Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αντρέα Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 1/14, 5/3/2015

(1)/94 και σε όλες τις κατηγορίες προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή είναι σε περίπτωση πρώτης καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €1700 ή και στις δυο ποινές και σε περίπτωση δεύτερης καταδίκης, φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους 24 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €3400 ή και στις δυο ποινές. Σκοπός του νόμου 46(Ι)/94 είναι ο καθορισμός του πλαισίου των κανόνων συμπεριφοράς με σκοπό τη διασφάλιση της υγείας και ευημερίας των ζώων. Τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταδίκη του κατηγορούμενου, αναφέρονται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.2.15 και δεν θα τα επαναλάβω. Περιληπτικά θα αναφέρω μόνο ότι στις 25.12.13 και γύρω στις 5:45 π.μ., ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του στην οδό 28ης Οκτωβρίου στη Λεμεσό και στο πίσω μέρος είχε δεμένο ένα σκύλο ράτσας Rottweiller. O σκύλος προσπαθούσε να κρατηθεί στα πόδια του και σε κάποιο σημείο του δρόμου, έπεσε στο έδαφος. Ο κατηγορούμενος συνέχιζε να οδηγεί το όχημα του και να παρασέρνει τον σκύλο. Από το γεγονός αυτό επήλθε ο θάνατος του σκύλου ο οποίος οφείλετο σε πνιγμό. Το περιστατικό είδε υπαστυνόμος ο οποίος βρισκόταν σε υπηρεσία. Ακολούθησε το όχημα του κατηγορούμενου και στο χώρο στάθμευσης του Εναερίου σταμάτησε το όχημα του κατηγορούμενου, τον ενημέρωσε ότι διέπραξε αδίκημα και τον συνέλαβε. Στη συνέχεια και στην προσπάθεια άλλων αστυνομικών να οδηγήσουν τον κατηγορούμενο στο όχημα της Αστυνομίας, ο κατηγορούμενος αντέδρασε και έτσι κατηγορήθηκε και για τα αδικήματα που στηρίζονται στον Ποινικό Κώδικα. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή είναι ένα στοιχείο που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του σαν ενδεικτικό της σοβαρότητας των αδικημάτων, περαιτέρω όμως το Δικαστήριο, λαμβάνει υπόψη του τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, αλλά και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου μέσα στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή στις κατηγορίες 7, 8, 10 και 11 δεν είναι από τις υψηλότερες που προβλέπονται τόσο από τον Ποινικό Κώδικα όσο και από άλλους ποινικούς νόμους. Όμως, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση του κ. Ιωάννου, ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι σοβαρή. Οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων ήταν απαράδεκτες και όταν ο κατηγορούμενος έδεσε τον σκύλο στο πίσω μέρος του οχήματος του και το όχημα εκινείτο ήταν η λογική πορεία των πραγμάτων ότι ο σκύλος δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει το όχημα και ορατός ο κίνδυνος ο σκύλος να πέσει στο δρόμο και να παρασυρθεί. Ο κατηγορούμενος δεν προβληματίστηκε για αυτήν την εξέλιξη, αλλά ούτε και αναστατώθηκε όπως λογικά αναμένετο όταν είδε τον νεκρό σκύλο. Όπως ανέφερε ο ΜΚ1, ο κατηγορούμενος του ανέφερε σε ερώτηση του αν είδε ότι ο σκύλος είναι νεκρός «Εε εν να ησυχάσουμε θέμα, ήντα πρόβλημα έσιεις;». Η συμπεριφορά αυτή του κατηγορούμενου είναι αδικαιολόγητη και καταδικαστέα και δεν συνάδει με τη μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος αγαπούσε και φρόντιζε τον σκύλο. Σε κάθε υπόθεση όμως το Δικαστήριο λαμβάνει πάντοτε υπόψη του και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, μέσα στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής χωρίς όμως να σημαίνει ότι η εξατομίκευση μπορεί να οδηγήσει στην αναποτελεσματικότητα του νόμου. Ο κ. Ιωάννου ανέφερε στην αγόρευση του ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε αψυχολόγητα, απερίσκεπτα, αυθόρμητα και χωρίς αυτοσχεδιασμό. Η πιο πάνω αναφορά της μαρτυρίας του ΜΚ1, καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με αδιαφορία για το αποτέλεσμα της πράξης του και τις συνέπειες της στην υγεία και ευημερία του σκύλου. Ο κατηγορούμενος όπως αναφέρθηκε είναι ηλικίας 66 ετών, συνταξιούχος καθηγητής και πατέρας μιας θυγατέρας ηλικίας 20 ετών. Δεν είναι, όπως ανέφερε ο κ. Ιωάννης, ο βασανιστής που θανάτωσε τον σκύλο του αλλά ο άνθρωπος που το 1967 πρόσφερε τις υπηρεσίες του στην πατρίδα. Αναγνωρίζεται η υπηρεσία του κατηγορούμενου τόσο το 1967 όσο και η υπηρεσία του σαν καθηγητής και η προσφορά του στην παιδεία. Αναμένετο όμως, από ένα μορφωμένο άνθρωπο, παιδαγωγό όπως ήταν ο κατηγορούμενος, να προβληματιστεί για τις συνέπειες πριν δέσει τον σκύλο στο πίσω μέρος του οχήματος ενώ το όχημα εκινείτο. Ο κατηγορούμενος, όπως φαίνεται μέσα από τα ιατρικά πιστοποιητικά που κατατέθηκαν σαν τεκμήρια Γ και Δ, παρουσιάζει προβλήματα υγείας όπως σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, αρτηριακή υπέρταση, υπερτατική καρδιοπάθεια και διαστολική δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας. Παρουσιάζει επίσης επαναλαμβανόμενα επεισόδια προκαρδίου άλγους για τα οποία θα υποβληθεί σε περαιτέρω διαγνωστικό έλεγχο. Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος λαμβάνονται υπόψη στο μετριασμό της ποινής και λαμβάνονται επίσης υπόψη τα όσα αναφέρονται στη Βεβαίωση-Τεκμήριο ΣΤ. Ο κ. Ιωάννου σε σχέση με την αρμόζουσα ποινή, παρέπεμψε το Δικαστήιρο στην απόφαση Χριστάκης Αντωνίου ν Μαρούλλας Αλκιβιάδου

(2004)2 ΑΑΔ 466, και στην ποινική υπόθεση 1900/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν Μάρκου Σωτηρίου, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Και στις δυο αποφάσεις όπου οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν παρόμοια αδικήματα επιβλήθηκε ποινή προστίμου. Η διαφορά όμως των δυο αποφάσεων με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι ότι και στις δυο υποθέσεις η ποινή επιβλήθηκε μετά από παραδοχή των κατηγορούμενων. Επανειλημμένα έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η παραδοχή αποτελεί ένα πολύ σημαντικό μετριαστικό παράγοντα. Παρά την προσπάθεια μου δεν έχω εντοπίσει άλλη απόφαση του Εφετείου που να αναφέρεται σε παρόμοια γεγονότα. Ο κ. Ιωάννου ανέφερε επίσης στην αγόρευση του ότι ο σκοπός της ποινής δεν είναι εκδικητικός αλλά στην παρούσα περίπτωση δεν χρειάζεται να είναι ούτε αποτρεπτικός αφού δεν υπάρχει πιθανότητα επανάληψης και διάπραξης παρόμοιας φύσεως αδικημάτων από τον κατηγορούμενο. Σίγουρα η ποινή που επιβάλλει το Δικαστήριο δεν μπορεί ποτέ να είναι εκδικητική. Σκοπός της ποινής είναι η τιμωρία του δράστη, η αναμόρφωση του αλλά και η αποτροπή τόσο για τον ίδιο όσο και για άλλους επίδοξους δράστες από τη διάπραξη παρομοίων αδικημάτων. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών στις περιπτώσεις όπου παρατηρείται αύξηση στη συχνότητα με την οποία ένα αδίκημα διαπράττεται. Έγινε μεγάλη αναφορά στην αγόρευση του κ. Ιωάννου για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα της επίθεσης και της απείθειας κατά νομίμων διαταγών και εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του την πρόκληση και επίθεση την οποία δέχτηκε ο κατηγορούμενος στο χώρο στάθμευσης από 15-20 πολίτες. Πιθανόν αυτή η εισήγηση να μπορούσε να ληφθεί υπόψη στα πλαίσια της συναισθηματικής φόρτισης του κατηγορούμενου αν η αγόρευση αφορούσε το μετριασμό της ποινής μετά από παραδοχή του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος όμως δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες και η ακροαματική διαδικασία οδήγησε σε ευρήματα του Δικαστηρίου, στην απόφαση του, που δεν συνάδουν με τον ισχυρισμό για πρόκληση και επίθεση από 15-20 πολίτες, αφού οι κατηγορίες αναφέρονται σε επίθεση του κατηγορούμενου προς τον αστυφύλακα Γ. Γεωργίου και τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου προς τον αστυφύλακα αυτόν. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη του ισχυρισμούς που προβάλλει η Υπεράσπιση στο στάδιο αυτό και δεν συνάδουν με τα ευρήματα του. Έχω εξετάσει κάθε παράγοντα μετριασμού της ποινής όπως έχει αναφερθεί από τον κ. Ιωάννου και λαμβάνω υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, την ηλικία του, τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, όπως και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει τα οποία όμως δεν φαίνεται από το ιατρικό πιστοποιητικό να του δημιουργούν οποιοδήποτε άμεσο πρόβλημα, αλλά παραπέμπονται σε περαιτέρω διερεύνηση. Η εξατομίκευση της ποινής έχει το ρόλο της, όμως δεν μπορεί να οδηγήσει στην αναποτελεσματικότητα του νόμου και δεν μπορώ να παραγνωρίσω τη σοβαρότητα των συνθηκών κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα. Κρίνω σαν αρμόζουσα ποινή για τον κατηγορούμενο στην κατηγορία 8, που είναι και ο κεντρικός πυρήνας στην παρούσα υπόθεση, την ποινή φυλάκισης και επιβάλλω στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Δεν επιβάλλω καμία ποινή στις κατηγορίες 7, 10 και 11 αφού αυτές απορρέουν από τα γεγονότα της κατηγορίας 8. Δεν επιβάλλω επίσης καμία ποινή στην κατηγορία 13 όπου ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί ενοχή. Ποινή φυλάκισης κρίνω ότι είναι η αρμόζουσα ποινή και στην κατηγορία 1 και επιβάλλω στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης ενός μηνός. Δεν επιβάλλω καμία ποινή στην κατηγορία 3 αφού αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με τα γεγονότα της κατηγορίας 1. Οι ποινές θα συντρέχουν. Ο κ. Ιωάννου εισηγήθηκε ότι αν το Δικαστήριο επιβάλει ποινή φυλάκισης, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για αναστολή της ποινής με βάση των Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτέλεσης Ποινής Φυλάκισης Νόμο 186(Ι)/03. Έχω εξετάσει, ιδιαίτερα, την εισήγηση της Υπεράσπισης με αναφορά στις υποθέσεις στις οποίες ο κ. Ιωάννου παρέπεμψε το Δικαστήριο. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η περίπτωση είναι τέτοια και κατάλληλη για να αναστολή της ποινής φυλάκισης που το Δικαστήριο επέβαλε. Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου έχουν εξεταστεί και έχουν ληφθεί υπόψη στον καθορισμό του ύψους της ποινής. Τα προβλήματα υγείας του κατηγορουμένου λήφθηκαν, επίσης, υπόψη όμως όπως αναφέρω πιο πάνω δεν είναι τέτοια που να μην μπορούν να αντιμετωπιστούν από τις αρμόδιες αρχές, όπως έχουν υποχρέωση. Οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, ιδιαίτερα των αδικημάτων που στηρίζονται στο Νόμο Περί Προστασίας και Ευημερίας των Ζώων, είναι ιδιαίτερα σκληρές. Ο κατηγορούμενος έδεσε ένα ανυπεράσπιστο σκύλο στο πίσω μέρος του οχήματος του σέρνοντας τον, ο οποίος προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια του για να ακολουθήσει την πορεία του οχήματος. Σε κάποια στιγμή ο σκύλος έπεσε στο δρόμο και ο κατηγορούμενος συνέχιζε να τον σέρνει με αποτέλεσμα να επέλθει ο θάνατος του. Οι συνθήκες της υπόθεσης είναι τέτοιες που θεωρώ ότι δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να αναστείλει την ποινή. Λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου που είναι από τις 4.3.15. (Υπ.) ....................................... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. /ΓΚ Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο