Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΩΣΤΑ, Αρ. Υπόθεσης: 569/14, 28/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B100 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 569/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΩΣΤΑ Κατηγορούμενου ------------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Αυγούστου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Αντ. Μιχαήλ Για Κατηγορούμενο: κος Γ. Βαρνάβα Κατηγορούμενος: Παρών ------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος, στην 1η και μοναδική κατηγορία που αντιμετωπίζει, κατηγορείται ότι στις 16 Φεβρουαρίου 2013, στην Ανθούπολη της επαρχίας Λευκωσίας, επιτέθηκε εναντίον του Λοΐζου Ανδρέου από τη Λακατάμεια και προκάλεσε σε αυτόν, πραγματική σωματική βλάβη. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον Αστ. 1862 Σταύρο Σταύρου (ΜΚ1), τον Λοΐζο Ανδρέου (ΜΚ2-Παραπονούμενο) και την Δρ. Αίγλη Γιαπανά (ΜΚ3). Ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν παρουσίασε άλλη μαρτυρία. Δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω με λεπτομέρεια την ενώπιον μου μαρτυρία. Σκοπός της παρούσας απόφασης, δεν είναι η λεπτομερής παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο δεν πιστεύω ότι θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό. Εκτενέστερη αναφορά στη μαρτυρία, θα γίνει όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο στο στάδιο της αξιολόγησης της. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, θεωρώ ορθό να παραθέσω τα πιο κάτω γεγονότα, τα οποία, είτε πηγάζουν από αναντίλεκτη ενώπιον μου μαρτυρία, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών και επομένως καθίστανται πλέον ευρήματα του Δικαστηρίου. Στις 16/02/2013 και περί ώρα 17:30, ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο σύλλογο της ΠΕΟ στο Συνοικισμό Ανθούπολης μαζί με άλλα πρόσωπα. Στο σύλλογο εισήλθε και ο ΜΚ2, κρατώντας διάφορα σακούλια εντός των οποίων υπήρχαν πορτοκάλια, τα οποία προσέφερε προς πώληση. Σε κάποια στιγμή, ο ΜΚ2 εξήλθε του συλλόγου και περί ώρα 18:30, επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας και ανέφερε στον ΜΚ1 ότι δέχθηκε επίθεση από τον Κατηγορούμενο. Ο ΜΚ2 τη δεδομένη στιγμή, δεν παρουσίαζε οποιανδήποτε εμφανή εξωτερική κάκωση. Παρά ταύτα, ο ΜΚ1 παρέδωσε στον ΜΚ2 το ιατρικό έντυπο (Τεκμήριο 1), ώστε να επισκεφθεί το Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών (ΤΑΕΠ) του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και να τύχει ιατρικής εξέτασης. Στις 16/2/2013 και περί ώρα 18:58, ο ΜΚ2 έτυχε ιατρικής εξέτασης από την ΜΚ3, η οποία κατέγραψε με μπλε μελάνη τις παρατηρήσεις και ευρήματά της στο κάτω μέρος του Τεκμηρίου 1. Τούτες έχουν ως ακολούθως: «Ο Ανδρέου Λοΐζος ετών 53 επισκέφθηκε το Τμήμα Πρώτων Βοηθειών, αναφέρει ότι κτυπήθηκε στο πρόσωπο. Έκταση κεφαλής προς τα πίσω. Από την εξέταση δεν διαπιστώθηκαν πρόσφατη εμφανή εξωτερική κάκωση. Ακτινολογικός έλεγχος αυχένα και κόλπος προσώπου δεν έδειξε οστική κάκωση. Διεπιστώθη ευθειασμός αυχενικής μοίρας σπονδύλων. Απελύθη με οδηγία σύστασης για αυχενικό κολάρο, αναλγητικά και περαιτέρω παρακολούθηση. Κλινική καταγμάτων. Διάγνωση: θλάση αυχένος. Δεν χρήζει άδειας (αναφέρει άνεργος)». Σε κάποιο χρόνο, για τον οποίο η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε συγκρουόμενη μαρτυρία, ο ΜΚ2, επισκέφθηκε εκ νέου τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας και στα πλαίσια της εν λόγω επίσκεψής του, του λήφθηκε η πρώτη χρονικά κατάθεσή του (Έγγραφο Β(i)). Σε άλλο χρόνο, για τον οποίο επίσης η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε συγκρουόμενη μαρτυρία, λήφθηκε η δεύτερη χρονικά κατάθεση του ΜΚ2 (Έγγραφο Β(ii)). Συνεπεία της λήψης από τον ΜΚ2 του εγγράφου Β(ii), ο ΜΚ1 κάλεσε τον Κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας στις 3/12/2013 και έλαβε από αυτόν την ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 2Α), καθώς επίσης και κατηγόρησε τούτον γραπτώς για το αδίκημα της διά επιθέσεως πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης (Τεκμήριο 2Β). Για τα μόλις πιο πάνω γεγονότα, κάμνω ανάλογα ευρήματα. Αξιολόγηση Ο ΜΚ1 μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Τη μαρτυρία του δεν αμφισβήτησε ούτε η Υπεράσπιση, η οποία δεν υπέβαλε τον εν λόγω μάρτυρα σε οποιαδήποτε αντεξέταση. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι στο Δικαστήριο είπε την αλήθεια. Πρόκειται για τον ανακριτή της υπόθεσης. Στην ουσία, η μαρτυρία του καλύπτεται από τα ήδη πιο πάνω αδιαμφισβήτητα γεγονότα, επί των οποίων έχω ήδη προβεί σε σχετικά ευρήματα. Σημειώνω ιδιαίτερα το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον ΜΚ1, ο ΜΚ2, μετά που έλαβε στις 16/02/13 το Τεκμήριο 1 και εγκατέλειψε τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας για να τύχει ιατρικής εξέτασης, δεν επέστρεψε πίσω στο Σταθμό, παρά μόνο 9 μέρες μετά και συγκεκριμένα στις 25/2/2013. Ήταν δε η θέση του ΜΚ1 ότι, κατά την εν λόγω εκ νέου επίσκεψή του, ο ΜΚ2 του ανέφερε ότι το παράπονό του το αναφέρει στην αστυνομία ως «πληροφορία» και ότι σκοπό έχει να καταχωρήσει πολιτική αγωγή εναντίον του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, την εν λόγω θέση του ΜΚ2 την κατέγραψε και στην κατάθεση που έλαβε από αυτόν (Έγγραφο Β(i)) ημερομηνίας 25/02/13. Οκτώ μήνες μετά, και δη στις 29/10/2013, ο ΜΚ2 επισκέφθηκε εκ νέου τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας και του λήφθηκε νέα κατάθεση (Έγγραφο Β(ii)), στα πλαίσια της οποίας ανέφερε, προς τον αστυφύλακα που την έλαβε, «θέλω να σας πω ότι άλλαξα γνώμη και θέλω η υπόθεση να πάει στο Δικαστήριο και ότι έχω παράπονο από τον Χρίστο Πατούνα». Ήταν ακριβώς συνεπεία της πιο πάνω εξέλιξης, που ο ΜΚ1 κάλεσε τον Κατηγορούμενο και αφού αρχικά του έλαβε την ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 2Α), κατηγόρησε τούτον γραπτώς (Τεκμήριο 2Β). Τη μαρτυρία του την αποδέχομαι στο σύνολό της. Για σκοπούς δομής της παρούσας απόφασης, θεωρώ ορθότερο να ασχοληθώ ευθύς αμέσως με την αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΚ3 και να αξιολογήσω τη μαρτυρία του ΜΚ2 σε κατοπινό στάδιο. Η ΜΚ3, μου έκανε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας. Η αξιοπιστία της δεν αμφισβητήθηκε ούτε από την Υπεράσπιση, η οποία στην ουσία, εκμεταλλεύτηκε την παρουσία της μάρτυρος στο εδώλιο, για να υποβάλει διευκρινιστικού τύπου ερωτήσεις αναφορικά με την πάθηση που παρουσίαζε ο ΜΚ2 κατά την ιατρική εξέτασή του από τη μάρτυρα. Η εμπειρογνωμοσύνη και η πείρα της, στον τομέα της γενικής ιατρικής-παθολογίας, δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Αναφορικά με την ιατρική εξέταση που διενήργησε στον ΜΚ2, τα ευρήματά της και γενικά τις παρατηρήσεις της, σχετικά είναι τα όσα κατέγραψε στο Τεκμήριο 1, τα οποία παρατέθηκαν ανωτέρω αυτούσια, στα πλαίσια της παράθεσης της αδιαμφισβήτητης ενώπιόν μου μαρτυρίας. Ως ανέφερε η ΜΚ3, κατά την εξέταση του ΜΚ2, άγγιξε και ψηλάφισε τούτον στο πρόσωπο, τόσο στο σημείο των ζυγωματικών όσο και εν γένει στην περιοχή των μάγουλών του. Ερωτηθείσα ειδικά αναφορικά με το κατά πόσο κατά την εν λόγω ψηλάφιση ο ΜΚ2 παραπονέθηκε για πόνο στη συγκεκριμένη περιοχή, αφήνοντας ξεκάθαρα να νοηθεί ότι δεν εκφράστηκε κάτι τέτοιο από τον ΜΚ2, ανέφερε ότι η αίσθηση πόνου είναι πάντα υποκειμενική. Ερωτηθείσα δε αναφορικά με το κατά πόσο, κατά τη ρηθείσα ιατρική εξέταση του ΜΚ2 πρόσεξε να έφερε τούτος οποιεσδήποτε εξωτερικές κακώσεις στην περιοχή του προσώπου, υπέδειξε τη σχετική αναφορά της στο Τεκμήριο 1, σύμφωνα με την οποία η ίδια δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε «πρόσφατη εμφανή εξωτερική κάκωση». Ως προς δε το κατά πόσο θα ήταν αναμενόμενο, ο ΜΚ2 να φέρει κάποιας μορφή εξωτερική κάκωση, αν και εφόσον κτυπήθηκε διά γροθιών και χαστουκιών στο πρόσωπο, ισχυρίστηκε ότι οι συνήθεις κακώσεις που προκαλούνται από τέτοια κτυπήματα είναι ερυθρότητες και ότι η εμφάνιση ή όχι τέτοιων κακώσεων σχετίζονται άμεσα με το κατά πόσο, συνεπεία των κτυπημάτων, έσπασαν ή όχι αιμοφόρα αγγεία ώστε να προκαλέσουν «κοκκινίλα» ή «εκχύμωση», καθιστώντας έτσι την ένταση των κτυπημάτων που δέχεται ένα πρόσωπο ουσιαστική για τις αναμενόμενες συνέπειες των κτυπημάτων του. Όσον τώρα αφορά στο εύρημά της περί του ότι ο ΜΚ2 παρουσίαζε ευθειασμό αυχενικής μοίρας σπονδύλων, εξήγησε στο Δικαστήριο ότι πρόκειται για «τυχαίο ακτινολογικό εύρημα». Ανάφερε σχετικά ότι, η φυσιολογική αυχενική μοίρα σπονδύλων, παρουσιάζει μια κύρτωση «όπως το αγγλικό γράμμα C». Ανέφερε ακόμα ότι μια έκταση προς τα πίσω της κεφαλής ενός ανθρώπου, μπορεί να προκαλέσει προσωρινό ευθειασμό λόγω «μάγκωσης μυών» του αυχένα. Σύμφωνα με την ΜΚ3, τέτοιου είδους ευθειασμοί θεωρούνται τυχαία ευρήματα τα οποία μπορεί να είναι και το αποτέλεσμα του τρόπου που κοιμήθηκε το προηγούμενο βράδυ, όπως στην περίπτωση που κάποιος «στραβοκοιμήθηκε». Ισχυρίστηκε ακόμα ότι πρόκειται για προσωρινή πάθηση η οποία διαρκεί για λίγο χρονικό διάστημα έως ότου επανέλθει ο αυχένας στη φυσιολογική του μορφή. Για να υποστηρίξει τη θέση της, ως προς τη μη σοβαρότητα της πάθησης του ΜΚ2, υπέδειξε ότι δεν υπήρχαν, κατά την εξέτασή της, άλλα «συνοδά συμπτώματα νευρολογικά. Δεν υπήρχε δύσπνοια, κάκωση του Α4 αυχένα, δεν υπήρχε μυρμήγκιασμα, δεν υπήρχε παράλυση. Αυτά βλέπουμε εμείς. Ούτε επηρεασμός νεύρου.». Ως προς δε το κατά πόσο, ο ΜΚ2, επισκέφθηκε στο παρελθόν και δη σε χρόνο πριν την επίδικη ιατρική του εξέταση από την ΜΚ3, το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για οποιοδήποτε πρόβλημα αυχένος, η ΜΚ3 ισχυρίστηκε ότι πριν την άφιξή της στο Δικαστήριο, εξέτασε τον ιατρικό φάκελο του ΜΚ2 και πρόσεξε ότι, κατά το έτος 2012 διενεργήθη στην περιοχή του αυχένα του ΜΚ2 ακτινογραφία, η οποία παρουσίαζε «το ίδιο εύρημα, ευθειασμό». Ερωτηθείσα δε ειδικά ως προς το κατά πόσο τέτοιου είδους ευθειασμός δικαιολογεί υπερβολική αίσθηση πόνου και ταλαιπωρία για 2½ και πλέον χρόνια, η ΜΚ4 ισχυρίστηκε ότι μια «θλάση αυχένα», ως χαρακτήρισε τον ευθειασμό που παρουσίαζε ο ΜΚ2, δεν δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Κατά την αντεξέτασή της και στα πλαίσια απάντησής της σε σχετική ερώτηση του συνηγόρου Υπεράσπισης ως προς το κατά πόσο ο ευθειασμός που παρουσίαζε ο ΜΚ2 στις 16/2/2013, θα μπορούσε να αποτελεί υποτροπή του προηγούμενου ευθειασμού που παρουσίαζε κατά το 2012, ισχυρίστηκε ότι τούτο δεν μπορεί να αποκλειστεί και ότι υποτροπές «υπάρχουν». Δέχθηκε δε τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ένα πρόσωπο που μεταφέρει διά χειρός σακούλια γεμάτα πορτοκάλια, είναι δυνατόν να παρουσιάσει ευθειασμό η σπονδυλική του μοίρα, ιδιαίτερα συνεπεία της κλίσης της κεφαλής που συνήθως τηρούν τα πρόσωπα που μεταφέρουν διά χειρός διάφορα φορτία. Τη μαρτυρία της, την αποδέχομαι στο σύνολό της. Στρέφομαι τώρα να αξιολογήσω τη μαρτυρία του ΜΚ2. Εξ αρχής σημειώνω ότι είμαι της γνώμης, ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων, ιδιαίτερα αναφορικά με την οποιανδήποτε εμπλοκή του Κατηγορούμενου στο υπό διερεύνηση αδίκημα. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος θέτει τον εαυτό του εντός του συγκεκριμένου συλλόγου, που κατά τον ΜΚ2 έλαβε χώρα το ισχυριζόμενο επεισόδιο και ότι παραδέχεται ότι κατά την επίδικη ημέρα, είδε τον ΜΚ2 να εισέρχεται στον εν λόγω σύλλογο. Παρά ταύτα, ως ανέφερα και ανωτέρω, είμαι της γνώμης ότι, η μαρτυρία του ΜΚ2 αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ασφαλών ευρημάτων, σε βαθμό που να μην μπορεί σ' αυτήν να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Για σκοπούς πληρότητας και αιτιολογίας της μόλις πιο πάνω κρίσης μου, σημειώνω τα ακόλουθα. Νιώθω την ανάγκη αρχικά να σημειώσω ότι ο ΜΚ2 εκφραζόταν συγκεχυμένα και σε αρκετές περιπτώσεις με ασαφή τρόπο. Παρά ταύτα, με βάση τα όσα ανέφερε, εκείνο που προκύπτει, είναι ότι η βασική του θέση, είναι η ακόλουθη: Στις 16/2/2013 έχοντας στην κατοχή του αριθμό σακουλιών με πορτοκάλια, επισκέφθηκε το σύλλογο της ΠΕΟ στην Ανθούπολη με σκοπό να τα πουλήσει. Όταν εισήλθε στο σύλλογο, κατευθύνθηκε προς τους θαμώνες. Εκείνη τη στιγμή, ο Κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν ένας εκ των θαμώνων του συλλόγου, σηκώθηκε από την καρέκλα στην οποία καθόταν, κατευθύνθηκε προς το μέρος του και του ανέφερε ότι έχει καιρό που τον αναζητεί αναφορικά με ισχυριζόμενη, προ 8ετίας, εξύβριση της μητέρας του από τον ΜΚ2. Χωρίς να περιμένει οποιεσδήποτε εξηγήσεις, τον άρπαξε από το πουκάμισο στο σημείο του γιακά, τον κτύπησε με δύναμη στον τοίχο και έπειτα άρχισε να τον γρονθοκοπά και να τον χαστουκίζει στο πρόσωπο. Σε κάποια στιγμή, άλλοι θαμώνες του συλλόγου επενέβησαν και απώθησαν τον Κατηγορούμενο, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να τερματίσει την επιθετική του συμπεριφορά. Κατόπιν τούτου, ο ΜΚ2 αποχώρησε από το σύλλογο και επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας, από όπου και έλαβε σχετικό ιατρικό έντυπο, ώστε να τύχει ιατρικής εξέτασης στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Άμεσα, επισκέφθηκε το ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και έτυχε ιατρικής εξέτασης. Είτε την ίδια μέρα και δη ακριβώς μετά την ιατρική εξέταση, είτε την επομένη, επισκέφθηκε εκ νέου τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας ώστε να υποβάλει γραπτώς το παράπονό του εναντίον του Κατηγορούμενου. Κατά την εν λόγω επίσκεψή του, υπέβαλε παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου για σκοπούς ποινικής του δίωξης και εξέφρασε και την πρόθεσή του να κινηθεί διά αστικής αγωγής εναντίον του για αποζημιώσεις. Σε μεταγενέστερο στάδιο, αντιλήφθηκε ότι, η Αστυνομία δεν εξέταζε το παράπονό του, με αποτέλεσμα να αποταθεί στους «εισαγγελείς» τους οποίους ως ανέφερε «νεκάτωσα . που πάνω που κάτω», με αποτέλεσμα «λίγες μέρες» μετά τη λήψη της πρώτης του κατάθεσης, να διαταχθεί ο ΜΚ1, να λάβει νέα κατάθεση από αυτόν. Συνεπεία τούτου, άμεσα, ο ΜΚ1 ζήτησε από τον Αστυφύλακα 4928 όπως λάβει τη δεύτερη χρονικά κατάθεσή του (Έγγραφο Β(ii)), στα πλαίσια της οποίας ζήτησε όπως διωχθεί ποινικά ο Κατηγορούμενος. Όσον αφορά στις περιστάσεις του επεισοδίου, ισχυρίστηκε ότι τα κτυπήματα και δη οι γροθιές και τα χαστούκια που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο, ήταν πολύ «δυνατά» και συνεπεία τούτων «πονούσε πολλά». Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, το ότι πονούσε πολύ στην περιοχή των μάγουλων και ζυγωματικών του, συνεπεία των γροθιών και των χαστουκιών που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο, το ανάφερε στον ΜΚ1 κατά την επίσκεψή του στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας. Επίσης ισχυρίστηκε ότι, συνεπεία της επίθεσης που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο, το πουκάμισο που φορούσε σκίστηκε εμφανώς και ότι, κατά την επίσκεψή του στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας στις 16/2/2013 και προφανώς κατά την ιατρική του εξέταση που ακολούθησε, φορούσε το σκισμένο αυτό πουκάμισο. Τέλος, και τούτο καθ' ον χρόνο απαντούσε σε σχετική υποβολή που του τέθηκε, περί του ότι παρουσίαζε από το παρελθόν πρόβλημα ευθειασμού της αυχενικής μοίρας και ότι το εν λόγω ιατρικό εύρημα, δεν σχετίζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο με τα όσα, κατ' ισχυρισμό του, αποδίδει στον Κατηγορούμενο, ισχυρίστηκε ότι ποτέ πριν το επίδικο συμβάν δεν αντιμετώπισε οποιοδήποτε πρόβλημα με τον αυχένα του και ειδικότερα οποιοδήποτε ευθειασμό στην αυχενική του μοίρα. Οι περισσότεροι από τους πιο πάνω ισχυρισμούς του, ελέγχονται, αφού, είτε συγκρούονται με άλλους δικούς του ισχυρισμούς, είτε με την κοινή λογική, είτε ακόμα και με άλλη ενώπιόν μου αναντίλεκτη και αποδεκτή μαρτυρία. Σχετικά σημειώνω τα εξής: - Ο ισχυρισμός του ότι ο Κατηγορούμενος τον κτύπησε γιατί θεωρούσε ότι 8 χρόνια πριν το επίδικο συμβάν εξύβρισε τη μητέρα του, δεν στέκει στην κοινή λογική. Σύμφωνα με τα όσα σχετικά ανέφερε ο ΜΚ2, ανεξάρτητα του ότι δεν διατηρούσε οποιεσδήποτε ιδιαίτερες φιλικές σχέσεις με τον Κατηγορούμενο, γνωρίζοντο μεταξύ τους, μιας και ο Κατηγορούμενος διατηρούσε και διατηρεί ακόμα φιλικές σχέσεις με το γιο του ΜΚ2 και προφανώς ξανασυναντήθηκαν στο διαρρεύσαν χρονικό διάστημα των 8 αυτών ετών και δη από την ημέρα που κατ' ισχυρισμό του, ο Κατηγορούμενος του αποδίδει τη ρηθείσα εξύβριση, μέχρι και την ημέρα του επίδικου συμβάντος. Εξάλλου, ο ίδιος δεν προώθησε οποιονδήποτε ισχυρισμό ότι, στα 8 αυτά χρόνια, δεν συναντήθηκε με τον Κατηγορούμενο. Ποιος ο λόγος, ο Κατηγορούμενος στις οποιεσδήποτε προηγούμενες συναντήσεις του να μην αναφέρει τίποτε σ' αυτόν σχετικά με την ισχυριζόμενη εξύβριση, και να πράξει τούτο τη συγκεκριμένη μέρα; - Ως προς τη θέση του ότι ο Κατηγορούμενος τον γρονθοκόπησε και τον χαστούκισε «πολύ δυνατά», τούτη ελέγχεται συνεπεία των όσων σχετικών ανέφερε η ΜΚ3 ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι γεγονός ότι η ΜΚ3 με τη μαρτυρία της, δεν έδωσε στο Δικαστήριο όλα τα απαραίτητα εχέγγυα ώστε να είναι (το Δικαστήριο) σε θέση, ως ανεξάρτητος κριτής να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα και/ή συμπεράσματα αναφορικά με τις αναμενόμενες συνέπειες των γροθιών και/ή χαστουκιών που κατ' ισχυρισμό του ΜΚ2 δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο. Από την άλλη όμως, με βάση την περιγραφή του ίδιου του ΜΚ2 ως προς την ένταση των κτυπημάτων αλλά και του εύρους του πόνου που προκάλεσαν σ' αυτόν, σε συνδυασμό και με τα όσα, έστω και με γενικό τρόπο, ανέφερε η ΜΚ3, αναμενόμενο θα ήταν κατά τη γνώμη μου, αν ευσταθούσαν τα όσα ανέφερε ο ΜΚ2, να παρουσίαζε επί του προσώπου του κάποια κοκκινίλα, ή ερυθρότητα ή εκδορά, και τούτα συνεπεία σπασίματος των αιμοφόρων αγγείων, που αποτελεί, κατά τη ΜΚ3, μια αναμενόμενη συνέπεια ενός δυνατού κτυπήματος στο σώμα ενός ανθρώπου. Υπενθυμίζω όμως ότι, τόσο ο ΜΚ1, όσο και η ΜΚ3, ένιωσαν την ανάγκη να καταγράψουν, ο πρώτος στην κατάθεσή του (Έγγραφο Α) και η δεύτερη στο ιατρικό έντυπο (Τεκμήριο 1), ότι δεν διεπιστώθη οποιαδήποτε εμφανής εξωτερική κάκωση και ειδικότερα, ο ΜΚ1 αναφέρθηκε σε μη «εμφανή εξωτερική ερυθρότητα, πληγή ή εκδορά». - Αναφορικά τώρα με τον πόνο που του προκάλεσαν τα κτυπήματα, σημειώνω ότι, ούτε ο ΜΚ1, ούτε η ΜΚ3, προώθησαν θέση ότι ο ΜΚ2 κατά τη συνομιλία που είχε μαζί τους παραπονέθηκε για πόνο στην περιοχή του προσώπου και ειδικότερα στην περιοχή των μάγουλων και των ζυγωματικών. Ιδιαίτερα η ΜΚ3, στη διά ζώσης μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου εξήγησε ότι, το βασικό τραύμα και γενικά πάθηση προς την οποία επικέντρωσε την ιατρική εξέτασή της, ήταν ο ευθειασμός της αυχενικής μοίρας του τελευταίου, λόγω ισχυριζόμενης έκτασης της κεφαλής του προς τα πίσω. Ανέφερε ακόμα ότι στα πλαίσια της ιατρικής εξέτασης που διενήργησε σ' αυτόν, ζήτησε από τον τελευταίο να ανοιγοκλείνει το στόμα του, καθώς επίσης υπέβαλε αυτόν σε «κόλπο προσώπου» για να αποκλειστεί οποιαδήποτε πρόκληση κατάγματος. Η δε σαφέστατη θέση της, ήταν ότι η ρηθείσα περιοχή του προσώπου του ΜΚ2, δεν παρουσίαζε οποιαδήποτε ασυμμετρία. Ούτε ο ΜΚ2 παραπονέθηκε σ' αυτήν για αίσθημα πόνου στη ρηθείσα περιοχή. Εξ ου και ένιωσε την ανάγκη να επαναλάβει ότι, η αίσθηση πόνου είναι πάντοτε υποκειμενική. - Ως προς τον ισχυρισμό του ότι, συνεπεία της επίθεσης που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο, σχίστηκε εμφανώς το πουκάμισό του και ότι φορούσε τούτο κατά την επίσκεψή του στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας στις 16/2/13, σημειώνω ότι τούτος δεν επιβεβαιώθηκε από τον ΜΚ1, ο οποίος, όχι απλά δεν αναφέρει οτιδήποτε σχετικό, που αν όντως ο εν λόγω ισχυρισμός του ΜΚ2 ήταν αληθής, αναμενόμενο θα ήταν ότι θα ανέφερε, αλλά ένιωσε, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, την ανάγκη, να ελέγξει κατά πόσο ο ΜΚ2 έφερε οποιαδήποτε εμφανή τραύματα και να καταγράψει το αποτέλεσμα του εν λόγω ελέγχου του στην κατάθεσή του. Ούτε η ΜΚ3 ανέφερε οτιδήποτε σχετικό. Και η ΜΚ3, ένιωσε την ανάγκη να καταγράψει τις παρατηρήσεις της αναφορικά με την εξωτερική εικόνα που παρουσίαζε ο ΜΚ2 κατά τη σχετική ιατρική του εξέταση και τούτο πάντα σε σχέση με το παράπονό του περί ξυλοδαρμού του. Η σχετική αναφορά της ΜΚ3 ήταν ότι, τούτος δεν έφερε «εμφανή εξωτερική κάκωση». Είμαι της γνώμης ότι, αν όντως ο ΜΚ2, κατά την εξέτασή του από τη ΜΚ3 φορούσε εμφανώς σκισμένο πουκάμισο, η τελευταία, είτε γραπτώς, είτε προφορικώς θα αναφερόταν σ' αυτό. - Ελεγχόμενος είναι και ο ισχυρισμός του ΜΚ2 ότι αμέσως μετά την ιατρική του εξέταση στις 16/2/13, ή ίσως την επόμενη μέρα, επισκέφθηκε εκ νέου τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας και του λήφθηκε η πρώτη του κατάθεση. Ο εν λόγω ισχυρισμός του συγκρούεται με τον σχετικό ισχυρισμό του ΜΚ1, αλλά και με το ίδιο το περιεχόμενο της πρώτης χρονικά κατάθεσής του, την οποία υπενθυμίζω ότι αναγνώρισε ως τέτοια, στα αρχικά στάδια της διά ζώσης μαρτυρίας του. Τόσο ο ΜΚ1, όσο και το περιεχόμενο της πρώτης χρονικά κατάθεσης του ΜΚ2 (Έγγραφο Β(i)), καταμαρτυρούν ότι η ρηθείσα κατάθεση λήφθηκε 9 μέρες μετά την ιατρική του εξέταση. Σημειώνω επί του προκειμένου, ότι ο ΜΚ2 δεν έδωσε καμία απολύτως εξήγηση για το λόγο που περίμενε 9 ολόκληρες μέρες προτού επισκεφθεί τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας για να του ληφθεί κατάθεση. Ακόμα σημειώνω ότι, όχι απλά δεν έδωσε εξήγηση για την όλη αυτή καθυστέρηση, αλλά τουναντίον, μέχρι και τα τελικά στάδια της διά ζώσης μαρτυρίας του, επέμεινε ότι η πρώτη χρονικά κατάθεσή του, λήφθηκε είτε στις 16/2/13, είτε το αργότερο την επομένη και δη στις 17/2/13. - Ούτε ο άλλος, σχετικός με το περιεχόμενο του Εγγράφου Β(i), ισχυρισμός του μπορεί να γίνει δεκτός. Υπενθυμίζω ότι, ο ΜΚ2 ισχυρίστηκε ότι κατά τη λήψη της πρώτης χρονικά κατάθεσής του, δεν ζήτησε να μην διωχθεί ποινικά ο Κατηγορούμενος και ότι από την αρχή ζήτησε ειδικά από τον ΜΚ1 να μεριμνήσει ώστε ο Κατηγορούμενος να συλληφθεί. Ακόμα ότι, είναι κατόπιν πληροφοριών που έλαβε μετά από λίγες μέρες, καθότι, ως ανέφερε «η Κύπρος εν μικρή», ότι, δεν θα διώκετο ο Κατηγορούμενος, παρά τις δικές του αντίθετες προθέσεις, που αναγκάστηκε να αναζητήσει και να επικοινωνήσει με διάφορους Εισαγγελείς, ώστε να καταστεί δυνατή η δίωξη του τελευταίου. Η εν λόγω όμως θέση του, συγκρούεται με τα όσα αναφέρονται στις καταθέσεις του (Έγγραφα Β(
- i)και B(ii)), τις οποίες ως ανέφερα και ανωτέρω, αναγνώρισε ως τέτοιες στα αρχικά στάδια της διά ζώσης μαρτυρίας του. Σημειώνω δε ότι, ο ΜΚ1 κατά το στάδιο που κατέθετε ενόρκως, δεν βρέθηκε αντιμέτωπος με τη ρηθείσα θέση του ΜΚ2, αλλά ούτε και με την άλλη θέση του τελευταίου και δη ότι ουδέποτε ανέφερε στην αστυνομία, στις 29/10/13, ότι άλλαξε γνώμη, και επιθυμεί πλέον τη δίωξη του Κατηγορουμένου, ως τούτο καταγράφεται στην κατάθεσή του Έγγραφο Β(ii), ώστε ο ΜΚ1 να έχει την ευκαιρία να τοποθετηθεί επ' αυτών. - Η πιο πάνω αναφορά μου στη δεύτερη χρονικά κατάθεση του ΜΚ2 και δη ότι τούτη λήφθηκε στις 29/10/13, δεικνύει και το ανεδαφικό της άλλης θέσης του ΜΚ2 και δη ότι, η δεύτερη χρονικά κατάθεσή του λήφθηκε κάποιες μέρες μετά την πρώτη. Όπως προκύπτει από τα όσα σχετικά ανέφερε ο ΜΚ1, αλλά και το περιεχόμενο των Εγγράφων Β(
- i)και Β(ii), η δεύτερη χρονικά κατάθεσή του, λήφθηκε 8 ολόκληρους μήνες μετά την πρώτη. Ούτε για αυτή την καθυστέρηση, ο ΜΚ2 έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση. Τουναντίον, και για αυτό το θέμα, και παρά το σαφέστατο περιεχόμενο του Εγγράφου Β(ii), επέμεινε μέχρι τέλους ότι η δεύτερη χρονικά κατάθεσή του λήφθηκε κάποιες μέρες μετά την πρώτη. - Το δε περιεχόμενο της δεύτερης χρονικά κατάθεσής του, συγκρούεται και με τον ισχυρισμό του ότι ουδέποτε ανάφερε στην αστυνομία, στις 29/10/13, ότι άλλαξε γνώμη, και επιθυμεί πλέον τη δίωξη του Κατηγορουμένου. Ως σημείωσα και ανωτέρω, οι ακριβείς αναφορές του ΜΚ2 στη δεύτερη χρονικά κατάθεσή του (Έγγραφο Β(ii)) είναι οι ακόλουθες: «Σχετικά με την κατάθεσή μου που έδωσα στις 25/2/13 στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας, θέλω να σας πω ότι άλλαξα γνώμη και θέλω η υπόθεση να πάει στο Δικαστήριο και ότι έχω παράπονο από τον Χρίστο Πατούνα.». Υπενθυμίζω και πάλι, εκ του περισσού ίσως, ότι ο ΜΚ2, κατά το αρχικό στάδιο της κυρίως εξέτασής του, αναγνώρισε, τόσο το Έγγραφο Β(i), όσο και το Έγγραφο B(ii), ως τις δύο καταθέσεις που του λήφθηκαν από την Αστυνομία. Και τούτο, κατόπιν μεγαλοφώνου ανάγνωσης του περιεχομένου τους από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, καθότι ο ίδιος ανέφερε ότι είναι αμόρφωτος («αγράμματος»). - Ανυπόστατος κρίνεται και ο ισχυρισμός του ότι, ποτέ πριν τις 16/2/13 υπέστη οποιονδήποτε ευθειασμό αυχενικής μοίρας και ότι η εν λόγω πάθηση που παρουσίαζε κατά την ιατρική του εξέταση στις 16/2/13, ήταν το αποτέλεσμα της επιθετικής συμπεριφοράς του Κατηγορούμενου. Ο εν λόγω ισχυρισμός του, συγκρούεται με τον αναντίλεκτο ενώπιόν μου ισχυρισμό της ΜΚ3 και δη ότι, ο ΜΚ2, κατά το έτος 2012 υπεβλήθη σε ακτινογραφία αυχένος, από την οποία προέκυπτε ότι τούτος παρουσίαζε τη δεδομένη στιγμή, ευθειασμό αυχενικής μοίρας. Αν τώρα, συνυπολογιστούν και οι λοιπές σχετικές θέσεις της ΜΚ3, περί του ότι ο ευθειασμός αυχενικής μοίρας αποτελεί ένα «τυχαίο ακτινολογικό εύρημα» και ότι μια τέτοια πάθηση μπορεί να δημιουργηθεί και στην περίπτωση που κάποιο πρόσωπο «στραβοκοιμήθηκε» ή με μια απότομη κίνηση και/ή έκταση του κεφαλιού ή με τη μεταφορά σακουλιών που περιέχουν πορτοκάλια, και δη πράξη που διενεργούσε ο ΜΚ2 κατά τις 16/2/13, ή τέλος, να αποτελεί ακόμα και υποτροπή της πανομοιότυπης πάθησης που παρουσίαζε το 2012, καθίσταται πλέον έκδηλο ότι δεν μπορεί να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στον σχετικό ισχυρισμό του ΜΚ2 αναφορικά με το πώς προκλήθηκε σ' αυτόν η εν λόγω πάθηση. Εκείνο που αβίαστα προκύπτει, με τα όσα έχουν τεθεί ενώπιόν μου, είναι ότι, ο ΜΚ2, για λόγους που παρέμειναν άγνωστοι στο Δικαστήριο, δεν επιθυμούσε την οποιαδήποτε δίωξη του Κατηγορούμενου και ότι ο σκοπός που επισκέφθηκε 9 μέρες μετά την ιατρική του εξέταση τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας, ήταν για να καταγραφεί από την Αστυνομία η πρόθεσή του να ασκήσει εναντίον του Κατηγορουμένου αστική αγωγή για αποζημιώσεις σε σχέση με τα ισχυριζόμενα τραύματα που του προκάλεσε ο τελευταίος. Άγνωστες, παρέμειναν και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες, ο ΜΚ2, αποφάσισε 8 μήνες μετά να επισκεφθεί εκ νέου τον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας και να αναφέρει ότι άλλαξε γνώμη και επιθυμεί πλέον την ποινική δίωξη του Κατηγορουμένου. Αξίζει, φυσικά, να σημειωθεί και τούτο με σκοπό να καταδειχθεί ότι στο μυαλό του Δικαστηρίου δημιουργούνται εύλογες αμφιβολίες για το κίνητρο του ΜΚ2 να υποβάλει καταγγελία και να ζητήσει την ποινική δίωξη του Κατηγορουμένου, ότι, ο ΜΚ2, πέραν της μιας φοράς, ανέφερε ότι βασικός του στόχος είναι να ζητήσει αποζημιώσεις από τον Κατηγορούμενο ώστε να δυνηθεί να καταβάλει τα ιατρικά έξοδα για την εγχείρηση στην οποία θα πρέπει να υποβληθεί σε σχέση με το πρόβλημα που αντιμετωπίζει στον αυχένα και ότι η ενέργειά του να καταγγείλει την υπόθεση στην Αστυνομία και να περιμένει το αποτέλεσμα της υπό εξέταση υπόθεσης, προτού καταχωρήσει αστική αγωγή εναντίον του Κατηγορουμένου, αποτελεί ηθελημένη επιλογή του, στα πλαίσια μιας συγκεκριμένης στρατηγικής που αποφάσισε να ακολουθήσει. Τα σχετικά αποσπάσματα της μαρτυρίας του είναι τα εξής: «Ε. Μήπως ο λόγος που ο Κατηγορούμενος κατηγορείται σήμερα και έχεις έρθει εδώ πέρα και βρίσκεται σε αυτή τη θέση είναι επειδή εσύ θέλεις να κάνεις εγχείρηση και τον βρήκες για να τον κατηγορήσεις; Α. Θα το κάνει η δικαιοσύνη. Θα τον κρίνει η δικαιοσύνη και μετά θα κινήσω εγώ, θα λάβω τα μέτρα μου.» Ακόμα ανέφερε και τα εξής: «Ε. Στην πρώτη όμως είπατε ότι θέλετε να πάτε για πολιτική αγωγή; Α. Ναι, να κινήσω αγωγή. Θέλω να κάμω εγχείρηση. Λεφτά δεν βαστώ. Ποιος θα μου δώσει; Η μάνα μου εν στο γηροκομείο. Είμαι χωρισμένος. Δουλειά δεν έχω, βοηθούν με που το Γραφείο Ευημερίας. Αυτά. Ε. Και έτσι αποφασίσατε μετά να προχωρήσετε με ποινική δίωξη; Α. Να δικαστεί από το Δικαστήριο (δείχνει τον Δικαστή) και μετά να κινήσω αγωγή. Ε. Απλώς ήταν για να ξεκαθαρίσει το τοπίο; Α. Πρώτα θα πάω στο Δικαστήριο και μετά θα κινήσω αγωγή.» Είμαι της γνώμης ότι τα πιο πάνω δικαιολογούν την ήδη εκφρασθείσα κρίση μου ότι δημιουργείται τουλάχιστον εύλογη αμφιβολία ως προς τα ακριβή κίνητρα του ΜΚ2 να αποφασίσει να υποβάλει παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου για την υπό εξέταση υπόθεση. Ανεξάρτητα όμως των κινήτρων του ΜΚ2, ως ανέφερα και ανωτέρω, η μαρτυρία του παρουσιάζει τέτοιες ουσιώδεις αντιφάσεις και γενικά αδυναμίες που κρίνω ότι τούτη αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα. Ως εκ των ανωτέρω, η μαρτυρία του, στο βαθμό που τούτη αμφισβητείται, απορρίπτεται. Όσον τώρα αφορά στον Κατηγορούμενο, σημειώνω ότι, παρά της αντεξέτασης που έτυχε, σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν προώθησε οποιονδήποτε αντιφατικό ισχυρισμό. Ούτε η μαρτυρία του φαίνεται να συγκρούεται, είτε με την κοινή λογική, είτε με τη λογική εξέλιξη των πραγμάτων. Ούτε επίσης, παρουσιάζει οποιεσδήποτε ουσιώδεις αδυναμίες. Πρέπει φυσικά να σημειωθεί, ότι ο Κατηγορούμενος δεν υπέχει οποιασδήποτε υποχρέωσης να αποδείξει την αθωότητά του. Έχοντας δε υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, αυτό που στην πραγματικότητα μένει να εξεταστεί, σε συνάρτηση με τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου, είναι το κατά πόσο τούτος προώθησε οποιουσδήποτε ενοχοποιητικούς ή έστω εναντίον των συμφερόντων του, ισχυρισμούς, ώστε τούτοι, ανεξάρτητα ιδωμένοι και/ή σε συνδυασμό με τη λοιπή ενώπιόν μου αποδεκτή μαρτυρία, να μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για την εξαγωγή ευρήματος ή συμπεράσματος ενοχής του στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Εκείνο που αβίαστα προκύπτει από την εξέταση της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου, είναι ότι ελλείπει από αυτήν ένας τέτοιος ενοχοποιητικός ή εναντίον των συμφερόντων του, ισχυρισμός. Ευρήματα Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση της ενώπιον μου, από την Κατηγορούσα Αρχή, τεθείσας μαρτυρίας, και με δεδομένη την κρίση μου ότι ο Κατηγορούμενος δεν προώθησε, με τη μαρτυρία του, οποιονδήποτε ενοχοποιητικό γι΄ αυτόν ισχυρισμό ή έστω ισχυρισμό εναντίον των συμφερόντων του, κρίνω ότι αδυνατώ επί της εν τέλει αποδεκτής ενώπιόν μου μαρτυρίας, να καταλήξω, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, σε οποιαδήποτε ευρήματα ή έστω συμπεράσματα αναφορικά με τα ενώπιόν μου επίδικα γεγονότα. Παρέμεινε στην ουσία άγνωστο, κατά πόσο η πάθηση που παρουσίαζε ο ΜΚ2, κατά την ιατρική του εξέταση στις 16/2/13, ήταν το αποτέλεσμα οποιασδήποτε ενέργειας του Κατηγορούμενου, και αν ναι, υπό συνθήκες που να καθιστούν την εν λόγω ενέργεια του Κατηγορουμένου, αξιόποινη. Κατάληξη Συνεπώς, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του Κατηγορούμενου και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 1η και μοναδική κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο