Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού ν. ΑΘΗΝΟΔΩΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗ, Αρ. Υπόθεσης: 10815/13, 20/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10815/13 Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού v. ΑΘΗΝΟΔΩΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗ, εκ Λεμεσού Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 20.02.15 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Προδρόμου Για Κατηγορούμενο: κα. Κυριακίδου Κατηγορούμενος: παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, στην κατηγορία της λειτουργίας κέντρου αναψυχής άνευ άδειας του Διοικητικού Συμβουλίου του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού και στην κατηγορία της διατήρησης κέντρου αναψυχής χωρίς την απαιτούμενη άδεια κατά παράβαση του Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμων και των κανονισμών που εκδόθηκαν βάση της πιο πάνω νομοθεσίας. Τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής εκτίθενται αναλυτικά στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14.01.15, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους για σκοπούς μετριασμού της ποινής και δεν χρειάζονται να επαναδιατυπωθούν. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει καταβληθεί καμία προσπάθεια για έκδοση της απαιτούμενης άδειας και συνεπώς δεν υπήρξε συμμόρφωση και ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο επιπρόσθετα οιασδήποτε ποινής επιβληθεί να εκδώσει διάταγμα διακοπής της λειτουργία του επίδικου κέντρου αναψυχής. Σύμφωνα με τον κο. Προδρόμου, το κέντρο αναψυχής ως μη αδειούχο δεν υπόκειται σε οιοδήποτε έλεγχο από τον ΚΟΤ, όπως του τιμοκαταλόγου του, των προσφερομένων υπηρεσιών, του τρόπου λειτουργίας του, του προσωπικού που εργοδοτεί, την ποιότητα των προσφερομένων ειδών αλλά και του τρόπου που αυτά παρασκευάζονται. Περαιτέρω ο συνήγορος της Κατηγορούσας αρχής ανέφερε ότι η μη έκδοση άδειας από τον ΚΟΤ και συνεπακόλουθα η μη έγκριση σχεδίων συνεπάγεται την μη ύπαρξη χώρων στάθμευσης αλλά και εξόδων κινδύνου αφού δεν έλεγξε το υποστατικό ούτε και η Πυροσβεστική Υπηρεσία. Ο κος. Προδόμου σημείωσε ότι ο σκοπός του αιτήματος για έκδοση διατάγματος αναστολής της λειτουργίας του κέντρου αναψυχής είναι η προστασία των καταναλωτών πελατών του επίδικου κέντρου. Τέλος ανέφερε ότι τα παράπονα που υποβάλλονται από αδειούχα κέντρα αναψυχής της περιοχής θα συνεχίσουν να υποβάλλονται. Η ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου στα πλαίσια της αγόρευσης της για μετριασμό της ποινής ανάφερε ότι ο πελάτης της έχει άδεια από τις Υγειονομικές Υπηρεσίες αλλά και διατηρεί το υποστατικό δυνάμει άδειας που εκδόθηκε από άλλη αρμόδια αρχή, τον Δήμο Λεμεσού. Η κα. Κυριακίδου αναφέρθηκε στο άρθρο 18 του Νόμου το οποίο αναφέρει ότι το Δικαστήριο «δύναται, κατά την κρίση του» να εκδώσει διάταγμα διακοπής της λειτουργίας και αν η βούληση του Νομοθέτη ήταν η έκδοση του διατάγματος να καταστεί υποχρεωτική θα εισαγόταν στην ίδια παράγραφο με τις ποινές και όχι σε ξεχωριστή. Η συνήγορος του κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο να εξατομικεύσει την ποινή με βάση τα ενώπιον του γεγονότα. Αναφέρθηκε στην προκήρυξη της προσφοράς από τον Δήμο Λεμεσού, που είναι οργανισμός που εμπίπτει στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και εισηγήθηκε ότι ο ίδιος ο Δήμος Λεμεσού παρακίνησε τον κατηγορούμενο στην διάπραξη των αδικημάτων κάτι που πρέπει να ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας. Εισηγήθηκε ότι η παρακίνηση από τον Δήμο Λεμεσού προς τον κατηγορούμενο να διαπράξει το αδίκημα, το οποίο τελέστηκε από αυτόν χωρίς πρόθεση, συνιστά μετριαστικό παράγοντα τον οποίο το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη του κατά το στάδιο επιβολής της ποινής. Στο σημείο αυτό αναφέρθηκε και σε νομολογία αναφορικά με τι στοιχείο της παρακίνησης. Περαιτέρω με την παρακίνηση, η κα. Κυριακίδου εισηγήθηκε ότι η μη ύπαρξη πρόθεσης στην τέλεση των αδικημάτων από πλευράς κατηγορούμενου θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας καθότι σύμφωνα με την ίδια λόγω της κόντρας του Δήμου Λεμεσού με την Κατηγορούσα Αρχή και την μη ύπαρξη συμβιβαστικής λύσης, οδηγήθηκε στην καταδίκη ένας πολίτης ο οποίος χωρίς πρόθεση να διαπράξει αδίκημα, ακολούθησε το συμβόλαιο που υπέγραψε με τον Δήμο Λεμεσού. Αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου η συνήγορος του αναφέρθηκε στο λευκό του ποινικό μητρώο και στο γεγονός ότι είναι συνταξιούχος. Τέλος εισηγήθηκε ότι στην παρούσα περίπτωση καμία ποινή δεν πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο και να μην εκδοθεί διάταγμα για τους λόγους που προανέφερε για τον επιπλέον λόγο ότι τα έξοδα τα οποία ήδη επωμίστηκε είναι αρκετή τιμωρία. Τα όσα ανάφεραν αμφότεροι οι συνήγοροι αξιολογούνται ανάλογα και λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού και επιβολής της ποινής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα της λειτουργίας κέντρου αναψυχής άνευ άδειας της αρμόδιας αρχής ενέχει σοβαρότητα δεδομένου του ότι η τέλεση του θα οδηγούσε σε μια άναρχη και ανεξέλεγκτη λειτουργία κέντρων αναψυχής χωρίς έλεγχο από την αρμόδια αρχή που εν προκειμένω είναι ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού. Ο νομοθέτης όρισε ως ανώτατο όριο ποινής την φυλάκιση μέχρι έξι μηνών ή χρηματική ποινή μέχρι ΛΚ.500= ήτοι €854,30σ ή και οι δύο ποινές. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τα οποία θα ληφθούν υπόψη για τον σκοπό επιμέτρησης της ποινής είναι ενώπιον του Δικαστηρίου ως έχουν αναλυθεί στην απόφαση του ημερ.14/01/2015 και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν στην παρούσα. Στη βάση των πιο πάνω, για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής του κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα που επιβαρύνουν τη θέση του: Τη μη συμμόρφωση μέχρι σήμερα του κατηγορούμενου με τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου ή έστω την διενέργεια οιασδήποτε ενέργειας προς τον σκοπό της συμμόρφωσης. Προς όφελος του κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το λευκό ποινικό μητρώο του σε συνάρτηση και με την ηλικία του, ήτοι το γεγονός ότι είναι συνταξιούχος και μέχρι σήμερα δεν έχει απασχολήσει τη Δικαιοσύνη για οιοδήποτε λόγο. (β) Το ότι λειτούργησε την επιχείρηση αυτή, το κέντρο αναψυχής μετά που υπέβαλε ενδιαφέρον σε διαγωνισμό που προκηρύχτηκε από τον Δήμο Λεμεσού, τον οποίο και κέρδισε. (γ) Το ότι όλες οι προδιαγραφές και ο τρόπος λειτουργίας του κέντρου αναψυχής προσδιορίζονταν από την συμφωνία η οποία υπογράφηκε μεταξύ του Δήμου Λεμεσού και του ιδίου του κατηγορούμενου. (Σχετικό το Τεκμήριο 13). (γ) Το ότι διαθέτει πιστοποιητικό καταχώρησης επιχείρησης τροφίμων από τις Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, Υγειονομική Υπηρεσία (τεκμήριο 11) γεγονός που συνεπάγεται ότι υπάρχει έλεγχος για την προετοιμασία τροφίμων και γενικά έλεγχος αναφορικά με την υγιεινή του χώρου. (δ) Την διατήρηση πιστοποιητικού επιθεώρησης της ηλεκτρικής εγκατάστασης - Τεκμήριο 12, από το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων της Κυπριακής Δημοκρατίας. (ε) Το ότι ως προέκυψε και από τα γεγονότα της υπόθεσης και τα ευρήματα του Δικαστηρίου στην απόφαση του ημερ.14/01/2015, ο κατηγορούμενος δεν είχε πρόθεση να τελέσει τα αδικήματα αλλά ακολούθησε πιστά τις πρόνοιες μιας συμφωνίας με μια δημόσια αρχή του ευρύτερου δημόσιου τομέα όπως είναι ο Δήμος Λεμεσού. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί ή τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένων των δεδομένων και συνθηκών που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα και περιστατικά που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων, θεωρώ ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι από αυτές όπου απαιτείται η επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και κυρίως το ότι ο κατηγορούμενος δεν προχώρησε στην αυθαίρετη λειτουργία του κέντρου αναψυχής του χωρίς άδεια αλλά μετά την επικύρωση σε αυτόν προσφοράς από τον Δήμο Λεμεσού, τις πρόνοιες της οποίας ακολούθησε πιστά, με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει η παρούσα υπόθεση να διαφοροποιηθεί από τις υπόλοιπες υποθέσεις που αφορούν τα ίδια αδικήματα. Κατά συνέπεια, κρίνω ότι η καταλληλότερη, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο στα αδικήματα που ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος είναι η χρηματική. Καταληκτικά, επιβάλλεται στον κατηγορούμενο : Στην πρώτη (1η) κατηγορία - Χρηματική ποινή ύψους €400,00. Στην δεύτερη (2η) κατηγορία - Καμία ποινή λόγω του ότι τα γεγονότα από τα οποία πηγάζει η κατηγορία αυτή είναι ταυτόσημα με αυτά από τα οποία πηγάζει η πρώτη. Αναφορικά με το αίτημα του ευπαίδευτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής για την έκδοση διατάγματος αναστολής της λειτουργίας του επίδικου κέντρου αναψυχής έχω να σημειώσω τα ακόλουθα: Η πρόνοια του Νόμου δια της οποίας παρέχεται στο Δικαστήριο η εξουσία να διατάξει την αναστολή της λειτουργίας κέντρου αναψυχής είναι η ακόλουθη: Αδικήματα και ποιναί 18.-
(1). .
(2)Επιπροσθέτως προς οιανδήποτε άλλην ποινήν προβλεπομένην υπό του παρόντος άρθρου, το Δικαστήριον επί τη καταδίκη οιουδήποτε προσώπου δι' αδίκημα δυνάμει του εδαφίου
(1)του παρόντος άρθρου, δύναται κατά την κρίσιν του να διατάξη- (α) την διακοπήν της λειτουργίας του κέντρου εν σχέσει προς το οποίον διεπράχθη το αδίκημα διά τοσούτο χρονικόν διάστημα όσον το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει πρέπον· (β) την καταβολήν υπό του καταδικασθέντος προσώπου των εξόδων της δίκης. Από την ερμηνεία της πιο πάνω πρόνοιας προκύπτει σαφέστατα ότι η έκδοση διατάγματος διακοπής της λειτουργίας του κέντρου αναψυχής, εναπόκειται αποκλειστικά στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και εκδίδεται επιπρόσθετα οιασδήποτε άλλης ποινής επιβληθεί βάσει του εδαφίου 1 του άρθρου 18. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε από το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του εξουσία και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Μελέτησα εις βάθος και με προσοχή τις εισηγήσεις του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής καθώς επίσης και τα όσα ανέφερε η συνήγορος του κατηγορούμενου, στηρίζοντας την δική της θέση και εισήγηση για τη μη έκδοση του διατάγματος, και κρίνω ότι η παρούσα περίπτωση και ιδιαίτερα τα γεγονότα τα οποία βασίζονται επί των ευρημάτων του Δικαστηρίου δεν αφήνουν περιθώριο στο Δικαστήριο να ασκήσει αυτήν του την εξουσία. Λαμβάνοντας καθοδήγηση και από την απόφαση στην Ποινική Έφεση 145/2006, 23/6/2008, Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Café Cappuccino ol.v. Ltd, σημειώνω ότι θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου λόγοι οι οποίοι να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος. Στην πιο πάνω υπόθεση το πρωτόδικο Δικαστήριο αθώωσε τους κατηγορούμενους, απόφαση η οποία ανατράπηκε κατ' έφεση. Όταν το Ανώτατο Δικαστήριο άκουσε τους διαδίκους για σκοπούς επιβολής ποινής στις 23/6/2008 ανέφερε τα ακόλουθα: «Αναφορικά με το θέμα της ποινής έχουμε λάβει υπόψη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσιβλήτων και τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές. Λάβαμε επίσης υπόψη και το αίτημα της ευπαιδεύτου συνηγόρου των εφεσειόντων για έκδοση διατάγματος διακοπής της λειτουργίας του κέντρου. Αρχίζοντας από το τελευταίο, έχουμε καταλήξει ότι δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογεί την έκδοση τέτοιου διατάγματος. Έτσι, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι εναντίον του αιτήματος.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα επίβλεψης των προϊόντων που διατίθενται σε πελάτες του κέντρου, στον έλεγχο του υποστατικού για λόγους ασφάλειας και στα παράπονα που θα συνεχίσουν να υποβάλλονται από γειτονικές επιχειρήσεις της επίδικης που λειτουργούν με άδεια της αρχής του ΚΟΤ. Με όλο τον σεβασμό προς την εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής η υποβολή παραπόνων από γειτονικές επιχειρήσεις δεν δύναται να συνιστά λόγο έκδοσης τέτοιου δραστικού διατάγματος. Αναφορικά με τα προϊόντα που διατίθενται σημειώνω ότι και ανωτέρω. Ο κατηγορούμενος διαθέτει πιστοποιητικό επιχείρησης τροφίμων από τις υγειονομικές υπηρεσίες της Δημοκρατίας που δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Στο έγγραφο αυτό, Τεκμήριο 11, αναφέρεται ότι θα ακολουθήσει και επιθεώρηση από αρμόδιο λειτουργό, ως εκ τούτου καταλήγω ότι η ετοιμασία ποτών και φαγητών οιουδήποτε είδους καθώς επίσης και ο τρόπος ετοιμασίας τους, παρακολουθείται και ελέγχεται από αρμόδιο τμήμα, με αποτέλεσμα να μην τίθεται οιοσδήποτε κίνδυνος για την υγεία και ακεραιότητα των πελατών-θαμώνων του κέντρου. Αναφορικά με την ασφάλεια του υποστατικού, λαμβάνω υπόψη μου ότι ο χώρος εστίασης του κέντρου αυτού είναι υπαίθριος, σε πλατεία, και σύμφωνα με το τεκμήριο 12, η ηλεκτρική εγκατάσταση σε αυτό, εγκρίθηκε από το αρμόδιο Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων και εκδόθηκε και σχετικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 19/11/2012 με σημείωση ότι η εγκατάσταση αυτή θα επιθεωρηθεί και δοκιμαστεί πάλι σε διάστημα που να μην υπερβαίνει τα τρία χρόνια. Συνεπώς υπάρχει κατάλληλος έλεγχος από αρμόδια αρχή και της ηλεκτρικής εγκατάστασης, η οποία σημειώνεται ότι συνάδει με τις πρόνοιες των Περί Ηλεκτρισμού Κανονισμών. Περαιτέρω δεν μπορώ να αγνοήσω ότι το επίδικο κέντρο αναψυχής λειτουργεί με άδεια από τον Δήμο Λεμεσού, ο οποίος παρεχώρησε και τον χώρο αυτό στον κατηγορούμενο για να ασκήσει αυτήν την επιχείρηση, δυνάμει συμφωνίας (τεκ.13), τις πρόνοιες της οποίας επαναλαμβάνω ότι τήρησε. Συνεπακόλουθα όλων των ανωτέρω κρίνω ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου τέτοιοι λόγοι οι οποίοι να μου επιτρέπουν να ασκήσω την διακριτική εξουσία που ο σχετικός νόμος μου παρέχει, ως εκ τούτου το αίτημα του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής για έκδοση διατάγματος διακοπής της λειτουργίας του κέντρου αναψυχής απορρίπτεται. Ως ανέφερα και στην απόφαση μου ημερ.14/01/2015, τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της Κατηγορούσας Αρχής και αυτά να επιβαρύνουν τον κατηγορούμενο, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο