Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χρίστος Γεωργιάδης, Αρ. Υπόθεσης: 8574/10, 23/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:B8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8574/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Χρίστος Γεωργιάδης Κατηγορουμένου ----------------- Ημερομηνία: 23.1.2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Κυπρίζογλου Κατηγορούμενος παρών. ---------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αποδεκτότητα εγγράφων Η προσπάθεια του Μ.Κ.1 Λοχία 1773 Σωτήρη Ζαχαρίου, ο οποίος είναι εκ των εξεταστών της παρούσας υπόθεσης να καταθέσει στο Δικαστήριο δύο αιτήσεις με τις οποίες υποβλήθηκε αίτημα στο Δικαστήριο για έκδοση διαταγμάτων πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα και τα διατάγματα που εκδόθηκαν από το Δικαστήριο σχετικά, προσέκρουσε στην ένσταση του ευπαίδευτου συνηγόρου για τον κατηγορούμενο. Οι δύο αιτήσεις που έχουν σημειωθεί ως Τεκμήρια Β και Γ για σκοπούς της παρούσας απόφασης φέρουν αριθμούς αίτησης 85/10 και 35/10 αντίστοιχα και έχουν καταχωρηθεί το μεν Τεκμήριο Β στις 7.6.10 το δε Τεκμήριο Γ στις 26.2.10. Και οι δύο αιτήσεις τέθηκαν ενώπιον Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή σύμφωνα με τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες που τις διέπουν, ο οποίος τις αντίστοιχες μέρες που παρουσιάστηκαν ενώπιον του τις ενέκρινε και εξέδοσε αντίστοιχα διατάγματα τα οποία επίσης επισυνάπτονται στα Τεκμήρια Β και Γ. Κατέστη δε σαφές από την μαρτυρία του κ. Ζαχαρίου ότι μετά από την έκδοση των διαταγμάτων οι εξεταστές της υπόθεσης προχώρησαν στην εκτέλεση τους και μάζεψαν σχετικό μαρτυρικό υλικό. Η ένσταση του κ. Κυπρίζογλου στην κατάθεση των εν λόγω αιτήσεων και διαταγμάτων αλλά και των όσων στοιχείων έχουν περισυλλεγεί με βάση αυτά ήταν γύρω από δύο άξονες. Ήταν πρώτα η θέση του ότι η έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων (και τα στοιχεία που έχουν περισυλλεγεί με βάση αυτά) ήταν κατά παράβαση του άρθρου 17 του Συντάγματος καθότι ο χρόνος υποβολής των αιτήσεων και ο χρόνος έκδοσης των διαταγμάτων έγινε πριν από την τροποποίηση του σχετικού άρθρου του Συντάγματος με το Νόμο 51
(1)/
- Έτσι, τόσο τα ίδια τα διατάγματα όσο και τα στοιχεία που έχουν περισυλλεγεί κατά την εκτέλεση τους αποτελούν στοιχεία που έχουν ληφθεί κατά παράβαση Συνταγματικού άρθρου και επομένως δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Η δεύτερη θέση του ήταν ότι αν και τα στοιχεία που αναφέρονται στα εν λόγω διατάγματα δεν αφορούν δεδομένα του ίδιου του κατηγορούμενου με την αυστηρή έννοια του όρου, εντούτοις, με βάση την αρχή της τριτενέργειας, επηρεάζονται τα δικαιώματα του κατηγορουμένου. Ο κ. Κυπρίζογλου υιοθέτησε προς υποστήριξη της ένστασης του την αγόρευση που είχε θέσει στο Δικαστήριο σε προγενέστερη ημερομηνία και συγκεκριμένα στις 7.10.2014 σε σχέση με άλλη ενδιάμεση διαδικασία για την οποία το Δικαστήριο εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση στις 23.10.
- Η θέση της κας Ναθαναήλ ήταν ότι οι λόγοι ένστασης δεν ευσταθούν, κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί την κατάθεση των Τεκμηρίων όπως και όλου του μαρτυρικού υλικού που έχει ληφθεί κατά την εκτέλεση τους αναφέροντας ότι η έκδοση των διαταγμάτων ήταν καθόλα νόμιμη και ότι τα διατάγματα και το μαρτυρικό υλικό που συλλέγηκε κατά την εκτέλεση τους δεν αφορούν δεδομένα του ίδιου του κατηγορούμενου αλλά δεδομένα τρίτων προσώπων, συνδρομητών της ΑΤΗΚ, οι οποίοι έχουν όλοι δώσει καταθέσεις και καταγγέλλουν και εκφράζουν παράπονο για την χρήση των αριθμών των τηλεφώνων τους και τις ενέργειες που αποδίδονται στον κατηγορούμενο και δηλώνουν ότι δεν έχουν ένσταση να χρησιμοποιηθούν τα δεδομένα τους στην παρούσα διαδικασία. Η κα Ναθαναήλ επίσης υιοθέτησε την δική της αγόρευση που έχει καταθέσει στο Δικαστήριο κατά την προηγούμενη διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση ενδιάμεσης απόφασης από το Δικαστήριο στις 23.10.
- Αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι η νομιμότητα έκδοσης των διαταγμάτων με βάση τις αιτήσεις 85/10 και 35/10, Τεκμήρια Β και Γ, δεν έχει αμφισβητηθεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου είτε με έφεση είτε με την έκδοση προνομιακού εντάλματος φύσης certiorari. Εξετάζοντας την ένσταση και τους λόγους που έχουν προβληθεί σε συνάρτηση με την θέση της κας Ναθαναήλ αναφέρω τα ακόλουθα: Όπως έχει ήδη αναφερθεί η έκδοση των διαταγμάτων με βάση τις δύο αιτήσεις Τεκμήριο Β και Τεκμήριο Γ δεν έχει αμφισβητηθεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου που ήταν και το μόνο αρμόδιο να εξετάσει το θέμα αυτό. Ενόψει τούτου είναι η θέση μου ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να κρίνει την εγκυρότητα έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων. Παραπέμπω σχετικά στη υπόθεση Saleh Ali Al Hamad and others ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 117 στην οποία υπήρξε ισχυρισμός ότι το ένταλμα σύλληψης του εφεσείοντα ήταν άκυρο επειδή εκδόθηκε συνεπεία ψευδούς ενόρκου δηλώσεως και κατ' επέκταση όλη η μαρτυρία που προέκυψε ως αποτέλεσμα του εντάλματος λήφθηκε κατά παράβαση του άρθρου 11 του Συντάγματος και ως εκ τούτου δεν έπρεπε να είχε γίνει αποδεχτή. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την εισήγηση αυτή ανέφερε τα ακόλουθα: «Το Κακουργιοδικείο είναι κατώτερο Δικαστήριο, στερείται δικαιοδοσίας αναθεωρήσεως αποφάσεων ή διαταγών άλλων Πρωτοδίκων Δικαστηρίων. Επισημαίνεται ότι δικαστική απόφαση ή διαταγή μπορεί να αναθεωρηθεί με ένα από τους πιο κάτω δύο τρόπους α) με έφεση όπου παρέχεται δικαίωμα έφεσης ή β) με προνομιακό ένταλμα certiorari. Επομένως ορθά το Κακουργιοδικείο έκρινε ότι δεν είχε δικαιοδοσία να εξετάσει το κύρος του εντάλματος σύλληψης με βάση τα ανωτέρω και εφόσον το κύρος του εντάλματος δεν αμφισβητήθηκε δεόντως, δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 11.2(γ) του Συντάγματος.» Τα ίδια λέχθηκαν προγενέστερα βεβαίως στην υπόθεση Giannakis P. Ellinas v. Republic
(1988)1 C.L.R.
- Κατ' εφαρμογή των πιο πάνω προκύπτει ότι και στην παρούσα υπόθεση συνεπεία της μη αμφισβήτησης των διαταγμάτων που εκδόθηκαν με βάση τα Τεκμήρια Β και Γ με την ορθή διαδικασία, το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εξετάσει τη νομιμότητα της έκδοσης τους, όπως και όλου του μαρτυρικού υλικού που συλλέγηκε με βάση αυτά για να αποφανθεί για το θέμα της συνταγματικότητας. Αν και είναι πρόδηλο ότι η τύχη της ένστασης του κ. Κυπρίζογλου έχει προδιαγραφεί, σημειώνω επίσης τα ακόλουθα: Το Τεκμήριο Β που αφορά την αίτηση 85/10 και το διάταγμα που έχει εκδοθεί με βάση αυτή φέρουν ημερομηνία 7.6.
- Η ημερομηνία αυτή είναι μεταγενέστερη της τροποποίησης του άρθρου 17 του Συντάγματος με βάση τον Νόμο 51
(1)/10 που δημοσιεύθηκε στις 4.6.10. Η νομική βάση της αίτησης είναι άρθρα του περί Διατήρησης Τηλεπικοινωνιακών Δεδομένων με Σκοπό την Διερεύνηση Σοβαρών Αδικημάτων Νόμο αρ. 183
(1)/2007. Άρα σε σχέση με το Τεκμήριο Β, ούτως ή άλλως η ένσταση του κ. Κυπρίζογλου ότι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης και έκδοσης του σχετικού διατάγματος του Ν. 51
(1)/10 δεν είχε ψηφιστεί είναι λανθασμένη. Σε σχέση με το Τεκμήριο Γ η ημερομηνία υποβολής του αιτήματος και της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος όντως ήταν προγενέστερη της 4.6.10 όμως σημειώνω τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω σε σχέση με την μη αμφισβήτηση της νομιμότητας έκδοσης του διατάγματος με την ορθή διαδικασία όπως επίσης και το γεγονός ότι ο νόμος με τον οποίο υποβλήθηκε το αίτημα ήταν ο 183
(1)/2007. Περαιτέρω, o άλλος λόγος που έχει επικαλεστεί ο κ. Κυπρίζογλου κατά την θέση μου δεν ευσταθεί εφόσον απλή ανάγνωση των Τεκμηρίων Β και Γ καταδεικνύει ότι τα δεδομένα για τα οποία ζητείτο και τελικά επιτεύχθηκε η πρόσβαση αφορούν συνδρομητές της ΑΤΗΚ όχι τον κατηγορούμενο. Επομένως δεν τίθεται θέμα παραβίασης προσωπικών δεδομένων του κατηγορουμένου αφού ο ίδιος δεν είναι το υποκείμενο των δεδομένων αυτών. Προς τούτο υιοθετώ την προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 23.10.14 και σημειώνω επίσης αυτό που έχει αναφέρει η κα Ναθαναήλ ότι οι συνδρομητές της ΑΤΗΚ των οποίων οι αριθμοί αποτελούσαν αντικείμενα των διαταγμάτων Τεκμηρίων Β και Γ έχουν όλοι δώσει την συγκατάθεση τους για να χρησιμοποιηθούν τα δεδομένα αυτά στην παρούσα δικαστική διαδικασία. Τα όσα ο κ. Κυπρίζογλου αναφέρει για την αρχή της τριτενέργειας δεν θωρώ ότι έχουν οποιοδήποτε έρεισμα ενόψει των όσων αναφέρω πιο πάνω. Ενόψει των ανωτέρω η ένσταση του κ. Κυπρίζογλου απορρίπτεται. Τα Τεκμήρια Β και Γ κατατίθενται και σημειώνονται ως Τεκμήρια στην παρούσα διαδικασία. (Υπ.) .................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο