ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΑΚΟΥΛΛΗ, Αρ. Υπόθεσης: 22398/2013, 23/6/2015

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατά/ή περί την 30/11/2010 στη Λεμεσό, εξέδωσε την επιταγή υπ.αρ.01194341 του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ για το ποσό των €14.000.- έναντι καλού και νόμιμου ανταλλάγματος. Η εν λόγω επιταγή αφού παρουσιάστηκε δεν ετιμήθηκε λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων στο λογαριασμό του κατηγορούμενου και επιστράφηκε στον παραπονούμενο με την ένδειξη «να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα». Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να τιμήσει την επιταγή αυτή, η οποία παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από της παρουσιάσεως της στην Τράπεζα για εξαργύρωση. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο

(2)μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ περαιτέρω κάλεσε δύο

(2)μάρτυρες για την υπεράσπιση του. Περαιτέρω κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου 9 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών σημειώνω έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη, δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων οι συνήγοροι έχουν αναφέρει. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης ή για σκοπούς εξέτασης του κατά πόσο έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). ΜΚ.1 Χριστάκης Φραντζής Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ο μάρτυρας αυτός εργάζεται στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού και απάντησε ότι γνώριζε με βάση τα καθήκοντα του και τα στοιχεία που είχε για την επίδικη επιταγή και λογαριασμό. Δεν είχε προσωπικό συμφέρον και δεν χωρεί αμφιβολία ότι πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα. Σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτό η επίδικη επιταγή παρουσιάστηκε στα ταμεία τους προς εξαργύρωση την 31/3/11 αλλά δεν πληρώθηκε γιατί δεν υπήρχαν λεφτά να πληρωθεί. Ο επίδικος λογαριασμός του κατηγορούμενου είχε όριο πίστωσης €8.500.-. Δεν έγινε κάποιο παράπονο κοντά τους για το ότι η επίδικη επιταγή ήταν παράνομη ή οτιδήποτε άλλο. Ο επίδικος λογαριασμός είχε κίνηση, με καταθέσεις να γίνονται σπάνια. ΜΚ.2 Μαρία Νικολάου - παραπονούμενη Ευθέως αναφέρω ότι δεν αποδέχομαι την μαρτυρία της. Κατ' αρχήν με την όλη παρουσία της ενώπιον του Δικαστηρίου, κυρίως κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της, προκάλεσε αρνητική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν αντιδραστική και επιθετική, δυσανασχετούσε με τις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν και σε συγκεκριμένα σημεία έδειχνε ανήσυχη. Περαιτέρω διέκρινα αναφέρεται στη μαρτυρία της ουσιαστικές αντιφάσεις και μη καθαρές θέσεις, οι οποίες δεν αφήνουν αμφιβολία για το ότι η μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια ενώπιον του Δικαστηρίου. Συνεπώς απορρίπτω την μαρτυρία της ως αναξιόπιστη. Πιο συγκεκριμένα: (α) Στην γραπτή της κατάθεση τεκμήριο 4 αναφέρει ότι όταν την ρώτησε ο σύζυγος της για τις καταθέσεις της, του ανέφερε ότι έχει €14,000.- και ότι πήρε τα χρήματα από την τράπεζα και τα έδωσε στον κατηγορούμενο ο οποίος της έδωσε την επίδικη επιταγή. Ενώπιον του Δικαστηρίου όμως αντεξεταζόμενη και σε πλήρη αντίφαση με ότι είπε πιο πάνω έδωσε διάφορες εκδοχές ως ακολούθως: (

1. i)Eίπε ότι δεν πήρε όλο το ποσό από την τράπεζα. Είχε και σπίτι κάποια λεφτά και έπιασε από την τράπεζα άλλες φορές 4.000, άλλες 3.000 για να δώσει σύνολο στον κατηγορούμενο €14.000. (
2. ii)Σε άλλο σημείο αναφέρω είπε ότι είχε €7.000 στο σπίτι και πήγε μια φορά στην τράπεζα και πήρε €7.000, και (iii) Προς το τέλος της αντεξέτασης της ότι είχε κάνει αναλήψεις το πρωινό της μέρας που δόθηκαν τα λεφτά για το πρακτορείο του συζύγου της και μαζί με άλλα λεφτά που είχε στο σπίτι τα έδωσε στον κατηγορούμενο. Την ίδια στιγμή που έδωσε τις πιο πάνω αντιφατικές θέσεις παρουσίασε 4 βιβλιάρια ταμιευτηρίου εν σχέση με 3 διαφορετικούς λογαριασμούς (τεκμ.6), κατόπιν σημειώνεται αναβολής που δόθηκε ακριβώς για το πράξει, και ανέφερε ότι σχετικές είναι οι αναλήψεις ημερ.21 Οκτωβρίου για €3800, 21 Οκτωβρίου €150, 25 Οκτωβρίου €4.000 και 22 Οκτωβρίου €1000. Συνολικά δηλαδή €8.950 κάτι που όπως γίνεται αντιληπτό έριξε με δεδομένα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω περισσότερες σκιές στην μαρτυρία της και επιβεβαιώνει ότι ακριβώς δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Πέραν των ανωτέρω δεν έχει διαφύγει επίσης του δικαστηρίου ότι οι ημερομηνίες εν πάση περιπτώσει των αναλήψεων πιο πάνω δεν έχουν σχέση και δεν συνάδουν με την παράκληση του κατηγορούμενου για δάνειο τον Νοέμβριο του 2010 και τον δανεισμό του, κάτι που βέβαια η παραπονούμενη κατά την εξ' αναβολής ακρόαση για σκοπούς παρουσίασης των βιβλιαρίων πιο πάνω προσπάθησε να διορθώσει, χωρίς σημειώνεται να ερωτηθεί για τούτο, αλλά το σημαντικότερο χωρίς να πείσει. (β) Επίσης στην γραπτή της κατάθεση ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον σύζυγο της για να τον διευκολύνει με δανεισμό, οπότε ο τελευταίος αποτάθηκε κοντά της και τη ρώτησε για τις καταθέσεις της. Δεν ανέφερε ποτέ ότι το ποσό ζητήθηκε από την ίδια ή στην παρουσία της. Εν πλήρη αντίφαση με τα πιο πάνω στην αντεξέταση της ανέφερε ότι ήταν μαζί με τον σύζυγο της στο μαγαζί του και ο κατηγορούμενος τους ζήτησε τα λεφτά. Όταν της υποβλήθηκε δε ότι λέει ψέματα επί τούτου απάντησε «Μπορεί να ήμουν μέσα». Είναι προφανές κρίνω με βάσει τα πιο πάνω και την απάντηση της ότι η παραπονούμενη δεν έλεγε την αλήθεια, αλλά σε κάθε περίπτωση αναφέρω ότι ουδέποτε ξεκαθάρισε τη θέση της επί τούτου. (γ) Είπε στην κατάθεση της ότι επικοινώνησε με τον κατηγορούμενο για να του ζητήσει τα χρήματα κάτι που όμως (ο κατηγορούμενος) μέχρι σήμερα δεν έπραξε. Άφησε δηλαδή να νοηθεί ότι πράγματι υπήρξε επικοινωνία για το θέμα αυτό. Στο Δικαστήριο όμως είπε αρχικά ότι δεν επικοινώνησε ποτέ και πως προσπάθησε να επικοινωνήσει αλλά δεν τον έβρισκαν, ενώ σε άλλο σημείο ότι τον έπιασε μια μέρα κατά λάθος πριν λίγο καιρό (Μάη 2014). Στο τέλος κατέληξε να πει ότι μπορεί να επικοινώνησε μαζί του πριν 5 χρόνια αλλά δεν θυμάται. (δ) Ανέφερε κατά την αντεξέταση της ότι όταν μίλησαν κατά λάθος με τον κατηγορούμενο ως πιο πάνω αναφέρεται την απείλησε, ενώ ουδέποτε είπε κάτι τέτοιο στην κυρίως εξέταση της. Όταν ερωτήθηκε δε γιατί δεν το είπε στην εξέταση της απάντησε ψυχρά και πάντα στα ίδια πλαίσια της επιθετικής στάσης που κρατούσε έναντι του συνηγόρου Υπεράσπισης «Δεν το είπα, το λέω τώρα». (ε) Τέλος, επί διάφορων ουσιαστικών σημείων η μαρτυρία της ήταν γενική και αόριστη, μη ικανή να πείσει και που εν πάση περιπτώσει μόνον αμφιβολίες μπορεί να δημιουργήσει. Όπως για παράδειγμα για το πότε παρέλαβε την επιταγή από τον κατηγορούμενο όπου έδωσε συγκεχυμένες απαντήσεις, αλλά και για το ότι ο κατηγορούμενος δωροδόκησε κάποιους κοινούς φίλους να πουν ψέματα ότι της έδωσε λεφτά, χωρίς ποτέ σημειώνεται να δοθούν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες και να αναφερθούν ονόματα στο Δικαστήριο. Κατηγορούμενος Έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά την μαρτυρία του κατηγορούμενου, εξ' αρχής αναφέρεται ότι αυτό που έχει προκαλέσει εντύπωση στο Δικαστήριο είναι η ύπαρξη αρκετών σημείων και θέσεων από μέρους του τα οποία ουδέποτε υπέβαλε προς την πλευρά της κατηγορούσας αρχής και πιο συγκεκριμένα στην ΜΚ2 προς σχολιασμό. Οι θέσεις αυτές που ακούστηκαν για πρώτη φορά στην μαρτυρία του κατηγορούμενου είναι οι εξής: 1. Ότι πληροφόρησε τον Παπακυριακού, σύζυγο της παραπονούμενης, για το ότι κανονίστηκε με χρήματα και του είπε να σκίσει το μέρος της επιταγής που είναι η υπογραφή, όταν ερωτήθηκε τι να κάνει με επιταγή. 2. Για την συνομιλία με τον Παπακυριακού όταν επέστρεψε τον Σεπτέμβριο του 2012 στην Κύπρο. 3. Για πολύ στενές επαφές με τον Παπακυριακού και την σύζυγο του, παραπονούμενη, με συχνές επισκέψεις στο σπίτι τους. 4. Για το ότι εν σχέση με το ταξίδι του κατηγορούμενου με τον σύζυγο της παραπονούμενης στην Αθήνα, η γνώση της τελευταίας προκύπτει και από το ότι έδωσε μαζί με την κόρη της μεγάλη λίστα με πράγματα και αρώματα για να τους φέρει ο Παπακυριακού. 5. Δεν ήταν μόνος του όταν έδωσε την επίδικη επιταγή στον σύζυγο της παραπονούμενης. Έγινε σημειώνω μια γενική υποβολή στην ΜΚ2 για «παρουσία και άλλων μαρτύρων» αλλά τίποτε συγκεκριμένο, ενώ όπως τελικά διαμορφώθηκε η θέση ήταν ότι μαζί του ήταν ένα ακόμη πρόσωπο μόνον και όχι «άλλοι μάρτυρες». 6. Μετά την οικονομική κρίση στην Κύπρο ξεκίνησαν τα μεγάλα προβλήματα όταν ζήτησε τα λεφτά που είχε δανείσει. Απειλήθηκε, κτυπήθηκε έξω από το πρακτορείο ενώπιον της παραπονούμενης και στο τέλος της ημέρας το κίνητρο για την έγερση της παρούσας ποινικής υπόθεσης, αν και ο ίδιος δεν χρωστούσε οποιοδήποτε ποσό δυνάμει της επίδικης επιταγής, ήταν η δική του απαίτηση για τα λεφτά. Μάλιστα για το συμβάν με απειλές κλπ πιο πάνω υπάρχει και καταγγελία όπως ανέφερε στην αστυνομία. 7. Ότι έβλεπε τον σύζυγο της παραπονούμενης και τον ρωτούσε ποια λεφτά του είχε δώσει και του τα ζητά, και ο τελευταίος απαντούσε ειρωνικά «την τσεντούα σου», εννοώντας προφανώς ότι θα χρειαστεί τσάντα για την φυλακή που θα τον στείλει στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. 8. Ότι υπήρχε αντίγραφο της επίδικης επιταγής στο πρακτορείο και όταν πήρε την κλήση για την υπόθεση μετέβη εκεί και ο Παπακυριακού στην παρουσία τρίτου προσώπου του ανέφερε ότι είναι αστείο και ότι δεν του χρωστά τίποτε. 9. Ότι στην κατοικία που διαμένει μετά που επέστρεψε στην Κύπρο η παραπονούμενη με τον σύζυγο της τον επισκέφθηκαν. Το ερώτημα που τίθεται τώρα βεβαίως, είναι για το ποια είναι η σημασία της παράλειψης της Υπεράσπισης να θέσει στην άλλη πλευρά τα πιο πάνω. Ευθέως λοιπόν αναφέρω ότι αυτό έχει στην προκειμένη περίπτωση ως αποτέλεσμα την απόρριψη της μαρτυρίας του κατηγορούμενου στο σύνολο της. Η Υπεράσπιση είχε υποχρέωση να θέσει εξ' αρχής τις πιο πάνω θέσεις της στην άλλη πλευρά και στην ΜΚ2 προκειμένου να της δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί και το Δικαστήριο έχοντας υπόψη και τη δική της θέση, να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και να καταλήξει σε συμπεράσματα. Η παράλειψη της δε να το πράξει με δεδομένη την έκταση της αλλά και ότι μιλούμε για κάποιες εκ των ουσιαστικότερων θέσεων της Υπεράσπισης (όπως η παρουσία τρίτου προσώπου όταν εδόθη η επιταγή αλλά και όταν ο Παπακυριακού παραδέκτηκε ότι δεν τους χρωστά τίποτε, το κίνητρο της παραπονούμενης για την έγερση της παρούσας υπόθεσης που ήταν ουσιαστικά η εκδίκηση για την απαίτηση από μέρους του των χρημάτων που δάνεισε, κλπ), έχουν θεωρώ εκθεμελιώσει την βάση επί της οποίας στηρίχθηκε η εκδοχή του κατηγορούμενου. Εφόσον έτσι είχαν τα πράγματα ως δηλαδή ο κατηγορούμενος ανέφερε θα ανέμενα καθαρές θέσεις εξ' αρχής από μέρους του και η επιλογή του να παρουσιάσει εντελώς καινούριες θέσεις κατά την δική του μαρτυρία, χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση για τούτο από μέρους της Υπεράσπισης, θεωρώ ότι έχει πλήξει ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία του και την γενικότερη εκδοχή της Υπεράσπισης (Tekinder Pal v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, Σιακαλλής v. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 146, R V. Bircham

(1972)Crim LR 430, Ευσταθίου v. Alpha Bank Ltd, Π.Ε.241/08 ημερ.19/07/12, Σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» των κ.κ.Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, σελ.720-723). Όλα τα πιο πάνω σε συνάρτηση με την αρνητική εντύπωση που άφησε στο Δικαστήριο με την μαρτυρία του, ως προέκυψε από την επέκταση του στα πλαίσια των απαντήσεων του κατά την αντεξέταση του σε άσχετα θέματα, την άσκοπή επανάληψη των θέσεων του, και γενικότερα της συμπεριφοράς του στο εδώλιο και των υπερβολών από μέρους του που δεν με έπεισαν, καταλήγω ότι η μαρτυρία του στο σύνολο της θα πρέπει να απορριφθεί ως αναξιόπιστη. Μ.Υ.1 Θεοδούλου Θεοδόσης & Μ.Υ.2 Αντώνης Πολυκάρπου Η μαρτυρία τους δεν είναι αποδεκτή με το ίδιο σκεπτικό που απορρίφθηκε η μαρτυρία του κατηγορούμενου. Σημειώνω ότι τα ονόματα τους ή το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους δεν ακούστηκαν ποτέ προηγουμένως στην υπόθεση ούτε ετέθη οτιδήποτε σχετικό στην ΜΚ.2 Επίσης ο κατηγορούμενος κατά την μαρτυρία του έκανε μόνον αναφορά σε κάποιο τρίτο πρόσωπο που ήταν μαζί του όταν δόθηκε η επίδικη επιταγή στον σύζυγο της παραπονούμενης χωρίς ποτέ ν' αναφερθεί στο όνομα του Μ.Υ.2 ή να κάνει αναφορά σε οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Ανεξάρτητα όμως των ανωτέρω αναφέρω ότι ακόμα και αποδεκτή να γινόταν η μαρτυρία τους, ενόψει του περιεχόμενου της μαρτυρίας τους και της απόρριψης της μαρτυρίας του κατηγορούμενου αυτή η μαρτυρία δεν θα είχε κάποια ουσιαστική σημασία για την υπόθεση, αφού το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να καταλήξει με βάση αυτήν μόνον σε κάποιο ασφαλές συμπέρασμα. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση πιο πάνω καταλήγω ότι τα μόνα ευρήματα στα οποία θα μπορούσα να προβώ προκύπτουν από την μαρτυρία του ΜΚ1 και είναι τα εξής: Η επίδικη επιταγή παρουσιάστηκε στα ταμεία του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού προς εξαργύρωση την 31/3/11 αλλά δεν πληρώθηκε γιατί δεν υπήρχαν λεφτά να πληρωθεί. Ο επίδικος λογαριασμός του κατηγορούμενου είχε όριο πίστωσης €8.500.-. Δεν έγινε κάποιο παράπονο κοντά τους για το ότι η επίδικη επιταγή ήταν παράνομη ή οτιδήποτε άλλο. Ο επίδικος λογαριασμός είχε κίνηση, με καταθέσεις να γίνονται σπάνια. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Ως έχει προαναφερθεί ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μία κατηγορία για την έκδοση επιταγής άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση του άρθρου 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Το άρθρο 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προνοεί τα ακόλουθα: « Πρόσωπο που εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία, κατά την οποία αυτή έχει καταστεί πληρωτέα, παρουσιάζεται στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε, δεν εξοφλείται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής, και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές. ». Από το λεκτικό του άρθρου 305Α

(1)πιο πάνω συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έκδοση επιταγής

(2)Η παρουσίαση της επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε

(3)Η παρουσίαση της να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα

(4)Η μη εξόφληση της επιταγής η οποία να οφείλεται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασης της

(5)Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. Εξετάζοντας τώρα αν η κατηγορούσα αρχή έχει πετύχει να αποδείξει το αδίκημα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, το Δικαστήριο με βάση όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω και τα ευρήματα του, κρίνει ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία. Ουδεμία μαρτυρία έχει στην ουσία το Δικαστήριο ενώπιον του σε ότι αφορά το θέμα της έκδοσης της επιταγής ή της μη πληρωμής της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αναφορικά με το θέμα των εξόδων έχω αποφασίσει να μην επιδικάσω έξοδα υπέρ του κατηγορούμενου, με δεδομένο ότι και η μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά του κρίθηκε αναξιόπιστη. Η κάθε πλευρά θα επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ................ Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Private Criminal/Final Judgment Αναφορά: Τελική Απόφαση/Έκδοση επιταγής χωρίς αντίκρισμα/Άρθρο 305Α

(1)Κεφ.154 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο