ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ ν. ΚΩΣΤΑΠΠΗΣ Δ. ΘΩΜΑΣ, Αρ. Υπόθεσης: 1975/2013, 16/2/2015

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατά/ή περί την 31/12/2011 και ή σε προγενέστερο χρόνο μεταξύ Οκτωβρίου 2011 και Δεκεμβρίου 2011 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, εξέδωσε προς τον παραπονούμενο την επιταγή της ΝΕΑ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ με αρ.21413687 ημερ.31/12/2011 για το ποσό των €8.400.- η οποία επιταγή αφού εμφανίστηκε στην Τράπεζα εντός ευλόγου χρόνου από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, δεν εξοφλήθει λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, ήτοι του κατηγορούμενου, και επεστράφη με την ένδειξη Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΠΑΓΟΠΟΙΗΘΗΚΕ - ΚΑΠ και παραμένει μέχρι σήμερα ανεξόφλητη, παρόλο ότι παρήλθε περίοδος πέραν των 15 ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατά/ή περί την 31/12/2011 και ή σε προγενέστερο χρόνο μεταξύ Οκτωβρίου 2011 και Δεκεμβρίου 2011 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, εξέδωσε προς τον παραπονούμενο την επιταγή της ΝΕΑ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ με αρ.21413688 ημερ.31/12/2011 για το ποσό των €120.000.- η οποία επιταγή αφού εμφανίστηκε στην Τράπεζα εντός ευλόγου χρόνου από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, δεν εξοφλήθει λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, ήτοι του κατηγορούμενου, και επεστράφη με την ένδειξη Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΠΑΓΟΠΟΙΗΘΗΚΕ - ΚΑΠ και παραμένει μέχρι σήμερα ανεξόφλητη, παρόλο ότι παρήλθε περίοδος πέραν των 15 ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατά/ή περί την 31/12/2011 και ή σε προγενέστερο χρόνο μεταξύ Οκτωβρίου 2011 και Δεκεμβρίου 2011 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, εξέδωσε προς τον παραπονούμενο την επιταγή της ΝΕΑ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ με αρ.16055505 ημερ.07/04/2012 για το ποσό των €30.500.- η οποία επιταγή αφού εμφανίστηκε στην Τράπεζα εντός ευλόγου χρόνου από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, δεν εξοφλήθει λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, ήτοι του κατηγορούμενου, και επεστράφη με την ένδειξη Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΠΑΓΟΠΟΙΗΘΗΚΕ - ΚΑΠ και παραμένει μέχρι σήμερα ανεξόφλητη, παρόλο ότι παρήλθε περίοδος πέραν των 15 ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως. Στο σημείο αυτό και πριν υπεισέλθω στο δύσκολο ομολογουμένως έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας, θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ στην μη συμπερίληψη στις εκθέσεις αδικημάτων όλων των κατηγοριών στο κατηγορητήριο του Ν.70

(1)/08 ο οποίος τροποποίησε τον Ποινικό Κώδικα Κεφ.154 και αντικατέστησε το άρθρο 305Α. Το άρθρο 305A δηλαδή όπως ισχύει σήμερα αλλά και όπως ίσχυε κατά τον χρόνο που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Στις εκθέσεις αδικημάτων γίνεται αναφορά σε Νόμους που δεν ίσχυαν κατά τον χρόνο που μας ενδιαφέρει. Η μη αναφορά του Νόμου δεν συνεπάγεται αυτόματα την απόρριψη του κατηγορητηρίου, αφού όπως προκύπτει από την Νομολογία για να συνεπάγεται απόρριψη θα πρέπει να αποδεικνύεται παραπλάνηση ή δυσμενής επηρεασμός για τον κατηγορούμενο (βλ.Σοφοκλής Μαρκίδης v. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1999)2 ΑΑΔ 598, Π.Ε.6089, Ανδρέας Σ. Κοιλιάρης Λτδ v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 194, Π.Ε.6053). Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος δεν έθεσε το θέμα αυτό σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ούτε ισχυρίστηκε παραπλάνηση ή δυσμενή επηρεασμό του. Έχοντας δε υπόψη ότι στις εκθέσεις αδικημάτων γίνεται αναφορά στο άρθρο 305Α, οι λεπτομέρειες αδικημάτων των κατηγοριών συνάδουν με το άρθρο 305Α

(1)όπως αυτό αντικαταστάθηκε με τον πιο πάνω Νόμο, ο κατηγορούμενος εκδίκασε την υπόθεση του και υπεράσπισε εαυτόν γνωρίζοντας επακριβώς τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ή και ότι τα αδικήματα είναι αυτά του άρθρου 305A

(1), ενώ περαιτέρω από πουθενά δεν φαίνεται να παραπλανήθηκε ή να έχει επηρεαστεί δυσμενώς κατά την προβολή της υπεράσπισης του, κρίνω ότι δεν θα πρέπει να με απασχολήσει περαιτέρω θέμα ακυρότητας του κατηγορητηρίου για τον πιο πάνω λόγο. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο

(2)μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου και κάλεσε ένα

(1)μάρτυρα για την υπεράσπιση του. Περαιτέρω κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου 30 τεκμήρια και έγιναν παραδεκτά γεγονότα. Τα παραδεκτά γεγονότα ήταν τα εξής:

1. Ο κατηγορούμενος έκδωσε και υπέγραψε επ'ονόματι του παραπονούμενου την επιταγή με αρ.21413688 της ΝΕΑΣ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ, για το ποσό των €120.000.- πληρωτέα στις 31/12/11, η οποία όταν κατατέθηκε στις 27/03/12 επιστράφηκε πίσω στις 28/03/12 με την ένδειξη «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ».
2. Ο κατηγορούμενος έκδωσε και υπέγραψε επ'ονόματι του παραπονούμενου την επιταγή με αρ.21413687 της ΝΕΑΣ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ, για το ποσό των €8.400.- πληρωτέα στις 31/12/11, η οποία κατατέθηκε στις 27/03/12 και επιστράφηκε στις 28/03/12 με την ένδειξη «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». Οι δύο αυτές επιταγές έχουν ως αριθμό λογαριασμού τον ακόλουθο αριθμό: 10057-40-02059-
4. Ο κατηγορούμενος έκδωσε και υπέγραψε επ'ονόματι του παραπονούμενου την επιταγή με αρ.16055505 της ΝΕΑΣ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ, ημερομηνίας 07/04/12 για το ποσό των €30.500.-, η οποία κατατέθηκε στις 03/07/12 και επιστράφηκε πίσω στις 04/07/12 με την ένδειξη «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». Ο λογαριασμός της εν λόγω επιταγής είναι 10057-40-02063-
6. Και οι τρείς πιο πάνω επιταγές που έχουν αναφερθεί, έχουν εκδοθεί σε προγενέστερη ημερομηνία από την ημερομηνία που ήταν πληρωτέες.
7. Και οι τρείς πιο πάνω επιταγές φαίνεται στο σώμα και των τριών επιταγών ότι ήταν μόνο για κατάθεση, υπό την έννοια ότι ήταν διγραμμισμένες από τον εκδότη των επιταγών.
8. Από το ποσό του δανείου που φαίνεται στην παράγραφο 15 της γραπτής δήλωσης του κατηγορούμενου, το ποσό των €152.950 έχει πληρωθεί στην εταιρεία Todrito Ltd η οποία εταιρεία ήταν ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος που αγοράστηκε και το υπόλοιπο δηλαδή η διαφορά μέχρι της €171.000.- κρατείται προς όφελος του κ.Θωμά Παντίσκου και θα πληρωθεί στην Todrito Ltd με την ολοκλήρωση της πολυκατοικίας. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών σημειώνω έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη, δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων οι συνήγοροι έχουν αναφέρει. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων και τα παραδεκτά γεγονότα έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης ή για σκοπούς εξέτασης του κατά πόσο έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). ΜΚ1 Σταυρούλα Σολομώντος Εργάζεται στην Περιφερειακή ΣΠΕ Λευκωσίας Λτδ, πρώην ΣΠΕ Γερίου και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Η μάρτυρας απάντησε ευθέως ότι γνώριζε εις τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν με βάση τα καθήκοντα της και τα στοιχεία που είχε στην κατοχή εν σχέση με τους επίδικους λογαριασμούς και επιταγές. Δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον και το Δικαστήριο δεν έχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για αξιόπιστη μάρτυρα. Κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι την περίοδο 2011-2012 ήταν υπεύθυνη των τρεχούμενων λογαριασμών. Η επιταγή τεκμήριο 1 είναι της ΣΠΕ Γερίου και εκδότης είναι ο κατηγορούμενος. Σύμφωνα με το δείγμα υπογραφής που έχει στα χέρια της την έχει υπογράψει ο ίδιος. Ο λογαριασμός που αφορά η εν λόγω επιταγή (βλ.τεκμ.4 & 5) έχει παγοποιηθεί στις 25/02/11, κάτι για το οποίο ο κατηγορούμενος ειδοποιήθηκε τόσο γραπτώς όσο και προφορικά και μετά την ημερομηνία αυτή δεν ενημερώνεται ο λογαριασμός για οιεσδήποτε επιταγές παρουσιάζονται. Όταν οι επιταγές τεκμήρια 1 και 2 παρουσιάστηκαν στη ΣΠΕ Γερίου επιστράφηκαν πίσω με τη δικαιολογία ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ και δεν μπορούσαν να πληρωθούν. Έχουν σφραγιστεί σχετικά με τις σφραγίδες που φαίνονται στο πάνω δεξιό μέρος των επιταγών και έχουν μονογραφεί με ημερομηνία 28/03/
9. Η παγοποίηση του λογαριασμού λόγω ΚΑΠ σημαίνει ότι έχουν επιστραφεί επιταγές του συγκεκριμένου λογαριασμού πίσω, τρείς επιταγές ή μία των €2000.- και έχει περάσει περίοδος των 15 ημερών από την παρουσίαση τους, οπότε οι συγκεκριμένες επιταγές μπαίνουν σε ένα κατάλογο και ο πελάτης δεν έχει πλέον δικαίωμα να εκδώσει άλλες επιταγές. Και ο συγκεκριμένος λογαριασμός παγοποιείται. Αναφορικά με την επιταγή τεκμήριο 3, αυτή έχει επιστραφεί στις 04/07/12 επειδή ο λογαριασμός παγοποιήθηκε και είναι στο ΚΑΠ. Ο λογαριασμός που αφορά την επιταγή αυτή παγοποιήθηκε επίσης στις 25/02/
10. Όταν ο πελάτης τους μπει στο ΚΑΠ αυτό αφορά όλους του τους τρεχούμενους λογαριασμούς που διατηρεί σε όλες τις τράπεζες παγκυπρίως. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι οι δύο λογαριασμοί που αφορούν οι επίδικες επιταγές είναι τρεχούμενοι χωρίς όριο δηλαδή χωρίς πιστωτική διευκόλυνση. Για να πληρωθεί κάποια επιταγή θα έπρεπε να υπήρχαν καταθέσεις ανάλογου ποσού. Ανέφερε ότι δεν έχει δοθεί όριο στον κατηγορούμενο για όλους του τους τρεχούμενους λογαριασμούς €300.000.- και αυτό που συνέβαινε είναι ότι του είχε δοθεί το δικαίωμα των 72 ωρών δηλαδή μετά την παρουσίαση των επιταγών ο κατηγορούμενος είχε το δικαίωμα να τις πληρώσει μετά από 72 ώρες. Οπότε αν παρουσιάζονταν επιταγές για πληρωμή, μέσα στο περιθώριο των 72 ωρών ο λογαριασμός θα παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο αλλά χωρίς να υπάρχει οιαδήποτε πιστωτική διευκόλυνση στον πελάτη τους. Οι δύο λογαριασμοί που αφορούν οι επίδικες επιταγές πρέπει να λειτουργούσαν με παρόμοιο τρόπο και φαίνεται να υπήρχε μια διαδικασία κάλυψης μεταξύ τους δηλαδή μεταφοράς ποσού από τον ένα στον άλλο. Σε ότι αφορά τον λογαριασμό 4002059-7 (τεκμ.4 & 5) όμως δεν είναι σε θέση να πει αν τον Μάιο του 2010 υπήρχε κάποια συμφωνία με τον κατηγορούμενο για πιστωτική διευκόλυνση γιατί δεν ήταν υπεύθυνη του λογαριασμού. Όλες οι επιταγές που παρουσιάζονται στο τεκμήριο 7 έχουν πληρωθεί και δικαιούχος αυτών είναι ο παραπονούμενος. Στις καταστάσεις λογαριασμού που αποστέλλονταν στον κατηγορούμενο σε ότι αφορά τους δύο λογαριασμούς για την περίοδο 01/10/11-01/09/12 (λογ.αρ.4002059-7) και για την περίοδο 01/03/11-01/11/12 (λογ.4002063-9), αναγράφεται πάνω από την τράπεζα ότι δεν υπάρχει κίνηση τις περιόδους αυτές (βλ. τεκμ.8 & 9). Η τράπεζα έχει το δικαίωμα μονομερώς να διακόψει οποιαδήποτε πιστωτική διευκόλυνση που παρέχει σε συγκεκριμένο πελάτη της. ΜΚ2 Παντελής Χριστοφή-παραπονούμενος Η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή. Η όλη παρουσία του ενώπιον του Δικαστηρίου και οι απαντήσεις του δεν έπεισαν το Δικαστήριο, το οποίο θεωρεί ότι ο μάρτυρας δεν ήταν ειλικρινής και δεν παρουσίασε καθαρές θέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά αντίθετα με την μαρτυρία του άφησε σκιές σε διάφορα θέματα με αποτέλεσμα η αξιοπιστία του και γενικότερα η εκδοχή του να πληγεί. Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο κρίνει ότι τα όσα ανέφερε δεν αντέχουν στη βάσανο της λογικής, εκ της μαρτυρίας του δε έχουν προκύψει αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με συγκεκριμένα ουσιώδη θέματα και πτυχές της υπόθεσης. Πιο συγκεκριμένα: (Α)

(1)Ήταν θέση του μάρτυρα ότι ο ίδιος μαζί με τον κατηγορούμενο και τους Κώστα Μαυρομάτη και Νίκο Κουδουνά συνεργάστηκαν επιχειρηματικά στον τομέα αγοραπωλησίας ακινήτων. Μετά την γνωριμία τους έγινε αποδεκτή πρόταση του κατηγορούμενου να συστήσουν εταιρεία η οποία θα ασχολείται με την αγοραπωλησία ακινήτων. Ο κατηγορούμενος θα ήταν το πρόσωπο που θα μεσολαβούσε ούτως ώστε η εταιρεία να αγοράζει και να πωλεί ακίνητα με σκοπό το κέρδος και θα χειριζόταν όλες τις πράξεις. Η εταιρεία που συστάθηκε τον Ιούλιο του 2007 ήταν η LEXTEAM HOLDINGS LTD (στο εξής η LEXTEAM) στην οποία αρχικά ο κατηγορούμενος ήταν μέτοχος και διευθυντής αλλά εν συνεχεία τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 2007 αποχώρησε από την εταιρεία. Έχει προβεί σε δάνεια με παρότρυνση του κατηγορούμενου, τα χρήματα των οποίων δόθηκαν στον κατηγορούμενο, ενώ περαιτέρω έδωσε στον κατηγορούμενο ποσό €240.000.- (Λ.Κ.140.000) από προσωπικά του χρήματα, με την συμφωνία να αποπληρώνει τα δάνεια και να μοιράζονται τα κέρδη με τις πράξεις που θα έκανε. Περί τα μέσα Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου του 2011 ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του πληρώσει τα χρήματα που του όφειλε, χρήματα που είχε εισπράξει από αγοραπωλησίες που έκανε με χρήματα που του είχε δώσει προς το σκοπό αυτό. Μετά δε από αρκετές οχλήσεις και αφού ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι είχε εισπράξει τα χρήματα τον κάλεσε τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου του 2011 στο γραφείο του, όπου είχε έτοιμες τις τρείς επίδικες επιταγές. Το ποσό των €120.000 (τεκμ.2) αφορούσε το υπόλοιπο του κεφαλαίου για το ποσό των €240.000.- (Λ.Κ.140.000.-) που του έδωσε σε μετρητά (βλ.παραγρ.5(α) γραπτής κατάθεσης τεκμ.10), το ποσό €8.400.- (τεκμ.1) αφορούσε τόκους επί του εν λόγω ποσού που ο ίδιος ο κατηγορούμενος υπολόγισε και €30.500.- (τεκμ.3) το κέρδος από τις αγοραπωλησίες που έγιναν. Ο κατηγορούμενος εκτός από την υποχρέωση να πληρώσει τις επιταγές τις οποίες οφείλει, έχει υποχρέωση επίσης να πληρώσει και όλα τα δάνεια που έχουν συνάψει. Ας σημειωθεί εδώ ότι ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος αρχικά πλήρωνε τα δάνεια αλλά μετά σταμάτησε.

(2)Το Δικαστήριο έχοντας υπόψη τα πιο πάνω θεωρεί κατ' αρχήν ότι η θέση του μάρτυρα περί συνέχισης από πλευράς του κατηγορούμενου της υποχρέωσης αποπληρωμής των δανείων που σύνηψε ο ίδιος προσωπικά αλλά περαιτέρω και οι λοιποί εμπλεκόμενοι, ακόμη και μετά την λήξη ουσιαστικά της συνεργασίας και η επίκληση γενικά και αόριστα μιας συμφωνίας μεταξύ τους δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής. Ο κατηγορούμενος αποχώρησε από την εταιρεία σχεδόν αμέσως μετά την σύσταση της, και συγκεκριμένα δύο-τρείς μήνες περίπου μετά, χωρίς να έχει δοθεί καμία μαρτυρία για οποιαδήποτε σχέση του με την εταιρεία μετά την αποχώρηση του. Κρίνω συνεπώς ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως υπόβαθρο και καμία λογική στην ανάληψη της υποχρέωσης αποπληρωμής των δανείων που έγιναν για σκοπούς αγοραπωλησιών ακινήτων με σκοπό το κέρδος από τους εμπλεκόμενους προσωπικά, όταν μάλιστα ο κατηγορούμενος δεν προκύπτει να είχε κάποιο συμφέρον από την εταιρεία μετά την αποχώρηση του, δεν θα του μεταβιβάζονταν οιεσδήποτε μετοχές μετά την αποπληρωμή των δανείων και η εταιρεία ανήκε σε τρίτους. Γιατί ο κατηγορούμενος να αναλάβει να πληρώσει τα προσωπικά δάνεια των άλλων εμπλεκομένων, που συνέχιζαν να είναι μέτοχοι της εταιρείας στην οποία ανήκαν τα ακίνητα, όταν τα δάνεια αυτά έγιναν ακριβώς για αγορές των ακινήτων αυτών, δεν έχει διευκρινιστεί από την κατηγορούσα αρχή. Η Υπεράσπιση σημειώνω αμφισβήτησε την υποχρέωση αυτή του κατηγορούμενου και κρίνω ότι ο μάρτυρας κάθε άλλο παρά πειστικές απαντήσεις έχει δώσει επί του θέματος. Αντίθετα όσα ανέφερε έχουν δημιουργήσει αμφιβολίες στο Δικαστήριο αναφορικά με το αντάλλαγμα του κατηγορούμενου για την ανάληψη της υποχρέωσης αυτής, και κατ' επέκταση για τις πληρωμές που γίνονταν κατά τους ουσιώδεις χρόνους από τον κατηγορούμενο προς τον παραπονούμενο και τους άλλους εμπλεκόμενους και τι ακριβώς αυτές αφορούσαν.

(3)i. Με το ίδιο σκεπτικό πιο πάνω αναφέρω έχουν προκύψει αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου και για την θέση του μάρτυρα περί ανάληψης υποχρέωσης επιστροφής από τον κατηγορούμενο προς τον παραπονούμενο του ποσού που του εδόθη προκειμένου η εταιρεία LEXTEAM να προβαίνει σε αγοραπωλησίες ακινήτων με σκοπό το κέρδος. Εάν τα χρήματα αυτά επενδύθηκαν ουσιαστικά στην εταιρεία για σκοπούς αγοραπωλησιών ακινήτων με σκοπό το κέρδος, που εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει μαρτυρία ότι χρησιμοποιήθηκαν για κάτι άλλο ή ότι για παράδειγμα ο κατηγορούμενος επωφελήθηκε προσωπικά από τα χρήματα αυτά, ο παραπονούμενος συνέχισε να είναι ένας εκ των μετόχων της εταιρείας, και εφόσον ο μάρτυρας ουδέποτε ανέφερε ότι δάνεισε τον κατηγορούμενο οποιοδήποτε ποσό με συμφωνία για επιστροφή του (σε αντίθεση με την θέση που προβάλλεται με την τελική αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου του παραπονούμενου, η οποία ευρίσκεται με σεβασμό λέω σε πλήρη διάσταση με την μαρτυρία που η δική του πλευρά έχει παρουσιάσει), τότε γιατί να του επιστραφούν τα χρήματα από τον κατηγορούμενο και με ποιο αντάλλαγμα, έχοντας υπόψη και όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω, δεν έχει εξηγηθεί επαρκώς στο Δικαστήριο. ii. Ας σημειωθεί εδώ ότι ο μάρτυρας μέσα από μια προσπάθεια κρίνω αποφυγής στο να δώσει εξηγήσεις για το θέμα αυτό, αφήνοντας σοβαρό κενό και σκιές στη μαρτυρία του, προέβαλε την θέση ουσιαστικά ότι έδωσε το ποσό των €240.000.- από προσωπικά του χρήματα για να γίνονται μέσω της LEXTEAM αγοραπωλησίες ακινήτων με σκοπό το κέρδος, και όπως αντιλαμβάνεται το Δικαστήριο χρήματα έδωσαν και οι άλλοι 2 εμπλεκόμενοι Κουδουνάς και Μαυρομμάτης, με συμφωνία να μοιράζονται το κέρδος οι εμπλεκόμενοι και ο κατηγορούμενος να αποπληρώνει τα δάνεια. Χωρίς όμως να αναφερθεί σε οποιαδήποτε συμφωνία επιστροφής του ποσού των €240.000.-, στους όρους μιας τέτοιας συμφωνίας κλπ, ανέφερε γενικά ότι ο κατηγορούμενος του επέστρεψε €120.000.- σταδιακά και όταν κάλεσε τον κατηγορούμενο περί τα μέσα Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου του 2011 «να του πληρώσει τα χρήματα που του όφειλε, χρήματα που είχε εισπράξει από αγοραπωλησίες ακινήτων που έκανε με χρήματα που του είχε δώσει προς το σκοπό αυτό», ακολούθησε συνάντηση και ο κατηγορούμενος είχε έτοιμες τις 3 επίδικες επιταγές, εκ των οποίων η μια αφορούσε το υπόλοιπο του εν λόγω ποσού των €240.000 δηλαδή €120.000 και μια δεύτερη τους τόκους επί του εν λόγω ποσού για το 2011. Ο παραπονούμενος κάλεσε τον κατηγορούμενο δηλαδή να του καταβάλει κέρδη από αγοραπωλησίες και ο κατηγορούμενος του κατέβαλε μεν τα κέρδη με την επιταγή τεκμ.3 αλλά του έδωσε επιπλέον και τις εν λόγω δύο επιταγές τεκμ.1 και 2. Δεν έχει τεθεί κανένα υπόβαθρο θεωρώ από πού πηγάζει η υποχρέωση του κατηγορούμενου να πληρώσει €240.000.- όταν επαναλαμβάνω δεν υπήρξε κανένας ισχυρισμός ότι το ποσό αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε για τον σκοπό που εδόθη δηλαδή για αγορά ακινήτων, και εν κατακλείδι το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν υπήρχε και καμία λογική έχοντας υπόψη όλα τα δεδομένα για να πληρωθεί το ποσό αυτό. iii. Καταληκτικά κρίνω ότι ο μάρτυρας δεν έδωσε οιεσδήποτε πειστικές εξηγήσεις για το θέμα αυτό, με αποτέλεσμα να αφήσει σοβαρό κενό και σκιές στη μαρτυρία του. Συνεπώς μετέωρο κρίνω παραμένει και το θέμα της αντιπαροχής σε ότι αφορά τις επίδικες επιταγές, για το οποίο έχουν δημιουργηθεί στο Δικαστήριο σημειώνεται σοβαρές αμφιβολίες (Ποινική Έφεση Αρ. 129/2011, ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ν. ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΦΟΥΡΝΙΔΟΥ ημερ. 18 Δεκεμβρίου 2012).

(4)Επιπλέον όμως εδώ και πέραν των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί ότι αμφιβολίες στο Δικαστήριο υπάρχουν πιο συγκεκριμένα για το αντάλλαγμα της επιταγής τεκμ.3, η οποία σύμφωνα με τον μάρτυρα αφορούσε κέρδη από αγοραπωλησίες, και για επιπρόσθετο λόγο. Δεν έχει παρουσιαστεί από τον μάρτυρα έστω μια κατεύθυνση από που προήλθε το κέρδος αυτό και δεν αποδέχομαι την γενική, αόριστη και χωρίς λογική θέση ότι ο κατηγορούμενος απλά εξέδωσε μια επιταγή €30.500.- για κέρδος από αγοραπωλησίες που παραδέχτηκε ότι έγιναν. Ο κατηγορούμενος εξέδωσε μια επιταγή και ο μάρτυρας δεν ενδιαφέρθηκε ούτε ρώτησε τον κατηγορούμενο οτιδήποτε για το θέμα αυτό, δεν του ζήτησε στοιχεία για το ποια είναι τα ακίνητα που πωλήθηκαν και από πού στο τέλος της ημέρας προέκυψε το κέρδος αυτό. Ενώ περαιτέρω την ίδια στιγμή που έγινε αυτό δηλαδή Οκτώβριο - Νοέμβριο του 2011 σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο κατηγορούμενος δεν είχε καμία σχέση με την εταιρεία και τα ακίνητα της αφού αποχώρησε 4 ολόκληρα χρόνια προηγουμένως από την εταιρεία (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο 2007) και οι μόνοι που θα μπορούσαν να έχουν σχέση με την εταιρεία, τα ακίνητα της και τα κέρδη της ήταν ο ίδιος ο παραπονούμενος καθώς επίσης οι αναφερόμενοι Κουδουνάς και Μαυρομμάτης. Η θέση του παραπονούμενου σαφώς και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. (Β) Πέραν όμως των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω, αμφιβολίες σημειώνεται αναφορικά με την αξιοπιστία της όλης εκδοχής του παραπονούμενου προκύπτουν και από τα εξής. i. Το Δικαστήριο δεν θεωρεί καθόλου λογικό ο παραπονούμενος να έδινε στον κατηγορούμενο χρήματα εν λευκώ, είτε προσωπικά είτε μέσω δανείων, όταν μάλιστα μιλούμε για αρκετές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς αγοράζετο, τι πράξεις γίνονταν, και τι κέρδος υπήρχε. Παρεμβάλλω εδώ ότι ο παραπονούμενος στην μόνη αγοραπωλησία που αναφέρθηκε και που υπήρξε κέρδος ήταν η κατοικία στην Έγκωμη, αλλά ολόκληρο το ποσό δόθηκε για τα δάνεια που αφορούσαν την εταιρεία στην Τράπεζα Κύπρου. Δεν αναφέρθηκε άλλη συγκεκριμένη αγοραπωλησία με κέρδος για τους εμπλεκόμενους και το μόνο άλλο κέρδος που αναφέρθηκε χωρίς κανένα υπόβαθρο ήταν η επιταγή τεκμ.3 για την οποία ισχύουν όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω. Όμως εδώ έχει σημασία να αναφερθεί για την επιταγή τεκμ.3, ότι ο παραπονούμενος έδωσε σε κάθε περίπτωση με την μαρτυρία του την εικόνα στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος ενέργησε μόνος του, χωρίς διαβούλευση μαζί τους, και απλά αναγνώρισε και τους είπε ότι υπήρχε κέρδος και τους πλήρωσε, χωρίς ο ίδιος ο παραπονούμενος να γνωρίζει αν το ποσό που τους πλήρωσε ανταποκρίνετο στο πραγματικό κέρδος που είχε να λαμβάνει. Ας σημειωθεί εδώ ότι ο μάρτυρας δεν ξεκαθάρισε ποτέ στο Δικαστήριο αν έλαβε από τον κατηγορούμενο άλλο ποσό εν σχέση με κέρδη από τις αγοραπωλησίες ακινήτων, ποιες ήταν ακριβώς οι αγοραπωλησίες αυτές, και γενικότερα δεν έδωσε κανένα στοιχείο για το θέμα αυτό. ii. Και βεβαίως αυτά σημειώνω παρόλο που επαναλαμβάνεται ο κατηγορούμενος δύο-τρείς μήνες μετά την σύσταση της εταιρείας και 4 ολόκληρα χρόνια πριν την έκδοση της επιταγής τεκμ.3, αποχώρησε από την εταιρεία και δεν ήταν διευθυντής της, οπότε δεν μπορούσε ούτε να εκπροσωπεί ή να δεσμεύει την εταιρεία, κάτι που μπορούσε όμως να πράξει ο αναφερόμενος Μαυρομάτης (βλ.τεκμ.24) με τον οποίο ο μάρτυρας είχε στενή φιλική σχέση. Εν πάση περιπτώσει ο μάρτυρας, ο οποίος ας σημειωθεί δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο για οποιαδήποτε πράξη με ακίνητο από το οποίο να προκύψει κέρδος, δεν έπεισε το Δικαστήριο με τα λεγόμενα του, τα οποία επαναλαμβάνεται δεν αντέχουν ούτε στη βάσανο της λογικής. Με όσα ανέφερε ο μάρτυρας το Δικαστήριο κρίνει ότι άφησε σκιές σε πολύ ουσιώδη θέματα και μεταξύ αυτών και για το τι ακριβώς αφορούσε η επιταγή τεκμ.3 την οποία ο ίδιος απέδωσε ακριβώς σε κέρδη από αγοραπωλησίες ακινήτων. iii. Περαιτέρω, όσα ανέφερε ο μάρτυρας περί της αποχώρησης του κατηγορούμενου από την εταιρεία δεν αντέχουν στη βάσανο της λογικής. Πως είναι δυνατόν ο κατηγορούμενος να προτείνει την σύσταση εταιρείας, τον Ιούλιο του 2007 να συστήνεται η εταιρεία, να είναι ο διαχειριστής της όλης κατάστασης, να παροτρύνει τον παραπονούμενο και τους άλλους να συνάψουν δάνεια για να γίνουν αγοραπωλησίες και τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 2007 δηλ. 2-3 μήνες περίπου μετά να αποχωρεί, λέγοντας απλά ότι λόγω των δανείων που είχε προσωπικά αλλά και μέσω εταιρειών του αυτό θα δημιουργούσε πρόβλημα στην εταιρεία. Ο κατηγορούμενος δεν υπήρχε λόγος να εμπλακεί εξ' αρχής στην εταιρεία με τα δεδομένα αυτά αλλά εν πάση περιπτώσει ο μάρτυρας δεν εξήγησε ποτέ τι είδους πρόβλημα θα δημιουργούσε ο κατηγορούμενος στην εταιρεία. Εν πάση περιπτώσει ο μάρτυρας δεν έπεισε με τα λεγόμενα του το Δικαστήριο αναφορικά με το λόγο που οδήγησε στην αποχώρηση του κατηγορούμενου από την εταιρεία αφού όσα ανέφερε δεν έχουν συνοχή και δεν αντέχουν στη βάσανο της λογικής. Γ. Αναμφίβολα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω και οι σοβαρές αμφιβολίες που έχουν προκύψει στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με το τι αφορούσαν τελικά οι επίδικες επιταγές, έχουν άμεση σχέση με το θέμα της εξόφλησης των επίδικων επιταγών που αποτέλεσε θα έλεγα την βασικότερη θέση της Υπεράσπισης. Όλες οι πληρωμές που γίνονταν από τον κατηγορούμενο προς τον παραπονούμενο, ασχέτως αν ήταν με επιταγές ή με καταθέσεις σε λογαριασμούς, αφορούσαν κατά την Υπεράσπιση την εξόφληση των δανείων που έγιναν από τον παραπονούμενο στον κατηγορούμενο με πολύ ψηλό επιτόκιο με αποτέλεσμα μέσα από τις πληρωμές αυτές οι επίδικες επιταγές να εξοφληθούν πριν από την ημερομηνία πληρωμής τους και το Δικαστήριο καταληκτικά αναφέρει ότι ενόψει των ανωτέρω δεν έχει πεισθεί από τον παραπονούμενο ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δ. i. Όμως εδώ το Δικαστήριο θεωρεί κατάλληλο σημείο για να λεχθεί και το εξής, κάτι που κατά την κρίση του Δικαστηρίου επιβεβαιώνει την κατάληξη του περί σοβαρών αμφιβολιών για την όλη εκδοχή του παραπονούμενου. Η πλευρά της κατηγορούσας αρχής δεν έχει αμφισβητήσει ποτέ ότι ο παραπονούμενος έλαβε τα χρήματα που αναφέρονται στα τεκμήρια 27 & 28, όπως επίσης τις επιταγές που εμφαίνονται στο τεκμήριο 7, που εκ της μαρτυρίας προκύπτει ότι κάποιες αφορούν πληρωμές που συμπεριλαμβάνονται στο τεκμ.

1. Ας σημειωθεί δε ότι το τεκμ.27 αφορά πληρωμές στον παραπονούμενο την περίοδο από 31/07/07 μέχρι 01/02/10 και το τεκμ.28 πληρωμές από τις 05/03/10 μέχρι 27/09/11, όλες δε οι πληρωμές προς τον παραπονούμενο τις εν λόγω περιόδους με βάση τα εν λόγω τεκμήρια και κάποια μετρητά που πληρώθηκαν ως προκύπτει από την μαρτυρία ανέρχονταν σε €256.094.- (€189.994 την περίοδο 31/07/07 - 12/02/08 και €66.100.- την περίοδο 05/03/10-27/09/11). ii. Με δεδομένα τα πιο πάνω σημειώνεται ότι ο παραπονούμενος στην μαρτυρία του ανέφερε γενικά ότι ο κατηγορούμενος ανέλαβε να πληρώνει τα δάνεια που έγιναν, τα οποία πλήρωνε μέχρι ενός σημείου, και περαιτέρω ότι σταδιακά του πλήρωσε €120.000.- έναντι του ποσού που του έδωσε από προσωπικά του χρήματα με σκοπό τις αγοραπωλησίες ακινήτων με σκοπό το κέρδος. Δεν ανέφερε ποτέ όμως ο παραπονούμενος κάτι συγκεκριμένο όπως για παράδειγμα μέχρι πότε πλήρωνε ο κατηγορούμενος τα δάνεια και πόσα πλήρωσε συνολικά για τα δάνεια αυτά, αλλά ούτε και ανέφερε ποιες ήταν οι συγκεκριμένες πληρωμές που του έγιναν και πότε χρονικά έγιναν αυτές εν σχέση με το ποσό των €120.000.-. Ο παραπονούμενος σε κάθε περίπτωση δεν ανέφερε ότι έλαβε οιονδήποτε άλλο ποσό από τον κατηγορούμενο, ούτε και του εδόθη οιονδήποτε ποσό από κέρδη για οποιαδήποτε αγοραπωλησία, πέραν της επιταγής τεκμ.3 που αυτό έγινε τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου του
2. iii. Με αυτά υπόψη είναι προφανές θεωρεί το Δικαστήριο ότι οι γενικές θέσεις του παραπονούμενου σε συνάρτηση με τα ποσά που του καταβλήθηκαν πιο πάνω τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν, σαφώς και αφήνουν ένα πολύ μεγάλο κενό στην μαρτυρία του και αμφιβολίες σε βαθμό που η μαρτυρία του να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή. Εν πάση περιπτώσει αναφέρεται ότι η προβολή γενικών θέσεων από τον παραπονούμενο και η μη παροχή οιωνδήποτε εξηγήσεων ή συγκεκριμένης θέσης αναφορικά με τα τεκμήρια 27 & 28 και τα ποσά που φαίνεται ότι του πληρώθηκαν, το Δικαστήριο θεωρεί ότι έγινε στα πλαίσια μιας προσπάθειας αποφυγής της αλήθειας για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα μεταξύ του και του κατηγορούμενου. Όμως οι μη καθαρές θέσεις του δεν μπορούν να πείσουν με αποτέλεσμα η μαρτυρία του στο σύνολο της να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ε. Τέλος, σημειώνεται ότι ο ΜΚ2 δεν έπεισε το Δικαστήριο ούτε για τον χρόνο έκδοσης των επιταγών. Σύμφωνα με τον μάρτυρα οι επιταγές εκδόθηκαν και του παραδόθηκαν τέλος Οκτωβρίου του 2011 με αρχές Νοεμβρίου του
3. Όμως εκτός του ότι δεν δόθηκαν οιεσδήποτε λεπτομέρειες από τον μάρτυρα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκαν, τι ακριβώς συζητήθηκε ή λέχθηκε κατά την έκδοση των επιταγών και δεν εξηγήθηκε γιατί τέθηκαν στις επιταγές οι συγκεκριμένες ημερομηνίες πληρωμής, προκειμένου το Δικαστήριο συνδέοντας την μαρτυρία αυτή με την υπόλοιπη μαρτυρία να μην έχει αμφιβολία επί του θέματος και με δεδομένη πάντα την έντονη αμφισβήτηση από πλευράς Υπεράσπισης επί του θέματος του χρόνου έκδοσης, θεωρώ περαιτέρω ότι ακριβώς η έκδοση δεν είναι λογικό να έγινε κατά τον χρόνο που ο ΜΚ2 αναφέρει. Ο κατηγορούμενος σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή και την εικόνα που η ίδια επέλεξε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο εν σχέση με αυτόν, είναι ένας έμπειρος μεγαλοεπιχειρηματίας (όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο ΜΚ2) στο τομέα ανάπτυξης γης αφού αυτός ήταν και ο λόγος που συνεργάστηκαν μαζί του. Με αυτό υπόψη και με δεδομένη την μαρτυρία της ΜΚ1 η οποία ανέφερε ότι οι επίδικοι λογαριασμοί παγοποιήθηκαν στις 25/02/11 και μετά την εν λόγω ημερομηνία δεν υπήρξε καμία συναλλαγή / κίνηση εν σχέση με τους λογαριασμούς αυτούς, ενώ ο κατηγορούμενος ειδοποιήθηκε αμέσως μετά την παγοποίηση για το γεγονός αυτό (κάτι που επιβεβαίωσε και ο κατηγορούμενος εν πάση περιπτώσει), διερωτάται κανείς ελλείψει άλλων στοιχείων και για το τι ακριβώς ανέφερε ο κατηγορούμενος κατά την έκδοση των επιταγών, γιατί ο κατηγορούμενος οκτώ περίπου μήνες μετά που παγοποιήθηκαν οι λογαριασμοί του αλλά και τις τελευταίες συναλλαγές στους επίδικους λογαριασμούς, γνωρίζοντας ότι οι επιταγές δεν θα μπορούσαν ποτέ να εξαργυρωθούν, να εκδώσει κατά τον αναφερόμενο χρόνο τις επίδικες επιταγές που αφορούσαν μαζί ένα πολύ μεγάλο ποσό, θέτοντας μάλιστα ημερομηνία πληρωμής στις 2 εκ των επιταγών δύο μήνες περίπου μετά και στην 3η έξι μήνες μετά. Εν πάση όμως περιπτώσει θα πρόσθετα εδώ και τα εξής για το θέμα αυτό. Εάν ληφθούν υπόψη όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω για την μαρτυρία επί του θέματος των πληρωμών που γίνονταν από τον κατηγορούμενο, θα έλεγα σε συνέχεια ότι ο ΜΚ2 προφανώς ανέφερε σαν ημερομηνία έκδοσης τον Οκτώβριο - Νοέμβριο του 2011 ενώ δεν είναι έτσι τα πράγματα ακριβώς για να αντιπαρέλθει με τον τρόπο αυτό τις συνεχόμενες πληρωμές που γίνονταν προς αυτόν από τον κατηγορούμενο μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2011 (βλ.τεκμ.28), και προκειμένου να πείσει ότι για τις επίδικες επιταγές δεν πληρώθηκε κανένα ποσό. Κατηγορούμενος Α. Ερχόμενος τώρα στον κατηγορούμενο, αναφέρω ότι σε γενικές γραμμές έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Έχοντας παρακολουθήσει πολύ προσεκτικά τον μάρτυρα ενώ κατέθετε, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι είπε την αλήθεια. Με καθαρό και απλό λόγο, κοιτάζοντας προς το Δικαστήριο, απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν αμέσως, με ευθύτητα, φυσικότητα και χωρίς δισταγμό. Έδωσε πειστικές λεπτομέρειες για την εξέλιξη των πραγμάτων, τα όσα ανέφερε δε έχουν συνοχή και σε συνδυασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί αντέχουν στη βάσανο της λογικής. Εν πάση περιπτώσει δεν διέκρινα σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του προσπάθεια από πλευράς του να αποκρύψει από το Δικαστήριο την αλήθεια, ούτε και έχει κρίνω κλονιστεί η αξιοπιστία του μέσα από την αντεξέταση του καθ' όλη τη διάρκεια της οποίας παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του. Εν κατακλείδι η μαρτυρία του κατηγορούμενου γίνεται αποδεκτή πλην του σημείου που αναφέρεται στο σημείο Δ κατωτέρω. Β. Κατά την μαρτυρία του ανέφερε ότι αρχές του 2007 λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε αναγκάστηκε να προβεί σε δανεισμό διαφόρων ποσών από τον παραπονούμενο με επαυξημένους τόκους. Του αναφέρθηκε από τον παραπονούμενο ότι τα χρήματα θα προέρχονταν από δικά του κεφάλαια αλλά και από δάνεια που θα εξασφάλιζε, σε κάποια εκ των οποίων θα έπρεπε να υπογράψει σαν εγγυητής ο ίδιος και η σύζυγος του, ενώ σε κάποια θα έπρεπε να βρει ακίνητα προς αγορά σε τιμή χαμηλότερη της αξίας τους έτσι ώστε να αγοράζονται και ταυτόχρονα να υποθηκεύονται ως εξασφάλιση για το δάνειο με το μέγιστο δυνατό ποσό, αναλόγως της εκτιμηθείσας αξίας τους. Με τον τρόπο αυτό από το προίον του δανείου θα πληρωνόταν εξ'ολοκλήρου το κόστος αγοράς των εν λόγω ακινήτων και το περίσσευμα θα του δανειζόταν. Και αυτός είναι ο λόγος που συστάθηκε η εταιρεία Lexteam. Στις 19-07-07 συστάθηκε η Lexteam, με αρχικούς μετόχους τον παραπονούμενο, τον Κώστα Μαυρομμάτη, τον Νίκο Κουδουνά και τον κατηγορούμενο που κατείχαν 25% των μετοχών έκαστος. Ζήτησε να είναι και ο ίδιος μέτοχος λόγω της αυξητικής τάσης στις τιμές των ακινήτων για να δικαιούται και ο ίδιος κάποιο ποσό από τις πωλήσεις με υπεραξία. Ο ίδιος και ο Μαυρομμάτης ήταν επίσης οι διευθυντές. Στις 3-9-07 μεταβίβασε τις μετοχές και παραιτήθηκε από διευθυντής και γραμματέας αφού απειλήθηκε και από παραπονούμενο ότι αν δεν το έκανε θα έπρεπε να τους αποπληρώσει κάποια δάνεια άμεσα κάτι που δεν μπορούσε να κάνει. Του δάνεισε για την περίοδο από 30/06/07 μέχρι τις 18/07/07 ποσό €87.993.-. Επίσης του δάνεισε στις 28/02/08 €15.000.-, στις 12/03/08 €85.000 και στις 18/04/08 €20.000.-. Συνολικά του δάνεισε €207.993, με τόκο 2,5% μηνιαίως δηλαδή 30% ετησίως και δεν συμφωνήθηκε περίοδος αποπληρωμής ούτε μηνιαία δόση. Συμφώνησαν να του καταβάλλει μηνιαίως τους τόκους επί των δανεισθέντων ποσών δηλ.€2.200.- για τα δάνεια του 2007 και €3.000.- για τα δάνεια του
4. Οι πληρωμές συμφώνησαν να γίνονται με επιταγές, μετρητά και καταθέσεις σε λογαριασμούς που θα του υποδεικνύονταν. Κάθε μήνα κατέβαλλε όσα λεφτά μπορούσε, προσπαθώντας στην αρχή να πληρώνει μεγάλα ποσά για να απαλλαγεί το συντομότερο από τα δάνεια. Από τις 31/07/07 μέχρι 12/02/08 πλήρωσε έναντι του δανείου του 2007 και των τόκων ποσό €82.118,91.-. Ακολούθως κατέβαλλε μικρότερα ποσά κάθε μήνα. Μετά δε από πολλές συναντήσεις και πιέσεις που δεχόταν από τον παραπονούμενο, μέχρι το τέλος Ιανουαρίου με αρχές Φεβρουαρίου του 2010 κατάφερε να του πληρώσει συνολικά €189.994, που αφορούσε τόκους 29 μηνών των δανείων του 2007 εκ €63.000.-, μέρος του δανεισθέντος κεφαλαίου εκ €57.194 καθώς επίσης τόκους 23 μηνών για τα δάνεια του 2008 εκ €69.000.-. Δεν κατάφερε να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι του κεφαλαίου των €120.000 για τα δάνεια του
5. Οι σχετικές αποδείξεις καταθέσεων σε λογαριασμούς που του υποδείκνυε ο παραπονούμενος για το συνολικό ποσό των €189.994.- είναι το τεκμήριο
6. Τον Γενάρη του 2010 είχαν συνάντηση και ο κατηγορούμενος είπε στον παραπονούμενο ότι δεν μπορεί να πληρώνει τους ψηλούς τόκους που συνέχισαν να τον χρεώνουν και ζήτησε να ετοιμαστούν τα υπόλοιπα για να τα πληρώσει και να πάει στο καλό. Συμφώνησαν την σταδιακή πληρωμή του και όπως δοθούν μεταχρονολογημένες επιταγές πληρωτέες σε μεταγενέστερο χρόνο ως εξασφάλιση του συνολικού ποσού όπως γίνεται σε περιπτώσεις τοκογλυφίας, τις οποίες θα του επέστρεφε αν εξοφλούνταν πριν την ημερομηνία που ήταν πληρωτέες. Σε νέα συνάντηση αρχές Φεβρουαρίου 2010 συμφωνήθηκε το υπόλοιπο του δανείου του 2007 σε €30.500 και εξέδωσε συγκεκριμένη επιταγή ημερ.07/04/2012 δηλ. το τεκμ.
7. Ακολούθησε νέα συνάντηση αρχές Μαρτίου 2010 όπου συμφωνήθηκε το οφειλόμενο υπόλοιπο του δανείου του 2008 σε €120.000.-, που αφορούσε το σύνολο του δανεισθέντος κεφαλαίου, και εξεδόθησαν οι επίδικες επιταγές τεκμ.1 και 2 ως εξασφάλιση της πληρωμής μέχρι 31/12/11 τόσο του εν λόγω ποσού όσο και τόκου 7% επί του εν λόγω ποσού ως επιπρόσθετοι τόκοι για την ευκολία που του έκανε να πληρώσει το ποσό με δόσεις. Σε εκείνη την συνάντηση μετά από πολλές πιέσεις εξέδωσε επίσης μεταχρονολογημένες επιταγές (βλ.τεκμ.7) προς εξόφληση ουσιαστικά των ίδιων ποσών που εξασφάλιζαν οι επίδικες επιταγές. Επίσης στην ίδια συνάντηση έλαβε διαβεβαιώσεις ότι εάν πλήρωνε το ποσό οι επίδικες επιταγές θα του επιστρέφονταν. Τους επόμενους μήνες μέχρι και το τέλος Ιανουαρίου του 2011 συνέχισε να κάνει πληρωμές με καταθέσεις σε λογαριασμούς που του υποδείκνυε ο παραπονούμενος και τον ενημέρωνε σχετικά. Πλήρωσε μέχρι τότε €59.840.- και μέρος των πληρωμών αυτών αποτελούν και οι επιταγές του τεκμ.
8. Μετά την καταχώρηση του στο ΚΑΠ περί το τέλος Φεβρουαρίου του 2011 ενημέρωσε τον παραπονούμενο ότι δεν μπορούσε να κάνει συστηματικές πληρωμές και του ζήτησε περισσότερο χρόνο για καταβολή των ποσών. Ο παραπονούμενος επέμενε να εξεύρει τρόπους αποπληρωμής το συντομότερο αρνούμενος να του παραχωρήσει χρόνο. Στις 25/05/11 και 13/06/11 η αδελφή του πλήρωσε €2000 στον παραπονούμενο αφού ο ίδιος αδυνατούσε πλέον, πλην έκανε μόνον μια πληρωμή €260 στις 31/05/11 από την εταιρεία του Cyproperties. Από 05/03/2010 μέχρι 27/09/11 καταβλήθηκε στον παραπονούμενο ποσό €66.100.- και σχετικό είναι το τεκμήριο
9. Μετά από πολλές πιέσεις και απαίτηση του παραπονούμενου του έδωσε τα στοιχεία ενός διαμερίσματος που βρισκόταν σε πολυκατοικία που κατασκεύαζε η εταιρεία του Cyproperties με καθαρό τίτλο καθώς και τα στοιχεία του ξαδέλφου του Θωμά Παντίσκου, προκειμένου ο παραπονούμενος και ο Κουδουνάς να μεριμνήσουν ως τραπεζικοί για έγκριση δανείου στο πρόσωπο αυτό, το προιόν του οποίου θα έπαιρναν για εξόφληση του υπολοίπου του. Πράγματι το δάνειο έγινε επ'ονόματι του ρηθέντος Παντίσκου και το ποσό €171.000.- ελήφθη από τον παραπονούμενο και τον Μαυρομάτη προς εξόφληση των οφειλόμενων ποσών σε αυτούς. Ζήτησε ακολούθως επανειλημμένα την επιστροφή των επιταγών πριν καταστούν πληρωτέες, αφού το ποσό που εξασφάλιζαν είχε πληρωθεί. Παρά τις διαβεβαιώσεις όμως του παραπονούμενου ότι θα του τις επιστρέψει αυτός τις παρουσίασε στην τράπεζα. Μίλησε με τον παραπονούμενο μετά την επίδοση της ποινικής υπόθεσης για να τον ρωτήσει γιατί την καταχώρησε αφού εξοφλήθηκε και του απάντησε ότι λόγω μείωσης της αξίας των κτημάτων που ενεγράφησαν στην Lexteam δεν μπορούσαν τα ακίνητα να πωληθούν σε τιμές που να τους επέτρεπε να εξοφλήσουν τα δάνεια, οπότε μέσω της ποινικής υπόθεσης και μπροστά στον κίνδυνο να πάει φυλακή θα υποχρεωνόταν να τους ξαναπληρώσει για να μπορέσουν να εξοφλήσουν τα δάνεια τους. Οι επίδικοι λογαριασμοί ήταν κατά το άνοιγμα τους τρεχούμενοι χωρίς όριο αλλά η τράπεζα του παραχωρούσε όριο που ξεπερνούσε τις €100.
10. Οι επιταγές που παρουσιάζονταν πληρώνονταν και ο λογαριασμός λειτουργούσε πάντα με χρεωστικό υπόλοιπο. Ενώ λοιπόν η τράπεζα του παραχωρούσε αυτή την πιστωτική διευκόλυνση στους επίδικους λογαριασμούς, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση την τερμάτισε μονομερώς με αποτέλεσμα να μπει στο ΚΑΠ και να παγοποιηθούν ο λογαριασμός του. Γ. Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι δεν έχει διαφύγει του Δικαστηρίου ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ2-παραπονούμενου δεν του υποβλήθηκε η θέση ότι η εταιρεία LEXTEAM συστάθηκε ουσιαστικά για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του δανεισμού του κατηγορούμενου αλλά ούτε και η θέση ότι η αποχώρηση του κατηγορούμενου από την εταιρεία LEXTEAM έγινε κατόπιν απειλών. Δεν του υποβλήθηκαν δηλαδή θέσεις που όπως εμφαίνεται πιο πάνω προέβαλε ο κατηγορούμενος στη μαρτυρία του. Ευθέως αναφέρω ότι δεν θεωρώ ότι η παράλειψη αυτή της Υπεράσπισης είναι ικανή να ανατρέψει την κατάληξη του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία της εκδοχής του κατηγορούμενου ή να οδηγήσει σε απόρριψη της μαρτυρίας του κατηγορούμενου. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η παράλειψη της Υπεράσπισης δεν προκύπτει από την προβολή μη καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου και εν πάση περιπτώσει οι θέσεις αυτές δεν αποτελούν την ουσία του πράγματος. Ότι συστάθηκε η εταιρεία LEXTEAM τον Ιούλιο του 2007 και ότι ο κατηγορούμενος αποχώρησε 2-3 μήνες αργότερα αυτό ήταν παραδεκτό και από τις δύο πλευρές. Η ουσία της Υπεράσπισης υποβλήθηκε στον ΜΚ2 και ο τελευταίος είχε την ευκαιρία να δώσει τις απαντήσεις του προβάλλοντας τις δικές του θέσεις και αυτό είναι δεδομένο. Δ. Επίσης να αναφέρω εδώ ότι εκ της μαρτυρίας του κατηγορούμενου δεν αποδέχομαι μόνον ότι σε σχέση με τους επίδικους λογαριασμούς η ΣΠΕ Γερίου του παραχωρούσε όριο που ξεπερνούσε τις €100.000.-. Αναφορικά με τον τρόπο λειτουργίας των επίδικων λογαριασμών προτιμώ την μαρτυρία της ΜΚ1 η οποία ήταν η υπεύθυνη των λογαριασμών στην εν λόγω ΣΠΕ για τα έτη 2011 και 2012 και η οποία έδωσε επαρκείς και πειστικές λεπτομέρειες και για το θέμα αυτό του ορίου. Οι λογαριασμοί λειτουργούσαν χωρίς όριο και αυτό που συνέβαινε είναι ότι ο κατηγορούμενος είχε το δικαίωμα των 72 ωρών όπως η μάρτυρας εξήγησε το δικαίωμα αυτό κατά την μαρτυρία της. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39, Σάββα v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Νικολαίδης v. Αστυνομία

(2003)2 Α.Α.Δ. 271 και Π.Ε. 89/12 Αγαθοκλέους v. Αστυνομίας ημερ.24-07-

1. Εν πάση περιπτώσει με την εν λόγω σημείωση υπόψη κρίνω ότι η απόρριψη του μέρους αυτού της μαρτυρίας του κατηγορούμενου ουδόλως επηρεάζει την κατά τα λοιπά αξιόπιστη μαρτυρία του. Έχει δε σημασία να λεχθεί ότι και το σημείο αυτό της μαρτυρίας του κατηγορούμενου δεν αφορά την ουσία της παρούσας υπόθεσης. ΜΥ1 - Ιωάννης Καμιντζή Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ο μάρτυρας απάντησε ότι γνώριζε στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν ως εκ της θέσης του στην εταιρεία Todrito Ltd. Ως διευθυντής της εταιρείας αυτής ανέφερε ότι συνάφθηκε συμφωνία πώλησης διαμερίσματος με τον Θωμά Παντίσκο και με βάση δάνειο που έκανε ο τελευταίος έχει πληρωθεί ένα μέρος του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος. Η εταιρεία Todrito μέρος του ποσού που έλαβε και συγκεκριμένα το ποσό των €114.225.- (βλ.τεκμ.30), με οδηγίες του εργολάβου του κτιρίου που έκτιζε (όπου βρίσκεται το εν λόγω διαμέρισμα) δηλ. της εταιρείας Cyproperties το απέστειλε στον Κώστα Μαυρομάτη χωρίς η Todrito να έχει οποιαδήποτε σχέση με το πρόσωπο αυτό. Το ποσό εστάλη με οδηγίες του κατηγορούμενου, διευθυντή της Cyproperties. Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι παρά το γεγονός ότι ο μάρτυρας δεν ανέφερε συγκεκριμένα τι αφορούσε το ποσό των €114.225.-, εντούτοις από το συνδυασμό της μαρτυρίας του μαζί με την μαρτυρία του κατηγορούμενου και το τεκμ.29 που είναι απόδειξη που εξέδωσε η Cyproperties προς την Todrito «έναντι πιστοποιητικού», με ασφάλεια συνάγεται ότι το ποσό αυτό αποτελούσε μέρος της πληρωμής της Todrito προς τον εργολάβο του έργου δηλ. την Cyproperties για τις εργασίες που εκτελούσε η τελευταία. Δηλαδή μετά την λήψη του δανείου από τον Θωμά Παντίσκο και την πληρωμή μέρους του τιμήματος πώλησης του διαμερίσματος προς την Todrito, ιδιοκτήτη του διαμερίσματος, με την σειρά της η Todrito κατέβαλε ένα μέρος του ποσού που έλαβε στην Cyproperties, εργολάβο του έργου, για τις εργασίες που εκτελούσε και ακριβώς ένα μέρος του τελευταίου ποσού πληρώθηκε απευθείας από την Todrito με οδηγίες του κατηγορούμενου εκ μέρους της Cyproperties προς τον αναφερόμενο Μαυρομάτη. Είναι προφανής ο λόγος αναφέρεται που ο μάρτυρας έχει κληθεί να καταθέσει εκ μέρους της υπεράσπισης. Σαφώς με την μαρτυρία του έχει ενισχύσει στην ουσία την θέση του κατηγορούμενου περί καταβολής ποσών στον παραπονούμενο και τον Μαυρομάτη προς πλήρη εξόφληση των ποσών που τους όφειλε. Βεβαίως ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε στην μαρτυρία του σε καταβολή του συνόλου του ποσού του δανείου που ελήφθη επ'ονόματι του Θωμά Παντίσκου (βλ.παράγραφο 15 κατάθεσης κατηγορούμενου τεκμ.26), πλην όμως αυτό δεν έχει κρίνω κάποια ουσιαστική σημασία, αφού η βασική του θέση επιβεβαιώνεται. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση πιο πάνω, τα παραδεκτά γεγονότα και τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί, τα οποία βεβαίως υποστηρίζονται από αξιόπιστη μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα:
2. Ο παραπονούμενος κατά τα έτη 2007 και 2008 δάνεισε στον κατηγορούμενο συνολικό ποσό €207.993.- με τόκο 2,5% μηνιαίως δηλαδή 30% ετησίως. Έναντι του ποσού αυτού ο κατηγορούμενος κατέβαλε μέχρι το τέλος Ιανουαρίου με αρχές Φεβρουαρίου του 2010 €189.994.-. Το ποσό αυτό συγκεκριμένα αφορούσε τους τόκους 29 μηνών του δανεισμού του 2007 εκ €63.000.- καθώς επίσης μέρος του δανεισθέντος κεφαλαίου εκ €57.194.- και περαιτέρω τους τόκους 23 μηνών για τον δανεισμό του 2008 εκ €69.000.-.
3. Σε συναντήσεις που ακολούθησαν τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2010, συμφωνήθηκαν τα υπόλοιπα των δανείων και εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές ως εξής: (α) Ο κατηγορούμενος έκδωσε και υπέγραψε επ'ονόματι του παραπονούμενου την επιταγή με αρ.21413688 της ΝΕΑΣ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ, για το ποσό των €120.000.- πληρωτέα στις 31/12/11 (τεκμ.2). Η επιταγή αυτή που εκδόθηκε και παραδόθηκε στον παραπονούμενο σε συνάντηση τον Μάρτιο του 2010, αφορούσε το σύνολο του δανεισθέντος ποσού για το έτος
4. (β) Ο κατηγορούμενος έκδωσε και υπέγραψε επ'ονόματι του παραπονούμενου την επιταγή με αρ.21413687 της ΝΕΑΣ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ, για το ποσό των €8.400.- πληρωτέα στις 31/12/11 (τεκμ.1). Η επιταγή αυτή που εκδόθηκε και παραδόθηκε στον παραπονούμενο στην συνάντηση τον Μάρτιο του 2010 πιο πάνω, αφορούσε τόκο 7% επί του εν λόγω ποσού €120.000.- για το έτος
5. Οι επιταγές υπό (α) και (β) πιο πάνω έχουν ως αριθμό λογαριασμού τον ακόλουθο αριθμό: 10057-40-02059-
6. (γ) Ο κατηγορούμενος έκδωσε και υπέγραψε επ'ονόματι του παραπονούμενου την επιταγή με αρ.16055505 της ΝΕΑΣ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ, ημερομηνίας 07/04/12 για το ποσό των €30.500.- (τεκμ.3). Η επιταγή αυτή που εκδόθηκε και παραδόθηκε στον παραπονούμενο σε συνάντηση τον Φεβρουάριο του 2010, αφορούσε το υπόλοιπο του δανεισθέντος ποσού για το έτος
7. Ο λογαριασμός της εν λόγω επιταγής είναι 10057-40-02063-
9. Και οι τρείς πιο πάνω επιταγές, όπως φαίνεται και στο σώμα τους, ήταν μόνο για κατάθεση, υπό την έννοια ότι ήταν διγραμμισμένες από τον εκδότη των επιταγών.
10. Μετά την έκδοση και παράδοση των επιταγών ο κατηγορούμενος πλήρωσε συνολικά στον παραπονούμενο μέχρι 27/09/11 ποσό €66.100, ενώ μέσω πληρωμής της εταιρείας του Cyproperties προς τον Κώστα Μαυρομάτη (βλ.επιταγή τεκμ.30), εξόφλησε πλήρως κάθε οφειλή του τόσο προς τον Μαυρομάτη όσο και προς τον παραπονούμενο.
11. Μετά την εξόφληση των επιταγών ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον παραπονούμενο να του τις επιστρέψει πλην όμως παρά τις διαβεβαιώσεις που του έδωσε εντούτοις προχώρησε στην παρουσίαση τους στην τράπεζα. Συγκεκριμένα: (α) η επιταγή τεκμ.2 κατατέθηκε στις 27/03/12 προς εξαργύρωση και όταν παρουσιάστηκε στη ΝΕΑ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ επί της οποίας εκδόθηκε δεν πληρώθηκε και επιστράφηκε πίσω στις 28/03/12 με την ένδειξη «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». (β) η επιταγή τεκμ.1 κατατέθηκε στις 27/03/12 προς εξαργύρωση και όταν παρουσιάστηκε στη ΝΕΑ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ επί της οποίας εκδόθηκε δεν πληρώθηκε και επιστράφηκε στις 28/03/12 με την ένδειξη «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». (γ) η επιταγή τεκμ.3 κατατέθηκε στις 03/07/12 προς εξαργύρωση και όταν παρουσιάστηκε στη ΝΕΑ ΣΠΕ ΓΕΡΙΟΥ επί της οποίας εκδόθηκε δεν πληρώθηκε και επιστράφηκε πίσω στις 04/07/12 με την ένδειξη «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ».
12. Κατά την παρουσίαση των εν λόγω τριών επιταγών ως ανωτέρω αναφέρεται δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια για να πληρωθούν οι επιταγές.
13. Ο κατηγορούμενος μπήκε στο ΚΑΠ και οι λογαριασμοί του παγοποιήθηκαν στις 25/02/
14. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Ως έχει προαναφερθεί ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες για την έκδοση τριών επιταγών άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση του άρθρου 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Το άρθρο 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προνοεί τα ακόλουθα: « Πρόσωπο που εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία, κατά την οποία αυτή έχει καταστεί πληρωτέα, παρουσιάζεται στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε, δεν εξοφλείται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής, και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές. ». Από το λεκτικό του άρθρου 305Α

(1)πιο πάνω συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έκδοση επιταγής

(2)Η παρουσίαση της επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε

(3)Η παρουσίαση της να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα

(4)Η μη εξόφληση της επιταγής η οποία να οφείλεται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασης της

(5)Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. Εξετάζοντας τώρα αν η κατηγορούσα αρχή έχει πετύχει να αποδείξει τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, το Δικαστήριο κρίνει ότι απέτυχε να το πράξει. Αυτό γιατί ως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου έχουν μεν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων υπό 1, 2, 3 και 4 πιο πάνω αλλά όχι το πέμπτο δηλαδή η μη πληρωμή των επιταγών από τον εκδότη τους. Σε ότι αφορά το θέμα της έκδοσης των επιταγών να σημειωθεί εδώ ότι το Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο να προβεί σε τροποποίηση του κατηγορητηρίου δυνάμει του άρθρου 85

(4)του Κεφ.155 προκειμένου ο χρόνος έκδοσης που αναφέρεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων να συνάδει με την μαρτυρία που έχει γίνει αποδεκτή και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, με δεδομένη την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ελλείπει και επιπλέον συστατικό στοιχείο. Στο σημείο αυτό αναφέρεται επίσης ότι το Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο να εξετάσει κατά πόσο ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να αθωωθεί και για τους επιπρόσθετους λόγους που εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου με την αγόρευση του υπό σημεία 5 και 6 (σελίδες 30-37), επειδή δηλαδή πρώτον, στην προκειμένη δεν εφαρμόζεται το άρθρο 305Α του Κεφ.154 ως εκ του ότι προκύπτει θέμα συναλλαγής που αντίκειται σε Νόμο (τοκογλυφία - άρθρο 314Α Κεφ.154) και δεύτερον, λόγω κατάχρησης της διαδικασίας επί τη βάση του ότι οι επίδικες επιταγές έχουν πληρωθεί και ο παραπονούμενος χρησιμοποιεί τη διαδικασία καταπιέζοντας τον κατηγορούμενο προ του κινδύνου να φυλακιστεί να ξαναπληρώσει τα ποσά που αφορούν οι επιταγές. Αμφότερες οι εισηγήσεις βασίζονται βέβαια στο δεδομένο ότι η μαρτυρία του κατηγορούμενου είναι αποδεκτή. Συνεπώς από τη στιγμή που οι πιο πάνω λόγοι συνδέονται άμεσα με το ζήτημα της αξιοπιστίας του κατηγορούμενου και η αποδοχή τους ή όχι είναι άμεσα συνυφασμένη με την αποδοχή ή όχι της μαρτυρίας του κατηγορούμενου, θεωρώ ότι τυχόν ανατροπή της κατάληξης του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία του κατηγορούμενου ουσιαστικά συμπαρασύρει και τους λόγους αυτούς. Παρά το γεγονός ότι όπως γίνεται αντιληπτό το αποτέλεσμα της υπόθεσης έχει κριθεί, κρίνω σκόπιμο να εξετάσω πολύ συνοπτικά δύο άλλα θέματα που έχει εγείρει η Υπεράσπιση με την αγόρευση της και τα οποία δεν έχουν απαντηθεί μέσα από την απόφαση ανωτέρω, σε περίπτωση που το αποτέλεσμα πιο πάνω ανατραπεί. Α. Μη απόδειξη χρόνου έκδοσης των επίδικων επιταγών (βλ. σελ.14-16 γραπτής αγόρευσης συνηγόρου κατηγορούμενου) Κατ' αρχήν να αναφερθεί ότι ο χρόνος έκδοσης των επιταγών έχει αποδειχθεί μέσα από την μαρτυρία του ίδιου του κατηγορούμενου, η οποία έχει γίνει αποδεκτή. Εξάλλου σχετικά είναι τα ευρήματα του Δικαστηρίου αλλά και τα σχόλια του Δικαστηρίου πιο πάνω. Συνεπώς ανεξάρτητα από την απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΚ2, δεν αποδέχομαι την σχετική εισήγηση ότι δηλαδή ενόψει αμφιβολιών για το θέμα αυτό ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί. Όμως αναφέρεται εδώ ότι εάν η μαρτυρία του ΜΚ2 εγίνετο αποδεκτή, και πάλιν θα υπήρχε μαρτυρία για τον χρόνο έκδοσης των επιταγών. Β. Μη ύπαρξη πρόθεσης διάπραξης των αδικημάτων από πλευράς κατηγορούμενου (βλ. σελ.16-18 γραπτής αγόρευσης συνηγόρου κατηγορούμενου) Κατ' αρχήν σε ότι αφορά την μαρτυρία της ΜΚ1, με σεβασμό λέω ότι παρατηρείται μια παρερμηνεία των όσων η συγκεκριμένη μάρτυρας έχει αναφέρει. Εν πάση περιπτώσει αναφέρω ότι η μαρτυρία της έχει καταγραφεί πιο πάνω και είναι ξεκάθαρη. Οι επίδικοι λογαριασμοί δεν είχαν όριο και ο κατηγορούμενος είχε το δικαίωμα των 72 ωρών, ένα περιθώριο δηλαδή εντός του οποίου θα μπορούσε να καλύψει επιταγές που κατατίθεντο για πληρωμή. Δεν παραχωρήθηκε στον κατηγορούμενο όριο πέραν των €100.000.-. Όμως η ουσία του θέματος εδώ, νοουμένου βέβαια ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 θα εγίνετο αποδεκτή και για τον χρόνο έκδοσης των επιταγών, είναι πως ο κατηγορούμενος όταν εξέδιδε τις επίδικες επιταγές γνώριζε επακριβώς τα υπόλοιπα στο λογαριασμό του ή ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα υπόλοιπα και το γεγονός ότι ο λογαριασμός είχε παγοποιηθεί λόγω ΚΑΠ στις 25/02/11. Αυτό προκύπτει σαφώς από την μαρτυρία της ΜΚ1. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ως εκ τούτου απαλλάσσω και αθωώνω τον κατηγορούμενο από τις τρείς κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται υπέρ του κατηγορούμενου και εναντίον του παραπονούμενου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/Final Judgment Αναφορά: Τελική Απόφαση/Έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα/Άρθρο 305Α

(1)Κεφ.154 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο