βλέπε Τεκμήριο 12). Όπως ανέφερε, διαμένει στην οδό Ρόδου 11 μαζί με την οικογένεια της και την οικιακή τους βοηθό, Judy Ann Irrigagen από τις Φιλιππίνες. Κάθε πρωί φεύγει συνήθως από την οικία της για να μεταβεί στην εργασία της λίγο πριν από τις 08:00, όπως έπραξε και την 24.5.
12. Φεύγοντας εκείνη την ημέρα από το σπίτι, εκεί παρέμειναν τα δυο της παιδιά και η οικιακή βοηθός, η οποία έχει καθήκοντα γενικού καθαρισμού της οικίας. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 9:00, ενώ βρισκόταν στην εργασία της, δέχθηκε τηλεφώνημα από τον γιο της Παύλο Δεκατρή, 18 ετών, ο οποίος την ρώτησε γιατί δεν τον είχε ενημερώσει ότι θα επισκέπτονταν την οικία τους τεχνικοί. Λόγω του ότι η ίδια δεν περίμενε στην οικία οποιουσδήποτε τεχνικούς αποφάσισε να πάει εκεί για να δει τι συνέβαινε. Πράγματι, περί ώρα 9:15 έφθασε στο σπίτι της όπου βρήκε την εξώπορτα ανοικτή. Από το σπίτι απουσίαζε η οικιακή βοηθός και ο σκύλος, οι οποίοι και επέστρεψαν μετά πάροδο δέκα λεπτών περίπου. Τότε, ανέβηκε πάνω στα δωμάτια όπου βρίσκονταν τα παιδιά της, τα οποία και ανέφεραν ότι είχαν επισκεφθεί την οικία δυο τεχνικοί για τον συναγερμό και επειδή φοβούνταν τον σκύλο, η οικιακή βοηθός τον πήγε περίπατο ώστε αυτοί να μπορέσουν να μπουν στο σπίτι. Μόλις η ίδια έλαβε το τηλεφώνημα του γιου της επικοινώνησε αμέσως με τον σύζυγό της ο οποίος βρισκόταν στο εξωτερικό, για να μάθει κατά πόσον αυτός είχε οποιαδήποτε ενημέρωση από την εταιρεία Krypto, που είχε τοποθετήσει το σύστημα συναγερμού, για επίσκεψη τεχνικών για σκοπούς συντήρησης του συστήματος. Ο σύζυγός της της ανέφερε ότι δεν είχε δεχθεί τέτοιο τηλεφώνημα και έτσι η ίδια επικοινώνησε με την εταιρεία για να ενημερωθεί σχετικά. Στα πλαίσια αυτά μίλησε τηλεφωνικώς με την υπεύθυνη τεχνικής υποστήριξης στη Λευκωσία κα Ελένη Ιωαννίδου, η οποία με τη σειρά της, ανέφερε ότι δεν είχε σταλεί οποιοσδήποτε τεχνικός από την εταιρεία. Ακολούθως, η κα Δεκατρή ενημέρωσε την κα Ιωαννίδου ότι, όπως ανέφερε η οικιακή βοηθός, ένα από τα πρόσωπα τα οποία επισκέφθηκαν την οικία της είχε ξαναπάει εκεί στο παρελθόν για σκοπούς συντήρησης του συστήματος συναγερμού. Αφού η κα Ιωαννίδου διερεύνησε το θέμα, ανακάλυψε ότι κατά την τελευταία συντήρηση του συστήματος, ήτοι πριν από 18 μήνες, το πρόσωπο που επισκέφθηκε την οικία της κας Δεκατρή ήταν κάποιος Ρουμάνος με το όνομα Μάριος, ο οποίος δεν εργοδοτείται πλέον στην εταιρεία. Η κα Ιωαννίδου ανέφερε επίσης στην κα Δεκατρή ότι ενώ μιλούσαν μεταξύ τους, προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Μάριο στο κινητό του τηλέφωνο, πλην, όμως η γυναίκα η οποία απάντησε ανέφερε ότι ο Μάριος απουσίαζε στη Ρουμανία και θα επέστρεφε σε δυο εβδομάδες περίπου. Παρομοίως, ο σύζυγος της κας Δεκατρή ο οποίος είχε τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου του Μάριου προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του, αλλά και πάλι απάντησε κάποια αλλοδαπή γυναίκα η οποία ανέφερε ότι ο Μάριος έλειπε. Όταν η κα Δεκατρή επέστρεψε στο σπίτι, όπως περιγράφεται πιο πάνω, έψαξε το ισόγειο του σπιτιού και δεν αντελήφθηκε να λείπει οτιδήποτε. Παρόλα αυτά στις 25.5.2013 και περί ώρα 02:30 ανακάλυψε ότι έλειπαν από την κοσμηματοθήκη της διάφορα κοσμήματα. Η κοσμηματοθήκη βρισκόταν στην σιφονιέρα-έπιπλο εντός του υπνοδωματίου της. Σύμφωνα με την κα Δεκατρή, εντός του δωματίου της δεν εισήλθε οποιοδήποτε άτομο εκτός από τα άτομα τα οποία παρουσιάστηκαν στο σπίτι της ως τεχνικοί, τους οποίους και υποψιάζεται για την κλοπή των κοσμημάτων της. Η μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο τον κατάλογο κλαπέντων ως Τεκμήριο 14, ενώ αναγνώρισε τις φωτογραφίες που είχαν κατατεθεί στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 2 και 3 (σχετική είναι και η συμπληρωματική της κατάθεση ημερομηνίας 15.7.2013, Τεκμήριο 13). Όπως δε υποστήριξε είδε τα κοσμήματά της για τελευταία φορά περί ώρα 7:30 το πρωί της 24.5.
13. Όταν αποχώρησε από την οικία της, η πόρτα του υπνοδωματίου της ήταν ανοικτή. Τεχνικός της εταιρείας Krypto Securities επισκέφθηκε την οικία της παραπονούμενης το απόγευμα της 24.5.2013 ώστε να γίνει έλεγχος στο σύστημα και να διαπιστωθεί κατά πόσον είχε γίνει οποιαδήποτε παρέμβαση σε αυτό. Καθόλη τη διάρκεια της επίσκεψης του η κα Δεκατρή ήταν συνεχώς μαζί του, ενώ ο έλεγχος διενεργήθηκε μόνο στο ισόγειο της οικίας. Σε σχέση με το σύστημα συναγερμού η μάρτυρας ανέφερε ότι υπάρχουν αισθητήρες σε κάθε άνοιγμα εντός της οικίας, ενώ οι πίνακες ελέγχου (panels) του συστήματος είναι τοποθετημένοι πίσω από την πόρτα στο ισόγειο της οικίας, στην πόρτα του γκαράζ και έξω από το υπνοδωμάτιο της στον όροφο της οικίας. Όπως εξήγησε η κα Δεκατρή, στο σπίτι υπάρχουν τέσσερα υπνοδωμάτια τα οποία βρίσκονται στον όροφο της οικίας. Μπαίνοντας στην είσοδο της οικίας, κάποιος έχει οπτική επαφή και με τον όροφο. Τα κοσμήματά της ήταν τοποθετημένα στην κοσμηματοθήκη της εντός του κτιστού επίπλου-σιφονιέρας στο υπνοδωμάτιο της το οποίο βρίσκεται απέναντι από τη σκάλα που οδηγεί στον όροφο της οικίας. Η πρόσβαση στο έπιπλο αυτό είναι εύκολη αφού τα συρτάρια είναι ξεκλείδωτα, ενώ, όπως, υπέδειξε, η οικιακή της βοηθός δεν γνώριζε το περιεχόμενό των εν λόγω συρταριών. Κληθείσα να αναγνωρίσει τον Κατηγορούμενο στο εδώλιο του κατηγορουμένου, η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να το πράξει αφού η τελευταία φορά που τον είδε ήταν πριν από αρκετό καιρό. Σε ερώτηση της κας Δήμου κατά πόσον τα συρτάρια ή τα ερμάρια του υπνοδωματίου της ήταν ανακατεμένα όταν διαπιστώθηκε η κλοπή των κοσμημάτων, η μάρτυρας απάντησε αρνητικά ενώ διευκρίνισε ότι δεν είχε έλεγξε σε ενωρίτερο στάδιο κατά πόσον έλειπε κάτι από τον όροφο της οικίας διότι από την πρώτη έρευνα που έκανε στο ισόγειο δεν είχε εντοπίσει οτιδήποτε. Παράλληλα, η κα Δεκατρή αρνήθηκε την υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης επί το ότι τα κοσμήματα κλάπηκαν από την οικιακή βοηθό και δόθηκαν στον Adrian Tanasse με τον οποίο η τελευταία είχε ερωτικές σχέσεις και ο οποίος αμέσως μετά εγκατέλειψε την Κύπρο, υποδεικνύοντας ότι η συγκεκριμένη βοηθός εργάζεται εκεί τα τελευταία έξι χρόνια και της έχει πλήρη εμπιστοσύνη. Η οικιακή βοηθός Judy Anna Irigagen κατέθεσε ως Μ.Κ. 5 υιοθετώντας το περιεχόμενο των καταθέσεων που έδωσε στην Αστυνομία ημερομηνίας 25.5.2013, 12.7.2013 και 15.7.2013 (βλέπε Τεκμήρια 15Α, 15Β, 15Γ, 16Α, 16Β, 17Α και 17Β). Από τις εν λόγω καταθέσεις προκύπτει ότι αυτή κατάγεται από τις Φιλιππίνες και από τον Σεπτέμβριο του 2009 ζει στην Κύπρο και εργοδοτείται από την κα Χρυστάλλα Δεκατρή (Μ.Κ. 4). Στις 24.5.2013 και γύρω στις 9:00 το πρωί και ενώ η ίδια βρισκόταν στην οικία της εργοδότριας της, μαζί με τα δυο παιδιά της τελευταίας, Στέλλα (15 ετών) και Παύλο (18 ετών), κτύπησε το κουδούνι και άνοιξε την πόρτα, όπου είδε δυο άντρες οι οποίοι της ανέφεραν ότι ήρθαν για να κάνουν συντήρηση στο σύστημα συναγερμού. Προτού ανοίξει την πόρτα έλεγξε από το ματάκι και είδε ότι ο ένας άντρας κρατούσε μια σκάλα και ο άλλος κρατούσε χαρτιά. Αναγνώρισε τον άντρα που κρατούσε τα χαρτιά ως αυτόν που είχε έρθει στο σπίτι πριν από περίπου ένα χρόνο εκ μέρους της εταιρείας Krypto για επισκευή του συστήματος συναγερμού και έτσι την άνοιξε την πόρτα. Αφού εισήλθαν στην οικία τα δύο πρόσωπα, το άτομο που κρατούσε τα χαρτιά της ζήτησε να περιορίσει το σκύλο επειδή τον φοβόταν (όπως έκανε και τις προηγούμενες φορές που είχε έρθει στο σπίτι) και για το λόγο αυτό η ίδια αποφάσισε να πάρει τον σκύλο βόλτα στη γειτονιά. Ωστόσο, προτού φύγει, ενημέρωσε τον Παύλο Δεκατρή ο οποίος βρισκόταν στην κουζίνα (στο ισόγειο της οικίας) ότι οι δυο άντρες είχαν έρθει σε σχέση με το σύστημα συναγερμού και ταυτόχρονα ανέφερε στον άντρα με τα χαρτιά ότι εάν χρειάζονταν οποιεσδήποτε υπογραφές να ενημέρωνε σχετικά τον Παύλο. Την ώρα που η ίδια εξήλθε του σπιτιού από την πόρτα της κουζίνας, και οι δύο άντρες βρίσκονταν στο ισόγειο, ενώ η ίδια δεν τους είδε να ανεβαίνουν στον πάνω όροφο. Κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα η Στέλλα Δεκατρή ήταν στο δωμάτιο της στον πρώτο όροφο του σπιτιού. Βγαίνοντας από το σπίτι είδε το βαν των δυο αντρών σταθμευμένο πάνω στο πεζοδρόμιο. Σύμφωνα δε με την Μ.Κ. 5, το βαν αυτό, χρώματος ασημί ήταν το ίδιο με το αυτοκίνητο με το οποίο είχε επισκεφθεί την οικία ο άντρας με τα χαρτιά (ήτοι ο Κατηγορούμενος) την προηγούμενη φορά. Σε σχέση με τους δυο άντρες, η μάρτυρας ανέφερε ότι ο άντρας που κρατούσε τα χαρτιά (τον οποίο και αναγνώρισε ως τον Κατηγορούμενο) της μίλησε αγγλικά και φορούσε μπλε τζιν, άσπρη μπλούζα, ήταν λεπτός με ύψος 1.70 cm, μελαχρινός με καστανά μαλλιά, ενώ το δεύτερο πρόσωπο φορούσε μια άσπρη μπλούζα χωρίς κολάρο και μπλε τζιν. Ήταν λίγο πιο κοντός από τον άλλο άντρα και χοντρός με λευκό δέρμα και κοντά κυματιστά μαλλιά, ελαφρώς καστανού χρώματος. Αυτός δεν της μίλησε καθόλου, αλλά κοίταζε γύρω-γύρω στο σπίτι. Όταν επέστρεψε στο σπίτι μετά από δεκαπέντε λεπτά περίπου είδε ότι το βαν δεν ήταν πλέον εκεί. Στο σπίτι βρήκε την εργοδότρια της και τα δύο παιδία της, και ερωτήθηκε τι είχε συμβεί και ποια άτομα είχαν έρθει πριν από λίγο. Την ίδια ημέρα η ίδια μαζί με την κα Δεκατρή έλεγξαν το σπίτι και δεν διαπίστωσαν να έλειπε οτιδήποτε. Μετά από το εν λόγω περιστατικό δεν εισήλθε στο σπίτι οποιοδήποτε πρόσωπο πέραν των μελών της οικογένειας και των τεχνικών της εταιρείας Krypto, οι οποίοι μετέβηκαν αργότερα στο μέρος για να ελέγξουν το σύστημα συναγερμού. Στις 25.5.2013 και περί ώρα 06:30 η εργοδότρια της την ενημέρωσε ότι έλειπαν κάποια από τα κοσμήματά της. Ερωτηθείσα κατά πόσον αναγνωρίζει τα κοσμήματα της παραπονούμενης αφού της υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες/Τεκμήρια 2 και 3, η μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Στην κατάθεση της ημερομηνίας 12.7.2013 (βλέπε Τεκμήρια 16Α και 16Β), η μάρτυρας αναφέρει ότι την ίδια ημέρα πληροφορήθηκε από την Αστυνομία ότι ένα πρόσωπο είχε συλληφθεί σε σχέση με το παράπονο της εργοδότριας της για κλοπή χρυσαφικών. Έτσι, η ώρα 13:15 στην παρουσία του Λοχία 2859 είδε και αναγνώρισε το πρόσωπο αυτό, ως ένα από τα δυο πρόσωπα που είχαν έρθει στο σπίτι όπου εργάζεται στις 24.5.
14. Στην παρουσία της ίδιας και της μεταφράστριας, ο ύποπτος ερωτήθηκε από τον Λοχία 2859 εάν έχει να πει κάτι και αυτός ανέφερε ότι ουδέποτε μπήκε στο σπίτι αλλά παρέμεινε συνεχώς έξω περιμένοντας τον φίλο του. Ερωτηθείς ο ύποπτος για το όνομά του απάντησε ότι ήταν Μάριους. Στη συμπληρωματική της κατάθεση ημερομηνίας 15.7.2013, η μάρτυρας αναφέρει ότι ερχόμενα τα δυο πρόσωπα στο σπίτι όπου εργάζεται στις 24.5.2013 δεν είχαν στην κατοχή τους οποιαδήποτε τσάντα με εργαλεία, ενώ δεν της ζήτησαν να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο ή να πληρώσει κάποιο χρηματικό ποσό. Καθόσον χρόνο η ίδια βρισκόταν στο σπίτι, δεν είδε τους δυο άντρες να προβαίνουν σε κάποιες εργασίες μέσα στο σπίτι, ενώ όπως εξήγησε, ο Κατηγορούμενος απλά κοίταζε τον πίνακα (panel) του συστήματος συναγερμού στο ισόγειο του σπιτιού και το άλλο πρόσωπο κοίταζε γύρω-γύρω το σπίτι. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της η Μ.Κ. 5 ανέφερε ότι η οικογένεια της, ήτοι ο σύζυγός της και τα δυο παιδιά τους, διαμένουν στις Φιλιππίνες και δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ την Κύπρο. Παράλληλα, υποστήριξε ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση είτε με τον Κατηγορούμενο είτε με το άλλο πρόσωπο το οποίο εισήλθε στην οικία της παραπονούμενης την συγκεκριμένη μέρα. Σε σχέση με το τι έλαβε χώρα την 24.5.5013, η μάρτυρας ανέφερε ότι ξύπνησε γύρω στις 6:30 το πρωί για να ετοιμάσει τα πρωινά των δυο παιδιών της οικογένειας. Είδε την εργοδότρια της να φεύγει από το σπίτι και μετά από μια ώρα περίπου κτύπησε το κουδούνι. Προτού ανοίξει την πόρτα, κοίταξε από το ματάκι της πόρτας και αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που είχε έρθει πριν από ένα χρόνο περίπου για σκοπούς επισκευής του συστήματος συναγερμού. Στα πλαίσια της μαρτυρίας της η Μ.Κ. 5 ανέφερε ότι το δωμάτιο της βρίσκεται στο ισόγειο της οικίας της Μ.Κ. 4 και επικοινωνεί με την κουζίνα και το σαλόνι. Τα καθήκοντα της περιλαμβάνουν το καθάρισμα και ξεσκόνισμα των υπνοδωματίων, ενώ όπως ανέφερε, δεν ανοίγει τα συρτάρια του υπνοδωματίου της εργοδότριας της. Προτού ανοίξει την πόρτα στους δυο άντρες την συγκεκριμένη ημερομηνία, ήτοι στις 24.5.2013, δεν είχε εισέλθει στο υπνοδωμάτιο της εργοδότριας της για σκοπούς καθαρισμού του. Αντεξεταζόμενη η Μ.Κ. 5 αρνήθηκε την υποβολή της κας Δήμου επί το ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε εισήλθε στην οικία της εργοδότριας της, όπως επίσης απέρριψε τη θέση της υπεράσπισης ότι η ίδια συμφώνησε με τον Adrian Tanase, με τον οποίο διατηρούσε σχέσεις, να πάρει τα κοσμήματα και να του τα δώσει και ότι αυτό έπραξε. Όπως ήδη αναφέρθηκε, ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση ενώ ουδείς κλήθηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης. Στα πλαίσια της ανόμωτης του δήλωσης ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης (βλέπε Τεκμήρια 7Α και 7Β) το οποίο έχει ως εξής: «Ερώτηση 1: Από πού είσαι και που διαμένεις. Απάντηση 1: Από την Ρουμανία και διαμένω στην οδό Κέννετυ 85 Διαμ. 3 στην Λευκωσία. Ερώτηση 2: Από πότε βρίσκεσαι στην Κύπρο; Απάντηση 2: Από το
15. Ερώτηση 3: Με ποιους διαμένεις στην οδό που μου ανέφερες; Απάντηση 3: Διαμένω με την γυναίκα μου Μιχαέλλα και τα δύο μου παιδιά Cosmin, 14 χρονών και τον Christian, 4 χρονών. Ερώτηση 4: Πότε εργάστηκες στην εταιρεία εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας KRYPTON; Απάντηση 4: Από το
16. Ερώτηση 5: Μέχρι ποιο έτος εδούλευες εκεί και για ποιο λόγο σταμάτησες; Απάντηση 5: Δούλεψα μέχρι πέρσι το 2012 και σταμάτησε επειδή η εταιρεία που είπε ότι δεν με χρειάζεται. Ερώτηση 6: Μετά που σταμάτησες εργασίας με την εταιρεία KRYPTO μέχρι σήμερα που αλλού εργάστηκες; Απάντηση 6: Πήρα για 6 μήνες επίδομα ανεργίας και μετά βρήκα δουλειά σε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων και δούλευα εκεί μέχρι τον περασμένο μήνα. Ερώτηση 7: Αυτή την περίοδο εργάζεσαι; Απάντηση 7: Όχι δεν εργάζομαι και εδώ και ένα μήνα ψάχνω για δουλειά. Ερώτηση 8: Όταν δούλευες για την εταιρεία KRYPTO πήγες στην οικία της κας Χρυστάλλας Δεκατρής στην οδό Ρόδου 11, στον Στρόβολο για οποιανδήποτε εργασία; Απάντηση 8: Απ' ότι θυμάμαι πήγα παλιά 2-3 φορές. Ερώτηση 9: Θυμάσαι για ποιο λόγο πήγες στην συγκεκριμένη οικία; Απάντηση 9: Πήγα να τραβήξω καλώδια για τον συναγερμό. Ερώτηση 10: Θυμάσαι με ποιο πρόσωπο πήγες; Απάντηση 10: Όχι. Ερώτηση 11: Στις 24.5.13 κατά τις πρωινές ώρες που βρισκόσουν; Απάντηση 11: Κανονικά έπρεπε να πάω δουλειά στο πλυντήριο αυτοκινήτων του Χρίστου στο Τσέρι. Όμως η ώρα 08:30 ήρθε και με βρήκε στο παρκινγκ της πολυκατοικίας που μένω κάποιος φίλος μου με το όνομα ANDRIAN TANASE από την Ρουμανία και μου ζήτησε να πάω μαζί του για 10-15 λεπτά. Όταν μπήκα στο αυτοκίνητο του μου είπε ότι θα πάμε σε ένα σπίτι για να πιάσει μια κοπέλα. Ο φίλος μου σταμάτησε το αυτοκίνητο του έξω από ένα σπίτι και εγώ αναγνώρισα το σπίτι επειδή δούλεψα εκεί παλιά. Εγώ επειδή δούλεψα εκεί παλιά δεν ήθελα να μπω μέσα στο σπίτι και έμεινα εκεί κοντά στο αυτοκίνητο. Ο φίλος μου μπήκε στην αυλή του σπιτιού και μίλησε με την κοπέλα που καθαρίζει το σπίτι. Ο φίλος μου δε κτύπησε το κουδούνι γιατί η κοπέλα ήταν έξω στην αυλή. Μίλησε μαζί της, δεν ξέρω τι της είπε κα το μόνο που θυμάμαι είναι ότι της ζήτησε να μας κάνει δύο φραπέ. Εγώ κατάλαβα ότι η κοπέλα έπρεπε να πάει βόλτα με τον σκύλο και εγώ τότε είπα στον φίλο μου αν θέλει να έρθει μαζί μου και αφού δεν ήρθε και έμεινε εγώ έφυγα με τα πόδια βρήκα στάση λεωφορείου και από εκεί πήρα λεωφορείο και πήγα στο Τσέρι στο πλυντήριο αυτοκινήτων του Χρίστου. Εγώ έμεινα στο πλυντήριο μέχρι το μεσημέρι και μετά πήγα στο σπίτι μου με το λεωφορείο γιατί ο γιος μου ήταν άρρωστος με επιληψία. Ερώτηση 12: Με ποιο αυτοκίνητο πήγατε στο σπίτι της κας Χρυστάλλας; Απάντηση 12: Πήγαμε με το αυτοκίνητο του φίλου μου, μάρκας MAZDA η ΤΟΥΟΤΑ, δεν γνωρίζω τους αριθμούς εγγραφής και το χρώμα του είναι άσπρο. Ερώτηση 13: Γνωρίζεις περισσότερα στοιχεία του φίλου σου; Απάντηση 13: Όχι δεν γνωρίζω. Με αυτό βρεθούμασταν στις δισκοθήκες και στο ποδόσφαιρο. Νομίζω αυτή την περίοδο μένει στην Λεμεσό και προηγουμένως απ' ότι ξέρω έμενε στην Λευκωσία πίσω από την Λαϊκή Τράπεζα στην Λεωφόρο Μακαρίου. Ερώτηση 14: Μπορείς να περιγράψεις τον φίλο σου ANDRIAN TANASE; Απάντηση 14: Είναι ψηλός, παχουλός, 30 περίπου χρονών, μελαχρινός με μαύρα μαλλιά. Ερώτηση 15: Έχω μαρτυρία ότι την 24.5.13 και περί ώρα 08:45 εσύ μαζί με ακόμα ένα άτομο μετέβηκες στην οδό Ρόδου 11 στον Στρόβολο και αφού προσποιήθηκες ότι είσαι τεχνικός εταιρείας εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας ανάφερες στην οικιακή βοηθό ότι θα έκανες σέρβις το σύστημα συναγερμού της οικίας. Τι έχεις να πει; Απάντηση 15: Δεν είναι αλήθεια. Ερώτηση 16: Έχω μαρτυρία ότι εκείνη την ημέρα εσύ μαζί με τον φίλο σου εισήλθες εντός της πιο πάνω οικίας αφού προσποιήθηκες ότι είσαι τεχνικός συγκεκριμένης εταιρείας και εργαζόσουν πάνω στον πίνακα του συναγερμού. Τι έχεις να πει; Απάντηση 16: Δεν είναι αλήθεια. Εγώ δεν μπήκα μέσα στο σπίτι. Ερώτηση 17: Έχω μαρτυρία ότι τόσο αυτή την ημέρα όσο και στις υπόλοιπες φορές που πήγε στην πιο πάνω οικία είχες αναφέρεις στην οικιακή βοηθό ότι φοβάσαι τους σκύλλους με σκοπό να απομακρύνεις στον σκύλλο από το δωμάτιο όπου εργαζόσουν. Τι έχεις να πεις; Απάντηση 17: Όχι δεν είναι αλήθεια. Ερώτηση 18: Έχεις να αναφέρεις κάτι άλλο για το οποίο δεν ρωτήθηκες; Απάντηση 18: Όχι. Ερώτηση 19: Κατάλαβες όλες τις πιο πάνω ερωτήσεις; Απάντηση 19: Ναι.» Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών Στο στάδιο των αγορεύσεων και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η μεν κα Κακούρη εισηγήθηκε την καταδίκη του Κατηγορούμενου και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει με βάση το κατηγορητήριο, η δε κα Δήμου κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει τη μαρτυρία της Μ.Κ.5 ως αναξιόπιστη και παράλληλα να μην αποδεχθεί την αναγνώριση στην οποία προέβηκε στην Αστυνομία καθότι αυτή ήταν υποβοηθούμενη. Επιπρόσθετα, η συνήγορος υπεράσπισης υποστήριξε ότι η περιστατική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι αρκετή ώστε να οδηγήσει σε ενοχή του Κατηγορούμενου ενόψει του ότι δεν εντοπίστηκαν δακτυλικά αποτυπώματα του Κατηγορούμενου στη σκηνή, δεν βρέθηκε οτιδήποτε επιλήψιμο στην οικία του και στα συρτάρια του υπνοδωματίου της παραπονούμενης δεν υπήρξε ακαταστασία. Αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Έχοντας υπόψη την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, όπως επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους θα προχωρήσω να κρίνω την αξιοπιστία τους. Η μαρτυρία του Αστ. 1168 Χαράλαμπου Χαραλάμπους γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Ο μάρτυρας παρέθεσε με τρόπο αντικειμενικό τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, οι οποίες και δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά της υπεράσπισης εφόσον η αντεξέτασή του περιορίστηκε σε υποβολή διευκρινιστικών ερωτήσεων. Παρομοίως, η μαρτυρία του Λοχία 2859 Σπύρου Μεσαρίτη γίνεται επίσης αποδεκτή. Ο κ Μεσαρίτης ανέφερε με λεπτομέρεια τις ενέργειες του σε σχέση με τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και περιέγραψε τη διαδικασία που ακολουθήθηκε σε σχέση με την αναγνώριση του Κατηγορούμενου από τον Παύλο Δεκατρή και την Μ.Κ. 5 στα γραφεία του ΤΑΕ Λευκωσίας στις 12.7.
