← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Mανώλη Ιωάννου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 186/15, 17/3/2015

Δημοκρατία ν. Mανώλη Ιωάννου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 186/15, 17/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2015:7 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 186/15 Δημοκρατία ν.

  1. Mανώλη Ιωάννου
  2. ΜΙHAIL-MARIUS SEVERIN
  3. Χαράλαμπου Τυρίμου Κατηγορουμένων ---------------- Ημερομηνία: 17.3.15 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: Κος Π. Κυριακίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για τον κατηγορούμενο 1: κος Ν. Τσαρδελλής Για τον κατηγορούμενο 2: κος Στ. Βασιλακκάς Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Κα Λιλιάνα Κ. ορκίζεται ότι θα μεταφράζει από τα ελληνικά στα ρουμάνικα και αντιστρόφως Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 (που στο εξής θα αναφέρονται ως κατηγορούμενοι) κατόπιν δικής τους παραδοχής βρέθηκαν ένοχοι σε τέσσερις κατηγορίες. Η 5η κατηγορία αφορά σε παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77, όπως αυτός τροποποιήθηκε. Πρόκειται για 493,1 γραμμάρια κοκαϊνης. Η 4η κατηγορία αφορά σε κατοχή της ίδιας ποσότητας των ίδιων ναρκωτικών. Η 1η και 2η κατηγορία αφορούν σε συνωμοσία για τη διάπραξη των αδικημάτων, αντικείμενο της 4ης και 5ης κατηγορίας. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, τα αδικήματα που αφορούν σε συνωμοσία φέρονται να έχουν διαπραχθεί στη Λεμεσό μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 21ης Δεκεμβρίου
  4. Τα αδικήματα που αφορούν στην κατοχή των ναρκωτικών φέρονται να έχουν διαπραχθεί στη Λεμεσό την 21 Δεκεμβρίου
  5. Να σημειώσουμε ότι οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν και άλλες δύο κατηγορίες στις οποίες απαλλάχθηκαν μετά που η Κατηγορούσα Αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: «
  6. Τρίτο πρόσωπο ρώτησε τον κατηγορούμενο 2 αν ήθελε να βγάζει μεγάλα χρηματικά ποσά κάνοντας εύκολη δουλειά πράγμα το οποίο αποδέχθηκε. Αφού υπήρξε συνεννόηση των κατηγορουμένων 1 και 2 μεταξύ τους αλλά και με το τρίτο πρόσωπο , ο κατηγορούμενος 2 την 21/12/2014 αφού παρέλαβε από κάλαθο που βρισκόταν σε χώρο στάθμευσης πολυκατοικίας την συσκευασία που εν γνώσει του περιείχε την επίδικη ποσότητα ναρκωτικών , την παρέδωσε στον 1ο κατηγορούμενο που επίσης γνώριζε ότι εντός αυτής υπήρχαν τα ναρκωτικά. Ο κατηγορούμενος 1 αφού παρέλαβε τα ναρκωτικά αναχώρησε από το μέρος με το όχημα του και ο κατηγορούμενος 2 πεζός.
  7. Στην βάση πληροφορίας που λήφθηκε , μέλη της ΥΚΑΝ που είχαν υπό διακριτική παρακολούθηση το όχημα στο οποίο επέβαινε ο 1ος κατηγορούμενος ανέκοψαν το εν λόγω όχημα με αρ. εγγραφής ΜΕΕ024 το οποίο στην προσπάθεια του να διαφύγει κτύπησε βάζοντας όπισθεν το μπροστινό μέρος του υπηρεσιακού οχήματος που οδηγούσε ο Α/Αστ.
  8. Αμέσως ο Αστ.3021 πλησίασε τον οδηγό , του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και τον ενημέρωσε για την ιδιότητά του. Στην συνέχεια ζήτησε από τον οδηγό του οχήματος που επρόκειτο για τον 1ο κατηγορούμενο , να εξέλθει για να ερευνηθεί το πιο πάνω όχημα.
  9. Είχαν επίσης δοθεί οδηγίες όπως ο Αστ.2499 θέσει υπό παρακολούθηση τον 2ο κατηγορούμενο ο οποίος επίσης αναχώρησε από το σημείο πεζός και να τον ανακόψει την κατάλληλη στιγμή για έλεγχο.
  10. Κατά την διάρκεια της έρευνας του οχήματος που οδηγούσε ο 1ος κατηγορούμενος εντοπίστηκε εντός αυτού μία συσκευασία περιτυλιγμένη με κολλητική ταινία .
  11. Παράλληλα ο Αστ.2499 που ακολουθούσε τον 2ο κατηγορούμενο , κατέβηκε από το όχημά του τον προσέγγισε και του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα. Ενημερώθηκε για τους λόγους της εκεί παρουσίας του Αστ.2499 και αυτός δεν έδωσε καμία απάντηση. Του ζητήθηκε να παραμείνει στο μέρος και απάντησε «ΟΚ». Στην κατοχή του 2ου κατηγορούμενου εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια διάφορα αντικείμενα μεταξύ των οποίων και κινητά τηλέφωνα.
  12. Στην συνέχεια ερευνήθηκε το δωμάτιο του ξενοδοχείου ΠΕΥΚΟΣ στο οποίο διέμενε ο 2ος κατηγορούμενος όπου εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια.
  13. Στην συνέχεια ο κατηγορούμενος 2 οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού για ανάκριση.
  14. Την ίδια ημέρα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού σε σωματική έρευνα του 1ου κατηγορούμενου εντοπίστηκε στο πορτοφόλι του το χρηματικό ποσό των 4300 ευρώ και 48LEI.
  15. Στην συνέχεια και στην παρουσία του κατηγορούμενου 1 ο Αστ.1828 έκαμε μία τομή στην συσκευασία που εντοπίστηκε στο όχημα με αρ. εγγραφής ΜΕΕ024 και διαπιστώθηκε ότι αυτή περιείχε ποσότητα άσπρης σκόνης η οποία ομοίαζε με κοκαΐνη.
  16. Σύμφωνα με την έκθεση της Μαρίας Αυξεντίου χημικού του Κρατικού χημείου , η άσπρη σκόνη που υπήρχε εντός της συσκευασίας που ανευρέθηκε στο όχημα ΜΕΕ024 που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος 1 είναι κοκαΐνη βάρους 493,1 γραμμαρίων.
  17. Σε κατάθεση του ημερομηνίας 22/12/2014 ο 2ος κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή και ανέφερε μεταξύ άλλων, (α) ότι τρίτο πρόσωπο τον ρώτησε αν επιθυμούσε να βγάζει μεγάλα χρηματικά ποσά κάνοντας εύκολη δουλειά , πράγμα το οποίο αποδέχθηκε. (β) Το τρίτο πρόσωπο του ανέφερε ότι θα ερχόταν ο 1ος κατηγορούμενος να τον παραλάβει. (γ) Σε υπόγειο χώρο στάθμευσης πολυκατοικίας στην Λεμεσό και αφού προηγουμένως είχαν συνεννοηθεί με το τρίτο πρόσωπο, παρέλαβε από κάλαθο αχρήστων την συσκευασία με τα ναρκωτικά που εντοπίστηκαν και την παρέδωσε στον 1ο κατηγορούμενο. (δ) Τότε ο 1ος κατηγορούμενος του έδωσε χρήματα τα οποία ο ίδιος τοποθέτησε σε σημείο για να τα παραλάβει το τρίτο πρόσωπο. Ο 1ος κατηγορούμενος του έδωσε το ποσό των €80 για αμοιβή και θα του έδινε και άλλα την άλλη ημέρα. (ε) Στην συνέχεια ο 1ος κατηγορούμενος αναχώρησε από το μέρος με το όχημα του και ο ίδιος πεζός. Στην συνέχεια ανακόπηκαν από την Αστυνομία.
  18. Το ποσό το οποίο όπως αναφέρεται πιο πάνω κατείχε ο 1ος κατηγορούμενος κατά την ανακοπή του οχήματος, δηλαδή τα 4300 ευρώ, αποτελούσε έσοδο από την διάπραξη του αδικήματος που αναφέρεται στην κατηγορία 5 δηλαδή την παράνομη κατοχή της κοκαΐνης με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, κατηγορία που εδράζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 6 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων ουσιών Νόμου.
  19. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης προέκυψε ότι το όχημα με αρ. εγγραφής ΜΕΕ024, το οποίο χρησιμοποίησε ο κατηγορούμενος 1 για σκοπούς διάπραξης των αδικημάτων, ήταν δηλωμένο ως κλοπιμαίο στο εξωτερικό. Οι κατηγορούμενοι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες.» Για τις προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων έχουν συνταχθεί Εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησαν με τις αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους. Το περιεχόμενο των εν λόγω εκθέσεων το παραθέτουμε σε γενικές γραμμές. Ο κατηγορούμενος 1, ηλικίας 66 ετών, γεννήθηκε στην Αμμόχωστο. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι απόφοιτος Δημοτικού Σχολείου, αφού διέκοψε την περαιτέρω φοίτηση του λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος και οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένεια του. Μετά την αποστράτευση του εργάστηκε για μικρά χρονικά διαστήματα ως οδηγός ταξί και ως ειδικός αστυνομικός. Από το 1992-2010 διατηρούσε νυκτερινά μαγαζιά. Από τον πρώτο του γάμο απέκτησε δύο παιδιά ηλικίας 47 και 41 ετών, ενώ από το δεύτερο γάμο του απέκτησε μια θυγατέρα ηλικίας 20 ετών η οποία σήμερα σπουδάζει στην Αγγλία. Από το Μάρτη του 2014 μαζί με τη δεύτερη σύζυγο του, ρουμανικής καταγωγής, διαμένουν μόνιμα στη Ρουμανία. Αντιμετωπίζει καρδιολογικά προβλήματα και υπέρταση. Στο παρελθόν υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Ο κατηγορούμενος 2, ηλικίας 45 ετών, κατάγεται από τη Ρουμανία και προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια, μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στο σχολείο και στη συνέχεια φοίτησε για δύο χρόνια στον κλάδο Νομικής. Διέκοψε τις σπουδές του λόγω οικονομικών δυσκολιών. Τέλεσε γάμο με κοπέλα ομοεθνή του με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά ηλικίας 11 και 3 ετών τα οποία βρίσκονται στη Ρουμανία μαζί με την σύζυγο του. Το 2011-2012 αφίχθηκε στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας. Εργάστηκε για κάποια περίοδο ως εργάτης στην τοποθέτηση γυψοσανίδων. Επέστρεψε στη Ρουμανία όπου εργαζόταν σε κτηματομεσιτικό γραφείο. Το Δεκέμβρη του 2014 ήλθε εκ νέου στην Κύπρο για να αποκτήσει άδεια οδήγησης. Το ένα του παιδί αντιμετωπίζει καρδιολογικό πρόβλημα και χρήζει χειρουργικής επέμβασης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους έκαναν ιδιαίτερη αναφορά στην παραδοχή των κατηγορουμένων, στη μεταμέλεια τους και στο λευκό τους ποινικό μητρώο. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα έχουν αναφέρει. Στην παρούσα απόφαση τα παραθέτουμε σε γενικές γραμμές. Ο κ. Τσαρδελλής εστίασε την αγόρευση του και στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και προς τούτο κατέθεσε σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Ένδειξη Α1 και Α
  20. Από αυτά προκύπτει ότι το 2010 ο κατηγορούμενος 1 παραπέμφθηκε από το Νοσοκομείο Λάρνακας στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας λόγω προσθίου εμφράγματος μυοκαρδίου θρομβολυθέντος. Ως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του, πριν από τρία χρόνια υποβλήθηκε σε εγχείρηση καρδιάς. Αντιμετωπίζει επίσης πρόβλημα πίεσης και σακχάρου και λαμβάνει ιατροφαρμακευτική αγωγή. Σήμερα λόγω και της σύλληψης του δυσκολεύεται να σταθεί, να περπατήσει αρκετή ώρα, να αναπνεύσει κανονικά, γενικά ο οργανισμός του βρίσκεται σε συνεχή κάθοδο. Αναφορά έκανε στο γεγονός ότι σήμερα ο κατηγορούμενος βρίσκεται αντιμέτωπος με χρέη τα οποία ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο και ότι καταβάλλει τεράστιες θυσίες για να βοηθήσει τη θυγατέρα του η οποία σπουδάζει στο εξωτερικό. Ο κατηγορούμενος «έμπλεξε λόγω των οικονομικών συνθηκών που βιώνει». Νιώθει μετανιωμένος και μεταμελημένος για το λάθος του και έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη του και να εκτίσει την ποινή του. Δεν αποκάλυψε το όνομα του προσώπου που του ανέθεσε να παραλάβει τα ναρκωτικά επειδή φοβάται για τυχόν συνέπειες στον ίδιο και στην οικογένεια του. Τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε τον κατέστησαν ευάλωτο σε επιτήδειους οι οποίοι με δόλωμα ένα μικρό ποσό που θα του έδιναν τον έπεισαν να παραλάβει τα ναρκωτικά και να τα μεταφέρει σε μικρή απόσταση για να τα παραδώσει σε άλλο πρόσωπο. Δεν ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης δραστηριότητας. Εν κατακλείδι ζήτησε από το Δικαστήριο να εξαντλήσει κάθε δυνατή επιείκεια και να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία για να ζήσει εκ νέου ελεύθερος. Ο κ. Βασιλακκάς αγορεύοντας ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει σοβαρά οικογενειακά προβλήματα και οι επιπτώσεις της ποινής φυλάκισης σε αυτό θα είναι δυσμενείς. Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι η σύζυγος του είναι άνεργη, ενώ το ένα του παιδί, ηλικίας 11 ετών, αντιμετωπίζει καρδιολογικό πρόβλημα. Ο κατηγορούμενος 2 είναι, ανέφερε, ο στυλοβάτης της οικογένειας. Αντιμετώπιζε τεράστια οικονομικά προβλήματα τα οποία ήταν αυτά που τον κατέστησαν ευάλωτο θύμα σε επιτήδειους οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη του, τον οδήγησαν στην παρανομία. Ήταν η θέση του ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε το μικρότερο ρόλο από όλους τους εμπλεκόμενους, στην παράνομη αυτή δραστηριότητα. Ο ρόλος του ήταν να μεταφέρει τα ναρκωτικά σε απόσταση μερικών μέτρων από ένα κάλαθο στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου 1 και γι' αυτό του το ρόλο πήρε μόνο το ποσό των €80.-. Ήταν τέλος η θέση του ότι εδώ απουσιάζουν οι παράγοντες που καθιστούν το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό. Τουναντίον υπάρχουν μετριαστικοί παράγοντες. Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα (5η κατηγορία) είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην πρόσφατη απόφαση Σάμπη ν. Δημοκρατίας,
(2012)2 ΑΑΔ 100, στη σελίδα 109, λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 551). Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν υποθέσεις που αφορούν σε κατοχή και εμπορία ναρκωτικών με την επιβολή αυστηρών ποινών. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερ. 5.2.15, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Στην Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην υπόθεση Hijazi v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 99, ο εφεσείων ηλικίας 33 ετών παντρεμένος με τέσσερα παιδιά βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή ότι είχε στην κατοχή του σκευάσματα 9,9 γραμμαρίων που περιείχαν 98% κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο που θα του εξασφάλιζε βίζα για να μεταφέρει το παιδί του για σκοπούς θεραπείας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση τόνισε μεταξύ άλλων ότι οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτικών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγος δε δικαιολογεί την εμπορία ναρκωτικών. Στην υπόθεση Jokarbozorgi v. Αστυνομίας,
(2001)2 ΑΑΔ 726, ο εφεσείων μετέφερε 12,266 γραμμάρια ηρωίνης και την προόριζε προς πώληση. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση επεσήμανε ότι η ποινή ήταν όντως αυστηρή πλην όμως δεν ξέφευγε του μέτρου που διαγράφει η Νομολογία ώστε να δικαιολογείτο η επέμβασή του. Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας,
(2003)2 ΑΑΔ 467 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, δηλαδή 587,3412 γραμμάρια κοκαϊνης. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε τους συνεργάτες του. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Sandos
(2005)2 AAΔ 297 ο νεαρός κατηγορούμενος έκανε εισαγωγή στην Κύπρο ενός περίπου κιλού κοκαΐνης έναντι αμοιβής. Πρωτόδικα του επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής, ποινή φυλάκισης 6 ετών η οποία αντικαταστάθηκε από το Εφετείο με ποινή φυλάκισης 9 ετών. Το Εφετείο σημείωσε ανάμεσα σε άλλα και τα ακόλουθα: "Στην υπόθεση που εξετάζουμε ο εφεσίβλητος ενήργησε σκόπιμα, εν ψυχρώ και προγραμματισμένα με μοναδικό κίνητρο το δικό του οικονομικό όφελος, χωρίς οποιαδήποτε κρίση, συνείδησης ή σκέψης για τον όλεθρο που θα εισήγαγε στον τόπο μας.". Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 ΑΑΔ 377, η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο μετά από παραδοχή για κατοχή 391,25 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια φυλάκιση. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124, ο εφεσείοντας ηλικίας 21 ετών παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 1.910 δισκία ecstasy συνολικού βάρους 373,1873 και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 80 δισκία ecstasy σε άγνωστα πρόσωπα ως επίσης και της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα 24,27651 γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και για το αδίκημα της προμήθειας. Το Εφετείο θεώρησε τις ποινές αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές και απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 ΑΑΔ 388, ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών αφίχθηκε στην Κύπρο μεταφέροντας στο στομάχι του 62 σκευάσματα τα οποία περιείχαν κοκαΐνη συνολικού βάρους 130.2612 γραμμαρίων. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου σε κατηγορίες που αφορούσαν τα αδικήματα της εισαγωγής, της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επεσήμανε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών δεν ήταν μικρή απέρριψε την έφεση. Ως ανέφερε η επιβληθείσα ποινή αν και αυστηρή δεν ήταν υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η επέμβασή του. Στην υπόθεση Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 59, ποινές φυλάκισης 12 και 8 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα για αδικήματα που αφορούσαν σε εισαγωγή, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1.045 γραμμαρίων κοκαΐνης μειώθηκαν σε 10 και 6 χρόνια για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. Επειδή έγινε αναφορά στην εν λόγω υπόθεση και από τους δύο ευπαίδευτους συνηγόρους των κατηγορουμένων, θα πρέπει να πούμε ότι η ποινή μειώθηκε κυρίως επειδή θεωρήθηκε από το Κακουργιοδικείο «ότι η μη παραδοχή ενοχής προσμέτρησε εναντίον του, επέφερε και λανθασμένη σφαιρική αντιμετώπιση του μέτρου κρίσης». Να σημειώσουμε ότι η μη παραδοχή ενοχής σε καμία περίπτωση δεν θεωρείται επιβαρυντικός παράγων. Στην υπόθεση Gorko κ.α. v. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 458 οι εφεσείουσες καταδικάστηκαν από το Κακουργιοδικείο σε επταετή ποινή φυλάκισης για κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης ποσότητας 202 γραμμαρίων στην περίπτωση της 1ης εφεσείουσας και 206 γραμμαρίων στην περίπτωση της 2ης εφεσείουσας. Οι ποινές μειώθηκαν κατ΄ έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε εφεσείουσα ως προς τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, και σε 3 έτη ως προς την εφεσείουσα 1 σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής, ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής προηγούμενες καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει στη στάση των εφεσειουσών τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Να σημειώσουμε ότι από την απόφαση του Εφετείου συνάγεται πως η ποινή των 7 ετών «ενδεχομένως να μην ήταν υπερβολική σε απόλυτους αριθμούς στην περίπτωση τέτοιας κατηγορίας» Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας,
(2012)2 ΑΑΔ 231, επιβλήθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινή φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Στην υπόθεση Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην υπόθεση El Kara v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 239, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε κατηγορίες κατοχής ναρκωτικών και κατοχής αυτών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για ηρωίνη βάρους 247,183 γρ. Η κατηγορούμενη είχε αναλάβει την πώληση των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των Λ.Κ.10.
  1. Η ίδια θα αμειβόταν με το ποσό των Λ.Κ.2.
  2. Της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 και 7 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο που είχε γίνει εισήγηση ότι η κατάσταση της υγείας της κατηγορουμένης είχε επιδεινωθεί μετά την καταδίκη της. Τόνισε δε πως τα αποτελέσματα της εμπορίας ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών είναι ολέθρια. Στην Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359 η κατηγορούμενη συνελήφθη μετά από σωματική έρευνα ενώ αναχωρούσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας έχοντας κρυμμένα κάτω από τα ενδύματα της 1.867,20 γρ. ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών, η οποία επικυρώθηκε. Στην υπόθεση Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 169 ο εφεσείων, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 498.6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή αλλά με κανένα τρόπο έκδηλα υπερβολική που να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου. Στην πρόσφατη απόφαση Μemic v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 197/11, ημερ. 16.4.2014, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και ειδικότερα 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα: «Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Στην υπόθεση Κυριάκος Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 244/12, απόφαση ημερομηνίας 25.11.2013, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος και σε κατηγορία που αφορούσε κατοχή 500 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη, με σκοπό την προμήθεια. Ο κατηγορούμενος είχε μία προηγούμενη καταδίκη που αφορούσε και πάλι σε κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια. Ποινή φυλάκισης 6 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα, μειώθηκε σε 5 για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. Δεν αγνοούμε ούτε τα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει, και στα οποία έκανε ιδιαίτερη αναφορά ο ευπαίδευτος συνήγορός του. Θα δώσουμε βαρύτητα και σε αυτόν τον παράγοντα αφού έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ένας παραβάτης είναι παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται κατά την επιλογή της κατάλληλης ποινής και την επιμέτρησή της (βλ. Κακής ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 162, Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359, Σωτηριάδου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 356, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 22, Αριστείδου ν. Δημοκρατίας,
(2011)2 ΑΑΔ 32 και Asoltanei v. Δημοκρατίας,
(2012)2 ΑΑΔ 742). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων ανέφεραν ότι οι πελάτες τους συμφώνησαν να μεταφέρουν τα ναρκωτικά έναντι αμοιβής λόγω της κακής οικονομικής τους κατάστασης και των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν. Εκείνο βεβαίως που έχει εδώ σημασία είναι το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι έναντι αμοιβής μικρής ή μεγάλης, δυσανάλογης ή όχι, αποφάσισαν να πάρουν στα χέρια τους μια ποσότητα σκληρών ναρκωτικών, τάξεως Α, όχι ευκαταφρόνητη, για να την προμηθεύσουν σε τρίτο πρόσωπο. Eδώ τα ναρκωτικά δεν πρόλαβαν να διοχετευτούν στην αγορά από ευτυχείς συγκυρίες και όχι συνεπεία οποιασδήποτε ενέργειας των κατηγορουμένων. Στην υπόθεση Jovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 635, 638 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το παράπονο, που δεν αφορά σε παράλειψη επισήμανσης στοιχείων αλλά στη βαρύτητά τους, είναι εντελώς ατεκμηρίωτο. Το πρωτόδικο δικαστήριο καθοδηγήθηκε ορθά από τη νομολογία σε σχέση με τη μεγάλη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών και, σ΄ αυτό το πλαίσιο, στο καθήκον να μη οδηγεί η οφειλόμενη εξατομίκευση σε αναποτελεσματικότητα ή σε εξουδετέρωση της προσπάθειας για την προστασία της κοινωνίας. Με την παράλληλη υπενθύμιση προς τον εφεσείοντα πως είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ΄ επίκληση οικονομικών προβλημάτων.» (H υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκαν και δύο πρόσφατες αποφάσεις. Πρόκειται για την Παναγιώτης Μακρή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 33/12, απόφαση ημερομηνίας 15.1.13: «Όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Το ίδιο και στη Λέανδρος Κωστάκη Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 211/12, απόφαση ημερ. 25.1.13 όπου λέχθηκε ότι: «Κυρίως δε, όμως, να τονίσουμε το γεγονός, το οποίο τονίσαμε και στη Μακρή, ότι κανένας, μα κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, εγκλήματα του είδους τα οποία πλήττουν το θεμέλιο της όλης ασφάλειας των πολιτών.» Άλλωστε, θα πρέπει να επαναληφθεί ότι δεν είναι τυχαία που οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν για τη μεταφορά ναρκωτικών άτομα αδύναμα ή με συγκεκριμένα προβλήματα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Ghοli v. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 30, 33: «Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Κακουργιοδικείο) Εν πάση περιπτώσει θα λάβουμε υπόψη μας τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες οι κατηγορούμενοι αποφάσισαν να διαπράξουν τα σοβαρά αδικήματα. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή των κατηγορουμένων ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 ΑΑΔ 28). Θα θεωρήσουμε δε την παραδοχή τους ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) και ότι αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω των αγορεύσεων του ευπαίδευτων συνηγόρων τους ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Ωστόσο, δεν αγνοούμε πως οι κατηγορούμενοι συνελήφθηκαν μετά που η Αστυνομία, κατόπιν πληροφορίας, τους έθεσε υπό διακριτική παρακολούθηση. Μάλιστα, ο κατηγορούμενος 1 στην προσπάθεια του να διαφύγει με αυτοκίνητο, κτύπησε αυτοκίνητο της Αστυνομίας οδηγώντας με την όπισθεν. Τελικά το αυτοκίνητο του ανακόπηκε από την Αστυνομία. Έρευνα που διενεργήθηκε εντός αυτού, οδήγησε στην ανεύρεση συσκευασίας εντός της οποίας υπήρχαν τα επίδικα ναρκωτικά. Στην υπόθεση Inloo v. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 441 λέχθηκε ότι «Η σημασία της παραδοχής και της μεταμέλειας, η οποία είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα, δεν επιδρά κατά τρόπο απόλυτο. Εξαρτάται πάντοτε από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όταν η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη, οπόταν η ποινή που επιβάλλεται αντανακλά πλήρως τη σοβαρότητα του αδικήματος.» Εδώ οι κατηγορούμενοι θα έχουν έκπτωση στην ποινή αφού η παραδοχή τους δεν είναι μικρής σημασίας. Δεν παραβλέπουμε, και λαμβάνουμε υπόψη, ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι πατέρας δύο ανήλικων τέκνων ηλικίας 11 και 3 ετών, και ότι ουσιαστικά είναι ο προστάτης της οικογένειας του. Μάλιστα, το ένα του παιδί αντιμετωπίζει καρδιολογικό πρόβλημα και χρήζει χειρουργικής επέμβασης. Στην υπόθεση Celik and Others ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 391, 394, οι κατηγορούμενοι ήταν προστάτες πολυμελών οικογενειών και το Εφετείο δεν επενέβηκε στην επιβολή της ποινής. Το ίδιο έγινε και στην υπόθεση Μακρή ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 42 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 47: «Δεν ευσταθεί ούτε το επιχείρημα, ότι δεν τονίστηκαν στο δικαστήριο οι επιπτώσεις στην αλλοδαπή σύζυγό του και στο μικρό βρέφος, από τυχόν φυλάκιση του Εφεσείοντος. Από τη στιγμή που η ύπαρξη των δύο μελών της οικογένειας του Εφεσείοντος αναφέρθηκε στο πρωτόδικο δικαστήριο, το θέμα ήταν υπόψη του δικαστηρίου και αξιολογήθηκε μέσα στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής.» Δεν παραβλέπουμε και λαμβάνουμε υπόψη και τις οικογενειακές προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1, ο οποίος είναι κάπως προχωρημένης ηλικίας και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Τέλος, δεν αγνοούμε ότι αυτός βοηθά και υποστηρίζει μαζί με τη σύζυγο του τη θυγατέρα του ηλικίας 21 ετών από δεύτερο γάμο, η οποία σπουδάζει στο εξωτερικό. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του κ. Βασιλακκά ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε μικρότερο ρόλο από όλους τους εμπλεκόμενους σε όλη τη παράνομη δραστηριότητα, θα πρέπει να πούμε ότι η θέση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Στην υπόθεση Κούκος ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 64, λέχθηκε ότι ο ρόλος του εφεσείοντα αν και δευτερεύων ήταν σημαντικός, και ότι μπορεί να υπήρχε διαφορά στις ποσότητες που αφορούσαν στον καθένα, αλλά η ποσότητα για την οποία κρίθηκε ένοχος και ο εφεσείων, ήταν τεράστια. Εδώ, η ποσότητα των ναρκωτικών είναι η ίδια και για τους δύο κατηγορούμενους. Οι τελευταίοι αφού συνεννοήθηκαν μεταξύ τους, αποφάσισαν να διαπράξουν τα επίδικα αδικήματα. Ο κατηγορούμενος 2 αφού παρέλαβε από συγκεκριμένο χώρο τη συσκευασία που εν γνώσει του περιείχε τα ναρκωτικά, την παράδωσε στον κατηγορούμενο 1 ο οποίος στη συνέχεια αφού παρέλαβε τα ναρκωτικά, αναχώρησε από το μέρος με το όχημα του και ο κατηγορούμενος 2 με τα πόδια. Δεν βρίσκουμε διαφορά στο ρόλο που διαδραμάτισαν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατά τη διάπραξη των αδικημάτων. Ούτε μας βρίσκει σύμφωνους η θέση του κ. Βασιλακκά ότι επειδή ο κατηγορούμενος 2 μετέφερε τα ναρκωτικά σε απόσταση μερικών μέτρων, λαμβάνοντας ως αμοιβή μόνο το ποσό των €80.-, καθιστά το ρόλο του μικρότερο από το ρόλο του κατηγορούμενου 1. Αφού λάβαμε υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις των δύο κατηγορουμένων, δεν βρίσκουμε ότι διαφέρουν σε βαθμό που να δικαιολογείται διαφοροποίηση στην ποινή που θα τους επιβληθεί. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 65 ετών με σοβαρά προβλήματα υγείας. Πριν από τρία χρόνια υποβλήθηκε σε εγχείρηση καρδιάς. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 44 ετών, δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει ο ίδιος προβλήματα υγείας. Αντιμετωπίζει τέτοια, το ένα του παιδί. Και ο κατηγορούμενος 1 είναι πατέρας, και ουσιαστικά αυτός ο οποίος βοηθά τη θυγατέρα του ηλικίας 21 ετών για να συνεχίσει τις σπουδές της. Και οι δύο αντιμετώπιζαν και αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Στην υπόθεση Ανδρέας Γερμανός κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 218/11 και 222/11, απόφαση ημερομηνίας 19.7.13, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή φυλάκισης των 13 ετών που επέβαλε το Κακουργιοδικείο σε 11 έτη, αφού έκρινε ότι και στους δύο κατηγορουμένους έπρεπε να ήταν η ίδια. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση: «Έχουμε την άποψη ότι τελικά η ποινή η οποία θα έπρεπε να επιβληθεί στους δύο εφεσείοντες δεν εδικαιολογείτο να ήταν αυστηρότερη για τον παρόντα εφεσείοντα. Παρόλον ότι η ποινική ευθύνη και των δύο αυτών συγκατηγορουμένων ήταν νομικά η ίδια, εν τούτοις, ο λιγότερο ενεργός ρόλος τον οποίο διαδραμάτισε ο εφεσείων - κατηγορούμενος 1, στο όλο σκηνικό του βιασμού κατά το οποίο ο ίδιος απέσχε της διάπραξης αυτού καθ΄ αυτού του αδικήματος, ήταν ένας παράγοντας που θα μπορούσε να προσμετρήσει αναλογικά, σε σχέση με την ποινή που επιβαλλόταν στον άλλο αυτουργό του αδικήματος. Από την άλλη, στην περίπτωση του καθ΄αυτού αυτουργού - εφεσείοντα στην Έφεση αρ. 218/2011, υπήρχαν οι πιο έντονοι προσωπικοί, οικογενειακοί παράγοντες που μπορούσαν να ληφθούν υπόψη. Επομένως, τελικά η επιβληθείσα ποινή στους δύο αυτούς συγκατηγορούμενους - εφεσείοντες δε θεωρούμε ότι θα έπρεπε να ήταν διαφορετική, εις βάρος του εφεσείοντα στην παρούσα έφεση. Επομένως, θα την μειώσουμε ανάλογα.» Κατ' επέκταση θα επιβληθεί η ίδια ποινή και στους δύο κατηγορουμένους. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι η προσέγγιση των Δικαστηρίων σε αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη αφού όπως έχει νομολογηθεί και η εξατομίκευση έχει πάντα τη θέση της για τη δίκαιη μεταχείριση των ενόχων κάθε εγκληματικής πράξης. Ποτέ όμως η εξατομίκευση δεν μπορεί να οδηγήσει σε αναποτελεσματικότητα του νόμου. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές-οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων, το λευκό τους ποινικό μητρώο, τα προβλήματα υγείας στα οποία κάναμε αναφορά πιο πάνω, η παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, η απολογία και η μεταμέλεια τους, οι συνέπειες που θα έχει η επιβολή ποινής φυλάκισης στους ίδιους και στις οικογένειες τους, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στους κατηγορούμενους 1 και 2: Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 ½ ετών. Στην 4η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στην 5η κατηγορία στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 34). Στις κατηγορίες 1 και 2 δεν επιβάλλεται ποινή αφού οι κατηγορούμενοι 1 και 2 διέπραξαν τα αδικήματα τα οποία συνωμότησαν να διαπράξουν, και έχουν τιμωρηθεί ως πιο πάνω αναφέρεται. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που οι κατηγορούμενοι τελούσαν υπό κράτηση και δη από τις 21.12.
  1. Τα ναρκωτικά να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας ως το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής. Το ποσό των €4.300.- που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου 1 και το οποίο είναι προϊόν της παράνομης συναλλαγής που αφορά στα ναρκωτικά της παρούσας υπόθεσης, κατάσχεται. Το ποσό των €345.- να επιστραφεί στον κατηγορούμενο
  2. Τα 48 lei να επιστραφούν στον κατηγορούμενο
  3. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά- παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.