Αναφορικά με την αίτηση του Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων ν. Αναφορικά με την ΚΥΠΡΟΣ ΤΟΥΜΠΑΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Φορολ. Υπόθεση

(1)του περί Εισπράξεως Φόρων Νόμου του 1962 (Ν31/1962), ως έχει τροποποιηθεί (στο εξής θα καλείται ως ο «Νόμος»), πιστοποιητικό δεόντως υπογεγραμμένο από τον Διευθυντή με το οποίο βεβαιώνεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία οφείλει φόρο Λογιζόμενης Διανομής Μερισμάτων εκ ποσού €49.948,71σ σε σχέση με τα φορολογικά έτη 2006, 2007 και 2008 και αιτήθηκε την έκδοση κλήσης προς την Καθ' ης η Αίτηση σύμφωνα με το πιο πάνω αναφερόμενο άρθρο του Νόμου. Ως αποτέλεσμα εκδόθηκε η με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση, με την οποία καλείται η Καθ' ης η Αίτηση όπως παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να διεξαχθεί έρευνα σε σχέση με την κατάσταση και τα μέσα διαβιώσεως της και να διαταχθεί όπως καταβάλει το οφειλόμενο ποσό είτε άμεσα είτε δια δόσεων ως το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει. Στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και αφού εμφανίστηκε για την καθ'ής η αίτηση εταιρεία συνήγορος, καταχωρήθηκε γραπτή ένσταση ημερ.26/9/2013. Προτού το Δικαστήριο προβεί σε δημόσια εξέταση ως η σχετική νομοθεσία αλλά και νομολογία καθορίζει αναφορικά με τον χειρισμό των αιτήσεως αυτής της φύσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ'ής η αίτηση εταιρείας, ζήτησε όπως το Δικαστήριο αποφανθεί προδικαστικά σε δυο ζητήματα. Κατά πρώτο λόγο για το ζήτημα της ειδοποίησης για την επιβολή της φορολογίας αυτής. Σύμφωνα με τον κο.Ιωάννου, η αναφερόμενη φορολογία ουδέποτε επιβλήθηκε στην καθ' ής η αίτηση εταιρεία, με εκτελεστή διοικητική πράξη, γεγονός που επέφερε σοβαρό πλήγμα στα δικαιώματα της καθ' ής η αίτηση, η οποία απώλεσε το δικαίωμα της, που κατοχυρώνεται απευθείας από το Σύνταγμα, να προσφύγει δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος με σχετική προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο που είναι και το καθ' ύλην αρμόδιο Δικαστήριο να εξετάσει ζητήματα νομιμότητας επιβολής φορολογίας. Κατά δεύτερο λόγο ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ής η αίτηση ισχυρίζεται ότι η αίτηση ως καταχωρήθηκε είναι παράτυπη, καθότι καλεί ένα νομικό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον Δικαστηρίου και να εξεταστεί αναφορικά με την οικονομική του δυνατότητα να αποπληρώσει τα ισχυριζόμενα ποσά, ενώ θα έπρεπε να καλείται ο διευθυντής του νομικού αυτού προσώπου να καταθέσει τα στοιχεία που αφορούν την οικονομική δυνατότητα της εταιρείας για αποπληρωμή. Τα όσα λεπτομερώς ανέφερε για τις δύο ενστάσεις που εγείρονται ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ής η αίτηση, βρίσκονται καταγεγραμμένα στον φάκελο της υπόθεσης και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν αυτολεξεί, έχουν δε μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο στο στάδιο έκδοσης της παρούσας απόφασης. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών, στα πλαίσια της δικής της αγόρευσης στήριξε την ένσταση της καταθέτοντας γραπτή αγόρευση η οποία συνοψίζεται στην πλούσια νομολογία επί του θέματος της εξουσίας του Δικαστηρίου στις αιτήσεις αυτής της φύσης και ισχυρίστηκε ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να αποφανθεί επί οιουδήποτε άλλου ζητήματος πέρα της εξέτασης της οικονομικής δυνατότητας της καθ' ής η αίτηση να αποπληρώσει τον επιβληθέν φόρο. Νομική Πτυχή Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η επίδικη αίτηση βασίζεται στο άρθρο 9

(1)του Νόμου το οποίο έχει ως εξής: «Εάv πρόσωπov oφείλov oιovδήπoτε φόρov παραλείψη vα καταβάλη άπαvτα τα υπ' αυτoύ oφειλόμεvα πoσά όταv τoύτo απαιτηθή υπό τoυ φoρoεισπράκτoρoς, τo Δικαστήριov δύvαται, τη αιτήσει τoυ φoρoεισπράκτoρoς και τη πρoσαγωγή πιστoπoιητικoύ υπoγεγραμμέvoυ υπό τoυ Πρώτoυ Λειτoυργoύ Πρoσόδωv, βεβαιoύvτoς ότι πoσόv τι oφείλεται και παραμέvει απλήρωτov, vα καλέση τo εv υπερημερία πρόσωπov εvώπιov τoυ και vα πρoβή εις τηv διεvέργειαv ερεύvης περί της καταστάσεως και τωv μέσωv διαβιώσεως τoυ εv υπερημερία πρoσώπoυ, και vα διατάξη τo τoιoύτo πρόσωπov όπως καταβάλη τo oφειλόμεvov πoσόv oμoύ μετά τωv συvεπεία της υπερημερίας γεvoμέvωv εξόδωv και τωv άλλωv όλωv εξόδωv ωv τηv καταβoλήv ήθελε κρίvει εύλoγov, είτε παραχρήμα είτε διά δόσεωv ως τo Δικαστήριov ήθελε καθoρίσει» Στην υπόθεση Ιωάννη Καλαβά v. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1997)1Β Α.Α.Δ 840, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το πιο πάνω αναφερόμενο εδάφιο: «Ο φόρος εισοδήματος κατέστη οφειλόμενος από τον εφεσείοντα και παρέμεινε απλήρωτος και με την κατάθεση του σχετικού Πιστοποιητικού που βεβαιώνει τα ως άνω, το έργο του Δικαστηρίου περιορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 9 του Ν. 31/62, στη διενέργεια έρευνας περί την οικονομική κατάσταση του εφεσείοντα, για να αποφασιστεί ο χρόνος και ο τρόπος πληρωμής του οφειλόμενου φόρου. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει το δίκαιο της επιβληθείσας φορολογίας ή την ακρίβεια του οφειλόμενου ποσού και οφείλει να εκδόσει το αιτούμενο διάταγμα εκτός εάν ο φορολογούμενος αποδείξει ότι επλήρωσε προηγουμένως το οφειλόμενο ποσό ή ότι δεν είναι το πρόσωπο που αναφέρεται στο Πιστοποιητικό (βl.άρθρο 9

(6)του Νόμου),» Περαιτέρω, στην υπόθεση Πατσαλοσαββής v. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων

(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 45 τονίστηκε ότι το άρθρο 9

(1)του Νόμου αποτελεί αυτοτελή πρόνοια. Στον Νόμο βεβαίως δεν περιλαμβάνεται οποιαδήποτε πρόνοια σε σχέση με την διαδικασία που ακολουθείται κατά την εξέταση αυτών των αιτήσεων από το Δικαστήριο. Εύλογα ωστόσο ως προκύπτει από την συνδυασμένη εφαρμογή του άρθρου 9 και της σχετικής νομοθεσίας ότι η διαδικασία του άρθρου 9 προσομοιάζει με την διαδικασία οικονομικής εξέτασης εξ αποφάσεως οφειλέτη η οποία προβλέπεται στο Μέρος VIII του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6. Σχετικό εδώ είναι και το απόσπασμα από την υπόθεση Καλαβά (ανωτέρω όπου συνεχίζει ως εξής: «Η οφειλή του φόρου τεκμαίρεται με την κατάθεση του Πιστοποιητικού και το μόνο που απομένει να γίνει από το Δικαστήριο, είναι η διεξαγωγή της έρευνας και η έκδοση διατάγματος για καταβολή του οφειλόμενου φόρου, είτε παρά χρήμα είτε δια δόσεων» Επίδικο Θέμα Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, το επίδικο θέμα επί του οποίου καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει είναι κατά πόσο πρώτο η αίτηση είναι νομότυπη και κατά δεύτερο κατά πόσο ο ισχυρισμός περί μη επιβολής της φορολογίας και η ισχυριζόμενη απώλεια του δικαιώματος προσφυγής δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος επηρεάζει την πορεία της αίτησης. Όσον αφορά το πρώτο ζήτημα κρίνω και καταλήγω ότι η αίτηση είναι έγκυρη. Είναι πρόδηλο ότι η αίτηση καλεί την καθ' ής η αίτηση να εμφανιστεί, πρόδηλο επίσης ότι η καθ' ής η αίτηση είναι νομικό πρόσωπο. Μέσα από τις πρόνοιες της σχετική νομοθεσίας του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, ορίζεται ρητά ποια πρόσωπα εκπροσωπούν την εταιρεία ενώπιον Δικαστικών διαδικασιών ως εκ τούτου ουδέν δικαίωμα της εταιρείας πλήττεται εφόσον το Δικαστήριο καλείται αφού διαπιστώσει ότι ενώπιον του βρίσκεται το αρμόδιο πρόσωπο να προχωρήσει να διεξάγει έρευνα αναφορικά με τις δυνατότητες του νομικού προσώπου να καταβάλει την επίδικη φορολογία. Νοείται ότι σε αυτήν την περίπτωση ο διευθυντής που θα εμφανιστεί για την εταιρεία δεν θα εξεταστεί αναφορικά με την προσωπική του δυνατότητα αλλά πάντοτε σε συνάρτηση με την οικονομική κατάσταση, εισοδήματα και περιουσία του νομικού προσώπου. Ως εκ τούτου κρίνω ότι η παράλειψη αναφοράς επί της αιτήσεως του φυσικού προσώπου που εκπροσωπεί την εταιρεία δεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την πορεία και εξέλιξη της παρούσας αίτησης. Συνεπακόλουθα η πρώτη προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Όσον αφορά το δεύτερο ζήτημα που εγείρεται πρέπει να σημειώσω τα ακόλουθα: Με βάση τα όσα ανωτέρω ανέφερα σε σχέση με το είδος της αίτησης και της εξουσίας που το παρόν Δικαστήριο κατέχει αναφορικά με τον χειρισμό της, προκύπτει αβίαστα ότι πέρα από την κατάθεση του πιστοποιητικού που κατατέθηκε στον Πρωτοκολλητή πριν την έκδοση της παρούσας αίτησης - κλήσης και την μετέπειτα διεξαγωγή έρευνας με μια διαδικασία ανακριτικού χαρακτήρα ουδεμία άλλη δυνατότητα και εξουσία υφίσταται. Βεβαίως σέβομαι τους ισχυρισμούς της καθ' ής η αίτηση εταιρείας περί μη επιβολής της φορολογίας με έγκυρη εκτελεστή διοικητική πράξη όμως το ζήτημα αυτό άπτεται ζητημάτων διοικητικού δικαίου που αφορούν αποκλειστικά και μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο ως το αρμόδιο Διοικητικό Δικαστήριο και όχι το παρόν. Το κατά πόσο η επιβληθείσα φορολογία νομότυπα επιβλήθηκε και κατά πόσο η καθ'ής απώλεσε το δικαίωμα της να προσφύγει δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος είναι ζητήματα που άπτονται «το δίκαιον της φορολογίας ή την ακρίβεια του οφειλόμενου ποσού», εντάσσοντας τα στις ρητές εξαιρέσεις της σχετικής διάταξης του νόμου ως εκ τούτου δεν μπορούν να τύχουν εξέτασης σε μια τέτοια διαδικασία. Το ζήτημα που τίθεται θα μπορούσε να τύχει αντικείμενο εξέτασης ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου στα πλαίσια άλλων αιτήσεων στις οποίες η καθ' ής η αίτηση εταιρεία θα μπορούσε να προσφύγει από το 2013 που καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση και έλαβε γνώση της επιβληθείσας φορολογίας. Ως εκ τούτου κρίνω ότι δεν δύναμαι να ξεφύγω των στενών πλαισίων που τόσο η νομοθεσία όσο και η νομολογία τάσσει και θέτει εξετάζοντας ζητήματα που δεν άπτονται της δικαιοδοσίας που και δεν περιλαμβάνονται δυνάμει των σαφών εξαιρέσεων στα στενά όρια της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου και τη δεύτερη προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, απορρίπτω αμφότερες τις ενστάσεις της καθ' ής η αίτησης εταιρείας και καλώ αυτήν όπως εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου δια του αρμόδιου εκπροσώπου της για την διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με τον τρόπο καταβολής της επιβληθείσας φορολογίας αφού βέβαια παρουσιαστεί το σχετικό Πιστοποιητικό που προνοεί η φορολογία. (Υπ.) ............. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο