A.M.C RACING LTD ν. FRUIT BOX LTD κ.α., Αρ. Υποθ.: 18751/13, 22/5/2015

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 1, 3, 5, 7, 9 και 11, οι κατηγορούμενοι 1 σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ 23/11/11 και 27/12/11 χωρίς εύλογη αιτία με σχετικές οδηγίες τους προς την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μακράσυκας προκάλεσαν τη μη εξόφληση των επίδικων επιταγών του πιο πάνω πιστωτικού ιδρύματος, τις οποίες εξέδωσαν προς όφελος των παραπονούμενων. Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει επίσης έξι κατηγορίες για το αδίκημα της παροχής συνδρομής στην πρόκληση μη εξόφλησης επιταγής χωρίς εύλογη αιτία κατά παράβαση των άρθρων 29 και 305 Α

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 2, 4, 6, 8, 10 και 12, ο κατηγορούμενος 2 ως διευθυντής και ή γραμματέας και ή αντιπρόσωπος της κατηγορούμενης 1, σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ 23/11/11 και 27/12/11, παρακίνησε και ή παρείχε βοήθεια και ή συνδρομή και ή προέτρεψε την κατηγορούμενη 1, να προκαλέσει με πράξη της και χωρίς εύλογη αιτία τη μη εξόφληση των επίδικων επιταγών, τις οποίες η κατηγορούμενη 1 εξέδωσε προς όφελος των παραπονούμενων. Για την απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν δύο

(2)μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος 2 κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω αναφέρεται κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 8 τεκμήρια. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι προς υποστήριξη των θέσεων τους παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Όλα όσα οι συνήγοροι δε αναφέρουν στις αγορεύσεις τους έχουν μελετηθεί πολύ προσεκτικά από το Δικαστήριο, λαμβάνονται υπόψη αλλά δεν θεωρώ σκόπιμο να τα παραθέσω. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων όπου και εάν αυτό θεωρηθεί αναγκαίο κατωτέρω. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). MK1 Παύλος Παπακώστα Εργάζεται στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μακράσυκας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ο μάρτυρας απάντησε ευθέως ότι γνώριζε εις τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με βάση τα καθήκοντα του και τα στοιχεία που είχε στην κατοχή του εν σχέση με τις επίδικες επιταγές και λογαριασμό. Δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον και το Δικαστήριο δεν έχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα. Εν πάση περιπτώσει αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε και ουσιαστικά η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Ο μάρτυρας επιβεβαίωσε την παρουσίαση των επίδικων επιταγών [τεκμ. 1

(1)-

(6)] στην Συνεργατική τους και ανέφερε ότι οι επιταγές αυτές δεν πληρώθηκαν γιατί υπήρχαν οδηγίες ανάκλησης της πληρωμής τους από τον πελάτη τους (τεκμ.2) δηλαδή την κατηγορούμενη

1. Τις οδηγίες ανάκλησης υπέγραψε ο κατηγορούμενος 2 που είναι το μοναδικό πρόσωπο που μπορούσε να υπογράφει εν σχέση με τον επίδικο λογαριασμό της κατηγορούμενης
2. Ο κατηγορούμενος 2 δε είναι το πρόσωπο που υπέγραψε και τις επίδικες επιταγές. Η υπογραφή του κατηγορούμενου 2 πιστοποιείται από το δείγμα υπογραφής που είχαν σαν πιστωτικό ίδρυμα στην κατοχή τους. ΜΚ2 Μαρίνος Κακουράτος Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε γενικά καλή εντύπωση και αποδέχομαι την μαρτυρία του. Απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν αμέσως, με ευθύτητα και χωρίς δισταγμό. Δεν διέκρινα σε καμία περίπτωση προσπάθεια από πλευράς του να αποκρύψει από το Δικαστήριο την αλήθεια, και εν πάση περιπτώσει κρίνω ότι δεν έχει κλονιστεί η αξιοπιστία του κατά την αντεξέταση του. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι είναι στην υπηρεσία των παραπονούμενων και είναι υπεύθυνος για τις πωλήσεις και την έκδοση τιμολογίων. Ο κατηγορούμενος 2 ήταν πελάτης τους και διατηρούσαν επ' ονόματι του λογαριασμό εις τον οποίον γίνονταν οι διάφορες χρεοπιστώσεις. Περί τις 08/10/10 ο λογαριασμός αυτός έδειχνε χρεωστικό υπόλοιπο €2.500.-. Υπήρξαν επανειλημμένες οχλήσεις προς τον κατηγορούμενο 2 για διευθέτηση του χρέους του και τελικά τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο του 2011 αφού αναγνώρισε το χρέος του υπέγραψε ενώπιον του από το βιβλιάριο επιταγών της κατηγορούμενης 1 δέκα

(10)μεταχρονολογημένες επιταγές οι αύξοντες αριθμοί των οποίων ήταν συνεχόμενοι. Εκ των επιταγών αυτών οι τέσσερις πρώτες πληρώθηκαν κανονικά και η αξία τους αφαιρέθηκε από το οφειλόμενο υπόλοιπο. Παρέμεινε υπόλοιπο €1500.- που αφορούσε ουσιαστικά υπόλοιπο €500 από το τιμολόγιο 0574 (τεκμ.8) και ολόκληρο το ποσό του τιμολογίου 0701 (τεκμ.7) για το ποσό των €1000.-. Οι υπόλοιπες έξι επιταγές δηλαδή οι επίδικες [τεκμ.1

(1)-

(6)] όταν παρουσιάστηκαν στην ΣΠΕ Μακράσυκας επιστράφηκαν με σφραγίδα «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». Οι κατηγορούμενοι μέχρι σήμερα δεν κατέβαλαν κανένα ποσό και συνεχίζουν να οφείλουν στους παραπονούμενους το ποσό των €1.500.-. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε τα συγκεκριμένα προιόντα που πώλησε στον κατηγορούμενο και περαιτέρω ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος του έδωσε και δύο κόντρα σούστες για να τις επιδιορθώσει όπως και έπραξε. Κάλεσε πολλές φορές τον κατηγορούμενο για να παραλάβει τις κόντρα σούστες. Δεν αποδέκτηκε ότι ο κατηγορούμενος τον ενόχλησε πολλές φορές για να του τις παραδώσει και να του πληρώσει το ποσό των επίδικων επιταγών και ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε το υπόλοιπο του και εξέδωσε τις επιταγές ενώ σταμάτησε τις επιταγές μετά. Το ποσό των €1000.- που αφορά το τιμολόγιο τεκμ.7 αφορά τις επιδιορθώσεις και εργατικά των κόντρα σούστων. Ουδέποτε ο κατηγορούμενος ή κοινοί τους φίλοι και συνεργάτες τον κάλεσαν να παραδώσει τις κόντρα σούστες και να πληρώσει το επίδικο ποσό πλην μόνον μια φορά ένας φίλος του κατηγορούμενου 2 του τηλεφώνησε και του ζήτησε να τον βοηθήσει παραδίδοντας του τις κόντρα σούστες και θα τους πληρώσει. Δεν έχει κανέναν που παραδίδει χωρίς να πληρωθεί. Αν ερχόταν στο μαγαζί θα τις έπαιρνε, είναι στο μαγαζί τα εμπορεύματα, αλλά ουδέποτε ήρθε. Είναι επιδιορθωμένες και αν έχουν λεφτά να πληρώσουν μπορούν να πάνε να τις παραλάβουν και τώρα. Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος δεν τίμησε τις επιταγές γιατί δεν υπάρχουν στην κατοχή του οι κόντρα σούστες, απάντησε ότι υπάρχουν και αν θέλουν μπορεί να τηλεφωνήσει για να τους τις φέρουν στο Δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος όμως επειδή πώλησε το αυτοκίνητο για το οποίο προορίζονταν δεν τις χρειάζεται πλέον και αυτός είναι ο λόγος που τις άφησε απλήρωτες και δεν έρχεται να τις παραλάβει. Οι κόντρα σούστες είναι επιδιορθωμένες από το 2010 οπότε εξεδόθη το τιμολόγιο τεκμ.7 (08/10/10). Περαιτέρω αρνήθηκε υποβολή ότι είχε πάρει τις κόντρα σούστες στο γκαράζ του Χρυσόστομου Παντελή, κοινού τους φίλου, και δεν ήταν επιδιορθωμένες. Οι κόντρα σούστες είναι επιδιορθωμένες και μπορούν να τους τις φέρουν σε πέντε λεπτά. Διερωτήθηκε δε πως μπορεί να καταλάβει κάποιος ότι δεν είναι επιδιορθωμένες από τη στιγμή που δεν τις έβαλε πάνω στο αυτοκίνητο να τις δοκιμάσει. Αρνήθηκε ότι μπορεί να τις επιδιόρθωσε μετά την ανάκληση των επιταγών και ανέφερε ότι ήταν επιδιορθωμένες, έτοιμες, το γνώριζε ο κατηγορούμενος 2 και αυτός ήταν και ο λόγος που έκδωσε τις επιταγές. Δεν κλήθηκε από κανέναν να τις παραδώσει και να πληρωθεί. Παρακαλεί να του ζητήσει κάποιος να τις παραδώσει και να τελειώνει η κουβέντα. Κατηγορούμενος 2 Ερχόμενος στον κατηγορούμενο 2 ευθέως αναφέρω ότι δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του την οποία απορρίπτω ως αναξιόπιστη. Ο κατηγορούμενος 2 δεν με έπεισε με την παρουσία του ενώπιον του Δικαστηρίου και κυρίως δεν με έπεισε για το ζητούμενο, ότι δηλαδή οι κατηγορούμενοι είχαν λόγο να προβούν σε ανάκληση των επίδικων επιταγών. Θεωρώ εν πάση περιπτώσει την μαρτυρία του γενική και αόριστη, περιέχουσα μη καθαρές και μη λογικές θέσεις, ενώ σε συνάρτηση με την γραμμή υπεράσπισης και τα τεκμήρια γενικότερα αντιφατική. Σε κάθε περίπτωση θα έλεγα ότι με τη μαρτυρία του έχει δημιουργήσει στο Δικαστήριο αμφιβολίες για την αλήθεια των όσων κατέθεσε. Πιο συγκεκριμένα: (A) (

1. i)Κατ' αρχήν θα πρέπει να αναφέρω ότι προκάλεσε αρνητική εντύπωση στο Δικαστήριο το γεγονός ότι δεν υπήρχε εξ' αρχής καθαρή θέση από την Υπεράσπιση για τον λόγο που οι κατηγορούμενοι προέβησαν σε ανάκληση των επιταγών. Η συνήγορος Υπεράσπισης σημειώνω κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 για το θέμα αυτό του υπέβαλε ότι « ο κατηγορούμενος δεν τίμησε τις επιταγές γιατί δεν υπάρχουν στην κατοχή σας αυτές οι κόντρα σούστες ». Δηλαδή μέσα από την αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρα κατηγορίας η Υπεράσπιση έθεσε ουσιαστικά ως λόγο ανάκλησης την μη ύπαρξη πλέον στην κατοχή του μάρτυρα των κόντρα σούστων για τις οποίες δόθηκαν οι επιταγές. Όμως η θέση αυτή δεν άργησε στην πορεία της αντεξέτασης να αλλάξει αφού η συνήγορος ακολούθως υπέβαλε ερωτήσεις προς την κατεύθυνση του ότι οι κόντρα σούστες που του δόθηκαν προς επιδιόρθωση δεν επιδιορθώθηκαν και αυτό διαπιστώθηκε από κάποιον Χρυσόστομο Παντελή στον οποίο ο ΜΚ2 πήρε τις κόντρα σούστες και τις είδε. (
2. ii)Την ίδια στιγμή ο κατηγορούμενος ας σημειωθεί έλεγε τα εξής στην κυρίως εξέταση του: «Μέχρι σήμερα που μιλούμε στο Δικαστήριο, ακόμα εγώ προσωπικά σαν Στέλιος δεν γνωρίζω κατά πόσο οι κόντρα σούστες έχουν διορθωθεί και που βρίσκονται». (iii) Συνοψίζοντας αναφέρω ότι είναι ξεκάθαρες οι αντιφάσεις στη μαρτυρία του κατηγορούμενου. Δεν μπορεί οι κόντρα σούστες να μην υπάρχουν και αυτός να είναι ο λόγος που σταμάτησαν οι κατηγορούμενοι τις επιταγές, αλλά μετά την ανάκληση να είναι η θέση ότι ο ΜΚ2 πήρε τις κόντρα σούστες στον αναφερόμενο Χρυσόστομο Παντελή αλλά δεν ήταν επιδιορθωμένες και άρα οι κόντρα σούστες υπήρχαν. Και την ίδια στιγμή ο κατηγορούμενος 2 να δηλώνει ότι δεν ξέρει που βρίσκονται και αν έχουν διορθωθεί. Οι θέσεις του κατηγορούμενου και της Υπεράσπισης δεν έχουν καμία απολύτως συνοχή και λογική, είναι δε σαφές ότι δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. (
3. iv)Εν πάση περιπτώσει με αυτά υπόψη και με δεδομένο ότι ως εμφαίνεται στο τεκμ.2 δηλαδή στις οδηγίες ανάκλησης των επιταγών, ο λόγος που οι κατηγορούμενοι επικαλέστηκαν για μη πληρωμή των επιταγών ήταν «παράβαση συμφωνίας», είναι προφανές ότι ποια ήταν ακριβώς η παράβαση συμφωνίας που επικαλούνται οι κατηγορούμενοι δεν προκύπτει. Αυτό όμως που σίγουρα προκύπτει από την μαρτυρία και μπορεί να λεχθεί εδώ είναι πως δεν έχει καμία σχέση η παράβαση συμφωνίας που επικαλέστηκαν οι κατηγορούμενοι με την μη ύπαρξη των κόντρα σούστων και την μοναδική υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης προς τον ΜΚ2 για τον λόγο που οδήγησε τους κατηγορούμενους στην ανάκληση. Επίσης θα πρόσθετα εδώ ότι η παράβαση συμφωνίας δεν μπορεί να έχει ούτε και σχέση με την θέση που πρόβαλε γενικά ο κατηγορούμενος 2 και η Υπεράσπιση περί μη επιδιόρθωσης των κόντρα σούστων από τους παραπονούμενους, αφού όχι μόνον δεν προβλήθηκε η θέση ότι ο λόγος ανάκλησης ήταν επειδή δεν υπήρξε επιδιόρθωση αλλά περαιτέρω δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από πλευράς κατηγορούμενων ότι δεν έγινε η επιδιόρθωση και σε κάθε περίπτωση δεν προκύπτει ότι ετίθετο τέτοιο θέμα κατά τον χρόνο της ανάκλησης. Επαναλαμβάνω και εδώ ότι ο κατηγορούμενος 2 μέχρι και την στιγμή που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου εξέφρασε την θέση ότι δεν γνωρίζει ούτε που βρίσκονται ούτε αν έχουν διορθωθεί οι κόντρα σούστες. (B) (
4. i)Ανεξάρτητα όμως των όσων αναφέρονται ανωτέρω, σημειώνω εδώ και το εξής. Ας θεωρήσουμε με βάση όσα ο κατηγορούμενος 2 κατέθεσε ότι οι κατηγορούμενοι προέβησαν σε ανάκληση των επιταγών επειδή όταν ήρθε η σειρά των επίδικων επιταγών που κατά τον κατηγορούμενο 2 αφορούσαν τις κόντρα σούστες, ζήτησε από τον ΜΚ2 να του τις παραδώσει και ο τελευταίος αρνήθηκε ζητώντας το σύνολο του υπόλοιπου ποσού των €1500.- που αφορούν οι επιταγές. Με βάση αυτά και πάλιν θα πρέπει να αναφέρω ότι το Δικαστήριο δεν έχει αντιληφθεί ποια είναι η παράβαση συμφωνίας από πλευράς των παραπονούμενων την οποίαν επικαλέστηκαν οι κατηγορούμενοι με το τεκμ.2, ούτε και υπήρξε σημειώνω ποτέ θέση των κατηγορούμενων ότι συμφωνήθηκε συγκεκριμένος χρόνος παράδοσης πριν από την εξαργύρωση όλων των επιταγών και δεν υλοποιήθηκε ο όρος αυτός από τους παραπονούμενους. (
5. ii)Οι κατηγορούμενοι ουσιαστικά αμέσως μετά που ο ΜΚ2 δεν έδωσε στον κατηγορούμενο 2 τις κόντρα σούστες ως ανωτέρω αναφέρεται, με βάση πάντα την μαρτυρία του κατηγορούμενου 2, αυτό που συνάγεται είναι ότι χωρίς άλλο προέβησαν σε ανάκληση των επιταγών. Ο τρόπος που ενήργησαν όμως δεν πείθει το Δικαστήριο για το γνήσιο της ενέργειας τους και θεωρώ ότι ενήργησαν ως ανωτέρω απλά και μόνον προκειμένου να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους. Οι κατηγορούμενοι δεν προέβησαν σε οιανδήποτε ενέργεια για να πάρουν τις κόντρα σούστες, ούτε ο κατηγορούμενος 2 έκανε την απλή και λογική κίνηση που κάθε άνθρωπος θα έκανε να επισκεφθεί δηλαδή το κατάστημα των παραπονούμενων για να πληρώσει το ποσό και να τις πάρει, με δεδομένη τη θέση του κατηγορούμενου 2 ότι πάντα ήταν έτοιμος να πληρώσει. Ούτε βεβαίως και προκύπτει από πουθενά ή συνέδεσε ο κατηγορούμενος την μη παράδοση των κόντρα σούστων και ακολούθως την ανάκληση από πλευράς του με το ότι δεν υπήρξε επιδιόρθωση τους από τους παραπονούμενους ή τον ΜΚ2. (iii) Ο κατηγορούμενος 2 όμως σε κάθε περίπτωση επί του θέματος παρατηρώ έδωσε μια γενική και αόριστη μαρτυρία η οποία δεν έπεισε το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν γνωρίζει χρονικά πότε ακριβώς πάρθηκε η απόφαση για ανάκληση των επιταγών, τι ακριβώς είχαν στο μυαλό τους οι κατηγορούμενοι όταν έλαβαν την απόφαση για ανάκληση και κάτω από ποιες συνθήκες έγινε η ανάκληση την συγκεκριμένη ημερομηνία που αναφέρεται στο τεκμ.2 δηλαδή στις 14/11/11, αλλά ούτε και όπως αναφέρθηκε πιο πάνω τι ακριβώς εννοούσαν όταν έθεταν στο τεκμ.2 ως λόγο ανάκλησης «παράβαση συμφωνίας». Εν πάση περιπτώσει μέσα από την μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει το γεγονός της μη παράδοσης των κόντρα σούστων σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία και τα τεκμήρια προκειμένου να μπορέσει να καταλήξει σε συγκεκριμένο συμπέρασμα. (
6. iv)Σε κάθε περίπτωση αναφέρω η μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 είναι τέτοια ώστε να έχουν δημιουργηθεί αμφιβολίες στο Δικαστήριο για τον λόγο που οδήγησε τους κατηγορούμενους να προβούν σε ανάκληση των επιταγών. (Γ) (
7. i)Επιπλέον όμως έχει σημασία να αναφερθεί εδώ και το εξής. Οι επίδικες επιταγές αφορούσαν εξόφληση του τιμολογίου τεκμ.7 και υπόλοιπο €500 για το τιμολόγιο τεκμ.8, τα οποία εξεδόθησαν από τους παραπονούμενους στις 08/10/10 και 19/06/10 αντίστοιχα. Η έκδοση των επιταγών δε έγινε κατόπιν επανειλημμένων οχλήσεων προς τον κατηγορούμενο 2 μεταξύ Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου του 2011. Παρεμβάλλω εδώ και έχει μεγάλη σημασία να λεχθεί ότι αυτά δεν αμφισβητήθηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο από την Υπεράσπιση. (
8. ii)Με δεδομένα λοιπόν τα πιο πάνω διερωτάται κανείς γιατί τόση βιασύνη από τους κατηγορούμενους να ανακαλέσουν τις επιταγές, όταν οι παραπονούμενοι τους ανέμεναν ένα

(1)χρόνο για να τους πληρώσουν ενώ περαιτέρω μέσα σε όλο αυτό το διάστημα δεν έστειλαν ούτε ειδοποίηση στους παραπονούμενους ούτε και είχαν ποτέ οιανδήποτε αξίωση εναντίον τους αναφορικά με τις κόντρα σούστες. Με δεδομένα επίσης τα πιο πάνω και την καθυστέρηση στην εξόφληση του υπολοίπου, ήταν κατά την κρίση μου καθ' όλα λογικό οι παραπονούμενοι να ζητούν πλήρη εξόφληση για να παραδώσουν τις κόντρα σούστες, και εφόσον αυτό δεν εγίνετο τότε για να παραδώσουν λογικά θα έπρεπε να πληρωθούν οι επιταγές. Επαναλαμβάνω και εδώ δεν ετέθη ποτέ από τους κατηγορούμενους ότι υπήρχε συμφωνία άμεσης παράδοσης ανεξάρτητα με τις ημερομηνίες πληρωμής των επιταγών. (Δ) (

1. i)Περαιτέρω αναφέρεται ότι κατά την εξέταση του ο κατηγορούμενος 2 σε διάφορα σημεία και προς επιβεβαίωση των όσων ο ίδιος ισχυρίστηκε, επικαλέστηκε την μαρτυρία τρίτων προσώπων οι οποίοι όπως ανέφερε μπορούν να έρθουν να καταθέσουν. Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στον Παντελή Χρυσοστόμου στον οποίο ο ΜΚ2 όπως ήταν η θέση του πήρε τις κόντρα σούστες και ήταν στην κατάσταση που ήταν πριν, στον Παύλο Παύλου που πήρε τον ΜΚ2 τηλέφωνο, κατόπιν μεταξύ τους συνεννόησης, για να του πληρώσει τις κόντρα σούστες και να τις πάρει αλλά ο ΜΚ2 του είπε θα κάνει καλά με τον κατηγορούμενο, στον Μιχάλη από το Γέρι για το ότι τον πήρε ο ΜΚ2 να του πωλήσει τις κόντρα σούστες για 2500 ευρώ και τέλος στον Άγγελο Χριστοφόρου που ήταν μαζί του όταν παρέλαβαν τα πράγματα από το μαγαζί των παραπονούμενων. ii. Κατ' αρχήν εδώ αναφέρω ότι τα ονόματα των Μιχάλη και Άγγελου πιο πάνω για πρώτη φορά ακούστηκαν κατά την κυρίως εξέταση και μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 και ουδέποτε αναφέρθηκαν στον ΜΚ2 τα ονόματα αυτά ή οτιδήποτε εν σχέση με αυτούς. Συνεπώς σε κάθε περίπτωση ότι ελέχθη εν σχέση με τα πρόσωπα αυτά από τον κατηγορούμενο 2 σε κάθε περίπτωση δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά, ενώ θεωρώ η μη υποβολή στον ΜΚ2 των όσων αναφέρθηκαν και αφορούσαν τους συγκεκριμένους μάρτυρες δείχνει θεωρώ την μη ύπαρξη εξ' αρχής καθαρών θέσεων από την Υπεράσπιση. iii. Όμως το ουσιαστικό εδώ είναι το εξής, αφού αναφερθεί προηγουμένως ότι χωρίς αμφιβολία ήταν δικαίωμα του κατηγορούμενου να παρουσιάσει την Υπεράσπιση του όπως ο ίδιος επιθυμούσε. Η μη παρουσίαση των εν λόγω μαρτύρων από μέρους του τελικά, όταν ο ίδιος επικαλέστηκε την μαρτυρία τους για να δώσουν απαντήσεις και να επιβεβαιωθεί ουσιαστικά η δική του θέση, σαφώς και δημιούργησε στο Δικαστήριο σοβαρές αμφιβολίες για την βασιμότητα των όσων ανέφερε με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί σε καμία περίπτωση να βασιστεί στην μαρτυρία του. Ε. Τέλος, υπάρχουν κατά την κρίση μου και άλλα σημεία της μαρτυρίας του κατηγορούμενου 2 που δείχνουν ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. (
2. i)Προσπάθησε να πείσει με γενικότητες και αοριστίες ότι παρά το γεγονός ότι το τιμολόγιο τεκμ.7 που αφορά τις κόντρα σούστες ανέρχεται σε ποσό €1000.-, εντούτοις στην πραγματικότητα τις κόντρα σούστες αφορά το σύνολο των επίδικων επιταγών εκ €1500.-. Όμως παρατηρώ ότι δεν αμφισβητήθηκε ποτέ από την Υπεράσπιση ότι οι επιταγές αφορούσαν το τιμολόγιο τεκμ.7 και μέρος του τιμολογίου τεκμ.8 το οποίο δεν έχει σχέση με τις κόντρα σούστες. Με αυτά υπόψη είναι προφανές ότι ο κατηγορούμενος 2 εξέφρασε την πιο πάνω θέση προκειμένου να δικαιολογήσει την ανάκληση του συνόλου των επιταγών, ενώ στην πραγματικότητα γνώριζε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια αφού μέρος του ποσού των επίδικων επιταγών αφορά προϊόντα που προμηθεύτηκε άσχετα με τις κόντρα σούστες. (
3. ii)Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, ακόμη και να θεωρήσουμε ότι το ποσό που αφορούσε τις κόντρα σούστες ήταν €1500.-, τότε διερωτάται κανείς γιατί με βάση το τεκμήριο 2 οι κατηγορούμενοι έδωσαν οδηγίες για την ανάκληση επιπλέον των επιταγών 32523734 και 32523735 που προκύπτει με βάση την μαρτυρία ότι δόθηκαν την ίδια ημέρα με τις επίδικες. Υπενθυμίζεται ότι με βάση την μαρτυρία εξεδόθησαν την ίδια μέρα δέκα επιταγές, με συνεχόμενους αριθμούς, εκ €250.- έκαστη προς εξόφληση του συνόλου της οφειλής του κατηγορούμενου 2. Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι τέσσερις πρώτες επιταγές πληρώθηκαν και άρα και οι αναφερόμενες δύο συνολικού ποσού €500, όμως ανεξάρτητα τούτου αυτό που προκύπτει ξεκάθαρα είναι πως η ανάκληση που έγινε δεν ήταν αληθινή και γνήσια. Διότι εάν η διαφορά αφορούσε τις κόντρα σούστες συνολικού ποσού €1500.-, δεν υπήρχε κανένας λόγος να σταματήσουν άλλες επιταγές πέραν των επίδικων και συνεπώς προκύπτει ότι αφενός οι κατηγορούμενοι σταμάτησαν και άλλες επιταγές με ψέματα για δήθεν παράβαση συμφωνίας και περαιτέρω ο λόγος που έδωσαν περί παράβασης συμφωνίας γνώριζαν ότι δεν ήταν αληθινός. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση πιο πάνω καθώς επίσης τα τεκμήρια που ευρίσκονται κατατεθειμένα ενώπιον του Δικαστηρίου καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Εν σχέση με οφειλή ποσού €2.500.- του κατηγορούμενου 2 προς τους παραπονούμενους, οι κατηγορούμενοι 1 δια του διευθυντή τους και εξουσιοδοτημένου από αυτούς φυσικού προσώπου κατηγορούμενου 2 (βλ. μεταξύ άλλων και τεκμ.3-5), εξέδωσαν την περίοδο μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου του 2011 δέκα μεταχρονολογημένες επιταγές. Τις επιταγές συμπλήρωσε, υπέγραψε και τις παρέδωσε στον ΜΚ2 ο κατηγορούμενος 2. Εκ των επιταγών αυτών οι τέσσερις πρώτες πληρώθηκαν αλλά οι υπόλοιπες έξι δηλαδή οι επίδικες επιταγές τεκμ.1

(1)-

(6), όταν παρουσιάστηκαν στην ΣΠΕ Μακράσυκας επί της οποίας εκδόθηκαν, δεν πληρώθηκαν και επιστράφηκαν αφού οι κατηγορούμενοι 1 δια του κατηγορούμενου 2 έδωσαν γραπτές οδηγίες για μη πληρωμή τους. Οι οδηγίες μη πληρωμής δόθηκαν από τους κατηγορούμενους 1, δια του κατηγορούμενου 2, στην εν λόγω ΣΠΕ στις 14/11/11 και ως λόγο οι κατηγορούμενοι επικαλέστηκαν «παράβαση συμφωνίας». Οι επιταγές μέχρι και σήμερα δεν έχουν πληρωθεί. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Με βάση τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω αν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Οι κατηγορούμενοι 1 κατηγορούνται για τη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(2)του Κεφ. 154, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης, που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της ». Από το λεκτικό του εν λόγω άρθρου δε, ως αυτό έχει ερμηνευθεί στην Philippa Estates Ltd ν. Γιαννάκη Ρούσου Ποινική Έφεση 94/2005 ημερομηνίας 24.3.06, προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: 1. Η έκδοση επιταγής από τον κατηγορούμενο 2. Η πρόκληση μη εξόφλησης της από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. Ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται για παροχή συνδρομής στη διάπραξή του πιο πάνω αδικήματος. Στην υπόθεση Αθανάσιος Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261 αναφέρθηκε ότι οι διευθυντές εταιρείας που υπογράφουν επιταγές της δεν έχουν προσωπική αστική ευθύνη, αλλά η ευθύνη βαρύνει την εταιρεία, που παραμένει ο εκδότης της επιταγής. Αυτό όμως δεν αποκλείει τη δυνατότητα ύπαρξης ποινικής τους ευθύνης ως συνεργών και έτσι μπορούν να διωχθούν ως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, ως αυτουργοί, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Τα ίδια φυσικά ισχύουν και για άλλους αξιωματούχους της εταιρείας οι οποίοι είναι εξουσιοδοτημένοι να υπογράφουν επιταγές για την εταιρεία. Στις περιπτώσεις λοιπόν αυτές πρέπει να αποδειχθεί η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό η οποία εμπεριέχει δύο στοιχεία ήτοι (α) την παροχή βοήθειας ή την παρακίνηση (β) σε αδίκημα, και η ένοχη διάνοια (mens rea) η οποία αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό μάλιστα στοιχείο για το συνεργό, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ' ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία και τα ευρήματα πιο πάνω είναι φανερό ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενοι 1, μέσω του κατηγορούμενου 2 ο οποίος ήταν διευθυντής και το πρόσωπο τo οποίο μπορούσε να υπογράφει για λογαριασμό των κατηγορούμενων 1, εξέδωσαν και παρέδωσαν προς τους παραπονούμενους τις επίδικες επιταγές. Οι κατηγορούμενοι 1 δε με γραπτές οδηγίες τους προς την ΣΠΕ Μακράσυκας οι οποίες δόθηκαν μέσω του κατηγορούμενου 2 στις 14/11/11 ανακάλεσαν την πληρωμή των εν λόγω επιταγών με αποτέλεσμα αυτές να μην πληρωθούν όταν εμφανίστηκαν στην εν λόγω ΣΠΕ. Αξίζει βέβαια στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων πιο πάνω δεν έχουν αμφισβητηθεί ποτέ από τους κατηγορούμενους. Αντίθετα ήταν κρίνω παραδεκτά τα πιο πάνω από πλευράς τους. Αυτό που οι κατηγορούμενοι επιδίωξαν να δείξουν, όπως επιβεβαιώνεται και μέσα από την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου τους, ήταν πως η ανάκληση των επιταγών έγινε επειδή υπήρχε εύλογη αιτία. Κατόπιν των ανωτέρω εκείνο που απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο οι κατηγορούμενοι έχουν κατορθώσει να αποδείξουν την ύπαρξη εύλογης αιτίας και κατ' επέκταση την υπεράσπιση που παρέχει το εδάφιο 2 του άρθρου 305(Α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Το βάρος απόδειξης υπεράσπισης που δημιουργείται είτε από το Νόμο είτε από το Κοινοδίκαιο έχει ο κατηγορούμενος με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Ζαβός ν. Αστυνομίας

(1963)1 CLR 57, Ταραπουλούζης ν. Έπαρχος Λευκωσίας

(1962)CLR 91, Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας

(1980)2 CLR 10, Cross on evidence 4η έκδοση σελ. 85-87, Λοΐζου ν. Δημοκρατίας

(1994)2 ΑΑΔ 108, GP Ergatides Motors Ltd v. Αστυνομία και Γεώργιος Εργατίδης ν. Αστυνομία Ποιν. Έφ. 6138 και 6139 αντίστοιχα, ημερ. 19.6.97 και Ν. C. Diamonds Co Ltd και Χρίστου Γεωργίου Ποιν. Έφ. 7105, ημερ. 11.12.01). Το τι συνιστά εύλογη αιτία στα πλαίσια της υπεράσπισης που καθιερώνει το άρθρο 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 έχει ερμηνευθεί στην N.C. Diamonds Co. Ltd ν. Χρίστου Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763. Συγκεκριμένα στην υπόθεση αυτή έγινε αναφορά στην υπόθεση Pitsillides & Another v. Republic

(1983)2 C.L.R. 374 όπου η έννοια της εύλογης αιτίας συνδέθηκε με εκείνη της καλής πίστης. Περαιτέρω στην N.C. Diamonds Co. Ltd (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι η ίδια φράση έχει στην αγγλική νομολογία συσχετισθεί και με την έννοια δίκαιη αιτία ενώ σχετικά έγινε αναφορά και στην φράση bona fide (καλή τη πίστει) που στην αγγλική ορολογία θεωρήθηκε ταυτόσημη με τη λέξη "honestly" (ειλικρινά). Με βάση την πιο πάνω ερμηνεία το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι η αυτοκαθοδήγηση του πρωτόδικου δικαστή αναφορικά με την υπεράσπιση του εδ.

(2), ότι δηλ. πρέπει ο κατηγορούμενος να δείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά πίστευε ότι είχε το δικαίωμα να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο) και επιπρόσθετα ότι η πεποίθησή του αυτή ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις (κάτι που εξετάζεται αντικειμενικά), έγινε μέσα στο πνεύμα των παραπάνω αποφάσεων. Με βάση αυτά το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η ενέργεια του εφεσίβλητου ήταν ειλικρινής και υπαγορεύθηκε από εύλογη αιτία. Τέλος στην ίδια υπόθεση κρίθηκε ότι η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει το εδ.

(2), χωρίς να επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις γιατί σε αντίθετη περίπτωση δεν θα υπήρχαν περιθώρια επίκλησης της υπεράσπισης που παρέχει το εδ. 2 και θα καθιερωνόταν έτσι η αντίθετη θεωρία, του μη ανακλητού της επιταγής. Στην Ποινική Έφεση Αρ. 246/2009 Αντρέου -v- Vangel Art Ltd κ.α. ημερ. 24 Ιανουαρίου 2012, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής αναφορικά με την υπεράσπιση του άρθρου 305A

(2)του Κεφ.154: " Θα παρατηρήσουμε δε περαιτέρω ότι εν πάση περιπτώσει το κρίσιμο ερώτημα για σκοπούς της υπεράσπισης του άρθρου 305(Α)

(2)δεν αφορά μάλλον στη θετική διαπίστωση του σχετικού όρου της προφορικής συμφωνίας, δεδομένης της εκ διαμέτρου διαφωνίας των διαδίκων ως προς τούτο, παρά στην κρίση του εύλογου της ενέργειας των Εφεσιβλήτων να προκαλέσουν τη μη εξόφληση εν όψει ακριβώς της έντονης διαφωνίας τους με τον Εφεσείοντα ως προς τον κρίσιμο όρο για τον αριθμό των γαϊδουριών που επωλήθησαν. Εξ άλλου, η ποινική διαδικασία, στερούμενη του δικογραφικού πλαισίου της αστικής διαδικασίας, και τοσούτο μάλλον αφού έχει άλλο σκοπό, όχι μόνο δεν προσφέρεται για την επακριβή διάγνωση μιας διαφοράς που έχει στη γένεση και στην ουσία της αστική μορφολογία, αλλά και έχει ως βασική παράμετρο την ένοχη πρόθεση παρά την αντικειμενική ορθότητα της πράξης. Η υπεράσπιση της ευλόγου αιτίας φαίνεται ακριβώς να έχει αυτή την κατεύθυνση και να επιδιώκει να αντισταθμίσει την άλλως αυστηρή ευθύνη που διέπει το άρθρο 305(Α)

(2), εισάγοντας, έστω και υπό τη μορφή υπεράσπισης, ένα στοιχείο που ουσιαστικά ανάγεται στο mens rea. " Με βάση όσα αναφέρονται ανωτέρω και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι φανερό ότι η μαρτυρία που τέθηκε από τους κατηγορούμενους, έχοντας κριθεί αναξιόπιστη, δεν θα ήταν ικανή να αποσείσει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων το βάρος απόδειξης της υπεράσπισης που τους βαρύνει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ τούτου οι θέσεις της Υπεράσπισης απορρίπτονται. Κατά συνέπεια για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει πετύχει να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον των κατηγορούμενων 1 και 2, τους οποίους κρίνω ένοχους στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Συγκεκριμένα οι κατηγορούμενοι 1 βρίσκονται ένοχοι στις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9 & 11 και ο κατηγορούμενος 2 στις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10 & 12. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της κατηγορούσας αρχής και εναντίον των κατηγορούμενων 1 & 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Το ποσό των εξόδων να πληρωθεί εξ' ημισείας από τους κατηγορούμενους 1 & 2. (Υπ.)............. Μ. ΠAΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Private Criminal/Final Judgment Αναφορά: Τελική Απόφαση/Ανάκληση πληρωμής επιταγών/Άρθρα 305Α

(2)και 20 Κεφ.154 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο