Δημοκρατία ν. Serghei Roma Voitenco, Αρ. Υπόθεσης: 20358/14, 16/1/2015

(1)/2014. Η 5η και 6η κατηγορία αφορούν στα αδικήματα μαστροπείας κατά παράβαση του άρθρου 157(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως τροποποιήθηκε από το Ν.99

(1)/96. Η 7η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της εκμετάλλευσης πορνών κατά παράβαση του άρθρου 164

(1)(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως τροποποιήθηκε από το Ν.99

(1)/96 και το Ν.145

(1)/2002. Η 8η κατηγορία αφορά στο αδίκημα καταστολής οίκων ανοχής κατά παράβαση του άρθρου 156

(1)(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ως τροποποιήθηκε από το Ν.145

(1)/

1. Αναφέρουμε από τώρα ότι η Natalia Cotorobai δεν κλήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας αφού εγκατέλειψε την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι δε καταθέσεις της στην Αστυνομία κατατέθηκαν ως τεκμήρια όχι για την αλήθεια των ισχυρισμών της που περιέχονται σε αυτές, αλλά ως δηλώσεις που έκανε η ίδια. Στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, το Κακουργιοδικείο αθώωσε και απάλλαξε τον κατηγορούμενο στις κατηγορίες 2 και
2. Πρόκειται για τα αδικήματα που αφορούσαν σε σεξουαλική εκμετάλλευση και εμπορία της Νatalia Cotorobai. (Σχετική είναι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 8.12.14). Η Μ.Κ.5 Meriem El Κard συλλαμβάνεται κατά την επιχείρηση της Αστυνομίας ως ύποπτη και ανακρίνεται για τα ακόλουθα αδικήματα: 1) Συνωμοσία προς διάπραξη Κακουργήματος, 2) Σεξουαλική εκμετάλλευση Ενήλικου προσώπου, 3) Διατήρηση Οίκου Ανοχής, 4) Μαστροπεία, 5) Εκμετάλλευση Πόρνων και 6) Παράνομη Παραμονή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ίδια δίδει κατάθεση στην Αστυνομία στις 23.7.14 (Tεκμήριο 27(Β)) όπου, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρει ότι το 2010 ήρθε για πρώτη φορά στην Κύπρο για να εργαστεί σε εστιατόριο. Το 2012 επέστρεψε στη χώρα της και το 2013 ήρθε εκ νέου στην Κύπρο για να εργαστεί και πάλι σε συγκεκριμένο εστιατόριο στη Λάρνακα, το οποίο κατονομάζει στην κατάθεση της. Πριν τρεις μήνες περίπου σταμάτησε να εργάζεται στη Λάρνακα αφού δεν της άρεσε η εργασία εκεί. Στην εν λόγω κατάθεση ουδεμία αναφορά κάνει ότι εργάστηκε το 2014 και σε ένα μαγαζί στη Λευκωσία με το όνομα ««Φαντάστικο»». Την εν λόγω κατάθεση της υιοθέτησε στην κυρίως εξέταση της λέγοντας ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της. Λίγο αργότερα ερωτήθηκε στην κυρίως εξέταση πότε ήρθε για πρώτη φορά στην Κύπρο και απάντησε το
3. Μάλιστα η θέση του κ. Αριστείδη ήταν ότι εκ παραδρομής αναγράφεται στην κατάθεση της ότι είναι το 2010 και ότι το σωστό είναι το
4. Ωστόσο ο μεταφραστής ανέφερε ότι στην κατάθεση αναγράφεται το
5. Η υπόθεση την ημέρα εκείνη αναβλήθηκε και ορίστηκε σε άλλη ημερομηνία. Ο κ. Αριστείδης επανήλθε και τη ρώτησε στην κυρίως εξέταση της αν έχει να διευκρινίσει οτιδήποτε σε σχέση με το περιεχόμενο της κατάθεσης της ημερ. 23.7.
6. Η απάντηση της ήταν αρνητική. Ακολούθησαν οι εξής ερωτήσεις και απαντήσεις: "E. Πότε ήρθες πρώτη φορά στην Κύπρο; A. Το
7. E. Πότε ήρθες για πρώτη φορά; A. Το
8. E. Στην κατάθεση σου λέει
9. Για ποιο λόγο; κος Γεωργίου: Όχι κύριε Πρόεδρε, έχω ένσταση. Ο κύριος Αριστείδης δεν μπορεί να αντεξετάσει τη μάρτυρα του. Αν θέλει να την κηρύξει εχθρική. κος Αριστείδης: Αποσύρω. ο κος Αριστείδης συνεχίζει: E. Έχεις να διευκρινίσεις κάτι στην κατάθεση σου σε σχέση με το χρόνο που ήρθες στην Κύπρο; κος Γεωργίου: Κύριε Πρόεδρε, να μην ξαναφέρω ένσταση, είναι η ίδια ερώτηση και την έβαλε με άλλο τρόπο. Μάρτυρας: Το 2012." Αντεξεταζόμενη της ζητήθηκε να πει ποια είναι τελικά η αλήθεια. Με άλλα λόγια ήρθε για πρώτη φορά στην Κύπρο το 2010 όπως λέει στην πρώτη της κατάθεση ημερ. 23.7.14, το 2011 όπως λέει στη δεύτερη της κατάθεση ημερ. 29.7.14 ή το 2012 όπως επέμενε για τρεις φορές ενώπιον του Δικαστηρίου; Ακολούθησαν οι εξής ερωτήσεις και απαντήσεις: "A. Η αλήθεια είναι ότι ήρθα το 2011 αλλά την ημέρα της σύλληψης μου ήμουν σοκαρισμένη, φοβισμένη και έκλαιγα. E. Την ημέρα της σύλληψης σου ήσουν σοκαρισμένη και έκλαιγες. Σήμερα όμως που ρωτήθηκες 3 φορές, την πρώτη φορά που ήρθες στην Κύπρο από το δικηγόρο της Κατηγορούσας Αρχής στην κυρίως εξέταση σου, ανέφερες εσύ ότι το 2012 ήρθες στην Κύπρο. Γιατί; A. Πράγματι απάντησα το 2012, το σωστό είναι το
10. Ακόμα και τώρα που μαρτυρώ είμαι φοβισμένη και σοκαρισμένη." Στο στάδιο αυτό η μάρτυρας ρωτήθηκε από το Δικαστήριο εάν επιθυμεί να γίνει ένα διάλειμμα επειδή η ίδια ισχυρίστηκε ότι νιώθει φοβισμένη και σοκαρισμένη. Η απάντηση της ήταν καταφατική. Έγινε ένα διάλειμμα και το Δικαστήριο συνεδρίασε εκ νέου. Πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ρωτήθηκε εάν τώρα είναι σε θέση να καταθέσει. Η απάντηση της ήταν ότι «Δεν ξέρω. Φοβάμαι πάρα πολύ.». Όταν ρωτήθηκε από το Δικαστήριο τι φοβάται, απάντησε ότι «Δεν θέλω να είναι με αυτόν τον τρόπο.» Όταν της ζητήθηκε να διευκρινίσει τι εννοεί, απάντησε ότι ποτέ στη ζωή της δεν πήγε Δικαστήριο. Στη συνέχεια δήλωσε ότι είναι σε θέση να συνεχίσει με τη μαρτυρία της. Ανέφερε τώρα σε σχέση με το πότε ήρθε για πρώτη φορά στην Κύπρο ότι δεν ήθελε να κρύψει ή να πει ψέματα ενώπιον του Δικαστηρίου. Απλά δεν θεώρησε τόσο σπουδαίο και σημαντικό την ημερομηνία που ήρθε στην Κύπρο για πρώτη φορά. Σε περαιτέρω αντεξέταση ανέφερε πως μια φίλη της της είπε να έρθει στην Κύπρο την πρώτη φορά και «την έφερε εδώ». Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει το όνομα της φίλης της, αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν θέλει να αναφέρει τα ονόματα των φίλων της και συγκεκριμένα ούτε το όνομα της φίλης της που την έφερε στην Κύπρο λέγοντας πως η φίλη της αυτή είναι παντρεμένη τώρα. Τότε όταν την έφερε στην Κύπρο, η φίλη της εργαζόταν σε άλλο υποστατικό στη Λάρνακα. Δεν θυμόταν όμως το όνομα του υποστατικού στο οποίο εργαζόταν η φίλη της. Αντεξεταζόμενη της υποβλήθηκε ότι πριν συλληφθεί διατηρούσε υποστατικό σε άλλη επαρχία όπου διεξαγόταν πορνεία. Η απάντηση της ήταν η εξής «όχι και δεν σας επιτρέπω να μου μιλάτε με αυτό τον τρόπο». Ρωτήθηκε αν έχει το συμβόλαιο εργοδότησης της με το Μιχάλη για τον οποίο έκανε αναφορά στη μαρτυρία της. Η απάντηση της ήταν αρνητική. Ρωτήθηκε αν έχει στην κατοχή της το alien book στο οποίο φαίνεται που εργάστηκε τότε. Η απάντηση της ήταν αρνητική. Ρωτήθηκε που βρίσκεται το alien book και απάντησε ότι είχε δύο, το πρώτο όταν πρωτοήρθε στην Κύπρο το οποίο έχει χαθεί, το δεύτερο όταν επέστρεψε στην Κύπρο το οποίο βρίσκεται στην Αστυνομία. Αποχώρησε από την Κύπρο το
11. Έμεινε δηλαδή στην Κύπρο, για ένα χρόνο. Ρωτήθηκε εάν εντός αυτού του έτους που έμεινε στην Κύπρο εργάστηκε μόνο σε αυτό το υποστατικό ή και αλλού. Η απάντηση της ήταν ότι πήγε και σε άλλο μαγαζί. Δεν θυμόταν όμως το όνομα του μαγαζιού αφού δεν εργάστηκε πολύ καιρό, περίπου ένα μήνα. Υπέγραψε όμως συμβόλαιο με τον ιδιοκτήτη του δεύτερου μαγαζιού το οποίο βρίσκεται στη Λάρνακα. Δεν θυμόταν ούτε το όνομα του δεύτερου μαγαζιού. Θυμόταν όμως ότι τη δουλειά αυτή τη βρήκε μόνη της αφού υπήρχε ταμπέλα στην είσοδο του μαγαζιού στην οποία αναφερόταν ότι ζητούσαν προσωπικό. Στο εν λόγω μαγαζί έκανε την ίδια δουλειά που έκανε και στο πρώτο. Δεν είχε στην κατοχή της το συμβόλαιο εργοδότησης. Ρωτήθηκε αν το διαβατήριο που έχει σήμερα είναι το ίδιο με αυτό που είχε όταν ήρθε για πρώτη φορά στην Κύπρο και απάντησε καταφατικά. Ανέφερε ότι το εν λόγω διαβατήριο το έχει στο σπίτι της και ότι θα το παρουσιάσει την επόμενη φορά στο Δικαστήριο. Ρωτήθηκε αν μετά που σταμάτησε την εργασία της στο δεύτερο μαγαζί «πήγες σε άλλη εργασία πριν φύγεις από την Κύπρο;" Η απάντηση της ήταν «όχι δεν εργάστηκα». Διευκρίνισε σε μεταγενέστερο στάδιο ότι στην πρώτη της εργασία έμεινε τρεις μήνες και στη δεύτερη εργασία ένα μήνα. Μετά από ένα χρόνο που αφίχθηκε στην Κύπρο, εγκατέλειψε την Κύπρο. Ρωτήθηκε τι έκανε τους υπόλοιπους οκτώ μήνες στην Κύπρο. Η απάντηση της ήταν η εξής: "A. Είχα υποβάλει παράπονο εναντίον του ιδιόκτητη του μαγαζιού του δεύτερου γιατί δεν με πλήρωνε το μισθό που αναγραφόταν στο συμβόλαιο, ούτε πλήρωνε όπως όφειλε το ενοίκιο του σπιτιού που διέμενα και με το παράπονο δεν μου επιτρεπόταν να εργαστώ." Ρωτήθηκε σε ποιόν υπέβαλε το παράπονο. Η απάντηση της ήταν ότι μετέβηκε στο immigration. Δεν θυμόταν σε ποιον αστυνομικό το υπέβαλε. Θυμόταν όμως ότι το παράπονο το έκανε μόνη της. Ρωτήθηκε αν το έκανε γραπτώς και απάντησε «νομίζω, ναι». Ρωτήθηκε αν έχει κρατήσει αντίγραφο αυτού του παραπόνου. Η απάντηση της ήταν «επειδή αναχώρησα από την Κύπρο, δεν το έχω κρατήσει, το έχω χάσει». Ρωτήθηκε ποιο ήταν το αποτέλεσμα του παραπόνου και απάντησε ότι αποζημιώθηκε στο τέλος για τα χρήματα που δεν της κατέβαλλαν. Επέμενε ότι για οκτώ μήνες διέμενε στην Κύπρο χωρίς να εργάζεται επειδή δεν είχε δικαίωμα να εργάζεται. Ρωτήθηκε πως πλήρωνε τα ενοίκια για τη διαμονή της. Η απάντηση της ήταν «στο τέλος πήρα αποζημίωση». Ρωτήθηκε ποιο μήνα του 2012 έφυγε από την Κύπρο. Η απάντηση της ήταν «δεν θυμάμαι τις ημερομηνίες». Όταν της ζητήθηκε να θυμηθεί αν είναι στην αρχή, στα μέσα, στο τέλος του 2012 η απάντηση ήταν και πάλι «δεν θυμάμαι». Επέστρεψε στην Κύπρο το
12. Ρωτήθηκε αν θυμάται πότε. Η απάντηση της ήταν «τον Ιούλιο νομίζω». Το 2013 ήρθε αεροπορικώς στην Κύπρο μέσω αεροδρομίου Λάρνακας για να εργαστεί και πάλι στη Λάρνακα. Ο εργοδότης της τώρα ήταν κάποιος Χριστόδουλος και το υποστατικό αυτού Vicky S. Μίλησε με ατζιέντη και αυτός διευθέτησε να έρθει για να εργαστεί για λογαριασμό του Χριστόδουλου. Δεν γνώριζε το όνομα του πρακτορείου αλλά αυτός που διευθέτησε ήταν κάποιος Δημήτρης. Και αυτή τη φορά υπέγραψε συμβόλαιο. Ρωτήθηκε αν έχει αυτό το συμβόλαιο και απάντησε αρνητικά. Το υποστατικό του Χριστόδουλου ήταν μπαρ και η εργασία της ήταν σερβιτόρα. Στο εν λόγω υποστατικό εργάζονταν τρεις κοπέλες. Εργάστηκε για τρεις μήνες και έφυγε γιατί υπήρχαν προβλήματα μεταξύ της ιδίας και του εργοδότη της. Ρώτησε αν τον κατάγγειλε και απάντησε αρνητικά. Της ζήτησε να διευκρινίσει ποια ήταν αυτά τα προβλήματα. Η απάντηση της ήταν ότι δεν πλήρωνε το μισθό της βάσει του συμβολαίου και της απέκοπτε τα έξοδα για την έκδοση της βίζας και την αξία του αεροπορικού εισιτηρίου για να έρθει στην Κύπρο. Μετά από αυτή την εργασία βρήκε και πάλι άλλη εργασία στο υποστατικό «Navy Blue». Και αυτό ήταν μπαρ. Υπέγραψε και πάλι συμβόλαιο με τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού, το όνομα του οποίου είναι Τάσος. Ρωτήθηκε αν έχει το συμβόλαιο αυτό και απάντησε αρνητικά. Στο υποστατικό αυτό εργάστηκε για τέσσερις μήνες, μετά μετέβηκε στη Λευκωσία όπου εργάστηκε, σε ένα υποστατικό που ονομάζεται «Φαντάστικο». Το όνομα του εργοδότης της εκεί ήταν κάποιος George. Δέχθηκε ότι επισκεπτόταν ένα περίπτερο που βρίσκεται σε μια γωνιά πλησίον του «Φαντάστικο». Ο ιδιοκτήτης του περιπτέρου είναι Κύπριος αλλά δεν μιλά αραβικά. Στο «Φαντάστικο» εργάστηκε για τρεις μήνες περίπου. Δεν θυμόταν από πότε μέχρι πότε. Ήταν όμως το
13. Θυμόταν ότι ήταν μετά την Πρωτοχρονιά του 2014 που εργάστηκε στο «Φαντάστικο». Δεν θυμόταν όμως πόσο καιρό μετά. Υπέγραψε και εδώ συμβόλαιο το οποίο δεν είχε. Ρωτήθηκε γιατί σταμάτησε την εργασία της και από το «Φαντάστικο». Η απάντηση της ήταν ότι υπήρχαν και πάλι προβλήματα μεταξύ της ιδίας και του George. Tης ζητήθηκε να διευκρινίσει ποια ήταν αυτά τα προβλήματα. Η απάντηση της ήταν ότι ήθελε να την εξωθήσει σε πράγματα τα οποία δεν ήθελε, εννοώντας στην πορνεία. Ακολούθησαν οι εξής ερωτήσεις και απαντήσεις: "E. Δηλαδή oι προηγούμενοι όλοι αυτοί οι εργοδότες που ανάφερες κανένας δεν σου ζήτησε να κάνεις αυτό το πράγμα προηγουμένως να υποθέσω; A. Όλοι με εξωθούσαν στην πορνεία. E. Κατάγγειλες κανένα από αυτούς όλους στην Αστυνομία; A. Επειδή είχα σταματήσει από τη Λευκωσία δεν υπέβαλα παράπονο οποιουδήποτε. E. Από τη Λάρνακα υπέβαλες για το ότι σε εξωθούσαν στην πορνεία; A. Όχι. E. Γιατί δεν το υπέβαλες ποτέ; A. Επειδή φοβόμουν. E. Καλά, τι φοβόσουν; A. Είμαι μόνη μου, μια ξένη σε αυτή τη χώρα. E. Κυρία μάρτυς, φοβόσουν τα πάντα έτσι όπως λέεις σήμερα στο Δικαστήριο από την πρώτη φορά που ήρθες μέχρι σήμερα. A. Μάλιστα. E. Και σήμερα φοβάσαι. A. Σίγουρα." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας της θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Μ.Κ.1 ήταν ο Αστυφύλακας 1454 Σάββας Χριστοδούλου. Ο μάρτυρας αυτός ήταν το πρόσωπο που φωτογράφισε το επίδικο υποστατικό στις 22-23.7.
14. Για τις ενέργειες του είχε συντάξει στις 24.9.14 κατάθεση (Τεκμήριο 1) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Οι φωτογραφίες που επεικονίζουν το εν λόγω υποστατικό, και όχι μόνο, κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
15. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Αναφέρουμε από τώρα πως δεχόμαστε τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα. Μ.Κ.2 ήταν ο Αστυφύλακας 1810, Ανδρέας Νικόλα. Υιοθέτησε γραπτή κατάθεση του ημερ. 30.7.14 (Τεκμήριο 3). Κατέθεσε ως Τεκμήριο 4

(2)τη πιστή μετάφραση της γραπτής κατάθεσης του κατηγορούμενου ημερ. 25.7.14. Κατέθεσε επίσης και αντικείμενα στα οποία θα αναφερθούμε όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ήταν μέλος της ανακριτικής ομάδας. Τα άλλα δύο μέλη ήταν ο Αστυφύλακας 1807 Μαρίνος Περικλέους και ο υπεύθυνος των ανακρίσεων Λοχίας 32 Χάρης Χαραλάμπους. Αναφορά έκανε στις ενέργειες που έλαβαν χώρα στο στάδιο των ανακρίσεων. Κατέθεσε δε ως τεκμήρια και έγγραφα που είχαν να κάνουν κυρίως με εταιρείες οι οποίες είχαν τη διαχείριση της επιχείρησης στο επίδικο υποστατικό. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 17 τις καταθέσεις που λήφθηκαν από τις κοπέλες που εργάζονταν στο υποστατικό το συγκεκριμένο βράδυ που έλαβε χώρα η επιχείρηση της Αστυνομίας. Παραπέμφθηκε στην Πολεοδομική αίτηση που καταχωρίστηκε από την εταιρεία Alfa Vita Enterprises Company Limited (Τεκμήριο 10

(8)) η οποία αναφέρει ότι η οικοδομή θα αφορά σε αίθουσα δεξιώσεων/Μουσικοχορευτικό κέντρο με SPA. Η αίτηση αυτή όπως και κάθε άλλο σχετικό έγγραφο, υπογράφεται από κάποιον Νίκο Δημητρίου, από τον οποίο λήφθηκε κατάθεση στις 25.7.14 (Τεκμήριο 10). Σύμφωνα με το Τεκμήριο 10

(18), υπεύθυνος της επιχείρησης είναι ο κ. Νίκος Δημητρίου. Εναντίον του Νίκου Δημητρίου δεν εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Δεν γνώριζε κατά πόσο έγινε οποιαδήποτε έρευνα στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για να διαφανεί ποιος ήταν ο εργοδότης και ποιοί εργοδοτούμενοι στη συγκεκριμένη επιχείρηση, το ίδιο και για το Φ.Π.Α.. Εκτός από τις δύο κοπέλες, τη Natalia και τη Meriem, κανένα από τα άλλα πρόσωπα που είχαν συλληφθεί ισχυρίστηκε ότι διεξαγόταν πορνεία στο χώρο. Οι δύο πιο πάνω κοπέλες είχαν αρχίσει εργασία στις 22.7.14, λίγο πριν η Αστυνομία κάνει την επιχείρηση της και σε καμία περίπτωση δεν έκαναν σεξ με οποιονδήποτε. Μ.K.3 ήταν ο Λοχίας 4557 Ανδρέας Αγαθοκλέους ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του που έδωσε στις 23.7.14 (Τεκμήριο 20). Σύμφωνα με την κατάθεση του μετά από πληροφορίες ότι στο υποστατικό με την ονομασία "FFK SAUNA CLUB TEMPLE OF APHRODITE" που βρίσκεται στην Παλόδεια, διεξάγεται πορνεία οργανώθηκε επιχείρηση για να ελεγχθεί το εν λόγω υποστατικό. Ο επικεφαλής της επιχείρησης του παρέδωσε το χρηματικό ποσό των €150 σε τρία χαρτονομίσματα των €50 τα οποία και φωτοτύπησε. Του δόθηκαν οδηγίες όπως μαζί με τον αστυφύλακα 2727 Σ. Ξενοφώντος μεταβούν ως πελάτες στο εν λόγω υποστατικό για να διαπιστώσουν κατά πόσο οι πληροφορίες που είχαν δοθεί στην Αστυνομία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Στις 22.7.14 και ώρα 21:20 μετέβηκε μαζί με τον Αστυφύλακα 2727 στο εν λόγω υποστατικό. Στην είσοδο του υποστατικού υπήρχε πάγκος υποδοχής και εντός αυτού βρισκόταν μια αλλοδαπή κοπέλα με μαύρα μαλλιά. Η κοπέλα αυτή του ζήτησε τα ονόματα τους στην αγγλική γλώσσα και αυτή αφού τους έδωσαν άλλα ονόματα από τα πραγματικά τους τα κατέγραψε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή τα οποία υπήρχαν στον πάγκο όπου στεκόταν. Η κοπέλα τους ανέφερε ότι για να εισέλθουν στο υποστατικό θα πρέπει να πληρώσουν €50 είσοδο και «επιπλέον όσα θέλουμε να πιστώσουμε το λογαριασμό μας και θα μας έδινε ένα ηλεκτρονικό βραχιόλι το οποίο είχε φακό και για κάθε υπηρεσία που θα μας προσφερόταν όπως μασάζ, ποτό και φαγητά θα αφαιρόνταν από το λογαριασμό και αν δεν χρησιμοποιούσαμε όλο το ποσό θα μας επιστρεφόταν με την έξοδο μας». Τους ανέφερε επίσης ότι υπάρχουν ντουλαπάκια τα οποία μπορούν να ανοίξουν με το βραχιολάκι και εντός αυτών υπάρχουν παντόφλες και μπουρνούζια. Της έδωσε το ποσό των €100 σε δύο χαρτονομίσματα των €50 και του έδωσε ένα μαύρο βραχιολάκι όπου στο φακό του υπήρχε ο αριθμός 80 και του ζήτησε να περάσει στα αριστερά και να βάλει το φακό στην οθόνη του ηλεκτρονικού καγκέλου για να ανοίξει να περάσει. Αφού το τοποθέτησε στο χέρι του έκανε όπως του είπε και μαζί με τον Αστυφύλακα 2727 εισήλθαν σε ένα δωμάτιο στα αριστερά της reception όπου υπήρχαν ντουλαπάκια και πάνω σε αυτά αναγράφονταν αριθμοί. Αφού βρήκε το ντουλαπάκι με τον αριθμό 80, ακούμπησε το φακό σε μια μικρή οθόνη που υπήρχε πάνω στο ντουλαπάκι και αυτό άνοιξε. Εντός αυτού υπήρχε ένα άσπρο μπουρνούζι και ένα ζευγάρι παντόφλες. Αφού έβγαλε τα ρούχα φόρησε το μπουρνούζι και τις παντόφλες και τοποθέτησε τα ρούχα του στο ντουλαπάκι και το έκλεισε. Ακολούθως με τον Αστυφύλακα 2727 ο οποίος έκανε και αυτός το ίδιο πράγμα, εισήλθαν εντός του υποστατικού όπου υπήρχαν καναπέδες με τραπεζάκια και κρεβάτια καναπέδες. Στην αριστερή γωνιά του υποστατικού υπήρχε Jacuzzi. Στο υποστατικό υπήρχαν γύρω στους 10 πελάτες και περίπου 15 κοπέλες. Στη μέση υπήρχε πίστα και κοντά στην πίστα κάθονταν οι κοπέλες σε καναπέδες. Στο τέρμα του υποστατικού, απέναντι από την είσοδο υπήρχε μπαρ. Κατευθύνθηκαν στο Jacuzzi και αφού αφαίρεσαν τα μπουρνούζια τους μπήκαν σε αυτό για 10 λεπτά. Αφού βγήκαν έξω ξάπλωσαν σε ένα καναπέ κρεβάτι και ενώ ήταν ξαπλωμένοι ήρθε η γκαρσόνα και παρήγγειλαν ποτό. Αυτή του ζήτησε να της αναφέρει το αριθμό που υπήρχε στο βραχιόλι του για να χρεώσει το λογαριασμό του με τα ποτά. Μετά από πέντε λεπτά, τους έφερε τα ποτά και τους ρώτησε αν ήθελαν να τους κάνει παρέα η κοπέλα και αυτοί δέχθηκαν. Πρώτα ήρθε μια μελαχρινή κοπέλα και ξάπλωσε δίπλα του. Του μίλησε στην αγγλική γλώσσα και του ανέφερε ότι λέγεται Μαρία, κατάγεται από το Μαρόκο και είναι 27 ετών. Μετά από λίγο ήρθε ακόμα μια κοπέλα ξανθή και ξάπλωσε δίπλα από τον Αστυφύλακα

1. Αφού τους ζήτησαν να τους παραγγείλουν ποτά ήρθε η γκαρσόνα, τους παρήγγειλαν και της ανέφερε τον αριθμό του βραχιολιού του για να χρεωθεί. Μόλις η γκαρσόνα έφερε τα ποτά των δύο κοπέλων, η Μαρία τον ρώτησε αν θέλει να κάνει σεξ και της είπε εντάξει. Την ρώτησε αν θα πληρώσει και του είπε €
2. Σηκώθηκε από το καναπέ και την οδήγησε κοντά στο μπαρ όπου υπήρχε μια οθόνη και κρατούσε ένα μπρελόκ με ηλεκτρονικό μαγνήτη και το πέρασε πάνω από την οθόνη και ακολούθως του ζήτησε και πέρασε το βραχιόλι από την οθόνη και αναγράφηκε το ποσό των €50 το οποίο θα πλήρωνε, όπως του ανέφερε προηγουμένως, για να κάνουν σεξ. Στη συνέχεια ανέβηκαν στο πάνω διάζωμα του υποστατικού και κατευθύνθηκαν σε ένα διάδρομο όπου στην αριστερή πλευρά υπήρχαν δωμάτια και η είσοδος τους έκλεινε με διπλές κουρτίνες. Εισήλθε με την Μαρία στο δωμάτιο 18 και ο Αστυφύλακας 2727 στο δωμάτιο
3. Μέσα στο δωμάτιο υπήρχε κρεβάτι και ένα μικρό κομοδίνο. Μέσα στο διάδρομο υπήρχε ένα στενόμακρο κομοδίνο στο οποίο υπήρχαν σεντόνια. Η Μαρία πήρε ένα σεντόνι και το έστρωσε στο κρεβάτι. Μόλις έστρωσε το σεντόνι έβγαλε όλα της τα ρούχα, τα τοποθέτησε μέσα στο κομοδίνο και έβγαλε ένα προφυλακτικό από την τσάντα της. Στην αγγλική γλώσσα του ανέφερε «Υou make sex with me you like?" Αμέσως της υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, και την πληροφόρησε ότι συμμετείχε στη διατήρηση οίκου ανοχής. Της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο χωρίς να απαντήσει οτιδήποτε. Αμέσως έστειλε μήνυμα από το κινητό του στον Υπαστυνόμο Φωτίου για να εισέλθουν εντός του υποστατικού. Μετά από δύο λεπτά ήρθε μια κοπέλα ηλικίας 40 ετών, άνοιξε την κουρτίνα και τους είπε «Police». Πληροφορήθηκε αργότερα ότι η Μαρία ήταν η Meriem El Kard από το Μαρόκο. Το μπουρνούζι και το βραχιόλι τα παρέλαβε ως τεκμήρια και τα παρέδωσε στον Αστ. 1810 ο οποίος ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης. Σε περαιτέρω κυρίως εξέταση του ρωτήθηκε πως αντέδρασε η Meriem όταν της ανέφερε ότι είναι αστυνομικός. Η απάντηση του ήταν ότι αμέσως ξέσπασε σε λυγμούς, έκλαιγε, φώναζε, τρομοκρατήθηκε, ήταν εκτός ελέγχου. Αντεξεταζόμενος του τέθηκε η ακόλουθη εκδοχή που υπάρχει στην κατάθεση της Meriem. «Όταν πήγα με τον πρώτο μου πελάτη, μου ζήτησε να του κάνω μασάζ. Πήγαμε στο δωμάτιο, έβγαλα τα ρούχα μου αφού το μασάζ θα έπρεπε να το έκανα πάντα γυμνή και πριν συνουσιαστώ μαζί του ήρθε η Αστυνομία.». Ρωτήθηκε αν αυτή η εκδοχή είναι ορθή και απάντησε αρνητικά. Ρωτήθηκε πώς της είπε στα αγγλικά ότι λαμβάνει μέρος στη διατήρηση οίκου ανοχής. Δεν μπορούσε ακριβώς να αναφέρει πως της το είπε στα αγγλικά. Επέμενε ότι είναι στο 18 δωμάτιο που εισήλθε και όχι στο
4. Στο 17 εισήλθε ο Αστυφύλακας
5. Επέμενε ότι ο ίδιος της έδειξε την ταυτότητα του την αστυνομική παρόλο που η Meriem δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Ρωτήθηκε αν γνωρίζει κανένα μαστροπό Νίκο Δημητρίου και η απάντηση του ήταν αρνητική. Τον κατηγορούμενο τον είδε στο υποστατικό λίγα λεπτά μετά που έκανε την αποκάλυψη στην κοπέλα ότι είναι αστυνομικός. Συγκεκριμένα τον είδε στην υποδοχή μαζί με πολλούς αστυνομικούς πριν βγει έξω από το υποστατικό. Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκε και η μαρτυρία του Αστυφύλακα 2727 Ξενοφώντος (Μ.Κ.4). Υιοθέτησε και αυτός την κατάθεση του ημερομηνίας 23.7.14 (Τεκμήριο 21). Αντεξεταζόμενος παραπέφθηκε σε κατάθεση της Natalias η οποία ισχυρίζεται ότι αυτός τη φίλησε, της ξεκούμπωσε τα κουμπιά του πουκαμίσου της, της αφαίρεσε τη φούστα. Αρνήθηκε ότι έλαβαν χώρα τέτοια γεγονότα. Διέψευσε τους ισχυρισμούς της Natalias ότι αυτή ήταν φοβισμένη και διστακτική να κάνει σεξ. Κατά τον ίδιο, η Natalia ήταν ολοπρόθυμη να κάνει σεξ και καθόλου φοβισμένη. Να επαναλάβουμε εδώ ότι η Natalia δεν κλήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας. Μ.Κ.6 ήταν η Λοχίας 1458 Κατερίνα Χείλη η οποία υπηρετεί στο Γραφείο Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων στο Τμήμα Γ στο Αρχηγείο Αστυνομίας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 29 τη δική της κατάθεση ημερομηνίας 26.9.
6. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, στις 26.9.14 έλαβε κατάθεση από τη Natalia Cotorobai από τη Μολδαβία. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 30 την επίσης δική της κατάθεση ημερομηνίας 6.8.14, το περιεχόμενο της οποίας έχουμε θέσει ενώπιον μας. Σύμφωνα με την κατάθεση της, μετά την έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης εναντίον της Μ.Κ.5 στις 23.7.14, έλαβε συνέντευξη από αυτή. Από τα όσα της ανέφερε στη συνέντευξη προέκυψαν ενδείξεις ότι είναι θύμα εμπορίας προσώπων και αφού απολύθηκε, μεταφέρθηκε την ίδια ημέρα στο Καταφύγιο Θυμάτων Εμπορίας Προσώπων, στη Λευκωσία. Η κατάθεση της Natalias Cotorobai ημερομηνίας 26.9.14 κατατέθηκε όχι για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο 31, αλλά για το γεγονός ότι ελήφθη τέτοια κατάθεση στην οποία προβάλλονται κάποιοι ισχυρισμοί. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, η Natalia αναχώρησε από την Κυπριακή Δημοκρατία στις 28.9.14 οικειοθελώς. Έγιναν διαβήματα μέσω της Interpol αλλά δεν εντοπίστηκε. Η πληροφόρηση που είχαν ήταν ότι αναχώρησε από τη Μολδαβία την 1.11.14 για να βρει εργασία. Δεν έχουν πληροφόρηση για το πού πήγε, ούτε η Αστυνομία της χώρας της έχει τέτοια πληροφόρηση. Γνώριζε ότι η Meriem El Kard βρισκόταν παράνομα στην Κύπρο. Αυτό το είχαν πληροφορηθεί μετά από ελέγχους που έκαναν. Όταν πήραν συνέντευξη από τη Meriem El Kard στις 23.7.14 γνώριζαν ότι ήταν παράνομη στην Κύπρο. Δεν γνώριζε κατά πόσο η Meriem είχε συλληφθεί 10 ημέρες προηγουμένως περίπου με κάποιον Dikran από το Τ.Α.Ε. Πύλης Πάφου. Δεν έλαβε μέρος στην επιχείρηση για το Υποστατικό της Αφροδίτης και δεν γνώριζε οτιδήποτε γύρω από αυτή. Μ.Κ.7 ήταν ο Λοχίας 32 Χαράλαμπος Χαραλάμπους, ανακριτής της υπόθεσης. Ήταν παρών κατά τη λήψη κατάθεσης (Τεκμήριο 12

(1), Τεκμήριο 12

(2)) από τον κατηγορούμενο στο χώρο των Κεντρικών Φυλακών. Έκανε αναφορά στις ενέργειες που έκανε σε σχέση με τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου που προβάλλονται στην εν λόγω κατάθεση. Από έρευνες που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι το ακίνητο πάνω στο οποίο είχε ανεγερθεί το επίδικο υποστατικό ανήκει στην εταιρεία Alfa Vita Enterprises Company Ltd (σχετικό πιστοποιητικό κατατέθηκε ως Τεκμήριο 34). Διευθυντής και γραμματέας της εν λόγω εταιρείας φαίνεται να είναι κάποιος με το όνομα Roma Avreli (σχετικό πιστοποιητικό κατατέθηκε ως Τεκμήριο 35). Αντεξεταζόμενος δέχθηκε ότι ήταν ο επικεφαλής της ανακριτικής ομάδας. Είχε ετοιμάσει συνοπτική έκθεση την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο

1. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 37 τον Όρκο που υποστήριζε το αίτημα της Αστυνομίας για προσωποκράτηση των υπόπτων στις 23.7.
2. Ανέφερε πως δεν γνώριζε κατά πόσο η Meriem ήταν στρατολογημένη από την Αστυνομία για να εργαστεί στο μέρος εκείνο το βράδυ. Του υποβλήθηκε ότι αυτή στρατολογήθηκε από συγκεκριμένο μέλος της Αστυνομίας και συγκεκριμένα από τον κ. Superman. Ο ίδιος ανέφερε ότι γνώριζε τον εν λόγω κύριο, δεν γνώριζε όμως αν αυτός την είχε στρατολογήσει. Δέχθηκε ότι κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων διαπιστώθηκε ότι η Meriem διέμενε παράνομα στην Κύπρο. Το διαπίστωσαν από το ίδιο βράδυ κατά τη διάρκεια των εξετάσεων όταν είχε κληθεί μέλος της ΥΑΜ για να κάνει έλεγχο των στοιχείων όλων των αλλοδαπών. Του υποβλήθηκε ότι η Meriem στην Κύπρο ήρθε με άλλο διαβατήριο μετά τις 29.4.
3. Του υποβλήθηκε ότι η Meriem είχε απελαθεί στο παρελθόν από την Κύπρο. Η απάντηση του ήταν ότι δεν είχε πληροφόρηση για αυτό το θέμα και ότι δεν έγιναν εξετάσεις προς αυτή την κατεύθυνση δηλαδή σε σχέση με το παρελθόν της. Του υποβλήθηκε ότι αυτό έγινε σκόπιμα και απάντησε ότι δεν γνώριζε. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 38 η Eteri από τη Ρωσία, η Fatimata από τη Ρουμανία για τις οποίες η Meriem κάνει αναφορά για το ρόλο τους στις 22.7.14 στο υποστατικό, έχουν απελαθεί. Έχουν επίσης απελαθεί και άλλες έξι κοπέλες που στις 22.7.14 συνελήφθηκαν από την Αστυνομία ως ύποπτες για διάπραξη αδικημάτων, όπως αυτά που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Σύμφωνα με το εν λόγω τεκμήριο, οι εν λόγω κοπέλες απελάθηκαν από την Κυπριακή Δημοκρατία αφού πρώτα αξιολογήθηκε η μαρτυρία τους από τη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας "και οι συνθήκες που τους περιέβαλαν τέθηκαν ενώπιον της Λειτουργού Μετανάστευσης". Υποβλήθηκε η εξής ερώτηση και δόθηκε η ακόλουθη απάντηση σελ. 23: «E. Μπορείτε να εξηγήσετε στο Δικαστήριο, με ποιο δικαίωμα απελάσατε ευρωπαίους πολίτες από το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης; A. Μετά που μελετήθηκε η μαρτυρία των συγκεκριμένων αλλοδαπών από τη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας και κρίθηκε ότι δεν στοιχειοθετείτουν ούτε εναντίον τους αδίκημα ούτε μπορούσε να προσφέρουν οποιαδήποτε μαρτυρία υπέρ ή εναντίον του κατηγορούμενου ενημερώθηκε η Λειτουργός Μετανάστευσης, για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτές οι κοπέλες συνελήφθησαν και το χώρο που εντοπίστηκαν και έκρινε ότι ικανοποιούνταν οι λόγοι για να απελαθούν από τη Δημοκρατία.» Σε μεταγενέστερο στάδιο ανέφερε ότι ο ίδιος είχε μιλήσει με συγκεκριμένή Λειτουργό της Νομικής Υπηρεσίας, την οποία κατονόμασε, σε σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας των κοπέλων που απελάθηκαν και λήφθηκε απόφαση. Ως ανέφερε, η θέση της Νομικής Υπηρεσίας ήταν ότι δεν υπήρχε μαρτυρία που να τις εμπλέκει στη διάπραξη αδικημάτων, ούτε μαρτυρία που να προσφέρεται εναντίον ή υπέρ του κατηγορουμένου. Κατ' επέκταση το κατά πόσο θα παρέμεναν ή όχι στην Κύπρο ήταν θέμα της Λειτουργού Μετανάστευσης. Του υποβλήθηκε ότι η Υπεράσπιση επιθυμεί ως μάρτυρες τις εν λόγω κοπέλες και ζήτησε τις διευθύνσεις τους. Ο ίδιος δεν γνώριζε τις διευθύνσεις διαμονής των, ανέφερε όμως ότι η Υπεράσπιση μπορεί να προβεί σε ενέργειες μέσω των υπηρεσιών των χωρών τους για να εντοπιστούν. Σε άλλο μέρος της αντεξέτασης του παραδέχθηκε ότι όλες οι άδειες στους διάφορους φορείς για τη λειτουργία της επιχείρησης στην εν λόγω οικοδομή είχαν υποβληθεί από κάποιον κύριο Νίκο Δημητρίου. Από αυτόν δεν λήφθηκε ανακριτική κατάθεση αλλά ανοικτή κατάθεση. Του υποβλήθηκε ότι οργανώθηκε επιχείρηση από το Αρχηγείο της Αστυνομίας με περιπολικά της Αστυνομίας που αφίχθηκαν από τη Λευκωσία. Ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν γνώριζε κάτι τέτοιο. Του υποβλήθηκε πως όταν έγινε η διερεύνηση της υπόθεσης βγήκε στην επιφάνεια ότι συγκεκριμένα άτομα, τα ονόματα των οποίων εμφαίνονται στο Τεκμήριο 41, σύχναζαν στο υποστατικό. Του υποβλήθηκε επίσης ότι η θέση της Υπεράσπισης είναι ότι τα εν λόγω άτομα δεν διέπρατταν οτιδήποτε παράνομο αφού το υποστατικό λειτουργούσε ως εστιατόριο και ως spa για χαλάρωση. Ο μάρτυρας απάντησε πως καμία πληροφόρηση δεν είχε για κάτι τέτοιο και ούτε τέθηκε ενώπιον του τέτοια μαρτυρία. Ο μάρτυρας κατέθεσε και άλλα έγγραφα που αφορούσαν κυρίως σε εταιρείες και σε αξιωματούχους αυτών που είχαν σχέση με το επίδικο υποστατικό. Θα αναφερθούμε σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Μ.Κ.8 ήταν ο Υπαστυνόμος Αργύρης Φωτίου υπεύθυνος του Ουλαμού Πρόληψης Εγκλημάτων της Επαρχίας Λεμεσού. Υιοθέτησε την κατάθεση του ημερ. 23.7.14 (Τεκμήριο 47). Στην εν λόγω κατάθεση γίνεται αναφορά στην επιχείρηση που οργάνωσε για να διερευνηθούν οι πληροφορίες ότι στο πιο πάνω υποστατικό διεξήγετο πορνεία. Κατά την εκτέλεση της επιχείρησης εντοπίστηκαν στο υποστατικό 14 κοπέλες, όλες αλλοδαπές, 5 άνδρες και 2 φρουροί ασφαλείας. Εναντίον όλων αυτών των προσώπων εκδόθηκαν δικαστικά εντάλματα σύλληψης προς διερεύνηση της υπόθεσης. Σύμφωνα με πληροφόρηση που είχε από τα δύο μέλη της Αστυνομίας τα οποία εισήλθαν στο υποστατικό ως πελάτες, στα πλαίσια της επιχείρησης, δύο αλλοδαπές τους πρότειναν να έχουν σεξουαλική επαφή έναντι αμοιβής. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η επιχείρηση οργανώθηκε από την Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού από το Ο.Π.Ε. με επικεφαλής τον ίδιο. Η Υπεράσπιση του υπέβαλε ότι με βάση πληροφορία που εξασφάλισε, η επιχείρηση επρόκειτο να γίνει από το Αρχηγείο Αστυνομίας τρεις μέρες μετά, όμως πρόλαβε και την έκανε ο Ο.Π.Ε. της Επαρχίας Λεμεσού. Κατ' επέκταση ρωτήθηκε εάν έχει υπόψη του κάτι τέτοιο. Ο μάρτυρας απάντησε πως δεν είχε κάτι τέτοιο υπόψη του και δεν γνώριζε οτιδήποτε. Ως ελέχθη, στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος με απόφαση του Δικαστηρίου απαλλάχθηκε και αθωώθηκε στη 2η και 4η κατηγορία. Σε σχέση με τις υπόλοιπες κατηγορίες άσκησε το δικαίωμα της σιωπής ενώ δεν κάλεσε μάρτυρες. Θέσεις του κατηγορουμένου στην Αστυνομία: Ο κατηγορούμενος ανακρίνεται από την Αστυνομία ως ύποπτος σε σχέση με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, και σε κατάθεση που έδωσε στις 23.7.14 αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: Ο ίδιος έχει τη διεύθυνση του Club. Στο ισόγειο του Club είναι η υποδοχή, δύο Jacuzzi, σάουνα, χαμάμ και μπαρ. Στο ανώγειο υπάρχουν 32 δωμάτια και μασάζ. Στο δεύτερο όροφο υπάρχει μικρό ξενοδοχείο για 21 άτομα όπου διαμένουν οι υπάλληλοι του club. Το Club προσφέρει υπηρεσίες χαλάρωσης όπως Jacuzzi, σάουνα, χαμάμ. Επίσης προσφέρει χορευτικό συγκρότημα και εστιατόριο. Ο πελάτης πληρώνει €50 είσοδο και μπορεί να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες του club εκτός από το εστιατόριο, το μπαρ και μασάζ. Για το εστιατόριο και μπαρ υπάρχει τιμοκατάλογος. Στην είσοδο οι πελάτες μπορούν να πιστώσουν με χρήματα ένα ειδικό κολανάκι το οποίο μπορούν να χρησιμοποιήσουν εντός του clb. Εάν το κολανάκι πιστωθεί με €100 μπορεί να το χρησιμοποιήσει στο εστιατόριο, στο μπαρ ή για μασάζ. Εάν κάποιος δεν χρησιμοποιήσει όλο το ποσό, γίνεται επιστροφή χρημάτων. Οι οδηγίες του προς τις κοπέλες είναι να κάνουν μασάζ και όχι σεξ με τους πελάτες. Οι κοπέλες δεν είναι υπάλληλοι της εταιρείας αλλά έχουν συμβόλαιο συνεργασίας με ενοίκιο δωματίου που κάνουν μασάζ. Τόσο ο πελάτης όσο και η κοπέλα χρησιμοποιούν τα ειδικά μικροτσίπς που έχουν στην κατοχή τους τα οποία ενημερώνουν ένα υπολογιστή και έτσι γνωρίζουν ότι η κοπέλα έκανε μασάζ στο συγκεκριμένο πελάτη. Η κοπέλα παίρνει σχετική απόδειξη και την επόμενη μέρα την παρουσιάζει στην εταιρεία και παίρνει τα χρήματα της, δηλαδή όλο το ποσό των €
4. Όταν του υποβλήθηκε από το πρόσωπο που του λάμβανε κατάθεση ότι οι κοπέλες προσφέρουν σεξ στους πελάτες επί πληρωμή, απάντησε ότι δεν γνωρίζει τι κάνουν οι κοπέλες στον πιο πάνω όροφο. Όταν του υποβλήθηκε ότι έχει μαρτυρία ότι εργοδοτώντας μια κοπέλα της ανέφερε ότι θα κάνει ότι της ζητήσει ο πελάτης, ακόμα και σεξ, απάντησε ότι ο ίδιος ποτέ δεν χρησιμοποίησε τη λέξη «σεξ» και από καμιά κοπέλα δεν ζήτησε να κάνει μασάζ εάν η ίδια δεν ήθελε. Οι κοπέλες ήταν ελεύθερες να αποφασίσουν για τις πράξεις τους. Επέμενε ότι η εταιρεία του προσέφερε μασάζ και όχι σεξ. Σε κατάθεση του ημερομημίας 25.7.14 (Τεκμήριο 4

(2)) αναφέρει ότι ο Νίκος Δημητρίου ανέλαβε την έκδοση όλων των αδειών για το επίδικο υποστατικό στην Παλόδεια. Για το σκοπό αυτό διορίστηκε ως διευθυντής στην εταιρεία «FKK Aphrodite Group Ltd». Στις 10.7.14 αφού ολοκλήρωσε τα όσα αφορούσαν στην έκδοση αδειών, ο Νίκος Δημητρίου αποχώρησε και έμεινε ο ίδιος ως μοναδικός και αποκλειστικός υπεύθυνος για την εταιρεία. Όταν ρωτήθηκε από που προήλθαν τα χρήματα γι' αυτή την επιχείρηση, δεν απάντησε. Αρνήθηκε και πάλι ότι στο εν λόγω υποστατικό προσφέρονταν υπηρεσίες πορνείας. Σε κατάθεση που έδωσε στις 14.8.14 (Τεκμήριο 12

(2)) κατονομάζει διάφορα πρόσωπα ως τα πρόσωπα που είχαν συμφέρον στο ακίνητο και γενικά στην όλη επιχείρηση του Ναού της Αφροδίτης. Ένας από αυτούς είναι κάποιος Rafael Halilof, o oποίος είναι Ρώσος επιχειρηματίας και μόνιμος κάτοικος Κύπρου. Το πρόσωπο που ενεργούσε για λογαριασμό του Rafael στο υποστατικό ήταν η Eteri Kokosvieli από τη Ρωσία. Ισχυρίζεται επίσης ότι αυτός που έκανε τις προσλήψεις κάποιων γυναικών στο υποστατικό ήταν κάποιος Ρουμάνος δικηγόρος με το όνομα Florin Pitsiorlum. Κάποιες από τις κοπέλες τις έφερνε η Eteri από τη Ρωσία. Δύο με τρεις μέρες μετά που λειτούργησε το υποστατικό, ο Rafael του είπε ότι θα έπρεπε να γινόταν και σεξ στο μαγαζί και ότι γι' αυτό ήταν ενήμερος και ο άλλος επιχειρηματίας συνέταιρος ο Barsky από το Ισραήλ, μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Ο Florin σχεδίασε τον τρόπο λειτουργίας με την ενοικίαση των δωματίων στις κοπέλες. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ο κατηγορούμενος έχει αναφέρει σε όλες τις καταθέσεις του, και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Προσαχθείσα Μαρτυρία - Αξιολόγηση αυτής Έχουμε θέσει ενώπιον μας το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, μέρος της οποίας παραθέσαμε ήδη πιο πάνω. Θα αναφερθούμε και σε άλλο μέρος αυτής όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο, όταν θα την αξιολογούμε. Αναφέρουμε από τώρα ότι παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχαμε την ευκαιρία να δούμε τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο, το καλό ή κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ 1273, 1280 - 1281, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.ά,

(2008)1 (Α) ΑΑΔ 676, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου,

(2009)1 (Α) ΑΑΔ 339 και Κυριάκου ν. Γ. Νικόλας (Μακρή) Λτδ,

(2009)1 (Β) ΑΑΔ 869). Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Pelecanos (πιο πάνω): «Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του, κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του, ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει. Και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει υπό το πρίσμα της πείρας που διαθέτει και της γνώσης του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας.» Έχουμε θέσει ενώπιον μας και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, ως επίσης και τα παραδεκτά γεγονότα. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Τέλος, πρέπει να αναφέρουμε ότι πριν αξιολογήσουμε την προσαχθείσα μαρτυρία θέσαμε ενώπιον μας και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Είναι γνωστό πως είναι δυνατόν το Δικαστήριο να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει μέρος αυτής, όταν όμως ο μάρτυρας έχει κριθεί γενικά αξιόπιστος. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 499 όπου στη σελ. 503 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή πως το Δικαστήριο μπορεί να δεχθεί ως ορθή τη μαρτυρία ατόμου ως προς ένα σημείο ή πτυχή των γεγονότων που αναφέρονται σ΄ αυτή και να την απορρίψει αναφορικά με άλλο σημείο ή πτυχή της υπόθεσης. Αυτό βέβαια γίνεται εφόσον ο μάρτυρας κριθεί γενικά αξιόπιστος. Όταν κριθεί αξιόπιστος είναι δυνατό η μαρτυρία του σε ένα μέρος της να κριθεί ορθή ενώ σε άλλο λαθεμένη, μετά που θα συγκριθεί με το ενδεχομένως υπάρχον υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Δεν μπορεί όμως όταν ένας μάρτυρας κριθεί από το Δικαστήριο γενικά αναξιόπιστον να θεωρηθεί πως μέρος της μαρτυρίας του είναι αληθές και άλλο όχι». Στην Νικολαΐδης ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 271 το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχθηκε μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα που επιβεβαιωνόταν από άλλη αξιόπιστη μαρτυρία και απέρριψε το μέρος της μαρτυρίας του που παρέμεινε χωρίς επιβεβαίωση. Η πιο πάνω προσέγγιση κρίθηκε ορθή από το Εφετείο. Στην υπόθεση Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 278 και 279: ".. Εκείνο το οποίο μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα είναι ότι εξεταζόμενη συνολικά η μαρτυρία του παραπονούμενου, υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων, καθιστούσε αδύνατο ή τελείως ακροσφαλές και αβέβαιο το έργο της διάκρισης μεταξύ ψεύδους και πραγματικότητας. Και επρόκειτο ασφαλώς για την πλέον κρίσιμης σημασίας μαρτυρία στην όλη υπόθεση, στην οποία το Δικαστήριο εκαλείτο να βασισθεί για να συνθέσει την ακριβή εικόνα του επίδικου επεισοδίου. Κατά την άποψη μας ο παραπονούμενος δεν μπορούσε παρά να είχε κριθεί ως αναξιόπιστος μάρτυρας και η μαρτυρία του ως ανάξια επιλογής αποδεκτών και μη μερών, αλλά αντίθετα έπρεπε να κριθεί απορριπτέα στο σύνολο της...» Τέλος, σε σχέση με τις αντιφάσεις στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, που αφορούν σε παρεμφερή κυρίως γεγονότα, χρήσιμη είναι η πρόσφατη απόφαση Φίλιππος Τάσου Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 110/12, απόφαση ημερ. 18.7.13, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «. Σε περιπτώσεις αντιφάσεων που αφορούν σε παρεμφερή ή δευτερευούσης σημασίας γεγονότα, περιθώριο μια τέτοιας επέμβασης δεν χωρεί (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει).» H M.K.5 Meriem El Kard, βασικός μάρτυρας κατηγορίας, αντεξεταζόμενη δέχθηκε πως στην κατάθεση της ημερ. 29.7.14 αναφέρει: «Οι συνθήκες εργασίας στις μπυραρίες τόσο στη Λάρνακα όσο και στις άλλες χώρες μου φέρνουν άσχημες αναμνήσεις και δεν θέλω να θυμάμαι εκείνη την περίοδο της ζωής μου ούτε θέλω να αναφέρω λεπτομέρειες. Εγώ ήθελα να δουλέψω και να βγάλω κάποια χρήματα για να επιβιώσω, ωστόσο κάποιοι επιτήδειοι με εκμεταλλεύτηκαν και με εξωθούσαν στην πορνεία». Ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε άσκησε πορνεία ή έκανε την πόρνη. Ρωτήθηκε τι εννοεί όταν λέει ότι την εξωθούσαν στην πορνεία. Η απάντηση της τώρα ήταν ότι αναφέρεται μόνο στο τελευταίο μαγαζί που εργάστηκε το 2014 στη Λευκωσία το «Φαντάστικο» και σε άλλα μαγαζιά εκτός Κύπρου (ότι δηλαδή μόνο αυτοί την εξωθούσαν στην πορνεία) και όχι οι εργοδότες της στη Λάρνακα. Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να παραπέμψουμε και πάλι στο τι είχε αναφέρει σε προηγούμενη δικάσιμο όταν αντεξετάζετο: «E. Δηλαδή οι προηγούμενοι όλοι αυτοί οι εργοδότες που ανάφερες κανένας δεν σου ζήτησε να κάνεις αυτό το πράγμα προηγουμένως να υποθέσω; A. Όλοι με εξωθούσαν στην πορνεία. E. Κατάγγειλες κανένα από αυτούς όλους στην Αστυνομία; A. Επειδή είχα σταματήσει από τη Λευκωσία δεν υπέβαλα παράπονο οποιουδήποτε. E. Από τη Λάρνακα υπέβαλες για το ότι σε εξωθούσαν στην πορνεία; A. Όχι. E. Γιατί δεν το υπέβαλες ποτέ; A. Επειδή φοβόμουν. E. Καλά, τι φοβόσουν; A. Είμαι μόνη μου, μια ξένη σε αυτή τη χώρα.» Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι προηγουμένως είχε αναφέρει πως και οι μαγαζάτορες στη Λάρνακα (και μάλιστα όλοι) την εξωθούσαν στην πορνεία και όχι μόνο ο εργοδότης της στο «Φαντάστικο» στη Λευκωσία. Σε άλλο μέρος της αντεξέτασης, της υποβλήθηκε η εξής ερώτηση: «E. Nαι, αλλά την προηγούμενη φορά είχατε πει ότι σας εξωθούσαν όλοι οι προηγούμενοι εργοδότες σας στην πορνεία και σας πιστεύω γι' αυτό το θέμα. Έτσι είναι;» Έδωσε δε την ακόλουθη απάντηση η οποία αποκαλύπτει την ασυνέπεια της. «Α. Ποτέ δεν άσκησα την πορνεία και κανένας δεν με εξωθούσε γι' αυτό το πράγμα.» Να σημειώσουμε πως αντεξεταζόμενη διευκρίνισε σε άλλο μέρος της μαρτυρίας της, πως προσπαθούσαν να την εξωθήσουν στην πορνεία αλλά δεν τα κατάφερναν επειδή η ίδια δεν δεχόταν και αρνείτο. Κάτι τέτοιο όμως ουδέποτε ανέφερε στις καταθέσεις της. Με άλλα λόγια, τότε στην Αστυνομία ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι προσπαθούσαν να την εξωθήσουν στην πορνεία και δεν τα κατάφερναν και ότι είναι γι' αυτό το λόγο που είχε τραυματικές εμπειρίες, αλλά ότι την εξωθούσαν στην πορνεία και είχε τραυματικές εμπειρίες. Μάλιστα ισχυρίστηκε, ως ελέχθη, πως την εκμεταλλεύτηκαν και την εξωθούσαν στην πορνεία. Όταν της υποβλήθηκε ότι στην κατάθεση της ημερ. 29.7.14 κάνει αναφορά σε εξώθηση στην πορνεία και στις μπιραρίες στη Λάρνακα όπου εργάστηκε και όχι μόνο στη Λευκωσία στο «Φαντάστικο», έδωσε τις ακόλουθες απαντήσεις: «E. Άρα λέεις κυρία μάρτυς ότι έχει λάθος και εδώ σ' αυτό το σημείο η κατάθεση; A. Δεν έδωσα σημασία σε αυτό το σημείο. E. Θέλεις να το αλλάξεις σήμερα να το διορθώσουμε; A. Αν θέλετε να το διορθώσετε, διορθώστε το. Τι ακριβώς να αλλάξω; Δεν έχω καταλάβει.» Λίγο αργότερα η Υπεράσπιση επανήλθε και της υπέβαλε συγκεκριμένη ερώτηση κατά πόσο όταν εργάστηκε στις μπυραρίες στη Λάρνακα την εξωθούσαν στην πορνεία. Η απάντηση της ήταν «Όχι, είχα προβλήματα στη δουλειά σχετικά με το μισθό και άλλες συμπεριφορές, αλλά όχι πορνεία στη Λάρνακα». Αντεξεταζόμενη της υποβλήθηκε ότι στην κατάθεση της ημερ. 29.7.14 χρησιμοποιεί δύο διαφορετικά ρήματα «με εξωθούσαν στην πορνεία» και «με υποχρέωναν στην πορνεία». Αμέσως της έγινε η εξής ερώτηση «E. Συμφωνείς μαζί μου ότι η λέξη «εξωθούσαν» που αναφέρεις στην πρώτη σελίδα της κατάθεσης σου, συμφωνείς μαζί μου ότι υπάρχει διαφορά το «εξωθούσαν» με το «υποχρέωναν»;» Kαι απάντησε «Σωστά». Όταν της υποβλήθηκε ότι το «υποχρέωναν στην πορνεία» σημαίνει «εξασκούσα την πορνεία», απάντησε αρνητικά. Ρωτήθηκε αμέσως γιατί τότε χρησιμοποίησε δύο διαφορετικά ρήματα στην κατάθεση της. Έδωσε την ακόλουθη απάντηση η οποία στερείται πειστικότητας και απορρίπτεται ως σκέψη εκ των υστέρων. «Δεν θεωρώ ότι υπάρχει διαφορά, ούτε γνώριζα ότι υπάρχει διαφορά στη σημασία.» Να υπενθυμίσουμε ότι λίγο πριν είχε δεχθεί ότι υπάρχει διαφορά στα δύο αυτά ρήματα. Επέμενε ότι σε όλα τα μπαρ που είχε προηγουμένως εργαστεί, δεν έκανε ποτέ την πόρνη και δεν ζήτησε ποτέ από πελάτη να κάνει σεξ μαζί της. Επανέλαβε για ακόμη μια φορά ότι μόνο στο τελευταίο μαγαζί που εργάστηκε στη Λευκωσία προσπαθούσαν να την εξωθήσουν στην πορνεία. Να σημειώσουμε για ακόμα μια φορά πως τώρα γνωρίζει ότι υπάρχει το «προσπαθούσαν να με εξωθήσουν στην πορνεία» το οποίο ουδέποτε χρησιμοποίησε στις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία. Τουναντίον τότε έλεγε ότι την εξωθούσαν-υποχρέωναν στην πορνεία. Ως ελέχθη, στην αντεξέταση της ισχυρίστηκε ότι μόνο στο ««Φαντάστικο»» την υποχρέωσαν στην πορνεία, την οποία βεβαίως ουδέποτε άσκησε, και αυτό το έκανε ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού. Δέχθηκε ότι στο «Fanstastico» εργάζονταν και άλλες κοπέλες, οι οποίες, ως ανέφερε, ερχόντουσαν και έφευγαν συνεχώς. Της ζητήθηκε να αναφέρει κάποια ονόματα αυτών των κοπέλων και η απάντηση της ήταν ότι παρόλον που της είχαν αναφέρει τα ονόματα τους, δεν τα θυμόταν αφού δεν ήταν ούτε φίλες της ούτε συγγενείς της. Ρωτήθηκε αν ρώτησε τι εργασία έκαναν αυτές οι κοπέλες στο ««Φαντάστικο»». Έδωσε την ακόλουθη απάντηση η οποία το μόνο που αποδεικνύει είναι την πονηριά της και τίποτε άλλο: «Όταν πήγα στο μαγαζί δεν είχα ενδιαφέρον για το τι έκανε ο κάθε ένας εκεί, η κάθε μια. Από το χαρακτήρα μου είμαι άτομο που δεν μιλάει πολύ.» Ρωτήθηκε αν την ανησύχησε το γεγονός ότι έρχονταν και έφευγαν οι κοπέλες και αν ρώτησε κάποια από αυτές γιατί συμβαίνει αυτό. Αρχικά απέφυγε να απαντήσει λέγοντας «Δεν είχε δουλειά το μαγαζί και ο ιδιοκτήτης δεν μπορούσε να πληρώνει συνέχεια μισθούς γι' αυτό οι κοπέλες πήγαιναν και έρχονταν.». Όταν η Υπεράσπιση επέμενε να απαντήσει αν ανησύχησε από το γεγονός ότι κοπέλες πηγαινοέρχονταν, διερωτήθηκε γιατί να ανησυχήσει. Όταν ρωτήθηκε εάν ρώτησε τουλάχιστον εάν υποχρέωναν και τις άλλες κοπέλες στην πορνεία, απάντησε αρνητικά. Ισχυρίστηκε ότι στο ««Φαντάστικο»», η εργασία της ήταν να παίρνει ποτά στους πελάτες και να παίρνει προμήθεια από τα ποτά. Αυτή ήταν η εργασία της βάσει του συμβολαίου, το οποίο ουδέποτε παρουσίασε. Ρωτήθηκε τότε ποιά ήταν η εργασία των άλλων κοπέλων που εργάζονταν στο ««Φαντάστικο»». Η απάντηση της τώρα ήταν ότι και αυτές ετοίμαζαν ποτά και προσπαθούσαν να τα πιούν με πελάτες για να πάρουν προμήθεια. Προηγουμένως όμως όταν ρωτήθηκε για την εργασία των άλλων κοπέλων στο μαγαζί, ουσιαστικά ισχυρίστηκε πως δεν γνώριζε αφού, ως είχε αναφέρει, δεν την ενδιέφερε τι έκαναν οι άλλοι στο μαγαζί αφού από το χαρακτήρα της είναι άτομο που δεν μιλάει πολύ και δεν ενδιαφέρεται για το τι κάνει ο καθένας στο μαγαζί. Αντεξεταζόμενη ρωτήθηκε και για το θέμα των προφυλακτικών. Συγκεκριμένα ρωτήθηκε αν την ημέρα που πήγε να εργαστεί στο Υποστατικό, την προμήθευσε κάποιος με προφυλακτικά. Η απάντηση της ήταν ότι πριν έρθει η Αστυνομία ο κατηγορούμενος της είχε αναφέρει ότι θα μετέβαινε για να φέρει προφυλακτικά αλλά τελικά ήρθε η Αστυνομία. Σε αυτό το σημείο δεν είχε αναφέρει ότι τελικά αγόρασε η ίδια προφυλακτικά και ότι τα είχε μαζί της. Αμέσως παραπέμφθηκε σε φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 όπου απεικονίζουν τη τσάντα που κρατούσε εκείνο το βράδυ με το περιεχόμενο της. Δέχτηκε ότι εντός αυτής φαίνεται να υπάρχει ένα προφυλακτικό. Ακολούθησαν οι εξής ερωτήσεις: "E. Τα προφυλακτικά δηλαδή τα πήρες εσύ όμως κυρία μάρτυς αφού δεν σου έχουν δοθεί; A. Τον περίμενα να μου φέρει αλλά δεν έφερε, αλλά είχα αγοράσει πριν πάω στη δουλειά. E. Άρα κυρία μάρτυς, εσύ μια κοπέλα η οποία λέτε, ούτε δέχεστε να κάμετε αυτή τη δουλειά λόγω και της ανάγκης που είχατε τη συγκεκριμένη ημέρα και ενώ είχατε και την ευκαιρία να μην πάτε στη δουλειά αποφασίσατε να πάτε και μάλιστα εξοπλισμένη αφού αγοράσατε προφυλακτικά. A. Σωστά." Με άλλα λόγια, από τη μια ισχυρίζεται ότι περίμενε τον κατηγορούμενο στο Υποστατικό πριν κάνει την έφοδο της η Αστυνομία για να την εφοδιάσει με προφυλακτικά και από την άλλη ισχυρίζεται ότι αγόρασε προφυλακτικά πριν εισέλθει στο Υποστατικό για εργασία. Και μάλιστα όλα αυτά όταν η θέση της είναι ότι δεν είχε χρήματα «ούτε για να φάω ούτε για να πιω, δεν είχα τίποτε». Είναι βεβαίως άξιον απορίας που βρήκε τα χρήματα και αγόρασε τα προφυλακτικά. H Μeriem είπε ψέματα και σε σχέση με τις τηλεφωνικές κλήσεις. Και ορθά η Υπεράσπιση ζήτησε να την κρίνουμε αναξιόπιστη και γι' αυτό το λόγο. Τα εγκριθέντα από το Δικαστήριο παραδεκτά γεγονότα (Ένδειξη Δ

(3)) κάνουν αναφορά στις κλήσεις που έγιναν μεταξύ των αριθμών κινητών τηλεφώνων που ανήκαν στον κατηγορούμενο και στην παραπονούμενη. Αυτή που φαίνεται να καλεί πρώτη τον κατηγορούμενο είναι η παραπονούμενη και μάλιστα στις 20.7.14, δύο μέρες πριν η Αστυνομία κάνει την έφοδο της στο υποστατικό. Ας δούμε λοιπόν τι είχε πει η παραπονούμενη γύρω από αυτό το θέμα. "E. Εγώ σου λέω ότι όλα τα τηλέφωνα που λέεις ότι σου έκανε ο κατηγορούμενος είναι αντίστροφα, εσύ τον έπαιρνες τηλέφωνο. A. Όχι, μου τηλεφωνούσε. E. Σου λέω ότι αυτό θα φανεί από τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα του τηλεφώνου του κατηγορούμενου και του δικού σας τα οποία θα αναλύσουμε εμείς μιας και η Αστυνομία δεν μπήκε στον κόπο να το κάμει. A. Όχι, μου τηλεφωνούσε και από το κινητό του και από το σταθερό του Aphrodite. E. Η θέση μου είναι ότι είναι εσύ που τηλεφωνούσες και την επαναλαμβάνω. A. Όχι, αυτός μου τηλεφωνούσε." Στη συνέχεια ακολούθησαν οι εξής ερωτήσεις: "A. Πριν γίνει το συμβάν μου είχε τηλεφωνήσει μια βδομάδα πριν. E. Το τηλέφωνο σου το έδειξες στην Αστυνομία με την κλήση που σε πήρε αυτός ονόματι Roma; A. Όχι. E. Υπάρχει λόγος που δεν το έπραξες αυτό; A. Το τηλέφωνο μου ήταν με την Αστυνομία, δεν υπήρχε λόγος. E. Άρα το τηλέφωνο σου το είχε η Αστυνομία. A. Ναι, από την αρχή. E. Μπορούσε να το ελέγξει δηλαδή. A. Σίγουρα θα το είδαν. Το πήραν για να το κοιτάξουν προφανώς. E. Θυμάσαι ποιος το πήρε το τηλέφωνο; A. Το πήραν στην αρχή η Αστυνομία της Λεμεσού όταν με πήραν στο κρατητήριο και στη συνέχεια όταν μεταφέρθηκα στο καταφύγιο πάλι η Αστυνομία." Ακολούθησαν οι εξής ερωτήσεις για το πότε η ίδια τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο: "Ε. Πήρες εσύ τηλέφωνο καθόλου τον κατηγορούμενο καμιά φορά; A. Και εγώ του τηλεφώνησα. E. Πότε του τηλεφώνησες, θυμάσαι; A. Την ίδια μέρα που συνέβηκε το συμβάν για να του εξηγήσω πού διέμενα και τι ώρα θα με παραλάμβανε. Να του αναφέρω ότι είμαι έτοιμη για να με πάρει δουλειά. E. Πόσες φορές τηλεφώνησες, θυμάσαι; A. Δεν θυμάμαι. E. Τηλεφώνησες πολλές φορές ή μια; A. Όχι, μια φορά. Την ημέρα που έγινε το συμβάν του τηλεφώνησα για να του πω πού να έρθει να με παραλάβει για να πάμε στη δουλειά, ότι ήμουν έτοιμη για να έρθει να με παραλάβει. Μια βδομάδα όμως πριν ήταν εκείνος που μου τηλεφωνούσε." Λίγο αργότερα επανέλαβε ότι την ημέρα του συμβάντος, ο κατηγορούμενος της τηλεφώνησε και του τηλεφώνησε αλλά μια βδομάδα πριν ήταν εκείνος που της τηλεφωνούσε. Μάλιστα σε κάποιο σημείο αντεξεταζόμενη γύρω από το θέμα των τηλεφωνικών κλήσεων, φάνηκε να είναι ενοχλημένη και ανέφερε ότι «μπορείτε να κοιτάξετε και εκείνος πόσες φορές μου τηλεφώνησε και όχι μόνο πόσες φορές τηλεφώνησα εγώ». Στο σημείο αυτό η Κατηγορούσα Αρχή δήλωσε ότι θα δοθούν ως μαρτυρικό υλικό τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία βεβαίως τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου σε μεταγενέστερο στάδιο, και αποκαλύπτουν ανάμεσα σε άλλα, την εναγώνιο προσπάθεια της παραπονούμενης να μιλήσει με τον κατηγορούμενο στις 22.7.14 αφού κατά την εν λόγω ημερομηνία τον κάλεσε εννέα φορές (από η ώρα 11:38-15:19) για να μιλήσει μαζί του χωρίς όμως να τα καταφέρει αφού οι κλήσεις ήταν ανεπιτυχείς. Μάλιστα την ίδια ημέρα και πριν την καλέσει ο κατηγορούμενος σε μεταγενέστερο στάδιο, απέστειλε και γραπτό μήνυμα στον κατηγορούμενο. Περαιτέρω, από το έγγραφο Ένδειξη Δ

(3)εκείνο που προκύπτει είναι ότι αυτή που καλεί τηλεφωνικά πρώτη τον κατηγορούμενο είναι η παραπονούμενη. Συγκεκριμένα τον κάλεσε στις 20.7.14 και στις 21.7.

1. Σε καμιά δε περίπτωση δεν φαίνεται ο κατηγορούμενος να την έχει καλέσει η ώρα 3.00 το χάραμα όπως η ίδια ισχυρίστηκε. Να υπενθυμίσουμε ότι η θέση της ήταν ότι την καλούσε την ώρα που κοιμόταν και ότι αυτή η συμπεριφορά του, της ασκούσε ψυχολογική πίεση. Η μαρτυρία της ότι ο κατηγορούμενος της τηλεφωνούσε επανειλημμένα μια εβδομάδα πριν από τις 22.7.14 διαψεύδεται από τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα. Ο κ. Αριστείδης ορθά αντιλήφθηκε ότι εδώ η παραπονούμενη δεν είπε τα πράγματα με το όνομα τους. Ωστόσο ήταν η θέση του ότι "το γεγονός ότι η Μ.Κ.5 απέκρυψε στις καταθέσεις της ότι κάλεσε και η ίδια τον κατηγορούμενο στο κινητό του τηλέφωνο, εισηγούμαστε ότι δεν μπορεί να πλήξει την αξιοπιστία της δεδομένης της ψυχικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν μετά τη συλληψη της. Πρόκειται για μια μεμονωμένη αντίφαση που δικαιολογείται απόλυτα, τόσο από τη φύση των υπό εξέταση αδικημάτων, όσο και από τη θέση και τα προσωπικά δεδομένα της Μ.Κ.5". Δεν πρόκειται όμως για μια τυχαία και δικαιολογημένη παράλειψη στις καταθέσεις της στην Αστυνομία. Πρόκειται για ουσιώδεις ισχυρισμούς ενώπιον του Δικαστηρίου οι οποίοι διαψεύδονται από τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα (τα οποία έγιναν παραδεκτό γεγονός) και δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τα όσα αναφέραμε προηγουμένως γύρω από αυτό το θέμα. Στην πρώτη κατάθεση της ημερ. 23.7.14 (Τεκμήριο 27(Β)) αναφέρει ρητά ότι για διάστημα 30 λεπτών στο δωμάτιο ο πελάτης θα χρεωνόταν €50 στο όνομα της. Για διάστημα μιας ώρας με πελάτη η ίδια θα έπαιρνε €
2. Ο κ. Αριστείδης ορθά ανέφερε ότι στην εν λόγω κατάθεση η μάρτυρας παραδέχεται ότι γνώριζε τι θα λάμβανε από τη σεξουαλική επαφή που θα είχε με πελάτες. Αντεξεταζόμενη γύρω από αυτό το θέμα ανέφερε άλλα. Ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε τι θα πλήρωνε ο πελάτης σε σχέση με τις υπηρεσίες της και ότι η ίδια δεν γνώριζε πόσα χρήματα θα έπαιρνε. Της ζητήθηκε να αναφέρει γιατί στην κατάθεση της ημερ. 23.7.14 (Τεκμήριο 27(Β)) δεν αναφέρει και δεν δίδει τις λεπτομέρειες που δίδει στη δεύτερη της κατάθεση ημερ. 29.7.14 (Τεκμήριο 26). Να σημειωθεί ότι η πρώτη κατάθεση είναι ανακριτική κατάθεση και την έδωσε όταν η Αστυνομία την θεωρούσε ύποπτη για σοβαρά αδικήματα όπως σεξουαλική εκμετάλλευση ενήλικου προσώπου, διατήρηση οίκου ανοχής, μαστροπεία, εκμετάλλευση πορνών, παράνομη παραμονή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.λ.π.. Μάλιστα, στην εν λόγω κατάθεση αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος μαζί με μια άλλη κοπέλα στο υποστατικό "Temple of Aphrodite" της είχε αναφέρει ότι η εργασία της θα ήταν να έπαιρνε παραγγελία ποτού από πελάτη και αν ο πελάτης επιθυμούσε θα μετέβαιναν σε κλειστό δωμάτιο στο ανώγειο και εκεί θα του έκανε μασάζ. Δεν αναφέρει ότι της είχαν αναφέρει ότι θα έκανε και σεξ έναντι αμοιβής. Αναφέρει βεβαίως ότι «εδώ να σου ξεκαθαρίσω ότι όταν λέω «μασά樻 εννοώ να έχω και σεξουαλική επαφή με πελάτες». Αυτό όμως είναι τι εννοεί η ίδια και όχι ότι της το ανέφερε ο κατηγορούμενος με την άλλη κοπέλα. Μάλιστα στην εν λόγω κατάθεση αναφέρει ότι ο πελάτης της ζήτησε να του κάνει μασάζ. Τη δεύτερη κατάθεση δεν φαίνεται να τη δίδει ως ύποπτη. Ούτε βεβαίως αναφέρεται ότι αυτή είναι συμπληρωματική της πρώτης. Τη δίδει αφού μεταφέρεται σε Καταφύγιο Θυμάτων Εμπορίας Προσώπων και αφού η Αστυνομία θεωρεί ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι τέτοιο θύμα. Μάλιστα την αφήνει ελεύθερη λίγες ώρες μετά την έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης εναντίον της. Σε αυτή λοιπόν που δεν είναι ύποπτη και δεν συμπληρώνει την πρώτη της κατάθεση, προβάλλει διάφορες θέσεις και ισχυρισμούς. Είναι σημαντικό εδώ να σημειώσουμε ότι στη δεύτερη της κατάθεση αναφέρει πως όταν ο κατηγορούμενος της έδειχνε τους χώρους και τα δωμάτια στα οποία θα έκανε σεξ έναντι αμοιβής και της εξηγούσε τις λεπτομέρειες, ένιωθε πνιγμένη. Αυτόν όμως τον ισχυρισμό ουδέποτε τον είχε προβάλει στην πρώτη της κατάθεση και βρίσκουμε πως και αυτός συνιστά σκέψη εκ των υστέρων σε μια προσπάθεια της να μας πείσει ότι ήταν ένα άβουλο ον λόγω της κατ' ισχυρισμό κακής της οικονομικής κατάστασης, και ουσιαστικά έκανε ότι της έλεγαν τρίτα πρόσωπα. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν ανέφερε όλα αυτά στην πρώτη της κατάθεση, κατέφυγε και πάλι στην προσφιλή της μέθοδο λέγοντας ότι μετά τη σύλληψη της ήταν σε μεγάλη πίεση, στεναχωρημένη, ήταν σε σοκ, έκλαιγε και δεν ήθελε τίποτε άλλο από το να φύγει από το μέρος και να μην είναι υπό κράτηση. Ο ισχυρισμός της αυτός, ότι δηλαδή δεν μπορούσε να δώσει κατάθεση στις 23.7.14, δεν υποστηρίζεται από την προσαχθείσα μαρτυρία. Η ίδια τότε έδωσε κατάθεση προβάλλοντας τις θέσεις της και δεν ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να δώσει κατάθεση στις 23.7.
3. Ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι με τη βία ή με αθέμιτο τρόπο η Αστυνομία εξασφάλισε την εν λόγω κατάθεση. Έχουμε διαπιστώσει ότι κάθε φορά που της υποβάλλετο ότι ουσιώδεις ισχυρισμοί και θέσεις της δεν είχαν συμπεριληφθεί στην πρώτη κατάθεση που έδωσε, έλεγε ότι δεν το έπραξε γιατί 'ήμουν σε σοκ, έκλαιγα, και δεν είπα τίποτα'. Βρίσκουμε πως στην πρώτη της κατάθεση είπε τα πράγματα που ήθελε. Δεν μας έπεισε ότι δεν μπορούσε να δώσει κατάθεση στις 23.7.
4. Να σημειωθεί πως κατά τη λήψη της εν λόγω κατάθεσης η παραπονούμενη ήταν ύποπτη για σοβαρά αδικήματα και της είχε λεχθεί πως δεν είναι υπόχρεα να πει ο,τιδήποτε εκτός εάν επιθυμεί και οτιδήποτε πει είναι δυνατόν να δοθεί ως μαρτυρία. Δεν ισχυρίστηκε τότε ότι δεν μπορούσε να πει οτιδήποτε επειδή ήταν σε κατάσταση σοκ. Στην πρώτη κατάθεση της ημερ. 23.7.14 αναφέρει ότι όταν πήγε με τον πρώτο πελάτη αυτός της ζήτησε να του κάνει μασάζ. (Να σημειώσουμε εδώ ότι αυτός ο ισχυρισμός διαψεύδεται από τον πελάτη, Μ.Κ.3). Δεν αναφέρει ότι η ίδια είπε στον πελάτη να πάνε να κάνουν σεξ. Αντεξεταζόμενη ρωτήθηκε εάν η ίδια ζήτησε από τον πελάτη να πάνε πάνω για να κάνουν σεξ και απάντησε καταφατικά. Όταν της υποβλήθηκε γιατί δεν το ανέφερε αυτό το πράγμα στην κατάθεση της, ότι δηλαδή η ίδια ζήτησε από τον πελάτη να κάνουν σεξ, αρχικά απάντησε «μου είπε θα πάμε πάνω;». Και του είπα «ναι, να πάμε πάνω».» Όταν η Υπεράσπιση επέμενε να απαντήσει, άλλαξε την απάντηση της και είπε ότι είχε ζητήσει ο πελάτης από την Αφρικανή κοπέλα που βρισκόταν στο υποστατικό να πάει η ίδια κοντά του για να κάνουν σεξ. Λίγο αργότερα ανέφερε ότι «με ρώτησε και τον ρώτησα αν θα πάμε πάνω και του είπα εντάξει». Όταν η Υπεράσπιση επέμενε να αναφέρει κατά πόσο η ίδια είπε τη λέξη "sex" η απάντηση της ήταν ότι δεν θυμόταν. Της υποβλήθηκε ότι η ίδια προσέγγισε τον πελάτη ο οποίος ήταν αστυνομικός και τον ρώτησε αν ήθελε να κάνει σεξ μαζί της. Η απάντηση της τώρα ήταν αρνητική και μάλιστα επέμενε σε αυτό. Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε αυτολεξεί τις συγκεκριμένες ερωτήσεις και απαντήσεις: "E. Κυρία μάρτυς, για να είμαι πιο συγκεκριμένος, ζήτησες εσύ του πελάτη να πάτε να κάνετε sex; A. Ναι, αφού αυτή είναι η δουλειά μου εκεί. E. Και τι σου απάντησε ο πελάτης; Αποσύρω. Γιατί δεν το αναφέρεις στην κατάθεση σου αυτό ότι ζήτησες από τον πελάτη να πάτε να κάνετε sex; A. Μου είπε «θα πάμε πάνω;» Και του είπα «ναι» να πάμε πάνω. E. Κυρία μάρτυς, η ερώτηση μου προηγουμένως ήταν ξεκάθαρη και ανέφερες ότι του ζήτησες να κάνετε sex. Γιατί δεν το ανέφερες στην κατάθεση σου; A. Είχε ζητήσει ο πελάτης από την Αφρικανή κοπέλα να πάω εγώ κοντά του για να πάμε να κάνουμε sex. E. Εσύ του ζήτησες; A. Κάθισα μαζί του, άρχισαν τα χαϊδολογήματα, με ρώτησε και τον ρώτησα αν θα πάμε πάνω και του είπα «εντάξει». Αυτή ήταν η δουλειά μου. Πώς θα έπαιρνα αλλιώς χρήματα; Για ποιο λόγο ο Roma με πήρε εκεί; E. Θέλω να μου απαντήσεις με ένα ναι ή ένα όχι κυρία μάρτυς. Η λέξη 'sex' ειπώθηκε από εσάς στον πελάτη; A. Του είπα να πάμε πάνω και μου είπε «ναι» να πάμε πάνω. E. Άρα θεωρούμε ότι δεν είπες τη λέξη sex. A. Δεν θυμάμαι. E. Κυρία μάρτυς, εγώ σου λέω ότι προσέγγισες τον πελάτη ο οποίος ήταν αστυνομικός και τον ρώτησες αν θέλει να κάνετε sex. A. Όχι. E. Μιλώ για τον πελάτη που πήγε πάνω στο δωμάτιο 17 πάντα. A. Όχι." (H υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Αντεξεταζόμενη παραπέμφθηκε στην κατάθεση της ημερ. 29.7.14 (Τεκμήριο 26

(1)) όπου αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, «έχω όμως παράπονο εναντίον αυτών που με εκμεταλλεύτηκαν στη Λεμεσό και θέλω να πληρώσουν για όσα πέρασα.» Ρωτήθηκε γιατί χρησιμοποίησε τον πληθυντικό. Αμέσως απάντησε πως η ίδια δεν ήθελε να χρησιμοποιήσει πληθυντικό και ότι τον πληθυντικό τον έγραψε με δική του πρωτοβουλία ο διερμηνέας. Μάλιστα για να γίνει πιστευτή και για να δικαιολογήσει αυτή την κατ' ισχυρισμό ενέργεια του διερμηνέα έκανε και υποθέσεις λέγοντας «ίσως επειδή ανάφερα διάφορα άτομα». Στη συνέχεια ανέφερε ότι η ίδια γνωρίζει μόνο τον κατηγορούμενο και όχι άλλο πρόσωπο ή το συνέταιρο του κατηγορούμενου, και ότι το παράπονο της είναι μόνο εναντίον του κατηγορούμενου. Ακολούθησαν οι εξής ερωτήσεις και απαντήσεις: «Ε. Κυρία μου, αποφεύγετε για να το θέσω ευγενικά να μου απαντήσετε. Θα θέλατε να λέγατε τι είναι το σωστό «εγώ όμως έχω παράπονο εναντίον αυτού που με εκμεταλλεύτηκε στη Λεμεσό και θέλω να πληρώσει για όσα πέρασα»; Αυτό θέλατε να γράψετε; Α. Εγώ μιλώ για ένα άτομο. Ε. Και έτσι είπατε του διερμηνέα. Α. Ναι.» Της υποβλήθηκε, και συμφώνησε, ότι στην εν λόγω κατάθεση της υπάρχει σημείωση που λέει ότι η κατάθεση που έδωσε της διαβάστηκε από το διερμηνέα και η ίδια είπε ότι είναι ορθή και την υπέγραψε και στην παρουσία του διερμηνέα. Ρωτήθηκε γιατί τότε δεν ζήτησε να διορθώσει τον πληθυντικό και να τον κάνει ενικό. Η απάντηση της ήταν «δεν πρόσεξα αυτή την πρόταση». Δεν μας έπεισε για την αλήθεια του ισχυρισμού της και αυτό που αποκαλύπτεται είναι η ετοιμότητα της να επιρρίπτει, αδικαιολόγητα, ευθύνη σε τρίτα πρόσωπα όπως ήταν ο διερμηνέας. Ένας μάρτυρας ορκίζεται στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια, όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια. Καλείται εδώ το Κακουργιοδικείο να εξετάσει κατά πόσο η συγκεκριμένη μάρτυρας τήρησε τον πιο πάνω όρκο της. Ας δούμε λοιπόν και πάλι σε γενικές γραμμές τι ακριβώς είπε η μάρτυρας. Είπε στην αρχή της αντεξέτασης της ότι όλοι οι προηγούμενοι εργοδότες της στην Κύπρο, μηδενός εξαιρουμένου την εξωθούσαν στην πορνεία. Μάλιστα, δεν τους κατάγγειλε «επειδή είχα σταματήσει από τη Λευκωσία». Λίγο αργότερα ανέφερε ότι δεν τους κατάγγειλε γιατί φοβόταν επειδή ήταν μόνη της σε μια ξένη χώρα. Στη συνέχεια της αντεξέτασης της είπε και επέμενε πως στην Κύπρο μόνο ο τελευταίος εργοδότης της στο "Fanstastico" την εξωθούσε στην πορνεία. Τι από τα δύο τελικά συμβαίνει, μόνο η ίδια το γνωρίζει. Ενώ στην κατάθεση της ημερομηνίας 29.7.14 (Τεκμήριο 26) αναφέρει ότι κάποιοι επιτήδειοι στη Λάρνακα την εκμεταλλεύτηκαν και την εξωθούσαν στην πορνεία (ισχυρισμό που στη συνέχεια ανακάλεσε) και ότι ο εργοδότης της στη Λευκωσία την εξανάγκαζε στην πορνεία, ισχυρίστηκε αντεξεταζόμενη πως ουδέποτε έκανε την πόρνη και ότι αυτό που έκαναν όλοι οι προηγούμενοι εργοδότες της ήταν να προσπαθούν να την εξωθήσουν στην πορνεία. Έχει νομίζουμε μεγάλη διαφορά ο ένας ισχυρισμός από τον άλλο. Άλλωστε, όπως διεφάνη και στη μητρική της γλώσσα υπάρχει και το «προσπαθώ να σε εξωθήσω στην πορνεία», το οποίο ουδέποτε χρησιμοποίησε στις καταθέσεις της που έδωσε στην Αστυνομία. Στο Δικαστήριο είναι που για πρώτη φορά αναφέρει ότι οι προηγούμενες εργοδότες της προσπαθούσαν να την εξωθήσουν, εν αντιθέσει με το κατηγορούμενο ο οποίος την εξώθησε. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Έγινε για να πείσει το Δικαστήριο πως αυτός που ουσιαστικά την έκανε πόρνη και την κατέστρεψε ήταν ο κατηγορούμενος ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την κακή της οικονομική κατάσταση. Εν κατακλείδι δεν μας έπεισε ότι αποφάσισε για πρώτη φορά να κάνει την πόρνη στο «Temple of Aphrodite» στις 22.7.14 επειδή είχε οικονομικά προβλήματα και έπρεπε, ανάμεσα σε άλλα, να στείλει και χρήματα στη χώρα της για τη γιορτή του ραμαζανιού. Δεν μας έπεισε ότι αποφάσισε να κάνει την πόρνη κατόπιν προτροπής και πιέσεων εκ μέρους του κατηγορουμένου. Δεν μας έπεισε ότι ο κατηγορούμενος της ζήτησε να κάνει την πόρνη. Έχοντας ενώπιον μας όλα τα πιο πάνω και χωρίς να παραγνωρίζουμε τις υπόλοιπες θέσεις και ισχυρισμούς της, για τους οποίους κάναμε αναφορά, ως επίσης και την εν γένει συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα, και ειδικότερα τον τρόπο που απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της υποβάλλοντο, βρίσκουμε ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και τη θεωρούμε αναξιόπιστη μάρτυρα. Σε τέτοια περίπτωση δεν μπορούμε να βασιστούμε πάνω στη μαρτυρία της και να κάνουμε ευρήματα. Όπως λέχθηκε στην Ιωάννου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, "η κρίση του Κακουργιοδικείου ότι ο μάρτυρας δεν έλεγε την αλήθεια, εξαφάνισε ολοσχερώς τη μαρτυρία του". Το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 την αποδεχόμαστε αφού τον θεωρούμε αξιόπιστο μάρτυρα. Η μαρτυρία του ουσιαστικά είχε να κάνει με κάποιες ενέργειες του σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης, αφού ήταν μέλος της ανακριτικής ομάδας. Τον «πελάτη» Αστυνομικό (Μ.Κ.4) τον δεχόμαστε ως αξιόπιστο μάρτυρα. Τον «πελάτη» Αστυνομικό (Μ.Κ.3) τον δεχόμαστε επίσης ως αξιόπιστο μάρτυρα. Δεν δεχόμαστε όμως το μέρος της μαρτυρίας του που δόθηκε στην κυρίως εξέταση σε ερώτηση του κ. Αριστείδη πώς αντέδρασε η Μ.Κ.5 όταν της ανέφερε ότι ήταν Αστυνομικός. Ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι αυτή «ξέσπασε σε λυγμούς, έκλαιγε, φώναζε, τρομοκρατήθηκε, φώναζε, ήταν εκτός ελέγχου». Αυτό τον ισχυρισμό δεν τον είχε προβάλει στην κατάθεση του (Τεκμήριο 20) στην Αστυνομία που έδωσε αμέσως μετά το συμβάν. Τουναντίον στην εν λόγω κατάθεση αναφέρει «αμέσως της υπέδειξα την Αστυνομική μου ταυτότητα, την πληροφόρησα για την ιδιότητα μου στο μέρος στην Αγγλική γλώσσα και την πληροφόρησα ότι συμμετείχε στη διατήρηση οίκου ανοχής και της επέστησα την προσοχή της στο Νόμο χωρίς ωστόσο να απαντήσει οτιδήποτε». Δεν κάνει αναφορά ούτε σε κλάματα ούτε σε λυγμούς ούτε σε φωνές ούτε σε τρόμο. Η αξιόπιστη μαρτυρία των πιο πάνω Αστυνομικών κατέδειξε ότι οι δύο πιο πάνω κοπέλες τους προσέγγισαν και τους ζήτησαν να κάνουν σεξ μαζί τους. Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να κάνουμε αναφορά στις Ποινικές Εφέσεις αρ. 181/10 και 182/10 Γεώργιος Αχιλλέως κ.ά. ν. Αστυνομίας, Απόφαση ημερ. 22.10.12, στην οποία παρέπεμψε ο κ. Αριστείδης. Στην εν λόγω υπόθεση οι δύο κατηγορούμενοι, που ήταν σύζυγοι, αντιμετώπισαν κατηγορίες παρόμοιες με αυτές που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση. Καταδικάστηκαν μόνο στις κατηγορίες αποζειν από κέρδη πορνείας και συνωμοσίας προς διάπραξη του εν λόγω αδικήματος. Στις υπόλοιπες αθωώθηκαν. Η καταδίκη τους βασίστηκε κατά κύριο λόγο στη μαρτυρία αστυνομικού ο οποίος έλαβε μέρος σε επιχείρηση της Αστυνομίας προς εξιχνίαση της υπόθεσης. Ο εν λόγω αστυνομικός διευθέτησε ραντεβού για να κάνει σεξ με κοπέλα. Μετέβηκε σε διαμέρισμα όπου του άνοιξε η εφεσείουσα η οποία του υπέδειξε την κοπέλα με την οποία θα έκανε έρωτα, ρωτώντας τον εάν του ήταν αποδεκτή. Αυτός συμφώνησε και η εφεσείουσα τον πληροφόρησε ότι θα του κόστιζε €

1. Μετέβηκαν μαζί με την κοπέλα σε δωμάτιο του διαμερίσματος και της έδωσε τρία χαρτονομίσματα των €
2. Η κοπέλα τα έδωσε στην εφεσείουσα η οποία της έδωσε €10 ρέστα και η κοπέλα τα παρέδωσε στον Αστυνομικό. Η εφεσείουσα έδωσε στην κοπέλα και ένα προφυλακτικό. Ακολούθως ο αστυνομικός έκανε σεξ με την κοπέλα. Στο διαμέρισμα βρισκόταν και ο εφεσείων και όταν του υποδείχθηκε το ποσό των €910 σε χαρτονομίσματα που υπήρχαν σε πορτοφόλι που βρέθηκε πάνω σε καρέκλα που καθόταν απάντησε «εν τα ριάλια που τις βίζιτες, ήταν 50 η ταρίφα, έπιανα εγώ με τη γυναίκα μου τα €20 και τα άλλα ο Μιχάλης με τη Μαρία». To Δικαστήριο με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του πιο πάνω αστυνομικού και άλλου αστυνομικού που έλαβε μέρος στην επιχείρηση, βρήκε τους δύο κατηγορούμενους ένοχους στην κατηγορία αποζείν από κέρδη πορνείας. Στη δική μας υπόθεση τα γεγονότα είναι εντελώς διαφορετικά. Ως ελέχθη, η μια κοπέλα η Natalia Cotorobai δεν κλήθηκε ως μάρτυρας, ενώ η άλλη κοπέλα έχει κριθεί αναξιόπιστη. Ο κατηγορούμενος σε καμία περίπτωση δεν υπέδειξε στους δύο αστυνομικούς τις δύο κοπέλες και σε καμία περίπτωση δεν τους ανέφερε ότι αυτές προσφέρονται για σεξ έναντι αμοιβής. Αυτή που ανέφερε στις δύο κοπέλες να προσεγγίσουν τους δύο αστυνομικούς για σεξ ήταν, σύμφωνα με τη θέση της Meriem, μια κοπέλα η οποία εργαζόταν στο υποστατικό με το όνομα Eteri και μια άλλη με το όνομα Fatima. Συγκεκριμένα, η Meriem στην κατάθεση της ημερ. 29.7.14 αναφέρει ότι «η Eteri είπε σε μένα και στη Natalia να πάμε κοντά σε πελάτες που ήταν εκεί να τους μιλήσουμε, να τους προσεγγίσουμε και να προσπαθήσουμε να τους πάμε στα δωμάτια για να κάνουμε σεξ». Σε άλλο σημείο της κατάθεσης της αναφέρει ότι «μετά ήρθε κάποια Αφρικάνα, την οποία φώναζαν Lady Fatima, η οποία δούλευε στο club και νομίζω φρόντιζε θέματα πελατών, κρατούσε πολλά χαρτιά, μου μίλησε στα γαλλικά και μου είπε να πάω με τη Natalia σε άλλους πελάτες.» Η Eteri παρόλον που συνελήφθηκε από την Αστυνομία εκείνο το βράδυ ως ύποπτη για διατήρηση οίκου ανοχής, αποζειν από κέρδη πορνείας, για σεξουαλική εκμετάλλευση προσώπων κ.λ.π., δεν κατηγορήθηκε και δεν κλήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας. Μάλιστα είχε οδηγηθεί και ενώπιον του Δικαστηρίου όπου και εξεδόθη εναντίον της διάταγμα προσωποκράτησης για έξι μέρες. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ανακριτή της υπόθεσης (Μ.Κ.7) αυτή απελάθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία αφού κρίθηκε από τη Νομική Υπηρεσία ότι από τη μαρτυρία της δεν στοιχειοθετείτο οποιοδήποτε αδίκημα και δεν μπορούσε να προσφέρει μαρτυρία υπέρ ή εναντίον του κατηγορουμένου. Το ίδιο ισχύει και για τη Fatima για την οποία επίσης κάνει αναφορά η Meriem. Σχετικό είναι το Τεκ.
3. Την Μ.Κ.6 τη θεωρούμε αξιόπιστη μάρτυρα και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της η οποία ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Ο ρόλος της ήταν να πάρει κάποιες καταθέσεις, συνεντεύξεις και δεν γνώριζε οτιδήποτε για την επιχείρηση της Αστυνομίας στο επίδικο υποστατικό. Τον Μ.Κ.7, επικεφαλής της ανακριτικής ομάδας της υπόθεσης, τον θεωρούμε αξιόπιστο μάρτυρα και αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του, η οποία ουσιαστικά είχε να κάνει με ενέργειες που έλαβαν χώρα μετά τη συντονισμένη επιχείρηση της Αστυνομίας στο επίδικο υποστατικό, στην οποία ο ίδιος δεν έλαβε μέρος. Toν Μ.Κ.8 τον θεωρούμε αξιόπιστο μάρτυρα και δεχόμαστε τη μαρτυρία του εκτός από το μέρος της μαρτυρίας του ότι ο Υπαστυνόμος κ. Superman σε καμία περίπτωση «δεν χρησιμοποίησε» την Μ.Κ.5 για να εισέλθει στο Υποστατικό για να δώσει πληροφορίες στην Αστυνομία. Τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες εισήλθε στο Υποστατικό η Μ.Κ.5 λίγο πριν η Αστυνομία κάνει την έφοδο της εντός αυτού, ο μάρτυρας δεν μπορούσε να γνωρίζει και κατ' επέκταση δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο η Μ.Κ.5 εισήλθε κατόπιν συνεννόησης με τον Υπαστυνόμο κ. Superman ή με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Δεν είναι βεβαίως εύρημα μας ότι έγινε κάτι τέτοιο, αφού δεν έχουμε αξιόπιστη μαρτυρία γύρω από αυτό το θέμα. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ότι ο κατηγορούμενος προήγαγε στην πορνεία στις 21.7.14 εντός του επίδικου υποστατικού, οποιαδήποτε κοπέλα. Για τις 22.7.14 η εγκληματικότητα του κατηγορουμένου περιστρέφεται γύρω από δύο κοπέλες οι οποίες μετέβηκαν στο υποστατικό για εργασία το βράδυ της 22.7.
4. Η μια κοπέλα, η Natalia, αναχώρησε οικιοθελώς από την Κύπρο και ως ελέχθη δεν κλήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας. Η άλλη κοπέλα, η Meriem, έχει κληθεί και καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας, πλην όμως έχει κριθεί από το Δικαστήριο ως αναξιόπιστη μάρτυρας. Κατ' επέκταση, τα όσα αυτές οι δύο κοπέλες αποδίδουν στον κατηγορούμενο δεν έχουν αποδειχθεί. Όταν οι δύο αστυνομικοί (Μ.Κ.3, Μ.Κ.4) έδιδαν στην κοπέλα της υποδοχής του υποστατικού €100 έκαστος, δεν είχε συμφωνηθεί όπως το ποσό αυτό δίδεται για υπηρεσίες σεξ ή και για υπηρεσίες σεξ με τις δύο κοπέλες ή με οποιανδήποτε άλλη κοπέλα που βρισκόταν στο υποστατικό. Η μαρτυρία των δύο αστυνομικών κατέδειξε ότι το ποσό των €50 που κατέβαλε έκαστος, ήταν για την είσοδο εντός του υποστατικού, για να έχουν δηλαδή πρόσβαση (για να μπορούν δηλαδή να κάνουν χρήση) σε Jacuzzi, χαμάμ και σάουνα που υπήρχαν στο υποστατικό. Το άλλο ποσό των €50 έκαστος, δεν ήταν υποχρεωμένοι να το καταβάλουν. Το κατέβαλαν για να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν χρήση των πρόσθετων υπηρεσιών, όπως κατανάλωση ποτού, φαγητού και παροχή μασάζ. Αν δεν έκαναν τέτοια χρήση θα τους επιστρεφόταν κατά την έξοδο τους. Αυτές που τους ανέφεραν, και μάλιστα σε μεταγενέστερο στάδιο, ότι θα έπρεπε να κατέβαλλαν €50 έκαστος αν ήθελαν να κάνουν σεξ, ήταν οι δύο κοπέλες. Ως ελέχθη, η μια δεν κλήθηκε να καταθέσει. Η άλλη έχει κριθεί αναξιόπιστη. Κατ' επέκταση δεν έχει αποδειχθεί ότι τα όσα ανέφεραν στους δύο αστυνομικούς για σεξ, τα ανέφεραν κατόπιν προτροπής ή οδηγιών του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου άσκησε το δικαίωμα της σιωπής. Ορθά ο κ. Αριστείδης με αναφορά στην υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22, ανέφερε πως αυτό δεν μπορεί να προσμετρήσει εις βάρος του κατηγορουμένου και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συμπληρώνει τυχόν κενά στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Με αναφορά στην ίδια υπόθεση ανέφερε πως σε κάποιες περιπτώσεις, όταν τα γεγονότα όπως τα απέδειξε η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια, απαιτείται να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Δεν έχουμε διαπιστώσει τέτοια υποχρέωση εκ μέρους του κατηγορουμένου στην παρούσα υπόθεση. Να αναφέρουμε ότι στην υπόθεση Θεοχάρους (πιο πάνω) το θέμα είχε να κάνει με πιστοποιητικό που εξέδωσε ο Εφεσείων ο οποίος πίστευε ότι τα όσα πιστοποιούσε εντός αυτού ήταν ορθά. Στην υπόθεση Αlexandru Nicolae Munteanu ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 219/11, απόφαση ημερομηνίας 1.7.13, λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Αποτελεί βασικό σφάλμα αρχής, η αναμονή εξηγήσεων από την υπεράσπιση. Στο σύστημα δικαίου που ακολουθείται στην Κύπρο, συχνά λησμονείται άμεσα ή έμμεσα, ότι η υπεράσπιση δεν έχει να αποδείξει οτιδήποτε. Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να υπερπηδήσει πρώτιστα το μέτρο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και στη συνέχεια να αποκόψει και το νήμα της απόδειξης ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας." Εδώ ο κατηγορούμενος αντεξέτασε και αμφισβήτησε τη βασική μάρτυρα κατηγορίας, Μ.Κ.5, η οποία έχει κριθεί αναξιόπιστη από το Δικαστήριο. Εν κατακλείδι δεν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά ή εμπορεύτηκε την παραπονούμενη Meriem El Kard (M.K.5). Πρόκειται για την 1η και 3η κατηγορία. Δεν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος προήγαγε την εν λόγω μάρτυρα ή τη Natalia Cotorobai (η οποία δεν κλήθηκε ως μάρτυρας), σε κοινή πορνεία, ως οι λεπτομέρειες των κατηγοριών. Πρόκειται για την 5η και 6η κατηγορία. Σε σχέση με την 7η κατηγορία, εκμετάλλευση πορνών κατά παράβαση του άρθρου 64

(1)(α) του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, αναφέρουμε τα ακόλουθα: Ως γνωστό το αδίκημα αυτό συντελείται όταν κάποιος εν γνώσει του ζει μερικώς ή εξ ολοκλήρου από τα κέρδη πορνείας. Δεν έχει σημασία αν οι πραγματικές εισπράξεις από την πορνεία αναμιγνύονται με το εισόδημα άλλων καθαρών πηγών (βλ. Αυξεντίου άλλως Μπίλλυς ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 5). Είναι ήδη αδιαμφισβήτητο γεγονός πως για να εισέλθει κάποιος στο υποστατικό έπρεπε να καταβάλει €50 είσοδο, το οποίο ποσό, είναι επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός, δεν είχε να κάνει με υπηρεσίες σεξ. Το ποσό αυτό καταβάλλετο για υπηρεσίες εκτός από μασάζ, ποτό και φαγητό. Οι δύο αστυνομικοί μάρτυρες έδωσαν στην κοπέλα που βρισκόταν στην υποδοχή €100 έκαστος. Τα 50 ευρώ από τα 100 ευρώ που κατέβαλε έκαστος καταβλήθηκαν για μασάζ, ποτό και φαγητό και αν δεν χρησιμοποιούσαν όλο το ποσό θα τους επιστρεφόταν το ανάλογο ποσό κατά την έξοδο τους. Οι δύο αστυνομικοί τελικά έκαναν χρήση των υπηρεσιών που προσφέρονταν αφού εισήλθαν εντός του Jacuzzi και παρήγγειλαν ποτά τόσο για τους ίδιους, όσο και για τις δύο κοπέλες που τους είχαν προσεγγίσει. Η κοπέλα της υποδοχής που εισέπραξε τα ποσά ουδέποτε τους ανέφερε ότι αυτά τα χρήματα εισπράττονται για υπηρεσίες σεξ και ουδέποτε καταβλήθηκαν για τέτοιες υπηρεσίες. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αστυφύλακα 2727 Στέλιου Ξενοφώντος, Μ.Κ.4, η κοπέλα της υποδοχής και στην οποία καταβλήθηκαν τα χρηματικά ποσά τόσο από τον ίδιο, όσο και από το Λοχία 4557 Ανδρέα Αγαθοκλέους, Μ.Κ.3, ήταν κάποια Elena Irina από τη Ρουμανία. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι αυτά τα 50 ευρώ που οι Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4 θα κατέβαλλαν έκαστος για υπηρεσίες σεξ, θα τα κατέβαλλαν γι' αυτό το σκοπό επειδή τους τα ζήτησε η Meriem και η Νatalia και όχι ο κατηγορούμενος. Σχετική είναι η αξιόπιστη μαρτυρία των Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4. Η Meriem που εμπλέκει τον κατηγορούμενο σε αυτές τις υπηρεσίες έχει κριθεί αναξιόπιστη ενώ η Natalia δεν κλήθηκε ως μάρτυρας. Υπό το φως των πιο πάνω, δεν έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος ζούσε εξ ολοκλήρου ή μερικώς από κέρδη πορνείας τα οποία βεβαίως σύμφωνα με την προσαχθείσα μαρτυρία αφορούσαν μόνο στις δύο συγκεκριμένες κοπέλες. Σε σχέση με την 8η κατηγορία, καταστολή οίκων ανοχής κατά παράβαση του άρθρου 156

(1)(α) του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, αναφέρουμε τα ακόλουθα: Δεν ήταν ποτέ η θέση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά ούτε και διεφάνη από την προσαχθείσα μαρτυρία ότι οι άλλες κοπέλες, και ήταν αρκετές, που εργάζονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στο υποστατικό ασκούσαν πορνεία. Δεν ήταν ποτέ η θέση της Κατηγορούσας Αρχής αλλά ούτε και προσκομίστηκε μαρτυρία ότι το υποστατικό λειτουργούσε και πριν από την περίοδο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο ως οίκος ανοχής και ότι αυτή η κατάσταση συνεχίστηκε και κατά την περίοδο για την οποία γίνεται αναφορά στο κατηγορητήριο. Ο κ. Αριστείδης δέχθηκε ότι δεν υπήρξε μαρτυρία ότι στο επίδικο υποστατικό διεξαγόταν συστηματικά πορνεία. Η μοναδική αξιόπιστη μαρτυρία προέρχεται από τους δύο αστυνομικούς οι οποίοι ανέφεραν ότι οι δύο κοπέλες τους προσέγγισαν για σεξ στο χώρο μια φορά στις 22.7.

1. Ούτε η ανεύρεση κάποιων προφυλακτικών στο υποστατικό βοηθά την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ο κ. Αριστείδης ανέφερε ότι η ανεύρεση των προφυλακτικών επιβεβαιώνει τη διεξαγωγή σεξουαλικής δραστηριότητας εντός του υποστατικού. Το ουσιώδες όμως εδώ είναι κατά πόσο αυτά τα προφυλακτικά χρησιμοποιήθηκαν ή είχαν σχέση με τις δύο κοπέλες, και μάλιστα για σκοπούς πορνείας. Μάλιστα στον εν λόγω χώρο, ο οποίος είναι τεράστιος, εργάζονταν και άνδρες και γυναίκες, και γι' αυτούς δεν έχει προκύψει οτιδήποτε το ενοχοποιητικό. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι συγκεκριμένες δύο κοπέλες (Meriem-Natalia) δεν έκαναν ποτέ έρωτα ή οποιαδήποτε άλλη σεξουαλική πράξη και δεν χρησιμοποίησαν προφυλακτικά εντός του επίδικου υποστατικού. Δεν υπήρξε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος εφοδίασε τις δύο κοπέλες με προφυλακτικά και μάλιστα για σκοπούς πορνείας. Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι η Meriem παραδέχθηκε ότι στις 22.7.14 αγόρασε η ίδια προφυλακτικά πριν εισέλθει στο υποστατικό το βράδυ στις 22.7.
2. Ως γνωστό, για να στοιχειοθετηθεί η πιο πάνω κατηγορία θα πρέπει να αποδειχθεί γνώση εκ μέρους του κατηγορουμένου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου

(1999)2 Α.Α.Δ. 644). Να επαναλάβουμε εδώ ότι η μαρτυρία της Meriem έχει κριθεί αναξιόπιστη ενώ η Νatalia δεν κλήθηκε ως μάρτυρας. Κατ' επέκταση δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι οι δύο πιο πάνω κοπέλες, οι οποίες επισκέφθηκαν για πρώτη φορά το υποστατικό στις 22.7.14, (την ημέρα δηλαδή που έγινε η συντονισμένη επιχείρηση από την Αστυνομία), βρίσκονταν εκεί για να παρέχουν υπηρεσίες σεξ. Να σημειώσουμε εδώ ότι η θέση του κατηγορούμενου στην Αστυνομία (Τεκμήριο 23) ήταν ότι σε καμία περίπτωση δεν έδωσε οδηγίες σε οποιαδήποτε κοπέλα για σεξ. Οι οδηγίες του ήταν να κάνουν μασάζ αν και εφόσον οι ίδιες ήθελαν να κάνουν κάτι τέτοιο. Καμία από τις υπόλοιπες κοπέλες που εργαζόταν στο υποστατικό δεν ισχυρίστηκε ότι παρείχε υπηρεσίες σεξ επί πληρωμή και μάλιστα κατόπιν προτροπής του κατηγορουμένου. Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπουμε στην κατάθεση της Christinas Coman (μέρος του Τεκμηρίου 17) η οποία ισχυρίστηκε ότι έτυχε να κάνει θεραπευτικό μασάζ έναντι αμοιβής, το οποίο, ως ανέφερε, σε καμία περίπτωση μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ερωτική πράξη, και μάλιστα χωρίς να ενημερώσει οποιονδήποτε υπεύθυνο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ουδείς την εξανάγκασε να κάνει σεξ στο κατάστημα έναντι χρημάτων και ουδέποτε έκανε. Η κοπέλα αυτή αφέθηκε ελεύθερη χωρίς να κατηγορηθεί αφού δεν προέκυψε οτιδήποτε ενοχοποιητικό εναντίον της. Παρόμοιους ισχυρισμούς είχε προβάλει και μια άλλη κοπέλα, η Andreea-Irina Paleologu, στην κατάθεση της ημερ. 29.7.

1. Η κοπέλα αυτή απελάθηκε από τις αρμόδιες Αρχές του κράτους αφού κρίθηκε ότι η μαρτυρία της δεν βοηθούσε τον κατηγορούμενο. Οι μόνες που είχαν ισχυριστεί κάτι τέτοιο ήταν η Meriem και η Natalia οι οποίες είχαν εισέλθει στο Υποστατικό λίγες ώρες πριν η Αστυνομία κάνει την έφοδο της εντός αυτού κατόπιν συντονισμένης επιχείρησης. Περαιτέρω, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε στην Αστυνομία ότι ήταν ο υπεύθυνος του επίδικου υποστατικού, το γεγονός ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία των δύο Αστυνομικών που επισκέφθηκαν το επίδικο υποστατικό στις 22.7.14, οι δύο πιο πάνω κοπέλες τους προσέγγισαν και τους ανέφεραν κατά πόσο επιθυμούσαν σεξ και ακολούθως μετέβηκαν σε δωμάτια ως έχει λεχθεί πιο πάνω, το γεγονός ότι ανευρέθηκαν προφυλακτικά στο υποστατικό, δεν μπορεί να οδηγήσει με ασφάλεια, και μάλιστα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι το υποστατικό στις 22.7.14 θα χρησιμοποιείτο για τους σκοπούς που περιέγραψαν οι Μ.Κ.3 και Μ.Κ.
2. Στην Petkova v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 521 επαναλαμβάνεται ότι απαραίτητο συστατικό στοιχείο της διάπραξης του αδικήματος είναι η γνώση πως το υποστατικό χρησιμοποιείται για την άσκηση πορνείας. Στην εν λόγω υπόθεση η εφεσείουσα είχε υπογράψει συμβόλαιο μίσθωσης του υποστατικού ως ενοικιάστρια, χωρίς όμως να διαμένει σε αυτό, αφού το είχε παραχωρήσει σε φίλες της που ασκούσαν πορνεία εντός αυτού. Κατέβαλλε το ενοίκιο στον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος με την εξής διαδικασία: ζητούσε όπως το πρόσωπο που θα εισέπραττε το ενοίκιο τηλεφωνεί πριν μεταβαίνει στο διαμέρισμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την καταδίκη αφού βρήκε πως η προσαχθείσα μαρτυρία από μόνη της δεν μπορούσε να οδηγήσει σε απόδειξη της κατηγορίας και μάλιστα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην παρούσα υπόθεση ισχύουν τα όσα λέχθησαν στην υπόθεση Κλεάνθους κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(2004)2 Α.Α.Δ. 98, 108 όπου και εκεί η ουσιαστική μάρτυρας κατηγορίας Ν.Ρ. κρίθηκε αναξιόπιστη από το Κακουργιοδικείο. Μάλιστα εκεί η υπόλοιπη προσαχθείσα αξιόπιστη μαρτυρία ήταν πιο δυνατή από την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία στην παρούσα υπόθεση, πλην όμως δεν κρίθηκε ικανή για να οδηγήσει σε καταδίκη των κατηγορουμένων σε συγκεκριμένες κατηγορίες. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 108: «Στο σύνολό της, όσο και επί μέρους, η εν λόγω μαρτυρία δεν μπορούσε να αναπληρώσει το κενό που άφηνε ο αποκλεισμός της μαρτυρίας της Ν.Ρ. ώστε να οδηγήσει σε καταδίκη και δεν υπήρξε λανθασμένη καθοδήγηση του Δικαστηρίου ή πλημμελής εφαρμογή του νόμου στα γεγονότα.Και ως προς αυτή τη πτυχή λοιπόν η έφεση αποτυγχάνει» Και κάτι τελευταίο. Η Υπεράσπιση υπέβαλε στον Μ.Κ.7 ότι κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης διεφάνη ότι τέσσερις άνδρες, γνωστοί στην Κυπριακή κοινωνία, σύχναζαν στο υποστατικό. Η αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Κ.7 κατέδειξε πως τέτοια μαρτυρία ή πληροφορία δεν υπήρξε. Μαρτυρία εκ μέρους του κατηγορουμένου για το θέμα αυτό, επίσης δεν υπήρξε. Πρόκειται για ατεκμηρίωτες υποβολές. Κατ' επέκταση αυτές θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Εν κατακλείδι, για όλους τους πιο πάνω λόγους, βρίσκουμε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις εναπομείνασες κατηγορίες, και ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται και σε αυτές. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Judgment Αναφορά-Σεξουαλική εκμετάλλευση ενηλίκων προσώπων,εμπορία ενηλίκων προσώπων κ.ά. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο