Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μαρίας Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 31022/12, 9/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλέξανδρου Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 31022/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Μαρίας Σάββα Κατηγορούμενης - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 09.01.2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αργυρού Κατηγορούμενη παρούσα, γι΄ αυτήν: κ. Λοχίας για κα Μ. Νεοφύτου Δικαστήριο προς κ. Λοχία: Έχετε κάποια εξέλιξη όσον αφορά το θέμα της αποζημίωσης από χθες; κ. Λοχίας: Δεν υπάρχει εξέλιξη, ως ήταν τα δεδομένα. Πρόθεση υπάρχει από την πλευρά της κατηγορούμενης, όμως δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα. Π Ο Ι Ν Η (ex-tempore) Η κατηγορούμενη βρέθηκε ένοχη μετά από δική της παραδοχή στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, αλλά και με τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, με τα οποία συμφώνησε και η ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης, κατά τον ουσιώδη τόπο και χρόνο, η κατηγορούμενη έκλεψε τα αντικείμενα που αναφέρονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, συνολικής αξίας €7.700, περιουσία της παραπονούμενης Μ.Κ.1 στο κατηγορητήριο. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των γεγονότων όπως τέθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχή με τα οποία συμφώνησε και η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης και το Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο να τα επαναλάβει αυτολεξεί, πλην όμως αυτά μετουσιώνονται σε ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου για σκοπούς προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής που θα επιβληθεί στην κατηγορούμενη. Έχοντας υπόψη κατά νου τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, του λόγους που οδήγησαν στη διάπραξη του αδικήματος αλλά και τις συνέπειες αυτού, στον αντίποδα βεβαίως το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων που τέθηκαν εκτενώς στην εμπεριστατωμένη αγόρευση τόσο προφορικά όσο και γραπτώς από την ευπαίδευτη συνήγορο της κατηγορούμενης και όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες, λαμβάνεται κάθε λόγος ξεχωριστά αλλά και στο σύνολό τους, ως επίσης λαμβάνεται πάρα πολύ σοβαρά υπόψη η έκθεση του γραφείου ευημερίας που ετοιμάστηκε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, ως επίσης και το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του τα ιατρικά πιστοποιητικά τα οποία τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσο κατά την αρχική αγόρευση της κας Νεοφύτου όσο και χθες, με τις σχετικές επισημάνσεις - επεξηγήσεις και διευκρινίσεις με τα οποία συμφώνησε και ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής. Βεβαίως το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την ύπαρξη μιας προηγούμενης καταδίκης όπως αναφέρθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής στην οποία συμφώνησε και η κα Νεοφύτου όπου έχουν αναφερθεί ο αριθμός της υπόθεσης, ημερομηνία της καταδίκης και το αδίκημα το οποίο βρέθηκε ένοχη η κατηγορούμενη. Εξέφρασε η κατηγορούμενη δια μέσω της ευπαίδευτης συνηγόρου της την απολογία της και την πρόθεση της να αποζημιώσει την παραπονούμενη, τόσο με την έκδοση διατάγματος μέχρι του ποσού των €6.000 όπου είναι η σχετική εξουσία του παρόντος Δικαστηρίου με βάση τον Περί Δικαστηρίων Νόμου, ως επίσης και για τα υπόλοιπα είτε με την έκδοση οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης είτε με τη σύνταξη σχετικού γραμματίου αλλά αυτή η πρόθεση της κατηγορούμενης αντίκρισε την άρνηση της παραπονούμενης. Ζήτησε συγνώμη και λεκτικώς η κατηγορούμενη και η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούμενης έχει επικεντρωθεί επιχειρηματολογώντας όπως ανασταλεί η οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης, αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα του αδικήματος αλλά και το είδος της ποινής που επιβάλλεται σε παρόμοιας φύσης περιπτώσεις. Αναφορικά με τα αντικείμενα που αναφέρονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, έχει αναφερθεί ότι αυτά πουλήθηκαν για το ποσό των €100 και δεν έχουν γίνει οποιεσδήποτε άλλες περαιτέρω ενέργειες για να ανευρεθούν αυτά. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα αδικήματα τα οποία διέπραξαν οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά και αυτό αντικατοπτρίζεται μέσα από τις προβλεπόμενες από τον νόμο ποινές. Η σοβαρότητα των αδικημάτων προκύπτει επίσης και από τη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται. Αδικήματα τα οποία στρέφονται εναντίον της περιουσίας, παρουσιάζουν δυστυχώς έξαρση. Επί τούτου το Δικαστήριο αντλεί δικαστική γνώση από τη σωρεία υποθέσεων τέτοιας φύσεως που το Δικαστήριο επιλαμβάνεται καθημερινά. Ως αποτέλεσμα τα Δικαστήρια καλούνται σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές. Θεώρηση της νομολογίας καταδεικνύει ότι η συνήθης ποινή που επιβάλλεται σε αδικήματα παρόμοιας φύσης, είναι αυτή της φυλάκισης (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222, Hassan v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 71). Στην Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ 104 διακηρύττεται η υποστήριξη του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά και επισημαίνεται ότι αδικήματα εναντίον της περιουσίας όπως κλοπές και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (βλ. επίσης Φιλίππου v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 2 Α.Α.Δ. 194). Οι πιο πάνω επισημάνσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επαναδιατυπώθηκαν και στην πρόσφατη απόφαση στην Δημήτρης Βέλιου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 99/12, Ημερομηνίας 23/01/2013 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο δικαστήριο αναφορικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία ο εφεσειών παραδέχθηκε ενοχή. Αυτή είναι δεδομένη, όπως δεδομένες είναι και οι συνέπειες τους για τα θύματα και την κοινωνία ευρύτερα. Συμφωνούμε επίσης, με τη διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων και κυρίως η συχνότητα με την οποία αυτά διαπράττονται, επιβάλλει την αυστηρή αντιμετώπιση τους από τα Δικαστήρια. Είναι πιστεύουμε αρκετό να υπενθυμίσουμε την επισήμανση της νομολογίας μας ότι τέτοια αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και δυναμιτίζουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.» Περαιτέρω, το Δικαστήριο παραπέμπει στην Ανδρέας Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 487, Αργυρού ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 57, Βαρνάβας Ευγένιου Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 485 και Xiaojin κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104). Στην Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138 το θέμα της ποινής σε αδικήματα διαρρήξεων προσεγγίστηκε ως εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160). Μάλιστα στην υπόθεση Παναγίδης ν. Δημοκρατίας Ποινική ΄Εφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: 'οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη.» Στην Παναγή ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 47 υπογραμμίστηκε δε ότι η διάπραξη διαρρήξεων από νεαρά άτομα έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα γι' αυτό και πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές. Στην Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565 το Εφετείο με παραπομπή σε παλαιότερη νομολογία, σημειώνει ότι τα αδικήματα αυτά είναι σε έξαρση γι' αυτό και επιβάλλεται η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας, η οποία έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου, αναφέρεται, είναι η αυστηρότητα των ποινών. Τέλος στην Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587 τονίστηκε για ακόμη μια φορά η ανάγκη για αντιμετώπιση των παραβατών κατά τρόπο που να συμβάλλει στην αποτροπή διάπραξης αδικημάτων διαρρήξεων και κλοπών τα οποία ως σημειώθηκε απασχολούν τα Δικαστήρια σχεδόν καθημερινά. Στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο, αντλεί καθοδήγηση από σχετική επί του θέματος νομολογία ως προς την έκταση της ποινής, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζεται η ανάγκη όπως κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται ξεχωριστά, αναγνωρίζοντας έτσι το ιδιόμορφο και την ιδιαιτερότητα εκάστης περίπτωσης και κατηγορουμένου ξεχωριστά, ως επίσης αναγνωρίζοντας ότι σε κάθε περίπτωση υπάρχουν ομοιότητες και διαφορές ως προς τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων αλλά και των προσωπικών περιστάσεων εκάστου κατηγορουμένου ξεχωριστά. Στην υπόθεση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 210/2007 ημερ. 26/2/2008 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών στην οποία αφορούσαν 19 κατηγορίες, λήφθηκαν υπόψη 11 παρόμοιες υποθέσεις και 4 προηγούμενες καταδίκες, ως επίσης και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Piliev ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 99/2005 ημερ. 4/11/2005 δεν κρίθηκε υπερβολική η ποινή των 2 ετών παρά το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντος, την παραδοχή, την ομολογία, την συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές και των προσωπικών του περιστάσεων. Στην υπόθεση Xiaojin κα ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 130 και 131/2005 ημερ. 23/2/2006 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 2 και 2 ½ χρόνων. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 117/2009 ημερ. 5/11/2009 αναστάληκε η μειωμένη ποινή φυλάκισης των 15 μηνών που αφορούσε 14 κατηγορίες και λήφθηκαν υπόψη άλλες 19 υποθέσεις. Στην υπόθεση Ilie κα ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 180-182/2011 ημερ. 16/5/2012 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές 2 ετών και 18 μηνών παρά το λευκό ποινικό ποινικό μητρώο των εφεσειόντων και τις προσωπικές περιστάσεις τους. Στην υπόθεση Mixaylov κα ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 94- 96/2011 ημερ. 30/3/2012 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 20 μηνών παρά το λευκό μητρώο, την μεταμέλεια, την παραδοχή, τις προσωπικές περιστάσεις και την ανεύρεση σημαντικού μέρους των κλαπέντων με την συμβολή των εφεσειόντων. Στην υπόθεση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 145/2010 ημερ. 13/5/2011 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών που αφορούσε 43 κατηγορίες και υπήρχαν τρεις προηγούμενες καταδίκες. Στην υπόθεση Ηρακλέους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 156/2007 ημερ. 22/2/2008 μειώθηκε ποινή φυλάκισης 30 μηνών διότι δεν λήφθηκε υπόψη σε άλλη υπόθεση για λόγους που δεν μπορούσαν να προσδιοριστούν και υπήρχε μια προηγούμενη καταδίκη. Στην υπόθεση Gkevontian ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 187/2008 ημερ. 27/5/2009 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 18 μηνών παρά το λευκό ποινικό μητρώο, τον περιορισμένο ρόλο του στην διάπραξη των αδικημάτων και ότι ήταν πατέρας ενός παιδιού. Στην υπόθεση Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/2012 ημερ. 28/3/2013 μειώθηκε η ποινή σε 15 μήνες για το αδίκημα της διάρρηξης και επικυρώθηκε η ποινή φυλάκισης ενός έτους για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων, όπου ο κατηγορούμενος ήταν λευκού ποινικού μητρώο, παραδέχθηκε ενοχή, ήταν ηλικίας 18 ετών και δεν λήφθηκε υπόψη σε άλλη υπόθεση όπου επιβλήθηκαν ποινές σε συγκατηγορούμενους του. Στην υπόθεση Ιωάννης Τσιλικίδης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7/13 ημερ. 26/3/2013 ημερ. 26/3/2013, ο εφεσείων παραδέχτηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου τη διάπραξη τριών διαρρήξεων κατοικίας κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, τριών κλοπών από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα και μια κατηγορία κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης σύμφωνα με τα οποία μεταξύ Μαΐου του 2011 και Νοεμβρίου του 2011, σε διάστημα δηλαδή περίπου 6 μηνών, διαπράχθηκαν τα προαναφερόμενα 6 αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών, ενώ το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είχε διαπραχθεί το
- Από την προαναφερόμενη εγκληματική δραστηριότητα του ο εφεσείων αποκόμισε περιουσία, σε τιμαλφή και μετρητά, αξίας περίπου €64,
- Κανένα ποσό ή περιουσιακό στοιχείο δεν επιστράφηκε στους δικαιούχους. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε σε σχετική νομολογία και έλαβε υπόψη του και τους ελαφρυντικούς και μετριαστικούς παράγοντες που είχαν εκτεθεί ενώπιον του, προς όφελος του κατηγορούμενου/εφεσείοντα. Τελικά επέβαλε στις κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, ποινή φυλάκισης ενός χρόνου. Οι ποινές ήταν συντρέχουσες και άρχιζαν από την πρώτη ημέρα κράτησης του εφεσείοντα και το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές. Μεταξύ των ελαφρυντικών στοιχείων που έλαβε υπόψη του το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν το νεαρό της ηλικίας του εφεσείοντα και το λευκό του ποινικό μητρώο. Ο εφεσείων ήταν ηλικίας 23 ετών, όταν του επιβλήθηκε η ποινή από το πρωτόδικο Δικαστήριο, εφόσον γεννήθηκε το Μάρτιο του
- Επίσης έλαβε υπόψη την απολογία και τη συνεργασία του με τις Αστυνομικές αρχές, τον τρόπο με τον οποίο έδρασε, που έδειχνε ότι δεν είναι επαγγελματίας εγκληματίας, αλλά πρόσωπο που έδρασε με ερασιτεχνικό τρόπο καθώς και τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις. Ο εφεσείων σε ηλικία 18 ετών δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί το οποίο ήταν ηλικίας 2 ετών όταν επιβλήθηκε η πρωτόδικη ποινή. Στην υπόθεση Nteni Bezanidis ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 57 και 58/2013 ημερ. 5/12/2013 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 3 ½ ετών σε υποθέσεις διαρρήξεων και μετά από παραδοχή και την ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου. Στην υπόθεση Δημήτρης Βέλιου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 99/2012 ημερ. 23/1/2013 μειώθηκε ποινή φυλάκισης σε 15 μήνες μετά από παραδοχή, λευκό ποινικό μητρώο και επειδή η υπόθεση δεν λήφθηκε υπόψη σε άλλη υπόθεση. Θεώρηση της σχετικής νομολογίας καταδεικνύει λοιπόν ότι η συνήθης ποινή που επιβάλλεται σε αδικήματα παρόμοιας φύσης, όπως αυτά που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι, είναι η στερητική της ελευθερίας ποινή. Φυσικά πρέπει να λεχθεί ότι κάθε υπόθεση κρίνεται πάντα με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της. Πάρα τα πιο πάνω δεν εξαλείφεται η ανάγκη που υπάρχει παράλληλα για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη καθώς και στα ιδιαίτερα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Από την άλλη όμως η διαδικασία αυτή δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd
(1993)2 Α.Α.Δ. 17). Τα αδικήματα και οι περιστάσεις διάπραξης στην παρούσα υπόθεση είναι ιδιαίτερα σοβαρές και υπάρχει ανάγκη για αποτροπή. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Παρά τα πιο πάνω όμως, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών, το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί (βλ. Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Η εξατομίκευση της ποινής όμως, δεν θα πρέπει να εξουδετερώνει ούτε τη σοβαρότητα του εγκλήματος, ούτε το στοιχείο της αποτροπής και να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του Νόμου (βλ. Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Το Δικαστήριο αντλώντας καθοδήγηση με τα κριτήρια που έθεσε η νομολογία, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζεται ότι κάθε περίπτωση κρίνεται με βάση τα ιδιαίτερα της περιστατικά αλλά και τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες εκάστου κατηγορούμενου ξεχωριστά, και χωρίς να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι αποτελεί πρώτιστο αλλά και πολύ λεπτό καθήκον και έργο του Δικαστηρίου όπως εξατομικεύει την ποινή σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά, αντικατοπτρίζοντας από τη μια και καταδεικνύοντας τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών από τη μια, αλλά και από την άλλη συγκεράζοντας και ισοζυγίζοντας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά, χωρίς βεβαίως να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών και χωρίς να εκμηδενίζεται η σοβαρότητα του αδικήματος, αλλά από την άλλη πρέπει η συγκεκριμένη ποινή να αρμόζει στην προσωπικότητα κάθε συγκεκριμένου παραβάτη και συνεκτιμώντας και ισοζυγίζοντας και ισοσκελίζοντας από τη μια τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τις συνθήκες και τις συνέπειες της σοβαρότητας του αδικήματος, τη συμπεριφορά της κατηγορούμενους κατά, αλλά και μετά τη διάπραξη του αδικήματος και από την άλλη τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορούμενης και έχοντας υπόψη τις αρχές που τέθηκαν από την πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι η ποινή της φυλάκισης. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω θα επιβάλω στην κατηγορούμενη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο η πιο πάνω ποινή φυλάκισης θα έχει άμεσο και εκτελεστό χαρακτήρα ή θα έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, ως ήταν και η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου υπεράσπισης. Σύμφωνα με την τροποποίηση που έλαβε χώρα στο νομοθετικό μας σύστημα και πιο συγκεκριμένα με το νόμο 186/03, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου έχει πλέον διευρυνθεί και δεν απαιτούνται πλέον εξαιρετικές περιστάσεις για να ανασταλεί μια ποινή φυλάκισης. Σχετική καθοδηγητική αλλά όχι μοναδική είναι η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνα Τζιαουχάρη,
(2005)2 Α.Α.Δ. 261. Το Δικαστήριο για να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για να αποφασίσει κατά πόσο θα ανασταλεί ή όχι μια ποινή φυλάκισης, λαμβάνει υπόψη τους πιο κάτω παράγοντες. Λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών εκεί όπου χρειάζεται, όταν υπάρχει έξαρση σε παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Λαμβάνονται υπόψη οι συνθήκες και οι λόγοι διάπραξης του αδικήματος, η συμπεριφορά του κατηγορούμενου κατά, αλλά και μετά τη διάπραξη του αδικήματος. Επίσης λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες της κατηγορούμενης, χωρίς βεβαίως αυτό να υπερφαλαγγίζει την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών και να εκμηδενίζει τη σοβαρότητα του αδικήματος και το Δικαστήριο έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομοθετικές και νομολογιακές αρχές, λαμβάνοντας υπόψη την παραδοχή και απολογία της κατηγορούμενης, τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, την ψυχολογική της κατάσταση κατά τον ουσιώδη τόπο και χρόνο η οποία έχει μεταβληθεί στο παρόν στάδιο σύμφωνα και με τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά όπου η ψυχολογική της κατάσταση έχει πλέον αποκλιμακωθεί και δεν αναμένεται εκδήλωση παρόμοιας παραβατικής συμπεριφοράς, την ειλικρινή απολογία και συγνώμη της κατηγορούμενης, ότι είναι μητέρα ενός παιδιού 5 ½ χρόνων αλλά και την πρόθεση της να αποζημιώσει την παραπονούμενη και χωρίς να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου η ύπαρξη μιας προηγούμενης καταδίκης στην υπόθεση 5063/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 22.12.2011 όπου επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 μηνών με τριετή αναστολή σε εκείνη την υπόθεση, αλλά κυρίως το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι, και χωρίς να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου, ότι δυστυχώς τα κλοπιμαία δεν έχουν ανευρεθεί, αλλά από την άλλη έχοντας υπόψη τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά στα οποία αναφέρεται ότι μπορεί επιτέλους η κατηγορούμενη να επανενταχθεί κοινωνικά και ότι η ψυχολογική κατάσταση που την οδήγησε στη διάπραξη του αδικήματος δεν υφίσταται σήμερα, το Δικαστήριο ομολογουμένως με πάρα πολύ μεγάλο δισταγμό θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και θα αναστείλει την ποινή φυλάκισης του ενός έτους για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Επιπλέον δεν θα ενεργοποιηθεί οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στην κατηγορούμενη στα πλαίσια της υπόθεσης 5063/11 ημερομηνίας 22.12.2011 λόγω παρόδου πέραν των τριών χρόνων από την ημερομηνία καταδίκης. κ. Αργυρού:- Υπάρχουν €180 έξοδα. Παρακαλώ όπως τα τεκμήρια κατασχεθούν και καταστραφούν σε περίοδο 6 μηνών από σήμερα. Δικαστήριο:- Τα Τεκμήρια κατάσχονται και να καταστραφούν σε περίοδο 6 μηνών από σήμερα. Τα έξοδα €180 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Το Δικαστήριο επεξηγεί στην κατηγορούμενη την έννοια της ποινής φυλάκισης με αναστολή. (Υπ.) ................ Αλέξανδρος Φυλακτού, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΜΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο