Δημοκρατία ν. Xρίστου Αντωναίου, Αρ. Υπόθεσης: 19637/14, 11/3/2015

(1)(α), 26, 30, 31, 38 και Μέρος ΙΙ, και Πρώτο Παράρτημα Τρίτος Πίνακας, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε» 9η κατηγορία: «Προμήθεια Ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως «Β», κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5

(1)(β)

(2)(α), 24, 30 και 31Α Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ και Τρίτος Πίνακας των περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε.» Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και άλλες κατηγορίες στις οποίες όμως απαλλάχθηκε μετά που η Κατηγορούσα Αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των δύο κατηγοριών, ο κατηγορούμενος στις 15 Φεβρουαρίου 2014 στο Αεροδρόμιο Λάρνακας, της Επαρχίας Λάρνακας, παράνομα έκανε εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, δηλαδή 7 κιλά φυτικής ύλης κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (7η κατηγορία). Περαιτέρω ο κατηγορούμενος, κατά την πιο πάνω ημερομηνία, στη Λεμεσό, έξω από συγκεκριμένο ξενοδοχείο, παράνομα προμήθευσε άγνωστο πρόσωπο με τα πιο πάνω ναρκωτικά (9η κατηγορία). Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: «Στις 21/03/2014 βρέθηκαν σε περιφραγμένο χώρο εργοληπτικής εταιρείας στη Γερμασόγεια, μέσα σε δύο μεταλλικές αποθήκες, άγνωστες προς τον ιδιοκτήτη του χώρου βαλίτσες, οι οποίες περιείχαν πράσινη ξηρή φυτική ύλη που έμοιαζε με κάνναβη και ειδοποιήθηκε η Αστυνομία. Με τη γραπτή συγκατάθεση του ιδιοκτήτη της περιφραγμένης περιοχής, τα μέλη της ΥΚΑΝ εισήλθαν στο μέρος και διαπιστώθηκε ότι εντός της άσπρης μεταλλικής αποθήκης υπήρχαν δύο βαλίτσες κλειδωμένες με κλειδωνιά, ενώ εντός της τσίγκενης αποθήκης υπήρχαν δύο ταξιδιωτικές βαλίτσες, μια σε περίοπτη θέση και μια κρυμμένη πίσω από ένα πλακάζ. που περιείχαν κι αυτές συσκευασίες με πράσινη φυτική ύλη. Ανάμεσα στα ανευρεθέντα ήταν και κομμάτια από ύφασμα, περιλουσμένα με καφεϊνη, για αποτροπή εντοπισμού από σκύλους. Η σκηνή τέθηκε υπό διακριτική φρούρηση από την Αστυνομία, ενώ εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας του μέρους και στην συνέχεια η γραπτή συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, όπως τα ναρκωτικά αντικατασταθούν με ομοιώματα. Τα ναρκωτικά παραλήφθηκαν από τις 3 βαλίτσες, δύο στην άσπρη μεταλλική αποθήκη και τη βαλίτσα που ήταν κρυμμένη στην τσίγκενη αποθήκη και σε αυτές, ο Πελοπίδα τοποθέτησε ομοιώματα, δηλαδή πράσινα σακούλια με φυτικό χώμα και τις ξαναέκλεισε. Στη βαλίτσα στην τσίγκενη αποθήκη που ήταν σε περίοπτη θέση και που περιείχε 7 κιλά κάνναβης, τα ναρκωτικά έμειναν στη βαλίτσα, γιατί η συγκεκριμένη βαλίτσα ήταν η μόνη ανοικτή και η μόνη στην οποία φαινόταν πως θα είχε ευκολότερη πρόσβαση κάποιος που ενδεχομένως ερχόταν για να παραλάβει ναρκωτικά. Όσα τεκμήρια παραλήφθηκαν, τέθηκαν υπό φύλαξη στην αποθήκη φύλαξης τεκμηρίων της ΥΚΑΝ Λ/σου, με τον Λοχία 1760 Π. Πελοπίδα να έχει την ευθύνη για την ασφαλή φύλαξη τους στην αποθήκη. Την 22/03/14 και ώρα 15:50 αφίχθηκε στο μέρος ο Βασίλης Σταυρινός, υπάλληλος της εργοληπτικής εταιρείας, o οποίος θεάθηκε να εισέρχεται εντός του περιφραγμένου χώρου και κατευθύνθηκε προς την τσίγκενη αποθήκη την οποία και άνοιξε. Τα υπό κάλυψη μέλη της ΥΚΑΝ που βρίσκονταν στο μέρος, τον προσέγγισαν ενώ αυτός βρισκόταν στην πόρτα της αποθήκης, έτοιμος να εξέλθει, κρατώντας στα χέρια του δύο σφραγισμένες συσκευασίες που περιείχαν κάνναβη συνολικού βάρους 2 κιλών και ο Σταυρινός συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο και απάντησε 'εντάξει, έκαμα βλακεία'. Ο Σταυρινός ομολόγησε προφορικά ότι ήταν το πρόσωπο που τοποθέτησε στο μέρος, τις τέσσερις ταξιδιωτικές τσάντες με τα προαναφερόμενα ναρκωτικά. Την πιο πάνω ομολογία του, την υπέγραψε σε σχετικό ημερολόγιο ενεργείας. Από την σκηνή παραλήφθηκαν όλα τα τεκμήρια και μεταφέρθηκαν στην ΥΚΑΝ Λεμεσού. Ενώ διεξαγόταν η παραλαβή των υπόλοιπων ναρκωτικών/τεκμηρίων εντοπίστηκε κολλημένο πάνω στη βαλίτσα που περιείχε 7 κιλά κάνναβης (τα επίδικα) από την οποία ο Σταυρινός είχε αφαιρέσει τις δύο συσκευασίες, ένα ταξιδιωτικό αυτοκόλλητο αποσκευών, με στοιχεία A3906, 15 FEB, 0396A3731930, το οποίο παραλήφθηκε ως τεκμήριο. Ο Βασίλης Σταυρινός ομολόγησε την διάπραξη των αδικημάτων που αφορούσαν ολόκληρη την ποσότητα των ναρκωτικών που ανευρέθηκε, δηλαδή 40 κιλά και 917 γρ. κάνναβης και καταδικάστηκε στις 4/6/14, σε 15 χρόνια φυλάκιση. Από τις εξετάσεις που ακολούθησαν σε σχέση με το ως άνω αναφερόμενο ταξιδιωτικό αυτοκόλλητο, διαφάνηκε πως το συγκεκριμένο αυτοκόλλητο ταυτιζόταν με τον κατηγορούμενο, ο οποίος ταξίδεψε με την AΕGEAN AIRLINES μεταφέροντας τη συγκεκριμένη βαλίτσα στην πτήση Α3906 στις 15 Φεβρουαρίου 2014 και με κωδικό αποσκευών 0390Α

1. Διαπιστώθηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος στις 15/2/14 αγόρασε αεροπορικό εισιτήριο (μονής διαδρομής) από τα γραφεία της AΕGEAN AIRLINES στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αθήνα, για πτήση από Ελλάδα προς Κύπρο, έχοντας στην κατοχή του 2 ταξιδιωτικές τσάντες, πληρώντας επιπλέον χρήματα για το βάρος της μιας τσάντας. Κατά το ζύγισμα των αποσκευών του, σε μια από τις δυο ταξιδιωτικές βαλίτσες του κατηγορούμενου, δόθηκε ο κωδικός αποσκευών 0390Α
2. Ο αριθμός εισιτηρίου που του εκδόθηκε είναι ο 3902416428539 και για σκοπούς επαφής ο κατηγορούμενος δήλωσε τον αριθμό τηλέφωνου +
3. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, σχετική Δικαστική Συνδρομή διαβιβάστηκε στην Ελληνικές Αρχές, με διάφορα ερωτήματα σχετικά με τον κατηγορούμενο. Στις 3/6/14 σε απαντητική επιστολή της Δικαστικής Συνδρομής, της Ανακρίτριας του 26ου Τακτικού Ανακριτικού Τμήματος Πρωτοδικείου Αθηνών προς τις Κυπριακές Αστυνομικές Αρχές, αναφέρεται ότι ο κάτοχος-συνδρομητής του τηλεφωνικού αριθμού 0030-6947511878, που δήλωσε ο κατηγορούμενος για την αγορά του αεροπορικού του εισιτηρίου προς Κύπρο στις 15/2/14, είναι η Γιούργα Μαρία ΔΤ. ΑΙ796911, κάτοικος Καλαμάτας Ελλάδα. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, επιβεβαιώθηκε πλήρως η εμπλοκή του κατηγορούμενου στην υπόθεση, αφού η Γιούργα Μαρία συμφώνα με επίσημη πληροφορία που διαβιβάστηκε από την INTERPOL Αθηνών στις 5/6/14, είναι η σύζυγος του κατηγορούμενου και αυτός ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, στις 5/6/14 εναντίον του κατηγορούμενου Χρήστου Αντωναίου εκδόθηκε Κυπριακό ένταλμα σύλληψης και στη συνέχεια στις 6/6/14 εκδόθηκε εναντίον του Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, προς εντοπισμό και σύλληψη του, για διευκόλυνση των Αστυνομικών ανακρίσεων. Στις 25/06/2014 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε στην Καλαμάτα, από τις Ελληνικές Αστυνομικές Αρχές συνεπεία του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του και τέθηκε υπό κράτηση. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, διαβιβάστηκε προς της Ελληνικές Αρχές 2η δικαστική συνδρομή για διενέργεια ερευνών και λήψη καταθέσεων, πριν την παραλαβή του κατηγορούμενου από μέλη της ΥΚΑΝ και μεταφορά του στην Κύπρο. Στις 12/07/2014 ο ύποπτος παραδόθηκε στα μέλη της ΥΚΑΝ που μετέβηκαν στην Ελλάδα για την παραλαβή του, δηλαδή στους Πελοπίδα και Αριστοτέλους. Την ίδια ημέρα και ώρα 18:32 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε εν πτήσει δυνάμει του τοπικού δικαστικού εντάλματος σύλληψης από τον Πελοπίδα, όπου αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο αυτός παραδέχθηκε ότι έκανε εισαγωγή 7 κιλών κάνναβη από την Ελλάδα στην Κύπρο για οικονομικούς λόγους (τη βαλίτσα με τα επίδικα ναρκωτικά). Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε στους ανακριτές ότι την εν λόγω βαλίτσα με τα ναρκωτικά, την παρέδωσε με την άφιξη του στην Κύπρο σε τρίτο πρόσωπο άγνωστο προς αυτόν κατόπιν οδηγιών που έλαβε από άλλο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος αφού μεταφέρθηκε αεροπορικώς στην Κυπριακή Δημοκρατία, οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού για ανάκριση, όπου παραδέχτηκε τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται και ήταν συνεργάσιμος με την Αστυνομία, με υποδείξεις σκηνών. Ο κατηγορούμενος βρίσκεται υπό κράτηση από τις 25.6.14 και είναι λευκού ποινικού μητρώου.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου, υιοθετώντας το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που συντάχθηκε γύρω από την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του κατηγορουμένου, με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο λευκό ποινικό μητρώο του πελάτη του, στην άμεση παραδοχή του τόσο στην Αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο, στην πλήρη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές, στην μεταμέλεια του, στις τραγικές προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες. Ήταν η θέση του ότι ο πελάτης του ήταν απλώς ο κομιστής των ναρκωτικών στην Κύπρο και εντολοδόχος κάποιων ανθρώπων που ήταν οι έμποροι των ναρκωτικών, διευκρινίζοντας όμως ότι ο πελάτης του τελικά προμήθευσε τα επίδικα ναρκωτικά σε τρίτο πρόσωπο στην Κύπρο. Αυτό το έκανε λόγω της δεινής οικονομικής κατάστασης στην οποία περιήλθε τόσο ο ίδιος, ο οποίος ήταν άνεργος, όσο και η οικογένεια του. Τα κίνητρα του πελάτη του δεν ήταν η εμπορία με σκοπό το μεγάλο κέρδος. Τη δεινή οικονομική κατάσταση και τα προβλήματα που αντιμετώπιζε, εκμεταλλεύτηκαν δεόντως οι έμποροι των ναρκωτικών οι οποίοι του ανέθεσαν να μεταφέρει στην Κύπρο έναντι αμοιβής τα συγκεκριμένα ναρκωτικά. Ανέφερε ότι τελικά ο πελάτης του δεν εισέπραξε τη συμφωνηθείσα αμοιβή, κάτι που καταδεικνύει την προχειρότητα και την απειρία που τον διακατείχε. Συνεργάστηκε με την Αστυνομία αφού παραδέχθηκε αμέσως τη διάπραξη των αδικημάτων και έδωσε πληροφορίες για τα άλλα άτομα που ήταν εμπλεκόμενα στην όλη παράνομη επιχείρηση. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφερε με την αγόρευσή του, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Θα πρέπει να πούμε ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος πρόβαλε κάθε μετριαστικό παράγοντα που μπορούσε να είχε προβληθεί στην παρούσα υπόθεση με τα συγκεκριμένα γεγονότα. Το αδίκημα εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (7η κατηγορία) είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Το ίδιο ισχύει για το αδίκημα προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (9η κατηγορία). Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Για άλλη μια φορά θα πρέπει να σημειώσουμε, δυστυχώς, ότι τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην πρόσφατη απόφαση Σάμπη ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 100, στη σελ. 109 λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551). Αρκετές αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερ. 5.2.15, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Στην Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 404, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή και κατοχή φυτικής κάνναβης βάρους 9647,4 γρ.. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών στις κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Το Εφετείο αφού επανέλαβε για άλλη μια φορά ότι τα ναρκωτικά πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου, επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Sandos

(2005)2 AAΔ 297 ο νεαρός κατηγορούμενος έκανε εισαγωγή στην Κύπρο ενός περίπου κιλού κοκαΐνης έναντι αμοιβής. Πρωτόδικα του επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής, ποινή φυλάκισης 6 ετών η οποία αντικαταστάθηκε από το Εφετείο με ποινή 9 ετών. Το Εφετείο σημείωσε ανάμεσα σε άλλα και τα ακόλουθα: "Στην υπόθεση που εξετάζουμε ο εφεσίβλητος ενήργησε σκόπιμα, εν ψυχρώ και προγραμματισμένα με μοναδικό κίνητρο το δικό του οικονομικό όφελος, χωρίς οποιαδήποτε κρίση, συνείδησης ή σκέψης για τον όλεθρο που θα εισήγαγε στον τόπο μας.". Στην εν λόγω υπόθεση ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε επ' αυτοφώρω, κάτι που, ως ελέχθη, δεν συμβαίνει εδώ. Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2005)2 ΑΑΔ 466, επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης έξι ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε. Στην Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ σελ. 448 το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την 11ετή ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο κατόπιν παραδοχής του σε κατηγορία κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε οκταετή φυλάκιση, αφού έλαβε υπόψη και την τραγική κατάσταση τριών από τα μέλη της οικογένειας του τα οποία έπασχαν από σοβαρές ασθένειες. Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή ναρκωτικών φαρμάκων τάξεως Α' και τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 211, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή 23.805 κιλών κάνναβης και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκε 15ετής ποινή φυλάκισης. Στη σελίδα 223 της απόφασης διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Έχει κατ' επανάληψη επιβεβαιωθεί από τη νομολογία ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την εισαγωγή και πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα. Όπως αναφέρθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας v. Sak

(2005)2 ΑΑΔ 377, η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Οκταετής φυλάκιση είχε επικυρωθεί στην Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 276, σε παραδοχή για κατοχή σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης σε 26χρονο αλλοδαπό, ο οποίος είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο, αναλαμβάνοντας όμως στο μεταξύ εγκληματική δραστηριότητα. Πρόσφατα, στη Μαυρικίου v. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 359, επικυρώθηκε 12ετής φυλάκιση σε 33χρονο έγγαμο και πατέρα ενός παιδιού με λευκό ποινικό μητρώο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6341.3376 γρ. κάνναβης, ενώ στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 484, επικυρώθηκε 16ετής ποινή φυλάκισης σε 43χρονο λευκού ποινικού μητρώου για κατοχή σχεδόν 24 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, παρόλο που κρίθηκε αυστηρή.» (Να σημειωθεί ότι η υπόθεση Μαυρικίου ήταν μη παραδοχή). Το Εφετείο αποφάσισε να μειώσει την 15ετή ποινή φυλάκισης με το σκεπτικό ότι το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντα και οι προσωπικές συνθήκες του θα μπορούσαν να «βαρύνουν περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου επιβάλλοντας ελαφρώς χαμηλότερη ποινή που θα λογιζόταν ως δικαιότερο μέτρο στην ολότητα των περιστάσεων της υπόθεσης». Μείωσε την ποινή σε 13 χρόνια για το αδίκημα της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Σε σχέση με το αδίκημα της εισαγωγής των ναρκωτικών ήταν η θέση του ότι ο εφεσείων δεν μπορούσε να τύχει ιδιαίτερα αυστηρότερης ποινής έναντι του πρώην συγκατηγορούμενου 1, στον οποίο είχε επιβληθεί 11ετής ποινή φυλάκισης, ο οποίος παρά το πολύ νεαρότερο της ηλικίας του ήταν στην πράξη ο μεταφορέας των ναρκωτικών στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, μείωσε και την ποινή για την εισαγωγή σε 11 χρόνια. Στην Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 256, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας και σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (4.988,3 γραμμάρια κοκαΐνης) και κατοχής του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 20 ετών. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 51 ετών, είχε τρία παιδιά εκ των οποίων το ένα ανήλικο. Ήταν από χρόνια αναμεμιγμένος στο σοβαρό έγκλημα με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Το Εφετείο παρόλο που χαρακτήρισε τις ποινές αυστηρές ανέφερε ότι αυτές αποτελούν ορθό μέτρο αντιμετώπισης του εφεσείοντα, αφού προηγουμένως στην ίδια απόφαση τόνισε τα εξής (σελίδα 271): «Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε αυτά που κυρίως τα τελευταία χρόνια επισημαίνουμε για τέτοιου είδους εγκλήματα. Δεν είναι δυνατό να γίνει ανεχτή η διάπραξη τέτοιας φύσεως εγκλημάτων, η οποία μοναδικό στοιχείο έχει την προσπόριση υλικού κέρδους από τους παρανομούντες από θύματα που οδηγούνται στη φυσική και ψυχολογική εξαθλίωση και στο θάνατο. Τέτοια αναλγησία που επιδεικνύεται από τους εμπόρους ναρκωτικών προκαλεί τη φρίκη και αποστροφή της κοινωνίας. Το παράνομο κέρδος μπορεί να αποτελεί κίνητρο έναντι του κινδύνου σύλληψης και καταδίκης, όταν επιτευχθεί όμως το δεύτερο θα πρέπει να γίνει γνωστό πως τα Δικαστήρια δεν πρόκειται να επιδεικνύουν τη συνήθη επιείκεια. Θα εφαρμοστεί ο νόμος με πλήρη αυστηρότητα.» Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στο αεροδρόμιο Λάρνακας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 6.453,34 κιλά ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, και σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών. Το Εφετείο με αναφορά στην υπόθεση Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 211, μείωσε την ποινή σε 12 έτη τονίζοντας ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα του εφεσείοντα θα έπρεπε να είχαν προσμετρήσει στη σκέψη του Κακουργιοδικείου ακόμα περισσότερο. Στην Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 75, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν στη διάπραξη των αδικημάτων της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 2.985,10 γρ. κάνναβης και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος βαρυνόταν με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Η έφεση κατά της ποινής αναφερόταν στην ποινή φυλάκισης των 6 ετών που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον κατηγορούμενο για την κατηγορία της απλής κατοχής των ναρκωτικών. Το Εφετείο θεώρησε πως η ποινή φυλάκισης των 6 ετών δεν εξέφευγε του μέτρου που καθορίζει η νομολογία και επικύρωσε την ποινή. Στην Σιδερένου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 190, η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη κατόπιν δικής της παραδοχής για αδικήματα που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Για το αδίκημα της κατοχής πολύ μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών (12 κιλών κοκαΐνης και 189 κιλών κάνναβης) με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα, της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 ετών. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Ο σύζυγος της κατηγορουμένης, ο οποίος ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης δραστηριότητας, είχε παραδεχθεί ενοχή στην ίδια υπόθεση και του επιβλήθηκαν ποινές, η μεγαλύτερη εκ των οποίων ήταν ποινή φυλάκισης 23 χρόνων. Η κατηγορούμενη διατηρούσε διαμέρισμα στην Αθήνα, όπου συσκεύαζε αεροστεγώς τα ναρκωτικά για να εισαχθούν στην Κύπρο, τα οποία και εισήχθησαν. Ο ρόλος της στη συνδρομή που παρείχε στο σύζυγό της ήταν πολύ σημαντικός αφού αποδέχθηκε την παραλαβή όλων των ποσοτήτων των ναρκωτικών στο διαμέρισμά της, τα συσκεύασε πολύ προσεκτικά με ειδικό μηχάνημα και πασπάλισε τα περιτυλίγματα με διάφορες ουσίες για να εξουδετερωθούν οι οσμές, ώστε να μην είναι εύκολη η ανίχνευσή τους. Ενεργούσαν ως σύζυγοι για κοινό όφελος. Στην Αριστείδου ν. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 32, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Το Εφετείο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα (14 κιλά και 985,80 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη). Ο κατηγορούμενος ήταν έγγαμος και προστάτης του παιδιού της συζύγου του από προηγούμενο γάμο. Δεν εργαζόταν λόγω προβλημάτων υγείας. Η σύζυγος και το παιδί αντιμετώπιζαν προβλήματα. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Στην Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 221 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, σε κατηγορούμενο ηλικίας 22 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ναρκωτικών (11 κιλών και 538,61 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης) και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα. Λήφθηκε υπόψη το νεαρό της ηλικίας του, το λευκό του ποινικό μητρώο. Το Εφετείο επανέλαβε ότι είναι πάντοτε ζήτημα βαθμού το πώς αντιμετωπίζει και εξισορροπεί το πρωτόδικο Δικαστήριο τους διάφορους παράγοντες κατά την επιμέτρηση της ποινής. Στην Βασιλείου ν. Αστυνομίας,

(2012)2 ΑΑΔ 254, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ρητίνης κάνναβης βάρους (11 κιλών και 501,7 γραμμαρίων) και κατοχής της ίδιας ποσότητας, με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Νίκος Ιωάννου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 78/13, απόφαση ημερ. 8.12.14 ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής, βρέθηκε ένοχος σε 23 κατηγορίες. Ανάμεσα σε αυτές και σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 27.059,78 κιλών κάνναβης (3η κατηγορία). Το Κακουργιοδικείο στην εν λόγω κατηγορία, επέβαλε ποινή φυλάκισης 15 ετών. Την ίδια ποινή επέβαλε και στην κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της πιο πάνω ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια αυτών σε άλλα πρόσωπα (7η κατηγορία). Το Κακουργιοδικείο εσφαλμένα θεώρησε ότι η συνολική ποσότητα της κάνναβης που ανευρέθηκε ήταν 36.177,76 κιλά ενώ στην πραγματικότητα ήταν 27.406,6 κιλά. Τούτο προέκυψε επειδή η 22η κατηγορία που αφορούσε σε 8.77,3 γραμμάρια κάνναβης θεωρήθηκε από το Κακουργιοδικείο ότι ήταν 8.770,3 κιλά. Το Εφετείο αποφάσισε συνεπεία του πιο πάνω λάθους να μειώσει και τις δύο πιο πάνω ποινές σε 12 χρόνια. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 ΑΑΔ 28). Θα θεωρήσουμε δε την παραδοχή του ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 458, 463) και ότι αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία του με την αστυνομία. Στην υπόθεση Σάμπτη (πιο πάνω) επιβλήθηκε, κατόπιν ακρόασης, ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού και 4.28 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης. Ο Εφεσείων, εκτός από την καταδίκη, εφεσίβαλε και την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Η επιβληθείσα ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Μάλιστα χαρακτηρίσθηκε «μάλλον επιεικής», ενόψει της μη επίδειξης μεταμέλειας από τον κατηγορούμενο. Στην παρούσα υπόθεση κατ΄ αντίθεση, υπάρχει τόσο το στοιχείο της παραδοχής όσο και της μεταμέλειας. Όπως ορθά ανέφερε ο κ. Νεοφύτου, η συνεργασία εδώ έχει ιδιαίτερη σημασία αφού ο κατηγορούμενος δεν συνελήφθηκε επ' αυτοφώρω να διαπράττει τα αδικήματα, αλλά σε πολύ μεταγενέστερο χρόνο. Μόλις συνελήφθηκε από την Κυπριακή Αστυνομία, ομολόγησε αμέσως και μάλιστα εν πτήσει τη διάπραξη των αδικημάτων. Η συνεργασία επεκτάθηκε και στο γεγονός ότι έδωσε περιγραφή των προσώπων που ήταν αναμεμειγμένα στην παράνομη διακίνηση των ναρκωτικών αφού δεν γνώριζε τα ονόματα τους. Ως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του, αν γνώριζε τα ονόματα τους, θα τους κατονόμαζε στις Αστυνομικές Αρχές. Ήταν η θέση του ότι από τη λεπτομερή περιγραφή που προέβηκε και από την υπόδειξη των χώρων που αυτοί σύχναζαν, μπορούν οι Αρχές να τους εντοπίσουν και να τους συλλάβουν. Θα λάβουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορουμένου όλα τα πιο πάνω, υπό το φως και των όσων λέχθηκαν στην υπόθεση Κυριάκος Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 244/12, απόφαση ημερ. 25.11.13. Στην εν λόγω υπόθεση πρωτόδικα επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης έξι ετών σε κατηγορία που αφορούσε σε 500 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Ο κατηγορούμενος είχε μια προηγούμενη καταδίκη. Το Εφετείο μείωσε την ποινή σε πέντε χρόνια επειδή βρήκε ότι το Κακουργιοδικείο δεν προσέδωσε σημασία στη συνεργασία του κατηγορουμένου με τις ανακριτικές αρχές. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου ανέφερε ότι ο πελάτης του συμφώνησε με τους εμπόρους των ναρκωτικών να λάβει αμοιβή για την εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ως ανέφερε, ήταν και αυτός θύμα αφού αυτοί τον εκμεταλλεύτηκαν λόγω της κακής οικονομικής του κατάστασης και των προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Η συμφωνηθείσα αμοιβή τελικά δεν καταβλήθηκε. Εκείνο βεβαίως που έχει εδώ σημασία είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος έναντι αμοιβής μικρής ή μεγάλης, δυσανάλογης ή όχι, έκανε εισαγωγή μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών στην Κύπρο την οποία στη συνέχεια προμήθευσε σε τρίτο πρόσωπο. Ούτε βεβαίως συνιστά μετριαστικό παράγοντα το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν έλαβε τελικά την αμοιβή από αυτή την παράνομη δραστηριότητα του. Στην υπόθεση Jovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, 638 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το παράπονο, που δεν αφορά σε παράλειψη επισήμανσης στοιχείων αλλά στη βαρύτητά τους, είναι εντελώς ατεκμηρίωτο. Το πρωτόδικο δικαστήριο καθοδηγήθηκε ορθά από τη νομολογία σε σχέση με τη μεγάλη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών και, σ΄ αυτό το πλαίσιο, στο καθήκον να μη οδηγεί η οφειλόμενη εξατομίκευση σε αναποτελεσματικότητα ή σε εξουδετέρωση της προσπάθειας για την προστασία της κοινωνίας. Με την παράλληλη υπενθύμιση προς τον εφεσείοντα πως είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ΄ επίκληση οικονομικών προβλημάτων.» (H υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκαν και δύο πρόσφατες αποφάσεις. Πρόκειται για την Παναγιώτης Μακρή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 33/12, απόφαση ημερομηνίας 15.1.13: «Όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Το ίδιο και στη Λέανδρος Κωστάκη Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 211/12, απόφαση ημερ. 25.1.13 όπου λέχθηκε ότι: «Κυρίως δε, όμως, να τονίσουμε το γεγονός, το οποίο τονίσαμε και στη Μακρή, ότι κανένας, μα κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, εγκλήματα του είδους τα οποία πλήττουν το θεμέλιο της όλης ασφάλειας των πολιτών.» Άλλωστε, θα πρέπει να επαναληφθεί ότι δεν είναι τυχαία που οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν για τη μεταφορά ναρκωτικών άτομα αδύναμα ή με συγκεκριμένα προβλήματα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Ghοli v. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 30, 33: «Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου

1. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Κακουργιοδικείο) Εν πάση περιπτώσει θα λάβουμε υπόψη μας τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος αποφάσισε να διαπράξει τα σοβαρά αδικήματα. Eδώ τα ναρκωτικά δεν πρόλαβαν να διοχετευτούν στην αγορά, ωστόσο, όπως ορθά ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, είναι από ευτυχείς συγκυρίες που δεν πρόλαβαν να διοχετευθούν και όχι συνεπεία οποιασδήποτε ενέργειας του κατηγορουμένου. Δεν παραβλέπουμε ότι ο κατηγορούμενος είναι πατέρας δύο ανήλικων παιδιών και ουσιαστικά ο προστάτης της οικογένειας του. Δεν παραβλέπουμε επίσης ότι το ένα του παιδί υποβλήθηκε σε επέμβαση αμυγδαλών στις 20.1.
2. Μάλιστα κατά την επέμβαση διαπιστώθηκε ότι έχει ωοειδές τραύμα στην καρδιά του 3-4 cm. Το παιδί θα πρέπει να παρακολουθείται από καρδιολόγο κάθε έτος γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο να επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας του. Σχετικό πιστοποιητικό έχει κατατεθεί ως τεκμήριο. Δεν παραβλέπουμε επίσης ότι η οικογένεια του αντιμετωπίζει σήμερα σοβαρά οικονομικά προβλήματα με αποτέλεσμα η σύζυγος του να έχει εγγραφεί στους ωφελούμενους του Δημοτικού Παντοπωλείου του Δήμου Καλαμάτας. Στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής θα λάβουμε υπόψη μας και τα πιο πάνω. Στην υπόθεση Celik and Others ν. Αστυνομίας

(1993)2 ΑΑΔ 391, 394, οι κατηγορούμενοι ήταν προστάτες πολυμελών οικογενειών και το Εφετείο δεν επενέβηκε στην επιβολή της ποινής. Το ίδιο έγινε και στην υπόθεση Μακρή ν. Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 42 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 47: «Δεν ευσταθεί ούτε το επιχείρημα, ότι δεν τονίστηκαν στο δικαστήριο οι επιπτώσεις στην αλλοδαπή σύζυγό του και στο μικρό βρέφος, από τυχόν φυλάκιση του Εφεσείοντος. Από τη στιγμή που η ύπαρξη των δύο μελών της οικογένειας του Εφεσείοντος αναφέρθηκε στο πρωτόδικο δικαστήριο, το θέμα ήταν υπόψη του δικαστηρίου και αξιολογήθηκε μέσα στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής.» Δεν έχουμε αμφιβολία ότι κατ΄ αρχάς η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ΄ αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Όμως, όπως ορθά ανέφερε ο κ. Νεοφύτου, θα πρέπει η αρχή της αποτρεπτικότητας να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και τη μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος μετέφερε από την Ελλάδα στην Κύπρο και την οποία στη συνέχεια προμήθευσε σε άλλο πρόσωπο, έχουμε καθήκον να λάβουμε υπόψη όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν τα μέλη της οικογένειας του, η άμεση παραδοχή του τόσο στην Αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, η μεταμέλεια του, το λευκό ποινικό του μητρώο, η συνεργασία του με την Αστυνομία, οι επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια του, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην 7η κατηγορία ποινή φυλάκισης οκτώ ετών. Στην 9η κατηγορία ποινή φυλάκισης οκτώ ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 25.6.14. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Η. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά- εισαγωγή ναρκωτικών και κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο