Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Marla Bridget Theocharides, Αρ. Υπόθεσης: 22868/13, 5/12/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Marla Bridget Theocharides, Αρ. Υπόθεσης: 22868/13, 5/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B120 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22868/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή ν. Marla Bridget Theocharides Κατηγορούμενου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 5 Δεκεμβρίου, 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αντ. Μιχαήλ. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Κουππαρή. Κατηγορούμενη παρούσα. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες και δη μια κατηγορία δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, ότι δηλαδή την 14η Σεπτεμβρίου 2013, στο Πάρκο Αγίου Δημητρίου στην Ακρόπολη, εξύβρισε τον πρώην σύζυγο της Χάρη Θεοχαρίδη από τον Στρόβολο με τις φράσεις «you are crazy, you are an ashole, your family is crazy», με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση (βλ. 1η κατηγορία) και μια κατηγορία πρόκλησης ανησυχίας, κατά παράβαση των άρθρων 95, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, ότι δηλαδή η Κατηγορούμενη κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στο Πάρκο Αγίου Δημητρίου Ακρόπολης, χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο και ταραχή με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης (βλ. 2η κατηγορία). Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες και δη τον Αστ. 2957 Αντώνη Ερωτοκρίτου (Μ.Κ.1) και τον Χάρη Θεοχαρίδη (Μ.Κ.2-παραπονούμενο). Η Κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει και αφού της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και να καλέσει ως μάρτυρα προς υπεράσπιση της, τον Θεόδωρο Ευαγγέλου (Μ.Υ.2). Δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω με λεπτομέρεια την ενώπιον μου μαρτυρία. Σκοπός της παρούσας απόφασης, δεν είναι η λεπτομερής παράθεση του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτι τέτοιο δεν πιστεύω ότι θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό. Εκτενέστερη αναφορά στη μαρτυρία θα γίνει όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο στο στάδιο της αξιολόγησης της. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας, θεωρώ ορθό να παραθέσω τα πιο κάτω γεγονότα, τα οποία, είτε πηγάζουν από αναντίλεκτη ενώπιον μου μαρτυρία, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Στις 14.9.13, η Κατηγορούμενη συναντήθηκε με τον Παραπονούμενο στο Πάρκο Αγίου Δημητρίου στην Ακρόπολη με σκοπό να έχει επικοινωνία με τα παιδιά της, σύμφωνα με τις πρόνοιες σχετικού διατάγματος επικοινωνίας που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο. Για τα πιο πάνω γεγονότα κάμνω ανάλογα ευρήματα. Αξιολόγηση Ο Μ.Κ.1 μου έκανε άριστη εντύπωση ως μάρτυρας. Πρόκειται για τον ανακριτή της υπόθεσης, ο οποίος κατόπιν καταγγελίας του κ. Χάρη Θεοχαρίδη, διερεύνησε την υπόθεση. Στα πλαίσια της εν λόγω διερεύνησης, έλαβε καταθέσεις από τον Παραπονούμενο και την Κατηγορούμενη. Ήταν σταθερός στις θέσεις του και με έπεισε ότι οι όλες ενέργειες του ως εξεταστής της υπόθεσης, μοναδικό σκοπό είχαν να διερευνήσει ο ίδιος αμερόληπτα την υπό εξέταση υπόθεση. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο εν λόγω μάρτυρας είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια. Τη μαρτυρία του την αποδέχομαι στο σύνολό της. Πρέπει φυσικά να σημειώσω, ότι η ουσία της μαρτυρίας του, για την υπό εξέταση υπόθεση, περιορίζεται στην λήψη του παραπόνου και κατ΄ ακολουθία την λήψη της ανακριτικής κατάθεσης της Κατηγορούμενης, αλλά και την απαγγελία σχετικής γραπτής κατηγορίας σ΄ αυτήν. Ο Μ.Κ.2 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Πρόκειται για τον Παραπονούμενο. Τούτος έτυχε έντονης αντεξέτασης, πλην όμως σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του, δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία του. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από συνοχή και οι διάφορες θέσεις που προωθούσε, από σαφήνεια. Δεν κατέφυγε σε οποιεσδήποτε υπεκφυγές και σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας του ήταν παραστατικός σε τέτοιο βαθμό που το Δικαστήριο κατάφερε επί της μαρτυρίας του να σχηματίσει εικόνα των γεγονότων εκείνη της ημέρας. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια αναφορικά με τα πεπραγμένα της συγκεκριμένης ημέρας. Ενδεικτικό της πιο πάνω κρίσης μου, ήταν και το γεγονός ότι όχι μόνον δεν αρνήθηκε την θέση της Υπεράσπισης ότι την προηγούμενη του επεισοδίου η Κατηγορούμενη είχε απολυθεί από την μέχρι τότε εργασία της, αλλά και το γεγονός ότι η εν λόγω απόλυση της ήταν δυνατό να συνδέεται με λεγόμενα του πατέρα του προς τον πατέρα της εργοδότριας της. Την μαρτυρία του την αποδέχομαι στο σύνολό της. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.2, στις 14.9.13, στο Πάρκο Αγίου Δημητρίου στην Ακρόπολη, συναντήθηκε με την Κατηγορούμενη, με σκοπό να λάβει χώραν επικοινωνία της Κατηγορούμενης με τα παιδιά της, σύμφωνα με διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Η Κατηγορούμενη, για λόγους που ο ίδιος δεν γνώριζε την δεδομένη στιγμή, άρχισε να εξυβρίζει με έντονο τρόπο τον Παραπονούμενο με τις φράσεις που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και δη με τις φράσεις «you are crazy, you are asshole, your family is crazy». Ο Παραπονούμενος τότε, για να μην δώσει συνέχεια στο περιστατικό, προσπάθησε να αποχωρήσει από την σκηνή μαζί με τα παιδιά του και η Κατηγορούμενη ακολουθώντας τους συνέχισε να εξυβρίζει ακόμα πιο δυνατά και να τον προκαλεί με πρόθεση αυτός να αντιδράσει, έχοντας δε στραμμένο το κινητό της τηλέφωνο προς το μέρος στο οποίο αυτός κινείτο, ώστε να καταγράψει τυχούσα ανάρμοστη συμπεριφορά του. Στο Πάρκο του Αγίου Δημητρίου, κατά την διάρκεια του επεισοδίου, υπήρχαν τρίτα πρόσωπα. Την μαρτυρία του την αποδέχομαι στο σύνολό της. Όσον αφορά στην Κατηγορούμενη και στον Μ.Υ.2, παρατηρώ τα ακόλουθα. Η Κατηγορούμενη, δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Θεωρώ ότι δεν είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια αναφορικά με τα διαμειφθέντα αλλά και πεπραγμένα εκείνης της ημέρας. Είμαι της γνώμης ότι μοναδική έγνοια είχε να ισχυριστεί γεγονότα και/ή περιστατικά τα οποία θα οδηγούσαν στην απαλλαγή της από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και όχι να αναφέρει τι πραγματικά έγινε εκείνη την ημέρα. Η μαρτυρία της παρουσιάζει ουσιώδεις αντιφάσεις και σε διάφορα σημεία της συγκρούεται γενικά με την κοινή λογική αλλά και με την λογική συνέχεια των πραγμάτων. Του λόγου το αληθές της μόλις πιο πάνω εκφρασθείσας κρίσης μου, ως προς την αξιοπιστία της Κατηγορούμενης, σημειώνω τα ακόλουθα. Πρέπει εξαρχής να σημειωθεί, ότι σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγορούμενης, τούτη τυγχάνει για μεγάλο χρονικό διάστημα άδικης μεταχείρισης τόσο από τον Παραπονούμενο, όσο γενικά και από την οικογένεια του. Είναι η θέση της Κατηγορούμενης, ότι έχει αδίκως καταγγελθεί στο παρελθόν από τα εν λόγω πρόσωπα για κατά φαντασία αδικήματα και ότι, ευκαιρίας δοθείσης ή ακόμα και χωρίς καμιά απολύτως δικαιολογία ή ευκαιρία, τα εν λόγω πρόσωπα την καταγγέλλουν ή την κατηγορούν σε τρίτους, με πολύ άσχημους χαρακτηρισμούς μεταξύ των οποίων και ύβρεις. Είναι ακόμα η θέση της Κατηγορούμενης, ότι εγκατέλειψε την χώρα από την οποία κατάγεται και μέχρι πρότινος διέμενε, και δη τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και επισκέφθηκε την Κύπρο όπου πλέον διαμένει μόνιμα, ώστε να έχει την δυνατότητα να βρίσκεται συνεχώς με τα παιδιά της που απέκτησε από τον γάμο της με τον Μ.Κ.2, με τον οποίο πλέον είναι χωρισμένη. Είναι ακριβώς η θέση της Κατηγορούμενης, ότι οι όλες κακεντρεχείς ενέργειες του παραπονουμένου και της οικογένειας του, αποσκοπούν στο να την εξωθήσουν να εγκαταλείψει την Κύπρο και να μεταβεί εκ νέου στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, αποκτώντας έτσι η οικογένεια του παραπονούμενου την αποκλειστική φροντίδα και επιμέλεια των τέκνων της και κατ΄ επέκταση αποξαίνοντας την ίδια από αυτά. Ως ισχυρίστηκε η Κατηγορούμενη, στα πλαίσια των εν λόγω προσπαθειών της οικογένειας του Παραπονούμενου, ο πατέρας του τελευταίου, σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον πατέρα της τότε εργοδότριας της, κατηγόρησε ψευδώς και ασυστόλως την ίδια στο εν λόγω πρόσωπο, με αποτέλεσμα, όταν η εργοδότρια της ενημερώθηκε περί του περιεχομένου της συζήτησης που είχε ο πατέρας της με τον πατέρα του παραπονούμενου, απέλυσε τούτη από την μέχρι τότε εργασία της. Την επομένη της απόλυσης της, και δη στις 14.9.2013 στις 9 π.μ., υπήρχε προγραμματισμένη συνάντηση της με τον Μ.Κ.2 και τα παιδιά τους, στο Πάρκο Αγίου Δημητρίου στην Ακρόπολη, ώστε η Κατηγορούμενη να έχει επικοινωνία με τα τέκνα της, σύμφωνα πάντα με τις πρόνοιες σχετικού διατάγματος επικοινωνίας που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο. Με αυτά ως δεδομένα, η Κατηγορούμενη προώθησε την θέση ότι άμα τη συνάντηση της με τον Μ.Κ.2 και τα τέκνα τους, με πολύ ήπιο τρόπο και χωρίς να την περιβάλλει οποιοδήποτε αίσθημα θυμού, ενημέρωσε τον παραπονούμενο ότι την προηγούμενη μέρα, συνεπεία κατηγοριών εναντίον της που προώθησε ο πατέρας του προς τον πατέρα της εργοδότριας της, είχε απολυθεί από την εργασία της. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι ο παραπονούμενος την αγνόησε παντελώς και ότι έστρεψε την προσοχή του προς το κινητό του τηλέφωνο και άρχισε να συντάξει κάποιο γραπτό μήνυμα. Είναι δε η θέση της, ότι η ίδια απλά άρχισε να παίζει με τα παιδιά της και σε καμία περίπτωση δεν φώναξε ή προκάλεσε οποιονδήποτε θόρυβο ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο εκστόμισε τις φράσεις που της αποδίδονται με το κατηγορητήριο. Ισχυρίστηκε δε στην δια ζώσης μαρτυρία της, ότι στα πλαίσια της συνομιλίας που είχε με τον Παραπονούμενο, ανέφερε την φράση «This is crazy». Με δεδομένα τα πιο πάνω, διερωτάται κανείς. Γιατί διακόπηκε η εν λόγω συνάντηση τους και κατ΄ ακολουθίαν και η επικοινωνία της Κατηγορούμενης με τα παιδιά της εκείνη την ημέρα; Και αν κάποιος θεωρήσει ότι ο Παραπονούμενος, άνευ οποιουδήποτε καλού λόγου ή εύλογης αιτίας, με την αποχώρηση του διέκοψε την επικοινωνία της Κατηγορούμενης με τα παιδιά της εκείνη την ημέρα, με δεδομένα τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν η Κατηγορούμενη και ο Παραπονούμενος μεταξύ τους, γιατί δεν ακολούθησε οποιαδήποτε προώθηση παραπόνου, είτε δια καταγγελίας, είτε δια καταχώρισης αίτησης παρακοής, είτε άλλως πως, για την παράνομη, από πλευράς Παραπονούμενου, διακοπή της επικοινωνίας της Κατηγορούμενης με τα παιδιά της; Επιπροσθέτως όμως των πιο πάνω, παρατηρώ ακόμα ότι η μαρτυρία της Κατηγορούμενης παρουσιάζει ουσιώδεις αντιφάσεις σε βαθμό που τούτη να κρίνεται εντελώς αναξιόπιστη. Σε κάποια δε σημεία της η μαρτυρία της Κατηγορούμενης συγκρούεται και με σαφείς θέσεις που προώθησε η ίδια μέσω σχετικών υποβολών της συνηγόρου της προς μάρτυρες κατηγορίας. Παραδείγματος χάριν, αποτέλεσε ξεκάθαρη θέση της Υπεράσπισης, η οποία τέθηκε μέσω σχετικής αναφοράς της συνηγόρου Υπεράσπισης, ότι η Κατηγορούμενη δεν πρέπει να κριθεί ένοχη στο αδίκημα της ανησυχίας γιατί, συνεπεία της άδικης απόλυσης της λόγω ψευδών κατηγοριών εναντίον της από πλευράς του πατέρα του Παραπονούμενου, ένιωθε πικραμένη και ήταν νευριασμένη με αποτέλεσμα να θεωρείται ότι υπήρχε εύλογη αιτία που προκάλεσε θόρυβο και ταραχή. Παρά την πιο πάνω ξεκάθαρη θέση της συνηγόρου Υπεράσπισης, η Κατηγορούμενη στην δια ζώσης μαρτυρία της, ερωτηθείσα ειδικά για το πώς η ίδια αντέδρασε όταν είδε τον Παραπονούμενο να την αγνοεί παντελώς παρά το ότι τον πληροφόρησε περί του ότι είχε απολυθεί συνεπεία ενεργειών του πατέρα του, απάντησε «Έμεινα ήρεμη και άρχισα να παίζω με τα παιδιά μου». Όταν δε ερωτήθηκε ειδικά για το τόνο, ύφος και τρόπο με τον οποίο μίλησε γενικά εκείνη την ημέρα στον Παραπονούμενο, απάντησε «Πολύ ήσυχα, πολύ ήρεμα». Επί του ιδίου θέματος και δη της προώθησης από την Κατηγορούμενη, στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας της, θέσεων οι οποίες συγκρούονται με συγκεκριμένες γραμμές υπεράσπισης, σημειώνω και το εξής. Αποτέλεσε θέση της συνηγόρου Υπεράσπισης, η οποία τέθηκε υπό μορφή υποβολής προς τον Παραπονούμενο, ότι η Κατηγορούμενη έχει καταχωρίσει καταγγελίες εναντίον του Παραπονούμενου για παράνομες συμπεριφορές του τελευταίου έναντι της. Η δε υποβολή έγινε ξεκάθαρα στα πλαίσια της προώθησης της θέσης της Υπεράσπισης ότι ο Παραπονούμενος και γενικά η οικογένεια του, είναι πρόσωπα τα οποία ενοχλούν συνεχώς την Παραπονούμενη ψευδώς και με αλλότρια κίνητρα καταγγέλλουν τούτη για φανταστικά αδικήματα με μοναδικό στόχο να την εξωθήσουν να εγκαταλείψει την Κύπρο και να μην έχει πλέον επικοινωνία με τα παιδιά της. Η Κατηγορούμενη όμως, στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρία της και ιδιαίτερα στα πλαίσια της αντεξέτασης της, ισχυρίστηκε ότι η ίδια δεν τρέφει οποιοδήποτε μίσος ή εμπάθεια για τον Παραπονούμενο και ότι μοναδικό της μέλημα είναι η ίδια να συνεχίσει να έχει επικοινωνία με τα παιδιά της «εν ειρήνη» και ότι ακριβώς στα πλαίσια αυτού του μοναδικού της σκοπού και μελήματος, η ίδια δεν κατάγγειλε ποτέ τον Παραπονούμενο, παρά το ότι ο τελευταίος συμπεριφέρεται με τρόπο που δικαιολογεί την καταγγελία του. Επί ενός άλλου θέματος τώρα, ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι η Κατηγορούμενη, κατά την επίδικη συνάντηση, απευθυνόμενη προς τον Κατηγορούμενο και αναφερόμενη προς αυτόν σχετικά με το γεγονός της απόλυσης της και τους λόγους επί τους οποίους βασίστηκε τούτη, εκστόμισε την φράση «This is crazy» και ότι με την φράση αυτή εννοούσε ότι η όλη κατάσταση που επικρατεί μεταξύ της ίδιας, του Παραπονούμενου και γενικά της οικογένειας του τελευταίου, «Είναι μια τρέλα». Είμαι της γνώμης ότι ο εν λόγω ισχυρισμός της Κατηγορούμενης αποτελεί δεύτερη σκέψη και ότι τούτος προωθήθηκε με μοναδικό σκοπό να δικαιολογήσει την έτερη θέση της, ότι ο Παραπονούμενος «πιάστηκε» από την λέξη «crazy» που χρησιμοποίησε για να προωθήσει την ψευδή καταγγελία του. Αυτό που ξενίζει, και δικαιολογεί κατά την γνώμη μου την ήδη πιο πάνω εκφρασθείσα θέση μου περί του ότι ο εν λόγω ισχυρισμός της Κατηγορούμενης αποτελεί δεύτερη σκέψη, είναι η παντελής έλλειψη οποιουδήποτε σχετικού ισχυρισμού στην σχετική κατάθεση που λήφθηκε από την Κατηγορούμενη. Και όχι απλά ελλείπει οποιοσδήποτε σχετικός ισχυρισμός, αλλά επιπροσθέτως, ερωτηθείσα ειδικά από τον Μ.Κ.1 σχετικά με το κατά πόσον είχε οποιαδήποτε συνομιλία/λογομαχία (argument) με τον Παραπονούμενο, η ίδια ανέφερε ρητά πως δεν συνομίλησε με αυτόν καθότι, δεν μιλούν μεταξύ τους. Θεωρώ ορθότερο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο της ερώτησης 3 και απάντησης 3 της κατάθεσης της Κατηγορούμενης, ημερομηνίας 27.9.2003: «Question 3: Did you have any argument with your husband? Answer 3: No, because we don't speak. I only went there to see my children and I don't have any bad words to say to him». Εκείνο που προκύπτει από την μόλις πιο πάνω απάντηση της Κατηγορούμενης είναι ότι η ίδια είχε την ευκαιρία, αν όντως τούτο ήτο αληθές, να αναφέρει στα πλαίσια της απάντησης της στην 3η ερώτηση που της τέθηκε στην κατάθεση, τον ισχυρισμό της ότι απευθύνθηκε προς τον Παραπονούμενο και ανέφερε την φράση «This is crazy». Όχι απλά δεν το έκανε, αλλά ισχυρίστηκε ότι δεν μίλησε καθόλου με τον Παραπονούμενο γιατί γενικά δεν συνομιλούν μεταξύ τους. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό, ότι η Κατηγορούμενη, όταν της λαμβάνετο η κατάθεση, γνώριζε ήδη ότι ο Παραπονούμενος της απέδιδε ότι τον εξύβρισε με διάφορες λέξεις μεταξύ των οποίων, και της λέξης «crazy», και παρά ταύτα δεν ανέφερε οτιδήποτε περί χρήσης από πλευράς της εν λόγω λέξης πλην όμως στα πλαίσια διαφορετικής πρότασης. Ότι γενικά η Κατηγορούμενη προώθησε διάφορες θέσεις οι οποίες στην ουσία αποτελούσαν δεύτερες σκέψεις της ιδίας με σκοπό να επιρρίψει αποκλειστικά στον Παραπονούμενο και στην οικογένεια του τις οποιεσδήποτε ευθύνες για τα μεταξύ τους προβλήματα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, προκύπτει και από άλλους ισχυρισμούς που προώθησε, οι οποίοι ως εκ της φύσεως τους, αν όντως ήτο αληθείς, θα ήταν αναμενόμενο τούτοι να εμπεριέχοντο στο περιεχόμενο της κατάθεσης της ή έστω να αποτελούν μέρος άλλου παραπόνου της εναντίον του Παραπονούμενου. Επί του τελευταίου, σημειώνω ότι αποτέλεσε θέση της Κατηγορούμενης, ότι τόσο ο Παραπονούμενος, όσο και η οικογένεια του, πλειστάκις, χωρίς κανένα λόγο ή αιτία, την βρίζουν συνεχώς με διάφορες λέξεις μεταξύ των οποίων και την λέξη «πουτάνα». Ήταν δε η θέση της, ότι την εν λόγω λέξη, την εκστόμισε προς αυτή ο Παραπονούμενος και κατά την επίδικη συνάντησή τους. Πώς είναι δυνατόν η Κατηγορούμενη να βρίσκεται σε Αστυνομικό Σταθμό, να της λαμβάνεται κατάθεση με σχετική προειδοποίηση αναφορικά με διερευνώμενη υπόθεση εναντίον της, μεταξύ άλλων και για το αδίκημα της εξύβρισης και η ίδια να μην αναφέρει οτιδήποτε στην κατάθεση της περί του ότι εξυβρίστηκε από τον Παραπονούμενο στη συγκεκριμένη συνάντηση; Η Κατηγορούμενη γενικά, δεν έδωσε οποιεσδήποτε πειστικές εξηγήσεις γιατί στην κατάθεση της δεν ανέφερε όλους αυτούς τους ουσιώδεις ισχυρισμούς που προώθησε στα πλαίσια της μαρτυρίας της. Η δε προσπάθεια της, να δικαιολογήσει, την απουσία από την κατάθεση της οποιασδήποτε αναφοράς περί του ότι η ίδια εκστόμισε την φράση «This is crazy», και συγκεκριμένα ότι ο λόγος που δεν ανέφερε τίποτε σχετικό, ήταν γιατί με την κατάθεση της, σκοπό είχε απλά να δηλώσει ότι η ίδια δεν εξύβρισε και ούτε προκάλεσε οποιαδήποτε ανησυχία και ότι το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να έχει την δυνατότητα να βλέπει τα παιδιά της «εν ειρήνη», δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πειστική δικαιολογία. Τούτο γιατί , το μισό περίπου περιεχόμενο της κατάθεσης της, καταπιάνεται με θέματα εντελώς άσχετα με το επίδικο περιστατικό και γενικά με προώθηση εκ μέρους της Κατηγορούμενης παραπόνων εναντίον του Παραπονούμενου και της οικογένειας του, για ισχυριζόμενες συμπεριφορές τους, άσχετες παντελώς με την τότε υπό διερεύνηση υπόθεση. Οι μόλις πιο πάνω παρατεθείσες σημειώσεις μου δεικνύουν ακριβώς ότι η Κατηγορούμενη ήταν πρόθυμη, ανάλογα πάντοτε με την ερώτηση που ετίθετο προς αυτήν, να ισχυριστεί οτιδήποτε, ανεξαρτήτως του κατά πόσον τούτο θα ήτο αληθές ή μη, με μοναδικό σκοπό να αποφύγει την οποιαδήποτε ποινική της ευθύνη. Είμαι ακριβώς της γνώμης, ότι η Κατηγορούμενη δεν είπε όλη την αλήθεια αναφορικά με τα γεγονότα εκείνης της ημέρας. Την μαρτυρία της, στο βαθμό που συγκρούεται με την λοιπή ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία, την απορρίπτω. Όσον αφορά τον Μ.Υ.2, ο εν λόγω μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, πλην όμως θεωρώ τη μαρτυρία του ως μη βοηθητική καθ΄ οιονδήποτε τρόπο για να μπορώ επί αυτής να βασίσω οποιαδήποτε ευρήματα ή έστω συμπεράσματα αναφορικά με τα ενώπιον μου εγειρόμενα ζητήματα και δη το αξιόποινο ή μη της συμπεριφοράς της Κατηγορούμενης την δεδομένη ημέρα. Η όλη μαρτυρία του Μ.Υ.2, αφορούσε γενικά τις δικές του υποκειμενικές αντιλήψεις αναφορικά με τον χαρακτήρα και εν γένει συμπεριφορά της Κατηγορούμενης, όλες όμως βασιζόμενες σε γεγονότα και/ή περιστατικά κατά τα οποία ο ίδιος ήταν ακροατής ή μάρτυρας της συμπεριφοράς της Κατηγορούμενης σε άλλα χρονικά διαστήματα και με δεδομένα άσχετα με τα όσα έλαβαν χώραν στο πάρκο Αγίου Δημητρίου στην Ακρόπολη, στις 14.9.13, που αφορούν και σχετίζονται άμεσα με τις κατηγορίες του κατηγορητηρίου. Επομένως, η μαρτυρία του κρίνεται άσχετη με την υπό εξέταση υπόθεση. Δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι τα γεγονότα εκείνη την ημέρα έγιναν όπως τα περιέγραψε ο Μ.Κ.2 και ότι στα πλαίσια του όλου επεισοδίου, η Κατηγορούμενη φωνασκώντας και προκαλώντας θόρυβο και ταραχή στο πάρκο Αγίου Δημητρίου στην Ακρόπολη και δη σε χώρο όπου εβρίσκοντο και τρίτα πρόσωπα, απευθυνόμενη προς τον Μ.Κ.2, εκστόμισε μεταξύ άλλων και τις φράσεις «you are crazy, you are an ashole, your family is crazy». Ο Μ.Κ.2, ακούοντας τα λόγια που εκστόμισε η Κατηγορούμενη, προς αυτόν, ένιωσε προσβλητικά, ιδιαίτερα και λόγω του γεγονότος ότι τούτα εκστομίστηκαν με τρόπο που ακούστηκαν από τα παιδιά του, αλλά και τρίτα πρόσωπα, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει, μαζί με τα παιδιά του και να κατευθυνθεί προς τον χώρο που είχε σταθμευμένο το όχημα του με σκοπό να αποχωρήσει από το σημείο συνάντησης τους. Η Κατηγορούμενη άρχισε να ακολουθεί τον Παραπονούμενο και τα παιδιά τους και φωνασκώντας να συνεχίζει να βρίζει και να θορυβεί. Νομική Πτυχή Από την ανάγνωση του κειμένου του σχετικού άρθρου προκύπτει ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δημόσιας εξύβρισης είναι: η εξύβριση άλλου προσώπου σε δημόσιο χώρο ή με τρόπο που είναι ενδεχόμενο να ακουσθεί σε δημόσιο χώρο και κατά τρόπο που είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση Το τι αποτελεί εξύβριση είναι θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο με γνώμονα τα γεγονότα της υπόθεσης καθώς επίσης και τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Έχει αναφερθεί ότι: «An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it» (Βλ., Brutus v. Cozens