Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Ευάγγελος Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 19488/12, 16/2/2015

(1)του Κεφ.155). Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι κατηγορούμενοι στις 21.7.11 στον Π. Γερμασόγειας μέσα στο υποστατικό με την ονομασία C.P.F (CYPRUS POKER FEDERATION) ιδιοκτησία του 19ου κατηγορούμενου επιδίδονταν σε κυβεία δηλαδή "TEXAS HOLDEM POKER". Ο κατηγορούμενος 19 αντιμετωπίζει τη 2η και 3η κατηγορία για το αδίκημα της διατήρησης οίκου κυβείας κατά παράβαση του Περί Κυβείας Νόμου, Κεφ. 151 και για το αδίκημα της κατοχής μηχανών τυχερού παιγνιδιού κατά παράβαση του Περί Μηχανών Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμου 32

(1)/96. . Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας κατηγορείται ότι κατά τον πιο πάνω αναφερόμενο χρόνο ενώ ήταν ο υπεύθυνος του υποστατικού με την ονομασία C.P.F (CYPRUS POKER FEDERATION) διατηρούσε το εν λόγω υποστατικό σαν οίκο κυβείας. Ενώ σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 3ης κατηγορίας κατηγορείται ότι είχε στην κατοχή του μηχανή τυχερού παιγνιδιού δηλαδή μία πλήρη συναρμολογημένη ρουλέτα. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο συνήγορος των κατηγορουμένων 3,7,12,15 και 19 εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση σύμφωνα με το Άρθρο 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι δεν θα πρέπει να κληθούν σε απολογία . Ήταν η θέση του συνηγόρου της υπεράσπισης ότι με την προσκομισθείσα μαρτυρία δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων, ενώ, αντίθετη ήταν η θέση του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ο οποίος εισηγήθηκε ότι με βάσει την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία οι κατηγορούμενοι πρέπει να κληθούν να προβάλουν την υπεράσπιση τους. Η απαλλαγή κατηγορούμενου στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει την καταδίκη του κατηγορούμενου σε αυτή. [Βλέπε Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen´s Bench Division of the High Court of England issued in 1962 -

(1962)1 All E. R. 448]. H κλήση κατηγορούμενου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως η κλήση του σε υπεράσπιση. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας [βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133]. Στο στάδιο που γίνεται η υποβολή, το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν προβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής. Και εδώ έγκειται η σημασία της Πρακτικής του 1962, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9 και κρίθηκε ότι ενσωματώνει τις αρχές που εφαρμόζονται επί του θέματος. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση στο στάδιο αυτό έχει αντικειμενικό έρεισμα και πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση, το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αφού το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου Δικαστηρίου δηλαδή, υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε βάθος θεώρηση της υπόθεσης, αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού Δικαστηρίου [βλ. Αzinas and another v. Police, (πιο πάνω)]. Ως προς το βαθμό απόδειξης που πρέπει να αποδειχθεί στο στάδιο αυτό, σχετική είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας v. Ευστάθιου Θεοδώρου

(2002)2 ΑΑΔ 9. Βοηθητική επίσης για το ζήτημα που εξετάζεται είναι η υπόθεση The Police v. Kallenos

(1980)1 JSC 145. Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη,

(1993)2 Α.Α.Δ. 82, σελ. 86-87 αναφέρθηκε πως: "Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορούμενου εις το στάδιο που κλείνει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση στο Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας". Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Στην παρούσα υπόθεση η κατηγορούσα αρχή κάλεσε έξι μάρτυρες κατηγορίας. Ο ΜΚ1 είναι ο αστυφύλακας 2061 ο οποίος ανέφερε ότι με υπόδειξη του Λοχία 1302 μετέβηκε στο επίδικο υποστατικό και έλαβε διάφορες φωτογραφίες από τραπέζια, μία ρουλέτα και αριθμό από φίσιες. Ακολούθως στο αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας φωτογράφησε αριθμό από φίσιες που φέρουν την επιγραφή Roulette, μία ρουλέτα με μπίλια , τραπουλόχαρτα και αριθμό από φίσιες που φέρουν την επιγραφή CYPRUS POKER FEDERATION. Κατάθεσε στο δικαστήριο τις αναφερόμενες φωτογραφίες σε δέσμη ως τεκμήριο 2. Οι υπόλοιποι μάρτυρες κατηγορίας πλην του ΜΚ4 είναι οι αστυφύλακες που στις 21.7.11 με οδηγίες του υπευθύνου του ΟΠΕ επέδρασαν στο επίδικο υποστατικό. Κατέθεσαν στο δικαστήριο τις σχεδόν πανομοιότυπες γραπτές καταθέσεις τους ως μέρος της κυρίως εξέτασης τους. Ανέφεραν ότι κατά την είσοδο τους στο υποστατικό με την ονομασία C.P.F (CYPRUS POKER FEDERATION) κατευθύνθηκαν προς τα διάφορα τραπέζια όπου κάθονταν οι κατηγορούμενοι και τους ζήτησαν να παραμείνουν στο μέρος. Διαπίστωσαν ότι στα τραπέζια υπήρχαν τραπουλόχαρτα και διάφορες στρογγυλές φίσιες. Ακολούθως κατηγόρησαν τους κατηγορούμενους για το αδίκημα της κυβείας ότι δηλαδή έπαιζαν TEXAS HOLDEM POKER. Σημειώνεται πως κανένας από τους μάρτυρες δεν ήταν σε θέση να περιγράψει συγκεκριμένα με ποιο τρόπο διεξάγεται το παιχνίδι TEXAS HOLDEM POKER. Ο ΜΚ4 κατά την πιο πάνω αναφερόμενη ημερομηνία βρισκόταν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγεια όπου προσήλθαν οι υπόλοιποι αστυφύλακες και του ανέφεραν ότι κατά την έρευνα του αναφερόμενου υποστατικού δυνάμει δικαστικού εντάλματος εντόπισαν 18 άτομα να επιδίδονται σε κυβεία και του παρέδωσαν τα διάφορα τεκμήρια που είχαν κατάσχει. Ανέφερε επίσης ότι στον αστυνομικό σταθμό προσήλθε ο κατηγορούμενος 19 ο οποίος όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε ότι το υποστατικό του δεν είναι καζίνο αλλά η έδρα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πόκερ TEXAS HOLDEM. Με βάση λοιπόν την προσκομισθείσα εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής μαρτυρία, την οποία δεν θεωρώ αναγκαίο να επαναλάβω στην ολότητα της και η οποία βέβαια στο στάδιο αυτό δεν θα αξιολογηθεί, θα προχωρήσω να εξετάσω την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των κατηγορουμένων. Το αδίκημα της κατηγορίας που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 3,7,9, 12 και 15 διέπεται από το άρθρο 4 του Περί Κυβείας Νόμου, Κεφ. 151 το οποίο προβλέπει τα εξής: «Πρόσωπα τα οποία επιδίδονται σε κυβεία ή συγκεντρώνονται με σκοπό να επιδοθούν σε κυβεία σε οίκο κυβείας είναι ένοχα αδικήματος βάσει του Νόμου αυτού.» Το άρθρο 2 του Κεφ. 151 αναφέρει, «επιδίδομαι σε κυβεία» με τις γραμματικές του αλλαγές και συναφείς εκφράσεις, σημαίνει παίζω, ή επιδίδομαι σε οποιοδήποτε τυχερό παιγνίδι μικτό τύχης και δεξιότητας, για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων. Το ίδιο άρθρο αναφέρει επίσης, ότι «οίκος κυβείας» περιλαμβάνει οποιοδήποτε τόπο που διατηρείται ή χρησιμοποιείται για κυβεία και τόπος θα θεωρείται ότι χρησιμοποιείται για κυβεία αν αυτός χρησιμοποιείται για κυβεία έστω και για μια μόνο περίπτωση. Στην υπό εξέταση υπόθεση δεν έχει τεθεί ότι αναβρέθηκαν χρήματα είτε στην κατοχή των κατηγορουμένων είτε τοποθετημένα πάνω στα τραπέζια γύρω από τα οποία κάθονταν οι κατηγορούμενοι κατά την είσοδο της αστυνομίας στο υποστατικό. Αλλά ούτε και έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ότι υπήρχε οποιοδήποτε χρηματικό αντάλλαγμα για το παιγνίδι που έπαιζαν οι κατηγορούμενοι ή σε σχέση με το αν οι κατηγορούμενοι θα πετύχαιναν οποιοδήποτε χρηματικό αντάλλαγμα και που τότε θα ενεργοποιείτο το μαχητό τεκμήριο του άρθρου 12

(2)του Νόμου. Το γεγονός ότι στο υποστατικό εντοπίσθηκαν φίσιες από μόνο του και απογυμνωμένο από οποιαδήποτε άλλα στοιχεία δεν κρίνεται ικανό να αποδείξει ότι υπήρχε χρηματικό αντάλλαγμα για το παιγνίδι στο οποίο επιδίδονταν οι κατηγορούμενοι. Οποιοδήποτε συμπέρασμα θα στηριζόταν σε μια εικασία ουσιαστικά, ότι δηλαδή οι φίσιες αντιστοιχούν σε χρηματικό ποσό, και κατ' επέκταση ότι οι κατηγορούμενοι έπαιζαν το αναφερόμενο παιγνίδι Texas Poker Holdem με χρήματα. Στη βάση συνεπώς των πιο πάνω και παρά το ότι στο αναφερόμενο υποστατικό ανεβρέθηκαν τραπουλόχαρτα και φίσιες δεδομένης της παντελούς έλλειψης μαρτυρίας σε σχέση με το αν υπήρχε χρηματικό αντάλλαγμα για το παιγνίδι που έπαιζαν οι κατηγορούμενοι ώστε αυτό να σημαίνει σύμφωνα με το άρθρο 2 ότι επιδίδονταν σε κυβεία κρίνω ότι, δεν υπάρχει μαρτυρία που να δικαιολογεί την κλήση τους σε απολογία στη πρώτη κατηγορία. Αντίθετα κάτω από αυτά τα δεδομένα και την μαρτυρία που έχει δοθεί η κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία θα είχε ως αποτέλεσμα αυτοί να κληθούν όχι για υπερασπίσουν τον εαυτό τους αλλά για να διορθώσουν τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Κατά συνέπεια των πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να δικαιολογεί τη κλήση του κατηγορούμενου 19 σε απολογία στη δεύτερη κατηγορία αφού προϋπόθεση για την κατηγορία αυτή ήταν να αποδειχθούν τα συστατικά στοιχεία της κυβείας. Σε σχέση με το αδίκημα της 3ης κατηγορίας αυτή βασίζεται στον Περί Μηχανών Παιγνιδιού και Μηχανών Ψυχαγωγίας Νόμο 32

(1)/96. Οι μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής κατά την ένορκη κατάθεση τους παρέλειψαν να παραθέσουν οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με τη ρουλέτα που εντοπίσθηκε στο αναφερόμενο υποστατικό. Εν πάση περιπτώσει υπογραμμίζεται ότι η ρουλέτα δεν συμπεριλαμβάνεται στη έννοια της «μηχανής τυχερού παιγνιδιού» σύμφωνα με το άρθρο 4

(2)του Νόμου στον οποίο βασίζεται η κατηγορία. Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη έχω καταλήξει ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει τεκμηριώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση που να επιβάλλεται η κλήση των κατηγορουμένων σε απολογία σε καμία από τις κατηγορίες. Η ίδια είναι η κατάληξη μου και για τον κατηγορούμενο 9 για τον οποίο η μαρτυρία δόθηκε προς απόδειξη της υπόθεσης εναντίον του στην απουσία του λόγω της μη εμφάνισης του στη διαδικασία μετά την επίδοση σε αυτόν του κατηγορητηρίου. Ως εκ τούτου οι κατηγορίες απορρίπτονται. Οι κατηγορούμενοι 3, 7. 9, 12, 15 και 19 αθωώνονται και απαλλάσσονται. (Υπ.).......... Στ. Λουκίδου Βασιλείου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Ref. kyveia cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο