← Κύπρος

ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Υ. P. Trade & Service Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1067/11, 18/11/2015

ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Υ. P. Trade & Service Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1067/11, 18/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B116 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Κωνσταντίνου, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1067/11 ΕΠΑΡΧΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ -εναντίον-

  1. Υ. P. Trade & Service Ltd
  2. Ιωάννης Πιριπίτσης
  3. Παρασκευάς Κωνσταντίνου
  4. Γεωργία Παμπόρη Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 18 Νοεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Φωτιάδου Για Κατηγορουμένη 1: κος Βορκάς ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπόθεση αυτή παρέμεινε για ακρόαση, σε σχέση με την Κατηγορούμενη
  5. Οι υπόλοιποι Κατηγορούμενοι παραδέχτηκαν ενοχή στις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν σε προγενέστερο στάδιο και τους επιβλήθηκε ποινή. Η Κατηγορούσα Αρχή δε ζήτησε την έκδοση, σύμφωνα με το άρθρο 20 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, διαταγμάτων εναντίον τους. Η Κατηγορούμενη 1, αντιμετωπίζει συνολικά 13 κατηγορίες, οι οποίες αναφέρονται σε παραβιάσεις του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.
  6. Από κοινού τα δύο μέρη δήλωσαν ως παραδεκτά γεγονότα, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, τα ακόλουθα: Οι Κατηγορούμενοι 3 και 4 είναι κατά ½ συνιδιοκτήτες του ακινήτου, το οποίο αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο, μέχρι και σήμερα, είναι νομότυπα εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών. Εντός του ακινήτου που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο, ευρίσκονται διάφορα υποστατικά τα οποία έχουν ανεγερθεί χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών από τις αρμόδιες αρχές. Για την Κατηγορούσα Αρχή, έδωσε μαρτυρία μια μάρτυρας, η Κωνσταντίνα Κατελάρη, η οποία είναι Επαρχιακή Επόπτρια Οικοδομών στην Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας. Κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσε καθήκοντα Βοηθού επαρχιακού Επόπτη στην Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας και μεταξύ των καθηκόντων της, ήταν και η εξέταση αιτήσεων για παραχώρηση άδειας οικοδομής, για οικοδομές οι οποίες κτίζονταν στην κοινότητα Νήσου. Κατόπιν καταγγελίας για οικοδομικές εργασίες χωρίς άδεια στο επίδικο τεμάχιο, πραγματοποίησε επιτόπια επίσκεψη, όπου και διαπίστωσε ότι η ενοικιάστρια εταιρεία του τεμαχίου, η οποία ήταν η Κατηγορούμενη 1, είχε ξεκινήσει οικοδομικές εργασίες εντός του τεμαχίου. Ετοίμασε σχετικά σημειώματα, στα οποία κάνει αναφορά στις διάφορες οικοδομές οι οποίες έχουν ανεγερθεί, κατέχονται και χρησιμοποιούνται στο επίδικο ακίνητο χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση των απαραίτητων αδειών από την αρμόδια αρχή. Επίσης, αναφέρθηκε στις ενέργειες που έκανε για ετοιμασία και καταχώρηση της υπόθεσης αυτής. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασή της κατέθεσε τα ακόλουθα 5 τεκμήρια: Τεκμήριο 1 Σημείωμα, υπ΄ αριθμό 28, στο οποίο αναφέρονται οι διαπιστώσεις της κατά την επιτόπια επίσκεψη στο ακίνητο, ως τα αναφερόμενα στη Γραπτή της Δήλωση. Τεκμήριο 2 Σημείωμα, υπ΄ αριθμό 34, στο οποίο αναφέρονται οι διαπιστώσεις της κατά τη δεύτερη επιτόπια επίσκεψη στο ακίνητο, ως τα αναφερόμενα στη Γραπτή της Δήλωση. Τεκμήριο 3 Έκθεση που ετοίμασε η ΜΚ1, με την οποία συνιστά τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον των Κατηγορούμενων. Τεκμήριο 4 Ενοικιαστήριο Έγγραφο μεταξύ των Κατηγορούμενων 3 και 4 ως ιδιοκτητών και της Κατηγορούμενης 1 ως ενοικιάστριας, του ακινήτου το οποίο αναφέρεται στο Κατηγορητήριο. Τεκμήριο 5 Πιστοποιητικό Διευθυντών και Γραμματέων της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας, από τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη. Κατά την αντεξέτασή της, ο δικηγόρος της Υπεράσπισης, αυτό που προσπάθησε να αναδείξει, ήταν το γεγονός ότι για τα χτίσματα τα οποία ευρίσκονται στο επίδικο τεμάχιο δεν φέρει ευθύνη η Κατηγορούμενη 1, αλλά ο Κατηγορούμενος 2, ο οποίος ήδη έχει παραδεχθεί ενοχή. Προς απόδειξη του εν λόγω ισχυρισμού, κατέθεσε τα τεκμήρια 6 έως και 9, σύμφωνα με τα οποία αποδεικνύεται το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία, δεν είχε καμία σχέση με το επίδικο ακίνητο, αλλά υπεύθυνος ήταν ο Κατηγορούμενος
  7. Τα εν λόγω τεκμήρια είναι τα ακόλουθα: Τεκμήριο 6 Επιστολή Κατηγορούμενου 3, προς Κατηγορούσα Αρχή, ημερομηνίας 28/11/2011, με την οποία ζητεί παράταση χρόνου για άρση των παραβάσεων, λόγω του ότι το τεμάχιο ευρίσκεται υπό την κατοχή του Κατηγορούμενου 2, ο οποίος εκείνη την περίοδο ήταν υπό κράτηση. Τεκμήριο 7 Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με αριθμό 56/2013, με ενάγοντες του Κατηγορούμενους 3 και 4 και εναγόμενο τον Κατηγορούμενο
  8. Τεκμήριο 8 Ένορκη Δήλωση του Κατηγορουμένου 3, ημερομηνίας 5/2/2013, η οποία έχει κατατεθεί στα πλαίσια της αγωγής 56/
  9. Τεκμήριο 9 Χειρόγραφη επιστολή, του Κατηγορουμένου 2 και της Κατηγορούμενης 1, προς την Κατηγορούσα Αρχή, στην οποία αναφέρεται μεταξύ άλλων, ότι τα όσα έχουν ανεγερθεί εντός του επίδικου ακινήτου, ήταν με έξοδα της Κατηγορούμενης
  10. Η ΜΚ1, καθόλη τη διάρκεια της αντεξέτασής της, παρέμεινε σταθερή στη θέση της, ότι υπεύθυνη για τις παραβάσεις στο ακίνητο ήταν και η Κατηγορούμενη
  11. Της έγιναν υποβολές ότι το Τεκμήριο 4, είχε λήξει κατά το επίδικο χρονικό διάστημα και επομένως κατά το επίδικο χρονικό διάστημα η Κατηγορούμενη 1, δεν είχε κατοχή ή χρήση του επίδικου ακινήτου. Το ζήτημα της κατοχής και χρήσης ακινήτου, εξήγησε η ΜΚ1, πέραν από τις επιτόπιες επισκέψεις της, τεκμηριώνεται και από έγγραφα στην κατοχή της Κατηγορούσας Αρχής, όπως και το Τεκμήριο 4, η ύπαρξη του οποίου δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί. Επίσης, απέρριψε τη θέση του δικηγόρου της Υπεράσπισης, ότι από το Τεκμήριο 9 συνάγεται ότι η μόνη ανάμιξη της Κατηγορούμενης 1, ήταν η καταβολή και μόνο των εξόδων για την ανέγερση των επίδικων υποστατικών. Μετά το πέρας και της μαρτυρίας της ΜΚ1, η Κατηγορούσα Αρχή δήλωσε ότι αυτή ήταν η υπόθεσή της. Το Δικαστήριο, αφού έκρινε ότι σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, η Κατηγορούσα πέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης 1, την κάλεσε να προβάλει την υπεράσπισή της. Η Κατηγορουμένη 1, επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής και αμφότερα τα μέρη προχώρησαν σε αγορεύσεις. Συνοψίζοντας τις θέσεις, των πλευρών έτσι όπως αυτές καταγράφονται στις αγορεύσεις τους, επιγραμματικά θα έλεγα ότι: (α) Η δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής, ισχυρίζεται ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί και τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί, έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η υπόθεσή της. (β) Σύμφωνα με το δικηγόρο της Υπεράσπισης, αρκεί να δει κάποιος το σημείο (ε) στο Τεκμήριο 1, όπου αναγράφεται ότι «Τα επίδικα υποστατικά δεν εμπίπτουν μόνο στο χώρο που ενοικιάζεται από τον κ. Πιριπίτση (Y. P. Trade & Service Ltd)». Στο εν λόγω σημείο, ως είναι η θέση του, η αναφορά του Κατηγορούμενου 2, δείχνει ξεκάθαρα την απόλυτή του ευθύνη και για αυτό το λόγο, το όνομα της Κατηγορούμενης 1 είναι σε παρένθεση. Επίσης, συνεχίζει, το Τεκμήριο 4 είχε λήξει κατά το επίδικο χρονικό διάστημα και δεν ανανεώθηκε και επομένως δεν έχει αποδειχτεί κατοχή των επίδικων υποστατικών από την Κατηγορούμενη 1, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα. Τέλος, το Τεκμήριο 9 είναι η θέση του, ότι συνιστά αποδοχή ευθύνης από τον Κατηγορούμενο 2, ο οποίος ως ισχυρίζεται ο δικηγόρος της Υπεράσπισης ξεκαθαρίζει στο εν λόγω τεκμήριο ότι αυτός έπραξε τα αδικήματα και η μόνη συμβολή της Κατηγορούμενης 1 είναι ότι οι εργασίες έγιναν με δικά της έξοδα. Ενόψει των πιο πάνω είναι η θέση του, ότι η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί. Η ΜΚ1, η μοναδική μάρτυρας της υπόθεσης αυτής, μου έκανε ιδιαίτερα καλή εντύπωση. Οι απαντήσεις της ήταν άμεσες, ειλικρινείς και σαφέστατες. Δίδει την ασφαλή εντύπωση ότι τα όσα κατέθεσε είναι αληθή. Οι θέσεις της, δεν κλονίστηκαν στο ελάχιστο κατά την αντεξέτασή της, αντιθέτως η αμεσότητά και η ειλικρίνεια της ήταν τέτοια, που με κάθε απάντησή της κατά την αντεξέτασή της, αποδυνάμωνε τα επιχειρήματα και τις υποβολές που της γίνονταν. Πέραν της πιο πάνω διαπίστωσης του Δικαστηρίου, σημειώνεται βεβαίως και το ότι συνιστά παραδεκτό γεγονός, το ότι εντός του ακινήτου που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο, ευρίσκονται διάφορα υποστατικά τα οποία έχουν ανεγερθεί χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών από τις αρμόδιες αρχές (χωρίς οι δικηγόροι με τη δήλωσή τους, να διευκρινίζουν συγκεκριμένα σε ποια υποστατικά εντός του ακινήτου αναφέρονται). Η δε μαρτυρία της ΜΚ1 σε σχέση με τα συγκεκριμένα υποστατικά για τα οποία δεν έχει εξασφαλιστεί άδεια από τις αρμόδιες αρχές, όπως αυτά περιγράφονται στο Κατηγορητήριο, παρέμεινε αναντίλεκτη. Δέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ1, στην ολότητά της, ότι δηλαδή, εντός του επίδικου υποστατικού έχουν ανεγερθεί τα υποστατικά τα οποία αναφέρονται στο Κατηγορητήριο, χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή και ότι η Κατηγορούμενη 1 το επίδικο χρονικό διάστημα, είχε την κατοχή του ακινήτου. Τα αμέσως πιο πάνω από τη στιγμή που γίνεται αποδεκτή η μαρτυρία της ΜΚ1, συνιστούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Η Κατηγορούμενη 1, όπως είχε κάθε δικαίωμα να πράξει επέλεξε να μη δώσει μαρτυρία. Κατ΄ αρχήν, σημειώνεται η δεδομένη αρχή, ότι το βάρος απόδειξης σε ποινικές διαδικασίες, το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στον Κανόνα αυτό όμως, υπάρχουν εξαιρέσεις, μεταξύ των οποίων, εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις στις οποίες συγκεκριμένο ή επιμέρους βάρους(στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων) μετατίθεται στους ώμους του κατηγορουμένου. Καταγράφω ενδεικτικά τα ακόλουθα από το σύγγραμμα ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλας Σάντης, σελ.179: «Το βάρος απόδειξης μπορεί να μετατεθεί στον Κατηγορούμενο εκεί που παρεμπίπτοντα θέματα βρίσκονται κατ΄ εξοχήν, ιδιαζόντως ή αποκλειστικώς εντός της γνώσης του (Θεοχάρους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 22, Ζυπιτής ν Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 220, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λάρνακας ν. Πολυκόλορ Οφφσετ Πρίντινγκ Λτδ και Άλλου
(1995)2 ΑΑΔ 88, Χρυσοστόμου ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 300, Sarmallis and Another v. The Police
(1984)2 CLR 28, Ktimatias and Another v. The Police
(1978)2 CLR 82, Tarapoulouzis v. The District Officer, Nicosia
(1962)CLR 91)» Η δυνατότητα μετατόπισης του βάρους απόδειξης σε ποινικές υποθέσεις, στους ώμους του Κατηγορουμένου στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, έχει καταγραφεί σε αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά αναφέρω τις Αστυνομία ν. Νικολάου 15 Α.Α.Δ. 78, Zavos Michael Demetriou V The Police
(1963)1 CLR 57, Protopapas loannis v The Police
(1985)2 CLR 254 , Δήμος Λεμεσού ν Στέλιου Χριστοφίδη και άλλων
(1994)2 CLR 206, Λειτ. Εργ. Λάρνακας ν. Πολυκόλορ Λτδ άλλος,
(1995)2 Α.Α.Δ.
  1. Η Υπεράσπιση με τις υποβολές της, κατά την αντεξέταση της ΜΚ1, πρόβαλε τη θέση ότι μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου Τεκμήριο 4, το ενοικιαστήριο δεν ανανεώθηκε αυτόματα και η Κατηγορούμενη 1, έπαψε να έχει κατοχή του υποστατικού. Παρά το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 1, πρόβαλε τον πιο πάνω ισχυρισμό, ο οποίος ευρίσκεται αποκλειστικά στη δική της σφαίρα γνώσης, επέλεξε (ως βέβαια είχε δικαίωμα) να μη προσφέρει μαρτυρία προς απόδειξη των ισχυρισμών της, αφήνοντας όμως, τον πιο πάνω ισχυρισμό της μετέωρο. Σημειώνεται περαιτέρω, ότι πιο πάνω θέση της Υπεράσπισης, ότι δηλαδή, η Κατηγορούμενη 1 με τη λήξη του Τεκμηρίου 4 έπαψε να έχει κατοχή του υποστατικού καθότι το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ανανεώθηκε αυτόματα, ενώ παράλληλα ισχυρίζεται ότι ο τότε διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 (Κατηγορούμενος 2), ήταν αυτός που είχε πλέον την κατοχή του υποστατικού, χωρίς να παρουσιάζεται νέο ενοικιαστήριο έγγραφο με τον Κατηγορούμενο 2, ως ενοικιαστή πλέον, πέραν του ότι ως αναφέρεται παρέμεινε ατεκμηριώτος, θα έλεγα επίσης ότι ο εν λόγω ισχυρισμός, απάδει της κοινής λογικής και σίγουρα δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει τη θέση περί μη ευθύνης της Κατηγορούμενης
  2. Σε σχέση με τα τεκμήρια 1 και 9, επίσης δε βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, η θέση της Υπεράσπισης, ότι, τα εν λόγω Τεκμήρια δεικνύουν ευθύνη του Κατηγορούμενου 2 και απαλείφουν την ευθύνη της Κατηγορουμένης
  3. Και στα δύο τεκμήρια γίνεται αναφορά και στην Κατηγορουμένη 1 εταιρεία. Για το Τεκμήριο 1, η ΜΚ1, έδωσε επαρκείς εξηγήσεις και ανάφερε όλες τις ενέργειές της, σύμφωνα με τις οποίες ετοιμάστηκε τα εν λόγω σημείωμα (Τεκμήριο 1). Σε σχέση με το Τεκμήριο 9, ο δικηγόρος της Υπεράσπισης, προκειμένου να αποδείξει τον ισχυρισμό του περί μη ευθύνης της Κατηγορούμενης 1, προχώρησε σε παράθεση της δικής του ερμηνείας του εν λόγω εγγράφου και ιδιαίτερα αναφέρθηκε σε ισχυρισμούς αναφορικά με τη βούληση του συγγραφέως της επιστολής αυτής (Τεκμηρίου 9). Τέτοια ερμηνεία, η οποία δε στηρίζεται σε μαρτυρία σαφώς και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος καθορίζονται από τα άρθρα 3, 10 και 20 του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, σύμφωνα με τα οποία, κανένα πρόσωπο δεν δύναται να ανεγείρει, ανέχεται ή επιτρέπει ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (άρθρο 3). Επίσης απαγορεύεται η κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από της αρμόδια αρχή (άρθρο 10). Σε περίπτωση παράβασης του άρθρου 3 και 10, διαπράττεται ποινικό αδίκημα το οποίο τιμωρείται σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο
  4. Από την πλευρά της η Κατηγορούσα Αρχή, έχει επιτύχει στο καθήκον της να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των Κατηγοριών. Έχει αποδείξει την κατοχή των επίδικων υποστατικών από την Κατηγορούμενη
  5. Επίσης η ανέγερση υποστατικών, εντός του επίδικου ακινήτου, χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών είναι παραδεκτή και επίσης η μαρτυρία της ΜΚ1, σε σχέση με συγκεκριμένα υποστατικά χωρίς άδεια παρέμεινε αναντίλεκτη, όπως αναφέρεται πιο πάνω. Ενόψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω, από τα παραδεκτά γεγονότα, τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί και βεβαίως από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και η Κατηγορουμένη 1 κρίνεται ένοχη σε όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.