MELIS & SONS (MEAT MARKET) LTD ν. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2618/2013, 28/5/2015

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών οι κατηγορούμενοι 1 κατά ή περί την 30/03/12 εξέδωσαν στη Λάρνακα δύο επιταγές (τεκμ.2 & 3) προς τους παραπονούμενους, οι οποίες επιταγές όμως όταν παρουσιάστηκαν για πληρωμή στην τράπεζα δεν τιμήθηκαν λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη των και παρόλο που παρήλθαν 15 ημέρες από την παρουσίαση τους δεν εξοφλήθηκαν. B. Τις κατηγορίες 3 και 9 για την εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών κατά ή περί την 30/03/12 στη Λάρνακα με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση απέσπασαν από τους παραπονούμενους εμπορεύματα και ή υπηρεσίες εκδίδοντας τις επιταγές τεκμ. 2 & 3, ψευδώς προσποιούμενοι ότι οι επιταγές ήταν καλές για εξαργύρωση ενώ γνώριζαν στην πραγματικότητα ότι δεν θα εξαργυρώνονταν από την Τράπεζα. Γ. Τις κατηγορίες 5 και 11 για την εξασφάλιση αποδοχής αξιόγραφου με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση του άρθρου 299 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών κατά ή περί την 30/03/12 στη Λάρνακα με δόλο και ή ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση, έπεισαν και ή παρότρυναν και ή παρακίνησαν τους παραπονούμενους και ή τους αντιπροσώπους και ή τους αξιωματούχους αυτών, όπως αποδεκτούν τις επιταγές τεκμ.2 & 3 δηλώνοντας και ή παριστάνοντας πως οι επιταγές ήταν καλές προς εξαργύρωση, ενώ γνώριζαν στην πραγματικότητα ότι οι εν λόγω επιταγές δεν θα εξαργυρώνονταν από την Τράπεζα. Ο κατηγορούμενος 7 αντιμετωπίζει επίσης έξι κατηγορίες ως ακολούθως: A. Τις κατηγορίες 2 και 8 για παροχή συνδρομής στην έκδοση δύο επιταγών (τεκμ.2 & 3) κατά παράβαση των άρθρων 20 και 305Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών 2 και 8, ο κατηγορούμενος 2 ουσιαστικά κατηγορείται ότι υπό την ιδιότητα του διευθυντή και ή εξουσιοδοτημένου υπογραφέα και ή ως άτομο που ελέγχει και ή διαχειρίζεται τα οικονομικά και ή τους τραπεζικούς λογαριασμούς των κατηγορούμενων 1 παρείχε συνδρομή και ή παρακίνησε τους κατηγορούμενους 1 στην διάπραξη των αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 7 πιο πάνω. B. Τις κατηγορίες 4 και 10 για την παροχή συνδρομής στην εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 20, 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών κατά ή περί την 30/03/12 υπό την ιδιότητα του διευθυντή και ή εξουσιοδοτημένου υπογραφέα και ή ως άτομο που ελέγχει και ή διαχειρίζεται τα οικονομικά και ή τους τραπεζικούς λογαριασμούς των κατηγορούμενων 1 παρείχε συνδρομή και ή παρακίνησε τους κατηγορούμενους 1 όπως διαπράξουν τα αδικήματα των κατηγοριών 3 και 9 πιο πάνω. Γ. Τις κατηγορίες 6 και 12 για την παροχή συνδρομής στην εξασφάλιση αποδοχής αξιόγραφου με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 20 και 299 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών κατά ή περί την 30/03/12 υπό την ιδιότητα του διευθυντή και ή εξουσιοδοτημένου υπογραφέα και ή ως άτομο που ελέγχει και ή διαχειρίζεται τα οικονομικά και ή τους τραπεζικούς λογαριασμούς των κατηγορούμενων 1 παρείχε συνδρομή και ή παρακίνησε τους κατηγορούμενους 1 όπως διαπράξουν τα αδικήματα των κατηγοριών 5 και 11 πιο πάνω. Σημειώνεται εδώ προκειμένου να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης ότι τις ίδιες κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 7 αντιμετώπιζαν με βάση το κατηγορητήριο και οι κατηγορούμενοι 2-6, πλην όμως αυτοί απηλλάγησαν των κατηγοριών κατόπιν απόσυρσης της υπόθεσης εναντίον τους στις 18/11/13 αφού όπως δήλωσε η κατηγορούσα αρχή δεν κατέστη δυνατή η επίδοση του κατηγορητηρίου σε αυτούς. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 6 μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 7 προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Οι κατηγορούμενοι 1 σημειώνω δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ούτε παρουσίασαν μάρτυρες υπεράσπισης. Έγιναν περαιτέρω παραδεκτά γεγονότα και κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 18 τεκμήρια. Τα παραδεκτά γεγονότα ήταν τα εξής:

(1)Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία Ορφανίδης Δημόσια Εταιρεία Λτδ είναι η εκδότρια των επιταγών με αριθμούς 09847158, πληρωτέα την 31/12/12 για το ποσό των €8.004,14 ως επίσης και της επιταγής με αριθμό 09847157 πληρωτέα την 30/11/12 για το ποσό των €51.724,22, επ΄ ονόματι της εταιρείας Melis and Sons (Meat Market) Ltd, δηλαδή των παραπονούμενων.

(2)Δικαιούχος και νομιμοποιημένος κομιστής των δύο επιταγών αυτών, είναι η παραπονούμενη εταιρεία Melis and Sons (Meat Market) Ltd, οι οποίες επιταγές δόθηκαν έναντι οφειλής υπολοίπου λογαριασμού και έναντι εκδοθέντων τιμολογίων από την πώληση εμπορευμάτων.

(3)Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία, είναι δημόσια εταιρεία, δεόντως εγγεγραμμένη στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να υφίσταται και από τις 31/1/13 έχουν διοριστεί διαχειριστές - παραλήπτες, δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης.

(4)Ο κατηγορούμενος 7 κατά τον επίδικο χρόνο έκδοσης των επιταγών ήταν ένας εκ των διευθυντών και μελών του διοικητικού συμβουλίου της κατηγορούμενης 1 εταιρείας.

(5)Η επιταγή με αριθμό 09847157, φέρει ημερομηνία πληρωμής την 30/11/12, κατατέθηκε για πληρωμή στην Τράπεζα Κύπρου στις 30/11/12, παρουσιάστηκε ξανά στις 5/12/12, στις 10/12/12 και στις 14/12/14 και σφραγίστηκε με την ένδειξη «να παρουσιαστεί ξανά ανεπαρκή υπόλοιπα και αποταθείτε στον εκδότη ή να παρουσιαστεί ξανά ανεπαρκή υπόλοιπα» ως επίσης το ότι «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ».

(6)Η επιταγή με αριθμό 09847158 φέρει ημερομηνία πληρωμής την 31/12/12, κατατέθηκε αυθημερόν για πληρωμή στην Τράπεζα Κύπρου και σφραγίστηκε με τις ενδείξεις «να παρουσιαστεί ξανά ανεπαρκή υπόλοιπα» και ότι «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ».

(7)Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία, καταχωρήθηκε στο αρχείο του ΚΑΠ στις 11/12/12 λόγω έκδοσης μίας ακάλυπτης επιταγής και ενημερώθηκε η Λαϊκή Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε η εν λόγω επιταγή αυθημερόν αυτόματα ηλεκτρονικά από το σύστημα του ΚΑΠ καθώς και όλες οι άλλες τράπεζες οι οποίες έχουν πρόσβαση σε αυτό. Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία βρίσκεται σήμερα στο ΚΑΠ.

(8)Οι δύο συγκεκριμένες επιταγές με αριθμούς 09847157 και 09847158, δεν πληρώθηκαν από τον εκδότη τους παρά την παρέλευση 15 ημερών από την παρουσίαση τους προς πληρωμή στην τράπεζα και παραμένουν μέχρι σήμερα απλήρωτες.

(9)Η παραπονούμενη εταιρεία είναι δεόντως εγγεγραμμένη εταιρεία στον Έφορο Εταιρειών και ασκεί δραστηριότητες αναφορικά με την αγοραπωλησία, πώληση βασικά κρεάτων και αλλαντικών. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι όλων των πλευρών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Οι αγορεύσεις βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου και έχουν τύχει πολύ προσεκτικής μελέτης, δεν κρίνω όμως σκόπιμο να επαναλάβω ότι οι συνήγοροι με αυτές έχουν αναφέρει. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων πιο κάτω όπου και εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των παραδεκτών γεγονότων και των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). ΜΚ1-Άννα Σαμψών Εργάζεται στους παραπονούμενους ως υπεύθυνη λογιστηρίου και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Απάντησε στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν ευθέως, με φυσικότητα και χωρίς δισταγμό. Δεν διαπίστωσα σε καμία περίπτωση προσπάθεια από πλευράς της να αποκρύψει οτιδήποτε, ενώ κρίνω ότι σε καμία περίπτωση δεν κλονίστηκε η αξιοπιστία της μέσα από την αντεξέταση της. Ανέφερε ότι εργάζεται στους παραπονούμενους από το 1999 και τα καθήκοντα της ως υπεύθυνη λογιστηρίου περιλαμβάνουν την τήρηση και έλεγχο του λογισμικού συστήματος της εταιρείας. Ακολούθως αναφέρθηκε στην συνεργασία των παραπονούμενων με τους κατηγορούμενους 1 και στον τρόπο προμήθειας των προϊόντων τους. Κατέθεσε στο Δικαστήριο διάφορα έγγραφα μεταξύ των οποίων και κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε την εν λόγω συνεργασία. Αναγνώρισε τις επίδικες επιταγές τεκμ.2 και 3 οι οποίες όπως ανέφερε εισπράχθηκαν έναντι του λογαριασμού των κατηγορούμενων

1. Η επιταγή τεκμ.2 κατατέθηκε 3 φορές και δεν εξαργυρώθηκε επειδή ο λογαριασμός δεν είχε αντίκρισμα. Μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί. Η επιταγή τεκμ.3 η οποία επίσης δεν έχει πληρωθεί μέχρι σήμερα, παραλήφθηκε από τα γραφεία των κατηγορούμενων 1 στη Λάρνακα την ίδια μέρα που παραλήφθηκαν οι επιταγές τεκμ. 2 και
2. Η επιταγή τεκμ.3 αφορούσε τιμολόγιο του Γενάρη του 2012, ενώ οι επιταγές τεκμ.2 και 7 αντικατάσταση των επιταγών τεκμ. 8 και
3. Η επιταγή τεκμ.3 παρουσιάστηκε αλλά δεν εξαργυρώθηκε. Μετά την επιστροφή της επιταγής αυτής επικοινώνησε με τους κατηγορούμενους 1 οι οποίοι τους ζήτησαν να περιμένουν ακόμα λίγο, τους έδιναν δικαιολογίες. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι έλαβε τις επιταγές τεκμ. 2 & 3 περί τα τέλη Μαρτίου του
4. Δεν ξέρει πότε υπογράφηκαν οι εν λόγω επιταγές όμως η κοπέλα τους που παραλαμβάνει τις επιταγές πήγαινε και περίμενε μέχρι να υπογραφούν. Τις συγκεκριμένες επιταγές τις πήραν τέλος του Μάρτη, αν δεν κάνει λάθος 29 ή 30 Μαρτίου αμέσως μετά που έλαβαν την επιστολή τεκμ.
5. Πότε όμως ακριβώς εκδόθηκαν γνωρίζει η κοπέλα στο λογιστήριο των κατηγορούμενων 1 που ετοίμαζε τις επιταγές. Όταν πήγε η δική τους κοπέλα, Φρύνη (ΜΚ2), να τις παραλάβει περίμενε ώρα για να τις πιάσει γιατί έπρεπε να υπογραφούν, μπορεί όμως να είχαν εκδοθεί παλιά. ΜΚ2-Φρύνη Χριστοδούλου Εργάζεται στο λογιστήριο των παραπονούμενων και επειδή η μαρτυρία της έχει τα ίδια χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν πιο πάνω για την ΜΚ1, γίνεται αποδεκτή. Είναι σύζυγος ενός εκ των μετόχων των παραπονούμενων και τα καθήκοντα της στο λογιστήριο μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν την είσπραξη ποσών που χρωστούν πελάτες της εταιρείας και καταθέσεις στις τράπεζες. Παρέλαβε τις επιταγές τεκμ. 2 και 3 από τους κατηγορούμενους 1 στη Λάρνακα. Θυμάται ότι πήγε να επιστρέψει δύο επιταγές και παρέλαβε 3 καινούριες επιταγές, μεταξύ αυτών και τα τεκμ.2 και
6. Πήγε στις 30/03/12 και περίμενε εκεί μέχρι να έρθει ο κατηγορούμενος 2 να υπογράψει τις επιταγές, όπως της είχαν αναφέρει. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι δεν παρέλαβε την ίδια μέρα τις επιταγές, όταν δηλαδή παρέδωσε τις άλλες δύο που επέστρεψε. Αυτές τις παρέδωσε προηγουμένως και συγκεκριμένα λίγες μέρες πριν. Παρέλαβε όμως τις επιταγές στις 30/03/
7. ΜΚ3- Ανίτα Γρηγορίου Εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Η μάρτυρας απάντησε ευθέως ότι γνώριζε εις τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν με βάση τα καθήκοντα της και τα στοιχεία που είχε στην κατοχή της εν σχέση με τις επίδικες επιταγές και λογαριασμό. Δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον και το Δικαστήριο δεν έχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για αξιόπιστη μάρτυρα. Ανέφερε ότι προηγουμένως εργαζόταν στην Λαϊκή Τράπεζα. Τώρα είναι στη μονάδα είσπραξης μεγάλων χρεών της Τράπεζας Κύπρου στη Λευκωσία. Από τον Φεβρουάριο του 2013 το τμήμα της χειρίζεται την υπόθεση των κατηγορούμενων 1 δηλαδή τα νομικά ή άλλα μέτρα που κάνει η τράπεζα εναντίον του ομίλου Ορφανίδη για να εισπράξει τα ποσά που της οφείλονται. Η ίδια είναι η αρμόδια λειτουργός που χειρίζεται τους λογαριασμούς των κατηγορούμενων 1 που είναι 25-30 στο σύνολο. Πριν έρθει στο τμήμα τους την εταιρεία χειριζόταν το τμήμα Corporate της πρώην Λαϊκής Τράπεζας. Η τράπεζα τερμάτισε τη συνεργασία της με την εταιρεία στις 25/01/13 (βλ.τεκμ.12) και ένας από τους λόγους ήταν η καταχώρηση της στις 11/12/12 στο ΚΑΠ. Ο επίδικος λογαριασμός ξεκίνησε στις 12/03/
8. Βλέποντας την κατάσταση λογαριασμού τεκμ.13, τέλος Απριλίου και αρχές Μαίου έχει πιστωτικό υπόλοιπο, είχε δηλαδή λεφτά. Από 03/05/12 και μετά γίνεται χρεωστικός ο λογαριασμός ενώ μέσα στον Απρίλιο κάποιες μέρες είναι χρεωστικός αλλά αφού γίνονται κάποιες καταθέσεις έγινε ξανά πιστωτικός. Στις 30/03/12 ο λογαριασμός είχε πιστωτικό υπόλοιπο €359.936,
9. Προσωπικά η ίδια δεν είχε καμία επαφή με τον κατηγορούμενο
10. Με βάση κάρτες υπογραφών που βρήκε στο σύστημα, στις 19/11/11 δόθηκαν οδηγίες στην τράπεζα ότι για τις επιταγές των κατηγορούμενων 1 θα υπέγραφε ο κατηγορούμενος 2 ή η Χαρίκλεια Ορφανίδη μαζί με σφραγίδα της εταιρείας (τεκμ.15). Κατέθεσε επίσης δείγμα υπογραφών του κατηγορούμενου 2 και της Χαρίκλειας Ορφανίδη (τεκμ.16). Στις 28/11/12 υπάρχουν καινούριες εντολές που αντικαθιστούν τις προηγούμενες ημερ.19/11/11 με βάση τις οποίες τις επιταγές θα υπέγραφε ο κατηγορούμενος 2 μαζί με σφραγίδα της εταιρείας (τεκμ.17). Στις 30/11/12 που ήταν πληρωτέα η επιταγή τεκμ.2 δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα στο λογαριασμό. Το χρεωστικό υπόλοιπο ήταν πέραν των πέντε εκατομμυρίων. Η επιταγή επιστράφηκε με λόγο «να παρουσιαστεί ξανά - ανεπαρκή υπόλοιπα». Από το δείγμα υπογραφών (τεκμ.16) φαίνεται ότι την επιταγή αυτή την έχει υπογράψει ο κατηγορούμενος
11. Η επιταγή τεκμ.3 επιστράφηκε απλήρωτη με δικαιολογία ότι «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε ΚΑΠ» και επίσης «να παρουσιαστεί ξανά-ανεπαρκή υπόλοιπα». Στις 31/12/12 που ήταν πληρωτέα η επιταγή αυτή το χρεωστικό υπόλοιπο ήταν €3.893,793,30.-. Η υπογραφή του εκδότη φαίνεται από το δείγμα υπογραφών να είναι του κατηγορούμενου
12. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι βλέποντας την κάρτα υπογραφών η άποψη της είναι ότι η υπογραφή στις επιταγές τεκμ.2 και 3 είναι του κατηγορούμενου
13. Δεν είναι γραφολόγος και θεωρεί ότι μόνον ένας γραφολόγος θα είναι σίγουρος. Πριν τον Φεβράρη του 2013 δεν είχε καμία επαφή προσωπικά και δεν γνωρίζει για τον τρόπο λειτουργίας του επίδικου λογαριασμού και όσα καταθέτει προέρχονται μόνον από στοιχεία, τους φακέλους και το σύστημα. Μέχρι τέλος Οκτωβρίου του 2012 με βάση το τεκμήριο 13 βλέπει ότι έχουν επιστραφεί μόνον 2-3 επιταγές χωρίς να γνωρίζει όμως γιατί επιστράφηκαν. Όλες οι υπόλοιπες επιταγές από τις 20 Ιουλίου και που ήταν εκατοντάδες χιλιάδες εξαργυρώθηκαν. Ο λογαριασμός από 10/07/12 μέχρι 30/11/12 είχε αυξομειώσεις στο υπόλοιπο του. Υπήρχαν και καταθέσεις και πληρωμές. ΜΚ4- Γιάννος Καλλή Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ο μάρτυρας απάντησε ευθέως ότι γνώριζε εις τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με βάση τα καθήκοντα που είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο και στο βαθμό που μπορούσε να θυμηθεί. Δεν διαπίστωσα προσπάθεια από πλευράς του να αποκρύψει οτιδήποτε και περαιτέρω κρίνω ότι όπου ανέφερε σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν ότι δεν θυμάται αυτό ήταν λογικό έχοντας υπόψη αφενός το χρονικό διάστημα που παρήλθε από όταν έλαβαν χώρα τα γεγονότα της υπόθεσης και αφετέρου το γεγονός ότι εργάζεται πλέον σε άλλη τράπεζα και δεν είχε καμία πρόσβαση σε οποιαδήποτε στοιχεία για να φρεσκάρει την μνήμη του. Εν πάση περιπτώσει δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον και το Δικαστήριο δεν έχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα. Ανέφερε ότι από τον Σεπτέμβρη του 2013 εργάζεται στην RCB Bank. Προηγουμένως εργαζόταν στην Τράπεζα Κύπρου και συγκεκριμένα μετά την συγχώνευση με τη Λαϊκή Τράπεζα, ενώ πιο πριν ακριβώς εργαζόταν στη Λαική Τράπεζα. Από το 2007 μέχρι και το κλείσιμο της Λαικής ήταν στο τμήμα του Corporate. Οι κατηγορούμενοι 1 ήταν στο χαρτοφυλάκιο των επιχειρήσεων που χειριζόταν ως λειτουργός. Εκ της λοιπής μαρτυρίας του δε ότι έχει σημασία να αναφερθεί για σκοπούς της παρούσας απόφασης είναι τα εξής: - Ο ίδιος είχε επαφή με το λογιστήριο ή τον εκάστοτε οικονομικό διευθυντή των κατηγορούμενων 1, συνήθως κάθε μήνα. - Το χρεωστικό υπόλοιπο του επίδικου λογαριασμού, όσο καιρό τον χειριζόταν ο ίδιος, ήταν με βάση την έγκριση της τράπεζας. - Οι επιταγές των κατηγορούμενων 1 ξεκίνησαν να επιστρέφουν πίσω από τον Νοέμβριο του
14. Οι βασικοί λόγοι ήταν οι εξής: (α) Αρκετοί προμηθευτές σταμάτησαν να παραδίδουν εμπορεύματα στους κατηγορούμενους 1, οπότε η ταμειακή ροή που είχαν και οι πράξεις με τις οποίες θα πληρώνονταν οι επιταγές που εκδόθηκαν ξεκίνησαν να μειώνονται και μειώθηκαν οι εισπράξεις. Αυτό ήταν το βασικό γεγονός. (β) Επίσης ενώ οι κατηγορούμενοι 1 ήταν σε διαπραγμάτευση με τις τράπεζες Κύπρου και Λαική για παραχώρηση ενός προσωρινού ορίου για τον Δεκέμβριο, που είναι κρίσιμος μήνας για της υπεραγορές λόγω αυξημένων εσόδων (διπλάσιες ή τριπλάσιες πωλήσεις), οι συζητήσεις αυτές δεν κατέληξαν θετικά. (γ) Άλλη μια έγκριση για παραχώρηση ορίου πιστώσεως πέντε

(5)εκατομμυρίων από Τράπεζα Κύπρου και Λαική Τράπεζα δεν παραχωρήθηκε, παρά την προέγκριση κάποιου ποσού και το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 1 ενημέρωσαν τους προμηθευτές τους σχετικά, ότι δηλαδή με βάση το όριο αυτό οι παραδώσεις που θα έκαναν μέχρι τον Δεκέμβριο ήταν εγγυημένες. Τέλος, (δ) Καθοριστικό ρόλο για την εξέλιξη των πραγμάτων εν σχέση με τους κατηγορούμενους 1 και την μη έγκριση των πιστώσεων πιο πάνω, έπαιξε και η αίτηση εκκαθάρισης που καταχωρήθηκε εναντίον των κατηγορούμενων 1 τον Νοέμβριο του 2012. - Τα τελευταία χρόνια ο ετήσιος τζίρος των κατηγορούμενων 1 ήταν διακόσια

(200)εκατομμύρια ευρώ. - Οι κατηγορούμενοι 1 ήταν δημόσια εταιρεία με δομή, με επαγγελματίες οικονομικούς και εμπορικούς διευθυντές και με certified και chartered accountants στην οικονομική διεύθυνση της εταιρείας. - Εάν οι κατηγορούμενοι 1 κατόρθωναν να λειτουργήσουν τον Δεκέμβριο του 2012 με την αυξημένη ρευστότητα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα σήμερα να υπήρχαν. ΜΚ5- Ειρήνη Γιάννουρου & ΜΚ6 Γιαννούλλα Σοφοκλίδου Οι μάρτυρες αυτές εργάζονται αμφότερες στην Τράπεζα Κύπρου. Προηγουμένως εργάζονταν στην Λαϊκή Τράπεζα. Εν σχέση με τις συγκεκριμένες μάρτυρες δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Αυτό γιατί όπως προκύπτει από τα πρακτικά στην ουσία ανέφεραν αμφότερες ότι δεν είχαν καμία σχέση με τους κατηγορούμενους 1 ή τον επίδικο λογαριασμό και δεν γνωρίζουν οτιδήποτε σε ότι αφορά την παρούσα υπόθεση. Αυτός είναι και ο λόγος προφανώς που ουδεμία αναφορά κάνει στην αγόρευση του στις μάρτυρες αυτές ο ευπαίδευτος συνήγορος των παραπονούμενων, και βεβαίως αυτός είναι και ο λόγος που δεν αντεξετάστηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των κατηγορούμενων. Συνεπώς θα έλεγα, εκ του περισσού ενδεχομένως, ότι αποδέχομαι με βάση τα ανωτέρω το αυτονόητο ότι δηλαδή οι μάρτυρες αυτές δεν γνώριζαν οτιδήποτε εν σχέση με την παρούσα υπόθεση. Κατηγορούμενος 7 Ο κατηγορούμενος 7, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω προέβη σε ανώμοτη δήλωση (τεκμ.18). Ήταν δικαίωμα του να ενεργήσει όπως έπραξε και αυτό δεν μπορεί να επενεργήσει σε βάρος του, ούτε και πρέπει εκ τούτου να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Θεμιστοκλέους -v- Αστυνομία

(1981)2 C.L.R. 200, Ντίνος Δημητρίου Χριστοφόρου -v- Αστυνομία

(1990)2 ΑΑΔ 250, Δημοσθένους κ.α. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος 7, σύμφωνα με τη νομολογία πιο πάνω, εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια του να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. Όπως έχει αναφερθεί η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 7 είναι το τεκμήριο 18 ενώπιον του Δικαστηρίου. Μελετώντας την δε διαπιστώνεται ότι ουσιαστικά το μεγαλύτερο μέρος των όσων αναφέρονται έχουν επιβεβαιωθεί με την μαρτυρία που ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Δεν υπάρχει όμως μαρτυρία και συνεπώς δεν μπορώ να αποδεκτώ όσα αναφέρονται για τις διαβεβαιώσεις του οίκου KPMG (στο μέσο της σελίδας 1), ως επίσης για τη διαδικασία που ακολουθείτο από την εταιρεία για έκδοση επιταγών (αρχή μέχρι μέσο της σελίδας 2). Αυτό σημειώνω που αναφέρει ο κατηγορούμενος 7, σε συνέχεια των όσων αναφέρονται για τη διαδικασία έκδοσης κάποιας επιταγής, ότι δηλαδή δεν θα υπέγραφε ο κατηγορούμενος 7 αν περνούσε από το μυαλό του ότι υπήρχε πιθανότητα να μην τιμηθεί η επιταγή αποτελεί στην ουσία ένα εκ των επίδικων θεμάτων και θα αποφασιστεί κατωτέρω. Κατηγορούμενοι 1 Οι ίδιες αρχές πιο πάνω σημειώνω ισχύουν στην προκειμένη περίπτωση και για τους κατηγορούμενους 1, οι οποίοι όπως αναφέρθηκε δεν έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οιανδήποτε δήλωση και δεν παρουσίασαν μάρτυρες υπεράσπισης. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση πιο πάνω, τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν γίνει και τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καταλήγω στα κάτωθι ευρήματα: Οι παραπονούμενοι είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών και ασκεί δραστηριότητες αναφορικά με την αγοραπωλησία, πώληση βασικά κρεάτων και αλλαντικών. Οι κατηγορούμενοι 1 είναι δημόσια εταιρεία, δεόντως εγγεγραμμένη στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να υφίσταται. Από τις 31/1/13 δε ευρίσκεται υπό διαχείριση και έχουν διοριστεί διαχειριστές - παραλήπτες, δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Ο κατηγορούμενος 7 κατά τον επίδικο χρόνο έκδοσης των επιταγών ήταν ένας εκ των διευθυντών και μελών του διοικητικού συμβουλίου των κατηγορούμενων

1. Στα πλαίσια της συνεργασίας των δύο εταιρειών, οι κατηγορούμενοι 1 εξέδωσαν προς τους παραπονούμενους τις επιταγές τεκμήρια 2 και
2. Πιο συγκεκριμένα εξέδωσαν την 30η/03/12 την επιταγή της Marfin Laiki Bank υπ' αρ.09847157 για το ποσό των €51.724,22.- με ημερομηνία πληρωμής την 30η/11/12 (τεκμ.2) και την επιταγή της Marfin Laiki Bank υπ' αρ.09847158 για το ποσό των €8004,14.- με ημερομηνία πληρωμής την 31η/12/12 (τεκμ.3). Τις εν λόγω επιταγές οι παραπονούμενοι τις παρέλαβαν από τα γραφεία των κατηγορούμενων 1 στη Λάρνακα. Οι εν λόγω επιταγές εκδόθηκαν και δόθηκαν στους παραπονούμενους έναντι οφειλής υπολοίπου λογαριασμού και έναντι εκδοθέντων τιμολογίων από την πώληση εμπορευμάτων. Να σημειωθεί όμως πιο συγκεκριμένα ότι η επιταγή τεκμ.3 αφορούσε τιμολόγιο του Γενάρη του 2012 ενώ η επιταγή τεκμ.2, μαζί με μια άλλη επιταγή δηλ. το τεκμ.7, στην ουσία αφορούσε αντικατάσταση άλλων επιταγών που είχαν εκδώσει οι κατηγορούμενοι 1 προς τους παραπονούμενους. Η επιταγή με αριθμό 09847157 τεκμ.2 κατατέθηκε για πληρωμή στην Τράπεζα Κύπρου στις 30/11/12, όπως επίσης κατατέθηκε στις 5/12/12, στις 10/12/12 και στις 14/12/14, αλλά σε κάθε μία εκ των περιπτώσεων αυτών όταν παρουσιάστηκε στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε δηλαδή στην Marfin Laiki Bank (Λαική Τράπεζα) επιστράφηκε και σφραγίστηκε με την ένδειξη «να παρουσιαστεί ξανά ανεπαρκή υπόλοιπα και αποταθείτε στον εκδότη ή να παρουσιαστεί ξανά ανεπαρκή υπόλοιπα» ως επίσης ότι «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». Η επιταγή με αριθμό 09847158 τεκμ.3 κατατέθηκε για πληρωμή στην Τράπεζα Κύπρου την 31/12/12 αλλά όταν παρουσιάστηκε στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε δηλαδή στην Marfin Laiki Bank (Λαική Τράπεζα) επιστράφηκε και σφραγίστηκε με τις ενδείξεις «να παρουσιαστεί ξανά ανεπαρκή υπόλοιπα» και ότι «ο λογαριασμός παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». Μετά την παρουσίαση των επιταγών στην τράπεζα οι επιταγές δεν πληρώθηκαν παρά την παρέλευση 15 ημερών από την παρουσίαση τους και είναι μέχρι σήμερα απλήρωτες. Οι κατηγορούμενοι 1 καταχωρήθηκαν στο αρχείο του ΚΑΠ στις 11/12/12 λόγω έκδοσης μίας ακάλυπτης επιταγής και ενημερώθηκε η Λαϊκή Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε η εν λόγω επιταγή αυθημερόν αυτόματα ηλεκτρονικά από το σύστημα του ΚΑΠ καθώς και όλες οι άλλες τράπεζες οι οποίες έχουν πρόσβαση σε αυτό. Οι κατηγορούμενοι 1 βρίσκονται σήμερα στο ΚΑΠ. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Με βάση όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει κατά πόσο έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και
4. Κατηγορούμενοι 1 Α. Κατηγορίες 1 και 7 για την έκδοση των δύο επίδικων επιταγών (τεκμ. 2 & 3) χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε (οι λεπτομέρειες των αδικημάτων έχουν παρατεθεί σε άλλο σημείο πιο πάνω). Το άρθρο 305Α

(1)του Κεφ.154 έχει ως ακολούθως: " Πρόσωπο που εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία, κατά την οποία αυτή έχει καταστεί πληρωτέα, παρουσιάζεται στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε, δεν εξοφλείται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής, και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές. " Από το λεκτικό του άρθρου 305Α

(1)πιο πάνω συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έκδοση επιταγής

(2)Η παρουσίαση της επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε

(3)Η παρουσίαση της να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα

(4)Η μη εξόφληση της επιταγής η οποία να οφείλεται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασης της

(5)Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. Μελετώντας την γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου των κατηγορούμενων 1, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η μοναδική εισήγηση και θέση που προβάλλεται είναι πως με βάση την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από πλευράς κατηγορούσας αρχής δεν έχει αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο της έκδοσης των δύο επιταγών τεκμήρια 2 & 3 αφού δεν έχει αποδειχθεί ποιος τις έχει υπογράψει. Ευθέως όμως αναφέρω ότι η εισήγηση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Με σεβασμό λέω ότι προφανώς διαφεύγει του συνηγόρου των κατηγορούμενων 1 ότι με βάση τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν γίνει με τη σύμφωνη γνώμη και της δικής του πλευράς και τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, χωρίς ποτέ σημειώνεται μέχρι το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας να έχουν τροποποιηθεί, και τα οποία βεβαίως αποτέλεσαν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου πιο πάνω, το θέμα της έκδοσης των επιταγών από μέρους των κατηγορούμενων 1 δεν είναι επίδικο. Έχει γίνει παραδεκτό ότι οι κατηγορούμενοι 1 στα πλαίσια της συνεργασίας τους με τους παραπονούμενους εξέδωσαν και παρέδωσαν τις δύο επιταγές. Με αυτά υπόψη σημειώνεται πως δεν έχει υπάρξει εισήγηση για μη απόδειξη άλλων συστατικών στοιχείων και ορθά κατά την κρίση μου. Αυτό βέβαια γιατί όπως διαπιστώνεται και με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου πιο πάνω και τα υπόλοιπα στοιχεία έχουν αποδειχθεί. Συνεπώς κρίνω ότι οι κατηγορίες 1 και 7 εναντίον των κατηγορούμενων 1 έχουν αποδειχθεί. Β. Κατηγορίες 3 και 9 για την εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 ως τροποποιήθηκε (οι λεπτομέρειες των αδικημάτων έχουν παρατεθεί σε άλλο σημείο πιο πάνω) Το άρθρο 297 του Κεφ.154 προνοεί τα ακόλουθα: " Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή ". Το άρθρο 298 του Κεφ.154 προνοεί τα ακόλουθα: " 298.

(1)Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.

(2)Όποιος αποπειράται να διαπράξει το αδίκημα που ορίζεται στο εδάφιο

(1)του παρόντος άρθρου είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων. " Από το λεκτικό των άρθρων 297 και 298 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχείου του αδικήματος αυτού είναι:

1. Η ψευδής παράστασης δηλ. παράσταση γεγονότος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία να είναι ψευδής στην πραγματικότητα.
2. Εκείνος που προβαίνει στην παράσταση αυτή να γνωρίζει ότι η παράσταση είναι ψευδής ή να μην πιστεύει ότι είναι αληθινή.
3. Η ψευδής παράσταση να γίνεται με σκοπό καταδολίευσης.
4. Με τη ψευδή παράσταση δηλ. ως αποτέλεσμα αυτής ο κατηγορούμενος να εξασφαλίζει ή να αποκτά από άλλο πρόσωπο οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Ευθέως αναφέρω ότι με βάση την προσκομισθείσα ενώπιον μου μαρτυρία κρίνω ότι κανένα συστατικό στοιχείο του συγκεκριμένου αδικήματος δεν έχει αποδειχθεί. Οι κατηγορούμενοι 1 στα πλαίσια της συνεργασίας τους με τους παραπονούμενους εξέδωσαν τις δύο επίδικες επιταγές. Οι κατηγορούμενοι 1 τους κάλεσαν να επιστρέψουν άλλες επιταγές που κρατούσαν (τεκμ. 8 και 9) και σε αντικατάσταση αυτών τους παρέδωσαν τις επιταγές τεκμ. 2 και 7, ενώ τους παρέδωσαν επιπλέον την επιταγή τεκμ.3 που αφορούσε τιμολόγιο του Γενάρη του
5. Οι επιταγές παραλήφθηκαν από τα γραφεία των κατηγορούμενων 1 στη Λάρνακα. Κατά την παραλαβή τους δε στις 30/03/12 αφενός με βάση την μαρτυρία δεν ελέχθη οτιδήποτε από πλευράς των κατηγορούμενων 1 και δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε έγγραφο ή στοιχείο που να καταδεικνύει ότι οι κατηγορούμενοι 1 κατά την ημερομηνία αυτή προέβησαν σε οιανδήποτε παράσταση η οποία μάλιστα να ήταν ψευδής, ενώ αφετέρου την εν λόγω ημερομηνία οι παραπονούμενοι δεν παρέδωσαν οιαδήποτε προϊόντα. Σε κάθε περίπτωση αναφέρεται ότι κάθε άλλο παρά αποδεικνύεται με βάση την μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι 1 στις 30/03/12 γνώριζαν ότι οι επιταγές που εξέδωσαν μεταχρονολογημένες δεν θα εξαργυρώνονταν από την Τράπεζα όταν αυτές θα παρουσιάζονταν για πληρωμή στις 30/11/12 και 31/12/12 αντίστοιχα (ημερομηνίες πληρωμής τεκμ.2 & 3) ή ότι τις εξέδωσαν με σκοπό την καταδολίευση των παραπονούμενων. Ο λογαριασμός των κατηγορούμενων 1 κατά την εν λόγω ημερομηνία λειτουργούσε κανονικά, είχε μάλιστα πιστωτικό υπόλοιπο και οι επιταγές τους πληρώνονταν χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα, τα προβλήματα δε για τους κατηγορούμενους 1 με όλα όσα επακολούθησαν που είχαν ως αποτέλεσμα και την επιστροφή των επίδικων επιταγών ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2012 δηλαδή μερικούς μήνες μετά την έκδοση των επίδικων επιταγών και σχετική επί τούτου είναι η μαρτυρία του ΜΚ
6. Συνεπώς με βάση τα δεδομένα που υπήρχαν κατά την εν λόγω ημερομηνία είναι φανερό ότι οι κατηγορούμενοι 1 δεν γνώριζαν και δεν μπορούσαν να γνωρίζουν ότι οι επιταγές που εξέδωσαν δεν θα εξαργυρώνονταν, ενώ έχει μεγάλη σημασία να αναφερθεί εδώ και δεν πρέπει να διαφεύγει ότι η επιταγή τεκμήριο 7 η οποία έφερε ημερομηνία 31/10/12, αφορούσε ποσό €51.724,21.- και παραλήφθηκε την ίδια ημερομηνία με τις επίδικες επιταγές τεκμ.2 & 3, όταν παρουσιάστηκε για πληρωμή εξαργυρώθηκε κανονικά. Συνεπώς οι κατηγορίες 3 και 9 απορρίπτονται. Γ. Κατηγορίες 5 και 11 για την εξασφάλιση αποδοχής αξιογράφου με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση του άρθρου 299 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 ως τροποποιήθηκε (οι λεπτομέρειες των αδικημάτων έχουν παρατεθεί σε άλλο σημείο πιο πάνω). Το άρθρο 299 του Κεφ.154 προνοεί τα ακόλουθα: " Όποιος, με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, υποκινεί άλλο να εκτελέσει, εκδώσει, αποδεχτεί, οπισθογραφήσει, μεταβάλει ή καταστρέψει ολόκληρο ή μέρος, αξιόγραφο ή να γράψει, αποτυπώσει ή να επιθέσει όνομα ή σφραγίδα σε χαρτί ή περγαμηνή, με σκοπό όπως μετά από αυτό να καταστεί αυτό ή να μετατραπεί σε αξιόγραφο ή να τύχει της χρήσης ή της μεταχείρισης αξιογράφου, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων. " Από το λεκτικό του άρθρου 299 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχείου του αδικήματος αυτού είναι:
7. Η ψευδής παράστασης δηλ. παράσταση γεγονότος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία να είναι ψευδής στην πραγματικότητα.
8. Εκείνος που προβαίνει στην παράσταση αυτή να γνωρίζει ότι η παράσταση είναι ψευδής.
9. Η ψευδής παράσταση να γίνεται με σκοπό καταδολίευσης.
10. Με τη ψευδή παράσταση δηλ. ως αποτέλεσμα αυτής ο κατηγορούμενος (μεταξύ άλλων) να υποκινεί άλλον να αποδεχθεί αξιόγραφο. Με την ίδια αιτιολογία που απορρίφθηκαν οι κατηγορίες 3 και 9 πιο πάνω, την οποία επαναλαμβάνω, απορρίπτω και τις κατηγορίες 5 και
12. Κατηγορούμενος 7 Α. Κατηγορίες 2 και 8 για παροχή συνδρομής στην έκδοση δύο επιταγών (τεκμ. 2 & 3) κατά παράβαση των άρθρων 20 και 305Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε (οι λεπτομέρειες των αδικημάτων έχουν παρατεθεί σε άλλο σημείο πιο πάνω). Αναφέρεται εξ' αρχής ότι όπως είναι πάγια νομολογημένο η ιδιότητα του διευθυντή εταιρείας την οποία έχει ο κατηγορούμενος 7 με βάσει και τα παραδεκτά γεγονότα, δεν σημαίνει οτιδήποτε σε ότι αφορά τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Δεν σημαίνει δηλαδή ότι επειδή είναι διευθυντής είναι και ένοχος χωρίς άλλο. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Ευρυβιάδης v. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 600) και Π. Παντελή ν. Χ. Κωνσταντίνου, Ποινική Έφεση Αρ.7095

(2001)2 Α.Α.Δ. 708). Στην υπόθεση Αθανάσιος Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261 αναφέρθηκε ότι οι διευθυντές εταιρείας που υπογράφουν επιταγές της δεν έχουν προσωπική αστική ευθύνη, αλλά η ευθύνη βαρύνει την εταιρεία, που παραμένει ο εκδότης της επιταγής. Αυτό όμως δεν αποκλείει τη δυνατότητα ύπαρξης ποινικής τους ευθύνης ως συνεργών και έτσι μπορούν να διωχθούν ως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, ως αυτουργοί, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Στις περιπτώσεις αυτές χρειάζεται να αποδειχθεί ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό η οποία εμπεριέχει δύο στοιχεία ήτοι (α) την παροχή βοήθειας ή την παρακίνηση σε αδίκημα, και (β) την ένοχη διάνοια (mens rea) η οποία αναμένεται να σχετίζεται και με τις 2 αυτές έννοιες. Το νοητικό μάλιστα στοιχείο για το συνεργό, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ'ότι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Με βάση τα πιο πάνω συνεπώς το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί η παροχή βοήθειας ή η παρακίνηση του κατηγορούμενου 7 κατά τη διάπραξη των σχετικών αδικημάτων από τους κατηγορούμενους

1. Το Δικαστήριο σημειώνεται έχει ήδη αποφασίσει πιο πάνω για τη διάπραξη των αδικημάτων της έκδοσης των δύο επιταγών χωρίς αντίκρισμα από πλευράς των κατηγορούμενων
2. Το ζητούμενο βέβαια για να αποφασιστεί το θέμα αυτό είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί η συνδρομή του κατηγορούμενου 7 στην έκδοση των επιταγών και πιο συγκεκριμένα αν έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι αυτός τις υπέγραψε. Έχω διεξέλθει σημειώνω με μεγάλη προσοχή την μαρτυρία και αυτό που διαπιστώνεται είναι πως με την μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής η οποία έγινε αποδεκτή δεν έχει αποδειχθεί ότι πράγματι ο κατηγορούμενος 7 υπέγραψε τις επιταγές. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία ισχυρή και εν πάση περιπτώσει τέτοιας ποιότητας που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις με το αυξημένο βάρος στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας κάθε συστατικό στοιχείο της κατηγορίας για το θέμα της υπογραφής. Σε κάθε περίπτωση σημειώνεται ότι το Δικαστήριο με βάση την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί έχει αμφιβολίες για το θέμα αυτό. Η μαρτυρία των ΜΚ1 και 2, κυρίως της τελευταίας, για αναμονή της ΜΚ2 όταν πήγε να παραλάβει τις επιταγές στις 30/03/12 προκειμένου να τις υπογράψει ο κατηγορούμενος 7 δεν ικανοποιεί το Δικαστήριο στον απαιτούμενο βαθμό για το ζητούμενο από τη στιγμή που δεν είδε πράγματι τον εν λόγω κατηγορούμενο να υπογράφει. Υπενθυμίζεται εδώ ότι με βάση την ΜΚ2 της λέχθηκε από κάποια άγνωστη υπάλληλο των κατηγορούμενων 1 ότι θα πρέπει να περιμένει για να υπογράψει τις επιταγές ο κατηγορούμενος
3. Όμως αυτό δεν μπορεί να πείσει το Δικαστήριο για το ζητούμενο με δεδομένο αφενός ότι η μάρτυρας αναφέρθηκε γενικά σε κάποια άγνωστη υπάλληλο των κατηγορούμενων 1 που της ανέφερε αυτό το πράγμα κάτι που βέβαια είχε και ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει δυνατότητα για την Υπεράσπιση να αμφισβητήσει την μαρτυρία αυτή, δια της κλήτευσης της υπαλλήλου αυτής για παράδειγμα με άδεια του Δικαστηρίου για αντεξέταση (βλ.αρ.26 Περί Απόδειξης Νόμου Κεφ.9), αλλά και επειδή περαιτέρω με βάση την ΜΚ3 ο κατηγορούμενος 7 δεν ήταν το μόνο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να υπογράφει κατά την αναφερόμενη ημερομηνία. Έτσι όπως έχει τεθεί ενώπιον μου η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο για παράδειγμα να λέχθηκε αυτό στην ΜΚ2 αλλά επειδή τελικά δεν εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος 7 να υπέγραψε άλλο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Επιπλέον όμως ούτε και η μαρτυρία της ΜΚ3 η οποία ανέφερε ότι με βάση τα δείγματα υπογραφών «φαίνεται» η υπογραφή να είναι του κατηγορούμενου 7 ικανοποιεί. Η ΜΚ3 δεν έχει θέσει ποτέ το υπόβαθρο για την θέση της αυτή, αφού πέραν του ότι από τον Φεβρουάριο του 2013 χειριζόταν σαν λειτουργός του τμήματος ανακτήσεως χρεών της τράπεζας την υπόθεση των κατηγορούμενων 1, είναι προφανές ότι δεν είχε κάποια ιδιαίτερη σχέση με τον επίδικο λογαριασμό των κατηγορούμενων 1 ή τη λειτουργία του, δεν είναι το πρόσωπο που έλαβε το δείγμα υπογραφής του κατηγορούμενου 7, τον οποίο εν πάση περιπτώσει δεν γνωρίζει προσωπικά, και δεν ανέφερε ποτέ ότι γνωρίζει με θετικό τρόπο την υπογραφή του κατηγορούμενου 7 έχοντας δει ξανά για παράδειγμα άλλες επιταγές ή έγγραφα με την υπογραφή του κατηγορούμενου με αποτέλεσμα να είναι σε θέση να αναγνωρίσει την υπογραφή του. Το γεγονός απλά και μόνον ότι τύπωσε από τον υπολογιστή το δείγμα υπογραφής του κατηγορούμενου 7 και το σύγκρινε με τις επιταγές, χωρίς άλλη συνοδευτική μαρτυρία από μέρους της και ενόψει του ότι δεν έχει κάποιες ειδικές γνώσεις και δεν είναι γραφολόγος, δεν μπορεί να έχει κάποια ουσιαστική σημασία για την απόδειξη του ζητούμενου. Η ίδια ανέφερε εν πάση περιπτώσει ότι δεν είναι σίγουρη λέγοντας την ίδια στιγμή ότι μόνον ένας γραφολόγος μπορεί να είναι σίγουρος. Το θέμα υπογραφής των επιταγών από μέρους του κατηγορούμενου 7, αναφέρεται εδώ ότι εφόσον δεν ήταν παραδεκτό, η κατηγορούσα αρχή όφειλε να αποδείξει, έξω από κάθε λογική αμφιβολία, την πατρότητα της υπογραφής με έναν από τους νομικά αποδεκτούς τρόπους απόδειξης (βλ.Μάρω Χ''Ιωάννου -v- Δημήτρη Δημητρίου

(2000)2 ΑΑΔ 62 και Γιάννη Βούρα -v- Ανδρέας, Λουκάς, Ματθαίος Γενικές Μεταφορές Λτδ κ.α.

(2003)2 ΑΑΔ 135). Στην προκειμένη περίπτωση όμως απέτυχε να το πράξει αφού δεν εδόθη μαρτυρία ούτε από πρόσωπο που είδε τον κατηγορούμενο 7 να υπογράφει, ούτε από γραφολόγο αλλά ούτε και κλήθηκε τραπεζικός για το θέμα ο οποίος να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα απαιτούμενα μαρτυρικά στοιχεία ή εν πάση περιπτώσει άτομο που γνωρίζει την υπογραφή του κατηγορούμενου

1. Για το θέμα σχετικά σημειώνω είναι και τα συγγράμματα των κ.κ. Χριστάκη Λουκά, με τίτλο Τραπεζική Επιταγή, τόμος 2, σελ.391-395, και Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, με τίτλο το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ.365-
2. Στην υπόθεση Γιάννη Βούρα ανωτέρω, το Πρωτόδικο Δικαστήριο απάλλαξε και αθώωσε τους εφεσίβλητους με ενδιάμεση απόφαση του στο εκ πρώτης όψεως επειδή ακριβώς θεώρησε ότι δεν είχε αποδειχθεί η πατρότητα της υπογραφής με έναν από τους νομικά αποδεκτούς τρόπους. Σύμφωνα με το Πρωτόδικο Δικαστήριο η τραπεζική υπάλληλος που είχε κληθεί να καταθέσει ανέφερε μεν για την υπογραφή της επιταγής ότι «την έχουν υπογράψει ο κ. Ματθαίος Ιωάννου και ο κ. Λουκάς Λουκά», όμως δεν έκαμε καμιά αναφορά από πού και πως γνωρίζει ότι είναι τα πρόσωπα αυτά που υπέγραψαν την επιταγή, ούτε αν γνωρίζει αν έχει δείγματα υπογραφής τους, παρά το γεγονός ότι, όπως ανέφερε, ήταν υπεύθυνη του λογαριασμού. Το Ανώτατο Δικαστήριο δε, απορρίπτοντας την Έφεση που ασκήθηκε κατά της αθωωτικής απόφασης ανέφερε τα εξής: " . Έχουμε εξετάσει κάθε πρόταση του δικηγόρου του εφεσείοντα που περιέχει το διάγραμμα, το οποίο καταχώρισε σύμφωνα με το σχετικό δικονομικό κανονισμό. Δεν έχουμε πεισθεί ότι συντρέχουν λόγοι επέμβασης μας. Δεν υπήρχαν τα μαρτυρικά στοιχεία από τα οποία μπορούσε να συναχθεί ότι η εφεσίβλητη εταιρεία εξέδωσε την επιταγή. Ο εφεσίβλητος 2 δεν εμπλέκεται. Δεν υπήρξε καν ισχυρισμός ότι υπέγραψε την επιταγή. Η μαρτυρία της Μ.Κ.2 σχετικά με την εμπλοκή των εφεσιβλήτων 3 και 4, που προεκθέσαμε, δεν παρείχε το υπόβαθρο που θα δημιουργούσε τις υποθέσεις ενοχής για να κληθούν οι εφεσίβλητοι σε απολογία. Η δικαστής ορθά χρησιμοποίησε την υπόθεση Μάρω Χ''Ιωάννου, ανωτέρω, για καθοδήγηση. Είναι εκ των ων ουκ άνευ να υπάρχει συμπαγής ή νόμιμη μαρτυρία αναφορικά με την πατρότητα της επιταγής. Χρειάζεται μαρτυρία που έχει δυνητικά τέτοια ποιότητα ή αξιοπιστία. Διαφορετικά ελλείπει ο συνδετικός κρίκος της συγκεκριμένης επιταγής με τον εκδότη της. Με την άρνηση των κατηγοριών, ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Και στην προκείμενη περίπτωση ότι οι εφεσίβλητοι εξέδωσαν την επίδικη επιταγή. Η υπεράσπιση δε δέχθηκε ποτέ, όπως προκύπτει από το χειρισμό της υπόθεσης, ότι είχαν τέτοια ανάμειξη. Είναι φανερό από τη σχετική μαρτυρία της Μ.Κ.2, ιδωμένης και υπό το πλαίσιο της όλης μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής, ότι δεν είχε ιδία αντίληψη αναφορικά με την προέλευση των υπογραφών της επιταγής ή των οδηγιών για τη μη πληρωμή. Έλειπε επομένως παντελώς το υλικό που θα μπορούσε να στηρίξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση. .. " Συνεπώς κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η υπογραφή στις επιταγές ανήκει στον κατηγορούμενο 7 και δεν μπορεί να υπάρξει σύνδεση του με την έκδοση τους. Ως εκ τούτου οι κατηγορίες 2 και 8 εναντίον του κατηγορούμενου 7 απορρίπτονται. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, αναφέρω εδώ ότι ακόμη και σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφάσιζε διαφορετικά για το θέμα της υπογραφής ότι δηλαδή η υπογραφή ανήκει στον κατηγορούμενο 7, και πάλιν η κατάληξη σε σχέση με τις κατηγορίες 2 και 8 θα ήταν η ίδια και ο κατηγορούμενος 7 θα απαλλασσόταν αφού κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί σε κάθε περίπτωση ούτε το δεύτερο στοιχείο με βάση την αναφερθείσα Νομολογία δηλαδή το στοιχείο της ένοχης διάνοιας. Αναφέρω εδώ ότι εκ της Νομολογίας προκύπτει ότι σε ότι αφορά περιπτώσεις που η κατηγορία στρέφεται εναντίον συνεργού, είναι υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει πως κατά τον ουσιώδη χρόνο της έκδοσης της επιταγής, ο συντάκτης της γνώριζε ότι κατά την παρουσίαση της στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν θα εξοφλείτο λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων. Αυτό κρίνεται ότι συνιστά την απαιτούμενη ένοχη διάνοια συνεργού κατά την διάπραξη του αδικήματος. Απόλυτα σχετικό με το στοιχείο αυτό είναι το κατά πόσο έχει αποδειχθεί ο χρόνος υπογραφής των επίδικων επιταγών από τον κατηγορούμενο 7 (βλ.Militos Trading Ltd v. Αθηνάς Μαλέκκου, Ποιν.Εφ.150/09, 15-10-12). Έχοντας υπόψη δε την μαρτυρία της ΜΚ2 αναφέρω ότι αποδέχομαι ότι οι επιταγές εκδόθηκαν στις 30/03/
3. Ανεξάρτητα από το ποιος τελικά υπέγραψε τις επιταγές, αυτό που έχει σημασία είναι πως ζήτησαν από την ΜΚ2 να περιμένει μέχρι οι επιταγές να υπογραφούν και ελλείψει μαρτυρίας από πλευράς της Υπεράσπισης που να καταδεικνύει κάτι διαφορετικό, αποδέχομαι ότι οι επιταγές εκδόθηκαν στις 30/03/
4. Έχοντας λοιπόν τα πιο πάνω υπόψη και ερχόμενος στην ουσία του πράγματος, αναφέρω εδώ ότι στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι η μαρτυρία που έχει δοθεί και έγινε αποδεκτή δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να οδηγήσει στο συμπέρασμα πως ο κατηγορούμενος 7 κατά την έκδοση των επιταγών πιο πάνω γνώριζε όλες τις ουσιώδεις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων από την εταιρεία και συνεπώς κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί το στοιχείο της ένοχης διάνοιας. (α) Κατ' αρχήν να σημειωθεί ότι ουδείς εκ των μαρτύρων συνάντησε ή έχει μιλήσει με τον κατηγορούμενο 7 είτε κατά την έκδοση των επιταγών είτε σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο αναφορικά με τις επιταγές αυτές αλλά ούτε και για οτιδήποτε άλλο. Συνεπώς ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει καμία μαρτυρία αναφορικά με λόγια ή συμπεριφορά του κατηγορούμενου 7 που σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία να συνηγορεί στην ύπαρξη της απαιτούμενης γνώσης από πλευράς του. (β) Περαιτέρω δεν έχει δοθεί ίχνος μαρτυρίας για τον ρόλο του κατηγορούμενου 7 σε ότι αφορά τα οικονομικά της εταιρείας αλλά και την διαχείριση του επίδικου λογαριασμού. Εκ της μαρτυρίας συνάγεται μόνον ότι οι κατηγορούμενοι 1 είχαν λογιστήριο, εγκεκριμένους λογιστές και ελεγκτές καθώς επίσης οικονομικούς διευθυντές. Με βάση τον ΜΚ4 δε υπήρχε επαφή με το λογιστήριο και τον εκάστοτε οικονομικό διευθυντή για τα θέματα της τράπεζας ή για αιτήματα των κατηγορούμενων 1 αλλά δεν αναφέρθηκε ποτέ σε οποιαδήποτε επαφή του με τον κατηγορούμενο
5. Το Δικαστήριο συνεπώς δεν έχει ενώπιον του οτιδήποτε πέραν τούτων, και δεν γνωρίζει σημειώνω ούτε και αν ο κατηγορούμενος 7 είχε οποιαδήποτε γνώση και σε τι βαθμό αναφορικά με την κατάσταση του επίδικου λογαριασμού. Από μόνο του αναφέρω το γεγονός της εξουσιοδότησης του ως διευθυντή για να υπογράφει επιταγές δεν σημαίνει ότι έχουν αποδειχθεί και τα πιο πάνω στοιχεία. (γ) Εν συνεχεία όμως των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω επίσης αναφέρεται εδώ ότι δεν έχει δοθεί καμία μαρτυρία από πλευράς κατηγορούσας αρχής εν σχέση με την κατάσταση των κατηγορουμένων 1 καθ' όλους τους ουσιώδεις για την παρούσα υπόθεση χρόνους. Πιο συγκεκριμένα δεν έχει δοθεί καμία μαρτυρία για το ποιοί και πόσοι ήταν οι διευθυντές των κατηγορουμένων 1 και κατ' επέκταση ποιοι μπορούσαν να εκπροσωπούν την εταιρεία ή να ενεργούν εκ μέρους της. Ο κατηγορούμενος 7 με βάση τα παραδεκτά γεγονότα ήταν με βεβαιότητα ένας εκ των διευθυντών της εταιρείας, αλλά επίσης προκύπτει ότι σίγουρα δεν ήταν ο μοναδικός. (δ) Συνεπώς με δεδομένα όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να καταλήξω σε συμπέρασμα πως ο κατηγορούμενος 7 κατά την έκδοση των επίδικων επιταγών γνώριζε πως δεν θα υπήρχαν κεφάλαια κατά την παρουσίαση τους για πληρωμή και σε κάθε περίπτωση ότι οι επιταγές όταν θα κατατίθεντο για πληρωμή δεν θα πληρωνόταν. (ε) Όμως ακόμη λέω και να υπήρχε μαρτυρία περί ενεργού ρόλου του κατηγορούμενου 7 στα οικονομικά της εταιρείας και την διαχείριση του λογαριασμού, αλλά και γνώση του για την κατάσταση του λογαριασμού τον ουσιώδη χρόνο δηλαδή στις 30/03/12, και πάλιν η μαρτυρία σημειώνω δεν αφήνει περιθώρια να αποφασιστεί οτιδήποτε πέραν του ότι στις 30/03/12 δεν υπήρχε αντικειμενικά οτιδήποτε που αν ο κατηγορούμενος το γνώριζε θα πίστευε χωρίς αμφιβολία ότι οι επιταγές δεν θα πληρώνονταν 8-9 μήνες μετά, οπότε δηλαδή ήταν πληρωτέες. Οι κατηγορούμενοι 1 ήταν μια δημόσια εταιρεία, με τζίρο 200 εκατομμυρίων ετησίως και ο επίδικος λογαριασμός στις 30/03/12 οπότε εκδόθηκαν οι επιταγές είχε πιστωτικό υπόλοιπο και λειτουργούσε κανονικά χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012 εντός του εκάστοτε εγκεκριμένου ορίου του. Δεν μπορούσε βέβαια ο κατηγορούμενος 7 να προβλέψει και δεν αναμένετο λογικά να το πράξει με τα δεδομένα της 30ης/03/12, ότι τον Νοέμβριο του 2012 δηλαδή μερικούς μήνες μετά ότι η κατάσταση θα εξελισσόταν όπως ο ΜΚ4 έχει αναφέρει και οι επιταγές τελικά δεν θα πληρώνονταν. (στ) Γενικότερα όμως θα πρόσθετα εδώ ότι τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μάλλον το αντίθετο καταδεικνύουν, ότι δηλαδή στις 30/03/12 ο κατηγορούμενος 7 όχι μόνον δεν θα μπορούσε να γνωρίζει ότι οι επιταγές δεν θα πληρώνονταν όταν θα παρουσιάζονταν για πληρωμή αλλά είχε κάθε λόγο να πιστεύει με βάση πάντα τα δεδομένα που υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι επιταγές θα πληρώνονταν. Όπως έγινε επαναλαμβάνω και εδώ με την τρίτη επιταγή που δόθηκε στους παραπονούμενους μαζί με τις επίδικες επιταγές στις 30/03/12 δηλ. το τεκμ.7 η οποία έφερε ημερομηνία 31/10/12 και αφορούσε ποσό €51.724,21.-. Β. Κατηγορίες 4 και 10 για την παροχή συνδρομής στην εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 20, 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 ως τροποποιήθηκε (οι λεπτομέρειες των αδικημάτων έχουν παρατεθεί σε άλλο σημείο πιο πάνω). Είναι προφανές ότι οι κατηγορίες αυτές θα πρέπει να απορριφθούν. Αφενός δεν έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος 7 συνέβαλε καθ' οιονδήποτε τρόπο στην έκδοση των επίδικων επιταγών, που με βάση το κατηγορητήριο συνδέονται με τις ψευδείς παραστάσεις. Περαιτέρω όμως ακριβώς επειδή δεν έχουν αποδειχθεί τα σχετικά αδικήματα εναντίον των κατηγορουμένων 1 και ο κατηγορούμενος 7 κατηγορείται ως συνεργός στη διάπραξη αδικημάτων από μέρους των κατηγορουμένων 1, δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να βρεθεί ένοχος. Τέλος και ανεξάρτητα των πιο πάνω, για τον επιπρόσθετο λόγο ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει φυσική παρουσία του κατηγορούμενου 7 οπουδήποτε και εμπλοκή ή συμμετοχή του με οποιοδήποτε τρόπο στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων ή που να δείχνει ένοχη πρόθεση από πλευράς του για τη διάπραξη των αδικημάτων αυτών. Γ. Κατηγορίες 6 και 12 για την παροχή συνδρομής στην εξασφάλιση αποδοχής αξιόγραφου με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 20 και 299 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 ως τροποποιήθηκε (οι λεπτομέρειες των αδικημάτων έχουν παρατεθεί σε άλλο σημείο πιο πάνω). Υιοθετώντας πλήρως την αιτιολογία που έχει δοθεί από το Δικαστήριο για τις κατηγορίες 4 και 10 πιο πάνω, και χωρίς να χρειάζεται να λεχθεί οτιδήποτε άλλο, απορρίπτω και τις κατηγορίες 6 και
6. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1 και 7 εναντίον των κατηγορούμενων
7. Όμως απέτυχε να το πράξει για τις κατηγορίες 3, 5, 9 και 11 εναντίον των κατηγορούμενων 1 και για το σύνολο των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος
8. Ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι 1 κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες 1 και 7, και αθωώνονται στις κατηγορίες 3, 5, 9 και
9. Ο κατηγορούμενος 7 αθωώνεται από το σύνολο των κατηγοριών που αντιμετωπίζει. Αναφορικά με το θέμα εξόδων και έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, κατ' αρχήν επιδικάζω έξοδα υπέρ του κατηγορούμενου 7 και εναντίον των παραπονούμενων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εν σχέση με τους κατηγορούμενους 1, και με δεδομένο ότι σε κάποιες κατηγορίες βρέθηκαν ένοχοι ενώ σε κάποιες άλλες αθωώθηκαν, θεωρώ ότι είναι ορθό κατηγορούμενοι 1 και παραπονούμενοι να επιβαρυνθούν η κάθε πλευρά με τα δικά της έξοδα και ανάλογη διαταγή εκδίδεται. (Υπ.)............. Μ.Παπαθανασίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Private Criminal/Final Judgment Αναφορά: Τελική Απόφαση/Έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα/Εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις/Εξασφάλιση αποδοχής αξιόγραφου με ψευδείς παραστάσεις/ Άρθρα 20, 297, 298, 299 και 305Α

(1)Κεφ.154 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο