Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ioan-Alexandru Cheleman κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6117/2015, 24/3/2015

(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.155. Το Δικαστήριο εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί ένα σοβαρό περιορισμό της προσωπικής ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου κ.α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται παραδεκτή, εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου και είναι:

1. Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο.
2. Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων.
3. Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι λοιπόν απαραίτητη η συνύπαρξη και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του. Στην παρούσα υπόθεση τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητάς τους συνιστούν οι μακρόχρονες ποινές φυλάκισης που προβλέπει ο νόμος. Συγκεκριμένα, σε σχέση με τα αδικήματα του παρόντος κατηγορητηρίου, οι σχετικοί νόμοι προνοούν ποινή φυλάκισης από επτά χρόνια μέχρι δια βίου φυλάκιση. Στη Θεοδωρίδη κ.α. v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη του. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, με τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στην Κρίνος Θεοχάρους κ.α. v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 48, αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι όμως επίσης νομολογημένο πως σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς το συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Στη Χ"Δημητρίου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, ανασκοπήθηκε η νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς πως η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εξέταση των πιο πάνω είναι μεταξύ άλλων εκείνοι που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται καθώς και γενικότερα θέματα υγείας. Οι πιο πάνω παράγοντες πρέπει να συνεκτιμούνται ανάμεσα στα άλλα και με τον παράγοντα της παρακώλυσης στην ετοιμασία της υπεράσπισης λόγω της κράτησης (Savva & Another (No.2) v. Police

(1997)2 C.L.R. 292), αλλά και με το χρόνο κράτησης (Χ"Δημητρίου ανωτέρω). Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από τη νομολογία μας ως παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια αιτήσεων κράτησης. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (ανωτέρω), τέτοιοι παράγοντες όπως και οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Για τη διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγησή του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη των κατηγορουμένων. Θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου, όπως επίσης και τη δεκτότητα μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του υπόπτου ή άλλα θέματα που αφορούν τη δεκτότητα μαρτυρίας (όπως ότι η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα) εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασία της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης αίτησης για την κράτηση ή όχι κατηγορουμένου. Στο στάδιο αυτό θα πρέπει να αναφερθώ στην εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Κατηγορουμένου 1 περί παραβίασης των προσωπικών δεδομένων του πελάτη του αναφορικά με τη λήψη του Τεκμηρίου 3 που κατατέθηκε ενώπιόν μου. Το σημείο αυτό αφορά τη δεκτότητα του εγγράφου ως Τεκμήριο και δεν δύναται να εξεταστεί η εισήγηση αυτή στο παρόν στάδιο. Έχω διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο έχουν παραπεμφθεί οι Κατηγορούμενοι 1-4 σε απευθείας δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, όπως αυτό φαίνεται στις καταθέσεις (Τεκμήριο 1 και 3). Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας αυτής προκύπτει ότι κατά τις 15/03/2015 και περί ώρα 01:50 δόθηκε μήνυμα από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας ότι έξω από συγκεκριμένο νυκτερινό κέντρο στη Λεμεσό βρισκόταν ένα τραυματισμένο πρόσωπο. Στα πλαίσια διερεύνησης της εν λόγω υπόθεσης, διαπιστώθηκε ότι το τραυματισμένο πρόσωπο ήταν ο Maen Hamoud από τη Συρία, ο οποίος φαίνεται ότι κτυπήθηκε από αριθμό ατόμων ενώ διασκέδαζε στο νυκτερινό κέντρο. Ο 4ος Κατηγορούμενος φέρεται να έχει αναγνωριστεί από μάρτυρα φίλο του θύματος ότι ήταν ένα από τα πρόσωπα που κλοτσούσαν τον φίλο του, ενώ υπάρχει και κατάθεση άλλου φίλου του θύματος που δεν είναι βέβαιος αν ο 4ος Κατηγορούμενος ενεπλάκη στον καυγά. Για τους Κατηγορούμενος 1, 2 και 3, μέσα από το μαρτυρικό υλικό, προκύπτει ότι έχουν αναγνωριστεί από μάρτυρες ως άτομα τα οποία φέρεται να κτύπησαν το θύμα. Λαμβάνω υπόψη μου, πέραν από τις καταθέσεις των Αστυνομικών αλλά και άλλων προσώπων και τις θέσεις των ίδιων των Κατηγορουμένων, ως αυτές αναφέρθηκαν στις γραπτές τους καταθέσεις, χωρίς να αναφέρομαι με λεπτομέρεια σε αυτές. Να αναφέρω ότι οι Κατηγορούμενοι 1 - 4 αρνούνται κάθε εμπλοκή με το επεισόδιο, δίδοντας ο κάθε ένας τους δικούς του ισχυρισμούς οι οποίοι εκ πρώτης όψεως όμως φαίνεται να είναι αντιφατικοί μεταξύ τους. Με βάση την ενώπιόν μου μαρτυρία και χωρίς να υπεισέρχομαι στην αξιοπιστία καθ' οποιοδήποτε τρόπο, κρίνω ότι υπάρχει ορατή και μόνο πιθανότητα καταδίκης των Κατηγορουμένων 1-4 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, χωρίς βεβαίως η διαθέσιμη μαρτυρία να αποκλείει και κάθε λογική προσδοκία για αθώωση, λαμβανομένου βεβαίως και υπόψη του πολύπλοκου της υπόθεσης, λόγω του ότι πρόκειται για συμπλοκή με φερόμενα ως εμπλεκόμενα αρκετά άτομα. Σε σχέση με τους Κατηγορούμενους 2 και 3, οι οποίοι δεν έχουν προτείνει ούτε περιοριστικούς όρους, αλλά ούτε και αναφέρθησαν γι' αυτούς οποιοιδήποτε δεσμοί με την Κύπρο και με βάση βέβαια το μαρτυρικό υλικό, με οδηγούν ότι υπάρχει η ορατή πιθανότητα καταδίκης τους και η πιθανότητα, σε περίπτωση καταδίκης τους, να αντιμετωπίσουν και να του επιβληθούν πολυετείς ποινές φυλάκισης, άρα καθιστούν υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής τους, προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσουν. Όλα αυτά, σε σχέση με όσα ανωτέρω αναφέρω, με οδηγούν στο γεγονός ότι οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 υπάρχει κίνδυνος να προσπαθήσουν να διαφύγουν και να μην παρουσιαστούν ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Πέραν του λόγου ο οποίος έχει αναφερθεί από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής και σύμφωνα με τον οποίο καθίσταται αναγκαία η κράτηση του Κατηγορουμένου 2, λόγω του κινδύνου διαφυγής, έχει υποβληθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ότι σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος 2 αφεθεί ελεύθερος, υπάρχει κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης του ιδίου ή άλλων αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο 2, σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος, ζήτημα που αποτέλεσε εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής, έχω να παρατηρήσω τα εξής: Η πρόβλεψη για ύπαρξη και αποτίμηση κινδύνων οι οποίοι σταθμίζονται κατά την εξέταση θέματος κράτησης, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης, είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τέτοια στοιχεία είναι η συμπεριφορά του υποδίκου σε προηγούμενες περιπτώσεις ή οι προηγούμενες καταδίκες του και μάλιστα όχι κατ' ανάγκη για παρόμοια αδικήματα, η πιθανολόγηση περί της ήδη διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων, αλλά και τάσεις που επιδεικνύει και ανάγονται στο μέλλον και για τις οποίες μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του ή σε άλλες περιστάσεις (βλ. Χ"Δημητρίου ανωτέρω). Στην Τσιάκκας κ.α. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 7264, 7265 και 7266, ημερ.26/04/2002 επιδοκιμάσθηκε το εξής απόσπασμα από τη σελ.131 της απόφασης Σιακκαλής v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130: «Η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον, δεν μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Εκείνο που μετρά είναι αν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος». Στην ίδια υπόθεση αναφέρονται σχετικά και τα ακόλουθα: «Στην πολιτική του δικαίου για την πρόληψη του εγκλήματος εντοπίζεται η προέλευση του κανόνα που επιτρέπει την κράτηση, όπου διαφαίνεται κίνδυνος επανάληψης του αδικήματος. Όπως υπογράμμισε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ο κίνδυνος αυτός πρέπει να είναι "ευλογοφανής" (plausible): (βλ. Clooth v. Belgium A225, para 40

(1991). Στην Matznetter v. Austria, A10, p.33

(1969), το ίδιο Δικαστήριο καθόρισε κάποια κριτήρια για την αποτίμηση του κινδύνου επανάληψης. Η Κωνσταντινίδης, ανωτέρω, επιδοκιμάζοντας την παραπάνω υπόθεση, αναφέρει: «Ο τρόπος προσέγγισης της πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος διαγράφεται στην υπόθεση Matznetter v. Austria A10, p.33

(1969)στην οποία τα Αυστριακά δικαστήρια έλαβαν υπόψη την «πολύ παρατεταμένη συνέχιση των αξιόμεμπτων πράξεων του κατηγορουμένου, την πελώρια έκταση της ζημιάς, που είχαν υποστεί τα θύματα, την πονηριά του κατηγορουμένου και το γεγονός ότι η πείρα και μεγάλη του Κατηγορουμένου το καθιστούσαν εύλογο για τον ίδιο να επαναλάβει τις παράνομες δραστηριότητές του». Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θεώρησε ότι όλα τα πιο πάνω αποτελούσαν περιστάσεις οι οποίες δικαιολογούσαν την άρνηση απόλυσης με εγγύηση για λόγο που σχετίζεται με την αποτροπή διάπραξης άλλου αδικήματος». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής στήριξε τη θέση ότι υπήρχε κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων, σε αναφορά σε δύο φακέλους που αφορούν διερεύνηση αδικημάτων, στα οποία ενδεχομένως να εμπλέκεται ο Κατηγορούμενος

1. Κρίνω, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου και συγκεκριμένα τους δύο φακέλους που αφορούν τον Κατηγορούμενο 2, ότι δεν προκύπτει σοβαρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος από τον Κατηγορούμενο 2, σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση, καθότι δεν πρόκειται για υποθέσεις στις οποίος ο Κατηγορούμενος 2 να καταδικάστηκε ούτε καν υποθέσεις που έχουν καταχωρηθεί ενώπιον Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να διαφανεί η απαιτούμενη παρατεταμένη συνέχιση αξιόμεμπτων πράξεων. Λαμβάνοντας υπόψη μου ότι οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη και οι προϋποθέσεις για κράτηση ενός κατηγορούμενου δεν πρέπει να ισχύουν σωρευτικά, αλλά και ένας εξ αυτών για την κράτησή του και λαμβάνοντας υπόψη μου στα όσα έχω καταλήξει αναφορικά με τους Κατηγορούμενους 2 και 3, εκδίδω διάταγμα κράτησης των Κατηγορουμένων 2 και 3 μέχρι τις 23/04/2015 που είναι ορισμένη η παρούσα υπόθεση για να εκδικαστεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στη Λεμεσό. Όσον αφορά τώρα τους Κατηγορούμενους 1 και 4 για τους οποίους υπήρξε και έντονη ένσταση στο αίτημα κράτησής τους, θα πρέπει να εξετάσω και τα υπόλοιπα ζητήματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη προτού αποφασίσω για την κράτησή τους. Όσον αφορά το ζήτημα του χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί από σήμερα μέχρι την ημερομηνία που ορίστηκε η υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου και με αναφορά στη Χ"Δημητρίου (πιο πάνω) και ιδιαίτερα στο ότι το μήκος του χρόνου πρέπει να σταθμίζεται έναντι του βαθμού της πρόβλεψης του ενδεχομένου που προορίζεται να αποτελέσει το έρεισμα της κρίσης, κρίνω ότι το χρονικό διάστημα των 29 ημερών, μέχρι τις 23/04/2015, δεν θεωρείται υπερβολικό σε συνδυασμό βεβαίως με τους άλλους παράγοντες που έχω εξετάσει ανωτέρω. Σε σχέση με τους ίδιους Κατηγορούμενους 1 και 4, για του ς οποίους έχω ήδη αποφασίσει ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα καταδίκης του, θα πρέπει να εξετάσω αν αυτό, σε συνάρτηση με τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις τους, είναι τέτοια που να με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει κίνδυνος διαφυγής και μη εμφάνισής τους στη δίκη τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου στις 23/04/
2. Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1 προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο Κατηγορούμενος 1 είναι μόνιμα εγκατεστημένος στην Κύπρο, είναι υπήκοος της Ρουμανίας, όλη η οικογένειά του διαμένει στην Κύπρο και ο ίδιος είναι ιδιωτικός υπάλληλος σε εταιρεία που ασχολείται με χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, με ένα πολύ καλό εισόδημα. Είναι λευκού ποινικού μητρώου και προτίθεται να πληρώσει όρους εγγύησης, ως αναφέρθησαν ανωτέρω. Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 4 προκύπτουν τα ακόλουθα: Είναι Βούλγαρος πολίτης, εγκατεστημένος στην Κύπρο εδώ και αρκετά χρόνια και προτίθεται επίσης να πληρώσει τους όρους που εισηγήθηκαν και με τους οποίους, σύμφωνα με τον συνήγορό του, εξασφαλίζεται η παρουσία του. Είναι επίσης λευκού ποινικού μητρώου. Οι πιο πάνω προσωπικές συνθήκες των Κατηγορουμένων 1 και 4 δεν αμφισβητήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή, είναι φανερό όμως από τα πιο πάνω, ότι η μόνη σύνδεση που έχουν και οι δύο Κατηγορούμενοι με την Κύπρο, είναι η διαμονή και η εργασία τους και τίποτα άλλο. Παρά τα χρόνια που φαίνεται ότι διέμεναν στην Κύπρο, εντούτοις προκύπτει ότι αυτοί δεν απέκτησαν και ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι απέκτησαν, οποιουσδήποτε δεσμούς με την Κύπρο. Παραπέμπω εδώ στην Ποινική Έφεση 65/11, ημερομηνίας 18/05/2011 Ming Xiahua v. Αστυνομίας, όπου η Κατηγορούμενη, η οποία καταγόταν από την Κίνα διέμενε στην Κύπρο τα τελευταία 8 χρόνια, είχε δραστηριοποιηθεί σε επιχειρηματική δραστηριότητα και είχε μια κόρη 18 ετών που φοιτούσε σε ιδιωτικό κολλέγιο στη Λευκωσία, αποφασίστηκε κατ' έφεση ότι τα πιο πάνω δεν συνηγορούσαν ότι η Κατηγορούμενη είχε δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία, πόσο μάλλον στην παρούσα περίπτωση, που δεν υπάρχει οτιδήποτε που να συνηγορεί στο ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 4 έχουν οποιουσδήποτε δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία. Αντιθέτως, οι δεσμοί που προκύπτουν φαίνεται να είναι μόνο με τις χώρες τους καθότι το μόνο που αναφέρθηκε είναι ότι μόνο εργάζονται στην Κύπρο. Τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Κατηγορούμενων 1 και 4 σε σχέση με τους όρους που μπορεί να επιβληθούν, δεν κρίνω ότι αυτοί είναι ικανοποιητικοί ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η παρουσία των Κατηγορουμένων 1 και 4 στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσουν μία τόσο σοβαρή υπόθεση. Η ορατότητα και η πιθανότητα φυγοδικίας είναι υπαρκτή και ορατή, ενόψει και των υπολοίπων που έχω αναφέρει σε σχέση με τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και για τους λόγους που έχω αναφέρει, καταλήγω ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα φυγοδικίας όλων των Κατηγορουμένων, ως εκ τούτου κρίνω ότι για να εξασφαλιστεί η παρουσία τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, που συνεδριάζει στις 23/04/2015, απαιτείται η κράτησή τους. Συνεπώς και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, διατάσσω την κράτηση και των τεσσάρων Κατηγορουμένων μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους. (Υπ.) ............. Ε. Δημητρίου-Παναγή Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο