Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Xian Chunping, Αρ. Υπόθεσης: 36935/2012, 9/12/2015

(1)(α), 29 και 35 του Ποινικού Κώδικα, Kεφ. 154, (2η κατηγορία) και της διατήρησης οίκου ανοχής κατά παράβαση των άρθρων 156 και 35 του Κεφ. 154 (3η κατηγορία). Nα σημειωθεί ότι η Κατηγορούμενη παραδέχθηκε τις δυο αυτές κατηγορίες μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και αφού διατάχθηκε από το Δικαστήριο η διεξαγωγή δίκης εντός δίκης ενόψει έγερσης ζητήματος σε σχέση με τη θεληματικότητα της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 16.12.

1. Η πρώτη κατηγορία που επίσης αντιμετώπιζε η Κατηγορούμενη αφορούσε το αδίκημα της συνωμοσίας διακόπηκε στις 19.10.2015 και η Κατηγορούμενη απαλλάχθηκε από αυτήν. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, μεταξύ Οκτωβρίου 2012 και 11ης Δεκεμβρίου 2012 στη Λευκωσία η Κατηγορούμενη εν γνώση της αποζούσε μερικώς από τα κέρδη πορνείας, δηλαδή από την πορνεία που διεξήγαγαν η Lily και Hua, αγνώστων λοιπών στοιχείων, από την Κίνα (πρώτη κατηγορία) και κατά τις ίδιες ημερομηνίες, ενώ είχε υπό τον έλεγχο της, ως ενοικιάστρια του διαμερίσματος στην οδό Ζακύνθου αρ. 10, Διαμ. 202, διατήρησε τούτο ως οίκο ανοχής (δεύτερη κατηγορία). Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής είναι τα ακόλουθα: Την 11.12.2012 περί ώρα 14:45 ενώ o MK3, βρισκόταν στην οδό Ζακύνθου 10 για σκοπούς άλλης συντονισμένης επιχείρησης είδε τον ΜΚ1 να εξέρχεται του Διαμ. 202 της προαναφερθείσας οδού οπότε ο ΜΚ3 υπέδειξε την Αστυνομική του ταυτότητα και αφού τον ανέκρινε προφορικά ανέφερε ότι μετέβηκε στο πιο πάνω διαμέρισμα για να έλθει σε σεξουαλική επαφή με μια Κινέζα έναντι του χρηματικού ποσού των €
2. Ακολούθως ο ΜΚ3 μετέβηκε στο πιο πάνω διαμέρισμα όπου διαπίστωσε ότι σε αυτό ευρίσκονταν η Κατηγορούμενη μαζί με άλλο άτομο. Από πληροφορίες που εξασφάλισε το ΟΠΕ Λ/σίας αυτό χρησιμοποιόταν ως οίκος ανοχής. Την 11.12.2012 και περί ώρα 19:35 ο ΜΚ12 μετέβηκε με την ΜΚ8 στο Διαμ. 202 στην oδo Ζακύνθου 10 στην Παλλουριώτισσα, Λευκωσία για εκτέλεση εντάλματος κατόπιν πληροφορίας ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα χρησιμοποιείται ως οίκος ανοχής. Στο μέρος κατέφθασαν για την εκτέλεση και άλλα μέλη του ΟΠΕ και διερμηνέας της κινέζικης γλώσσας. Η ώρα 19:40 εισήλθαν στο πιο πάνω διαμέρισμα το οποίο αποτελείτο από τρία υπνοδωμάτια και με την βοήθεια των πιο πάνω Αστυνομικών ο ΜΚ12 το ερεύνησε. Στο διαμέρισμα βρισκόταν η ένοικος, δηλαδή η Κατηγορούμενη με την δίχρονη κόρη της και άλλο άτομο η οποία ανέφερε ότι ήταν επισκέπτρια στο διαμέρισμα. Αρχικά μέσω της ΜΚ7 ο ΜΚ12 εξήγησε το περιεχόμενο του εντάλματος στην Κατηγορούμενη, ερεύνησε την τσάντα που είχε στην κατοχή της το άλλο άτομο όπου κατάσχεσε από αυτή εννέα προφυλακτικά, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας l-Phone και το χρηματικό ποσό των €
3. Ακολούθως μέσω της διερμηνέα της επιστήθηκε η προσοχή της στο Νόμο. Σε σόμπα που βρισκόταν στο σαλόνι του διαμερίσματος ήταν τοποθετημένο ένα τσαντάκι από το οποίο ο ΜΚ12 κατάσχεσε το χρηματικό ποσό των €500 και τέσσερα κινητά τηλέφωνα. Στην ερεύνα που έγινε στο δεύτερο υπνοδωμάτιο εντοπίστηκαν σε έπιπλο και κατασχέθηκαν 8 προφυλακτικά και δεκαέξι κουτιά προφυλακτικών που περιείχαν 3 προφυλακτικά το καθένα. Στο τρίτο υπνοδωμάτιο κατασχέθηκε ένα περιοδικό πορνογραφικού περιεχομένου. Σε έρευνα που έγινε στην τουαλέτα εντοπίστηκαν στον κάλαθο 5 χρησιμοποιημένα προφυλακτικά που περιείχαν άσπρη ουσία και 4 περιτυλίγματα προφυλακτικών τα οποία επίσης κατασχέθηκαν. Επιστήθηκε η προσοχή της στο Νόμο και απάντησε «I didn t make anything». Επίσης κατά την διάρκεια της έρευνας φωτογραφήθηκαν τόσο τα υπνοδωμάτια όσο και τα τεκμήρια. Σε μαρτυρία του ο ΜΚ1 αναφέρει ότι πήρε τηλέφωνο ένα άγνωστο αριθμό κινητού τηλεφώνου που το απάντησε κάποια άγνωστη του η οποία πριν ένα μήνα του είχε στείλει ένα μήνυμα στο κινητό του τηλέφωνο και την ερώτησε εάν ήθελε να έρθει σε σεξουαλική επαφή μαζί του και αυτή του ζήτησε €
4. Συμφωνήθηκε να πληρώσει μόνο €20 και διευθετήθηκε συνάντηση την ίδια ημέρα μεσημέρι έξω από την Ευαγγελίστριας στην Παλ/σα. Αφού συναντήθηκαν εκεί μετέβηκαν στο διαμέρισμα της στην Παλ/σα όπου είχε σεξουαλική επαφή μαζί της στο διαμέρισμα της έναντι πληρωμής ποσού €
5. Χρησιμοποίησε προφυλακτικό το οποίο άφησε στο υπνοδωμάτιο. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι την 11.12.2012 το μεσημέρι πήγε στο διαμέρισμα μιας Κινέζας που την γνωρίζει με το όνομα Μελίνα. Ως ανέφερε την γνώριζε εδώ και ένα μήνα και την είχε επισκεφθεί στο διαμέρισμα στο παρελθόν άλλη μια φορά. Πήγε εκεί μετά από πρόσκληση του από την Μελίνα για να καταναλώσουν αλκοόλ. Εκεί βρισκόταν και μια άλλη Κινέζα η οποία του συστήθηκε ως Έλενα. Ενώ κατανάλωναν το ποτό τους η Έλενα προσφέρθηκε να του κάνει μασάζ. Πήγαν στο υπνοδωμάτιο, όπου είχε σεξουαλική επαφή με το άτομο αυτό. Στη συνέχεια συνέχισε το ποτό του με τις δύο Κινέζες μέχρι την ώρα που ήρθε η Αστυνομία και δεν πλήρωσε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό. Την 11 με 12.12.2012 στο ΤΑΕ Λ/σίας ο ΜΚ12 έλαβε κατάθεση από την Κατηγορούμενη όπου αναφέρει τα εξής: Διαμένει στο συγκεκριμένο διαμέρισμα από τον Σεπτέμβριο του 2012 μαζί με τη 2χρονη κόρη της το οποίο ενοικιάζει από τον ΜΚ
6. Tην 11.12.2012 περί ώρα 13:30 το άλλο πρόσωπο που βρέθηκε μαζί της στο διαμέρισμα την επισκέφθηκε και κατά την διάρκεια της παραμονής τους δεν εισήλθε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στο διαμέρισμα της. Το ποσό που κατασχέθηκε αποτελούσε πληρωμές από ράψιμο και σιδέρωμα. Για τα 5 χρησιμοποιημένα προφυλακτικά ανέφερε ότι αυτά χρησιμοποιήθηκαν με τον φίλο της κατά τον Δεκέμβριο του οποίου δεν επιθυμούσε να αναφέρει το όνομα του. Στη συνέχεια την 11.12.2012 την επισκέφθηκε στο διαμέρισμα της κάποιος Μάκης με τον οποίον είχε σεξουαλική επαφή. Μετά το τέλος της σεξουαλικής επαφής ο Μάκης της έδωσε το ποσό των €20 ευρώ για χριστουγεννιάτικο δώρο. Κατά την σεξουαλική επαφή χρησιμοποιήθηκε προφυλακτικό το οποίο στην συνέχεια τοποθετήθηκε στον κάλαθο της τουαλέτας. Ως ανέφερε γνώρισε τον Μάκη τυχαία την ίδια ημέρα όταν ο ίδιος την πήρε τηλέφωνο. Ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο άτομο στο διαμέρισμα. Την 16.12.2012 περί ώρα 16:30 στο ΤΑΕ Λ/σίας ο ΜΚ2 είδε και αναγνώρισε το άλλο άτομο που βρέθηκε στο διαμέρισμα ως την γυναίκα με την οποία είχε σεξουαλική επαφή χωρίς να πληρώσει. Την 16.12.2012 και περί ώρα 1835 στο ΤΑΕ Λ/σίας ο ΜΚ-1 είδε και αναγνώρισε την Κατηγορούμενη ως την γυναίκα που είχε σεξουαλική επαφή έναντι πληρωμής του ποσού των €
7. Από εξετάσεις που έγιναν στα κινητά τηλέφωνα που κατασχέθηκαν εντοπίστηκε ο αριθμός 99-437704 που ανήκει στον ΜΚ10 στις εισερχόμενες κλήσεις του κινητού τηλεφώνου. Στις 16.12.2012 και περί ώρα 21:05 ο ΜΚ10 στο ΤΑΕ Λ/σίας είδε και αναγνώρισε την Κατηγορούμενη ως την γυναίκα που τον Οκτώβρη του 2012 είχε σεξουαλική επαφή στο διαμέρισμα της στην Παλλουριώτισσα έναντι πληρωμής του ποσού των €30 και ως την γυναίκα που τον Νοέμβρη του 2012 πλήρωσε με το ποσό των €40 για την σεξουαλική επαφή που είχε με κάποια φίλη της στο διαμέρισμα. Σε θεληματική κατάθεση της η κατηγορούμενη στις 16.12.2012 και ώρα 22:35-23:00 στο ΤΑΕ Λ/σίας ανέφερε ότι από τον Οκτώβριο του 2012 μέχρι την ημέρα της σύλληψης της είχε πέραν των 10 σεξουαλικών επαφών στο διαμέρισμα της στην Παλλουριώτισα με διάφορους άνδρες έναντι του χρηματικού ποσού των €30 ενώ παράλληλα στο διαμέρισμα της είχαν σεξουαλικές επαφές και δύο Κινέζες ονόματι Lily και Hua αγνώστων λοιπών στοιχείων οι οποίες 15 ημέρες πριν την σύλληψη της έφυγαν από την Κύπρο. Και αυτές πληρώνονταν για τις σεξουαλικές επαφές που είχαν στο διαμέρισμα της. Όπως ανέφερε αυτές είχαν πέραν των 10 σεξουαλικών επαφών στο διαμέρισμα της και αυτή μόνο μια φορά επωφελήθηκε οικονομικά όταν πήρε το ποσό των €10 για τη χρήση του διαμερίσματος. Στο στάδιο της έκθεσης γεγονότων η κα Χαραλάμπους κατέθεσε στο Δικαστήριο δέσμη φωτογραφιών ως Τεκμήριο Α καθώς επίσης την ανακριτική κατάθεση της Κατηγορούμενης στην κινεζική και αγγλική γλώσσα ως Τεκμήρια Β1 και Β2 αντίστοιχα. Παράλληλα, η κα Χαραλάμπους δήλωσε ότι η Κατηγορούμενη δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, όπως επίσης ότι έχουν δημιουργηθεί έξοδα ύψους €110 αναφορικά με την υπόθεση. Χωρίς να αμφισβητήσει τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, o συνήγορος υπεράσπισης εξέφρασε καταρχήν την απολογία της Κατηγορούμενης και ζήτησε από το Δικαστήριο να την κρίνει με επιείκεια λαμβάνοντας υπόψη ότι η Κατηγορούμενη προέβηκε στη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία κρίθηκε ένοχη η Κατηγορούμενη, ο κ. Κωνσταντίνου εισηγήθηκε όπως το Δικαστήριο λάβει σοβαρά υπόψη του ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν σε μια πολύ μικρή χρονική περίοδο, όπως επίσης ότι το όφελος που απεκόμισε η Κατηγορούμενης ήταν πολύ περιορισμένο. Σε ότι αφορά τις προσωπικές της περιστάσεις, ο κ Κωνσταντίνου υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας από όπου προκύπτει ότι η Κατηγορούμενη είναι ηλικίας 40 ετών και κατάγεται από την Κίνα. Σπούδασε στη χώρα της ως μοντελίστ. Διαμένει στην Κύπρο από το 2004, όπου μετέβηκε προκειμένου να εργαστεί ως οικιακή βοηθός. Εργάστηκε για μικρή χρονική περίοδο ως οικιακή βοηθός και στη συνέχεια διέκοψε το συμβόλαιο λόγω των άσχημων συνθηκών εργασίας που είχε. Μετά από την άδεια που της παραχωρήθηκε από το τμήμα αλλοδαπών άρχισε να εργάζεται ως αυτοεργοδοτούμενη κατ οίκον καθαρίστρια και ως ράπτρια με εισόδημα περί τα €800 μηνιαίως, εργασία την οποία εκτελεί μέχρι σήμερα. Το 2010, μετά από μακροχρόνια σχέση, παντρεύτηκε με Κύπριο και από το γάμο της απέκτησε την κόρη της, η οποία είναι σήμερα 5 χρονών. Το 2012 η Κατηγορούμενη πήρε διαζύγιο. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφέρεται ότι το παιδί της Κατηγορούμενης διαμένει μαζί της, τόσο ο ίδια η Κατηγορούμενη όσο και ο συνήγορος της, δήλωσαν στο Δικαστήριο ότι από την ημερομηνία της σύλληψης της Κατηγορούμενης σε σχέση με τα υπό κρίση αδικήματα, το παιδί ζει με τον πατέρα του και η Κατηγορούμενη έχει επαφή μαζί του τρείς φορές την εβδομάδα. Ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο όπως για σκοπούς μετριασμού της ποινής της Κατηγορούμενης ληφθεί υπόψη η έστω και στο στάδιο αυτό παραδοχή της, το λευκό ποινικό της μητρώο, καθώς επίσης το γεγονός ότι στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε η Κατηγορούμενη δεν διέπραξε οποιοδήποτε άλλο ποινικό αδίκημα. Καταλήγοντας, ο κ Κωνσταντίνου ευσεβάστως εισηγήθηκε πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει στην Κατηγορούμενη ποινή στερητικής της ελευθερίας της να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και να αναστείλει την εκτέλεση της καθότι όπως υποστήριξε συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο ενόψει της μεμονωμένης φύσης του περιστατικού και των συνεπειών που η φυλάκιση θα έχει στην θυγατέρα της Κατηγορούμενης, την οποία και συντηρεί οικονομικά εφόσον ο πατέρας της είναι άνεργος. Αναμφίβολα τα αδικήματα που παραδέχτηκε ότι διέπραξε η Κατηγορούμενη είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο Νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (βλέπε μεταξύ άλλων Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Σε ότι αφορά το αδίκημα της εκμετάλλευσης πόρνης σχετικό είναι το άρθρο164

(1)(α) του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια και/ή πρόστιμο μέχρι Λ.Κ.10.000 ή και τις δύο ποινές, ενώ το αδίκημα της διατήρησης οίκου ανοχής τιμωρείται ως πλημμέλημα με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια, ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ. 1.500 ή και με τις δύο αυτές ποινές. Η ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών προκύπτει και από την ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσεως, γεγονός για το οποίο αντλώ δικαστική γνώση από τον αριθμό υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γεωργίου

(1999)2 Α.Α.Δ. 644 τονίστηκε ότι το αδίκημα του άρθρου 164 του Ποινικού Κώδικα δεν καταπολεμά μόνο την εκμετάλλευση της ακολασίας, αλλά και την πράξη ως εστία εγκληματικότητας. Υποδείχθηκε, παράλληλα, ότι τέτοιου είδους παράνομες συμπεριφορές συνιστούν μελανό στοιχείο στο κοινωνικό και πολιτιστικό επίπεδο της χώρας μας και ως εκ τούτου θα πρέπει να αντικρίζονται με την ανάλογη σοβαρότητα (βλέπε επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Κωνσταντινίδης

(1998)2 Α.Α.Δ. 21 και Κλεοβούλου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 17). Επί τούτου γίνεται παραπομπή στις ακόλουθες υποθέσεις οι οποίες είναι ενδεικτικές: Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοφίδη

(2004)2 Α.Α.Δ. 179 ο εφεσίβλητος αντιμετώπιζε το αδίκημα του αποζείν από κέρδη πορνείας κατά παράβαση του άρθρου 164 του Κεφ. 154. Μετέτρεψε δύο αλλοδαπές σε πόρνες και τις εκμεταλλεύτηκε με στυγνό τρόπο κατακρατώντας τα προσωπικά τους αντικείμενα και όλα τα χρήματα που εισέπρατταν όταν τις ανάγκαζε να εκδίδονται. Περαιτέρω τις απειλούσε και τις εκβίαζε με διάφορους τρόπους. Η ποινή φυλάκισης εννέα μηνών που επιβλήθηκε πρωτοδίκως κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αυξήθηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών. Τα γεγονότα της πιο πάνω υπόθεσης όπως διαφαίνεται είναι σοβαρότερα από τα γεγονότα της παρούσας. Στην υπόθεση Αυξεντίου άλλως Μπίλλυς ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 5 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 18 μηνών από το πρωτόδικο Δικαστήριο για το αδίκημα του αποζείν από κέρδη πορνείας. Κατ' έφεση η ποινή φυλάκισης μειώθηκε σε ένα χρόνο ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο επιβάλλοντας την πιο πάνω ποινή λειτούργησε με την σκέψη πως το ανώτατο όριο ήταν 5 χρόνια ενώ τότε προβλεπόταν ποινή φυλάκισης μέχρι 2 χρόνια, λαμβάνοντας επίσης υπόψη του το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντα και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Στην υπόθεση Γιαλλούρης ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 285 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης δυο ετών στην κατηγορία του αποζείν μερικώς από τα κέρδη πορνείας. Ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε την απειλή βιαιοπραγίας για να εξαναγκάσει την παραπονούμενη να εκπορνεύεται με πελάτες της μπυραρίας. Τέλος, γίνεται παραπομπή στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Ανδρέα Κωνσταντινίδη

(1998)2 Α.Α.Δ. 17, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης τεσσάρων μηνών που επιβλήθηκε στον δεύτερο εφεσίβλητο, άντρα ηλικίας 57 ετών, ο οποίος βοηθούσε στο καμπαρέ ως μεσάζων μεταξύ πελάτη και κοπέλας, αν και την χαρακτήρισε επιεική. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι όπως προκύπτει από τα γεγονότα που πλαισιώνουν την παρούσα υπόθεση, στην υπό κρίση περίπτωση δεν υπάρχουν τα επιβαρυντικά στοιχεία της εκμετάλλευσης προσώπων που υπήρχαν στις υποθέσεις όπου έχουν επιβληθεί μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης, ούτε διαπιστώνονται στοιχεία εξαναγκασμού ή παρακίνησης των προσώπων αυτών στην πορνεία. Σύμφωνα πάντοτε με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Παρόλα αυτά, θα πρέπει να τονιστεί ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας των αδικημάτων ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 98/2012, απόφαση ημερομηνίας 10.10.2012). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132 και Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Για σκοπούς προσδιορισμού της ποινής που θα επιβληθεί στην Κατηγορούμενη λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω, ενώ επιβαρυντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι τα υπό κρίση αδικήματα διαπράχθηκαν σε χώρο όπου κατά τον ουσιώδη χρόνο διέμενε ένα παιδί ηλικίας 2 ετών, με ότι αυτό συνεπάγεται. Προς όφελος της Κατηγορούμενης και για σκοπούς μετριασμού της ποινής της λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα: - Την παραδοχή της έστω και στο στάδιο αυτό, ήτοι μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και αφού είχε διαταχθεί η διεξαγωγή δίκης εντός δίκης. - Το λευκό ποινικό μητρώο της. - Το μικρό οικονομικό όφελος που απεκόμισε η Κατηγορούμενη από τη διάπραξη των υπό κρίση αδικημάτων. - Οι προσωπικές της περιστάσεις όπως προκύπτουν μέσα από το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας και όπως εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από τον συνήγορο υπεράσπισης και ειδικότερα το γεγονός ότι είναι μητέρα ενός ανήλικου παιδιού, το οποίο, ωστόσο, από την ημερομηνία της σύλληψης της Κατηγορούμενης σε σχέση με την παρούσα υπόθεση διαμένει με τον πατέρα του. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση σίγουρα δεν είναι από τις χειρότερες περιπτώσεις διάπραξης αδικημάτων αυτής της φύσεως αφού με βάση τα γεγονότα που εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα πρόσωπα που πρόσφεραν αγοραίο έρωτα εντός του διαμερίσματος της Κατηγορούμενης προέβαιναν στις συγκεκριμένες πράξεις με την θέλησή τους (χωρίς να εξαναγκάζονται ή να παρακινούνται προς τούτο από την Κατηγορούμενη) και εισέπρατταν το μεγαλύτερο μέρος του ποσού που πληρωνόταν για αυτές. Βεβαίως οι ηθικές προεκτάσεις των αδικημάτων σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αγνοηθούν. Τέλος, λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος που διέρρευσε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα, οπότε και το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι η καθυστέρηση στην έναρξη της ποινικής δίωξης με την καταχώρηση της υπόθεσης λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής. Ο λόγος για τον οποίο η καθυστέρηση λαμβάνεται υπόψη είναι η μεταβολή των προσωπικών συνθηκών του παραβάτη. Όπου, όμως, ο κατηγορούμενος ευθύνεται για την καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης δεν μπορεί να την επικαλείται ως ελαφρυντικό παράγοντα (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Πεγειώτη και άλλης (Αρ.2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Παρόλα αυτά, η παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι την ημερομηνία επιβολής ποινής, είναι ένας παράγοντας που από μόνος του λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στην επιβολή της ποινής, ιδιαίτερα αν η σοβαρότητα του αδικήματος δικαιολογεί την επιβολή ποινής φυλάκισης (βλέπε μεταξύ άλλων Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης

(1993)2 Α.Α.Δ. 358). Με βάση τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση ως εκτέθηκαν από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής αλλά και κατόπιν μελέτης του φακέλου του Δικαστηρίου παρατηρώ ότι η υπόθεση καταχωρήθηκε χωρίς καμία καθυστέρηση (ήτοι στις 20.12.2012) ενώ σε σχέση με την πορεία της υπόθεσης μπορεί να λεχθεί ότι υπεύθυνη για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην έκβασή της ήταν και η ίδια η Κατηγορούμενη λόγω της αλλαγής δικηγόρου και της μη παραδοχής της στις κατηγορίες, ως, βέβαια, είχε κάθε δικαίωμα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το Δικαστήριο δεν μπορεί να αγνοήσει το χρονικό διάστημα των 3 ετών περίπου από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα. Καθοδηγούμενη από τη σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων καθώς και όλους τους επιβαρυντικούς παράγοντες οι οποίοι σημειώθηκαν πιο πάνω, και χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στην Κατηγορούμενη είναι αυτή της στερητικής της ελευθερίας. Επιβάλλονται, λοιπόν, στην Κατηγορούμενη οι ακόλουθες ποινές: Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 45 ημερών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στην Κατηγορούμενη να συντρέχουν. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή των πιο πάνω ποινών θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσον συντρέχουν λόγοι για αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν ως ήταν η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Η ευχέρεια του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 186(Ι)/2003. Όπως δε έχει επανειλημμένα λεχθεί, η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά αφού το Δικαστήριο αποφασίσει το ύψος της ποινής ακολούθως εξετάζει κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Σε σχέση με τις αρχές για αναστολή ποινής φυλάκισης αντλώ καθοδήγηση από την πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου

(1994)2 ΑΑΔ 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 CLR 45, Athanasiou v. Republic

(1978)2 CLR 17, Koukos v. Police

(1986)2 CLR 1, Δημοκρατία ν. Πέπη

(1990)2 ΑΑΔ 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 ΑΑΔ 303, Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 39, Τραλαλάς ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 323, Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 148 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κανάρη (αρ. 2)

(2005)2 ΑΑΔ 327. Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, εξετάζω τόσο τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων όσο και τις προσωπικές συνθήκες της Κατηγορούμενης. Όπως έχω ήδη αναφέρει η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία διέπραξε η Κατηγορούμενη και η ανάγκη αποτροπής είναι δεδομένες και το Δικαστήριο έχει καθήκον να πατάξει τέτοιες αξιόποινες συμπεριφορές. Χωρίς σε καμία περίπτωση να παραγνωρίζω το λευκό ποινικό μητρώο της Κατηγορούμενης σε συνάρτηση με την περιορισμένη χρονική περίοδο εντός της οποίας διαπράχθηκαν τα αδικήματα και το μικρό οικονομικό όφελος το οποίο απεκόμισε η Κατηγορούμενη συνεπεία των άνομων πράξεων της, κρίνω ότι με δεδομένη τη σοβαρότητα των αδικημάτων δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης που της έχει επιβληθεί. Επαναλαμβάνω ότι όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν ληφθεί δεόντως υπόψη τόσο σε σχέση με το είδος όσο και σε σχέση με το ύψος της επιβληθείσας ποινής. Παρόλα αυτά, δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να δικαιολογείται η παροχή μιας «δεύτερης» ευκαιρίας στην Κατηγορούμενη. Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί να εκτελεστεί άμεσα. Ενόψει της επιβολής άμεσης ποινής φυλάκισης, το ποσό των εξόδων εκ €110,00 να καταβληθεί από την Δημοκρατία. Τα κινητά τηλέφωνα τα οποία είναι τεκμήρια να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους και τα χρηματικά ποσά που επίσης είναι τεκμήρια, να κατασχεθούν και να δοθούν (με τη σύμφωνη γνώμη της υπεράσπισης) στο ίδρυμα «Ένα όνειρο μια Ευχή». Τα υπόλοιπα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ......................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο