Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημήτρη Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 12627 /14, 8/1/2015

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας, ζήτησε από το Δικαστήριο όπως αθωώσει τον Κατηγορούμενο από το στάδιο αυτό. Η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης, στην ουσία, ήταν ότι το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό έστω και αντικειμενικά θεωρούμενο στο παρόν στάδιο, και όχι υποκειμενικά αξιολογούμενο, δεν είναι ικανό να αποδείξει στον απαραίτητο βαθμό που ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, την εκ πρώτης όψεως ενοχή του Κατηγορούμενου. Ήταν βασικό επιχείρημα του συνηγόρου Υπεράσπισης, ότι οι αντιφάσεις που παρατηρούνται μεταξύ των βασικών μαρτύρων κατηγορίας Αντρέα Κουκκουλή (Μ.Κ.2) και Μιχάλη Κυριάκου (Μ.Κ.3), είναι τόσο ουσιαστικές και επί ουσιωδών θεμάτων και ιδιαίτερα αναφορικά με το θέμα της αναγνώρισης του Κατηγορούμενου, που, είτε είναι έκδηλο ότι δεν ήταν μάρτυρες ιδίων γεγονότων ως επικαλέστηκαν, είτε η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής είναι τόσο αδύναμη ή αντινομική που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε επ΄ αυτής να βασίσει εύρημα ενοχής του Κατηγορούμενου. Ιδιαίτερα αναφέρθηκε, στην περιγραφή που δόθηκε από τους εν λόγω μάρτυρες αναφορικά με την ενδυμασία του Κατηγορούμενου κατά τη διάπραξη του αδικήματος, η οποία, εισηγήθηκε ο συνήγορος, δεν συνάδει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο με την ενδυμασία που φαίνεται να φέρει ο Κατηγορούμενος, ως τούτη μπορεί να ιδωθεί μέσω του οπτικοακουστικού υλικού αλλά και στις φωτογραφίες (αμφότερα έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήρια), κατά τον ουσιώδη χρόνο. Τέλος, αναφέρθηκε στην περιγραφή που έγινε από τους εν λόγω μάρτυρες, των κινήσεων του Κατηγορούμενου κατά τη διάπραξη του αδικήματος, εισηγούμενος ότι τούτες δεν ήταν δυνατό να γίνουν αντιληπτές εφόσον ο Κατηγορούμενος, σύμφωνα πάντοτε με τη δική τους μαρτυρία, καλυπτόταν από άλλα πρόσωπα που βρίσκονταν γύρω του και το περιστατικό έλαβε χώραν εν ώρα νυκτός. Στην ουσία, η θέση της Υπεράσπισης είναι ότι, ο Κατηγορούμενος πρέπει να αθωωθεί από το παρόν στάδιο για τον έναν από τους δύο αναγνωρισμένους από την νομολογία λόγους και δη ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής είναι τόσο αδύνατη ή αντινομική που δεν μπορεί να αποτελέσει υπόβαθρο για την εξαγωγή ευρήματος ή συμπεράσματος ενοχής του Κατηγορουμένου. Στην αντίπερα όχθη, η Κατηγορούσα Αρχή άφησε το θέμα να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, με γνώμονα τα όσα οι μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν και βρίσκονται ενώπιον του. Ο όρος εκ πρώτης όψεως υποδηλώνει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να προβεί σε προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης και αν από αυτή απαιτείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση, τότε θα πρέπει να κληθεί. Στο στάδιο αυτό το δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής. Απαλλαγή κατηγορουμένου από αυτό το στάδιο δικαιολογείται μόνο όταν δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος και/ή όταν η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Το κριτήριο για σκοπούς ελέγχου ενός τέτοιου αιτήματος είναι πάντοτε αντικειμενικό, δηλαδή το δικαστήριο δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά σε αντικειμενική θεώρηση της (βλ. Azinas and another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, Re In Κάκος

(1985)1 C.L.R. 250 και Γεν. Εισαγγελέας ν. Στ. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133). Στο σύγγραμμα Blackstone´s Criminal Practice 2003 σχετικά με την αρχή του εκ πρώτης όψεως αναφέρονται τα ακόλουθα: «With some hesitancy, the following propositions are advanced as representing the position that has now been reached on determining submissions of no case to answer: (

1. a)If there is no evidence to prove an essential element of the offence a submission must obviously succeed. (
2. b)If there is some evidence which - taken at face value - establishes each essential element, then the case should normally be left to the jury. The judge does, however, have a residual duty to consider whether the evidence is inherently weak or tenuous. If it is so weak that no reasonable jury properly directed could convict on it, then a submission should be upheld. Weakness may arise from the sheer improbability of what the witness is saying, from internal inconsistencies in the evidence or from its being of a type which the accumulated experience of the courts has shown to be of doubtful value (especially in identification evidence cases, which are considered in D14.28). (
3. c)The question of whether a witness is lying is nearly always one for the jury, but there may be exceptional cases (such as Shippey) where the inconsistencies (where in the witness´s evidence viewed by itself or between him and other prosecution witnesses) are so great that any reasonable tribunal would be forced to the conclusion that the witness is untruthful. In such a case (and in the absence of other evidence capable of founding a case) the judge should withdraw the case form the jury.» Τα πιο πάνω αναφερόμενα αφορούν παρατηρήσεις και σχολιασμό από τον συγγραφέα, της αγγλικής υπόθεσης Galbraith

(1981)1 WLR 1039 της οποίας το σκεπτικό επιδοκιμάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην υπόθεση Azinas (ανωτέρω). Τέλος, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιου Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 9, αναφέρθηκε ότι: «Βέβαια πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το βάρος της απόδειξης που έχει η Κατηγορία, σύμφωνα με το άρθρο 74 του Κεφ. 155 στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στην πρώτη περίπτωση είναι αρκετό για την Κατηγορία να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Τα κριτήρια για τον καθορισμό της ενοχής του κατηγορούμενου στο τελικό στάδιο είναι διαφορετικά, δεν βασίζονται σε υποθέσεις αλλά σε συμπεράσματα τόσον ισχυρά ώστε να αποδεικνύεται η ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. ................................. Στην υπόθεση R. v. Hipson

(1969)Cr. L.R. 85, αναφέρεται ότι ο δικαστής δεν πρέπει να αφήσει την υπόθεση να προχωρήσει αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν θα είναι ασφαλές για τους ενόρκους να εκδώσουν καταδικαστική απόφαση στηριζόμενοι στη μαρτυρία που προσήγαγε η Κατηγορούσα Αρχή.». Έχοντας υπόψη όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου μέσω των αγορεύσεων του συνηγόρου Υπεράσπισης, τις πιο πάνω αναφερόμενες νομικές αρχές αλλά και το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, πάντοτε αντικειμενικά θεωρούμενο, είμαι της γνώμης ότι η εισήγηση της Υπεράσπισης για αθώωση και απαλλαγή του Κατηγορούμενου από αυτό το στάδιο, είναι ορθή. Του λόγου το ασφαλές της μόλις εκφρασθείσας κρίσης μου, σημειώνω τα ακόλουθα. Η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τους μάρτυρες Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 ως δύο αστυφύλακες εν ώρα καθήκοντος, οι οποίοι εισήλθαν με πολιτική περιβολή στην νότια κερκίδα του σταδίου ΓΣΠ στην Λευκωσία, στις 5.4.2014, με σκοπό να παρακολουθήσουν συγκεκριμένα πρόσωπα τα οποία θεωρούνται από την Αστυνομία ταραχοποιά στοιχεία, και στην περίπτωση που αντιληφθούν οποιονδήποτε οπαδό να παρανομεί, να ειδοποιήσουν τους προϊσταμένους τους και εν συνεχεία άλλα κλιμάκια της Αστυνομίας Κύπρου για να επιτευχθεί η σύλληψη και εν τέλει και η δίωξη των αδικοπραγούντων. Σύμφωνα με τα όσα ισχυρίστηκαν οι δύο αυτοί μάρτυρες, αμφότεροι εισήλθαν μαζί στην νότια κερκίδα του σταδίου ΓΣΠ και καθώς αναζητούσαν χώρο για να καθήσουν να παρακολουθήσουν τους οπαδούς και να εκτελέσουν το καθήκον τους, ο Μ.Ε.2 αντελήφθηκε την παρουσία του Κατηγορούμενου, ο οποίος είναι γνωστό σ΄ αυτούς ταραχοποιό στοιχείο. Αμέσως, ενημέρωσαν τον υπεύθυνο τους για την παρουσία του Κατηγορούμενου στην νότια κερκίδα του σταδίου ΓΣΠ, και έλαβαν ρητές οδηγίες όπως θέσουν υπό παρακολούθηση τον Κατηγορούμενο. Βρήκαν κενό χώρο σε μια απόσταση περίπου δύο μέτρων πίσω και δυτικότερα του Κατηγορούμενου και έθεσαν αμφότεροι, τον εαυτό τους στο σημείο εκείνο. Ο Κατηγορούμενος, σύμφωνα πάντα με τους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, έφερε παντελόνι χρώματος μπλε τύπου τζιν και σακάκι χρώματος πράσινο χακί. Σε κάποια στιγμή, περί ώρα 19:41 (μερικά λεπτά πριν την λήξη του αγώνα), αμφότεροι, και ενώ ο ένας βρισκόταν δίπλα από τον άλλον, αντελήφθησαν τον Κατηγορούμενο να εγκαταλείπει την θέση στην οποία βρισκόταν στην κερκίδα και να κατευθύνεται βορειοανατολικά και συγκεκριμένα προς το διαχωριστικό κιγκλίδωμα που χωρίζει την νότια από την ανατολική κερκίδα του σταδίου ΓΣΠ. Όταν έφτασε στο κιγκλίδωμα, φόρεσε πάνω από το χακί πράσινο σακάκι, μια μαύρη ζακέτα καθώς επίσης φόρεσε και μια μαύρη κουκούλα στο πρόσωπο του, και ακολούθως ανέσυρε πιστόλι που χρησιμοποιείται για την ρήψη φωτοβολίδων και έριξε μια φωτοβολίδα προς την ανατολική κερκίδα όπου βρίσκονταν οι οπαδοί της αντίπαλης ομάδας, με αποτέλεσμα η φωτοβολίδα να κτυπήσει ένα οπαδό της αντίπαλης ομάδας, ο οποίος έπεσε στο πάτωμα της κερκίδας. Τα μόλις πιο πάνω, αποτελούν θέσεις των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, ως τούτες προκύπτουν από το περιεχόμενο των γραπτών τους καταθέσεων, τις οποίες να σημειωθεί ετοίμασαν την ίδια μέρα που επεσυνέβησαν τα υπό εξέταση γεγονότα. Η Υπεράσπιση, από την πρώτη στιγμή, προβάλλοντας την αθωότητα του Κατηγορούμενου, υποστήριξε ότι η παρούσα υπόθεση είναι το αποτέλεσμα ψευδούς καταγγελίας από πλευράς των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, η οποία καταγγελία προωθήθηκε για αλλότριους σκοπούς συνεπεία διαφορών αλλά και αντιπάθειας που διατηρεί ο Μ.Κ.2 έναντι του Κατηγορουμένου λόγω γεγονότων του παρελθόντος. Με γνώμονα την πιο πάνω γραμμή υπεράσπισης, η αντεξέταση των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 κινήθηκε σε δύο βασικούς άξονες. Πρώτο, στο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου τα ισχυριζόμενα γεγονότα του παρελθόντος τα οποία οδήγησαν, σύμφωνα πάντα με την Υπεράσπιση, τον Μ.Κ.2 με την βοήθεια του Μ.Κ.3, να καταγγείλουν ψευδώς τον Κατηγορούμενο για το υπό εξέταση αδίκημα, και δεύτερο, στο να καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι οι εν λόγω μάρτυρες ψεύδονται αναφορικά με τα ισχυριζόμενα από αυτούς γεγονότα. Αυτό που με σαφήνεια προκύπτει από μια αντικειμενική θεώρηση της ενώπιον μου μαρτυρίας είναι ότι, οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, επί πολύ ουσιωδών θεμάτων, προώθησαν μετωπικά συγκρουόμενες θέσεις, σε βαθμό που πραγματικά δημιουργείται αβίαστα απορία γιατί να συμβαίνει τούτο. Επιπροσθέτως προκύπτει ότι, και ανεξάρτητα η μαρτυρία, έκαστου εκ των δύο αυτών μαρτύρων ιδωμένη, παρουσιάζει ουσιαστική αδυναμία, τουλάχιστον ως προς το θέμα αναγνώρισης της ταυτότητας του προσώπου που ενδεχομένως ρίχνει την φωτοβολίδα. Επί του προκειμένου, σημειώνω τα εξής. Ήταν η θέση του Μ.Κ.2, ότι πριν να μεταβούν στο στάδιο ΓΣΠ για να αναλάβουν καθήκον παρακολούθησης ταραχοποιών στοιχείων, έτυχαν ενημέρωσης από συναδέλφους τους αναφορικά με την ταυτότητα διαφόρων προσώπων που θεωρούνται από την Αστυνομία ταραχοποιά στοιχεία και οι οποίοι στο παρελθόν έχουν λάβει μέρος σε επεισόδια κατά την διάρκεια αθλητικών γεγονότων. Ένα από τα πρόσωπα για τα οποία έτυχαν τέτοιας ενημέρωσης και είχαν και οδηγίες να παρακολουθούν, ήταν και ο Κατηγορούμενος τον οποίον ο ίδιος γνώριζε από τον παρελθόν μιας και ήταν συμμαθητές κατά την φοίτηση τους στο σχολείο, πλην όμως, μέχρι τις 5.4.2014 (ημέρα διεξαγωγής του αγώνα) δεν γνώριζε οτιδήποτε περί εμπλοκής του σε οποιαδήποτε επεισόδια σε αθλητικούς χώρους. Ισχυρίστηκε ακόμα, ότι μόλις αντελήφθη την παρουσία του Κατηγορούμενου στην νότια κερκίδα του σταδίου ΓΣΠ, και με γνώμονα τα όσα είχε ήδη πληροφορηθεί λίγο πριν από συναδέλφους του, άμεσα ενημέρωσε και τον Μ.Κ.3 για την παρουσία του Κατηγορούμενου υποδεικνύοντας του ποιος είναι. Ο Μ.Κ.3 επί του προκειμένου, ισχυρίστηκε ότι ουδεμία πληροφορία είχε αναφορικά με τον Κατηγορούμενο πριν του υποδειχθεί εντός της νότιας κερκίδας από τον Μ.Κ.

1. Ήταν ακόμα η θέση του, ότι η οποιαδήποτε πληροφόρηση είχε και στην οποία αναφέρεται και στην κατάθεση του, περί του ότι ο Κατηγορούμενος είναι ταραχοποιό στοιχείο το οποίο συχνά στο παρελθόν προκάλεσε επεισόδια σε αθλητικούς χώρους[1], την έλαβε από τον Μ.Κ.2 εκείνη την ημέρα μόλις ο τελευταίος αντελήφθη την παρουσία του Κατηγορούμενου στην νότια κερκίδα του σταδίου ΓΣΠ. Ερωτηθείς ειδικά, αν πριν επισκεφθούν το ΓΣΠ, έτυχαν ειδικής ενημέρωσης για τα ταραχοποιά στοιχεία και κατά πόσον στα ονόματα που αναφέρθηκαν από άλλους συναδέλφους τους ήταν και το όνομα του Κατηγορούμενου, έδωσε αρνητική απάντηση. Ως προς τις ισχυριζόμενες παράνομες πράξεις που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο, ο Μ.Κ.2, ισχυρίστηκε ότι περί της 19:41 είδε τον Κατηγορούμενο να εγκαταλείπει την θέση στην οποία βρισκόταν επί της νότιας κερκίδας και να κατευθύνεται λοξός δεξιά προς το κιγκλίδωμα που χωρίζει την νότια από την ανατολική κερκίδα του σταδίου ΓΣΠ. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της εν λόγω διαδρομής του Κατηγορούμενου, ο τελευταίος είχε στραμμένο το πρόσωπο του και γενικά το μπροστινό μέρος του κορμιού του προς την ανατολική κερκίδα του εν λόγω σταδίου και ο Μ.Κ.2, στην ουσία έβλεπε την πλάτη του Κατηγορούμενου. Λίγο πριν την εν λόγω κίνηση του Κατηγορούμενου, στο κατώτερο σημείο παρά το κιγκλίδωμα που χωρίζει την νότια από την ανατολική κερκίδα του σταδίου, είχαν δημιουργηθεί μικρής έκτασης επεισόδια, με αποτέλεσμα ο φίλαθλοι που βρισκόντουσαν στο συγκεκριμένο σημείο να εγκαταλείψουν τον χώρο και να δημιουργηθεί ένα κενό σημείο παραπλεύρως του κιγκλιδώματος. Ήταν ακριβώς η θέση του Μ.Κ.2, ότι ο Κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς εκείνο το κενό σημείο και όταν έφτασε εκεί, μαζί του, οργανωμένα, κατευθύνθηκαν άλλοι τέσσερις οπαδοί του ΑΠΟΕΛ, οι οποίοι στάθηκαν επιτηδευμένα γύρω του, με σκοπό να του παρέχουν κάλυψη. Ενώ του παρείχαν κάλυψη οι άλλοι τέσσερις οπαδοί του ΑΠΟΕΛ, ο Κατηγορούμενος φόρεσε πάνω από το χακί πράσινο σακάκι που φορούσε μια μαύρη ζακέτα, έπειτα έβαλε μια μαύρη κουκούλα στο πρόσωπο, και αφού ανέσυρε με το δεξί του χέρι, από την αριστερή πλευρά του σώματος του, μέσα από το σακάκι που φορούσε, ένα πιστόλι, το πρόταξε με κατεύθυνση προς την ανατολική κερκίδα και πυροβόλησε μια φορά ρίχνοντας μια φωτοβολίδα προς τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας που βρίσκονταν στην ανατολική κερκίδα. Ήταν επιπροσθέτως η θέση του Μ.Κ.2, ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια που ο Κατηγορούμενος ενεργούσε τοιουτοτρόπως, είχε στραμμένο το κορμί του και το πρόσωπο του προς την ανατολική κερκίδα και ότι στην ουσία έβλεπε την πλάτη του Κατηγορούμενου. Επί του προκειμένου, ο Μ.Κ.3, έδωσε εντελώς διαφορετική και εκ των πραγμάτων μετωπικά συγκρουόμενη εκδοχή των γεγονότων. Ο Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς το συγκεκριμένο κιγκλίδωμα μόνος του και αναμείχθηκε στους εκεί ιστάμενους φιλάθλους του ΑΠΟΕΛ, οι οποίοι βρισκόντουσαν κανονικά στις θέσεις τους. Κανένα, άλλο πρόσωπο δεν ακολούθησε τον κατηγορούμενο, είτε οργανωμένα, είτε άλλως πως και να του παρέχει κάλυψη. Ερωτηθείς ειδικά, εάν είχαν προηγηθεί οποιαδήποτε επεισόδια και αν οι φίλαθλοι που βρισκόντουσαν στο συγκεκριμένο σημείο εγκατέλειψαν το σημείο και δημιουργήθηκε κενός χώρος, απάντησε αρνητικά και με έκπληξη. Ισχυρίστηκε ότι τα οποιαδήποτε επεισόδια στο συγκεκριμένο σημείο, έπονται χρονικά της ρίψης της φωτοβολίδας, καθώς επίσης και της απομάκρυνσης του Κατηγορούμενου από το σημείο. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι τα επεισόδια άρχισαν μετά το τέλος του αγώνα. Ήταν δε η θέση του Μ.Κ.3 ότι ο Κατηγορούμενος ανέσυρε πιστόλι που ρίχνει φωτοβολίδες από το σημείο του δεξιού του γοφού. Σημειώνω στο σημείο αυτό, ότι είτε με την μια περιγραφή, είτε με την άλλη, παραμένει δεδομένο το γεγονός, ότι όταν κατ΄ ισχυρισμό των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 ο Κατηγορούμενος ενεργεί ως του αποδίδουν ότι ενήργησε, τούτος έχει στραμμένο το κορμί και πρόσωπο του προς την ανατολική κερκίδα και γενικά το κορμί του καλύπτεται από σώματα άλλων ανθρώπων που, είτε με τη μια εκδοχή, είτε με την άλλη, βρίσκονται γύρω του. Επί των ιδίων γεγονότων, ήταν η θέση του Μ.Κ.2, ότι μόλις ο Κατηγορούμενος έριξε την φωτοβολίδα, άρχισε να βρίζει τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας και να προβαίνει σε συγκεκριμένες χειρονομίες προς αυτούς. Επί του ιδίου θέματος, ερωτηθείς ο Μ.Κ.3 σχετικά, ισχυρίστηκε ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη και ότι ο Κατηγορούμενος μετά την ρίψη της φωτοβολίδας εγκατέλειψε άμεσα το σημείο χωρίς να κάνει οτιδήποτε άλλο. Εκείνο δε που ξενίζει, είναι ότι, ως ισχυρίστηκε ο Μ.Κ.3, ο οποίος υπενθυμίζω ότι με βάση την μαρτυρία, τόσο του ιδίου όσο και του Μ.Κ.2, βρισκόταν ιστάμενος δίπλα από τον Μ.Κ.2, δεν ήταν δυνατό να γνωρίζει κατά πόσον ο Κατηγορούμενος επέστρεψε στην θέση που αρχικά καθόταν στην νότια κερκίδα μετά την ρίψη της φωτοβολίδας, και τούτο γιατί δεν είχαν (ο Μ.Κ.2 και ο Μ.Κ.3), οπτική επαφή με τον χώρο ώστε να μπορούν να δουν κατά πόσον ο Κατηγορούμενος, όταν εγκατέλειψε το σημείο από όπου ρίφθηκε η φωτοβολίδα, επέστρεψε πίσω στη θέση του. Και ξενίζει γιατί, σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, ο Κατηγορούμενος, επιστρέφοντας μετά την ρίψη της φωτοβολίδας στο σημείο που αρχικά βρισκόταν στην νότια κερκίδα, ακολούθησε ακριβώς την ίδια πορεία με αντίθετη όμως κατεύθυνση. Πώς είναι δυνατόν ένα πρόσωπο να μπορεί να δει κάποιον να φεύγει από το σημείο Α και να κατευθύνεται στο σημείο Β ακολουθώντας συγκεκριμένη πορεία, και χωρίς να αλλάξουν οι οποιεσδήποτε συνθήκες, να μην έχει οπτική επαφή να δει το ίδιο πρόσωπο από το σημείο Β, μέσω ιδίας οδού, να επιστρέφει στο σημείο Α; Στο σημείο αυτό, παρεμβάλλω στην παράθεση των αντιφάσεων και γενικά των αδυναμιών που παρουσιάζει η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, για να σημειώσω ότι η παρούσα υπόθεση κατατέθηκε ως έκτακτη ποινική υπόθεση και της δόθηκε προτεραιότητα από το Δικαστήριο, με αποτέλεσμα οι μάρτυρες κατηγορίας να καταθέσουν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώριση της υπόθεσης, με αποτέλεσμα ο χρόνος που παρήλθε από την ημέρα που έλαβαν χώραν τα γεγονότα, μέχρι την ημέρα που κατέθεσαν οι μάρτυρες, να μην μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για τις συγκρουόμενες και εντελώς ασύνδετες θέσεις που προώθησαν οι μάρτυρες, επί ιδίων γεγονότων. Επανερχόμενος τώρα εκ νέου στην παράθεση των αντιφάσεων και γενικά των αδυναμιών που παρουσιάζει η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, σημειώνω, ότι ο Μ.Κ.2, ερωτηθείς αναφορικά με την ώρα που αντελήφθηκε την παρουσία του Κατηγορούμενου για πρώτη φορά στην νότια κερκίδα, πάντα σε συνάρτηση με το ότι η κερκίδα δεν ήταν ακόμα γεμάτη και επομένως είχε την δυνατότητα και ικανότητα να προσέξει τα ρούχα που φορούσε ο Κατηγορούμενος, ισχυρίστηκε ότι, για πρώτη φορά αντελήφθη την παρουσία του Κατηγορούμενου στην νότια κερκίδα περί τις 18:00 και δη κατά την έναρξη του αγώνα όταν οι κερκίδες ήταν πλέον γεμάτες. Επί του ιδίου θέματος, ο Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε ότι εισήλθαν, με τον Μ.Κ.2, στην νότια κερκίδα του σταδίου περί τις 16:45 και εν λόγω στιγμή ο Μ.Κ.2 υπέδειξε σ΄ αυτόν τον Κατηγορούμενο. Ανέφερε ακόμα (ο Μ.Κ.3) ότι ο Μ.Κ.2 τον ενημέρωσε την δεδομένη στιγμή, ότι ο Κατηγορούμενος επρόκειτο περί ταραχοποιό στοιχείο που έχει στο παρελθόν πολλές φορές προκαλέσει επεισόδια[2]. Ως προς το τελευταίο, δράττομαι της ευκαιρίας να επαναλάβω αφενός ότι ο Μ.Κ.2 στη δια ζώσης μαρτυρία του, ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είχε καμία προσωπική γνώση περί προγενέστερης ανάμειξης του Κατηγορούμενου σε επεισόδια σε αθλητικούς χώρους και αφετέρου να σημειώσω, ότι η μοναδική πληροφόρηση που είχε για σχετικό με επεισόδια γεγονός, ήταν από συνάδελφο του, που απλά τον ενημέρωσε ότι μια και μόνο φορά[3] στο παρελθόν ο Κατηγορούμενος είχε κάνει χρήση φωτοβολίδας. Πέραν των πιο πάνω παρατεθέντων αντιφάσεων, η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και ιδιαίτερα η μαρτυρία των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, επί της οποίας στην ουσία βασίζει η Κατηγορούσα Αρχή την οποιαδήποτε ελπίδα της για απόδειξη της υπόθεσης της, παρουσιάζει και σοβαρές αδυναμίες που, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, αφορούν περισσότερο το θέμα αναγνώρισης. Ήταν κοινή θέση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής ότι κατά την χρονική στιγμή, που σύμφωνα με τους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, ο Κατηγορούμενος διαπράττει τα υπό εξέταση αδικήματα, είναι νύκτα, και η νότια κερκίδα είναι γεμάτη. Μοναδικός κενός χώρος στην εν λόγω κερκίδα, είναι τα σκαλιά μέσω των οποίων είναι δυνατή η διέλευση των φιλάθλων από και προς στις θέσεις που κάθοντο και/ή στέκοντο. Όταν δε, σύμφωνα πάντα με τους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, ο Κατηγορούμενος αρχίζει να κατευθύνεται, από την θέση την οποία βρισκόταν, προς το κιγκλίδωμα, έχει στραμμένο το πρόσωπο του προς την ανατολική κερκίδα και δη προς την αντίθετη από το σημείο που βρίσκονταν οι μάρτυρες κατηγορίας, κατεύθυνση. Καθ΄ όλη τη διάρκεια που αυτός κατευθυνόταν προς το κιγκλίδωμα, συνεχίζει να βλέπει προς την εν λόγω κατεύθυνση και οι μάρτυρες δεν έχουν καμία οπτική επαφή με το πρόσωπο του. Όταν δε ανασύρει το πιστόλι και ενεργεί ως οι μάρτυρες ισχυρίζονται, τούτος βρίσκεται σε μια απόσταση από αυτούς πέριξ των 30 μέτρων και, τόσο μπροστά του, όσο και πίσω του βρίσκονται άλλα πρόσωπα. Επιπροσθέτως, και ανεξάρτητα του αν φορούσε ή όχι προηγουμένως πράσινο σακάκι (το πράσινο σακάκι αποτελεί το γεγονός επί του οποίου οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, βασίζουν την σιγουριά τους για την αναγνώριση του Κατηγορούμενου ως το πρόσωπο που διέπραξε τα αδικήματα) την στιγμή που κατ΄ ισχυρισμό των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, ο Κατηγορούμενος ανασύρει το πιστόλι και εκπυρσοκροτεί τούτο, τόσο το κορμί του, όσο και το πρόσωπο του, είναι και πάλι στραμμένο προς την ανατολική κερκίδα και φορά ήδη μαύρη ζακέτα και δη ίδιο χρώμα ρούχων που φορούν και οι υπόλοιποι τέσσερις οπαδοί που βρίσκονται γύρω του, σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, ή αρκετοί από τους οπαδούς που βρίσκονται γύρω του, σύμφωνα με τον Μ.Κ.3 (προκύπτει από το περιεχόμενο του φωτογραφικού υλικού που κατατέθηκε ως τεκμήριο). Ως προς το θέμα της ενδυμασίας του Κατηγορούμενου, που ως σημειώθηκε ήδη ανωτέρω, υπέχει ουσιαστικής σημασίας, η περιγραφή των ρούχων που φορούσε το πρόσωπο που διέπραξε τα αδικήματα, τόσο πριν, όσο και μετά την χρονική στιγμή που σύμφωνα με τους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 τα διέπραξε, συγκρούεται με την πραγματική ενώπιον μου μαρτυρία και δη τις φωτογραφίες που έχουν κατατεθεί ενώπιον μου ως τεκμήριο. Σ΄ αυτές φαίνεται ξεκάθαρα ο Κατηγορούμενος, τόσο πριν τις 19:41 όσο και μετά, να φορά δίχρωμο σακάκι μαύρο και γκρίζο και σε κάποια φωτογραφία (υπ΄ αριθμό 332), είναι ορατό και το παντελόνι που φορά ο Κατηγορούμενος, το οποίο είναι χρώματος γκρίζο ανοικτό. Να σημειωθεί, ότι τόσο ο Μ.Κ.2 όσο και ο Μ.Κ.3, αντικρίζοντας στο Δικαστήριο το φωτογραφικό υλικό, αναγνώρισαν τον Κατηγορούμενο σε συγκεκριμένες φωτογραφίες σε χρονικές στιγμές, τόσο πριν, όσο και μετά τις 19:41, να φορά το μαυρόγκριζο σακάκι και ο Μ.Κ.3, και το ανοικτόχρωμο γκρίζο παντελόνι. Ο Μ.Κ.2 επί του προκειμένου, ισχυρίστηκε ότι το παντελόνι που φορά ο Κατηγορούμενος, ως τούτο εμφαίνεται στην φωτογραφία 332, πρόκειται για παντελόνι τύπου τζιν χρώματος μπλε. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν ισχύει και είναι εμφανές από το περιεχόμενο της φωτογραφίας
2. Να σημειωθεί ακόμα ότι ο Μ.Κ.2 ερωτήθηκε ειδικά αν αντιμετωπίζει θέμα αχρωματοψίας και έδωσε αρνητική απάντηση. Αυτό όμως που πρέπει να τονιστεί, είναι ότι και οι δύο αυτοί μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής, ισχυρίστηκαν ότι το μαυρόγκριζο σακάκι που φορούσε ο Κατηγορούμενος είναι άλλο εντελώς ένδυμα από την μαύρη ζακέτα που κατ΄ ισχυρισμό τους, το πρόσωπο που διέπραξε τα αδικήματα, φόρεσε πάνω από το πράσινο χακί σακάκι τη στιγμή που διέπραττε το αδίκημα και επομένως η αποδοχή του γεγονότος ότι ο Κατηγορούμενος, τόσο πριν όσο και μετά της 19:41 φορά το συγκεκριμένο μαυρόγκριζο σακάκι, καθίσταται ουσιαστικής σημασίας με δεδομένη την περιγραφή από τους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 των ρούχων που φορούσε το πρόσωπο που διέπραξε το υπό εξέταση αδίκημα. Στα πιο πάνω δεδομένα πρέπει να συνυπολογιστεί και το γεγονός ότι άμεσα μετά την καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου από τους Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 και εν αγνοία του Κατηγορούμενου, εκδόθηκε και εκτελέστηκε ένταλμα έρευνας στην οικία του, και δεν ανευρέθηκε, ούτε οποιοδήποτε πιστόλι ή φωτοβολίδα, ούτε πράσινο σακάκι χακί, που σύμφωνα με τους μάρτυρες κατηγορίας φορούσε το πρόσωπο που διέπραξε τα αδικήματα κατά τη διάρκεια που παρακολουθούσε τον αγώνα. Πάντα στα πλαίσια της αντικειμενικής θεώρησης της ενώπιον μου μαρτυρίας, σημειώνω ακόμα, ότι ούτε ο ισχυρισμός περί τραυματισμού φιλάθλου της αντίπαλης ομάδας επιβεβαιώθηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Τουναντίον θα έλεγα. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.1 ο εν λόγω ισχυρισμός διερευνήθηκε με επικοινωνία, τόσο με νοσοκομεία, όσο και με ιδιωτικές κλινικές, και δεν προέκυψε οτιδήποτε που να επιβεβαιώνει τον εν λόγω ισχυρισμό. Σύμφωνα δε με τον Μ.Κ.3, ούτε οι συνάδελφοι τους, οι οποίοι εκτελούσαν καθήκον στην ανατολική κερκίδα την συγκεκριμένη μέρα, αντελήφθησαν τραυματισμό οποιουδήποτε προσώπου από οποιανδήποτε φωτοβολίδα. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσω ότι, τόσο ο Μ.Κ.2, όσο και ο Μ.Κ.3, πριν αντικρίσουν το περιεχόμενο του φωτογραφικού υλικού που λήφθηκε κατά την ώρα που διεξαγόταν ο ποδοσφαιρικός αγώνας, προώθησαν συγκεκριμένες κοινές θέσεις, τόσο αναφορικά με αποστάσεις (παραδείγματος χάριν απόσταση των ιδίων από τον Κατηγορούμενο όταν τούτος βρίσκεται στη θέση του επί της κερκίδας ή απόσταση των ιδίων από το σημείο που κατ΄ ισχυρισμό τους ο Κατηγορούμενος έριξε την φωτοβολίδα) όσο και αναφορικά με το ακριβές σημείο που βρίσκοντο οι δύο τους, πάντοτε σε σχέση με το σημείο που βρισκόταν ο Κατηγορούμενος ή ακόμα και με το ακριβές σημείο και τις συνθήκες που επικρατούσαν από όπου κατ΄ ισχυρισμό τους ο Κατηγορούμενος έριξε τη φωτοβολίδα. Όταν όμως ερωτήθηκαν ειδικά για τα πιο πάνω θέματα και τους ζητήθηκε να υποδείξουν επί του σχετικού φωτογραφικού υλικού, τις συγκεκριμένες θέσεις τους και/ή αποστάσεις, άλλαξαν θέση και προώθησαν ισχυρισμούς, οι οποίοι ήταν πλέον σύμφωνοι με την εικόνα που έβλεπαν στις φωτογραφίες. Το ίδιο συνέβηκε και αναφορικά με τα ρούχα που κατ΄ ισχυρισμό τους φορούσε ο Κατηγορούμενος πριν την διάπραξη του αδικήματος. Μέχρι και τη στιγμή που είδαν το σχετικό φωτογραφικό υλικό, η θέση τους ήταν ότι ο Κατηγορούμενος φορούσε από την πρώτη στιγμή που τον είδαν πράσινο χακί σακάκι και παντελόνι τύπου τζιν χρώματος μπλε και ότι φόρεσε μαύρη ζακέτα, πέντε λεπτά πριν την λήξη του αγώνα και δη ακριβώς πριν να ρίξει την φωτοβολίδα. Όταν αντίκρισαν πλέον το περιεχόμενο του φωτογραφικού υλικού και είδαν και αναγνώρισαν τον Κατηγορούμενο σε χρονικές στιγμές τόσο πριν, όσο και μετά τις 19:41 (που τοποθετούν χρονικά την ρίψη της φωτοβολίδας), άλλαξαν την εν λόγω θέση τους και προώθησαν την θέση ότι από την αρχική στιγμή που είδαν τον Κατηγορούμενο μόλις εισήλθαν στην νότια κερκίδα, μέχρι και τις 19:41 που τον βλέπουν να εγκαταλείπει την θέση του και να κατευθύνεται προς το κιγκλίδωμα, δεν είχαν ξανά οπτική επαφή μαζί του, με αποτέλεσμα να μην ήταν σε θέση να γνωρίζουν αν στο μεταξύ φόρεσε άλλα ρούχα. Φυσικά, ο τελευταίος αυτός ισχυρισμός τους, συγκρούεται άμεσα με τον βασικό και πάλι κοινό τους ισχυρισμό, ότι μόλις αντίκρισαν τον Κατηγορούμενο (με την είσοδο τους στην νότια κερκίδα), ενημέρωσαν τον υπεύθυνό τους και έλαβαν ρητές οδηγίες να θέσουν τούτον υπό παρακολούθηση. Πώς είναι δυνατόν, υπό τέτοιες συνθήκες, να μην στρέψουν, για δύο τουλάχιστον ώρες, την προσοχή τους προς τον Κατηγορούμενο; Τέλος, σημειώνω ότι η μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας παρουσιάζει και άλλες ουσιώδεις αντιφάσεις, οι οποίες όμως είναι τέτοιας μορφής και/ή χαρακτήρα που μπορούν να αποτελέσουν την βάση για σχολιασμό και επιχειρηματολογία μόνο στα πλαίσια υποκειμενικής αξιολόγησης της ενώπιον μου μαρτυρίας, ενέργεια η οποία είναι ανεπίτρεπτη στο παρόν στάδιο, με αποτέλεσμα να μην αποτελούν μέρος του σκεπτικού της παρούσας απόφασης. Για να μην δημιουργηθεί οποιαδήποτε σύγχυση, τονίζω ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.1, δεν είναι βοηθητική για την Κατηγορούσα Αρχή ώστε επ΄ αυτής και μόνο και/ή σε συνάρτηση με αυτή των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3, να ήταν δυνατή η κλήση του Κατηγορούμενου σε απολογία στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, μιας και το φωτογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό που κατέθεσε ως τεκμήριο, δεν είναι καθ΄ οιονδήποτε τρόπο διαφωτιστικό, είτε ως προς το κατά πόσον ρίχθηκε οποιαδήποτε φωτοβολίδα από το σημείο που οι λοιποί μάρτυρες κατηγορίας ισχυρίζονται ότι ρίχθηκε, είτε ως προς το ποιο πρόσωπο δυνατόν να έριξε μια τέτοια φωτοβολίδα ή τα αποτελέσματα της ρίψης της. Είμαι της γνώμης ότι τα πιο πάνω παρατεθέντα, δικαιολογούν του λόγου το ασφαλές της πιο πάνω κρίσης μου και δη κρίνω ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής είναι τόσο αδύνατη, που στην περίπτωση που ο Κατηγορούμενος επέλεγε να μην καλέσει οποιαδήποτε μαρτυρία, κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε επ΄ αυτής να βασίσει οποιονδήποτε εύρημα ή έστω συμπέρασμα ενοχής του Κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Επομένως, έχοντας ήδη αποφασίσει ως ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου για οποιανδήποτε εκ των κατηγοριών που αντιμετωπίζει και επομένως ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από αυτό το στάδιο από όλες τις κατηγορίες του κατηγορητηρίου. (Υπ.) ........................................... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ [1] Υπογράμμιση δική μου. [2] Υπογράμμιση δική μου. [3] Υπογράμμιση δική μου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο