← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Στέλιου Καλλή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7327/15, 15/5/2015

Δημοκρατία ν. Στέλιου Καλλή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7327/15, 15/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2015:11 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. T. Kατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7327/15 Δημοκρατία ν.

  1. Στυλιανού Παπανικολάου
  2. Γιώργου Ζωδιάτη
  3. Στέλιου Καλλή Κατηγορουμένων -------------------- Ημερομηνία: 15.5.15 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Γ. Ιωαννίδου (κ. Π. Κυριακίδης για να ακούσει απόφαση) Για τον κατηγορούμενο 3: Koς Α. Δημητρίου μαζί με κα Χριστοφή και κα Καραμανή (κα Χριστοφή μαζί με κα Καραμανή για να ακούσουν απόφαση) Κατηγορούμενος 3 παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε σχέση με την κράτηση του κατηγορούμενου 3) Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 αντιμετωπίζουν συνολικά τέσσερις κοινές κατηγορίες, οι οποίες αφορούν στα εξής σοβαρά αδικήματα: (α) κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο (1η κατηγορία), (β) κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (2η κατηγορία), (γ) συνωμοσίας προς διάπραξη του κακουργήματος της 1ης κατηγορίας (3η κατηγορία) (δ) συνωμοσίας προς διάπραξη του κακουργήματος της 2ης κατηγορίας (4η κατηγορία) Τα αδικήματα αφορούν σε ναρκωτικά Τάξεως Α και συγκεκριμένα σε κοκαΐνη βάρους 95 κιλών και 6992 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει άλλη μια κατηγορία η οποία αφορά σε προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (πρόκειται για τα πιο πάνω 95 κιλά και 6992 γραμμάρια κοκαΐνης) σε άλλο πρόσωπο, και συγκεκριμένα στον κατηγορούμενο
  4. Η Νομική Βάση των κατηγοριών εμφαίνεται στο κατηγορητήριο και δεν χρειάζεται να την παραθέσουμε στην παρούσα απόφαση. Το ίδιο ισχύει και για τις λεπτομέρειες των αδικημάτων. Να σημειώσουμε απλώς ότι τα αδικήματα φέρονται να έχουν λάβει χώρα στις 27.3.15 στην Επαρχία Λεμεσού. Οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ενοχή σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και το Κακουργιοδικείο όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 11.9.
  5. Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως οι κατηγορούμενοι συνεχίσουν να τελούν υπό κράτηση επειδή υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσής τους στη δίκη. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων 1 και 2 δεν έφεραν ένσταση στην κράτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 3 έφερε ένσταση στην περαιτέρω κράτηση του πελάτη του. Ήταν η θέση του πως υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες αθώωσης του, οι οποίες μαζί με τους δεσμούς που ο κατηγορούμενος 3 έχει με τη χώρα, αφού είναι Κύπριος επιχειρηματίας, νυμφευμένος και πατέρας δύο παιδιών, δεν αποκαλύπτουν κίνδυνο μη προσέλευσής του στη δίκη. Ανέφερε ότι η παρουσία του μπορεί να εξασφαλιστεί με όρους που θα θέσει το Δικαστήριο. Ήταν περαιτέρω η θέση του πως η όποια ανάμειξη του κατηγορούμενου 3 από τον κατηγορούμενο 1 σε καταθέσεις του τελευταίου, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για σκοπούς του παρόντος αιτήματος, ιδίως όταν ο κατηγορούμενος 1, ως ανέφερε, αρνήθηκε ενοχή στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Στο πιο πάνω επιχείρημα του κ. Δημητρίου, απάντηση δίδει η απόφαση που παραθέτουμε αμέσως πιο κάτω στην οποία τονίστηκε ότι στο στάδιο εξέτασης τέτοιων αιτημάτων, ενοχοποιητική κατάθεση από συγκατηγορούμενο μπορεί να ληφθεί υπόψη. Συγκεκριμένα, στην Houssein v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 34, υπήρξε παρόμοια εισήγηση με αυτή του κ. Δημητρίου, η οποία και απερρίφθη. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε το συγκεκριμένο απόσπασμα από τη σελ. 39 της απόφασης: " Ο συνήγορος του εφεσείοντος ουσιαστικά εισηγήθηκε ότι δεν ικανοποιείται το κριτήριο της πιθανότητας για καταδίκη. Δέχθηκε ότι με κατάθεσή του ο πρώτος κατηγορούμενος ενοχοποιεί τον δεύτερο (εφεσείοντα) αλλά ήταν η θέση του ότι αυτό δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη από το Κακουργιοδικείο αφού και ο πρώτος κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή. Μπορούμε να πούμε χωρίς δυσκολία ότι η θέση αυτή του ευπαιδεύτου συνηγόρου του εφεσείοντος είναι νομικά εσφαλμένη. Υπάρχει αρκετή νομολογία ότι στο στάδιο εξέτασης αν θα παραμείνει ένας κατηγορούμενος υπό κράτηση εκκρεμούσης της δίκης του ή όχι, ενοχοποιητική κατάθεση από συγκατηγορούμενο μπορεί να ληφθεί υπόψη (βλ. μεταξύ άλλων Νίκος Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 A.A.Δ. 790 με αναφορά και σε προηγούμενη νομολογία δηλαδή την Ευριπίδου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423. Σχετική επίσης είναι και η υπόθεση Στέλλα Μαλά ν. Αστυνομίας
(2008)2 A.A.Δ. 135." Ως γνωστό, το ενδεχόμενο κράτησης συναρτάται με οποιονδήποτε από τους τρεις πιο κάτω παράγοντες: (α) την πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη (β) την πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος (γ) τη δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Αναφέρουμε από τώρα πως έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, τη Νομολογία στην οποία μας παρέπεμψαν και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχουμε μελετήσει, για σκοπούς του παρόντος αιτήματος, και το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας. Το Δικαστήριο όταν εξετάζει ένα αίτημα όπως αυτό της Κατηγορούσας Αρχής, είναι σημαντικό να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται ότι είναι αθώος εκτός εάν καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου
(2001)2 ΑΑΔ 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί. Ανάγκη περιορισμού του πολίτη πρέπει να διαπιστώνεται δικαστικά σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και να επιβάλλεται από τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης (Ανδρέας Καραγιώργης κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 92). Στη Σιακαλλή v. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελίδες 133, 134: «Η πιθανότητα μη προσέλευσης των κατηγορουμένων στη δίκη είναι ο βασικός παράγοντας που εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά την εξέταση του ενδεχόμενου κράτησης τους. Κατά τη στάθμιση του παράγοντα αυτού λαμβάνονται υπόψη η σοβαρότητα του αδικήματος, η πιθανότητα καταδίκης του στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων και το ύψος της ποινής που προβλέπεται. Όμως ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν αποτελεί και το μοναδικό παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη. Άλλοι παράγοντες είναι η πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος, καθώς και η δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Δεν είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν όλοι οι παράγοντες, αλλά ένας ή περισσότεροι από αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου (Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police
(1961)CLR 50, Michael Apostolou Tsouka v. The Police
(1962)CLR 261). Κάθε παράγοντας θα πρέπει να εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Ακριβώς στην υπόθεση Κλεάνθης Γεωργίου Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 6248, ημερ. 10.1.1997 τονίστηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης των αδικημάτων για τα οποία κάποιος κατηγορείται, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη νομολογία». Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 3 είναι σοβαρές ενόψει και των ποινών που προβλέπονται από το Νόμο. Για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ο Νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης διά βίου. Για το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο (αδίκημα το οποίο αντιμετωπίζει μόνο ο κατηγορούμενος 3), ο Νόμος προβλέπει επίσης ποινή φυλάκισης δια βίου. Όπως διαφαίνεται από τις λεπτομέρειες των αδικημάτων αλλά και από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας, η ποσότητα των ναρκωτικών για την οποία κατηγορούνται και οι τρεις κατηγορούμενοι είναι εξαιρετικά μεγάλη, μάλιστα πρόκειται για σκληρά ναρκωτικά (κοκαΐνη βάρους 95 κιλών και 6992 γραμμαρίων). Για αδικήματα αυτής της φύσης και για τέτοιες μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών, η Νομολογία αναφέρεται σε πολυετείς ποινές φυλάκισης. Στη Θεοδωρίδης v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139 τονίστηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη. Το ίδιο και στην Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας,
(2012)2 A.A.Δ. 450, όπου λέχθηκε ότι: «Είναι αυτονόητο ότι εκεί όπου η προβλεπόμενη ποινή είναι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης το ενδεχόμενο διαφυγής είναι ακόμη μεγαλύτερο εφόσον η σκέψη για διαφυγή μπορεί να επενεργήσει ως δέλεαρ αποφυγής της ισόβιας φυλάκισης.» Βεβαίως εδώ ο κατηγορούμενος 3 δεν αντιμετωπίζει κατηγορία φόνου εκ προμελέτης. Το Δικαστήριο σε τέτοιες διαδικασίες, όπως η παρούσα, μπορεί να καταλήξει στα δικά του ευρήματα και προβεί στις δικές του διαπιστώσεις έχοντας ενώπιον του τη φύση των αδικημάτων, το μαρτυρικό υλικό που λήφθηκε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, και τις προσωπικές περιστάσεις του κάθε κατηγορούμενου, όπως αυτές συνήθως παρατίθενται από τους ιδίους ή τους συνηγόρους τους. Όταν το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής βασίζεται στην πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορουμένου στη δίκη, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, παράγοντες που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται (βλ. Neumeister v. Austria A8 p.39
(1968)). Στην υπόθεση Θεοχάρους κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 48, υποδεικνύεται ότι «. .σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησομένη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων.» Εκείνο που εξετάζεται είναι η πιθανότητα να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος. Ως ελέχθη, έχουμε μελετήσει πολύ προσεκτικά το μαρτυρικό υλικό, το οποίο τέθηκε ενώπιον μας μόνο για σκοπούς του παρόντος αιτήματος. Από το μαρτυρικό υλικό προκύπτουν τα ακόλουθα: Σύμφωνα με κατάθεση που ο κατηγορούμενος 1 έδωσε στην Αστυνομία στις 27.3.15, αυτός γνωρίζει τόσο τον κατηγορούμενο 2 όσο και τον κατηγορούμενο
  1. Ο κατηγορούμενος 2 του έλεγε ότι εδώ και χρόνια ασχολείται με τη διακίνηση ναρκωτικών και ότι έβγαζε αρκετά χρήματα. Του είπε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 3 είναι συνεργάτης στη διακίνηση ναρκωτικών. Περαιτέρω, παραδέχεται πως συμφώνησε με τον κατηγορούμενο 2 να μεταβούν στη Λεμεσό για να παραλάβουν ναρκωτικά που θα τους τοποθετούσε ο κατηγορούμενος 3 σε συγκεκριμένο αυτοκίνητο ενοικιάσεως για να τα μεταφέρουν στην Αγία Νάπα και συγκεκριμένα στα Florea Appartments για λογαριασμό του κατηγορούμενου
  2. Πράγματι μετέβηκαν στη Λεμεσό με δύο αυτοκίνητα, ο κατηγορούμενος 1 με αυτοκίνητο ενοικιάσεως (που ήταν μέρος του σχεδίου) και ο κατηγορούμενος 2 με αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του πατέρα του κατηγορούμενου
  3. Το αυτοκίνητο ενοικιάσεως θα αφήνετο σταθμευμένο σε συγκεκριμένο χώρο. Ακολούθως τα ναρκωτικά θα τα τοποθετούσε εντός αυτού ο κατηγορούμενος 3 το οποίο στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 1 θα οδηγούσε στην Αγία Νάπα για να παραδοθούν τα ναρκωτικά στον κατηγορούμενο
  4. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 όταν αφίχθηκαν στη Λεμεσό, στάθμευσαν τα δύο αυτοκίνητα σε χώρο στάθμευσης δίπλα από το εστιατόριο "ΒENNIGANS". O κατηγορούμενος 1 κλείδωσε το αυτοκίνητο ενοικιάσεως και έδωσε τα κλειδιά στον κατηγορούμενο 2 για να τα δώσει στον κατηγορούμενο 3 ο οποίος θα τοποθετούσε τα ναρκωτικά εντός του αυτοκινήτου ενοικιάσεως. Σε μεταγενέστερο στάδιο ο κατηγορούμενος 2 του ανέφερε ότι βρήκε τον κατηγορούμενο 3 στη Λεμεσό και του έδωσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου ενοικιάσεως. Στη συνέχεια τον πληροφόρησε ότι «έγινε η δουλειά». Ακολούθως ο κατηγορούμενος 1 οδήγησε από το χώρο στάθμευσης του Εναερίου το αυτοκίνητο ενοικιάσεως εν γνώσει του ότι εντός αυτού υπήρχε η κοκαΐνη ακολουθούμενος από τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του πατέρα του κατηγορούμενου
  5. Σε κάποιο σημείο το αυτοκίνητο ενοικιάσεως ανακόπηκε από την Αστυνομία η οποία εντός αυτού βρήκε δύο ταξιδιωτικές βαλίτσες που περιείχαν την κοκαΐνη. Ο κατηγορούμενος 1 με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 14.4.15 προς τον Γενικό και Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας επισυνάπτει μια δήλωση ημερ. 13.4.15 στην οποία διαφοροποιεί κάποιες από τις θέσεις του που έδωσε σε προγενέστερη κατάθεση του στην Αστυνομία. Συγκεκριμένα, με την εν λόγω δήλωση αναφέρει ότι συμπέρανε ότι τελικός παραλήπτης των ναρκωτικών θα ήταν ο κατηγορούμενος 3 επειδή γνώριζε ότι αυτός διέμενε στην Αγία Νάπα. Στο στάδιο αυτό βεβαίως δεν εξετάζεται αν ο κατηγορούμενος 1 λέει την αλήθεια γύρω από αυτό το θέμα στην πρώτη ή στη δεύτερη του κατάθεση. Με τη δήλωση του ημερ. 13.4.15 αναφέρει επίσης πως ουδέποτε έχει δει τον κατηγορούμενο 3 ούτε έχει μιλήσει ποτέ μαζί του. Ωστόσο, ο κατηγορούμενος 3 στην κατάθεση του στην Αστυνομία ημερ. 28.3.15 παραδέχεται ότι γνωρίζει τόσο τον κατηγορούμενο 1 όσο και τον κατηγορούμενο
  6. Για τον κατηγορούμενο 1 αναφέρει ότι τον έχει γνωρίσει από το ξενοδοχείο στο οποίο εργάζεται, δεν θυμάται πότε ακριβώς τον συνάντησε τελευταίως. Υπάρχει μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 γνωρίζονταν μεταξύ τους από προηγουμένως. Υπάρχει μαρτυρία ότι κινητό τηλέφωνο του κατηγορούμενου 3 μετά την ανακοπή των κατηγορουμένων 1 και 2 προσπάθησε επίμονα να επικοινωνήσει με το κινητό τηλέφωνο του κατηγορούμενου 2 και συγκεκριμένα 10 φορές από η ώρα 17:02 - 20:
  7. Υπάρχει μαρτυρία από την οποία προκύπτει ότι κινητά τηλέφωνα που χρησιμοποιούσαν και οι τρεις κατηγορούμενοι εντοπίζονται να βρίσκονται στη Λεμεσό και συγκεκριμένα στις περιοχές Γερμασόγειας, Holiday Inn και Εναερίου. Τα τηλέφωνα και των τριών κατηγορουμένων «φαίνονται από τις κεραίες τόσο της ΑΤΗΚ όσο και της MTN κατά τον ουσιώδη χρόνο στις 27.3.15, δηλαδή λίγο πριν την ανακοπή που έγινε η ώρα 16:05, να αναχωρούν από την περιοχή του Εναερίου στη Λεμεσό μετά τις 15:45 ακολουθώντας περίπου την ίδια πορεία.» Να σημειώσουμε πως σύμφωνα με την προσαχθείσα μαρτυρία το αυτοκίνητο με τα ναρκωτικά που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1 αναχωρεί από το χώρο στάθμευσης του Εναερίου ακολουθούμενο από το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος
  8. Υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 3 στις 27.3.15 δεν βρισκόταν στα ξενοδοχειακά διαμερίσματα που διαχειρίζεται μεταξύ των ωρών 10:00 -18:30 (σχετική είναι η κατάθεση Ένδειξη «Δ»). Ο κατηγορούμενος 3 σε κατάθεση του ισχυρίζεται ότι η ώρα 08:00 μετέβηκε στο ξενοδοχειακό συγκρότημα που διαχειρίζεται και έμεινε μέχρι η ώρα 11:00 - 11:30 περίπου. Ο κατηγορούμενος 3 παραδέχεται πως στις 27.3.15 το πρωί μίλησε τηλεφωνικώς μια φορά με τον κατηγορούμενο
  9. Υπάρχει μαρτυρία ότι όχημα μαύρο BMW με ευδιάκριτους αριθμούς εγγραφής ΕΡ 412 στην οπίσθια πινακίδα αφού το πρώτο γράμμα δεν ήταν αναγνωρίσιμο, βρισκόταν στη Λεμεσό στις 27.3.15 (χώρος στάθμευσης εστιατορίου «BENNIGANS») και ότι το μοναδικό αυτοκίνητο μάρκας BMW που να περιέχονται οι πιο πάνω αριθμοί εγγραφής είναι το MEP 412 ιδιοκτησίας της συζύγου του κατηγορούμενου
  10. Υπάρχει μαρτυρία ότι στις 27.3.15 και μεταξύ των ωρών 11:45-13:25 κατεγράφησαν κινήσεις του κατηγορούμενου 2 εντός του εστιατορίου «BENNIGANS» και κινήσεις ενός οχήματος ιδίου τύπου και χρώματος με το όχημα του κατηγορούμενου 3 στο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου με οδηγό πρόσωπο που έχει τον ίδιο σωματότυπο με αυτό του κατηγορούμενου 3 (κατάθεση ένδειξη «Ι»). Στην υπόθεση Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 45, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 49 σε σχέση με την πιθανoλόγηση καταδίκης: «Η πιθανολόγηση περί καταδίκης αποτελεί κατ' αρχήν εγχείρημα που δεν περιορίζεται σε μόνο ό,τι εκφράζεται από το γεγονός της παραπομπής στο Κακουργιοδικείο το οποίο υποδηλώνει την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία ανάλογα με τη δεκτότητα και την αξιολόγηση της, θα μπορούσε να κατατείνει προς ενοχή. Έτσι, το Δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικου λαμβάνει υπόψη και την ισχύ της μαρτυρίας όπου προσφέρεται στην όψη της αυτή η δυνατότητα. Ωστόσο ό,τι εκφράζεται και από μόνο το γεγονός της παραπομπής δεν είναι εντελώς χωρίς συμπερασματική αξία και συνυπολογίζεται: βλ. την υπόθεση Papakleovoulou. Εξ' άλλου το ίδιο συνεκτιμάται, στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση: βλ. την υπόθεση Savva and another (No.2).» Στην υπόθεση Savva, παρά την παρατήρηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με το σφάλμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, τελικά, με δοσμένη την εύλογη προσδοκία αθώωσης, η έφεση απορρίφθηκε αφού κρίθηκε πως, στη βάση του συνόλου των παραγόντων, που περιλάμβαναν, βεβαίως, την πιθανότητα καταδίκης για τη σοβαρή κατηγορία της ανθρωποκτονίας, δεν δικαιολογείτο ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης για κράτηση.» Επαναλαμβάνουμε πως δεν τίθεται στο στάδιο αυτό ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων. (βλ. Τσέκκουρα ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 32). Με άλλα λόγια δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο κατά πόσο η διαθέσιμη μαρτυρία συμβιβάζεται μόνο με την ενοχή του κατηγορούμενου 3 και όχι με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα, όπως περίπου εισηγήθηκε ο κ. Δημητρίου. Αυτό είναι θέμα που θα εξεταστεί όταν θα εκδικάζεται η ουσία της υπόθεσης. Το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος (βλ. Νικήτα κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 54, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 337 και Κουννάς κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 790). Από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό βρίσκουμε πως υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου 3 για όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Επίσης σε περίπτωση καταδίκης, η ποινή η οποία δυνατόν να επιβληθεί σε αυτόν και ειδικά στις κατηγορίες που αφορούν σε κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια του, και σε προμήθεια στον κατηγορούμενο 1 ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, (κοκαΐνη βάρους 95 κιλών και 6992 γραμμαρίων) θα είναι αυστηρή ποινή φυλάκισης. Προσωπικές περιστάσεις Κατηγορούμενου 3 Ο κατηγορούμενος 3 είναι Κύπριος πολίτης, μόνιμος κάτοικος Κύπρου, νυμφευμένος και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών. Είναι επιχειρηματίας και ασκεί τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του σε ξενοδοχειακά διαμερίσματα. Δεν αγνοούμε ότι αυτός έχει δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία όπως ορθά υπέδειξε ο ευπαίδευτος συνήγορος του, εν αντιθέσει με τον Τουρκοκύπριο κατηγορούμενο στην υπόθεση Adnan v. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ
  1. Βρίσκουμε ότι έχουμε ενώπιον μας μία εξαιρετικά σοβαρή ποινική υπόθεση στην οποία ο κάθε συγκεκριμένος κατηγορούμενος φέρεται να έχει αναλάβει συγκεκριμένο ρόλο για να επιτευχθεί ο κοινός σκοπός δηλαδή η κατοχή εξαιρετικά μεγάλης ποσότητας σκληρών ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο. Το ίδιο ισχύει και για την κατηγορία που αντιμετωπίζει μόνο ο κατηγορούμενος 3, δηλαδή ότι τοποθέτησε ή συνέβαλε ώστε να τοποθετηθεί στο αυτοκίνητο ενοικιάσεως τα ναρκωτικά με αποτέλεσμα να τα προμηθεύσει στον κατηγορούμενο 1, ο οποίος στη συνέχεια θα του τα παρέδιδε στην Αγία Νάπα. Από το μαρτυρικό υλικό φαίνεται να πρόκειται περί μιας καλά οργανωμένης και καλά στημένης παράνομης δραστηριότητας. Για τη μεταφορά τους χρησιμοποιήθηκε για ευνόητους λόγους, αυτοκίνητο ενοικιάσεως το οποίο ακολουθείτο από άλλο αυτοκίνητο που φέρεται να οδηγούσε ο κατηγορούμενος
  2. Καθ' οδόν τα ναρκωτικά θα τοποθετούνταν σε άλλες τσάντες που είχαν αγοραστεί ειδικά γι' αυτό το σκοπό. Η παράνομη αυτή δραστηριότητα ανακόπηκε μετά που η Αστυνομία έθεσε υπό διακριτική παρακολούθηση το αυτοκίνητο στο οποίο μεταφέρονταν τα ναρκωτικά και τους κατηγορούμενους 1 και
  3. Στην υπόθεση Σάκκος κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 366, οι κατηγορούμενοι, οι οποίοι αντιμετώπιζαν κατηγορίες που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες, αφέθηκαν ελεύθεροι από το Εφετείο το οποίο ανέφερε τα ακόλουθα ενδιαφέροντα: «Μας απασχόλησε όμως σοβαρά η αδιαμφισβήτητη πλέον θέση πως οι εφεσείοντες διατάχθηκε να παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι τη δίκη τους με μοναδικό λόγο τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Βέβαια και σύμφωνα με τη νομολογία υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εδώ η ποσότητα του αντικειμένου των κατηγοριών ήταν σχετικά μικρή και όχι από τα πιο σκληρά ναρκωτικά. Έχουμε επομένως την άποψη πως σε αυτή την περίπτωση το παραπέμπον Δικαστήριο δεν άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια και θα μπορούσε να αποκλίνει υπέρ της διασφάλισης της παρουσίας των εφεσειόντων στη δίκη θέτοντας προς τούτο τους κατάλληλους όρους, τους οποίους θα προχωρήσουμε να θέσουμε εμείς.» Στην παρούσα υπόθεση, ως ελέχθη, η ποσότητα των σκληρών ναρκωτικών είναι εξαιρετικά μεγάλη και οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες οι κατηγορούμενοι φέρονται να έχουν διαπράξει τα αδικήματα εξαιρετικά σοβαρές. Στην υπόθεση Δράκος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 449 ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν σε απαγωγή και βιασμό ανήλικης. Το Κακουργιοδικείο αποφάσισε την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη. Το Εφετείο επικύρωσε την απόφαση αφού έλαβε υπόψη του ότι «Η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο, απόπειρας διαφυγής του εφεσείοντος, προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει». Έχουμε επίσης κατά νου και τις επιπτώσεις κράτησης στην προσωπική - οικογενειακή ζωή του κατηγορούμενου 3, στις οποίες έκανε αναφορά ο κ. Δημητρίου. Στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 7 τονίστηκε ότι οι επιπτώσεις κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 736 ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν κυρίως σε βιασμό και σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικης. Ο κατηγορούμενος εισηγήθηκε ενώπιον του Εφετείου ότι η διαταγή για κράτησή του από το Κακουργιοδικείο έπρεπε να παραμεριστεί γιατί ο ίδιος έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη, συντηρούσε την οικογένεια του και η κράτησή του θα σήμαινε και χωρισμό του από τα παιδιά του. Το Εφετείο είχε αντίθετη άποψη. Ανέφερε πως σε μια σοβαρότατη υπόθεση όπως ήταν η κρινόμενη, αυτοί οι παράγοντες έχουν ελάχιστη σημασία, ιδιαίτερα όταν τέτοια προβλήματα αντιμετωπίζονται συνήθως από τις αρμόδιες αρχές. Έκρινε ότι προβάδισμα είχε το δημόσιο συμφέρον για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και απέρριψε την έφεση. Στην υπόθεση Ιωάννου v. Δημοκρατίας
(2006)2 ΑΑΔ 149, ο εφεσείων αντιμετώπιζε την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών, σχεδόν 24 κιλών κάνναβης. Το Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη μεταξύ άλλων παραγόντων, το γεγονός ότι ήταν επιχειρηματίας, ασχολείτο με την πώληση αυτοκινήτων στη Λεμεσό, νυμφευμένος και μόνιμος κάτοικος Λεμεσού, πατέρας φοιτήτριας στο εξωτερικό η οποία θα επηρεαζόταν οικονομικά στις σπουδές της εξαιτίας της κράτησής του, τα οικονομικά προβλήματα που θα προέκυπταν σε περίπτωση της κράτησης του, αποφάσισε την κράτηση του μέχρι τη δίκη. Το Εφετείο επικυρώνοντας την πιο πάνω απόφαση ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι όσο πιο μεγάλη είναι η σοβαρότητα του αδικήματος και όσο πιο αυστηρή μπορεί να είναι η ποινή τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος μη προσέλευσης ενός κατηγορουμένου στη δίκη. Στην υπόθεση Μαρίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 350, στην οποία έκανε αναφορά ο κ. Δημητρίου, αποφασίστηκε πως δεν υπήρχε κίνδυνος μη προσέλευσης του εφεσείοντα στη δίκη και λόγω των στενών του δεσμών με την Κύπρο κάτι που το πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να δει. Η εν λόγω υπόθεση, η οποία κρίθηκε με βάση τα δικά της γεγονότα, αφορούσε σε διαρρήξεις, κλοπές και απόπειρα ληστείας και συνεπώς από απόψεως σοβαρότητας δεν μπορεί να συγκριθεί με την παρούσα υπόθεση. Στην παρούσα υπόθεση δεν βρίσκουμε ότι οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου 3 και οι συνέπειες που θα έχει η κράτησή του μέχρι τις 11.9.2015, είναι τόσο εξαιρετικές ώστε να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον. Λαμβάνουμε υπόψη και το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κατηγορούμενος 3 τελεί υπό κράτηση και θα συνεχίσει να τελεί μέχρι την ημερομηνία της δίκης του (το οποίο δεν είναι μεγάλο). Το χρονικό διάστημα συνυπολογίζεται με όλους τους υπόλοιπους παράγοντες (Νικήτα (πιο πάνω). Στην Ηussein (πιο πάνω) αναφέρθηκε ότι: «Αναφορικά με το χρόνο κράτησης ο οποίος στην παρούσα περίπτωση είναι περίπου 10 μήνες, παρόλο που είναι κατά δυο μήνες περισσότερος από το χρόνο που αναφέρεται στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανουσαρίδη κ.ά. πιο πάνω, δε νομίζουμε ότι δικαιολογεί παρέμβαση μας. Άλλωστε οι 8 μήνες που ήταν η κράτηση στην εν λόγω υπόθεση δεν έχουν καθοριστεί ως το μέγιστο του χρόνου που μπορεί να είναι ένας υπό κράτηση, αλλά όλα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης.» Αφού λάβαμε υπόψη τα πιο πάνω και χωρίς να αγνοούμε τους δεσμούς του κατηγορούμενου 3 με την Κύπρο (Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 790), κρίνουμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί και ασκείται υπέρ της κράτησης του κατηγορούμενου 3 μέχρι τις 11.9.15, αφού βρίσκουμε ότι η ατομική του ελευθερία θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημοσίου συμφέροντος. Και κάτι τελευταίο. Ο κ. Δημητρίου αρχικά ανέφερε ότι η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ημερ. 16.4.15 με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του κατηγορούμενου 3 για τον ίδιο λόγο, ότι δηλαδή υπάρχει κίνδυνος να μην προσέλθει στη δίκη του, έχει εφεσιβληθεί. Στη συνέχεια ανέφερε πως δεν έχει εφεσιβληθεί αλλά καταχωρίστηκε στις 4.5.15 στο Ανώτατο Δικαστήριο αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρισης έφεσης η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγορικού υπαλλήλου κας Κλαίρης Σαββίδου. Η αίτηση αυτή είναι ορισμένη στις 20.5.15. Το ουσιώδες βεβαίως εδώ είναι ότι το ίδιο θέμα με τα ίδια γεγονότα απασχόλησε το Επαρχιακό Δικαστήριο το οποίο και αποφάσισε την κράτηση του. Η απόφαση του αυτή δεν έχει εφεσιβληθεί. Να σημειώσουμε πως η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου για την κράτηση δόθηκε την ίδια ημέρα που οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, και μάλιστα στην παρουσία του κ. Δημητρίου. Το θέμα της μη καταχώρισης έφεσης επί της πρώτης απόφασης έχει τη σημασία του αφού όπως λέχθηκε στη Μιχαηλίδης ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 306 όπου γίνεται αναφορά σε προηγούμενη νομολογία «. διαταγή για κράτηση που δεν εφεσιβάλλεται δεν αναθεωρείται εκ των υστέρων στο πλαίσιο άλλης έφεσης αφορώσας περαιτέρω διαταγή, σε σχέση με στοιχεία που δεν είναι μεταβλητά. Εν προκειμένω, όσα υποστηρίχθηκαν αναφορικά με τους κινδύνους που επισημάνθηκαν ήταν δεδομένα και ως προς αυτά δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση». Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Και ο κατηγορούμενος 3 θα τελεί υπό κράτηση μέχρι τις 11.9.2015. (Υπ.) ............ Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - κράτηση μέχρι την δίκη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.