← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Πάρης Γεωργιάδης, Αρ. Υπόθεσης:11208/12, 23/4/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Πάρης Γεωργιάδης, Αρ. Υπόθεσης:11208/12, 23/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:11208/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή εναντίον Πάρης Γεωργιάδης Κατηγορούμενου Ημερομηνία:23/04/2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Βένη Δανιηλίδου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χριστόφορος Χριστοφόρου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία, αντιμετωπίζει το αδίκημα της προσβολής δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, κατά παράβαση των άρθρων 2‑7, 12, 13, 14 (1 Γ) και 22, του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου, 59/76, ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο και όπως τροποποιήθηκε και δυνάμει των κανονισμών ΚΔΠ173/77 και 98/

  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος, μεταξύ του έτους 2008 και του έτους 2009 στη Λεμεσό της επαρχίας, εν γνώσει του κατείχε τα αρχεία με αριθμό 76123571 και gmapsupp.link, που αποτελούν μέρος λογισμικού προγράμματος συστήματος στον ηλεκτρονικό υπολογιστή με S/N, αριθμός 200507‑ EAC‑ 0150, τα οποία ενέχουν προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, είτε με σκοπό την εμπορία τους, είτε σε τέτοια έκταση, ώστε να επηρεάζει επιζήμια τους δικαιούχους πνευματικής ιδιοκτησίας των έργων αυτών . Στη δεύτερη κατηγορία, αντιμετωπίζει το αδίκημα της προσβολής δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, κατά παράβαση των άρθρων 2‑7, 12, 13, 14 (1 Β) και 22, του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου 59/76, ως ίσχυε τότε κατά τον ουσιώδη χρόνο και όπως τροποποιήθηκε και δυνάμει των κανονισμών ΚΔΠ 173/77 και 98/
  2. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος, μεταξύ του έτους 2008 και του έτους 2009, στη Λεμεσό της επαρχίας, εν γνώσει του πώλησε αντίτυπα, δηλαδή τα αρχεία με αριθμό 76123571 και gmapsupp.link, που αποτελούν μέρος λογισμικού προγράμματος συστήματος στον ηλεκτρονικό υπολογιστή με S/N 200507‑ EAC‑ 0150, τα οποία ενέχουν προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Τέλος, στην 3η κατηγορία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της προσβολής δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας κατά παράβαση των άρθρων 2‑ 7, 12, 13, 14 (1 δ) και 22 του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου 59/76 ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο και όπως τροποποιήθηκε με τους κανονισμούς ΚΠΔ 173/77 και 98/
  3. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος, μεταξύ του έτους 2008 και του έτους 2009, στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμέσου, εν γνώσει του έκθεσε εμπορικά και δημόσια αντίτυπα, δηλαδή τα αρχεία με αριθμό 76123571 και gmapsupp.link, που αποτελούν μέρος λογισμικού προγράμματος συστήματος στον ηλεκτρονικό υπολογιστή με S/N 200507‑ EAC‑ 150, τα οποία ενέχουν προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο κρίνει σκόπιμο όπως παραθέσει το νομικό πλαίσιο των πιο πάνω κατηγοριών και προτού το Δικαστήριο προχωρήσει στην παράθεση του άρθρου 14, κρίνει σκόπιμο ότι για να γίνουν αντιληπτά τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που θα αναφερθούν πιο κάτω, θα πρέπει να τεθούν οι ορισμοί που θέτει ο Νόμος 59/76 για συγκεκριμένες πράξεις και όρους για να γίνουν πιο κατανοητά τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του πιο πάνω Νόμου «άδεια» σημαίνει τη νομίμως χορηγούμενη άδεια ήτις επιτρέπει τη διενέργεια πράξεως τινός ελεγχόμενης υπό του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. «Αντίτυπο» σημαίνει εκείνο το οποίο αναπαράγεται με τη μορφή εγγραφής με ηλεκτρονικό ή άλλο μέσο. <<Βάση δεδομένων>> σημαίνει συλλογή... δεδομένων ή άλλων ανεξάρτητων στοιχείων, διευθετημένων κατά συστηματικό ή μεθοδικό τρόπο και ατομικώς προσιτών με ηλεκτρονικά μέσα ή κατ΄ άλλο τρόπο. «Δικαιούχος» σημαίνει τον αρχικό δικαιούχο, τον εκδοχέα ή τον δικαιούχο αποκλειστικής άδειας «Κράτος Μέλος» σημαίνει Κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο άρθρο 3 κάτω από τον τίτλο «έργα και πράξεις προστατεύσιμα υπό του παρόντος Νόμου» και πιο συγκεκριμένα στο άρθρο 3 εδάφιο 1 (VI) εμπερικλείονται οι βάσεις δεδομένων και που αναμφίβολα στην παρούσα υπόθεση, το επίδικο προιόν είναι βάση δεδομένων διότι πρόκειται περί χάρτη.. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του πιο πάνω Νόμου αναφέρονται τα εξής: «επί παντός προστατεύσιμου αντικειμένου ο δικαιούχος του οποίου ή προκειμένου περί περισσότερων δικαιούχων οιοσδήποτε των δικαιούχων είναι κατά το χρόνο της γενέσεως του δικαιώματος... (Ι). Άτομο το οποίο είναι πολίτης της Δημοκρατίας ή έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία. (ΙΙ) νομικό πρόσωπο το οποίο συστάθηκε δυνάμει των Νόμων της Δημοκρατίας (ΙΙΙ) υπήκοος Κράτους Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του πιο πάνω Νόμου κάτω από τον τίτλο «φύση του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας» και πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με το εδάφιο 1(α) και (ΙΙΙ) προνοούνται τα ακόλουθα: Το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας συνίσταται στο αποκλειστικό δικαίωμα ελέγχου της διενέργειας στη Δημοκρατία της πωλήσεως εκμισθώσεως διανομής και εκθέσεως στο κοινό του πρωτότυπου των αντίγραφων. Σύμφωνα με το άρθρο 12 εδάφιο 1, 2, 5 και 6 του πιο πάνω Νόμου προνοούνται τα ακόλουθα, στο εδάφιο 1 αναφέρονται τα εξής: «τηρουμένου των διατάξεων του παρόντος άρθρου το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας είναι μεταβιβάσιμο, είτε δι' εκχωρήσεως είτε διατάξεως τελευταίας βουλήσεως ή εκ του Νόμου ως κινητή περιουσία. Στο εδάφιο 5 του πιο πάνω άρθρου αναφέρονται τα εξής: «Ουδεμία εκχώρηση δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ουδεμία αποκλειστική άδεια προς διενέργεια πράξεως τινός ελεγχόμενης υπό δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας δύναται να είναι έγκυρος, εκτός εάν γίνεται ή χορηγείται εγγράφως». Σύμφωνα με το εδάφιο 6 του πιο πάνω άρθρου αναφέρονται τα εξής: «Η μη αποκλειστική άδεια τελέσεως πράξεως τινός ελεγχόμενης υπό δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας δύναται να χορηγείται είτε εγγράφως είτε προφορικώς ή έτι αυτή να συνάγεται εκ της συμπεριφοράς». Δυνάμει του άρθρου 13 του πιο πάνω Νόμου ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο προνοούνται να ακολουθά: «Το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας προσβάλλεται υπό παντός όστις προβαίνει, προκαλεί ή επιτρέπει εις έτερον πρόσωπο να προβεί άνευ της άδειας του δικαιούχου εις τέλεσιν πράξεως τινός η τέλεση της οποίας ελέγχεται υπό του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Προχωρώντας τώρα ως προς το αδίκημα έκαστης κατηγορίας, το Δικαστήριο θα παραθέσει το νομικό πλαίσιο που ποινικοποιεί την εκάστοτε συμπεριφορά, για να γίνουν αντιληπτά από τη μια τόσο τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος όσο και οι νομοθετικές πρόνοιες για κάθε κατηγορία. Για την 1η κατηγορία σχετικό είναι το άρθρο 14

(1)(γ) του πιο πάνω Νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «οποιοσδήποτε ο οποίος εν γνώση του... αποκτά κατοχή ή διανέμει αυτά τα αντίτυπα είτε με σκοπό την εμπορία τους είτε σε τέτοια έκταση ώστε να επηρεάζεται επιζήμια το δικαιούχο της πνευματικής ιδιοκτησίας διαπράττει αδίκημα και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται σε χρηματική ποινή η οποία δεν θα υπερβαίνει τις 30.000 Λ.Κ ως ήταν τότε είτε φυλάκιση η οποία δεν υπερβαίνει τα 3 έτη ή και στις δύο αυτές ποινές. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω νομοθετική πρόνοια σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 1ης κατηγορίας, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος έχουν ως ακολούθως: Α) Ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο και τόπο που αναγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος εν γνώση του Β) κατείχε τα αρχεία με αριθμό 76123571 και gmapsupp.link Γ) Είτε με σκοπό την εμπορία είτε σε τέτοια έκταση ώστε να επηρεάζει επιζήμια τον δικαιούχο της πνευματικής ιδιοκτησίας Δ) Τα αντίτυπα αυτά να ενέχουν προσβολή πνευματικής ιδιοκτησίας έχοντας βεβαίως υπόψη κατά νου τις πρόνοιες του άρθρου 13 που αναφέρθηκαν πιο πάνω και τους ορισμούς των όρων άδεια και δικαιούχος. Ε) Αυτά τα αρχεία να προστατεύονται από τον παρόντα Νόμο και το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο παραπέμπει στον όρο «βάση δεδομένων» που έχει γίνει ειδική αναφορά πιο πάνω, ως επίσης το Δικαστήριο τονίζει ότι για τους όρους που αναφέρονται στα πιο πάνω συστατικά στοιχεία των αδικημάτων θα πρέπει να πληρούνται οι όροι που έχουν τεθεί πιο πάνω αναλυτικά. Για τη 2η κατηγορία το νομοθετικό πλαίσιο αυτής είναι το άρθρο 14
(1)(β) του πιο πάνω Νόμου που προνοεί τα ακόλουθα: «Οποιοσδήποτε ο οποίος εν γνώση του... πωλεί, εκμισθώνει ή διαφημίζει την πώληση ή μίσθωση ή εκθέτει εμπορικά ή προσφέρει για πώληση ή εκμίσθωση οποιοδήποτε τέτοιο αντίτυπο. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω νομοθετική πρόνοια σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: Α. Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, εν γνώση του. Β. Πρόσφερε προς πώληση τα πιο πάνω αρχεία τα οποία είναι αντίτυπα με την έννοια που αναφέρθηκε πιο πάνω Γ. Τα αντίτυπα αυτά να ενέχουν προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας όπως εκτέθηκε πιο πάνω με αναφορά και σε συνδυασμό των άρθρων 13 και τον όρο «άδεια», «δικαιούχος», «βάση δεδομένων» και «προστατεύσιμο δικαίωμα» και γενικά έχοντας υπόψη κατά νου τις πρόνοιες του άρθρου 7
(1)(α) και (ΙΙΙ). Για την 3η κατηγορία το νομοθετικό πλαίσιο που τη διέπει είναι το άρθρο 14
(1)(δ) του πιο πάνω Νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Οποιοσδήποτε ο οποίος εν γνώση του... εκθέτει εμπορικά και δημόσια οποιοδήποτε τέτοιο αντίτυπο. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω νομοθετική πρόνοια και τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 3ης κατηγορίας, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: Α. Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο ουσιώδη χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία εν γνώση του. Β. Έκθεσε εμπορικά και δημόσια τα πιο πάνω αντίτυπα και για τον όρο «αντίτυπα» ισχύουν τα ίδια που αναφέρθηκαν πιο πάνω για το 3ο συστατικό στοιχείο της 2ης κατηγορίας. ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Προς απόδειξη των κατηγοριών, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 11 μάρτυρες κατηγορίας και κατατέθηκαν συνολικά 35 Τεκμήρια. Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο θα παραθέσει τον πυρήνα της μαρτυρίας που κατατέθηκε από κάθε μάρτυρα, ως επίσης και κάθε Τεκμηρίου και χωρίς το Δικαστήριο να θέλει να επαναλάβει αυτολεξεί το περιεχόμενο τους, διότι το περιεχόμενο των μαρτυριών βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά, αλλά θα γίνεται ειδική αναφορά κατά το στάδιο της αξιολόγησης, για να εξαχθούν τα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Όσον αφορά την επιλογή του κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση η επιλογή του αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία τους, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost
(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). Το Δικαστήριο, αφού έχει μελετήσει με πάρα πολλή προσοχή την ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί να δώσει σε αυτήν οποιανδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι από τη μια αναφέρονται γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία, αλλά και για τους λόγους που θα αξιολογηθούν πιο κάτω, κατά την αξιολόγηση των 11 μαρτύρων κατηγορίας, γίνεται αναφορά για τον επίδικο χάρτη ο οποίος είναι βάση δεδομένων και για το οποίο το Δικαστήριο θα κάνει ειδική αξιολόγηση πιο κάτω. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει σε αυτήν οποιανδήποτε αποδεικτική βαρύτητα. Ως ΜΚ 1, κατέθεσε ο αστυφύλακας 1039, ο κύριος Μάριος Αριστείδου, ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το Τεκμήριο 1, στην οποία κάνει αναφορά στις ενέργειες που έχει προβεί στα πλαίσια διερεύνησης αυτής της υπόθεσης, όπως είναι η παραλαβή και παράδοση των Τεκμηρίων και στη διαδικασία που ακολουθήθηκε στο Δικαστήριο γι' αυτό τον σκοπό. Επίσης έχει κάνει αναφορά ως προς την κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο, δηλαδή το Τεκμήριο 2 και την απόδειξη παραλαβής Τεκμηρίων, δηλαδή το Τεκμήριο 3, τα οποία παρέλαβε από τη Γ/Α 3362, Κ. Μιχαήλ και τα οποία τα είχε στην κατοχή του, αφού τα πήρε από την αποθήκη του αστυνομικού σταθμού, όπου φυλάσσονταν, όπως είναι τα Τεκμήρια 4 και 5, δηλαδή καταστάσεις λογαριασμού του κατηγορουμένου. Κατέθεσε το Τεκμήριο 6, που είναι συσκευή πλοήγησης garmin και το οποίο παρέλαβε από τον αποθηκάριο και δεν ήταν σε φάκελο. Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο, προτού προχωρήσει περαιτέρω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, κρίνει ότι για τους λόγους που θα αναφερθούν πιο κάτω ότι η διακίνηση των Τεκμηρίων ήταν σε τέτοιο βαθμό και έκταση παράτυπη και αντιφατική ως προς τις μαρτυρίες των μαρτύρων κατηγορίας που έχουν δημιουργήσει σοβαρές αμφιβολίες στο Δικαστήριο όχι μόνο με τη διακίνηση των Τεκμηρίων, αλλά και με το περιεχόμενο τους και την κατάσταση που αυτά βρίσκονται. Συγκεκριμένα υπάρχει απόκλιση της περιγραφής που έδωσε ο ΜΚ1 στο Τεκμήριο 6, με αυτήν που φαίνεται στο Τεκμήριο 6, παρόλο που μετά ο μάρτυρας προσπάθησε να αναφέρει ότι είναι το ίδιο αντικείμενο με αυτό που φαίνεται στην απόδειξη παραλαβής. Παρουσίασε ως Τεκμήριο 7 το κινητό τηλέφωνο, το οποίο δεν είναι σφραγισμένο, αλλά σε φάκελο βρισκόταν απλά κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, αφού αυτό έχει κατατεθεί και τέθηκε σε φάκελο του Δικαστηρίου για σκοπούς καθαρά προστασίας αυτού. Το εν λόγω Τεκμήριο, ο μάρτυρας το έλαβε από τον αποθηκάριο, την ημέρα που θα έδιδε μαρτυρία. Το γεγονός ότι το εν λόγω Τεκμήριο βρισκόταν ασφράγιστο, αφήνει σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με το θέμα της διακίνησης του εν λόγω Τεκμηρίου, αλλά και την κατάσταση αυτού. Κατέθεσε ο μάρτυρας το Τεκμήριο 8, όπου είναι ο πύργος ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, όπου στο εν λόγω Τεκμήριο σφραγίστηκε ο ρευματοδότης και το εν λόγω Τεκμήριο ο μάρτυρας το έλαβε από την αστυφύλακα
  1. Περαιτέρω, ο μάρτυρας κατέθεσε το Τεκμήριο 9, το οποίο αποτελείται από ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μαζί με την τσάντα του, το παρέλαβε και το μετέφερε για εξέταση και μετά το μετέφερε στην αποθήκη Τεκμηρίων. Κατέθεσε το Τεκμήριο 10, το οποίο είναι η απόδειξη επιστροφής Τεκμηρίων και ακολούθως κατέθεσε το Τεκμήριο Α για αναγνώριση, το οποίο είναι μια δέσμη από 45 φωτογραφίες, το οποίο μετά κατατέθηκε ως κανονικό Τεκμήριο και έφερε αρίθμηση ως Τεκμήριο
  2. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας πάλι έκανε αναφορά στις ενέργειες που έκανε στα πλαίσια της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, δεν θυμόταν ακριβώς πώς έγινε η πώληση του επίδικου αντικειμένου, αλλά ότι διαφημιζόταν από την ιστοσελίδα e‑bay, αφήνοντας αμφιβολίες για την πλήρη γνώση του μάρτυρα και δεν θυμόταν εάν την έστελνε με το Ταχυδρομείο στο πρόσωπο αφήνοντας περαιτέρω αμφιβολίες. Περαιτέρω, ο μάρτυρας κατέθεσε το Τεκμήριο 11 που αφορά το αίτημα για δικαστική συνδρομή προς τις Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου και τις πληροφορίες που έλαβε και σύμφωνα με την οποία φαίνεται ότι δεν έγινε συναλλαγή μόνο με αυτά τα στοιχεία του Τεκμηρίου 11 και δεν φαίνεται τι πωλήθηκε και απλά επέμενε ο εν λόγω μάρτυρας σε όλες τις έρευνες ότι έγιναν για να αποδειχτεί πιο πολύ η αποθήκευση, άρα η κατοχή των χαρτών. Ο μάρτυρας δεν θυμόταν τι εντοπίστηκε στο Τεκμήριο 8 αφήνοντας περαιτέρω αμφιβολίες ως προς τη γνώση και την εμπλοκή του εν λόγω ατόμου ως ανακριτή της υπόθεσης. Σε κατόπιν στάδιο μάλιστα ανάφερε ότι δεν ήταν παρών όταν ανοίχτηκε το Τεκμήριο 8 και παράπεμψε γι' αυτό το θέμα στους τεχνικούς του Αρχηγείου Αστυνομίας και σημειωτέο ότι δεν φέρει την υπογραφή του στο Τεκμήριο 8 και παράπεμψε σε συνάδελφο του, η οποία είναι τεχνικός και ως προς την ταινία ασφάλειας παράπεμψε αναφορικά με το Τεκμήριο 8 στον τεχνικό. Δηλαδή αυτή η διαδικασία σφράγισης και αποσφράγισης και ελέγχου του περιεχομένου του Τεκμηρίου 8, αφήνει σοβαρές αμφιβολίες και αναπάντητα ερωτηματικά για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Ως προς το Τεκμήριο 7, δηλαδή το σχετικό τηλέφωνο, αναφέρθηκε ότι δεν έχει σφραγιστεί και δεν είχε υπογραφτεί, πράμα το οποίο αφήνει επίσης σοβαρές αμφιβολίες και αναπάντητα ερωτηματικά για τη διαδικασία διακίνησης και ελέγχου, όχι μόνο του εν λόγω Τεκμηρίου αλλά και του περιεχομένου του. Η αναφορά του μάρτυρα ότι δεν μπορεί να γίνει επέμβαση, αφού και ο ίδιος είπε ότι δεν είναι τεχνικός, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο διότι δεν είναι πειστική. Περαιτέρω αμφιβολίες αναφορικά με την όλη κατάσταση του Τεκμηρίου 7 έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου, διότι την πρώτη φορά ανάφερε ο μάρτυρας ότι υπήρχε πενάκι, ενώ στη δεύτερη φορά δεν υπήρχε. Σημειωτέο ότι το Τεκμήριο 6 ήταν ασφράγιστο, αφήνοντας περαιτέρω ερωτηματικά και αμφιβολίες αναφορικά με τη διακίνηση του εν λόγω Τεκμηρίου, αλλά και την όλη κατάσταση και περιεχόμενο του. Ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι δεν ήταν παρών στην εξέταση από τους πραγματογνώμονες της Αστυνομίας όσον αφορά στα Τεκμήρια που του έφερε ο αποθηκάριος στο Δικαστήριο και ανέφερε ότι τα έλεγξε και τα υπόγραψε μετά, λέγοντας μάλιστα σε κατοπινό στάδιο ότι εάν θυμόταν καλά, οι παραπονούμενοι αγόρασαν τον χάρτη ή άλλος σε συνεννόηση με τους παραπονούμενους. Ανάφερε ο μάρτυρας ότι ο Παναγιώτης Ζανέττου για την αγοραπωλησία χάρτου ημερομηνίας 17/11/2008 του παραδόθηκε μια κάρτα, στην οποία έγινε αναβάθμιση στον χάρτη από τον κατηγορούμενο. Όλες οι πιο πάνω αμφιβολίες και παρατυπίες στη διακίνηση Τεκμηρίων αφήνουν σοβαρά ερωτηματικά στο Δικαστήριο όχι μόνο ως προς τη διακίνηση των Τεκμηρίων, αλλά και με τη φυσική τους κατάσταση και περιεχόμενο τους. Ως ΜΚ 2, κατέθεσε ο αστυφύλακας 2330, κύριος Δημήτρης Τσαγγάρης, ο οποίος κατέθεσε το Τεκμήριο 12, σύμφωνα με το οποίο υπάρχουν δύο κάρτες και όχι μια, σε αντίθεση με ό,τι ανάφερε ο ΜΚ1, φανερώνοντας για πρώτη φορά ανακολουθία αναφορικά με το πόσες κάρτες υπήρχαν συνολικά, λέγοντας μάλιστα ότι τη βρήκε στην αποθήκη στον σταθμό στις 03 Οκτωβρίου του 2014, αφήνοντας σοβαρές αμφιβολίες ως προς τις συνθήκες ανεύρεσης του εν λόγω τεκμηρίου, αλλά κυρίως ως προς τις συνθήκες διακίνησης και φύλαξης του, αφήνοντας σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με τη φυσική κατάσταση, αλλά και περιεχόμενο των καρτών αυτών. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ 2, ουσιαστικά αναίρεσε τον ΜΚ1, λέγοντας ότι έδωσε τα Τεκμήρια στον ΜΚ 1 χωρίς έλεγχο, διότι αυτά του τα έδωσε και εισήλθε εντός της αίθουσας. Μάλιστα, ανάφερε ότι το τεκμήριο 12 δεν φέρει υπογραφή αστυνομικού και περαιτέρω ο εν λόγω μάρτυρας δεν μπορούσε να διαφωτίσει το Δικαστήριο αναφορικά με το περιεχόμενο και την προέλευση του τεκμηρίου
  3. Σε κατοπινό όμως στάδιο, ο μάρτυρας αντιλαμβανόμενος το ατόπημα της μαρτυρίας του, διαφοροποίησε τη θέση του εν μέρει και ανάφερε ότι ο μάρτυρας κατηγορίας έλεγξε τα σχετικά τεκμήρια, λέγοντας μάλιστα ότι τα έχει καταμετρήσει και μάλιστα μετά από σχετικό διάλειμμα που έλαβε χώρα στα πλαίσια εκείνης της ακροαματικής διαδικασίας, προσκόμισε στο Δικαστήριο το τεκμήριο 13, ήτοι την απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων, που μόνο αμφιβολίες αφήνουν στο Δικαστήριο, αλλά και αναπάντητα ερωτηματικά. Πιο συγκεκριμένα αναφορικά με το τεκμήριο 13 ανάφερε ότι αυτό το συμπλήρωσε στις 03 Οκτωβρίου του 2014 στον αστυνομικό σταθμό, πριν να φέρει τα τεκμήρια, ενώ ο ΜΚ 1 ανάφερε ότι το υπόγραψε μετά και μάλιστα ανάφερε ότι ο ΜΚ 1 του υπέγραψε το τεκμήριο 13 έξω από το Δικαστήριο, άρα υπάρχει αντίφαση σε σχέση με τον ΜΚ
  4. Περαιτέρω αμφιβολίες έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου και παραμένοντας αναπάντητα ερωτηματικά ως προς τη διακίνηση των τεκμηρίων, αφού έχει διαφανεί ότι απουσιάζει μια usb card. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας συμφώνησε ότι πρέπει τα τεκμήρια να είναι σφραγισμένα, για να αποφευχθεί ο κίνδυνος επέμβασης και αυτό, σε συνδυασμό με τα τεκμήρια που δεν είναι σφραγισμένα, αφήνονται αναπάντητα ερωτηματικά, αλλά και αμφιβολίες αναφορικά με την επέμβαση ή όχι σε αυτά. Ως ΜΚ 3, κατέθεσε ο αστυφύλακας 1718, κύριος Κωνσταντίνος Χαραλάμπους, ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το Τεκμήριο 14, ως επίσης και το τεκμήριο Α για αναγνώριση, το οποίο κατέστη τελικά κανονικό τεκμήριο και έφερε αρίθμηση ως τεκμήριο
  5. Ο εν λόγω μάρτυρας έχει κάνει αναφορά στις ενέργειες που έκανε στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, ως επίσης και το περιεχόμενο του τεκμηρίου 15, σε συνδυασμό με τα ήδη κατατεθέντα τεκμήρια στο Δικαστήριο που εμφαίνονται στο Τεκμήριο 15, δηλαδή στα τεκμήρια 6, 7, 8, 9 και
  6. Επίσης, κατέθεσε το τεκμήριο 16, το οποίο και υιοθέτησε, το οποίο αποτελεί επίσης κατάθεση του, στην οποία κάνει αναφορά στις ενέργειες του για την παραλαβή μιας κάρτας μνήμης και ενός τηλεφώνου, στο οποίο υπήρχε εφαρμοσμένη κάρτα μνήμης και την παρέδωσε στη Γ/Α 3504 και η οποία κάρτα μνήμης την πήρε από τον Παναγιώτη Ζανέττο και την αναγνώρισε ως το Τεκμήριο 12 και αναγνώρισε την υπογραφή του ο μάρτυρας. Αυτός ο μάρτυρας έδωσε εξήγηση για την ύπαρξη δύο καρτών, αφού η μια ως ανάφερε αποτελεί επέκταση, ερχόμενος δηλαδή σε αντίθεση με τη μαρτυρία του ΜΚ 2, ο οποίος ανάφερε ότι λείπει η μια κάρτα. Ως προς τη διακίνηση του τεκμηρίου 12, ο μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο 17, την οποία παρέδωσε στη Γ/Α 3504, κυρία Μαργαρίτα Λουκά, στο οποίο τεκμήριο 17 ειρήσθω εν παρόδω, γίνεται αναφορά για μια κάρτα, αφήνοντας δηλαδή περαιτέρω αμφιβολίες και ενισχύοντας τις αμφιβολίες αναφορικά με την ύπαρξη, το περιεχόμενο αλλά και τη διακίνηση της αναφερόμενης κάρτας. Ανέφερε περαιτέρω ότι ο φάκελος παραδόθηκε σφραγισμένος, αλλά μέχρι εκεί είχε εμπλοκή η εν λόγω μάρτυρας. Ανάφερε ότι υπόγραψε μεν εις το τεκμήριο 12, αλλά όχι στην ταινία, διότι δεν το θεώρησε σημαντικό, πλην όμως συμφώνησε ότι αυτό είναι μέτρο ασφάλειας, αφήνοντας δηλαδή ανοικτό το ενδεχόμενο κατά πόσο υπήρξε επέμβαση ή όχι στο εν λόγω τεκμήριο, αλλά και γενικά ως προς τις συνθήκες διακινήσεις και διαφύλαξης του εν λόγω Τεκμηρίου. Ως ΜΚ 4, κατέθεσε η γυναίκα αστυφύλακας 3362, Κούλα Μιχαήλ, η οποία κατέθεσε και υιοθέτησε το τεκμήριο 18, δηλαδή την κατάθεση της στην οποία κάνει αναφορά στη δική της εμπλοκή σε διακίνηση των τεκμηρίων 6 και 7, αλλά και στην ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο, δηλαδή το τεκμήριο 19 και τις συνθήκες που αυτή λήφθηκε. Αυτή η μάρτυρας ανάφερε ότι ο πλοηγός, δηλαδή το τεκμήριο 6 ήταν σφραγισμένος και αυτός ο ισχυρισμός τίθεται για πρώτη φορά από την εν λόγω μάρτυρα, αφού οι προηγούμενες μαρτυρίες των προηγούμενων μαρτύρων δεν έχουν αναφέρει οτιδήποτε περί σφράγισης του εν λόγω τεκμηρίου. Επιπλέον, περαιτέρω αμφιβολίες και ερωτηματικά, τα οποία παραμένουν αναπάντητα αναφορικά με τη διακίνηση και διαφύλαξη των τεκμηρίων, έγκειται στο γεγονός ότι η μάρτυρας ανάφερε ότι δεν θυμόταν εάν υπήρχε καν υπογραφή παράδοσης και επιπλέον δεν θυμόταν καν εάν ήταν ανοιχτοί οι φάκελοι που είχαν μέσα τις καταστάσεις λογαριασμών. Επίσης, η εν λόγω μάρτυρας δεν θυμόταν καν επίσης ως προς το Τεκμήριο 7 εάν ήταν σε φάκελο ή όχι και δεν θυμόταν καν και ούτε ήξερε εάν είχε στυλό ή όχι το σχετικό τεκμήριο, ενισχύοντας περαιτέρω τις αμφιβολίες και ερωτηματικά που έχουν δημιουργηθεί αναφορικά με το ζήτημα της διακίνησης και διαφύλαξης των τεκμηρίων και στη φυσική κατάσταση αυτών, αλλά και του περιεχόμενο τους. Ως ΜΚ 5, κατέθεσε ο αστυφύλακας 2777, κύριος Τάσος Λεμονιάτης, ο οποίος κατέθεσε και υιοθέτησε το τεκμήριο 20, το οποίο είναι η κατάθεση του, στην οποία έκανε αναφορά στις έρευνες του στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης και την παραλαβή τεκμηρίων που έχει κάνει αναφορά, δηλαδή στα τεκμήρια 4 ως 9 και ανέλυσε το περιεχόμενο του τεκμηρίου 15, δηλαδή τη σχετική δέσμη φωτογραφιών και κατέθεσε περαιτέρω τα τεκμήρια 21 και 22, όπου είναι η απόδειξη παραλαβής Τεκμηρίων, για την οποία έκανε αναφορά. Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι συσκεύασε τα τεκμήρια, τα οποία έκανε αναφορά, άρα υπάρχει ακόμα μια περαιτέρω εκδοχή αναφορικά με τη διακίνηση τεκμηρίων και γενικά την όλη κατάσταση και μάλιστα ότι σε αυτά υπέγραψε και ο κατηγορούμενος, εκδοχή η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του ΜΚ 5 και αυτή η εκδοχή όχι μόνο δεν συνάδει με την πραγματικότητα, αλλά τα επίμαχα τεκμήρια για τα οποία έχει κάνει αναφορά ο μάρτυρας δεν φέρουν καν υπογραφή του κατηγορουμένου, όπως παραδείγματος χάρη είναι το τεκμήριο 7, αφήνοντας και ενισχύοντας τις αμφιβολίες και τα αναπάντητα ερωτηματικά που έχουν δημιουργηθεί αναφορικά με τη διακίνηση, διαφύλαξη των τεκμηρίων, αλλά και γενικά τη φυσική κατάσταση και το περιεχόμενο τους. Μάλιστα, ο εν λόγω μάρτυρας έχει κάνει και αναφορά ότι στο τεκμήριο 7 υπήρχε σχετικό πενάκι. Περαιτέρω ο μάρτυρας έχει κάνει αναφορά για ταινία ασφάλειας που υπήρχαν στα τεκμήρια για τα οποία έκανε αναφορά, ενώ τα τεκμήρια όπως κατατέθηκαν στο Δικαστήριο δεν υπήρχαν ταινίες ασφάλειας και περαιτέρω, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι τα εν λόγω τεκμήρια μπήκαν σε ειδικούς φακέλους και σφραγίστηκαν, πράμα για το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά και στη φυσική κατάσταση των τεκμηρίων ως αυτά έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο. Ως ΜΚ 6, κατέθεσε η Γ/Α 3504, Μαργαρίτα Λουκά, η οποία έχει κάνει αναφορά στα προσόντα της, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω δεν έχουν αμφισβητηθεί, τη φύση και την έκταση αυτών και υιοθέτησε και επεξήγησε αναλύοντας το τεκμήριο 23, όπου είναι η σχετική έκθεση της με σχετικές διορθώσεις με τις οποίες έχει γίνει σχετική αναφορά στη μαρτυρία της. Μάλιστα, στο τεκμήριο 23, σε κάποιο μέρος αυτού, η μάρτυρας ανάφερε ότι αποσφράγισε όλα τα Τεκμήρια, δηλαδή έχουν δημιουργηθεί πάλι περαιτέρω αμφιβολίες αναφορικά με την όλη διακίνηση και κατάσταση των εν λόγω τεκμηρίων, αφού η όλη διαδικασία που έχει λάβει χώρα πριν να κατατεθούν τα σχετικά Τεκμήρια στο Δικαστήριο, αναφορικά με το θέμα τυχόν σφράγισης και αποσφράγισης μόνο αναπάντητα ερωτηματικά και ισχυρές αμφιβολίες αφήνουν σχετικά με τη φυσική κατάσταση και διακίνηση και διαφύλαξη των τεκμηρίων αυτών. Επίσης σε άλλο μέρος του τεκμηρίου 23, κάνει αναφορά για αποσφράγιση των τεκμηρίων και περαιτέρω κατάθεσε ως τεκμήριο 24 σχετικό cd, για το οποίο έκανε ειδική αναφορά, ως επίσης και για την εκτύπωση που έγινε και που έδωσε εξηγήσεις ως προς την προέλευση και περιεχόμενο του τεκμηρίου
  7. Αναγνώρισε τα τεκμήρια 7, 8, 9 και 12 και επίσης ως προς το τεκμήριο 24 ανάφερε ότι τελικά δεν υπάρχει σφράγιση και υπογραφή, αφήνοντας δηλαδή και ενισχύοντας τις αμφιβολίες ως προς το θέμα της διακίνησης, διαφύλαξης και το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου και σε κατοπινό στάδιο της μαρτυρίας της και πιο συγκεκριμένα κατά το στάδιο της αντεξέτασης της, ανάφερε ότι δεν θυμόταν εάν ήταν σφραγισμένα και υπογραμμένα τα τεκμήρια που έλαβε στις 29/07/2009 από τον αστυφύλακα 1718, αφήνοντας περαιτέρω αμφιβολίες για την όλη διακίνηση και εν γένει κατάσταση των επίμαχων τεκμηρίων. Άφησε ανοικτό το παράθυρο αμφιβολίας αφού ανέφερε ότι μόνο μέσα από τις ονομασίες που εντόπισε πιθανόν να υπάρχουν χάρτες πλοήγησης και δεν της παραδόθηκαν οι χάρτες της παραπονούμενης εταιρείας, Δηλαδή αφήνοντας ανοικτό το παράθυρο όχι μόνο για αμφιβολίες, αλλά στερούν και το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό υπόβαθρο από το Δικαστήριο στο να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα, αφού δεν έχει γίνει ταύτιση του ισχυριζόμενου προστατευόμενου δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας με αυτά που έλεγξε η ΜΚ
  8. Ως ΜΚ 7, κατέθεσε ο κύριος Λοΐζος Τόφας, ο εν λόγω μάρτυρας έχει κάνει αναφορά στα προσόντα του και ότι είναι διευθυντής της εταιρείας T.C.Geomatic Ltd, και με τι η εν λόγω εταιρεία ασχολείται, όπως παραδείγματος χάρη οι χαρτογραφήσεις και η εφαρμογή τους. Έχει κάνει αναφορά ως προς το πρόγραμμα πλοήγησης Garmin, η οποία είναι αμερικάνικη εταιρεία και ότι ο επίσημος αντιπρόσωπος στην Κύπρο της εν λόγω εταιρείας είναι η εταιρεία C.A.Petrides και ότι το 2007 η εταιρεία του είχε εμπλοκή έτσι ώστε να δέχεται, να επιδέχεται η εν λόγω συσκευή geomatic map. Στη γραπτή του δήλωση, την οποία υιοθέτησε, δηλαδή στο τεκμήριο 26, κάνει αναφορά στην υπογραφή συμφωνιών με τις εμπλεκόμενες εταιρείες ως προς το θέμα της εγκατάστασης χαρτών και περιέγραψε τον τρόπο που αυτό γίνεται και λειτουργεί και πώς αναγνωρίζεται το προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας της εταιρείας τους. Έχει κάνει αναφορά για το πώς αντιλήφθηκε ότι οι ψηφιακοί χάρτες της εταιρείας του βρέθηκαν σε εξέταση τεκμηρίων που του δόθηκαν από την Αστυνομία και αυτή του η αναφορά, δηλαδή ότι βρέθηκαν σε εξέταση τεκμηρίων που του δόθηκαν από την Αστυνομία, αφήνει μόνο σοβαρά ερωτηματικά και έντονες αμφιβολίες αναφορικά με τις συνθήκες που έγινε αυτό, δηλαδή ως προς το γιατί και το πότε και γενικά για το ασφαλές αυτής της διαδικασίας και τα εχέγγυα της ασφαλούς διακίνησης όπου έγινε αναφορά στη δεύτερη σελίδα του τεκμηρίου
  9. Ο εν λόγω μάρτυρας υποστήριξε την εμπλοκή της δικής του εταιρείας και συνακόλουθα το έννομο συμφέρον της που θίγεται με την προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, που είναι οι σχετικοί χάρτες και κατέθεσε προς αυτό τον σκοπό το τεκμήριο
  10. Ως προς την αποδεικτική βαρύτητα του τεκμηρίου 27, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό δεν δύναται να έχει αποδεικτική βαρύτητα, διότι από τη μια, η πρώτη συμφωνία που φαίνεται να υπάρχει, φέρει ημερομηνία μεταγενέστερη του ουσιώδη χρόνου ήτοι ημερομηνία 01/07/2013, καθότι ο ουσιώδης χρόνος της παρούσας υπόθεσης είναι τα έτη 2008 και
  11. Δεύτερον, το εν λόγω τεκμήριο είναι ανυπόγραφο αλλά και τρίτο, ακόμη και να ήταν υπογραμμένο, η πρώτη συμφωνία, το annex 2 (παράρτημα 2) υπογράφεται μόνο τα T.C Geomatic Ltd και όχι και από την εταιρεία Garmin, πράγμα το οποίο συνέβη με το annex 3 (παράρτημα 3), το οποίο επίσης είναι μεταγενέστερο του ουσιώδη χρόνου, πράγμα που συμβαίνει με το δεύτερο annex (παράρτημα 2) που υπάρχει και μετά υπάρχει μια τέτοια ανακολουθία στο ίδιο το τεκμήριο 27, όπως είναι ένα απομονωμένο έγγραφο, που φαίνεται μόνο η τελευταία σελίδα κάποιας συμφωνίας που αρχίζει με τον όρο 21, στην οποία δεν υπάρχει καν αριθμητική ακολουθία και τέλος υπάρχει μια επιστολή, δηλαδή το τελευταίο έγγραφο, το οποίο δεν φέρει ημερομηνία και γενικά δεν υπάρχει ταύτιση του ουσιώδους χρόνου με την παρούσα υπόθεση. Η αναφορά του ΜΚ 7, αναφορικά με το θέμα της επέκτασης, έτσι ώστε για να καλύψει το κενό και την ανακολουθία που αναφέρθηκε πιο πάνω, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας έχει κάνει αναφορά πώς έγινε η εγκατάσταση χάρτη σε συσκευή πλοήγησης και πώς αυτό αναγνωρίζεται, όπως παραδείγματος χάρη το εσκεμμένο λάθος σε κάποια ονομασία, όπως έγινε και στην παρούσα υπόθεση. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 28, το εμπορικό σήμα geomaticmaps. Δεν αναγνώρισε ο μάρτυρας το τεκμήριο 24, για το οποίο έκανε αναφορά ο ΜΚ 6, αφήνοντας δηλαδή περαιτέρω αμφιβολίες και ερωτηματικά, αφού προηγουμένως είχε γίνει αναφορά ως προς τα τεκμήρια που του δόθηκαν από την Αστυνομία. Περαιτέρω ο εν λόγω μάρτυρας έχει κάνει αναφορά ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπίστωσε την ισχυριζόμενη προσβολή δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και την έκταση της, αναγνωρίζοντας το τεκμήριο 6, για το οποίο το ενεργοποίησε και το περιέγραψε. Ε Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας έδωσε τη δική του εξήγηση και ερμηνεία ως προς την εμπλοκή της εταιρείας του σε συνδυασμό με τις εταιρείες Garmin και Petrides και προσδιόρισε το πότε λαμβάνει κέρδος, δηλαδή με την πώληση του χάρτη και γενικά απάντησε σε ρωτήσεις που αφορούν τον τρόπο πώλησης του προϊόντος της εταιρείας του και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επικοινώνησε μαζί με τον ΜΚ 9 και πληροφορήθηκε για την αγορά του χάρτη που είχε γίνει. Ως ΜΚ 8, κατέθεσε ο λοχίας 2146, κύριος Ηρόδοτος Παναγίδης, ο οποίος κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση του, ήτοι τεκμήριο 29, στην οποία κάνει αναφορά στη δική του εμπλοκή ως προς τη διακίνηση των τεκμηρίων, δηλαδή τα τεκμήρια 6 και 7, την οποία έλαβε από τον αναπληρωτή λοχία 380 και τα παρέδωσε στη Γ/Α 3362 . Αντεξεταζόμενος απέδωσε σε παράλειψη την μη αναφορά του σε φορτιστή, δηλαδή το τεκμήριο 7 και ανάφερε ότι στο Αρχηγείο υπέγραψε κατά τη διαδικασία της διακίνησης, όμως ένα τέτοιο σχετικό έντυπο δεν έχει κατατεθεί, αφήνοντας και ενισχύοντας ουσιαστικά τις αμφιβολίες αναφορικά με τη διακίνηση, διαφύλαξη αλλά και περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων. Μάλιστα, ανάφερε ότι τα εν λόγω τεκμήρια, δηλαδή τα τεκμήρια 6 και 7, πήγαν σφραγισμένα, ενώ στο Δικαστήριο δεν είχαν αυτήν τη μορφή και μάλιστα ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι ανοίχτηκε στο Αρχηγείο και είδε το περιεχόμενο τους, ενισχύοντας ουσιαστικά τις αμφιβολίες αναφορικά με τη διακίνηση, διαφύλαξη των εν λόγω τεκμηρίων, το περιεχόμενο τους, αφού δεν υπήρχε μια ασφαλής και σταθερή μαρτυρία παρά μόνο αλληλοαναιρετική μαρτυρία και αντιφατική ως προς αυτό το θέμα, δηλαδή της σφράγισης των εν λόγω τεκμηρίων. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 7, που ήταν απλά σε έναν φάκελο του Δικαστηρίου, ο εν λόγω μάρτυρας δεν μπορούσε να πει εάν ήταν αυτός ή όχι ο φάκελος και μάλιστα ανάφερε ότι ο εν λόγω φάκελος έχει ξανασφραγιστεί και ξαναϋπογραφεί και ότι το ίδιο είχε γίνει και στο τεκμήριο 6 και είπε αναφορικά με το τεκμήριο 6, ότι ο εν λόγω φάκελος ήταν σφραγισμένος και ότι παραδόθηκε σφραγισμένος, χωρίς να αφήνει δηλαδή στο Δικαστήριο οποιοδήποτε ασφαλές μαρτυρικό υπόβαθρο στο να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με τη φυσική κατάσταση και περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων, αλλά και προς το θέμα της διακίνησης και διαφύλαξης τους. Ως ΜΚ 9, κατέθεσε ο κύριος Παναγιώτης Ζανέττος, ο οποίος κατέθεσε και υιοθέτησε το Τεκμήριο 30, η οποία είναι η κατάθεση του και στην οποία αναφέρεται στις συνθήκες κάτω από τις οποίες αγόρασε από το διαδίκτυο χάρτη της Κύπρου και ως προς τον τρόπο πληρωμής και παράδοσης του σε αυτόν, ως επίσης και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ήρθε σε επικοινωνία με τον ΜΚ 7 και ενημερώθηκε ότι ο χάρτης που έχει αγοράσει δεν είναι γνήσιος και κατέθεσε ως τεκμήριο 31 το έγγραφο στο οποίο φαίνεται η πληρωμή που είχε κάνει, ώστε επίσης κατέθεσε και το τεκμήριο 32, το οποίο είναι το ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο έλαβε σχετική αναβάθμιση και κατέθεσε το τεκμήριο 33, όπου είναι η κατάσταση κίνησης του λογαριασμού του στην οποία φαίνεται η σχετική πληρωμή για την οποία έγινε η ειδική αναφορά. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 12, υπέθεσε με τη λέξη « φαντάζομαι » ότι είναι μια sd card και μάλιστα στην κύρια εξέταση, αφήνοντας περαιτέρω αμφιβολίες αναφορικά με το θέμα της αναφερόμενης κάρτας. Αντεξεταζόμενος εξέφρασε την άγνοια γενικά ως προς τους χάρτες και τις αναβαθμίσεις τους και όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 12, έδωσε κάποιες εξηγήσεις ως προς τη λειτουργία και περιεχόμενο του τεκμηρίου 12, κάνοντας αναφορά ότι πλήρωσε στον κατηγορούμενο για τον χάρτη που αγόρασε, αλλά σε κατοπινό στάδιο, αφού του υποδείχθηκε το τεκμήριο 32, ανάφερε ότι το ηλεκτρονικό μήνυμα στάλθηκε από άλλο πρόσωπο και όχι από τον κατηγορούμενο. Ανάφερε ότι η μόνη συναλλαγή που είχε με τον κατηγορούμενο ήταν η αγορά μέσω της ιστοσελίδας e‑bay μιας κάρτας, αλλά δεν θυμόταν εάν είχε adaptor ή όχι, ενισχύοντας τις αμφιβολίες ως προς τη φύση και έκταση των τεκμηρίων, τη διακίνηση και εν γένει κατάσταση τους. Επίσης όταν ρωτήθηκε κατά πόσο ο χάρτης που έλαβε και έδωσε στην Αστυνομία εάν σφραγίστηκε και εάν έλαβε απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τις αμφιβολίες ως προς τις συνθήκες διακίνησης αλλά και εν γένει της όλης κατάστασης των τεκμηρίων και αναπόφευκτα ως προς το περιεχόμενο τους, στερώντας από το Δικαστήριο το στέρεο και ασφαλές υπόβαθρο, έτσι ώστε να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Ως ΜΚ 10, κατέθεσε ο λοχίας 380, κύριος Προκόπης Κούρατος, ο οποίος κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 34 - ο οποίος στην κατάθεση του κάνει αναφορά στη δική του εμπλοκή στη διακίνηση του τεκμηρίου 7, το οποίο και αναγνώρισε. Στην κατάθεση του κάνει αναφορά ότι αυτό ήταν ένας χακύς φάκελος σφραγιστός, δηλαδή αφήνοντας περαιτέρω αμφιβολίες αναφορικά με τις συνθήκες διακίνησης και διαφύλαξης του εν λόγω τεκμηρίου και αναπόφευκτα ως προς το περιεχόμενο του και του ενδεχομένου επέμβασης του ή όχι. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι δεν άνοιξε τον φάκελο και ότι σε αυτόν αναγράφονται τα σχετικά στοιχεία και μάλιστα ανάφερε ότι ο φάκελος είχε και ταινία ασφάλισης τεκμηρίου, επιβεβαιώνοντας και το μόνο που μπορούσε να επιβεβαιώσει ο εν λόγω μάρτυρας είναι ουσιαστικά οι αμφιβολίες αναφορικά με τη διακίνηση, διαφύλαξη και περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων. Μάλιστα, ο εν λόγω μάρτυρας έχει κάνει αναφορά και για έναν φορτιστή, λέγοντας ότι συνήθως δεν καταγράφονται, αλλά συμφώνησε ότι θα έπρεπε να καταγράφονται. Επιπλέον, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι του δόθηκε, αλλά και μετά του παραδόθηκε σφραγιστός από τον ΜΚ 11 ο εν λόγω φάκελος, ενισχύοντας έτσι ξανά και επιπλέον τις αμφιβολίες αναφορικά με τη διακίνηση των τεκμηρίων, αφού ανάφερε ότι υπογράφτηκε έντυπο κατά την παράδοση και παραλαβή του εν λόγω τεκμηρίου. Τέλος, ως ΜΚ 11 κατέθεσε ο ειδικός αστυφύλακας 5378, κύριος Σταύρος Λαπήθιος, ο οποίος κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 35 -, στην οποία κάνει αναφορά στη δική του εμπλοκή ως προς τη διακίνηση των τεκμηρίων 6 και 7, τα οποία και αναγνώρισε. Αντεξεταζόμενος, ανάφερε ότι δεν είναι εξουσιοδοτημένος πραγματογνώμονας και ότι δεν χρειάζεται κάποιος να είναι, για να ανοίξει ένα τηλέφωνο και να ενεργοποιήσει χάρτη. Δεν εξέτασε την κάρτα μνήμης του τεκμηρίου 6 και προέβηκε στις ενέργειες που αναφέρει στην κατάθεση του κατόπιν οδηγιών και δεν επεκτάθηκε σε έρευνες πέρα των οδηγιών του. Δεν ήταν σε θέση να θυμάται από ποιον παρέλαβε τα τεκμήρια 6 και 7 από τη σχετική αποθήκη, ενισχύοντας δηλαδή τις αμφιβολίες ως προς τις συνθήκες διακίνησης και διαφύλαξης των εν λόγω τεκμηρίων και συνακόλουθα ως προς το περιεχόμενο τους και τη δυνατότητα επέμβασης του σε αυτά ή όχι, για τα οποία υπάρχει όμως σχετικό έντυπο και επίσης αξιοσημείωτο τον αριθμό ΙΜΕΙ που ανάφερε ο εν λόγω μάρτυρας είναι άλλος από αυτός που αναγράφηκε, ενισχύοντας και πάλι τις αμφιβολίες ως προς τις συνθήκες διακίνησης, διαφύλαξης των εν λόγω τεκμηρίων και το περιεχόμενο τους και η εξήγηση που έδωσε δεν πείθει, ότι δηλαδή μπορεί να υπάρχει άλλη συσκευή, μιας και σε κατοπινό στάδιο ανάφερε ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει, αλλά δεν το γνωρίζει. Περαιτέρω αμφιβολίες έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με τη θέση του ότι πάντα στους φάκελους που παραλαμβάνει, τοποθετηθεί κολλητική ταινία Τεκμηρίων με σφραγίδα και το όνομα του, πράμα που δεν εντόπισε στα τεκμήρια 6 και 7, επιβεβαιώνοντας απλά και μόνο τις αμφιβολίες ως προς τις συνθήκες διαφύλαξης, διακίνησης των τεκμηρίων και αναπόφευκτα με τη δυνατότητα επέμβασης ή όχι στο περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση που έχει λάβει χώρα πιο πάνω, το μόνο ασφαλές εύρημα και συμπέρασμα που δύναται να εξάξει το Δικαστήριο είναι ότι η διακίνηση των Τεκμηρίων ήταν παράτυπη και έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με τη διακίνηση, διαφύλαξη και αναπόφευκτα ως προς το περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων, αλλά και το περιεχόμενο τους και συνεπακόλουθα το Δικαστήριο δεν δύναται να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου αναφορικά με τα επίδικα θέματα, αφού η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί είναι τόσο αντιφατική και αλληλοαναιρετική που στερεί στο Δικαστήριο το αναγκαίο υπόβαθρο στο να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Το μόνο ασφαλές δηλαδή συμπέρασμα που μπορεί το Δικαστήριο να εξάξει, είναι ότι η διακίνηση των τεκμηρίων ήταν τουλάχιστον παράτυπη, αλλά και άφησε τέτοιες αμφιβολίες στο Δικαστήριο που δεν ικανοποιούν το Δικαστήριο ότι η διαφύλαξη, η διακίνηση των τεκμηρίων έχει γίνει με τον τρόπο που ενδείκνυται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. Έξοδα; κα Δανιηλίδου: 360 ευρώ μαρτυρίας. Να αναφέρω πως τα Τεκμήρια 4‑9 να επιστραφούν στον κατηγορούμενο. Το Τεκμήριο 12 να επιστρέψει στον μάρτυρα 9 και το 24 που είναι ένα cd στην Αστυνομία. Δικαστήριο: Τα έξοδα 360 ευρώ να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Και τα Τεκμήρια 4‑9 να επιστραφούν στον κατηγορούμενο. Το Τεκμήριο 12 να επιστρέψει στον μάρτυρα 9 και το Τεκμήριο 24, που είναι ένα cd, να επιστραφεί στην Αστυνομία. Ευχαριστώ. Ώρα:12:25 Τέλος Ακρόασης Διευκρινιστικά σημεία: ... Ο ομιλητής διακόπτει τη σκέψη του ‑‑ Ο ομιλητής διακόπτεται από άλλο άτομο (...) Δεν κατέστη δυνατή η καταγραφή του προφορικού λόγου/Δεν κατέστη δυνατή η αποκωδικοποίηση του κτυπήματος (Υπ) Αλέξανδρος Φυλακτού, Ε.Δ. ΒΕΒΑΙΩΣΗ Εγώ, η Μαρία Γαριβαλδινού στενοτυπίστρια πιστοποιώ ότι το παρόν είναι η πλήρης και ακριβής μεταγραφή, των στενοτυπημένων πρακτικών, που πήρα, όσο καλύτερα μπορούσα, στην παρούσα υπόθεση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.