SKYRAMONT QUARRIES LIMITED ν. ΕΥΡΥΠΙΔΟΥ ΑΝΤΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 2001/15, 6/4/2015

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Πιο συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι εν σχέση με το ίδιο αδίκημα που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση, έχει αθωωθεί στην προηγούμενη ποινική υπόθεση με αρ.13334/2013 Ε.Δ.Λεμεσού. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο όρισε το θέμα για Ακρόαση. Στα πλαίσια της Ακρόασης της ειδικής απάντησης οι δύο πλευρές κατέθεσαν εκ συμφώνου το κατηγορητήριο της αναφερθείσας ποινικής υπόθεσης 13334/13 (τεκμ.1) και την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στα πλαίσια της εν λόγω ποινικής υπόθεσης ημερ.12/01/2015 (τεκμ.2), ενώ ακολούθως οι συνήγοροι αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα όσα υποστήριξαν αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, επιχειρηματολογώντας για τη βασιμότητα των εκατέρωθεν θέσεών τους, καταγράφηκαν αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης, έχουν ληφθεί σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο για την έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αναλυτικά. Κρίνεται σκόπιμο εξ' αρχής να αναφερθεί ότι από τη μελέτη του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης και των τεκμηρίων 1 & 2 πιο πάνω καθώς επίσης των όσων οι συνήγοροι έχουν αναφέρει στις αγορεύσεις τους προκύπτουν τα εξής αδιαμφισβήτητα γεγονότα/στοιχεία : (α) Το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση που είναι αυτό της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305Α

(1)του Κεφ.154, δεν είναι μόνον ίδιο με αυτό που αντιμετώπιζε στην υπόθεση 13334/13 αλλά περαιτέρω από τις λεπτομέρειες αδικημάτων των κατηγοριών στις δύο υποθέσεις προκύπτει ότι τα γεγονότα τους αφορούν την έκδοση και παράδοση της ίδιας ακριβώς επιταγής. Θα πρόσθετα δε εδώ ότι τα δύο κατηγορητήρια είναι πανομοιότυπα τόσο σε ότι αφορά την έκθεση αδικήματος όσο και τις λεπτομέρειες αδικήματος. (β) Ο κατηγορούμενος στην ποινική υπόθεση 13334/13 αθωώθηκε από το Δικαστήριο δια τον λόγο ότι δεν είχε αποδειχθεί η νομική οντότητα των παραπονούμενων (βλ.σελ.10-11 τεκμ.2). Σε κάθε περίπτωση όμως το Δικαστήριο έκρινε πως η πρώτη λέξη της επωνυμίας των παραπονούμενων στον τίτλο της υπόθεσης που ήταν SKYRAMOND QUARRIES LTD, με δεδομένο ότι στα τεκμήρια που κατατέθηκαν διέφερε αφού αναφερόταν ως SKYRAMONΤ, δεν μπορούσε να θεωρηθεί απλό τυπογραφικό λάθος όπως εισηγήθηκε η πλευρά της κατηγορούσας αρχής ούτε μπορούσε να θεραπευτεί δια τροποποίησης (βλ.σελ.11-15 τεκμ.2). Ας σημειωθεί ότι το Δικαστήριο ανεξάρτητα από τα πιο πάνω προχώρησε να εξετάσει και την ουσία της υπόθεσης, καταλήγοντας με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας ότι σε περίπτωση που αποδεικνυόταν η νομική οντότητα των παραπονούμενων και περαιτέρω το λάθος πιο πάνω μπορούσε να διορθωθεί, ο κατηγορούμενος θα κρίνετο ένοχος. (γ) Η απόφαση του Δικαστηρίου τεκμ.2 δεν έχει εφεσιβληθεί, με αποτέλεσμα αυτή να έχει πλέον καταστεί οριστική και αμετάκλητη. (δ) Στην παρούσα υπόθεση παραπονούμενοι είναι η εταιρεία SKYRAMONΤ QUARRIES LTD. Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη αναφέρεται ότι η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αυτό που εισηγήθηκε είναι πως στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να γίνει επίκληση του δόγματος Autrefois Acquit αφού ακριβώς ενόψει των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων στις δύο υποθέσεις και πιο συγκεκριμένα οι παραπονούμενοι είναι διαφορετικοί. Στην παρούσα υπόθεση παραπονούμενοι είναι η εταιρεία SKYRAMONΤ QUARRIES LTD, ενώ στην υπόθεση 13334/13 παραπονούμενοι ήταν οι SKYRAMOND QUARRIES LTD. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι προκειμένου να αποφασίσω για το θέμα έχω ανατρέξει τόσο σε Νομολογία όσο και σε συγγράμματα ( 1.Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ.Λοίζου και Πική σελ.90-95, 2.Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, Λευκωσία 2014, σελ.918-921, και 3.Στοιχεία Ποινικού Δικαίου και Δικονομίας του Κώστα Σατολιά σελ.397-400). Στην υπόθεση Γεώργιος Χαραλάμπους Πουλλαούας ν. Αστυνομίας, Ποινική ΄Εφεση 7115 ημερ. 13.7.2001 στη σελίδα 5 αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά με τις αρχές που διέπουν το δεδικασμένο σε ποινικές υποθέσεις: " Δεν χρειάζεται να προβούμε σε εκτεταμένη ανάλυση των αρχών που διέπουν την εφαρμογή του δεδικασμένου σε ποινικές υποθέσεις. Συνοψίζονται ως εξής στον Archbold 1995, παρ. 4-149: «The doctrine of res judicata does apply to the criminal law in the form of the maxim nemo debet bis vexari pro eadem causa, or nemo debet bis puniri pro uno delicto - no - one should be twice put in jeopardy of being convicted and punished for the same offence (the rule against double jeopardy). The pleas of autrefois convict and acquit are founded on these maxims». Σε μετάφραση: « Το δόγμα του δεδικασμένου τυγχάνει εφαρμογής στη σφαίρα του ποινικού δικαίου υπό τον τύπο του αποφθέγματος nemo debet bis vexari pro eadem causa, or nemo debet bis puniri pro uno delicto -κανένας δεν μπορεί να τίθεται δύο φορές σε κίνδυνο καταδίκης για το ίδιο αδίκημα (ο κανόνας κατά του διπλού κινδύνου). Οι αρχές του autrefois convict and acquit είναι θεμελιωμένες επί των πιο πάνω αποφθεγμάτων». .............................. Όπως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα των Spencer Bower and Turner "The Doctrine of Res Judicata», 2nd ed,. σελ. 272: "Not only is the plea available in respect of any repetition of the actual charge of which the accused has previously been acquitted: he is also protected on counts on which the jury could have convicted him in the earlier proceedings, even though he was not in them made the subject of a formal acquittal on such counts". Σε μετάφραση: «Όχι μόνο το δόγμα είναι διαθέσιμο σε σχέση με οποιαδήποτε επανάληψη της πραγματικής κατηγορίας για την οποία ο κατηγορούμενος είχε προηγουμένως αθωωθεί αλλά επίσης προστατεύεται και για κατηγορίες για τις οποίες οι ένορκοι θα μπορούσαν να τον καταδικάσουν στην αρχική διαδικασία, έστω και αν σε σχέση με αυτές δεν είχε τύχει τυπικής αθώωσης». Η αρχή την οποία επικαλείται το πιο πάνω σύγγραμμα έχει τεθεί στην απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην Connelly v. Director of Public Prosecution

(1964)Α.C. 1254 - απόφαση του Lord Morris, στη σελ. 1311: "The authorities to which I have referred show that the plea of autrefois acquit has availed if the charge contained in a later indictment is one of which a man could have been convicted on the trial of the earlier indictment." Σε μετάφραση: «Οι αυθεντίες στις οποίες έχω αναφερθεί δείχνουν ότι μπορεί να γίνει επίκληση του δόγματος του autrefois acquit αν η κατηγορία που περιέχεται σε μεταγενέστερο κατηγορητήριο είναι μια για την οποία ένας θα μπορούσε να καταδικαστεί κατά την εκδίκαση του αρχικού κατηγορητηρίου». Στην ίδια απόφαση ο Lord Devlin θέτει το θέμα ως εξής στις σελ. 1339-1340: "For the doctrine of autrefois to apply it is necessary that the accused should have been put in peril of conviction for the same offence as that with which he is then charged. The word offence embraces both the facts which constitute the crime and the legal characteristics which make it an offence. For the doctrine to apply it must be the same offence both in fact and in law." Σε μετάφραση: «Για την εφαρμογή του δόγματος του autrefois είναι αναγκαίο όπως ο κατηγορούμενος να είχε τεθεί στον κίνδυνο καταδίκης για το ίδιο αδίκημα όπως εκείνο για το οποίο τώρα κατηγορείται. Η λέξη «αδίκημα» περιλαμβάνει τόσο τα γεγονότα τα οποία συνιστούν το έγκλημα και τα νομικά χαρακτηριστικά τα οποία το καθιστούν αδίκημα. Για την εφαρμογή του δόγματος πρέπει να είναι το ίδιο αδίκημα τόσο όσον αφορά τα γεγονότα όσο και το νόμο». " Η προστασία από διπλή διακινδύνευση (Double Jeopardy) παρέχεται και από το Σύνταγμα. Η παράγραφος 2 του άρθρου 12 του Συντάγματος προνοεί: « Ο απαλλαγής ή καταδικασθείς, δεν δικάζεται εκ δευτέρου δια το αυτό αδίκημα. Ουδείς τιμωρείται εκ δευτέρου δια την αυτήν πράξιν ή παράλειψη, εκτός εάν συνεπεία αυτής προεκλήθη θάνατος. » Σχετικές πρόνοιες υπάρχουν επίσης τόσο στον Ποινικό Κώδικα Κεφ.154 (άρθρο 19) όσο και στον Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.155 (άρθρο 35). Στο σύγγραμμα των κ.κ.Λοϊζου και Πική, Criminal Procedure in Cyprus, αναφέρεται στις σελίδες 92 και 93 ότι για να υπάρχει επιτυχής επίκληση του Autrefois Acquit (ή του Autrefois Convict) θα πρέπει όχι μόνο τα γεγονότα να είναι τα ίδια αλλά και το αδίκημα. Εάν τα συστατικά είναι διαφορετικά τότε δεν τίθεται θέμα εφαρμογής της ειδικής αυτής απολογίας. Ερχόμενος τώρα στην προκειμένη περίπτωση αναφέρεται κατ' αρχήν ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το ίδιο ακριβώς αδίκημα που αντιμετώπισε και στην ποινική υπόθεση 13334/13, δηλαδή αυτό της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305Α

(1)του Κεφ.154, και ότι περαιτέρω τα γεγονότα και στις δύο υποθέσεις αφορούν την έκδοση και παράδοση της ίδιας επιταγής δηλ. οι κατηγορίες στις δύο υποθέσεις πηγάζουν από τα ίδια γεγονότα. Εξάλλου όπως έχει αναφερθεί και σε άλλο σημείο πιο πάνω αυτό δεν αμφισβητείται. Με αυτά υπόψη το Δικαστήριο θα εξετάσει τώρα την θέση που προβάλλει η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ότι σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί στην προκειμένη περίπτωση να γίνεται επίκληση του δόγματος του Autrefois Acquit επειδή δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων αφού οι παραπονούμενοι εδώ είναι διαφορετικοί. Ευθέως αναφέρω όμως ότι η θέση αυτή της ευπαίδευτης συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής δεν με βρίσκει σύμφωνο. Κατ' αρχήν επειδή η ύπαρξη ταύτισης διαδίκων δεν αποτελεί προϋπόθεση επίκλησης του δόγματος του Autrefois Acquit. Η ύπαρξη ταύτισης διαδίκων σημειώνω αποτελεί προϋπόθεση επίκλησης του δεδικασμένου σε πολιτικές αγωγές αλλά όπως είναι εμφανές μέσα από τα συγγράμματα στα οποία έγινε αναφορά πιο πάνω και τη Νομολογία δεν ισχύει σε ποινικές υποθέσεις. Περαιτέρω όμως και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω επειδή δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι η συνέχιση της παρούσας υπόθεσης θα έθετε για δεύτερη φορά σε κίνδυνο καταδίκης τον κατηγορούμενο για το ίδιο ακριβώς αδίκημα. Υπενθυμίζεται εδώ ότι σύμφωνα με την τελική απόφαση του Δικαστηρίου στην προηγούμενη ποινική με αρ.13334/13, τεκμ.2, σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή αποδείκνυε την νομική οντότητα των παραπονούμενων και περαιτέρω το λάθος που υπήρχε στον τίτλο της υπόθεσης μπορούσε να θεραπευτεί, ο κατηγορούμενος ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας θα κρίνετο ένοχος. Βεβαίως το Δικαστήριο δεν μπορεί να μην αναφέρει εδώ ότι και επί της ουσίας της η θέση που προβάλλεται από τους παραπονούμενους είναι εμφανώς αβάσιμη. Αυτό γιατί οι παραπονούμενοι εδώ όπως ξεκάθαρα συνάγεται μέσα από τα γεγονότα στην ουσία είναι αυτοί που προσπάθησαν να πετύχουν καταδίκη του κατηγορούμενου στην ποινική υπόθεση 13334/13. Πρόκειται υπενθυμίζεται για την εταιρεία που αναφερόταν ως δικαιούχος της επίδικης επιταγής και που γενικότερα αναφερόταν στα τεκμήρια που κατατέθηκαν στην ποινική υπόθεση 13334/13 για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης (βλ.σελ.11 τεκμ.2) και που ουσιαστικά υπήρξε εισήγηση από την συνήγορο της κατηγορούσας αρχής στα πλαίσια της υπόθεσης εκείνης, η οποία επαναλαμβάνω ανέφερε ότι η διαφορά στο τελευταίο γράμμα της πρώτης λέξης της επωνυμίας των παραπονούμενων αφορά τυπογραφικό λάθος, ότι η ορθή επωνυμία των παραπονούμενων στην υπόθεση 13334/13 είναι ως παρουσιάζεται σήμερα στον τίτλο της παρούσας υπόθεσης. Με αυτά υπόψη είναι ξεκάθαρο ότι οι παραπονούμενοι εδώ οι οποίοι δεν πέτυχαν καταδίκη του κατηγορούμενου στην υπόθεση 13334/13 για τους λόγους που αναφέρθηκαν, προσπαθούν με την παρούσα υπόθεση να το πετύχουν κάτι που όμως είναι ανεπίτρεπτο. Ως εκ των ανωτέρω και εν όψει της απουσίας έφεσης κατά της αθωωτικής απόφασης στην προηγούμενη υπόθεση και της εμβέλειας του δόγματος του autrefoit acquit, κρίνω ότι συνέχιση της παρούσας υπόθεσης θα παραβίαζε τον κανόνα του διπλού κινδύνου και το δόγμα του autrefois acquit. Καταληκτικά και με βάση τα όσα ανέφερα ανωτέρω κρίνω ότι η ειδική απάντηση του autrefois acquit αναφορικά και με τον κατηγορούμενο θα πρέπει να επιτύχει και συνεπώς ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του κατηγορούμενου και εναντίον των παραπονούμενων. (Υπ.)......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/Interim Αναφορά: Ειδική Απάντηση/ Αutrefois Αcquit/ άρθρο 69

(1)(β) Κεφ. 155 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο