Δημοκρατία ν. Νικόλα Κλάρκσον κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 33096/14, 9/6/2015

(3), 30, 30Α, 31 και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 4ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 6.12.14 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, δηλαδή 783,7428 γραμμάρια κοκαΐνης με σκοπό να το προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: " Την 5/12/2014 και μετά από πληροφορία που δόθηκε στην ΥΚΑΝ ότι παρατηρήθηκαν ύποπτες κινήσεις σε συγκεκριμένο ανοικτό χώρο στην περιοχή Μουτταγιάκας στην Λεμεσό, μέλη αυτής κατόπιν οδηγιών του υπευθύνου τους, μετέβηκαν στο χώρο και άρχισαν εξετάσεις. Στην εν λόγω περιοχή υπήρχαν δέντρα, θάμνοι, άγρια βλάστηση, πέτρες και το έδαφος ήταν ανώμαλο. Ο Ε/Αστυφ. 5460 βρήκε κάτω από πέτρες θαμμένη με χώμα μία πλαστική κυλινδρική σωλήνα η οποία ήταν κλειστή στις δύο άκρες της με πλαστικά πώματα. Ο εν λόγω αστυφύλακας αφού έλαβε προφυλάξεις διαπίστωσε ότι εντός αυτής υπήρχαν τρείς νάιλον συσκευασίες που η μία περιείχε δύο νάιλον συσκευασίες που περιείχαν άσπρη σκόνη, ομοιάζουσα με κοκαΐνη και οι άλλες δύο περιείχαν άσπρη συμπαγή ουσία ομοιάζουσα με κοκαΐνη. Με πλήρη συμμόρφωση προς τις πρόνοιες του Περί Καταστολής του Εγκλήματος (Ελεγχόμενη Παράδοση και Άλλες Ειδικές Διατάξεις) Νόμος του 1995 διευθετήθηκε η διενέργεια ελεγχόμενης παράδοσης. Στην συνέχεια κατόπιν οδηγιών του Υπευθύνου της ΥΚΑΝ μέλος αυτής παρέλαβε τις συσκευασίες με τα ναρκωτικά. Μεταξύ άλλων οι ναρκωτικές ουσίες αντικαταστάθηκαν με ομοίωμα. Στις 6/12/2014 και ενώ μέλη της ΥΚΑΝ βρίσκονταν στον χώρο για παρακολούθηση ,θεάθηκε να προσεγγίζει το μέρος ένα αυτοκίνητο με δύο επιβάτες το οποίο στάθμευσε σε κάποια απόσταση από το σημείο που είχαν εντοπιστεί τα ναρκωτικά. Οι δύο επιβάτες, εκ των οποίων ο ένας ήταν ο κατηγορούμενος 2, προσέγγισαν το σημείο με το ομοίωμα το οποίο τοποθέτησε η Αστυνομία προς αντικατάσταση των ανευρεθέντων ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος 2 άνοιξε την κυλινδρική σωλήνα και πήρε στα χέρια του το σακούλι με το ομοίωμα που τοποθέτησε η Αστυνομία προς αντικατάσταση των ναρκωτικών ενώ το άλλο πρόσωπο στεκόταν δίπλα του. Αμέσως και αφού ο κατηγορούμενος 2 με το άλλο πρόσωπο κινήθηκαν σε μικρή απόσταση από το σημείο, μέλη της ΥΚΑΝ έτρεξαν προς το σημείο φωνάζοντας "Αστυνομία σταματάτε". Tόσο ο κατηγορούμενος 2 όσο και το άλλο πρόσωπο τράπηκαν σε φυγή. Ο κατηγορούμενος 2 πέταξε κάτι μέσα σε άγρια βλάστηση. Ο κατηγορούμενος 2 εντοπίστηκε μετά από λίγα λεπτά κρυμμένος μέσα σε άγρια βλάστηση. Επίσης ανακόπηκε από την Αστυνομία και το άλλο πρόσωπο. Κατά τον εντοπισμό του κατηγορούμενου 2 αυτός ανέφερε «έκαμα ένα λάθος συγγνώμη». Του επεστήθη η προσοχή στον Νόμο και πληροφορήθηκε ότι εθεάθη να ρίχνει κάτι πλησίον του σημείου που είχαν εντοπιστεί τα ναρκωτικά και αφού ρωτήθηκε τι ήταν, ο κατηγορούμενος 2 απάντησε «έσυρα την άσπρη ποδά που κάτω, να σου την δείξω». Ο κατηγορούμενος 2 στην συνέχεια υπέδειξε σε πολύ κοντινή απόσταση από το σημείο που είχαν εντοπιστεί τα ναρκωτικά μία πλαστική σωλήνα η οποία ήταν ανοικτή από την μία μεριά και δίπλα της υπήρχε ένα πώμα λέγοντας «εν δαμέσα που ήταν η κόκα». Αμέσως του επεστήθη η προσοχή στον Νόμο και αυτός απάντησε « Πάμε να σου δείξω τζιαι την κόκα» Στην συνέχεια ο κατηγορούμενος 2 υπέδειξε σημείο με άγρια βλάστηση δίπλα από το σημείο που είχαν εντοπιστεί τα ναρκωτικά λέγοντας ότι εκεί έριξε προηγουμένως τα ναρκωτικά. Εντοπίστηκε εκεί ένα νάιλον σακούλι, υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο 2 και αυτός ανέφερε ότι « Ε το σακούλι με την κόκα που επέταξα». Αμέσως του επεστήθη η προσοχή στον Νόμο και αυτός απάντησε «Εν το σακούλι που ήταν μες την σωλήνα» . Ακολούθως και μετά από έρευνα του κατηγορούμενου 2, εντοπίστηκε σε τσαντάκι ώμου που κρατούσε ένα τεμάχιο νάιλον σακουλιού εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης το οποίο αφού επεδείχθη στον κατηγορούμενο 2, αυτός ανέφερε ότι είναι για δική του χρήση. Ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε επίσης στην Αστυνομία ότι είναι καθημερινός χρήστης κάνναβης. Σύμφωνα με τις εξετάσεις του Κρατικού Χημείου τόσο η άσπρη συμπαγής ουσία που βρισκόταν εντός των δύο συσκευασιών όσο και η άσπρη σκόνη εντός των άλλων δύο είναι κοκαΐνη συνολικού βάρους 783,7428 γραμμαρίων. Όσο αφορά την ξηρή φυτική ύλη που εντοπίστηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου 2, σύμφωνα με το Κρατικό Χημείο είναι κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη βάρους 0,8194 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος 2 και το άλλο πρόσωπο γνωρίζοντας την ύπαρξη της ποσότητας κοκαΐνης στο συγκεκριμένο σημείο, συμφώνησαν όπως μεταβούν εκεί για να πιάσουν την κοκαΐνη με σκοπό να την προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος 2 βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη. Συγκεκριμένα στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 32616/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού έχει καταδικαστεί στις 8/12/2010 για Συνομωσία προς Διάπραξη Κακουργήματος και για αδικήματα που σχετίζονται με τον Περί Ναρκωτικών Νόμο τα οποία και διέπραξε στις 29/7/2010. Το Δικαστήριο επέβαλε σε αυτόν συνολική ποινή φυλάκισης 2 ½ χρόνων την οποία ανέστειλε για περίοδο 3 χρόνων." Για τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου έχει συνταχθεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε με την αγόρευσή της η ευπαίδευτη συνήγορός του. Το παραθέτουμε σε γενικές γραμμές: Ο κατηγορούμενος προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και είναι ο μεγαλύτερος από τα δύο παιδιά της οικογένειας. Από το 2005 λόγω προβλημάτων υγείας που παρουσίασε, δεν εργάζεται και λαμβάνει οικονομική βοήθεια από το Ταμείο Δημόσιων Βοηθημάτων. Ο πατέρας του, ο οποίος κατάγεται από την Αγγλία, τους εγκατέλειψε όταν ο ίδιος βρισκόταν στην ηλικία των 3 ετών. Από τότε δεν διατηρεί καμία επικοινωνία μαζί τους. Ο μικρότερος αδελφός, ηλικίας 25 ετών, είναι άνεργος και λήπτης δημόσιου βοηθήματος. Tα αδέλφια είχαν δύσκολα παιδικά χρόνια αφού την αποκλειστική φροντίδα ανέλαβε η μητέρα τους η οποία εργαζόταν καθημερινά πολλές ώρες με αποτέλεσμα να μην τύχουν της κατάλληλης συναισθηματικής στήριξης και καθοδήγησης. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι την Γ' τάξη του Γυμνασίου αφού διέκοψε λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένεια του. Για να ενισχύσει οικονομικά την οικογένεια του εργαζόταν ως μαραγκός. Από την ηλικία των 19 ετών, μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας δεν εργάζεται. Το 2012 ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα και υπέστη σοβαρά προβλήματα υγείας. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή της, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου, στη συνεργασία του με την Αστυνομία, στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα, στην ηλικία του, στα ψυχολογικά και άλλα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει τόσο αυτός όσο και η μητέρα του η οποία πάσχει από νευρική ανορεξία που την καθιστά ανίκανη για εργασία. Τον τελευταίο καιρό ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του προσπάθειας σταμάτησε τη χρήση των ναρκωτικών ουσιών. Μάλιστα ζήτησε ο ίδιος όπως ακολουθήσει συγκεκριμένο πρόγραμμα απεξάρτησης. Εν κατακλείδι, κάλεσε το Δικαστήριο να εξαντλήσει κάθε περιθώριο επιείκειας. Έχουμε θέσει ενώπιον μας όλα όσα ανέφερε και τα λαμβάνουμε υπόψη. Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα (4η κατηγορία) είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην πρόσφατη απόφαση Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 100 λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551). Πληθώρα αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερ. 5.2.15, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Στην Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359 η κατηγορούμενη συνελήφθη μετά από σωματική έρευνα ενώ αναχωρούσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας έχοντας κρυμμένα κάτω από τα ενδύματα της 1.867,20 γρ. ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών, η οποία επικυρώθηκε. Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 448, το Εφετείο μείωσε την 11ετή ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο ηλικίας 44 ετών για κατοχή σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα, σε 8ετή ποινή φυλάκισης. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από τη σελ. 453: "Η νομολογία μας, που θέλει τις προσωπικές συνθήκες κατηγορουμένου να παίζουν πολύ περιορισμένο ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής, για τους λόγους που αναφέρονται σε συγκεκριμένες αποφάσεις, δεν είναι βεβαίως άκαμπτη. Κρίνουμε πως μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή που έχουμε ενώπιον μας, και αφορά βεβαίως στην τραγική κατάσταση τριών από τα μέλη της οικογένειας του εφεσείοντος, της συζύγου, του γιου και της κόρης του. Αυτό το στοιχείο πρέπει να εξεταστεί μαζί με την άλλη εισήγηση του δικηγόρου του εφεσείοντος, την οποία θεωρούμε σοβαρή και βάσιμη, ότι δηλαδή η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης των 11 ετών είναι στα περιθώρια της μέγιστης ποινής που επιβάλλεται, γι΄ αυτού του είδους το αδίκημα, όταν ο κατηγορούμενος δεν παραδεχθεί την κατηγορία. Εδώ ο εφεσείων παραδέχθηκε τις κατηγορίες πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Εξέφρασε δε την πλήρη μεταμέλεια του η οποία, εκτός από το γεγονός πως εμπεριέχεται στην παραδοχή, εμφανίζεται και ως ειλικρινής. Και μόνο για την παραδοχή και μεταμέλεια του ο εφεσείων θα έπρεπε να τύχει πιο επιεικούς μεταχείρισης. Γι΄ αυτό το λόγο θεωρούμε πως η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης των 11 ετών είναι έκδηλα υπερβολική και τη μειώνουμε σε ποινή φυλάκισης 8 ετών." Στην υπόθεση Gorko κ.α. v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 458 οι εφεσείουσες καταδικάστηκαν από το Κακουργιοδικείο σε επταετή ποινή φυλάκισης για κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης ποσότητας 202 γραμμαρίων στην περίπτωση της 1ης εφεσείουσας και 206 γραμμαρίων στην περίπτωση της 2ης εφεσείουσας. Οι ποινές μειώθηκαν κατ΄ έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε εφεσείουσα ως προς τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, και σε 3 έτη ως προς την εφεσείουσα 1 σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής, ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής προηγούμενες καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει στη στάση των εφεσειουσών τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Στην απόφαση Μemic v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 197/11, ημερ. 16.4.2014, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και ειδικότερα 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα: «Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Στην υπόθεση Κυριάκος Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 244/12, απόφαση ημερομηνίας 25.11.2013, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος και σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή 500 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη, με σκοπό την προμήθεια. Ο κατηγορούμενος είχε μία προηγούμενη καταδίκη που αφορούσε και πάλι σε κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια. Ποινή φυλάκισης 6 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα, μειώθηκε σε 5 έτη για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. Στην υπόθεση Κωνσταντίνος Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 187/13, απόφαση ημερομηνίας 22.5.14, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 26 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος και σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια δύο κιλών και 818.77 γραμμαρίων «φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη». Πρωτόδικα του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, την οποία το Εφετείο επικύρωσε αφού βρήκε ότι αυτή ήταν ορθή και δίκαιη. Έχουμε θέσει ενώπιον μας και άλλες αποφάσεις στις οποίες επικυρώθηκαν αυστηρές ποινές φυλάκισης για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 ΑΑΔ 28 και Κούκος ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 64 όπου για άλλη μια φορά τονίστηκε ότι η παραδοχή συνιστά σημαντικό ελαφρυντικό παράγοντα η οποία μειώνει σημαντικά την ποινή). Θα θεωρήσουμε δε την παραδοχή του ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) και ότι αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης της συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Θα λέγαμε πως χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν πιο στενά. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορουμένου, τη συνεργασία του με την Αστυνομία. Συγκεκριμένα, από την πρώτη στιγμή παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων λέγοντας στην Αστυνομία πως «έκαμα ένα λάθος συγνώμη». Μάλιστα προθυμοποιήθηκε να υποδείξει και υπέδειξε το σημείο που πέταξε προηγουμένως τα ναρκωτικά. Σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα, ανέφερε αμέσως στην Αστυνομία «έσυρα την άσπρη ποδά πουκάτω, να σου τη δείξω». Υπέδειξε επίσης στην Αστυνομία το σημείο που ήταν προηγουμένως τα ναρκωτικά. Σε σχέση με την κάνναβη που βρέθηκε σε τσαντάκι ώμου που κρατούσε, ανέφερε από την πρώτη στιγμή πως την κατείχε για δική του χρήση αφού είναι χρήστης κάνναβης. Έγινε αναφορά από την ευπαίδευτη συνήγορο του κατηγορούμενου στα δύσκολα παιδικά χρόνια που είχε αφού, ως ανέφερε, εγκαταλείφθηκε από τον πατέρα του. Δεν μεγάλωσε μέσα σε σωστό οικογενειακό πλαίσιο αφού η μητέρα του για να συντηρήσει τα δύο παιδιά αναγκαζόταν να εργάζεται καθημερινά για πολλές ώρες, κάτι που είχε δυσμενή αντίκτυπο στην ανατροφή τους. Θα δώσουμε τη δέουσα βαρύτητα και σε αυτόν τον παράγοντα προς όφελος του κατηγορουμένου. Θα του υποδείξουμε όμως ότι σε περίπτωση που στο μέλλον διαπράξει σοβαρά αδικήματα, τα περιθώρια επιείκειας του Δικαστηρίου θα στενέψουν ακόμη περισσότερο. Άλλωστε, πρέπει να γνωρίζει ότι η δυστυχία που πλήττει ένα άνθρωπο στην παιδική του ηλικία δεν μπορεί να συνιστά μόνιμη ασπίδα κατά της συνέχισης της παρανομίας (βλ. Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77). Δεν αγνοούμε ούτε τα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Όπως έχει ήδη αναφερθεί αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας και άλλα προβλήματα και θα δώσουμε βαρύτητα και σε αυτόν τον παράγοντα. Στην υπόθεση Ψύλλας ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 430 τονίστηκε ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο παραβάτης είναι παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται κατά την επιλογή της κατάλληλης ποινής και την επιμέτρησή της (βλ. Κακής ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 162, Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359, Σωτηριάδου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 356, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 22, Αριστείδου ν. Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 32 και Αsoltanei v. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 742). Κάποια βαρύτητα προς όφελος του κατηγορούμενου θα δώσουμε και στο γεγονός ότι τα ναρκωτικά ο κατηγορούμενος, ο οποίος είναι χρήστης κάνναβης, τα κατείχε με σκοπό την προμήθεια, για λογαριασμό τρίτου προσώπου από το οποίο έπαιρνε οδηγίες και προς το οποίο θα τα παρέδιδε. Να σημειώσουμε πως έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύνατα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ή κατοχή των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου (Gholi ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 30, 33). Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνουμε υπόψη, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι η 4η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος μετά τη σύλληψη του δεν έχει κάνει χρήση ναρκωτικών και ότι ζήτησε να ενταχθεί σε ειδικό πρόγραμμα απεξάρτησης αφού, ως ελέχθη, από νεαρή ηλικία είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 148). Τέλος, πρέπει να σημειώσουμε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών που κατείχε και την οποία είχε σκοπό να προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο, δεν είναι ευκαταφρόνητη και δεν μπορεί να θεωρηθεί μικρή. Μάλιστα πρόκειται για σκληρά ναρκωτικά. Ο κατηγορούμενος εδώ βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη που αφορά, δυστυχώς, σε ναρκωτικές ουσίες. Συγκεκριμένα καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 8.12.10 για διάπραξη αδικημάτων που αφορούν σε ναρκωτικά και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών με τριετή αναστολή. Ως γνωστό, κανένας δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία όμως των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξή τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου προς την τήρηση των νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 ΑΑΔ 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 ΑΑΔ 17). Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 306 τονίστηκε και πάλι ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν αποτελούν παράγοντα επιβαρυντικό της ποινής αλλά επενεργούν ως παράγων περιορισμού της επιείκειας, της οποίας θα μπορούσε να τύχει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος, αν δεν βαρυνόταν με τις προηγούμενες καταδίκες (βλ. επίσης Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565). Μέσα σε αυτά τα πλαίσια θα προσεγγίσουμε την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορουμένου που έλαβε χώρα το 2010. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι η προσέγγιση των Δικαστηρίων σε αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη, αφού όπως έχει νομολογηθεί και η εξατομίκευση έχει πάντα τη θέση της για τη δίκαιη μεταχείριση των παραβατών. Ποτέ όμως η εξατομίκευση δεν μπορεί να οδηγήσει σε αναποτελεσματικότητα του νόμου. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Ελευθερίου

(1996)2 ΑΑΔ 192 ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Οι κατηγορίες βεβαίως δεν αφορούσαν σε κατοχή σκληρών ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους. Είχε προηγούμενη καταδίκη για παρόμοια αδικήματα. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε να τον κρίνει με ιδιαίτερη επιείκεια. Το Εφετείο αποφάσισε να μην επέμβει στην επιλογή του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να κρίνει μια συγκεκριμένη περίπτωση με επιείκεια. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από τις σελίδες 194 και 195: " Έχουμε τη γνώμη πως δεν πρέπει να επέμβουμε στην απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ο δικαστής, στον οποίο ανήκει η αρμοδιότητα επιμέτρησης της ποινής, αφού προβληματίστηκε πολύ για το είδος της, αποφάσισε να δώσει βαρύτητα στις ιδιαίτερες προσωπικές περιστάσεις του εφεσίβλητου, που αναφέρουμε πιο πάνω και να δείξει επιείκεια σε μια προσπάθεια να βοηθηθεί ο ίδιος να σταματήσει την κακή συνήθεια χρήσης ναρκωτικών. Ούτε το πρωτόδικο Δικαστήριο, αλλά ούτε και εμείς, θεωρούμε πως δημιουργείται μια νέα δικαστική τάση ως προς την αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της φύσεως. Οι αρχές που καθιέρωσε η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου παραμένουν.» Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, το νεαρό της ηλικίας του, τα προβλήματα ψυχικής υγείας και τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η συνεργασία του με την Αστυνομία, η απολογία και η μεταμέλεια του, οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης, δίδοντας ακόμη μια ευκαιρία, ίσως την τελευταία, στον νεαρό κατηγορούμενο (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Αθηνή

(1993)2 ΑΑΔ 154). Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 2: Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 ετών. Η 2η κατηγορία αφορά σε συνωμοσία για διάπραξη του αδικήματος, αντικείμενο της 4ης κατηγορίας, στην οποία έχει επιβληθεί ποινή. Θα επαναλάβουμε το αυτονόητο με αναφορά στην πρόσφατη απόφαση Nτάνυ Χασσάν κ.ά. ν. Δημοκρατίας[1], Ποινικές Εφέσεις 196/13 και 197/13, απόφαση ημερ. 10.10.14, ότι δηλαδή δεν ενδείκνυται η επιβολή ποινής σε τέτοια κατηγορία. Στην 1η και 3η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στην 4η κατηγορία στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 34). Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 6.12.14. Τα ναρκωτικά κατάσχονται. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά- προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α κ.ά. [1] Ωστόσο δεν θα' ταν χωρίς σημασία να παρατηρήσουμε ότι όπου κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι σε κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη αδικήματος και σε αντίστοιχες κατηγορίες ότι διέπραξαν τα αδικήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες της συνωμοσίας, δεν ενδείκνυται η επιβολή ποινής και στις κατηγορίες της συνωμοσίας αφού τα γεγονότα που τις τεκμηριώνουν απορροφούνται(περιλαμβάνονται) στα γεγονότα που τεκμηριώνουν τα διαπραχθέντα, στη συνέχεια, αδικήματα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο