Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Απόστολος Αποστόλου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5615/12, 8/1/2015

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας, εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απαλλάξει και αθωώσει τον κατηγορούμενο από αυτό το στάδιο της διαδικασίας ισχυριζόμενος ότι η κατηγορούσα αρχή δεν έχει παρουσιάσει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του τα αντικείμενα και περαιτέρω με βάση τη μαρτυρία δεν έχει στοιχειοθετηθεί ότι οι υπολογιστές μετατράπηκαν σε μηχανές τυχερού παιχνιδιού. Ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ήταν ότι η ρουλέτα ήταν διακοσμητική και όχι όργανο κυβείας. Το θέμα του εκ πρώτης όψεως έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133, όπου αναφέρθηκε ότι τότε μόνο δικαιολογείται η διακοπή της δίκης μετά το πέρας της Κατηγορίας και η αθώωση του κατηγορούμενου όταν η μαρτυρία δεν στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αξιολογεί τη μαρτυρία. Και στις δυο περιπτώσεις το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως επίσης έχει αναφερθεί στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Κουννίδης

(1993)2 ΑΑΔ 82: «Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή του κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό της δίκης, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας». Για να αποδείξει την υπόθεση της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε έξι μάρτυρες και κατέθεσε 23 τεκμήρια. Όπως έχω αναφέρει η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή ή τον έλεγχο του τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές οι οποίοι όπως είναι ο ισχυρισμός της Αστυνομίας μετατρέπονταν σε τυχερά παιχνίδια και όπως επίσης ότι είχε στην κατοχή του τη ρουλέτα μέσω της οποίας διεξάγετο κυβεία. Σύμφωνα με την κατάθεση του (ΜΚ1) λοχία 2492 Σταύρου Περικλέους (Τεκμήριο 1), ο ίδιος φωτογράφισε καθ' υπόδειξη άλλου συναδέλφου του το υποστατικό CPF Pocker Texas Holdem «του Δημήτρη Δημητρίου» και όχι του κατηγορούμενου. Όπως φαίνεται επίσης μέσα από τη μαρτυρία του αστυνομικού 1118 Χριστόδουλου Κωνσταντίνου (ΜΚ2), ο μάρτυρας δεν θυμόταν να διερεύνησε ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης του υποστατικού. Ο κατηγορούμενος 2, του είπε ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν υπεύθυνος στο μέρος. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε το πιστοποιητικό σύστασης της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πόκερ (Τεκμήριο 16), στο οποίο φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος είναι αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του σωματείου και φαίνεται επίσης μέσα από τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος δεν βρισκόταν στο υποστατικό αλλά ειδοποιήθηκε μετά την είσοδο της αστυνομίας, να παρουσιαστεί στο μέρος. Ουσιαστικά η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής σε σχέση με την κατοχή που καταλογίζει στον κατηγορούμενο προκύπτει από την κατάθεση του πρώην συγκατηγορούμενου του κατηγορούμενου όπως φαίνεται στο Τεκμήριο

1. Είναι βασική αρχή όμως της Ποινικής Δικονομίας ότι το περιεχόμενο κατάθεσης συγκατηγορούμενου δεν λαμβάνεται υπόψη εναντίον συγκατηγορούμενου του. Το γεγονός ότι έχει κατατεθεί ως τεκμήριο η κατάθεση του Talal Al Hamed, κατηγορούμενου 2, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο μπορεί να τη λάβει υπόψη. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη μαρτυρία συγκατηγορούμενου εναντίον συγκατηγορούμενου του κάτω από προϋποθέσεις και μετά από ένορκη μαρτυρία συγκατηγορούμενου εναντίον συγκατηγορούμενου του, προϋποθέσεις που στα γεγονότα της υπόθεσης αυτής δεν υπάρχουν. Κατά συνέπεια, είναι η κατάληξη μου ότι η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και αναφέρεται πιο πάνω, απέτυχε να στοιχειοθετήσει ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του ή τον έλεγχο του, τους 7 ηλεκτρονικούς υπολογιστές για να μπορεί περαιτέρω το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο οι 7 αυτοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές μετατράπηκαν σε μηχανές τυχερού παιχνιδιού. Το ίδιο ισχύει και για την κατηγορία
2. Η μαρτυρία όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι τέτοια που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να καταλήξει ότι στοιχειοθετείται η κατοχή των οργάνων κυβείας από τον κατηγορούμενο ώστε να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία. Όπως ανέφερα ο ΜΚ2 δεν θυμόταν αν ερεύνησε ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης του υποστατικού. Στηρίχτηκε αποκλειστικά στα όσα ο κατηγορούμενος 2 του ανέφερε, μαρτυρία η οποία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Ως εκ τούτου και για τους λόγους που έχω αναφέρει, τόσο η κατηγορία 1 όσο και η κατηγορία 2 εναντίον του κατηγορούμενου 1 απορρίπτονται και ο κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) .......... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Criminal/ Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - κατοχή μηχανών τυχερού παιγνιδιού) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο