← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Γαβριήλ Κυριάκου, Αρ. Υπόθεσης: 22980/2013, 22/12/2015

Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας ν. Γαβριήλ Κυριάκου, Αρ. Υπόθεσης: 22980/2013, 22/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B129 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22980/2013 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λευκωσίας εναντίον Γαβριήλ Κυριάκου Κατηγορούμενου ------------ Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Φ. Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γ. Μηχανικός Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες: 1η κατηγορία: Δημόσια Εξύβριση κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και συγκεκριμένα ότι την 1.4.2013 σε δημόσιο χώρο στη Λευκωσία εξύβρισε τον Δώρο Πολυκάρπου με τη φράση «Σήκωστα που δαμαί καραγκιόζη» με τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. 2η κατηγορία: Κοινή επίθεση κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ήτοι ότι κατά την ίδια ημέρα επιτέθηκε εναντίον του προαναφερόμενου Δώρου Πολυκάρπου. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα, προσκομισθείσα μαρτυρία, αξιολόγηση αυτής και ευρήματα του Δικαστηρίου Από τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και από τις δυο πλευρές προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είναι αρχιδεσμοφύλακας των Κεντρικών Φυλακών και εργάζεται εκεί τα τελευταία 40 περίπου χρόνια. Έξω από τις Κεντρικές Φυλακές και σε κοντινή απόσταση από την είσοδο των φυλακών βρίσκεται το σπίτι του παραπονούμενου, Δώρου Πολυκάρπου. Ο Πολυκάρπου διαμένει στην συγκεκριμένη οικία από το 1995 και κατά τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει συνεχώς προβλήματα με το θέμα της στάθμευσης στην γύρω περιοχή λόγω, μεταξύ άλλων, του επισκεπτηρίου των Κεντρικών Φυλακών. Σε σχέση με το θέμα αυτό διαμαρτυρήθηκε αρκετές φορές τόσο στις δημοτικές όσο και στις αστυνομικές αρχές χωρίς, ωστόσο, οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Έτσι, την 1.4.2013 και ενώ γνώριζε για την επικείμενη άφιξη του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων στο χώρο για την επέτειο της έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα, στάθμευσε το αυτοκίνητό του με αρ. εγγραφής ΕΥΗ880 μάρκας Mitsubishi στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με πρόσοψη την είσοδο των Κεντρικών Φυλακών προκειμένου να «κεντρίσει» το ενδιαφέρον των αρμοδίων. Παράλληλα, τοποθέτησε στο οδόστρωμα αρκετά ξύλινα πορτοπαράθυρα. Κληθείς από μέλη της Μ.Μ.Α.Δ. να μετακινήσει το όχημα και τα πορτοπαράθυρα, κωλυσιεργούσε εσκεμμένα με αποτέλεσμα να καταγγελθεί εξωδίκως από αστυνομικό της τροχαίας, γεγονός για το οποίο επίσης διαμαρτυρόταν. Ενώ στο μέρος υπήρχαν αρκετοί αστυνομικοί ώστε να επιληφθούν του θέματος, κατέφθασε εκεί ο Κατηγορούμενος μαζί με άλλους δεσμοφύλακες με σκοπό να του ζητήσει να μετακινήσει τόσο το αυτοκίνητο όσο και τα πορτοπαράθυρα. Από το χρονικό αυτό σημείο εντοπίζεται και η διάσταση θέσεων των δυο πλευρών αφού ο κ. Δώρος Πολυκάρπου υποστηρίζει ότι ο Κατηγορούμενος (ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή του ήταν άγνωστος), φθάνοντας εκεί, τον εξύβρισε με τη φράση «σήκωστα που δαμαί καραγκιόζη». Όταν δε ο Πολυκάρπου τον ρώτησε ποιος ήταν και γιατί του μιλούσε με αυτό τον τρόπο, ο Κατηγορούμενος ήρθε σε επαφή μαζί του σπρώχνοντάς τον με το δεξί του χέρι στο λαιμό. Από την άλλη, η εκδοχή της υπεράσπισης συνίσταται στο ότι φθάνοντας στο μέρος ο Κατηγορούμενος, απευθύνθηκε στον Πολυκάρπου και του είπε «Τι είναι αυτά τα καραγκιοζιλίκκια που κάμνεις» και του έδειξε με το χέρι του τα πορτοπαράθυρα. Τότε ο Πολυκάρπου τον πλησίασε, τον έπιασε από τον λαιμό και ο Κατηγορούμενος τον έσπρωξε ώστε να τον αποφύγει. Από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκαν πέντε μάρτυρες κατηγορίας, ενώ αφού κλήθηκε σε απολογία σε σχέση και με τις δυο κατηγορίες ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε ένορκη κατάθεση. Παράλληλα, στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους διάφορα έγγραφα στα οποία θα γίνει αναφορά στη συνέχεια. Η μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά και ως εκ τούτου δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθεί σε έκταση. Παρατίθεται, ωστόσο, μια σύνοψη αυτής ώστε να γίνουν αντιληπτές οι θέσεις των προσώπων που κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Σε σχέση με τον Μ.Κ. 1, Αστ. 828 Σωκράτη Μιχαηλίδη, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου, θα πρέπει να λεχθεί από την αρχή ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση. Ήταν το πρόσωπο που ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης και ως προκύπτει από την κατάθεση του (το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε - βλέπε Τεκμήριο 1), την 1.4.2013 και μεταξύ των ωρών 13:15-13:40 στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίου Δομετίου κατέγραψε την κατάθεση του Δώρου Πολυκάρπου και αμέσως μετά παρέδωσε σε αυτόν ιατρικό έντυπο ώστε να εξεταστεί από κυβερνητικό ιατρό (βλέπε Τεκμήριο 5). Στις 2.4.2013 έλαβε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 3) ενώ μετέπειτα και πιο συγκεκριμένα την 24.6.2013 και μεταξύ των ωρών 12:00-12:20 κατέγραψε ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 2). Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 12:30-12:40 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο για τα εναντίον του αδικήματα και αφού επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο Κατηγορούμενος απάντησε «Δεν παραδέχομαι. Αυτό που του είπα ήταν 'τι είναι τούτα τα καραγκιοζιλίκια που κάμνεις;» (βλέπε Τεκμήριο 4). Ο κ Δώρος Πολυκάρπου (Μ.Κ. 2) καταθέτοντας στο Δικαστήριο υποστήριξε την εκδοχή του περί εξύβρισής του από τον Κατηγορούμενο με τις φράσεις που καταγράφονται στις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας, καθώς επίσης ότι ο Κατηγορούμενος του επιτέθηκε σπρώχνοντάς τον με το δεξί του χέρι από το λαιμό. Μαρτυρία δόθηκε και από την σύζυγό του Μ.Κ. 2, κα Νικολέτα Χαραλαμπίδου η οποία κατέθεσε ως Μ.Κ.3 και υποστήριξε ότι ενόσω η ίδια και ο σύζυγός της συζητούσαν με κάποια μέλη της αστυνομικής δύναμης για τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν με τους χώρους στάθμευσης στην περιοχή και για το κατά πόσον ο Πολυκάρπου έπρεπε να μετακινήσει το αυτοκίνητό του, είδε τον Κατηγορούμενο να προσεγγίζει το μέρος με επιθετικό ύφος και να λέει στον σύζυγό της «σήκωστα ρε καραγκιόζη». Την ίδια ώρα έσπρωξε τον Πολυκάρπου στο στήθος και στη συνέχεια τον έσφιξε από το λαιμό. Αμέσως παρενέβησαν άλλοι αστυνομικοί και απομάκρυναν τον Κατηγορούμενο, ενώ ο Πολυκάρπου δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε κίνηση προκειμένου να αμυνθεί και είχε συνεχώς τα χέρια του σηκωμένα ψηλά. Στα πλαίσια της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής δόθηκε μαρτυρία και από τον Αστ. 3234 Ανδρέα Μηλιδώνη (Μ.Κ. 4) και τον Δεσμοφύλακα με αρ. 402 Μάριο Σαββίδη (Μ.Κ. 5) οι οποίοι βρίσκονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στη σκηνή του επεισοδίου. Από την πλευρά του ο Μ.Κ. 4 ανάφερε ότι άκουσε τον Κατηγορούμενο να λέει στον Πολυκάρπου εκνευρισμένος «πάλε άρκεψες τα καρακιοζιλίκια» και την ίδια ώρα κινήθηκε προς το μέρος του και στάθηκε μπροστά του. Επενέβηκαν οι αστυνομικοί που ήταν παρόντες στο μέρος και προκειμένου να απωθήσουν τον Κατηγορούμενο από το να προβεί σε οποιαδήποτε επίθεση και αμέσως αυτός κινήθηκε πεζός προς τις Κεντρικές Φυλακές. Ερωτηθείς κατά πόσον σε περίπτωση που υπήρχε χειροδικία θα ήταν αντιληπτή σε αυτόν, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν είδε οτιδήποτε αλλά «δεν αμφιβάλλει να έγινε κάτι στιγμιαία». Ο Μ.Κ. 5 κατέθεσε ότι όταν μετέβηκε στο μέρος ο Κατηγορούμενος, όπου βρίσκονταν αρκετοί αστυνομικοί (τόσο ένστολοι όσο και με πολιτική περιβολή), είπε στον Πολυκάρπου «τι εν τούντα καραγκιοζιλίκια που κάμνεις;». Τότε ο Πολυκάρπου άρπαξε τον Κατηγορούμενο από το λαιμό, ο οποίος και τον έσπρωξε προκειμένου να τον αποφύγει. Καταθέτοντας στο Δικαστήριο ο Κατηγορούμενος και αφού αναφέρθηκε στο τι προηγήθηκε της παρουσίας του στον χώρο όπου ο παραπονούμενος κ Δώρος Πολυκάρπου στάθμευσε το όχημα του εμποδίζοντας την ελεύθερη κίνηση των οχημάτων, ανέφερε ότι φθάνοντας εκεί απευθύνθηκε στον Πολυκάρπου λέγοντας του «Τι είναι αυτά τα καραγκιοζιλίκκια που κάμνεις» και του έδειξε με το χέρι του τα πορτοπαράθυρα που επίσης είχαν τοποθετηθεί στο δρόμο. Τότε ο Πολυκάρπου τον πλησίασε, τον έπιασε από τον λαιμό και ο Κατηγορούμενος τον έσπρωξε για να τον αποφύγει. Μόλις ο Πολυκάρπου τον άφησε, ο Κατηγορούμενος έφυγε μόνος του από τη σκηνή και επέστρεψε στις Φυλακές. Μετά το τέλος των εκδηλώσεων και επειδή άρχισε να κοκκινίζει ο λαιμός του μετέβηκε στην Αστυνομία και προχώρησε σε καταγγελία εναντίον του Πολυκάρπου. Στη συνέχεια μετέβηκε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας όπου εξετάστηκε από ιατρό ο οποίος διέγνωσε ότι έφερε εκδορές στον λαιμό παραδίδοντας του σχετικό πιστοποιητικό. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους οι καταθέσεις τριών προσώπων που κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν παρόντα στη σκηνή (βλέπε Τεκμήρια 10, 11 και 12). Παρατίθενται κατωτέρω αυτούσια τα αποσπάσματα από τις καταθέσεις τους σε σχέση με το επίδικο περιστατικό: Από την κατάθεση του Λοχ. 4137, Πανίκου Ξενοφώντος (η οποία στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10): «Υπηρετώ στην Α.Δ.Ε.Λ. και είμαι τοποθετημένος στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων του Αστυνομικού Σταθμού Αγίου Δομετίου. Την 1/4/2013 ήμουν καθήκον με τον Α/3234 και Γ/Α 3227 από την 07:00- 19:00 ώρα. Περί την 10:00 ώρα κλήθηκα από το Κ.Ε.Μ. της Α.Δ.Ε. Λευκωσίας όπως επιληφθώ ενός περιστατικού στην οδό Νόρμαν περιοχή των Κεντρικών Φυλακών καθ' ότι ο Δώρος Πολυκάρπου Πρόεδρος του ΚΙΣΑ έχει σταθμεύσει το αυτοκίνητο του εκεί, έχει τοποθετήσει στο δρόμο ποσότητα πορτοπαραθύρων. .......... Στα αμέσως επόμενα λεπτά, μετέβηκα στο μέρος με τους Α/3234 και Γ/Α 3227 όπου διαπίστωσα ότι όντως το αυτοκίνητο με αρ. εγγρ. ΕΥΗ880 μάρκας MITSUBISHI διπλοκάμπινο που ανήκει στον Δ. Πολυκάρπου, ήταν σταθμευμένο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με πρόσοψη την είσοδο των Κ.Φ.. Πίσω από αυτό υπήρχαν στο οδόστρωμα αρκετά ξύλινα πορτοπαράθυρα. Αφού ενημερώθηκα από άλλους συναδέλφους για τα όσα προηγήθηκαν, κάλεσα τον Πολυκάρπου να μετακινήσει το αυτοκίνητο του καθώς και τα πορτοπαράθυρα. Αν και υποσχέθηκε να το πράξει, επρόσεξα ότι εσκεμμένα κωλυσιεργούσε. .....Σε κάποιο στάδιο ενώ μιλούσα με τον Πολυκάρπου έξω από την οικία του, άγνωστος άνδρας με πολιτική περιβολή, πλησίασε προς το μέρος μας και απευθυνόμενος μεγαλοφώνως προς τον Πολυκάρπου κουνώντας και το χέρι του, του είπε: «Πάλαι άρκεψες τα καραγκιοζλίκια»; Ο Πολυκάρπου αντέδρασε και απλώνοντας τα χέρια του προς τον άγνωστο του είπε: «Ποιος είσαι εσύ τζιαι επεμβαίνεις»; Τότε επενέβηκα τόσο εγώ όσο και ο Α/3234 και αποτρέψαμε συμπλοκή των δύο, ζήτησα δε από τον άγνωστο να μην επεμβαίνει και πριν να προλάβω να ερωτήσω ποιος ήταν, αυτός αποχώρησε από το μέρος με γοργό βηματισμό. Με οδηγίες μου, αμέσως μετά ο Αστ.3234 αναζήτησε τον άγνωστο αλλά δεν τον εντόπισε καθ' ότι αυτός χάθηκε μέσα στο πλήθος των επισκεπτών. Από εξετάσεις όμως που έκαμε, με πληροφόρησε ότι πρόκειται για τον Αρχιδεσμοφύλακα των Κεντρικών Φυλακών, Γαβριήλ Κυριάκου άλλως «Λάκη», (Λοχ.200), ΔΤ:511243, τηλ: 99697390.................Θέλω να διευκρινίσεω ότι δεν αντιλήφθηκα τα δυο πρόσωπα (Λοχ. 200 και Πολυκάρπου), να κτυπά ο ένας τον άλλο, όμως με την παρέμβαση μας αποτρέψαμε πιθανή συμπλοκή και δεν συνέβηκε οτιδήποτε άλλο εκτός από την φραστική αντιπαράθεση μεταξύ των δυο». -Κατάθεση του Δεσμοφύλακα με αρ. 513 Χρίστου Μοδέστου (Τεκμήριο 11): «Είμαι ο δεσμοφύλακας με αριθμό 513 και υπηρετώ στις Κεντρικές Φυλακές. Στις 1.4.2013 ήμουν καθήκον έξω από την εισόδου των Φυλακών στην οδό Νόρμα μαζί με τον Δεσμοφύλακα 313 και 402 για την ομαλή διακίνηση των πεζών και των οχημάτων σχετικά με τις εκδηλώσεις που θα γίνονταν στον χώρο των Φυλακισμένων Μνημάτων την ίδια ημέρα. Σε κάποια στιγμή αντιλήφθηκα ότι κάποιο αυτοκίνητο ήταν παρκαρισμένο στην οδό Νόρμα το οποίο ο ιδιοκτήτης δεν το μετακινούσε. Εκεί υπήρχαν αστυνομικοί του σταθμού Αγίου Δομετίου, της Μ.Μ.Α.Δ. και της τροχαίας που επιλαμβάνονταν του θέματος και έτσι εγώ συνέχισα το καθήκον μου. Δεν ξέρω ποιος είναι ο Δώρος Πολυκάρπου που μου λες. Μέσα στα πλαίσια του καθήκοντος μου διακινόμουν συνέχεια πεζός κατά μήκος της οδού Νόρμα, βοηθούσα και ενημέρωνα τον κόσμο για την εκδήλωση και δεν αντιλήφθηκαν εάν συνέβηκε οτιδήποτε μεταξύ του Λάκη Κυριάκου και του Πολυκάρπου που με ρωτάς. Σε κάποια φάση κάποια κυρία που κρατούσε πένα και χαρτί μας πλησίασε και κατέγραφε τους αριθμούς μας χωρίς να μας πει οτιδήποτε. Δεν πρόλαβα να την ρωτήσω επειδή έφυγε αμέσως. Εγώ συνέχισα την δουλειά μου κανονικά μέχρι η ώρα μια.» -Κατάθεση του δεσμοφύλακα Νικηφόρου Νικηφόρου (Τεκμήριο 12) όπου καταγράφονται τα ακόλουθα: «Είμαι δεσμοφύλακας και εργάζομαι στις Κεντρικές Φυλακές. Στις 1.4.2013 ήμουν καθήκον στην είσοδο των Φυλακών μαζί με τους συναδέλφους 513 και 402. Εκεί ήμασταν από η ώρα εφτά το πρωί μέχρι η ώρα μια το μεσημέρι. Εκείνη την ημέρα υπήρχαν εορταστικές εκδηλώσεις στα φυλακισμένα μνήματα, στις οποίες παρευρέθηκαν πολλοί επίσημοι και πολύς κόσμος. Για αυτόν τον λόγο εγώ και οι συνάδελφοι μου ήμασταν συνεχώς απασχολημένοι με την ρύθμιση της κυκλοφορίας και δια να βοηθήσουμε στην ομαλή λειτουργία των εκδηλώσεων. Σε κάποια στιγμή δεν θυμούμαι την ώρα είδα αστυνομικούς πολίτες συγκεντρωμένους έξω από την είσοδο των Φυλακών σε απόσταση πενήντα μέτρων. Επειδή αναμενόταν επίσημοι υπολόγισα ότι οι αστυνομικοί ήταν εκεί για αυτό τον λόγο και δεν έδωσα καθόλου σημασία. Μετά από κανένα δεκάλεπτο μας πλησίασε μια άγνωστη μου κοπέλλα που κρατούσε μια πέννα και μια κόλλα και μου είπε ότι έγραφε τους αριθμούς μας, και έφυγε αμέσως χωρίς να μας πει τον λόγο. Όση ώρα ήμουν εκεί δεν είδα εάν συνέβη εκεί. Δεν γνωρίζω τον Δώρο τον Πολυκάρπου ούτε πρόσεξα εάν ήταν ο Αρχιδεσμοφύλακας Κυριάκου εκεί.» Αξιολογώντας τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δυο πλευρές έχοντας υπόψη την όλη στάση και συμπεριφορά των μαρτύρων στα πλαίσια της κατάθεσής τους, όπως επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των καταθέσεων Τεκμήρια 10, 11 και 12 παρατηρούνται τα ακόλουθα: Όπως έχω ήδη αναφέρει, η μαρτυρία του Μ.Κ. 1 Αστ. 828 Σωκράτη Μιχαηλίδη δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση και σε κάθε περίπτωση γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο εφόσον ο μάρτυρας παρέθεσε με τρόπο αντικειμενικό τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με την μαρτυρία του Μ.Κ. 4 ο οποίος ήταν παρών στη σκηνή κατά το επίδικο περιστατικό και παρέθεσε στο Δικαστήριο τα γεγονότα που έλαβαν χώρα όπως ο ίδιος τα αντελήφθηκε. Η μαρτυρία του παραπονούμενου κ Δώρου Πολυκάρπου ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Κ. 2 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται για τους ακόλουθους λόγους: Καταρχήν, η θέση του κ. Πολυκάρπου επί το ότι ο Κατηγορούμενος τον εξύβρισε με τη φράση «σήκωστα που δαμαί καραγκιόζη» δεν συνάδει με τα ενώπιον μου παραδεκτά γεγονότα και πιο συγκεκριμένα ως αυτά προκύπτουν από την κατάθεση του Λοχ. 4137 Πανίκου Ξενοφώντος (Τεκμήριο 10) σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος είπε μεγαλοφώνως στον Πολυκάρπου «Πάλαι άρκεψες τα καραγκιοζλίκια;». Το ίδιο ισχύει σε σχέση και με τη θέση του περί επίθεσης που δέχτηκε από τον Κατηγορούμενο εφόσον ο Λοχ. 4137 αναφέρει στην κατάθεση του ότι πέραν της φραστικής αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο εμπλεκομένων δεν συνέβηκε οτιδήποτε άλλο. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο αδυνατεί να δεχθεί τις θέσεις που ο κ. Πολυκάρπου προέβαλε στο Δικαστήριο ενόψει του ότι κατά την προφορική μαρτυρία του εισήγαγε νέους και/ή επιπρόσθετους ισχυρισμούς χωρίς να δώσει κάποια σχετική εξήγηση επί τούτου. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στην δια ζώσης μαρτυρία του ανέφερε ότι κινούμενος ο Κατηγορούμενος προς τον ίδιο ήταν θυμωμένος και έβριζε και έκανε χειρονομίες. Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, το γεγονός ότι ο κ. Πολυκάρπου υποστήριξε στα πλαίσια της μαρτυρίας του ότι ο Κατηγορούμενος τον έπιασε από τον λαιμό και τον έσπρωξε προς τα κάγκελα που βρίσκονταν πίσω του, θέση ουσιαστική η οποία θα αναμενόταν να καταγράφετο στην κατάθεση. Παρομοίως και για τους ίδιους λόγους το Δικαστήριο απορρίπτει και δεν αποδέχεται τη μαρτυρία της συζύγου του κ. Πολυκάρπου, κας Νικολέτας Χαραλαμπίδου (Μ.Κ.3) η οποία προσήλθε στο Δικαστήριο ώστε να ενισχύσει στην ουσία τις θέσεις του συζύγου της. Τα όσα καταγράφονται σε σχέση με τους λόγους απόρριψης της μαρτυρίας του κ. Πολυκάρπου ισχύουν και σε σχέση με τη μαρτυρία της κας Χαραλαμπίδου και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν. Επιπροσθέτως, τούτων, σημειώνεται ότι το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί τη θέση της κας Χαραλαμπίδου επί το ότι το επεισόδιο του σπρωξίματος του Πολυκάρπου από τον Κατηγορούμενο και του σφιξίματος του λαιμού του διήρκησε 4-5 λεπτά ενώ τόσο ο Μ.Κ.4 όσο και ο Λοχ. 4137 Ξενοφώντος που ήταν παρόντες στη σκηνή δεν είδαν οτιδήποτε σχετικό. Παράλληλα, σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην κατάθεση της (Τεκμήριο 7) η εξύβριση του Πολυκάρπου από τον Κατηγορούμενο έπεται της ισχυριζόμενης επίθεσης ενώ ο ίδιος ο Πολυκάρπου αλλά και ο Μ.Κ.5 (ο οποίος φυσικά ισχυρίζεται ότι επίθεση δέχθηκε ο Κατηγορούμενος και όχι ο Πολυκάρπου) υποστηρίζουν ότι η εξύβριση εκστομίστηκε την πρώτη στιγμή που ο Κατηγορούμενος φτάνει στη σκηνή. Η μαρτυρία του Μ.Κ. 5 γίνεται αποδεκτή στην έκταση που συνάδει με τα ενώπιον του Δικαστηρίου παραδεκτά γεγονότα. Χωρίς σε καμία περίπτωση να κρίνεται ότι ο κ Σαββίδης προσήλθε στο Δικαστήριο προκειμένου να ψευσθεί, η θέση του επί το ότι ο Κατηγορούμενος δέχθηκε επίθεση από τον Πολυκάρπου (και όχι το αντίστροφο) δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εφόσον αντιμάχεται της ενώπιον του Δικαστηρίου παραδεκτής μαρτυρίας και δη της θέσης του Λοχ. 4137 Ξενοφώντος επί το ότι πέραν της φραστικής αντιπαράθεσης μεταξύ των δυο εμπλεκομένων δεν συνέβηκε οτιδήποτε. Τα όσα αναφέρονται σε σχέση με τον Μ.Κ. 5 ισχύουν και σε σχέση με τον Κατηγορούμενο, η μαρτυρία του οποίου γίνεται αποδεκτή στην έκταση που συνάδει με τα παραδεκτά γεγονότα. Σε αυτή τη βάση, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τις θέσεις του Κατηγορούμενου περί επίθεσης που δέχθηκε ο ίδιος από τον Πολυκάρπου. Στη βάση, λοιπόν, της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο ως πιο πάνω καταγράφεται και με δεδομένο το περιεχόμενο των καταθέσεων που κατατέθηκαν εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους (και δη την κατάθεση του Λοχ. 4137) αποτελεί εύρημα μου ότι την 1.4.2013 και ενώ ο Δώρος Πολυκάρπου στεκόταν στην οδό Νόρμα συζητώντας με μέλη της αστυνομικής δύναμης σε σχέση με την στάθμευση του οχήματος του και την παρακώλυση της κυκλοφορίας, έφθασε στο μέρος ο Κατηγορούμενος ο οποίος τον προσέγγισε λέγοντάς του «Πάλαι άρκεψες τα καραγκιοζιλίκια;». Με δεδομένη την απόρριψη της μαρτυρίας των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, οι οποίοι ήταν και οι μόνοι που υποστήριξαν ότι ο Κατηγορούμενος επιτέθηκε στον Πολυκάρπου, το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξάξει ανάλογα ευρήματα. Νομική Πτυχή Όπως έχει επανειλημμένα λεχθεί, σε όλες τις ποινικές υποθέσεις η Κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε μεταξύ άλλων Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης στο οποίο αφορά η πρώτη κατηγορία διέπεται από το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «Όποιος, σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) η εξύβριση ατόμου, (β) σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, (γ) με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. Η έννοια που αποδίδεται στον όρο «δημόσιος χώρος» καταγράφεται στο άρθρο 4 του Κεφ.154 όπου περιέχονται οι ερμηνευτικές διατάξεις της εν λόγω νομοθεσίας. Όπως δε έχει επεξηγηθεί στην υπόθεση Ιωάννου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 493, η έννοια του όρου «δημόσιος χώρος» περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση. Στην υπόθεση Αχιλλέως v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 98 αποφασίστηκε ότι το ερώτημα κατά πόσον συγκεκριμένη συμπεριφορά είναι υβριστική αποτελεί θέμα πραγματικό. Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Δεν χρειάζεται απόδειξη ότι προκλήθηκε οποιοσδήποτε παρευρισκόμενος να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ναταλία Καζίνα
(1999)2 Α.Α.Δ.503 υποδείχθηκε πως το κριτήριο είναι κατά πόσον ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί. Δεν χρειάζεται μαρτυρία ειδικού από την κατηγορούσα αρχή για να ερμηνεύσει την υβριστική φράση, δεδομένου ότι ο παραπονούμενος κατάλαβε τι του λέχθηκε και θεώρησε την φράση υβριστική. Σε αυτή τη βάση, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Προκύπτει, λοιπόν, ότι το ζήτημα της εξύβρισης είναι πραγματικό και ως τέτοιο αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο που χρησιμοποιείται είναι αντικειμενικό και όπως ειπώθηκε στην αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 ALL ER 1297: «An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it.» Ερχόμενη στη δεύτερη κατηγορία και το αδίκημα της κοινής επίθεσης, γίνεται παραπομπή στο άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλέπε R. v. Venna
(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Όπως υποδεικνύεται στην απόφαση Δήμος Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574 το άρθρο 242 του Νόμου απαγορεύει τη χρήση βίας ή την εκδήλωση πρόθεσης για τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα, δηλαδή με τρόπο παράνομο. Όπως δε προκύπτει από τη νομολογία, για στοιχειοθέτηση του νοητικού στοιχείου (mens rea) του αδικήματος αρκεί και η αδιαφορία, ήτοι όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στην ενέργεια, επιδεικνύοντας έτσι αδιαφορία για τις πιθανές συνέπειες των πράξεων του. Το αδίκημα της επίθεσης μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος ή η κατηγορούμενη να αγγίξει το άλλο πρόσωπο. Πρέπει όμως να υπάρξει κάποια εχθρική πράξη για να στοιχειοθετηθεί η επίθεση, μια απειλή, ή μια κίνηση που μπορεί να εκληφθεί ως απειλή (βλ. Fagan v Metropolitan Police Commisioner
(1968)3 All E.R. 442). Κατάληξη του Δικαστηρίου Εξετάζοντας την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο και τα συνακόλουθα ευρήματα επί των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας παρατηρούνται τα ακόλουθα: Όπως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Κατηγορούμενος εκστόμισε τη φράση «πάλαι άρκεψες τα καραγκιοζιλίκια;» προς τον Μ.Κ.2. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η φράση αυτή είναι υβριστικού περιεχομένου καθότι δεν φανερώνει επίπεδο ευγένειας, ηθικής και ευπρέπειας από μέρους του. Πρόκειται για φράση η οποία μειώνει το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται. Παράλληλα, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, το περιστατικό αυτό διαδραματίστηκε στην οδό Νόρμα στην παρουσία άλλων ατόμων, πολιτών και αστυνομικών. Ο χώρος αυτός είναι δημόσιος εφόσον χρησιμοποιείται από το κοινό. Τέλος, κρίνεται ότι το περιεχόμενο της προαναφερόμενης φράσης είναι τέτοιο που θα μπορούσε να προκαλέσει την άμεση αντίδραση οποιουδήποτε παρευρισκόμενου, με τέτοιο τρόπο ώστε να στοιχειοθετούνται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας. Σε ότι αφορά στην δεύτερη κατηγορία, κρίνεται ότι αυτή δεν έχει αποδειχθεί αφού: Καταρχήν, η μαρτυρία των Μ.Κ.2 και 3 (οι οποίοι ήταν και οι μόνοι που προώθησαν θέση περί επίθεσης από τον Κατηγορούμενο) δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους που επεξηγούνται πιο πάνω. Πέραν τούτου και σε κάθε περίπτωση, η μαρτυρία των προσώπων αυτών δεν συνάδει απόλυτα τόσο σε σχέση με τη φύση της ισχυριζόμενης επίθεσης όσο και με το χρονικό σημείο που εκστομίζεται από τον Κατηγορούμενο η υβριστική φράση. Παράλληλα, τα όσα κατέθεσαν οι Μ.Κ. 2 και 3 δεν συνάδουν με τη μαρτυρία του Μ.Κ. 5 (που επίσης κλήθηκε από την Κατηγορούσα αρχή για απόδειξη της υπόθεσής της) και έρχονται σε αντίθεση με τα όσα καταγράφονται στην κατάθεση του Λοχ. 4137 Ξενοφώντος (Τεκμήριο 10) η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της από όπου προκύπτει ότι πέραν της φραστικής αντιπαράθεσης των δύο εμπλεκομένων δεν συνέβηκε οτιδήποτε άλλο. Με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία επί το ότι κατά την 1ην Απριλίου 2013 στη Λευκωσία σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στην οδό Νόρμα εξύβρισε τον Δώρο Πολυκάρπου με τη φράση «Πάλαι άρκεψες τα καραγκιοζιλίκια;», με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Με δεδομένο ότι η υβριστική φράση δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος και με βάση τα όσα έχουν λεχθεί στις πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ξενάκης Μελή ν. Vassos Leptos Ltd, Ποινική Έφεση αρ. 182/2014, απόφαση ημερομηνίας 23.10.2015 και Ανδρέας Αντωνιάδης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 253/2014, απόφαση ημερομηνίας 15.10.2015, η τροποποίηση του κατηγορητηρίου δεν ήταν αναγκαία προκειμένου ο Κατηγορούμενος να καταδικαστεί ο Κατηγορούμενος στην πρώτη κατηγορία. Σε σχέση με την δεύτερη κατηγορία ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) .......................................... Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.