Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 321/12, 19/6/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 321/12, 19/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B87 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 321/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ Κατηγορούμενου ---------------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19/06/2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μιχαήλ Για τον κατηγορούμενο: κος Λουκά Κατηγορούμενος: Παρών ---------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος, στην 1η και μοναδική κατηγορία που αντιμετωπίζει, κατηγορείται ότι στις 6 Αυγούστου 2011, στη Λευκωσία της επαρχίας Λευκωσίας, επιτέθηκε εναντίον του Ρένου Περρή από το Στρόβολο και προκάλεσε σε αυτόν, πραγματική σωματική βλάβη. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα, και δη τον Παραπονούμενο (ΜΚ1). Επιπροσθέτως, κατατέθηκαν, από κοινού, ενώπιον του Δικαστηρίου, διάφορα παραδεκτά γεγονότα. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν παρουσίασε άλλη μαρτυρία. Δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω με λεπτομέρεια την ενώπιον μου μαρτυρία. Σκοπός της παρούσας απόφασης, δεν είναι η λεπτομερής παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο δεν πιστεύω ότι θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό. Εκτενέστερη αναφορά στη μαρτυρία θα γίνει όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο στο στάδιο της αξιολόγησης της. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, θεωρώ ορθό να παραθέσω τα πιο κάτω γεγονότα, τα οποία, είτε πηγάζουν από αναντίλεκτη ενώπιον μου μαρτυρία, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Κατηγορούμενος και Παραπονούμενος, γνωρίζοντο από το παρελθόν και δη πριν το επίδικο συμβάν. Στην ουσία, πριν το επίδικο συμβάν, αμφότεροι, πλην όμως σε διαφορετικό χρόνο, είχαν δεσμό με μια συγκεκριμένη κοπέλα. Αρχικά, με την εν λόγω κοπέλα είχε συνάψει δεσμό ο Παραπονούμενος και κατόπιν του χωρισμού τους, η εν λόγω κοπέλα σύναψε σχέση με τον Κατηγορούμενο. Σε κάποια χρονική στιγμή, και ενώ στο μεταξύ ο Κατηγορούμενος είχε χωρίσει με τη συγκεκριμένη κοπέλα, τούτοι συνεπλάκησαν εντός του νυχτερινού κέντρου αναψυχής με την επωνυμία ΖΟΟ. Συγκεκριμένα, κατά τις πρωινές ώρες της 6/8/2011, Κατηγορούμενος και Παραπονούμενος, βρέθηκαν στο συγκεκριμένο κέντρο αναψυχής και κάτω από συνθήκες, για τις οποίες οι δύο πλευρές διαφωνούν, οι δύο τους συνεπλάκησαν, με αποτέλεσμα αμφότεροι να υποστούν σωματικές βλάβες. Ο Παραπονούμενος υπέστη εκδορές στο τριχωτό της κεφαλής, για μία εκ των οποίων, και μόνο για σκοπούς προστασίας του τραύματος από ενδεχόμενη μόλυνση και όχι γιατί επρόκειτο για βαθύ θλαστικό τραύμα, κρίθηκε αναγκαίο να συρραφεί. Ο Κατηγορούμενος υπέστη θλαστικό τραύμα στο χέρι. Ως προς τον τρόπο που προκλήθηκαν τα τραύματα αμφοτέρων, και πάλι οι δύο πλευρές διαφωνούν. Τα μόλις πιο πάνω γεγονότα αποτελούν πλέον ευρήματα του Δικαστηρίου. Επίσης, πριν την αξιολόγηση της ενώπιόν μου μαρτυρίας, κρίνω ορθότερο, με εντελώς συνοπτικό τρόπο, να παραθέσω τις θέσεις των δύο πλευρών. Κατά την Κατηγορούσα Αρχή και τούτο πάντα με τα όσα σχετικά ανέφερε ο ΜΚ1, κατά το βράδυ της 6ης Αυγούστου 2011, ο ΜΚ1 επισκέφθηκε το νυχτερινό κέντρο με την επωνυμία ΖΟΟ και χωρίς να προκαλέσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο και/ή καν να απευθύνει το λόγο προς τον Κατηγορούμενο, ο τελευταίος, κρατώντας ένα ποτήρι στο χέρι, τον απείλησε με τη φράση «θωρείς το τούτο; Ξέρεις ότι μπορώ να σου το φορήσω τωρά άμα θέλω;». Μετά πάροδο 20-25 λεπτών, και ενώ συνομιλούσε με κάποιες φίλες του, δέχθηκε δύο χτυπήματα στο κεφάλι του, με αποτέλεσμα να στρέψει την προσοχή του προς τα δεξιά του για να αναζητήσει το πρόσωπο που του χτύπησε. Εκεί πρόσεξε τον Κατηγορούμενο ο οποίος τη δεδομένη στιγμή κατευθυνόταν προς το μέρος του με απειλητικές διαθέσεις και με σκοπό να τον χτυπήσει και χρησιμοποιώντας ανάλογη βία, ο ΜΚ1 κατάφερε να αποφύγει την επίθεση του Κατηγορούμενου και να ακινητοποιήσει τον τελευταίο. Σε μεταγενέστερο στάδιο και αφού στο μεταξύ οι άνδρες ασφαλείας του κέντρου αναψυχής επέβαλαν την τάξη, ο ΜΚ1 αντιλήφθηκε ότι αιμορραγούσε από το τριχωτό της κεφαλής του. Μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για περίθαλψη και εκεί πρόσεξε ότι βρισκόταν και ο Κατηγορούμενος, ο οποίος είχε τραυματιστεί στο χέρι. Στην αντίπερα όχθη και εκ διαμέτρου αντίθετα, η Υπεράσπιση και τούτα ως προκύπτουν από τα όσα σχετικά ανέφερε ο Κατηγορούμενος στη μαρτυρία του, ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Το συγκεκριμένο βράδυ, ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε το εν λόγω κέντρο αναψυχής μαζί με φίλους του για να διασκεδάσει ενόψει της ονομαστικής του εορτής. Ενώ βρισκόταν στο χώρο, δέχθηκε ένα σπρώξιμο και αφού έστρεψε την προσοχή του προς τα πίσω, πρόσεξε ότι το πρόσωπο που τον έσπρωξε ήταν ο Παραπονούμενος, ο οποίος στο μεταξύ απομακρύνθηκε από το σημείο. Κάποιο χρόνο μετά, δέχθηκε ένα δυνατό χτύπημα, και πάλι από τον Παραπονούμενο, ο οποίος για άλλη μια φορά εγκατέλειψε το σημείο. Επειδή στο παρελθόν, σύμφωνα πάντα με τον Κατηγορούμενο, ο Παραπονούμενος μαζί με τον αδελφό του, του επιτέθηκαν, και επειδή θεωρούσε τον Παραπονούμενο ως πρόσωπο «της νύχτας», και έχοντας κατά νου και τη μέχρι εκείνη τη στιγμή συμπεριφορά του Παραπονούμενου, από το σημείο εκείνο και μετά και ανεξάρτητα των διαφόρων ενεργειών του, είχε συνεχώς στραμμένη την προσοχή του προς το εκάστοτε σημείο που βρισκόταν ο Παραπονούμενος, ώστε να αντιμετωπίσει τυχούσα νέα επιθετική συμπεριφορά του τελευταίου. Σε κάποιο στάδιο, ο Παραπονούμενος κατευθύνθηκε με απειλητικές διαθέσεις εναντίον του, και ο Κατηγορούμενος με το ένα του χέρι απέτρεψε επικείμενο χτύπημα από τον πρώτο. Ακολούθησε νέα επιθετική προσπάθεια του Παραπονούμενου, με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος με τη χρήση του άλλου του χεριού, με το οποίο κρατούσε και ένα ποτήρι, να επιχειρήσει να ανακόψει τούτη. Συνεπεία της τελευταίας του αυτής ενέργειας, το ποτήρι έσπασε με αποτέλεσμα ο ίδιος να τραυματιστεί στο χέρι και να επισκεφθεί το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για περίθαλψη. Σε καμία περίπτωση ο ίδιος, δεν επιτέθηκε στον Παραπονούμενο, παρά μόνο με σκοπό να αποτρέψει την επικείμενη επίθεση που δεχόταν από τον τελευταίο. Αξιολόγηση Ο ΜΚ1 μου έκανε πολύ κακή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, στο Δικαστήριο δεν είπε την αλήθεια αναφορικά με τα διαδραματιζόμενα στο επίδικο συμβάν. Η μαρτυρία του παρουσιάζει ισχυρισμούς οι οποίοι συγκρούονται με άλλους δικούς του ισχυρισμούς ή με την ενώπιόν μου αποδεκτή μαρτυρία, ως τούτη προκύπτει από τα διάφορα παραδεκτά γεγονότα που κατατέθηκαν. Επιπρόσθετα η μαρτυρία του συγκρούεται, σε κάποια σημεία της, και με την κοινή λογική. Για σκοπούς αιτιολογίας και πληρότητας της απόφασής μου και πάντα σε σχέση με την ήδη εκφρασθείσα θέση μου ως προς την αξιοπιστία του ΜΚ1, σημειώνω τα ακόλουθα: Αποτέλεσε βασική θέση του ΜΚ1 και τούτη προκύπτει από τα όσα ανέφερε στην κατάθεση που του λήφθηκε από την αστυνομία ότι, στο παρελθόν, δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τον Παραπονούμενο και ότι ουδέποτε συνομίλησε μαζί του πριν το επίδικο συμβάν. Και τούτο, κατά τη γνώμη μου, στην προσπάθειά του να προωθήσει τη θέση περί του ότι ο Κατηγορούμενος εντελώς παράλογα και απρόκλητα του επιτέθηκε το συγκεκριμένο βράδυ. Εν τούτοις, στα πλαίσια της αντεξέτασής του ενώπιον του Δικαστηρίου, ισχυρίστηκε ότι, ο Κατηγορούμενος από το παρελθόν και δη από το 2008 και μετά, δημιουργούσε πάντοτε ένταση στην μεταξύ τους σχέση και αρκετές φορές, ευκαιρίας δοθείσης, του επιτίθετο, άνευ λόγου και τον προκαλούσε με συνεχείς απειλές. Πώς είναι δυνατόν να έχουν συμβεί στο παρελθόν τόσα περιστατικά απειλών και βίας από πλευράς του Κατηγορούμενου και ο ΜΚ1, στην κατάθεσή του, όχι απλά να μην τα αναφέρει, αλλά να δηλώνει ευθαρσώς ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τον Κατηγορούμενο με τον οποίο ούτε καν μιλούν; Επί ενός άλλου θέματος, και δη του ποια πρόσωπα είδαν το περιστατικό εκείνο το βράδυ, ανέφερε ότι, το είδαν πέραν των 70 προσώπων και ότι οι δύο κοπέλες με τις οποίες συνομιλούσε, ήταν εξ αυτών των προσώπων. Κατονόμασε δε τούτες ως την Αρετή (για την οποία δεν γνώριζε άλλα στοιχεία κατά τη λήψη της κατάθεσής του) και την Ελίνα (για την οποία προφανώς, για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, τουλάχιστον τροφοδότησε την αστυνομία με τον αριθμό τηλεφώνου της). Ήταν δε απόλυτος ότι, και οι δύο κοπέλες είδαν το όλο περιστατικό. Εν τούτοις, σύμφωνα με τα παραδεκτά, ενώπιον του Δικαστηρίου, γεγονότα, όταν ο ανακριτής της υπόθεσης επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Ελίνα, η τελευταία του ανέφερε ότι δεν είδε το περιστατικό. Όσον δε αφορά στην Αρετή, και τούτο πάντα σύμφωνα με τα ενώπιον του Δικαστηρίου παραδεκτά γεγονότα, τούτη δεν ανευρέθη από τον ανακριτή της υπόθεσης, καθότι ο ΜΚ1 δεν κατάφερε, όπως του είπε, να βρει οποιαδήποτε στοιχεία της. Πέραν της εμφανούς αντίφασης που παρουσιάζει η μαρτυρία του ΜΚ1 με τα παραδεκτά γεγονότα και συγκεκριμένα αναφορικά με το αν η Ελίνα είδε το όλο περιστατικό ή όχι, διερωτάται κανείς. Αν πράγματι η Αρετή ή ακόμα και η Ελίνα είδαν όντως το περιστατικό και είδαν στην ουσία τον Κατηγορούμενο να επιτίθεται στο ΜΚ1 και να του προκαλεί τραύμα που επέφερε αιμορραγία στο τριχωτό της κεφαλής, γιατί ο ΜΚ1 δεν παρουσίασε τα εν λόγω πρόσωπα στην αστυνομία για να τους ληφθεί κατάθεση; Να σημειώσω στο σημείο αυτό ότι, όταν ο ΜΚ1 ερωτήθηκε ειδικά γι΄ αυτό, με εντελώς μη πειστικό τρόπο, ισχυρίστηκε ότι, αν ήθελε, μπορούσε να φέρει «30 άτομα» που είδαν το περιστατικό για να καταθέσουν, αλλά επέλεξε να προωθήσει το παράπονό του μόνος του. Δεν χρειάζεται κατά τη γνώμη μου να σχολιάσω την τελευταία πιο πάνω ισχυριζόμενη θέση του ΜΚ

1. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ο λόγος που δεν ενήργησε με τον εισηγούμενο πιο πάνω τρόπο ο ΜΚ1, ήταν γιατί τα όσα ισχυρίστηκε ότι έγιναν το συγκεκριμένο βράδυ δεν αποτελούν τα πραγματικά γεγονότα. Το ότι ο ΜΚ1 ψευδόταν ως προς το τι συνέβηκε στο επίμαχο περιστατικό προκύπτει και από τον τρόπο που περιέγραψε τούτο. Στην προσπάθειά του να συσχετίσει τα κτυπήματα που κατ΄ ισχυρισμό του δέχθηκε στην κεφαλή (καθ΄ ον χρόνο τούτος έβλεπε προς άλλη κατεύθυνση), με τον Κατηγορούμενο ως δράστη των κτυπημάτων, ανέφερε ότι μόλις γύρισε προς την κατεύθυνση απ΄ όπου δέχθηκε τα κτυπήματα, είδε τον Κατηγορούμενο να είναι εν κινήσει με απειλητικές διαθέσεις προς το μέρος του και να επιχειρεί να του επιτεθεί εκ νέου. Σε μεταγενέστερο όμως στάδιο της μαρτυρίας του, ξεχνώντας προφανώς την μόλις πιο πάνω θέση του, ισχυρίστηκε ότι, μόλις γύρισε προς τη διεύθυνση απ΄ όπου δέχθηκε τα κτυπήματα, είδε τον Κατηγορούμενο να στέκεται και να βλέπει το χέρι του το οποίο τη δεδομένη στιγμή αιμορραγούσε. Εν πάση όμως περιπτώσει, και ανεξάρτητα των πιο πάνω αντιφάσεων που παρουσιάζει η μαρτυρία του ΜΚ1, κανένα κίνητρο δεν έχει παρουσιαστεί από τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής που να δικαιολογεί και/ή που να μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για την ισχυριζόμενη επιθετική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου. Η δε δικαιολογία του ΜΚ1 ότι, ο λόγος που ο Κατηγορούμενος του επιτέθηκε το συγκεκριμένο βράδυ και γενικά όποτε τον έβλεπε συμπεριφερόταν έναντί του προκλητικά και επιθετικά ήταν γιατί τον ζήλευε, επειδή σε προγενέστερο χρόνο, ο ίδιος είχε δεσμό με κοπέλα που μεταγενέστερα σύναψε δεσμό με τον Κατηγορούμενο, δεν στέκει στη λογική. Και τούτο, για τον απλούστατο λόγο ότι, κατά το βράδυ που συνέβη το περιστατικό, ούτε ο ΜΚ1 αλλά ούτε και ο Κατηγορούμενος είχαν δεσμό με τη συγκεκριμένη κοπέλα. Κανένας δεν διεκδικούσε, σύμφωνα πάντα με την ενώπιόν μου μαρτυρία, τη συγκεκριμένη κοπέλα το εν λόγω βράδυ. Η οποία, να σημειωθεί ότι, δεν τοποθετείται καν εντός του συγκεκριμένου κέντρου αναψυχής το εν λόγω βράδυ, ούτε αποδίδεται σ΄ αυτήν οποιαδήποτε ενέργεια που να σχετίζεται με το επίδικο περιστατικό. Αν μη τι άλλο, αν τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δικαιολογούσαν οποιαδήποτε συναισθήματα ζήλιας και/ή φθόνου, τούτα θα μπορούσαν να προέρχονται μόνο από το ΜΚ1 έναντι του Κατηγορούμενου και τούτο συνεπεία του γεγονότος ότι ο τελευταίος σύνηψε σχέση με την πρώην κοπέλα του. Εν πάση όμως περιπτώσει και τούτο ανεξάρτητα της εντύπωσης που απεκόμισα αναφορικά με την αξιοπιστία του ΜΚ1, σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος ισχυρίζεται, τα τραύματά του προκλήθηκαν από δύο κτυπήματα που δέχθηκε στο κεφάλι από πρόσωπο, το οποίο, τη δεδομένη στιγμή, βρισκόταν σε σημείο με το οποίο ο ΜΚ1 δεν είχε οπτική επαφή (είχε στραμμένη την προσοχή του προς άλλη κατεύθυνση). Το γεγονός ότι ο ΜΚ1 ισχυρίζεται ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν ο Κατηγορούμενος, δεν διαφοροποιεί το δεδομένο ότι ο ίδιος δεν είδε ποιος τον χτύπησε. Ούτε και παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την Κατηγορούσα Αρχή που να διαφωτίζει περί τούτου. Η δε θέση του ΜΚ1 ότι ο λόγος που θεωρεί ως δράστη των εν λόγω χτυπημάτων τον Κατηγορούμενο, ήταν γιατί ακριβώς μετά τα χτυπήματα είδε τον τελευταίο άμεσα να του επιτίθεται, όπως εξήγησα και ανωτέρω, καταρρίπτεται από άλλο δικό του ισχυρισμό, που θέλει τον Κατηγορούμενο, ακριβώς μετά τα ισχυριζόμενα κτυπήματα, να μην διακατέχεται από οποιεσδήποτε επιθετικές διαθέσεις και απλά να κοιτάζει το ματωμένο χέρι του. Η δε προσπάθεια του ΜΚ1 να συσχετίσει τα τραύματα στο χέρι του Κατηγορούμενου με την ισχυριζόμενη εναντίον του επίθεση και τα επακόλουθα τραύματα που υπέστη και δη ως προκληθέντα από σπασμένο ποτήρι (σημειώνεται ότι καμία μαρτυρία δεν παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή περί σπασμένου ποτηριού), με το οποίο υποθέτει ότι τον κτύπησε στο κεφάλι ο Κατηγορούμενος, συγκρούεται με τα ενώπιον μου παραδεκτά γεγονότα, όπου σύμφωνα με αυτά, το τραύμα που προκαλείται από σπασμένο γυαλί, είναι θλαστικό και δη εντελώς διαφορετικό από τα τραύματα που έφερε ο ΜΚ1 μετά το επίδικο περιστατικό, τα οποία περιγράφηκαν ως ελαφριές εκδορές. Δεν θεωρώ ότι χρειάζεται να σημειώσω άλλες αντιφάσεις και/ή αδυναμίες που παρουσιάζει η μαρτυρία του ΜΚ1 για να δικαιολογήσω του λόγου το ασφαλές της πιο πάνω ήδη εκφρασθείσας κρίσης μου αναφορικά με την αξιοπιστία του. Τη μαρτυρία του την απορρίπτω στο σύνολό της. Όπως ανάφερα και πιο πάνω, η Κατηγορούσα Αρχή, παρουσιάζοντας ως μοναδικό Μάρτυρα Κατηγορίας το ΜΚ1, στην ουσία εναπόθεσε τις οποιεσδήποτε ελπίδες της για καταδίκη του Κατηγορούμενου στη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα. Εκτός φυσικά που αν, με την υπόλοιπη ενώπιόν μου αποδεκτή μαρτυρία είναι δυνατόν να προκύψει εύρημα ή έστω συμπέρασμα ενοχής του Κατηγορούμενου στο αδίκημα που αντιμετωπίζει. Όσον τώρα αφορά στον Κατηγορούμενο σημειώνω ότι, σε μια ποινική υπόθεση, ο Κατηγορούμενος δεν υπέχει οποιασδήποτε υποχρέωσης να αποδείξει την αθωότητά του. Έχοντας δε υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής και ειδικότερα αυτή του ΜΚ1, που όπως ανάφερα ακριβώς στην προηγούμενη παράγραφο, επ΄ αυτής βάσισε η Κατηγορούσα Αρχή τις οποιεσδήποτε ελπίδες της για καταδίκη του Κατηγορούμενου, αυτό που στην πραγματικότητα μένει να εξεταστεί, είναι το κατά πόσο, ο Κατηγορούμενος προώθησε, είτε με τη δια ζώσης μαρτυρία του, είτε με την κατάθεσή του, οποιουσδήποτε ενοχοποιητικούς ή έστω εναντίον των συμφερόντων του, ισχυρισμούς, ώστε τούτοι, είτε μεμονωμένα, είτε σε συνδυασμό με τη λοιπή ενώπιόν μου αποδεκτή μαρτυρία, να μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την εξαγωγή ευρήματος ή συμπεράσματος ενοχής του στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Εκείνο που αβίαστα προκύπτει από την εξέταση των σχετικών αναφορών του, είναι ότι ελλείπει από αυτές ένας τέτοιος ενοχοποιητικός ή εναντίον των συμφερόντων του, ισχυρισμός. Δεν παραγνωρίζω ότι, στην ουσία ο Κατηγορούμενος, όχι απλά δεν αποκλείει το ενδεχόμενο τα τραύματα που υπέστη ο ΜΚ1 να είναι αποτέλεσμα δικών του ενεργειών, αλλά θεωρεί ότι, το πιθανότερο είναι, να συμβαίνει τούτο. Εν τούτοις όμως, σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, ο οποίος οφείλω να σημειώσω ότι μου έκανε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας, και ότι η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του, παρά της ικανής αντεξέτασης που έτυχε, η οποιαδήποτε ενέργειά του τυχόν επέφερε τα τραύματα του ΜΚ1, έγινε και/ή καλύτερα έλαβε χώρα στα πλαίσια της προσπάθειάς του να αποτρέψει τις επιπτώσεις που θα προκαλούντο στον ίδιο από την επιθετική συμπεριφορά του ΜΚ
2. Η όλη περιγραφή του τρόπου δράσης του Κατηγορούμενου έναντι του ΜΚ1 εκείνο το βράδυ, εντάσσεται και/ή καλύτερα καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 17 του Ποινικού Κώδικα, με αποτέλεσμα να τυγχάνει εφαρμογής η υπεράσπιση της αυτοάμυνας. Εν πάση περιπτώσει, από τη στιγμή που η ρηθείσα Υπεράσπιση, προωθήθηκε από τον Κατηγορούμενο, τόσο μέσω της κατάθεσής του όσο και δια σχετικών υποβολών προς το ΜΚ1, αποτελούσε πλέον υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής να προσκομίσει μαρτυρία που να καταρρίπτει την εν λόγω Υπεράσπιση (βλ. Οριάνα Γιάλλουρου ν. Αστυνομίας