17. Η μαρτυρία της Αστ 3661 Μαριλένας Δημητριάδη παρουσιάζει κάποια ασάφεια ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο Παύλος Δεκατρής και η Judi Ann Irigagen προσήλθαν στο ΤΑΕ Λευκωσίας για σκοπούς αναγνώρισης του Κατηγορούμενου ο οποίος βρισκόταν ήδη εκεί. Ειδικότερα, ενώ η μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι κατά την 12.7.2013 τα δυο αυτά πρόσωπα είχαν έρθει για σκοπούς κατάθεσης, από τα έγγραφα και τη μαρτυρία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι εν λόγω καταθέσεις λήφθηκαν από την Αστυνομία σε προγενέστερες ημερομηνίες. Επομένως, στην έκταση αυτή η μαρτυρία της δεν γίνεται αποδεκτή. Σε σχέση δε με το κατά πόσον η αναγνώριση που έγινε από τον Παύλο Δεκατρή ήταν υποβοηθούμενη, ως ήταν η θέση της υπεράσπισης, παρατηρείται ότι το ζήτημα αυτό θα εξεταστεί στη συνέχεια. Η κα Χρυστάλλα Δεκατρή άφησε εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο αφού κατέθεσε με τρόπο σαφή και ειλικρινή σε σχέση με γεγονότα τα οποία γνώριζε προσωπικά. Ενδεικτικό δε της ειλικρίνειας της είναι αφενός το γεγονός ότι κληθείσα να αναγνωρίσει τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο (εφόσον είχε αναφέρει ότι τον είχε ξαναδεί στο παρελθόν), η ίδια ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να το πράξει, αφετέρου ότι ανέφερε ότι όταν διαπίστωσε την κλοπή των κοσμημάτων της τα συρτάρια στο υπνοδωμάτιο της δεν παρουσίαζαν αναστάτωση ή ακαταστασία. Η μάρτυρας περιέγραψε με λεπτομέρεια τη διαρρύθμιση της οικίας της καθώς επίσης τα σημεία στα οποία υπάρχουν αισθητήρες (sensors) και πίνακες ελέγχου (panels) του συστήματος συναγερμού που είναι εγκατεστημένο. Παρομοίως, δόθηκαν λεπτομέρειες από την μάρτυρα σε σχέση με το έπιπλο στο οποίο βρίσκονταν τοποθετημένα τα κοσμήματα προτού αυτά κλαπούν. Παράλληλα, η μάρτυρας επεξήγησε τα καθήκοντα της οικιακής βοηθού και ήταν σαφής στη θέση της επί το ότι η τελευταία δεν είχε πρόσβαση στα συρτάρια του υπνοδωματίου της, πέραν αυτών στα οποία θα τακτοποιούσε τα ρούχα που είχε σιδερώσει. Σε κάθε περίπτωση, η θέση αυτή της κας Δεκατρή δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή της, και παράλληλα επιβεβαιώθηκε από την Μ.Κ.5 η οποία και δεν αναγνώρισε τις φωτογραφίες Τεκμήρια 2 και
18. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας της κας Δεκατρή δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της υπεράσπισης. Ειδικότερα, θα πρέπει να επισημάνω ότι η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε επί των ακόλουθων θέσεων της:
19. Το πρωί της 24.5.2013 η ίδια είδε τα κοσμήματά της στη θέση τους και δεν έλειπε οτιδήποτε.
20. Πέραν του Κατηγορούμενου και του δεύτερου προσώπου και του τεχνικού της εταιρείας Krypto που μετέβηκε στην οικία το απόγευμα της 24.5.2013 για σκοπούς ελέγχου του συστήματος συναγερμού (και ο οποίος συνοδευόταν συνεχώς από την κα Δεκατρή) ουδείς άλλος εισήλθε στην οικία της μέχρι την στιγμή που η ίδια διαπιστώνει την κλοπή των κοσμημάτων της.
21. Επίσης, η μάρτυρας δεν ερωτήθηκε οτιδήποτε σε σχέση με τον κατάλογο κλαπέντων και δεν αμφισβητήθηκε ότι τα αντικείμενα αυτά κλάπηκαν, όπως ούτε και η αξία τους (βλέπε Τεκμήριο 14). Η μαρτυρία της Μ.K. 5 Judi Ann Irigagen γίνεται επίσης αποδεκτή στην ολότητά της εφόσον χαρακτηριζόταν από ειλικρίνεια, συνοχή και σαφήνεια. Η μάρτυρας παρέθεσε το ιστορικό των γεγονότων που διαδραματίστηκαν κατά την επίδικη ημερομηνία με ιδιαίτερη λεπτομέρεια και παρέμεινε σταθερή στις θέσεις της. Σε ότι δε αφορά τις θέσεις της υπεράσπισης επί το ότι η μάρτυρας διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τον Adrian Tanasse, παρατηρείται ότι αυτή αρνήθηκε κατηγορηματικά το γεγονός αυτό ενώ από την πλευρά του Κατηγορούμενου δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία προς υποστήριξη ή τεκμηρίωση της. Σημειώνεται ότι η θέση της Μ.Κ. 5 ως προς το ότι ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε την οικία της εργοδότριας της κατά την 24.5.2013 δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, η οποία, ωστόσο, προέβαλε ότι ο Κατηγορούμενος δεν εισήλθε εντός αυτής. Επί του θέματος αυτού, όμως, η ίδια ήταν σαφέστατη: ο Κατηγορούμενος προσποιούμενος ότι ήταν τεχνικός της εταιρείας Krypto και συνοδευόμενος από δεύτερο πρόσωπο (άγνωστο προς την ίδια) πέτυχε είσοδο στην οικία, στην οποία και παρέμεινε (μαζί με το δεύτερο πρόσωπο) ανενόχλητος με σκοπό (όπως η ίδια νόμιζε) να προβεί σε συντήρηση του συστήματος συναγερμού. Η μάρτυρας έδωσε πλήρη περιγραφή τόσο του Κατηγορούμενου όσο και του δεύτερου προσώπου, επιβεβαιώνοντας, με τον τρόπο αυτό για την αλήθεια των θέσεων της. Το δε γεγονός ότι παρατηρήθηκε μια σύγχυση της μάρτυρος σε σχέση με το ύψος του δεύτερου προσώπου σε σύγκριση με τον Κατηγορούμενο, δεν κρίνεται καθοριστικό για την αξιοπιστία της με δεδομένη την σαφήνεια των θέσεων της σε ότι αφορά τα ουσιαστικά γεγονότα, καθώς επίσης το ότι η υπεράσπιση αποδέχεται ότι ο Κατηγορούμενος μετέβηκε στην οικία της παραπονούμενης τη συγκεκριμένη ημέρα. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τη θέση της ότι το πρωί της 24.5.2013 είδε τον σύζυγο της εργοδότριας της στο σπίτι, ενώ με βάση τη μαρτυρία της Μ.Κ.4 αυτός βρισκόταν στο εξωτερικό. Στην ουσία η μάρτυρας ερωτηθείσα σχετικά, απάντησε σε σχέση με το τι συνέβαινε καθημερινά, χωρίς πρόθεση να ψευσθεί ή να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Εξετάζοντας την εισήγηση της κας Δήμου όπως το Δικαστήριο απορρίψει τη μαρτυρία της Μ.Κ. 5 λόγω του ότι οι καταθέσεις ημερομηνίας 12.7.2013 και 15.7.2013 λήφθηκαν στην αγγλική γλώσσα ενώ η ίδια γνωρίζει καλύτερα την φιλιππινέζικη, κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να επιτύχει. Η μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων που έδωσε στην Αστυνομία στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης και στην ουσία το επανέλαβε κατά την δια ζώσης μαρτυρία της και δεν πρόβαλε οποιοδήποτε ισχυρισμό ή θέση ως προς την ύπαρξη παρατυπίας σε σχέση με τη λήψη της κατάθεσης της στην αγγλική γλώσσα. Το δε απόσπασμα από τη σελίδα 132 του συγγράμματος των Ηλιάδη και Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης: Ουσιαστικές και Δικονομικές Πτυχές, το οποίο επικαλέστηκε η συνήγορος υπεράσπισης δεν τυγχάνει εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση. Τέλος, σε σχέση με το θέμα της αναγνώρισης του Κατηγορούμενου από την Μ.Κ. 5 παρατηρούνται τα ακόλουθα: Οι κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με το θέμα της αναγνώρισης ενός κατηγορούμενου ως το πρόσωπο που διέπραξε για το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται δόθηκαν στην αγγλική απόφαση στην υπόθεση R. ν. Turnbull

(1976)3 All ER 549 αλλά και σε κυπριακή νομολογία όπου υιοθετήθηκε η υπόθεση Turnbull (βλέπε Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 259 και Χ΄΄ Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 174 και Νεοφύτου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 127/2011, απόφαση ημερομηνίας 12.3.2013). Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές δεν αποτελούν κανόνα δικαίου, βοηθούν, όμως, το Δικαστήριο, εφαρμόζοντας την ανθρώπινη πείρα, να αποκλείσει τις περιπτώσεις σφάλματος. Όπως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, στη σελίδα 402, η αναγνώριση προσώπων που ήδη γνωρίζει ο μάρτυς (recognition), διαφέρει από την αναγνώριση ατόμων που του είναι άγνωστα (identification) (France ν R

(2012)UKPC 28, R ν Popat

(1998)2 Cr Αρρ R 208) και ως εκ τούτου, κατά την πρώτη (σε αντίθεση με τη δεύτερη), δεν τίθεται κατά κανόνα θέμα επίδειξης φωτογραφιών στον μάρτυρα ή η διενέργεια αναγνωριστικής παράταξης (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ευστάθιου και Άλλων

(2010)2 Α.Α.Δ. 94). Στις περιπτώσεις αναγνώρισης προσώπου που είναι γνωστός στον μάρτυρα (και ιδιαίτερα αν ο τελευταίος τον ξέρει καλά), η ποιότητα της αναγνώρισης κρίνεται πέραν των όποιων επιπρόσθετων κριτηρίων προσδιορίζονται στην Turnbull στη βάση του συνόλου της σχετικής μαρτυρίας, με ιδιαίτερη αναφορά στη χρονική διάρκεια της παρατήρησης, στην απόσταση από τον κατηγορούμενο και στην αναγνώριση της φωνής του (σε περίπτωση που υπήρξε στιχομυθία ή μονόλογος), αλλά και του ονόματος του στη σκηνή σε περίπτωση ασφαλώς που το όνομα αυτό αναφέρθηκε (Tofas ν The Republic

(1961)C.L.R. 99). Στο ίδιο σύγγραμμα αναφέρεται ότι η αυτοκαθοδήγηση Turnbull δεν επιβάλλεται όταν από την πλευρά της υπεράσπισης δεν αμφισβητείται ότι ο μάρτυρας είδε πράγματι τον Κατηγορούμενο στη σκηνή του εγκλήματος, ασχέτως εάν υπάρχει κάποια διάσταση ως προς το τι ακριβώς είναι που τον είδε να πράττει (βλέπε επίσης R. v. Miah

(2013)All ER (D) 169). Εξετάζοντας την υπό κρίση υπόθεση υπό το φως των αρχών που διέπουν το θέμα και εκτίθενται αναλυτικά πιο πάνω, κρίνεται ότι η αναγνώριση στην οποία προέβηκε η Μ.Κ. 5 στο γραφείο αρ. 1 του ΤΑΕ Λευκωσίας στις 12.7.2013 σε σχέση με τον Κατηγορούμενο ως ένα από τα πρόσωπα που μετέβηκαν στο σπίτι της εργοδότριας της στις 24.5.2013 και περί ώρα 9:00 ήταν αυθόρμητη και ανεξάρτητη (spontaneous and independent) αφού:

1. Με γραπτή συγκατάθεσή του ημερομηνίας 12.7.2013, η οποία δόθηκε στην παρουσία διερμηνέα στο ΤΑΕ Λευκωσίας, ο Κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι η Αστυνομία προτίθετο να διενεργήσει αναγνωριστικές παρατάξεις προσώπων σε σχέση με την υπόθεση για την οποία κρατείτο και ο ίδιος δήλωσε ότι δεν επιθυμούσε να λάβει μέρος σε αυτές. Περαιτέρω, δήλωσε ότι του είχε επεξηγηθεί η διαδικασία που θα ελάμβανε χώρα και ότι δεν είχε ένσταση στο να κληθεί στο γραφείο όπου βρισκόταν οποιοδήποτε πρόσωπο για να τον δει και να ερωτηθεί αν τον αναγνωρίζει (βλέπε Τεκμήριο 8).
2. Όπως προέκυψε από την μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η αναγνώριση στην οποία προέβηκε η Μ.Κ. 5 ήταν σαφής και χωρίς οποιαδήποτε αμφιβολία, ενώ παράλληλα έγινε χωρίς να ασκηθεί σε αυτήν οποιαδήποτε πίεση από οποιοδήποτε πρόσωπο.
3. Πέραν της 24.5.2013 η Μ.Κ. 5 είχε δει και στο παρελθόν το πρόσωπο το οποίο αναγνώρισε (και είναι ο Κατηγορούμενος), γεγονός το οποίο ανέφερε στην Αστυνομία από την πρώτη στιγμή και πιο συγκεκριμένα στην κατάθεσή της ημερομηνίας 25.5.2013, η οποία δόθηκε κατά την ημερομηνία που διαπιστώθηκε η κλοπή των κοσμημάτων της παραπονούμενης και σε αυτήν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στο ότι το πρόσωπο αυτό είχε έρθει στο σπίτι και άλλες φορές (με τελευταία φορά πριν από ένα χρόνο περίπου) και πάντα φοβόταν τον σκύλο και ζητούσε να τον μετακινήσουν από το δωμάτιο όπου βρισκόταν.
4. Σε κάθε περίπτωση, και χωρίς να αξιολογείται η ουσία των θέσεων του Κατηγορούμενου όπως αυτές προκύπτουν από την ανώμοτη του δήλωση, και από τις υποβολές της κας Δήμου, επαναλαμβάνεται ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβητεί ότι το πρωί της συγκεκριμένης ημέρας ο Κατηγορούμενος βρέθηκε στο σπίτι της παραπονούμενης και συναντήθηκε με την Μ.Κ. 5, παρόλο που προβάλλεται ότι ο σκοπός της επίσκεψης του Κατηγορούμενου ήταν η συνάντηση του Andrian Tanasse με αυτήν.
5. Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι στην ίδια αναγνώριση προέβηκε στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Λευκωσίας και ο κ. Παύλος Δεκατρής την ίδια ημέρα, ο οποίος αν και δεν παρουσιάστηκε ως μάρτυρας, εντούτοις το γεγονός της αναγνώρισης αυτής καθ' εαυτής δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου. Η ανώμοτη δήλωση έχει κάποια αξία η οποία θα πρέπει να εξεταστεί μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας αλλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (βλέπε Ονησιφόρου v. The Police

(1987)2 C.L.R. 261 και Ιωάννου & Συμιανός ν. Δημοκρατία

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Δεν προσφέρεται για απόδειξη ή κατάρριψη γεγονότων αλλά από το περιεχόμενο της μπορούν να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Η ανώμοτη δήλωση (όπως και η σιωπή) σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (βλέπε Themistocleous v. The Police

(1981)2 C.L.R. 200 και Anastasiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Ούτε και η επιλογή ενός κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμείνει σιωπηλός δύναται να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (βλέπε Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129). Η ανώμοτη δήλωση έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία (βλέπε Μαυρικίου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359 και Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση υπ. Αρ. 110/2012, απόφαση ημερομηνίας 18.7.2013). Σε σχέση με τις θέσεις που προέβαλε ο Κατηγορούμενος στην ανώμοτη του δήλωση με την οποία ουσιαστικά υιοθετήθηκε το περιεχόμενο της κατάθεσης που λήφθηκε από την Αστυνομία (Τεκμήρια 7Α και 7Β) και χωρίς το Δικαστήριο να προχωρεί σε αξιολόγηση της δήλωσης αυτής, σημειώνονται τα ακόλουθα: - Ο Κατηγορούμενος αποδέχεται ότι κατά την περίοδο 2007-2012 εργοδοτήθηκε στην εταιρεία Krypto η οποία ασχολείται με εγκατάσταση και συντήρηση συστημάτων συναγερμού, όπως επίσης ότι κατά την 24.5.2013 δεν εργοδοτείτο στην εν λόγω εταιρεία. - Παράλληλα, αποδέχεται ότι στα πλαίσια της τότε εργοδότησης του είχε ξαναεπισκεφθεί το σπίτι της κας Χρυστάλλας Δεκατρή (Μ.Κ.4). - Επιπρόσθετα, αποδέχεται ότι την συγκεκριμένα ημέρα, ήτοι στις 24.5.2013, επισκέφθηκε την εν λόγω οικία, προβάλλοντας, ωστόσο, ότι ο λόγος της επίσκεψής του ήταν να συνοδεύσει τον φίλο του Andrian Tanasse για να πιάσει μια κοπέλα. Αρνείται δε ότι εισήλθε στο σπίτι της παραπονούμενης κατά την εν λόγω ημερομηνία. - Η πιο πάνω θέση υποβλήθηκε και στους Μ.Κ.4 και Μ.Κ.5 στο στάδιο της αντεξέτασης τους. Επιπρόσθετα, αξίζει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια της εν λόγω αντεξέτασης η συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε και στους δύο μάρτυρες ότι τα κοσμήματα κλάπηκαν από την Μ.Κ.5 σε συνεργασία με τον Andrian Tanasse. - Σε σχέση με την αντεξέταση της Μ.Κ.5 παρατηρείται ότι δεν αμφισβητήθηκε η θέση της ότι το αυτοκίνητο με το οποίο ο Κατηγορούμενος μετέβηκε στην οικία της εργοδότριας της ήταν χρώματος ασημί και ήταν το ίδιο με αυτό που χρησιμοποιήθηκε κατά την προηγούμενη επίσκεψη του. Αντίθετα, ο Κατηγορούμενος στην ανώμοτη του δήλωση ανέφερε ότι μετέβηκε στη συγκεκριμένη οικία με το αυτοκίνητο του φίλου του που ήταν χρώματος άσπρου, ενώ τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε στην Μ.Κ.5. Νομική Πτυχή Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις η Κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε μεταξύ άλλων Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος διέπεται από το άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, μετά των συναφών τροποποιήσεων, οι πρόνοιες του οποίου έχουν ως εξής: «371. Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή». Σχετικά με το αδίκημα της συνωμοσίας είναι τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση Giani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134 τα οποία και υιοθετήθηκαν στην υπόθεση YO HONG BO κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 293: «... το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Μulcany v. R.

(1868)L.R.34 H.L.328, O/Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σλ. 2035, παράγρ. 28-4.) Τα άρθρα 371 και 372 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ενσωματώνοντας την πιο πάνω κατά το κοινοδίκαιο έννοια του αδικήματος της συνωμοσίας, κατατάσσουν το αδίκημα στην κατηγορία του κακουργήματος ή του πλημμελήματος ανάλογα με το κατά πόσον αντικείμενο της συνωμοσίας είναι η διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος ή η πραγματοποίηση των σκοπών που εξειδικεύονται στο άρθρο 373.» Συνεπώς, η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας δεν συνίσταται στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνομωσίας. H εκδήλωση (actus reus) του αδικήματος της συνωμοσίας έγκειται στη συμφωνία δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλέπε Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 2004, παρ. 34-4). Η συμφωνία των συνωμοτών είναι η προώθηση της πρόθεσης την οποία ο καθένας είχε συλλάβει στο μυαλό του και η οποία μετατρέπεται από κρυφή πρόθεση σε ανοικτή ενέργεια αμοιβαίων διαβουλεύσεων και τελικώς σε συμφωνία. Δεν είναι επομένως αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο στόχο στον ίδιο χρόνο ή στο ίδιο μέρος, αλλά θα πρέπει ν' αποδειχθεί και σύμπτωση στο μυαλό τους για τον επιδιωκόμενο παράνομο σκοπό. Η συμφωνία κανονικά αποδεικνύεται με την προσκόμιση μαρτυρίας, η οποία να καταδεικνύει είτε άμεσα την ύπαρξη της είτε ότι αυτή τίθεται σ' εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή δράση. Χρειάζεται, λοιπόν, απαραίτητα συμφωνία και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλέπε Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλέπε R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Το δε αδίκημα της κλοπής εδράζεται στο άρθρο 255 του Κεφ.154, το οποίο αναφέρει τα εξής: «

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή— (

1. i)με τέχνασμα· (
2. ii)με εκφοβισμό· (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς· (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο.» Σύμφωνα δε με το άρθρο 266(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, εάν το πράγμα κλαπεί σε κατοικία και η αξία του υπερβαίνει τις πέντε λίρες, τότε ο υπαίτιος υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι πέντε χρόνια. Από μελέτη των άρθρων 255, 262 και 266(β) του Κεφ.154 προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 2ης κατηγορίας είναι τα πιο κάτω: (α) ο κατηγορούμενος απέκτησε κατοχή και αποκόμισε περιουσία του παραπονούμενου και (β) η περιουσία είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής (γ) η περιουσία βρισκόταν στην κατοικία της παραπονούμενης και (γ) ότι αυτό έγινε χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη και (δ) ότι ο κατηγορούμενος ενέργησε με δόλιο τρόπο ή (ε) αν ο κατηγορούμενος κατέχει την περιουσία της παραπονούμενης νόμιμα με δόλιο τρόπο σφετερίζεται τη χρήση της για λογαριασμό του ιδίου ή άλλου προσώπου εκτός από την παραπονούμενη και (στ) ότι κατά τον χρόνο απόκτησης κατοχής ο κατηγορούμενος είχε σκοπό να αποστερήσει μόνιμα την περιουσία από την παραπονούμενη. Η έννοια της «απόκτησης κατοχής περιουσίας» με βάση το άρθρο 255

(2)του Κεφ.154 περιλαμβάνει τις ακόλουθες περιπτώσεις: (

1. i)με τέχνασμα, (
2. ii)με εκφοβισμό, (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· Ο όρος «αποκομίζει» περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. Ο δε όρος «ιδιοκτήτης» περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής. Σύμφωνα δε με το άρθρο 255

(3)του Κεφ. 154, αντικείμενο κλοπής μπορεί να αποτελέσει οτιδήποτε έχει αξία και ανήκει σε κάποιο πρόσωπο. Ευρήματα του Δικαστηρίου και Τελική Κατάληξη Με δεδομένη την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή όπως λεπτομερώς καταγράφεται πιο πάνω και τα παραδεκτά γεγονότα εξάγονται ανάλογα ευρήματα. Τα πραγματικά γεγονότα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση είναι ως έχουν αναφερθεί από τις Μ.Κ. 4 και Μ.Κ.5. Εκείνο το οποίο απομένει να εξεταστεί είναι εάν στη βάση των ευρημάτων αυτών η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην προκείμενη περίπτωση από την πλευρά της υπεράσπισης δεν αμφισβητείται ότι τα κοσμήματα της Μ.Κ. 4 αξίας €3.780 κλάπηκαν από την κατοικία της στις 24.5.2013 χωρίς τη συγκατάθεση της και με σκοπό τη μόνιμη αποστέρηση της από αυτά. Το μόνο θέμα που εγείρεται από την υπεράσπιση είναι ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι υπεύθυνος για την κλοπή είναι ο Κατηγορούμενος. Σε σχέση με το θέμα αυτό, είναι γεγονός ότι από την μαρτυρία που έχει προσκομίσει η Κατηγορούσα Αρχή δεν προκύπτει άμεση μαρτυρία που να συνδέει τον Κατηγορούμενο με τη διάπραξη των αδικημάτων. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής ήταν αποκλειστικά περιστατική. Έτσι το καίριο ερώτημα που χρήζει απάντησης είναι κατά πόσον έχει αποδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος είναι ο δράστης και/ή συνεργός στη διάπραξη των αδικημάτων που του αποδίδονται από την Κατηγορούσα Αρχή. Όπως καταγράφεται και στις σελίδες 553 και 554 του συγγράμματος των Σάντη και Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, η σημασία της περιστατικής μαρτυρίας περιγράφεται στη υπόθεση Vouniotis ν The Republic

(1975)2 C.L.R 34, όπου σημειώνεται ότι, επειδή τα περισσότερα ποι­νικά αδικήματα διαπράττονται στα κρυφά, το ζήτημα της πρόθεσης υπέχει ιδιαίτερης σπουδαιότητας διότι άμεση απόδειξη ενοχής του κατηγορούμενου είναι συχνά αδύνατο να εντοπιστεί και κατά κανόνα αναδεικνύεται ως εξυπα­κουόμενο γεγονός από όλα όσα τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και απαρ­τίζουν τα ευρήματα του (βλέπε επίσης Χατζηξενοφώντος κ.ά. ν Αστυνο­μίας, Ποινική Έφεση αρ. 20/09, απόφαση ημερομηνίας 15.4.2013). Η μαρτυρία αυτή δεν συνιστά μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας υποδεέστερης της άμεσης μαρτυρίας (Δρουσιώτης ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 110/12, απόφαση ημερομηνίας 18.7.2013) και όχι μόνο δεν υπάρχει προκατάληψη εναντίον της, αλλά τουναντίον, μπορεί και να οδηγήσει από μόνη της σε καταδίκη (Καλογήρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 44/2012, απόφαση ημερομηνίας 17.1.2013). Η ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας με τρόπο που το σωρευτικό της αποτέλεσμα να εδραιώνει με την προσήκουσα πειστικότητα την καταδίκη του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Γαβριήλ ν Κυπριακής Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 693, Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102). Όπως έχει επεξηγηθεί στην υπόθεση Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ.41: «Η βασική αρχή είναι ότι, σε ποινικές υποθέσεις στις οποίες η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στηρίζεται καθ' ολοκληρία ή ουσιαστικά πάνω σε περιστατική μαρτυρία, μετά που τα γεγονότα που κατατέθηκαν ενόρκως αποδειχθούν, το Δικαστήριο πρέπει σαν θέμα νόμου να αποφασίσει όχι μόνο κατά πόσον τα γεγονότα αυτά συμβιβάζονται με την ενοχή του κατηγορουμένου αλλά επίσης ότι δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα από εκείνο ότι ο κατηγορούμενος διάπραξε το αδίκημα.» Σχετική επί του προκειμένου είναι και η απόφαση στην Ανδρέας Σταυρινού ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 706 όπου τονίστηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσο μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά πού ούτε καν μπορούν να αναδυθούν σε μια ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου βεβαίως υπαρκτού υπόβαθρου, πάνω στο οποίο να κτίζεται η διαφορετική αυτή συλλογιστική. Προς τούτο συνηγορούν οι υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41 και Φανιέρος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 104.» Εξετάζοντας την παρούσα υπόθεση και έχοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και έγινε αποδεκτή, κρίνω ότι δημιουργείται τέτοια συνοχή γεγονότων που καθιστά αναπόφευκτη την καταδίκη του Κατηγορουμένου. Στη βάση των όσων καταγράφονται αμέσως πιο κάτω, κρίνεται ότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε εκδοχή συμβατή μόνο με την ενοχή του Κατηγορούμενου και αποκλείει οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα αφού:

1. Ο Κατηγορούμενος είχε ξαναεπισκεφθεί την οικία της παραπονούμενης ως τεχνικός της εταιρείας εγκατάστασης συναγερμού Krypto και ως εκ τούτου γνώριζε την διαρρύθμιση της.
2. Κατά την 24.5.2013 και τον ουσιώδη χρόνο γενικότερα ο Κατηγορούμενος δεν εργαζόταν στην εν λόγω εταιρεία.
3. Ο Κατηγορούμενος προσήλθε στις 24.5.2013 στην οικία της παραπονούμενης μαζί με δεύτερο πρόσωπο και προσποιήθηκε ότι εργαζόταν στην συγκεκριμένη εταιρεία, καθώς επίσης ότι επισκεπτόταν το μέρος για σκοπούς συντήρησης του συστήματος συναγερμού. Μάλιστα, κατά την επίσκεψη αυτή ο Κατηγορούμενος κρατούσε χαρτιά και το δεύτερο πρόσωπο σκάλα ώστε η θέση τους αυτή να γίνει πιστευτή.
4. Σύμφωνα με την μαρτυρία της Μ.Κ.4, η οποία και δεν αντεξετάστηκε επί αυτής της θέσης, η εταιρεία Krypto δεν είχε προγραμματίσει συντήρηση του συστήματος την συγκεκριμένη ημέρα και ούτε έστειλε κάποιον υπάλληλο για το σκοπό αυτό.
5. Κατά την προηγούμενη συντήρηση του συστήματος συναγερμού, την οικία της παραπονούμενης είχε επισκεφθεί ο Κατηγορούμενος.
6. Ο Κατηγορούμενος μετέβηκε στην οικία της Μ.Κ. 4 με το ίδιο αυτοκίνητο όπως και τις προηγούμενες φορές.
7. Κατά την είσοδο του στο σπίτι της Μ.Κ. 4, ο Κατηγορούμενος ανέφερε στην οικιακή βοηθό (Μ.Κ.5) ότι φοβάται το σκύλο με σκοπό να την απομακρύνει από τον χώρο.
8. Εισερχόμενο στην οικία το δεύτερο πρόσωπο κοίταζε γύρω γύρω.
9. Δεν υπογράφθηκε οποιοδήποτε έγγραφο και δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό για σκοπούς συντήρησης του συστήματος συναγερμού.
10. Το τηλεφώνημα που δέχθηκε η Μ.Κ.4 από τον γιο της Παύλο Δεκατρή σε σχέση με την παρουσία των τεχνικών στο σπίτι (θέση η οποία και δεν αμφισβητήθηκε) επιβεβαιώνει τις θέσεις της Μ.Κ.5 ως προς την παρουσία του Κατηγορούμενου στην οικία και τον λόγο για αυτό.
11. Η Μ.Κ.4 είδε για τελευταία φορά τα κοσμήματα της το πρωινό της συγκεκριμένης ημέρας και μέχρι την ώρα που καταφθάνει στην οικία ο Κατηγορούμενος η Μ.Κ.5 δεν έχει μπει στο δωμάτιο. Μέχρι δε να γίνει αντιληπτή η κλοπή των κοσμημάτων από την Μ.Κ.4, ουδείς άλλος έχει εισέλθει στο σπίτι πέραν της οικογένειας και του τεχνικού της εταιρείας Krypto ο οποίος μετέβηκε στην οικία το απόγευμα για σκοπούς ελέγχου του συστήματος και συνοδευόταν συνεχώς από κάποιον.
12. Ενώ ο Κατηγορούμενος αναφέρει στην ανώμοτη του δήλωση ότι στις 24.5.2013 εργαζόταν και ο γιος του ήταν άρρωστος με επιληψία, αποφασίζει να πάει στο σπίτι της Μ.Κ.4 με τον φίλο του (για τον οποίο ελάχιστα στοιχεία δίδει) για να «πιάσουν μια κοπέλα» και τελικά ο ίδιος φεύγει από εκεί με τα πόδια.
13. Η όλη γραμμή της υπεράσπισης όπως τέθηκε στους Μ.Κ.4 και 5 περί κλοπής των κοσμημάτων της παραπονούμενης από την Μ.Κ.5 σε συνεργασία με τον Andrian Tanasse δεν συμβαδίζουν με τα όσα ο ίδιος προέβαλε στην ανώμοτη του δήλωση.
14. Σε συνέχεια του στοιχείου 13 αμέσως πιο πάνω, προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος γνώριζε την ύπαρξη των κοσμημάτων που αποτυπώνονται στις φωτογραφίες Τεκμήρια 2 και
16. Η ύπαρξη ανοικτής πόρτας κατά τον χρόνο που η Μ.Κ.4 μεταβαίνει στην οικία της μετά το τηλεφώνημα του γιου της (με δεδομένη τη θέση της υπεράσπισης ότι τα κοσμήματα κλάπηκαν από συγκεκριμένο άτομο) δεικνύει την άτακτη φυγή του Κατηγορούμενου και του δεύτερου προσώπου από την οικία.
17. Από την κατάθεση της Μ.Κ.4, προέκυψε ότι όταν μετά το περιστατικό έγιναν κλήσεις στο κινητό τηλέφωνο του Κατηγορούμενου τόσο από την υπεύθυνη της εταιρείας Krypto όσο και από τον σύζυγό της, απάντησε μια γυναίκα η οποία ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο εξωτερικό ενώ κάτι τέτοιο δεν ίσχυε. Κρίνεται, λοιπόν, ότι η περιστατική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και συνοψίζεται αμέσως πιο πάνω είναι τέτοιας ποιότητας που να μπορεί να αποτελέσει στερεά βάση για καταδίκη του Κατηγορούμενου εφόσον τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας, μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας, την ενοχή του. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του Κατηγορούμενου είναι άμεση και δεν μπορεί να συμβιβαστεί με καμία άλλη λογική ερμηνεία. Δεν μπορεί κανένας λογικός άνθρωπος να δεχθεί ότι ο Κατηγορούμενος ο οποίος εισήλθε στην οικία της παραπονούμενης προσποιούμενος ότι είναι τεχνικός συντήρησης συστήματος συναγερμού με σκοπό να εξασφαλίσει είσοδο σε αυτή ενώ δεν εργαζόταν στην συγκεκριμένη εταιρεία τη δεδομένη στιγμή και εκμεταλλευόμενος την ιδιότητα ως ο υπάλληλος της εν λόγω εταιρείας στο παρελθόν δεν είναι ο δράστης ή ο συνεργός σε σχέση με την κλοπή των κοσμημάτων η οποία διαπιστώθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο και ενώ στο σπίτι δεν εισήλθε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στο μεσοδιάστημα. Σημειώνεται, τέλος, ότι οι θέσεις που εισήχθηκαν με την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου δεν θέτουν υπόβαθρο διαζευκτικής πιθανότητας. Και αυτό αναφέρεται, όχι με σκοπό την εναπόθεση του βάρους απόδειξης της αθωότητας του Κατηγορούμενου στους ώμους του, αλλά προκειμένου να καταδειχθεί ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία δεν αφήνει περιθώριο για άλλο ενδεχόμενο. Το συμπέρασμα για την ύπαρξη συνομωσίας πηγάζει σε μεγάλο βαθμό και είναι αλληλένδετο με την παρουσία του Κατηγορούμενου και του δεύτερου προσώπου στην οικία της Μ.Κ.4 και την εξασφάλιση εισόδου σε αυτήν παριστάνοντας και οι δύο ότι προσήλθαν για σκοπούς συντήρησης του συστήματος συναγερμού ως υπάλληλοι της εταιρείας Krypto ενώ με βάση την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία κατά τον ουσιώδη χρόνο τέτοια συντήρηση δεν ήταν προγραμματισμένη και ο Κατηγορούμενος δεν εργοδοτείτο εκεί. Η μεταφορά χαρτιών και σκάλας και η «εκμετάλλευση» της ιδιότητας του Κατηγορούμενου ως εργοδοτούμενου στην εταιρεία Krypto καταδεικνύει ακριβώς τη συμφωνία των δύο προσώπων και την πρόθεση τους για διάπραξη του αδικήματος της κλοπής, το οποίο και τελικά διέπραξαν. Σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής παρατηρείται ότι τα γεγονότα τα οποία καταδεικνύουν χωρίς οποιαδήποτε αμφιβολία ότι αυτό διαπράχθηκε από τον Κατηγορούμενο και το δεύτερο πρόσωπο (το οποίο τον συνόδευε) είναι τα όσα καταγράφονται στις σελίδες 32 και 33 πιο πάνω και ειδικότερα τα ακόλουθα: Από τη στιγμή που ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν εργοδοτείτο στην εταιρεία Krypto η παρουσία και η είσοδος του στην οικία της Μ.Κ.5 υπό τις περιστάσεις που αναφέρονται πιο πάνω δεικνύουν την πρόθεση του. Παράλληλα, το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος ζητά από την Μ.Κ.5 να βγάλει έξω το σκύλο και υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται πιο πάνω, να έχει την ευκαιρία να κινείται ανενόχλητος στο σπίτι.
18. Μέχρι τη στιγμή που η Μ.Κ.4 ανακαλύπτει την κλοπή των κοσμημάτων της ουδείς άλλος εισέρχεται στο σπίτι πέραν του τεχνικού της Krypto ο οποίος συνοδευόταν από κάποιον καθόσον χρόνο ήταν στο σπίτι.
19. Με δεδομένη τη θέση της κας Δήμου ως αυτή υποβλήθηκε στις Μ.Κ. 4 και 5 σε σχέση με την κλοπή των κοσμημάτων από την τελευταία σε συνεργασία με τον Andrian Tanasse, η εισήγηση της συνηγόρου ότι υπάρχουν αμφιβολίες ως προς τη διάπραξη του αδικήματος από τον Κατηγορούμενο ενόψει του ότι όταν φθάνει στο σπίτι η πόρτα του σπιτιού είναι ανοικτή, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Αντίθετα, το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με την μη υπογραφή οποιουδήποτε εγγράφου ή την πληρωμή κάποιου ποσού σε σχέση με την συντήρηση του συστήματος συναγερμού δεικνύει την άτακτη φυγή του Κατηγορούμενου.
20. Το γεγονός ότι με βάση την μη αμφισβητούμενη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσο η υπεύθυνη της Krypto όσο και ο σύζυγος της Μ.Κ.4, προσπαθούν την ίδια ημέρα να επικοινωνήσουν τηλεφωνικά με τον Κατηγορούμενο, και στα πλαίσια αυτά μια γυναίκα τους αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος απουσιάζει στο εξωτερικό ενώ κάτι τέτοιο δεν ίσχυε. Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι το γεγονός ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς τον ρόλο που ο Κατηγορούμενος και το δεύτερο πρόσωπο διαδραμάτισαν στη διάπραξη του αδικήματος της κλοπής δεν διαφοροποιεί την όλη εικόνα εφόσον η κατηγορία εναντίον του Κατηγορούμενου θεμελιώνεται στις διατάξεις του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το οποίο εξομοιώνει τη συνεργία με την αυτουργία. Το δε άρθρο 42 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ρητά προβλέπει ότι συνεργός μπορεί να κατηγορηθεί ως αυτουργός. Στην απόφαση Ch. Zakakiotis (Disco) Ltd. ν. Kalavas & Associates Ltd. κ.ά.

(1999)2 A.A.Δ. 523, επεξηγείται ότι το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα ρητά προβλέπει ότι ο κάθε ένας, ο οποίος εμπλέκεται στο αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σ' αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός (επί του ιδίου θέματος βλέπε επίσης Ajini κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 319 και Σοφοκλής Μαρκίδης ν. Διευθυντή Εσωτερικών Προσόδων

(1999)2 Α.Α.Δ. 598). Με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, κρίνεται ότι η Κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις δυο κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο