Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κωνσταντίνου Σωτηρόπουλλου, Αρ. Υπόθεσης: 15324/11, 3/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15324/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κωνσταντίνου Σωτηρόπουλλου Κατηγορούμενου ---------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 3 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κ. Αντ. Μιχαήλ. Για τον κατηγορούμενο: Ο κ. Α. Χρίστου. Κατηγορούμενος: Παρών. ---------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος, στην 1η και μοναδική κατηγορία που αντιμετωπίζει, κατηγορείται ότι την 1η Οκτωβρίου 2010, στο Στρόβολο της επαρχίας Λευκωσίας, παράνομα και άσεμνα επιτέθηκε εναντίον της Στέλλας Σκουφάρη από την Ευρύχου. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον Αρχιλοχία 1748 Χρίστο Θωμά (Μ.Κ.1), την Στέλλα Σκουφάρη (Μ.Κ.2-παραπονούμενη) και την Σκεύη Κανταρή (Μ.Κ.3). Ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και να καλέσει ως μάρτυρες προς υπεράσπιση του, τον Δρ. Ζαχαρία Βασιλειάδη (Μ.Υ.1) και την Δρ. Αναστασία Παρασκευά (Μ.Υ.2). Δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω με λεπτομέρεια την ενώπιον μου μαρτυρία. Σκοπός της παρούσας απόφασης, δεν είναι η λεπτομερής παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο δεν πιστεύω ότι θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό. Εκτενέστερη αναφορά στη μαρτυρία, θα γίνει όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο στο στάδιο της αξιολόγησης της. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, θεωρώ ορθό να παραθέσω τα πιο κάτω γεγονότα, τα οποία, είτε πηγάζουν από αναντίλεκτη ενώπιον μου μαρτυρία, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα ποινική δίωξη χρόνο, ο Κατηγορούμενος ήταν γιατρός γυναικολόγος και κατείχε την θέση του Βοηθού Διευθυντή της Γυναικολογικής Κλινικής στο Μακάριο Νοσοκομείο στη Λευκωσία. Η Μ.Κ.2, εργαζόταν στο ίδιο Νοσοκομείο ως Βοηθός Θαλάμου. Την 1.10.2010, περί τις 15:00, κυοφορούσα γυναίκα Ρουμανικής καταγωγής, η οποία βρισκόταν στο Μακάριο Νοσοκομείο για σκοπούς τοκετού, παρουσίασε σοβαρή επιπλοκή, με αποτέλεσμα να αποβιώσει κατά τη διάρκεια του τοκετού. Ο Κατηγορούμενος, ο οποίος την δεδομένη στιγμή βρισκόταν εκτός Νοσοκομείου, έτυχε σχετικής ενημέρωσης και άμεσα παρουσιάστηκε στην Γυναικολογική κλινική του Νοσοκομείου, και τόσο ο ίδιος, όσο και άλλοι συνάδελφοι του, οι οποίοι κλήθηκαν συνεπεία του περιστατικού, προσπάθησαν να επαναφέρουν την ασθενή, πλην όμως τούτο δεν κατέστη δυνατό. Κατά την διάρκεια που η θανούσα παρουσίαζε τις επιπλοκές, η Μ.Υ.2, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ειδικευόμενη μαιευτήρας γυναικολόγος, διενήργησε επί της κυοφορούσας καισαρική τομή και κατάφερε να σώσει το βρέφος. Δυστυχώς, η κυοφορούσα, συνεπεία της σπάνιας επιπλοκής αμνιακού υγρού που υπέστη, η οποία είναι σοβαρή επιπλοκή και στις πλείστες των περιπτώσεων θανατηφόρα, απεβίωσε. Οι προσπάθειες των ιατρών στο εν λόγω Νοσοκομείο να επαναφέρουν τη θανούσα στη ζωή, ήταν επίμονες και έντονες και διήρκησαν για ενάμιση ώρα περίπου. Μετά την κήρυξη της θανούσας ως νεκρή, ενημερώθηκαν όλες οι αρμόδιες αρχές, όπως ιατροδικαστής, αστυνομία και Υπουργείο Υγείας, αναφορικά με το συμβάν και η σωρός της θανούσας παρέμεινε στο χώρο του χειρουργείου της γυναικολογικής κλινικής του Νοσοκομείου για σκοπούς επιθεώρησής της. Περί τις 19:00 με 20:00, οι διάφορες έρευνες είχαν περατωθεί και ήταν πλέον δυνατή η μετακίνηση της σωρού της θανούσας. Περί τις 19:00 το συγκεκριμένο βράδυ, η Μ.Κ.2, ανέλαβε καθήκον ως Βοηθός Θαλάμου. Μέρος των καθηκόντων της ήταν και η μεταφορά της σωρού της θανούσας, από το χώρο του χειρουργείου, σε άλλο σημείο του Μακάριου Νοσοκομείου, ώστε, δια ασθενοφόρου, να μεταφερθεί στο νεκροτομείο, καθήκον και το οποίο επιτέλεσε. Κατά τη συγκεκριμένη ημέρα, υπήρχαν προγραμματισμένοι πέντε τοκετοί, δύο δια καισαρικής τομής και τρεις με φυσιολογική γέννα. Ο πρώτος προγραμματισμένος, δια καισαρικής τομής, τοκετός, ήταν αυτός της θανούσας, ενώ ο δεύτερος, δια της ιδίας μεθόδου, αφορούσε σε άλλη κυοφορούσα, επίσης Ρουμανικής καταγωγής, ο οποίος ήταν προγραμματισμένος να διενεργηθεί περί τις 16:00 τη συγκεκριμένη μέρα. Συνεπεία του αιφνίδιου θανάτου, και των επακόλουθων διαδικασιών, ο δεύτερος, δια καισαρικής τομής, τοκετός, είχε ήδη καθυστερήσει για περάν των τεσσάρων ωρών και η συγκεκριμένη κυοφορούσα είχε ήδη αρχίσει να παρουσιάζει κάποιες επιπλοκές. Η καισαρική τομή στην εν λόγω κυοφορούσα θα διενεργείτο εντός του χειρουργείου που βρισκόταν η σωρός της θανούσας και πριν την διενέργειά της, θα έπρεπε, αφενός να μετακινηθεί η σωρός της θανούσας από το σημείο και αφετέρου να απολυμανθεί εκ νέου ο χώρος. Καθήκον για τη διενέργεια των εν λόγω πράξεων, είχε η Μ.Κ.2, η οποία και το επιτέλεσε περί τις 19:00-20:00 εκείνο το βράδυ. Το κλίμα στο Μακάριο Νοσοκομείο, καθ΄ όλο το απόγευμα και βράδυ της συγκεκριμένης μέρας, ήταν φορτισμένο. Χαρακτηρίστηκε από διάφορους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και η σχετική θέση τους δεν αμφισβητήθηκε, ως έκρυθμη κατάσταση, ότι επικρατούσε γενικά στεναχώρια και το προσωπικό έκλαιγε. Επίσης, αναφέρθηκε ότι γενικά το προσωπικό, αλλά ιδιαίτερα τα πρόσωπα τα οποία έλαβαν μέρος και στις προσπάθειες για να επανέλθει η θανούσα, ήταν εξουθενωμένα, τόσο σωματικά, όσο και ψυχολογικά. Για την όλη κατάσταση και κλίμα που επικρατούσε το απόγευμα και βράδυ της 1.10.2010 στο θάλαμο της γυναικολογικής κλινικής του Μακάριου Νοσοκομείου, συνεπεία του θανάτου της εκ Ρουμανίας εγκύου, δόθηκαν και άλλοι αναντίλεκτοι χαρακτηρισμοί από τους μάρτυρες περιλαμβανομένου και της Μ.Κ.2, όπως «ατμόσφαιρα πένθους και πανικού», και «καταθλιπτικό», «ψυχοπλακωτικό» και «βαρύ» κλίμα. Ακόμα, σύμφωνα πάντα με την αναντίλεκτη ενώπιον μου μαρτυρία, η κυοφορούσα γυναίκα επί της οποίας θα διενεργείτο η δεύτερη καισαρική τομή, είχε ήδη τύχει ενημέρωσης για τον θάνατο της ομοεθνούς της και είχε αρχίσει να εκφράζει επίμονα φοβίες ότι θα χάσει και η ίδια τη ζωή της και δεν επεδείκνυε συνεργασία για σκοπούς έναρξης της διαδικασίας του τοκετού της. Το πρόσωπο που ανέλαβε να καθησυχάσει την εν λόγω γυναίκα και να την ηρεμήσει ώστε, δια καισαρικής τομής, να διενεργηθεί ο τοκετός, ήταν ο Κατηγορούμενος και τούτο κατόπιν προτροπής της Μ.Υ.2, η οποία λόγω της πολύ άσχημης ψυχολογικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν, αδυνατούσε να το πράξει η ίδια. Περί τις 20:30, διενεργήθηκε, χωρίς κανένα πρόβλημα ο τοκετός της εν λόγω γυναίκας, η οποία έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο τέκνο. Από την στιγμή που η θανούσα κηρύχθηκε νεκρή, μέχρι και την διενέργεια της καισαρικής τομής στην έτερη κυοφορούσα, ο Κατηγορούμενος ήταν απαιτητικός και εκδηλωτικός της ανησυχίας του και της επιμονής του να επιδεικνύεται εγρήγορση από όλο το προσωπικό ώστε το συντομότερο δυνατό, αφενός να μεταφέρετο η σωρός της θανούσας εκτός χειρουργείου και αφετέρου να διενεργείτο ο τοκετός, δια καισαρικής τομής, στην έτερη κυοφορούσα, στον οποίο παρατηρείτο ήδη τετράωρη και πλέον καθυστέρηση. Για τα μόλις πιο πάνω γεγονότα, κάμνω ανάλογα ευρήματα. Αξιολόγηση Ο Μ.Κ.1 μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Την μαρτυρία του δεν αμφισβήτησε ούτε η Υπεράσπιση, η οποία στην ουσία, στο στάδιο της αντεξέτασης, έθεσε διευκρινιστικού παρά αντιπαραθετικού χαρακτήρα ερωτήσεις. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι στο Δικαστήριο είπε την αλήθεια αναφορικά με τα γεγονότα που γνώριζε και σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση. Πρόκειται για τον ανακριτή της υπόθεσης, ο οποίος στα πλαίσια της αντεξέτασής του, διευκρίνισε ότι ο Κατηγορούμενος, όταν έδιδε την κατάθεσή του, δεν γνώριζε περί τους ισχυρισμούς της Μ.Κ.2 περί διαλογικής συζήτησης μεταξύ των δύο τους κατά τη στιγμή που επεσυνέβη η κατ΄ ισχυρισμό άσεμνη επίθεση. Διευκρίνισε ακόμα, ότι ο λόγος που ζήτησε από την Παραπονούμενη να δώσει και δεύτερη κατάθεση, ήταν για να διευκρινίσει διάφορα θέματα όπως το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος ήταν ο άμεσα προϊστάμενός της, καθώς επίσης και την ώρα, το χώρο και το σημείο, που έλαβε χώραν το κατ΄ ισχυρισμό περιστατικό. Τέλος, ανέφερε ότι επικοινώνησε προσωπικά με τις νοσηλεύτριες που εργάζοντο την 1.10.2010, οι οποίες δήλωσαν ότι δεν γνώριζαν οτιδήποτε για το καταγγελλόμενο περιστατικό και ότι δεν επιθυμούσαν να καταθέσουν οτιδήποτε σχετικό. Την μαρτυρία του την αποδέχομαι στο σύνολό της. Όσο αφορά στην Μ.Κ.2, είμαι της γνώμης, για τους λόγους που παραθέτω ευθύς αμέσως, ότι η μαρτυρία της αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων ή έστω συμπερασμάτων, αναφορικά με το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος διέπραξε ή όχι το αδίκημα που του αποδίδεται. Εξαρχής, σημειώνω ότι το βασικό παράπονο της Μ.Κ.2, εστιάζεται στο αποδιδόμενο στον Κατηγορούμενο «χούφτωμα» του οπίσθιου της, το οποίο «χούφτωμα» διενήργησε ο Κατηγορούμενος με το δεξί του χέρι. Κατά την Μ.Κ.2, αυτή είναι η μόνη ενέργεια του Κατηγορούμενου εκείνη την ημέρα στην οποία η ίδια προσδίδει με σιγουριά στον Κατηγορούμενο πρόθεση σεξουαλικού χαρακτήρα. Ήταν δε η θέση της, ότι η εν λόγω πράξη του Κατηγορούμενου ήταν στιγμιαία και όχι παρατεταμένη. Ήταν ακόμα η θέση της, ότι συνεπεία της συγκεκριμένης αυτής ενέργειας του Κατηγορούμενου, φοβήθηκε, ένιωσε ντροπή και θίχτηκε η αξιοπρέπειά της. Ως ισχυρίστηκε, συνεπεία της αντίθεσής της στον τρόπο δράσης του Κατηγορούμενου, εκστόμισε αμέσως προς αυτόν τη φράση «Έϊ ρε γιατρέ», στην προσπάθεια της να δείξει στον Κατηγορούμενο την αντίρρησή της προς την ενέργειά του. Ανέφερε ακόμα ότι, άμεσα αναζήτησε συναδέλφους της για να τους εκφράσει το παράπονό της για την ενέργεια του Κατηγορούμενου, αλλά όταν προσπάθησε να το πράξει, οι συνάδελφοί της, επικαλούμενοι υπερβολικό φόρτο εργασίας, δεν την άφησαν να τους αναφέρει οτιδήποτε. Σύμφωνα πάντα με την Μ.Κ.2, η ίδια προέβη σε τρεις επίσημες αναφορές επί αρμοδίων οργάνων, σχετικά με το εν λόγω παράπονό της. Αρχικά, στην Αστυνομία στα πλαίσια της λήψης των καταθέσεων της, ύστερα ενώπιον του Μ.Υ.1, όταν τούτος ενεργούσε ως ερευνών λειτουργός στα πλαίσια πειθαρχικής έρευνας εναντίον του Κατηγορούμενου, και τέλος ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας της. Αξίζει ακόμα να σημειωθεί, ότι σύμφωνα με την Μ.Κ.2, προτού ο Κατηγορούμενος την «χουφτώσει» στα οπίσθια, την άγγιξε στον ώμο χωρίς η ίδια να είχε εκ των προτέρων αντιληφθεί την παρουσία του, με αποτέλεσμα αυτή να ξαφνιαστεί και να στρέψει αριστερόστροφα και προς τα πίσω το κορμί της με τρόπο που έθεσε την πλάτη της στον τοίχο που βρισκόταν πλησίον του σημείου που περπατούσε τη δεδομένη στιγμή. Ήταν η θέση της Μ.Κ.2, ότι ενώ η ίδια βρισκόταν ήδη με την πλάτη στον τοίχο, έχοντας ήδη δια της συγκεκριμένης αριστερόστροφης κινήσεώς της και δια της εκστόμισης της φράσης, «Παναγία μου γιατρέ, εξίππασές με», εκφράσει το ξάφνιασμα της για το άγγιγμα του Κατηγορούμενου στον ώμο, ο τελευταίος, ο οποίος πλέον ήταν απέναντι της, της ανέφερε την φράση «Παναγιά μου, που την ώρα που γίνηκε αυτό το συμβάν ταράχτηκες.» και αμέσως, ενώ ο Κατηγορούμενος έκανε κίνηση για να φύγει, με το δεξί του χέρι την «χούφτωσε» στο «δεξί κωλομέρι». Παρά ταύτα, στον Μ.Υ.1, όταν της λάμβανε σχετική κατάθεση, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος την «χούφτωσε» στον αριστερό γλουτό. Αν και η συγκεκριμένη αντίφαση, από μόνη της ιδωμένη, ενδεχομένως να μην αποτελούσε ουσιώδη αντίφαση, αν παραδείγματος χάριν διδόταν μια εύλογη δικαιολογία για αυτήν, εντούτοις, τούτη καθίσταται ουσιαστική, αν συνυπολογιστεί το γεγονός ότι ο ισχυρισμός της, στον οποίο εν τέλει επέμεινε και δη ότι ο Κατηγορούμενος την «χούφτωσε» στο δεξί «κωλομέρι», δεν συμφωνεί με την λογική συνέχεια των γεγονότων. Πώς είναι δυνατόν ο Κατηγορούμενος να βρίσκεται απέναντι από την Μ.Κ.2, τη στιγμή που η τελευταία έχει στραμμένη την πλάτη της και επομένως και τα οπίσθια της προς τον τοίχο, και αυτός με το δεξί του χέρι να «χουφτώνει» το δεξί οπίσθιο της; Να σημειωθεί στο σημείο αυτό, ότι η Μ.Κ.2 κατά τη δια ζώσης μαρτυρία της, με συγκεκριμένη κίνηση, η οποία καταγράφτηκε στο πρακτικό του Δικαστηρίου, υπέδειξε τον τρόπο που κατ΄ ισχυρισμό της κινήθηκε το χέρι του Κατηγορούμενου κατά τη στιγμή του «χουφτώματος» και με τον τρόπο που υπέδειξε δεν ήταν δυνατή η επαφή του δεξιού χεριού του Κατηγορούμενου με τον δεξί γλουτό ή «κωλομέρι» της ως το έθεσε η ίδια, λόγω του γεγονότος ότι η τελευταία είχε γυρισμένη την πλάτη και τα οπίσθια της προς τον τοίχο. Σημειώνω ακόμα, ότι δόθηκε η ευκαιρία στην Μ.Κ.2 να διευκρινίσει κατά πόσον υπήρχε πιθανότητα ο Κατηγορούμενος να της «χούφτωσε» τον αριστερό της γλουτό, πλην όμως επέμεινε στη θέση της ότι η σχετική, περί αριστερού γλουτού, αναφορά της προς τον Μ.Υ.1, επρόκειτο περί λάθους και δεν αντικατόπτριζε τα πραγματικά γεγονότα του περιστατικού. Αναφορικά δε με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο Κατηγορούμενος της επιτέθηκε άσεμνα, η Μ.Κ.2, ισχυρίστηκε ότι πριν την επίθεση, μεταξύ των δύο, είχε ανταλλαγεί συγκεκριμένη στιχομυθία ως ακολούθως: «Παναγία μου ρε γιατρέ εξίππασες με» (η φράση αυτή εκστομίζεται από την ίδιαν προς τον γιατρό, όταν ο τελευταίος την αγγίζει στο δεξιό της ώμο χωρίς προηγουμένως η ίδια να είχε αντιληφθεί την παρουσία του). Ακολουθεί η ακόλουθη απάντηση του Κατηγορούμενου «Παναγία μου, που την ώρα που γίνηκε αυτό το συμβάν ταράχτηκες.» (Ο Κατηγορούμενος ξεκινά να φύγει και την «χουφτώνει» στον γλουτό και η Μ.Κ.2 του αναφέρει) «Έϊ ρε γιατρέ» και ακολουθεί σχετική κίνηση του κινούμενου πλέον Κατηγορούμενου, με το δεξί του χέρι με τρόπο που δεικνύει πλήρη αδιαφορία για την αντίδραση της Μ.Κ.
- Τούτα, η Μ.Κ.2, τα ανέφερε στην δια ζώσης μαρτυρία της. Στην κατάθεσή της στην Αστυνομία όμως, όταν αναφέρεται στη φράση που της είπε ο Κατηγορούμενος, ισχυρίστηκε ότι η φράση που εκστόμισε ο Κατηγορούμενος μετά που η Μ.Κ.2 του είπε ότι την ξάφνιασε, ήταν, «Ενόμισες ότι ήρτε η Ρουμάνα να σε πιάσει;». Επί του ιδίου θέματος, στην κατάθεση της προς τον Μ.Υ.1, ανέφερε ως φράση που εκστομίστηκε από τον Κατηγορούμενο, την εξής: «Φοβάσαι την Ρουμάνα, εν να έρτει να σε πιάσει». Οι ακριβώς πιο πάνω διαφορετικές περιγραφές της Μ.Κ.2 των φράσεων που αποδίδει στον Κατηγορούμενο, καθίστανται ουσιαστικές, αν ιδωθούν σε συνάρτηση με άλλο σχετικό ισχυρισμό της, ο οποίος τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αντεξέτασής της. Τούτο συνέβη όταν ερωτήθηκε ειδικά, στην αντεξέτασή της, αναφορικά με το διάλογο που είχε με τον Κατηγορούμενο και αυτή ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος, δεν περιορίστηκε στο να χαρακτηρίσει την θανούσα απλά ως «Ρουμάνα», αλλά ότι η πραγματική φράση που της ανέφερε ήταν «Ήρτε η Ρουμάνα, η πουτάνα, να σε πιάσει». Όταν δε ερωτάται, γιατί ένα τόσο σοβαρό γεγονός και ιδιαίτερα τον εντελώς αδικαιολόγητο χαρακτηρισμό της θανούσας ως «πουτάνα», το ανέφερε για πρώτη φορά στο στάδιο της αντεξέτασης της και δεν τον ανέφερε σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή επίσημο φορέα που είχε την ευκαιρία στο παρελθόν να εξιστορήσει τα γεγονότα που περιβάλλουν το περιστατικό, ή έστω στην κυρίως εξέτασή της, ισχυρίστηκε, όχι πειστικά, ότι ο λόγος που δεν το ανέφερε στην κατάθεσή της ήταν γιατί όταν της λαμβάνετο τούτη η ίδια ήταν συγχυσμένη, πιεσμένη και δεχόταν «βολές» από το Νοσοκομείο επειδή επέμεινε στην πρόθεση της να καταγγείλει την υπόθεση. Κατά τη γνώμη μου, οι πιο πάνω αντιφάσεις και ή εκδοχές της Μ.Κ.2, αναφορικά με το τι ελέχθη μεταξύ της ιδίας και του Κατηγορούμενου, δεικνύουν τη σύγχυση κάτω από την οποία τελούσε η Μ.Κ.2 κατά τον επίδικο χρόνο, η οποία δεν αποκλείεται να σχετίζεται και με τα γεγονότα εκείνης της ημέρας και ειδικότερα το κλίμα που επικρατούσε στην κλινική λόγω του θανάτου της κυοφορούσας. Είμαι ακόμα της γνώμης ότι, ο ισχυρισμός της Μ.Κ.2 περί χαρακτηρισμού από τον Κατηγορούμενο της κυοφορούσας ως «πουτάνα» δεν μπορεί να ευσταθεί, γιατί συγκρούεται και με την κοινή λογική. Στην ουσία, ο ισχυρισμός της Μ.Κ.2 είναι ότι, ο Κατηγορούμενος χαρακτήρισε τη θανούσα ως «Ρουμάνα πουτάνα», σε χρονική στιγμή που όλο το προσωπικό ήταν στεναχωρημένο, έκλαιε, κάποιοι εξ αυτών πενθούσαν, ο Κατηγορούμενος ήταν σοκαρισμένος και στεναχωρημένος και πίεζε έντονα για εγρήγορση και απέμενε ακόμα να διενεργηθεί καισαρική τομή επί κυοφορούσας, της οποίας ο τοκετός είχε ήδη καθυστερήσει τέσσερις και πλέον ώρες και η οποία είχε παρουσιάσει και κάποιας μορφής επιπλοκές. Επιπρόσθετα η θανούσα ήταν πρόσωπο γνωστό εκ των προτέρων στον Κατηγορούμενο με την οποία διατηρούσε φιλικές σχέσεις. Πραγματικά αδυνατώ να κατανοήσω πως είναι δυνατόν υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν τη δεδομένη στιγμή, ένας άνθρωπος, για τον οποίο να σημειωθεί ότι καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε, πέραν κάποιων γενικών και ατεκμηρίωτων αναφορών της Μ.Κ.2, που να υποστηρίζει θέση ότι ο ίδιος συνηθίζει να βρίζει ή να συμπεριφέρεται ανάρμοστα και αλλοπρόσαλλα, αφενός να χαρακτηρίσει ένα φιλικό του πρόσωπο, το οποίο απεβίωσε στην κλινική της οποίας συνηγείται, ελάχιστες ώρες προηγουμένως, ως «πουτάνα», και αφετέρου να έχει πρόθεση να επιτεθεί σεξουαλικά σε μια υπάλληλο του Νοσοκομείου, η οποία, και τούτο αποτελεί κοινή θέση των δύο πλευρών, δεν του έδωσε ποτέ στο παρελθόν δικαίωμα για να την αντιμετωπίσει σεξουαλικά και με την οποία δεν υπήρχε, εν πάση περιπτώσει, οποιαδήποτε ιδιαίτερη ή άλλως πως σχέση. Σημειώνω ακόμα ότι και άλλη θέση της Μ.Κ.2 συγκρούεται με την κοινή λογική. Και δη, η περί του ότι ο Κατηγορούμενος της ανέφερε τη φράση «Παναγία μου, που την ώρα που γίνηκε αυτό το συμβάν ταράχτηκες». Τούτο γιατί, σύμφωνα με τα ήδη ευρήματα μου, η θανούσα παρουσίασε την επιπλοκή που επέφερε το θάνατο της, περί τις 15:00 της συγκεκριμένης μέρας και περί τις 16:30 κηρύχθηκε νεκρή. Η Μ.Κ.2, ως ισχυρίστηκε, ανέλαβε καθήκον στις 19:00 και δη μια ώρα περίπου πριν την ισχυριζόμενη άσεμνη επίθεση και 2½ ώρες μετά την κήρυξη της θανούσας ως νεκρή. Πως είναι δυνατόν ο Κατηγορούμενος να αναφέρει στην Μ.Κ.2 ότι ταράχτηκε από τη στιγμή που συνέβηκε το περιστατικό, όταν η τελευταία ανέλαβε καθήκον 2½ ώρες μετά που αυτό συνέβηκε; Και επί άλλων θεμάτων η μαρτυρία της Μ.Κ.2 παρουσιάζει αδυναμίες, οι οποίες είναι τέτοιας μορφής και εμβέλειας, που σε συνδυασμό και με τα λοιπά που αναφέρθηκαν ανωτέρω, μου δημιουργούν την εντύπωση και κρίση ότι η μαρτυρία της αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων ή έστω συμπερασμάτων. Παραδείγματος χάριν, κατά την δια ζώσης μαρτυρία της, προώθησε την σαφή θέση ότι το όλο περιστατικό έλαβε χώραν εντός του διαδρόμου μπροστά από την πόρτα του θαλάμου τοκετών αριθμός
- Επί τούτου, και παρά της έντονης αντεξέτασης που έτυχε, επέμεινε. Παρά ταύτα, στην κατάθεση της στον Μ.Υ.1, τοποθετεί το περιστατικό σε «διάδρομο εντός του χώρου του χειρουργείου». Σημειώνεται ότι, τόσο η Μ.Κ.2, όσο και οι λοιποί μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και γνώριζαν την διαρρύθμιση της γυναικολογικής κλινικής του Μακάριου Νοσοκομείου, δήλωσαν ότι ο διάδρομος των θαλάμων τοκετών, είναι εντελώς διαφορετικός χώρος από το διάδρομο του χειρουργείου. Επιπρόσθετα όμως, η συγκεκριμένη αντίφαση στην μαρτυρία της Μ.Κ.2, καθίσταται ουσιαστικότερη αν ειδωθεί σε συνάρτηση, με άλλη θέση της και δη ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο επαφής του γιατρού με την ίδιαν στον χώρο του χειρουργείου, στα πλαίσια της προσπάθειας του γιατρού να πιέσει γενικά το προσωπικό για εγρήγορση. Να τονιστεί στο σημείο αυτό, ότι αυτό που υπεβλήθη στη μάρτυρα αναφορικά με αυτό το ενδεχόμενο άγγιγμα του Κατηγορούμενου, αφορούσε σε θέση της Υπεράσπισης περί αγγίγματος του Κατηγορούμενου με το χέρι του σε σημείο λίγο πιο πάνω από τα οπίσθια της και δη στην περιοχή των νεφρών, στην προσπάθειά του να την σπρώξει ώστε να επιτευχθεί γρηγορότερα η έξοδος ενός κρεβατιού που βρισκόταν εντός του χειρουργείου, στο οποίο χειρουργείο ήδη, επί άλλου κρεβατιού, βρισκόταν η δεύτερη κυοφορούσα και αναμένετο άμεσα να διενεργηθεί σ΄ αυτήν, καισαρική τομή. Όπως ήδη σημειώθηκε ανωτέρω, η Μ.Κ.2, ανέφερε ότι, λόγω φόρτου εργασίας εκείνο το βράδυ, δεν ήταν σε θέση να θυμάται αν ο Κατηγορούμενος την άγγιξε με τον τρόπο αυτό, αναφέροντας όμως επιπροσθέτως, ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να υπήρξε αυτή η επαφή. Είμαι της γνώμης ότι, υπό άλλες συνθήκες, η απάντηση της μάρτυρος ενδεχομένως να γινόταν δεκτή και να ήταν και αντιπροσωπευτική της πραγματικότητας. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, αυτό το ενδεχόμενο άγγιγμα, τοποθετείται χρονικά λίγο μετά την κατ΄ ισχυρισμό άσεμνη επίθεση του Κατηγορούμενου. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με την Μ.Κ.2, η άσεμνη επίθεση του Κατηγορούμενου προς αυτή, λαμβάνει χώραν πριν την διενέργεια της δεύτερης καισαρικής, και ενώ η Μ.Κ.2 κατευθύνεται προς το χειρουργείο. Υπενθυμίζω ακόμα, ότι η ΜΚ2 ανέλαβε καθήκον στις 19:00, και τοποθέτησε το επίδικο περιστατικό κοντά στις 20:
- Η διενέργεια του δεύτερου, δια καισαρικής τομής, τοκετού τοποθετείται χρονικά κοντά στις 20:
- Πώς είναι δυνατόν, ελάχιστο χρόνο μετά την άσεμνη επίθεση του Κατηγορούμενου προς αυτήν, διά «χουφτώματος» των οπισθίων της, την επακόλουθη αναστάτωσή της και τα αισθήματα απέχθειας και αποτροπής προς αυτόν, που προκλήθηκαν συνεπεία της άσεμνης επίθεσης του, ο Κατηγορούμενος και πάλι με το χέρι του να αγγίζει την Μ.Κ.2 σε σημείο πολύ κοντά στα οπίσθια της και όμως κάτι τέτοιο να μην γίνεται αντιληπτό ή να μην εκλαμβάνεται από την Μ.Κ.2 ως σημαντικό, ώστε να το ενθυμείται ή να μπορεί με πλήρη σιγουριά να το αποκλείσει; Επί ενός άλλου θέματος, η Μ.Κ.2, προώθησε την θέση, ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια που η ίδια εκτελούσε τα καθήκοντα της το συγκεκριμένο βράδυ στο Μακάριο Νοσοκομείο, ο Κατηγορούμενος έβριζε συνεχώς, τόσο την ίδια, όσο και όλο το προσωπικό και ότι η συμπεριφορά που επεδείκνυε, συνεπεία ακριβώς των ύβρεων που εκστόμιζε, ήταν απαράδεκτη. Την εν λόγω θέση, την πρόβαλε σε τρεις περιπτώσεις, στα πλαίσια της αντεξέτασής της. Πρώτο, σημειώνω ότι παρά το ότι η Μ.Κ.2 έδωσε δύο καταθέσεις προς την Αστυνομία και μια προς τον Μ.Υ.1, εντούτοις ένας τέτοιος ισχυρισμός ελλείπει από το περιεχόμενο των εν λόγω καταθέσεών της. Δεύτερο, ελλείπει επίσης και από την δια ζώσης μαρτυρία της στο στάδιο της κυρίως εξέτασής της. Τρίτο, και παρά το γεγονός, ως σημειώθηκε και ανωτέρω, ότι ο εν λόγω ισχυρισμός τέθηκε σε τρείς διαφορετικές περιπτώσεις, εντούτοις η μοναδική αναφορά της Μ.Κ.2 σε συγκεκριμένη ισχυριζόμενη ύβρη που εκστόμισε ο Κατηγορούμενος, ήταν η λέξη «πουτάνα», που κατ΄ ισχυρισμό της, εκστομίστηκε από τον Κατηγορούμενο ως χαρακτηρισμός για την θανούσα κυοφορούσα. Αν όντως ο Κατηγορούμενος ύβριζε ασύστολα όλο το βράδυ ως ισχυρίστηκε η ΜΚ2, τόσο την ίδια, όσο και το υπόλοιπο προσωπικό του Νοσοκομείου, θα ήταν αναμενόμενο η ΜΚ2 να αναφερθεί τουλάχιστον σε κάποιες από τις ύβρεις που εκστόμισε και όχι να προβάλει τον εν λόγω ισχυρισμό της, ως απάντηση στην αμφισβήτηση από την Υπεράσπιση της θέσης της ότι ο Κατηγορούμενος αποκάλεσε τη θανούσα «πουτάνα». Ως προς το πως η Μ.Κ.2 εξέλαβε τις προθέσεις του Κατηγορούμενου όταν ο τελευταίος, σύμφωνα πάντα με την ίδια, τη «χούφτωσε» στα οπίσθια, η Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι δεν έχει καμία απολύτως αμφιβολία ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου αποτελούσε «σεξουαλική παρενόχληση» και ότι «δεν ήταν τυχαία». Ήταν με βάση αυτή την αντίληψή της που, ως ισχυρίστηκε, άμεσα ένιωσε αποτροπιασμό και ταραχή και γι΄ αυτό τον λόγο παρατήρησε τον γιατρό για την ενέργεια του και αποφάσισε άμεσα να αναζητήσει συναδέλφους της για να εκφράσει το παράπονο της εναντίον του γιατρού. Όταν δε αναφέρετο στη δια ζώσης μαρτυρία της στην προσπάθεια της να ενημερώσει τους συναδέλφους της, περί της άσεμνης επίθεσης από τον Κατηγορούμενο, ισχυρίστηκε τα ακόλουθα «Ναι, πήγα να προσεγγίσω τις κοπέλες που ήταν ήδη στις γέννες, τζιαι είπα τους θέλω να σας μιλήσω τζιαι είπαν μου έχουμε δουλειά Στέλλα μου να μιλήσουμε μετά». Ως ισχυρίστηκε η Μ.Κ.2, συνεπεία της αρνήσεως των συναδέλφων της να την ακούσουν, δεν ανέφερε οτιδήποτε σ΄ αυτές την δεδομένη στιγμή. Στην κατάθεσή της όμως, στον Μ.Υ.1, η επί του προκειμένου θέση της ήταν ότι, λόγω φόρτου εργασίας των νοσηλευτριών, η ίδια δεν θέλησε να τις ενοχλήσει και όχι ότι αυτές δεν της επέτρεψαν να τους μιλήσει. Τέλος, δεν μπορεί παρά να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας της Μ.Κ.2 και το γεγονός ότι η εν λόγω μάρτυρας πριν να υποβάλει οποιονδήποτε παράπονο, θεωρούσε τον Κατηγορούμενο ως πρόσωπο που στο παρελθόν, πέραν της μιας φοράς, είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά συναδέλφους του και ότι, τα θύματά του, για διάφορους λόγους, «.δεν είχαν την δύναμη τζιαι το κουράγιο . να παν να τον καταγγείλουν». Και ο λόγος που συνυπολογίζεται το γεγονός αυτό είναι γιατί καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που είτε να αποδεικνύει, είτε να δεικνύει, είτε ακόμα να δημιουργεί την εντύπωση ότι η, επί του προκειμένου, άποψη της Μ.Κ.2 ήταν ορθή. Τουναντίον, με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, τόσο από τους μάρτυρες που κατέθεσαν στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, όσο και από άλλους λειτουργούς του Μακάριου Νοσοκομείου, οι οποίοι ερωτήθηκαν σχετικά από τον Μ.Υ.1 στα πλαίσια της πειθαρχικής έρευνας που διεξήγαγε, προκύπτει ότι, αν και ο Κατηγορούμενος είναι ένα πρόσωπο διαχυτικό, με έντονες αντιδράσεις και συμπεριφορά, εντούτοις ουδέποτε εκλήφθηκε η οποιαδήποτε ενέργειά του, από τον οποιονδήποτε, ως σεξουαλική παρενόχληση ή γενικά ως εμπεριέχουσα σεξουαλικές προθέσεις. Το ενδεχόμενο, η Μ.Κ.2 να εξέλαβε την οποιαδήποτε τυχαία, εκείνο το βράδυ, επαφή του Κατηγορούμενου με την ίδιαν ως άσεμνη και συνεπεία των όσων η ίδια θεωρούσε ότι ο Κατηγορούμενος έπραξε στο παρελθόν, να αποφάσισε να προωθήσει τη σχετική καταγγελία της, αποτελεί μια εύλογη πιθανότητα την οποία δεν μπορώ να αποκλείσω με γνώμονα την μαρτυρία της Μ.Κ.
- Είναι γι΄ αυτούς όλους τους πιο πάνω παρατιθέμενους λόγους, που κρίνω ότι η μαρτυρία της Μ.Κ.2 αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων αναφορικά με τα πεπραγμένα και ειδικότερα την οποιανδήποτε σωματική επαφή του Κατηγορούμενου με τη Μ.Κ.2 το συγκεκριμένο βράδυ. Η Μ.Κ.3, γενικά μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία της στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Οι ερωτήσεις που τέθηκαν σ΄ αυτήν στο στάδιο της αντεξέτασης της ήταν διευκρινιστικού αντί αντιπαραθετικού χαρακτήρα. Εν πάση περιπτώσει, με την όλη στάση της στο εδώλιο του μάρτυρα, με έπεισε ότι είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια. Στο βαθμό που η μαρτυρία της συγκεκριμένης μάρτυρος υπέχει σημασίας, σημειώνω την αναφορά της ότι, την 1.10.2010 περί τα μεσάνυκτα, την πλησίασε η Μ.Κ.2, η οποία «έδειχνε ότι κάτι την απασχολούσε». Κατόπιν ερωτήσεως της ιδίας προς την Μ.Κ.2, η τελευταία της ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος «έπιασε μου τον κώλο». Της ανέφερε ακόμα, ότι πριν να συμβεί αυτό, ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να την αγκαλιάσει και η ίδια δοκίμασε να αποφύγει το αγκάλιασμα. Τη μαρτυρία της Μ.Κ.3 την αποδέχομαι στο σύνολό της. Ο Κατηγορούμενος, μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε, πάση θυσία, να προωθήσει θέσεις και ισχυρισμούς οι οποίοι θα τον απάλλασσαν από την οποιανδήποτε ευθύνη του ή θα ήταν δυνατόν να εκληφθούν ως ενοχοποιητικοί γι΄ αυτόν, ανεξάρτητα αν τούτοι αφορούσαν πραγματικά ή μη γεγονότα. Προφανώς, συνεπεία των ήδη σχετικών αναφορών του, τόσο στην κατάθεση του προς την Αστυνομία, όσο και προς τον Μ.Υ.1, και ιδιαίτερα των αναφορών του περί αποκλεισμού της οποιασδήποτε επαφής του ιδίου με τα οπίσθια της παραπονούμενης, προώθησε ενώπιον του Δικαστηρίου παρόμοιους ισχυρισμούς, εμμένοντας στη θέση ότι σε καμία περίπτωση δεν άγγιξε, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, τυχαία ή μη, στα οπίσθια της Μ.Κ.
- Δεν με έπεισε όμως επί του προκειμένου. Εκείνο που προκύπτει από την μαρτυρία του, είναι ότι ο Κατηγορούμενος προώθησε συγκρουόμενες θέσεις, επί ουσιαστικών θεμάτων, οι οποίες ήταν το αποτέλεσμα της προσπάθειας του, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, να αποφύγει να αναφέρει γεγονότα που ενδεχομένως να μπορούσαν να εκληφθούν και/ή να ερμηνευθούν ως ενοχοποιητικά γι΄ αυτόν. Παραδείγματος χάριν, σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας του προώθησε την θέση ότι μέχρι και την παρουσία του στο Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, δεν είχε αντιληφθεί ποια ήταν η Μ.Κ.
- Ισχυρίστηκε επί του προκειμένου τα ακόλουθα «Διότι κύριε Πρόεδρε εγώ την κυρία Σκουφάρη δεν την γνωρίζω ούτε ποια ήταν. Ρωτούσα επί μέρες από το νοσηλευτικό προσωπικό μετά από την κατάθεση μου, μετά από δεκαπέντε μέρες, ρωτούσα μάλλον από τις 7 του μηνός μέχρι τις 15, ρωτούσα το νοσηλευτικό προσωπικό να μου πει ποια είναι αυτή η Σκουφάρη που μου έκανε αυτή την καταγγελία.Εγώ δεν την θυμόμουν την κοπέλα . Εγώ δεν ήξερα την κοπέλα, δεν την έμαθα την κοπέλα. Την έμαθα πλέον όταν ήρθαμε δαμέ». Να σημειωθεί, ότι ο Κατηγορούμενος παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 31/10/2011 και δη 1 και πλέον χρόνο μετά την καταγγελία της Μ.Κ.
- Η μόλις πιο πάνω αυτουσίως παρατεθείσα θέση του Κατηγορούμενου συγκρούεται με άλλη σχετική θέση του, επί του ιδίου θέματος, όπου στα πλαίσια της αντεξέτασης του ανέφερε τα ακόλουθα «Ρώτησα τις νοσοκόμες που ήταν το βράδυ υπηρεσία αν την ξέρω, μου λεν πρέπει να την ξέρεις, ξαναπέρασε, όμως δεν μπορούσα να την θυμηθώ, δεν την ήξερα και μάλιστα χαρακτηριστικά μια μέρα θυμάμαι ότι όταν πήγαινα να μπω στην αίθουσα τοκετού, η κυρία Σκουφάρη έβγαινε της άνοιξα ευγενικά την πόρτα και πέρασε και η ίδια η κυρία Σκουφάρη πήγαινε και έλεγε σε συναδέλφους της μα ο γιατρός εν πολλά καλός, φαίνεται έχω παρεξηγήσει.όταν πλέον μου την έδειξαν δεν πέρασε αρκετός καιρός, 1, 2 μήνες». Επί ενός άλλου θέματος, σημειώνω ότι ο Κατηγορούμενος, στην κατάθεσή του στον ΜΥ1 ανάφερε τα ακόλουθα: «το βαρύ κλίμα επηρέασε όχι μόνο εμένα αλλά όλους όσους εργαζόντουσαν στο χειρουργείο τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα και η παραπονούμενη δεν μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Φαινότανε φοβισμένη, ταραγμένη, στεναχωρημένη και διστακτική. Παρόλο που δεν θυμάμαι το συγκεκριμένο συμβάν το οποίο μου καταμαρτυρείται που ούτε θυμάμαι την παραπονούμενη φατσικά, μετά την εις βάρος μου καταγγελία και εκ των υστέρων υποθέτοντας δεν αποκλείω στην τόσο άσχημη ψυχολογική της κατάσταση να την κτύπησα στην πλάτη απαλά, φιλικά ακόμα και στοργικά με σκοπό να την δώσω θάρρος, δύναμη και κουράγιο μέχρι να επιστρέψει στον θάλαμο νοσηλείας που εργαζότανε. Ακόμα και έτσι να έγινε δεν ενθυμούμαι να αντέδρασε, να μου παραπονέθηκε για την ενέργεια μου αυτή.». Η επί του προκειμένου θέση του, στην κατάθεσή του στην αστυνομία, ήταν ότι η οποιαδήποτε ενδεχόμενη επαφή του με τη ΜΚ2 θα οφείλετο στην προσπάθειά του να την μετακινήσει για να μην τον καθυστερεί στο να επιληφθεί συγκεκριμένων περιστατικών που είχε να αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο βράδυ. Η αντίφαση στους δύο αυτούς ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου, είναι έκδηλη. Επιπρόσθετα όμως σημειώνω και το γεγονός ότι και από τις δύο αυτές αναφορές του Κατηγορούμενου, ελλείπει οποιαδήποτε θέση του περί του χώρου που ήταν δυνατό αυτές οι επαφές να έλαβαν χώρα. Επί του προκειμένου, στη δια ζώσης μαρτυρία του και συγκεκριμένα στην κυρίως εξέτασή του, για πρώτη φορά, αποδέχθηκε ότι είναι δυνατό να είχε επαφή με την πλάτη της ΜΚ2 στο διάδρομο έξω από τους θαλάμους των τοκετών και συνόδευσε την αναφορά του με τον ισχυρισμό ότι μια τέτοια επαφή του, αν έγινε, μοναδικό σκοπό είχε να ενθαρρύνει τη «φοβισμένη» ΜΚ2 να μεταφέρει την κυοφορούσα επί της οποίας θα διενεργείτο η δεύτερη καισαρική τομή, στο χειρουργείο. Στην αντεξέτασή του όμως, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τη θέση ότι και ο ίδιος αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να άγγιξε τη ΜΚ2 στην πλάτη εντός του διαδρόμου που περνά μπροστά από τους θαλάμους των τοκετών, εντελώς αδικαιολόγητα και χωρίς να δώσει οποιαδήποτε πειστική ή άλλως πως εξήγηση, ισχυρίστηκε, ότι η οποιαδήποτε επαφή του με την πλάτη της ΜΚ2 είναι δυνατόν να έγινε μόνο εντός του χειρουργείου και με σκοπό η τελευταία να μεταφέρει ένα κρεβάτι εκτός του χειρουργείου ώστε ο Κατηγορούμενος να μπορεί να προχωρήσει στη διενέργεια της καισαρικής τομής επί της κυοφορούσας που βρισκόταν ήδη στο χειρουργείο. Αυτό που χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία προκύπτει, είναι ότι ούτε ο Κατηγορούμενος με έπεισε με τη μαρτυρία του, χωρίς καθ΄ οιονδήποτε τρόπο να υπονοώ ότι επείχε μιας τέτοιας υποχρέωσης, ότι τα γεγονότα το συγκεκριμένο βράδυ έγιναν όπως ο ίδιος τα περίγραψε. Ήταν έκδηλη η προσπάθεια του να αρνηθεί, ανεξάρτητα αν με τον τρόπο αυτό προωθούσε πραγματικά ή μη γεγονότα, κάθε θέση την οποία ο ίδιος θεωρούσε ότι με τυχόν αποδοχή της ενδεχομένως να έθετε τον εαυτό του σε δυσμενή θέση αναφορικά με την εναντίον του καταγγελία. Ο Μ.Υ.1 μου έκανε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας. Και σ΄ αυτόν το μάρτυρα οι ερωτήσεις που του τέθηκαν κατά την αντεξέταση ήταν διευκρινιστικού αντί αντιπαραθετικού χαρακτήρα. Ο μάρτυρας αυτός με έπεισε με την όλη στάση του και ιδιαίτερα με την ευθύτητα και σαφήνεια που χαρακτήριζε τις θέσεις του ότι είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια αναφορικά με τα γεγονότα που ήρθαν στη γνώση του. Μοναδική θέση της Κατηγορούσας Αρχής, την οποία και απέρριψε με κάθε πειστικότητα, ήταν ότι ενδεχομένως κάποια από τα λεγόμενα των μαρτύρων από τους οποίους έλαβε κατάθεση ως ερευνών λειτουργός, όχι εσκεμμένα, να μεταφέρθηκαν στην έκθεσή του κάπως διαφοροποιημένα από ότι πραγματικά λέχθηκαν. Ο μάρτυρας, επί του προκειμένου, ήταν ξεκάθαρος ότι κατέγραψε αυτολεξεί τα όσα του ανάφεραν τα πρόσωπα από τα οποία έλαβε κατάθεση. Την μαρτυρία του την αποδέχομαι στο σύνολό της και αποδέχομαι στην ουσία και την πιο πάνω θέση του, ότι τα όσα αναγράφονται στην έκθεση του, ως αναφερόμενα προς αυτόν από τα πρόσωπα που έλαβε κατάθεση, αποτελούν ακριβή αποτύπωση των λεχθέντων των εν λόγω προσώπων. Εξάλλου, και η Μ.Κ.2, όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με τα λεγόμενα της προς τον Μ.Υ.1, ισχυρίστηκε ότι, ο τελευταίος κατέγραψε επακριβώς τα όσα του ανέφερε. Η Μ.Υ.2 μου έκανε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας. Ήταν σαφής, πειστική και παραστατική σε τέτοιο βαθμό που κατάφερε με τις περιγραφές της να δημιουργήσει στο Δικαστήριο εικόνα για τα πεπραγμένα της συγκεκριμένης μέρας. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια. Στην ουσία η μάρτυρας αυτή περιέγραψε με κάθε γλαφυρότητα τα γεγονότα που ήρθαν σε γνώση της και τις συνθήκες και κλίμα που επικράτησε μετά τον αιφνίδιο θάνατο της εκ Ρουμανίας κυοφορούσας, αλλά και την επακόλουθη συμπεριφορά του προσωπικού, περιλαμβανομένης της ίδιας και του Κατηγορούμενου. Στην ουσία, στο βαθμό που ενδιαφέρει, η μαρτυρία της καλύπτεται από τα ήδη, στις σελίδες 2-4 της παρούσας, αναφερόμενα ευρήματά μου. Τη μαρτυρία της την αποδέχομαι στο σύνολό της. Ευρήματα Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, κρίνω ότι αδυνατώ επί της ενώπιον μου αποδεκτής μαρτυρίας να καταλήξω, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, σε οποιαδήποτε ευρήματα ή έστω συμπεράσματα αναφορικά με την οποιανδήποτε επαφή του Κατηγορούμενου με την Παραπονούμενη και αν μια τέτοια επαφή ήταν τυχαία ή μη. Κατάληξη Συνεπώς, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του Κατηγορούμενου και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο