VALERY BARINOV κ.α. ν. SOPRIMA TRADING LTD, Αρ. Αγωγής: 3897/10, 16/7/2015

VALERY BARINOV κ.α. ν. SOPRIMA TRADING LTD, Αρ. Αγωγής: 3897/10, 16/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B92 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3897/10 Μεταξύ:

1. VALERY BARINOV, εκ Ουκρανίας
2. NATALLYA BARINOVA, εκ Ουκρανίας Εναγόντων -και- SOPRIMA TRADING LTD Εναγομένων ------------------------------- 16 Ioυλίου, 2015 Για Ενάγοντες: κ. Λ. Λυσάνδρου Για Εναγόμενους: κ. Φ. Τσαγγαρίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Είναι παραδεκτό πως οι ενάγοντες αγόρασαν από την εναγόμενη μια κατοικία στο χωριό Άγιος Τύχωνας στη Λεμεσό, υπό τα στοιχεία που αναγράφονται στις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαιτήσεως, ("η επίδικη κατοικία"), δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 6.5.1999 (Τεκμήριο 16). Το τίμημα πώλησης συμφωνήθηκε στο ποσό των Λ.Κ.165.000,00 (€281.919,23) το μεγαλύτερο μέρος του οποίου έχει πληρωθεί, γεγονός που δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Παρέμενε μόνο η πληρωμή του ποσού των €5.000,00, το οποίο θα καταβαλλόταν κατά τη μεταβίβαση, όπως προέβλεπε το αγοραπωλητήριο. Οι διαφορές των διαδίκων εστιάζονται, κυρίως, στην υποχρέωση της εναγόμενης για εξασφάλιση ξεχωριστού τίτλου της επίδικης κατοικίας καθώς και στον χρόνο μεταβίβασης, σε συνάρτηση με τις πρόνοιες του συμβολαίου. Είναι η θέση των εναγόντων ότι, με βάση τη συμφωνία, οι ενάγοντες ανέλαβαν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας για την επίδικη κατοικία μέχρι τις 6.5.
3. Είναι παραδεκτό ότι ο ξεχωριστός τίτλος εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του έτους
4. Επειδή μέχρι τον Μάϊο του έτους 2010, η εναγόμενη δεν είχε κατορθώσει να εξασφαλίσει ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας, οι ενάγοντες, στις 3.8.2010, καταχώρισαν την πιο πάνω αγωγή, διεκδικώντας αποζημιώσεις για τις απώλειες και τις ζημιές που, κατ' ισχυρισμόν, έχουν υποστεί καθώς και διατάγματα με τα οποία να διατάσσονται οι εναγόμενοι να μεταβιβάσουν και εγγράψουν την κατοικία επ' ονόματι τους. Σημειώνεται πως κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, τον Σεπτέμβριο του 2014, δηλώθηκε από κοινού ότι εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος της επίδικης κατοικίας και έγινε μεταβίβαση επ' ονόματι των εναγόντων στις 16.9.
5. Ως εκ του γεγονότος αυτού, το μέρος της αξίωσης σε σχέση με τα ζητούμενα διατάγματα μεταβίβασης και εγγραφής της επίδικης κατοικίας επ' ονόματι των εναγόντων (παράγραφοι 13 (Α), (Β) και (Γ) ) έχουν καταστεί χωρίς αντικείμενο. Η αξίωση των εναγόντων περιορίστηκε, κατά συνέπεια, στις ζημιές και απώλειες που, κατ' ισχυρισμόν, υπέστησαν, λόγω της παράβασης της συμφωνίας από την εναγομένη, με την παράλειψη της να εξασφαλίσει ξεχωριστό τίτλο της επίδικης κατοικίας κατά η προ της 6.5.
6. Με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγόντων, τον Οκτώβριο του 2009, είχαν εξεύρει αγοραστές της κατοικίας και κάλεσαν τους εναγόμενους με επιστολές τους όπως συγκατατεθούν στη μεταβίβαση των δικαιωμάτων των εναγόντων με βάση το Τεκμήριο 16, αλλά οι εναγόμενοι αρνήθηκαν και/ή παρέλειψαν να δώσουν τη συγκατάθεση τους. Ειδικότερα, υποστηρίζουν ότι είχαν εξεύρει προτιθέμενο αγοραστή με τον οποίο συμφώνησαν να του πωλούσαν την κατοικία έναντι του ποσού του €1.015.000,
7. Λόγω της αδικαιολόγητης άρνησης των εναγομένων να δώσουν τη συγκατάθεση τους, και της αντισυμβατικής συμπεριφοράς τους, υπέστησαν ζημιά ύψους €733.080,76, που αποτελεί το κέρδος που απώλεσαν μετά από την αφαίρεση του ποσού της αγοράς της κατοικίας, αφού απώλεσαν τον ενδιαφερόμενο αγοραστή. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι εναγόμενοι, κατά παράβαση της συμφωνίας τους, απέκοψαν τη θέα της επίδικης κατοικίας, με την ανέγερση πενταόροφης οικοδομής μπροστά από την κατοικία, γεγονός που τους προκάλεσε ζημιά ύψους €220.000,
8. Η καθυστέρηση της έκδοσης ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας, τούς προκάλεσε περαιτέρω ζημιά ύψους €176.000,00, ανεξάρτητα και πέρα από τις απώλειες τους, λόγω της υπαναχώρησης του προτιθέμενου αγοραστή της κατοικίας. Με την αγωγή διεκδικούν ποσό €733.080,76 για τις απώλειες τους, όπως πιο πάνω αναφέρθηκε, καθώς και επιπλέον ποσό €396.000,00 για τις απώλειες από την μη εξασφάλιση εγκαίρως ξεχωριστού τίτλου (€176.000,00) και της αποκοπής της απρόσκοπτης θέας της κατοικίας (€220.000,00). Με την Έκθεση Υπεράσπισης τους, οι εναγόμενοι αρνούνται τις αξιώσεις των εναγόντων. Σε σχέση με την αδράνεια που τoυς αποδίδεται από τους ενάγοντες για την προώθηση των διαδικασιών για έκδοση ξεχωριστού τίτλου, υποστηρίζουν ότι υπόβαλαν εγκαίρως όλες τις απαραίτητες αιτήσεις και προέβηκαν σε όλα τα αναγκαία διαβήματα για το διαχωρισμό του ακινήτου και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων. Η καθυστέρηση στην έκδοση του τίτλου, ισχυρίζονται, δεν οφείλεται στους εναγόμενους αφού οι αιτήσεις για το διαχωρισμό υποβλήθηκαν έγκαιρα ενώπιον των αρμοδίων τμημάτων. Αρνούμενοι τους ισχυρισμούς των εναγόντων ότι δεν συγκατατέθηκαν στη μεταβίβαση των δικαιωμάτων τους σε ενδιαφερόμενο αγοραστή, υποστηρίζουν ότι επέδειξαν προθυμία και συνεργάστηκαν με τους δικηγόρους των εναγόντων για ετοιμασία των απαραίτητων εγγράφων, πλην όμως οι ενάγοντες υπαναχώρησαν από την αρχική τους επιθυμία. Σε σχέση με τη διεκδικούμενη ζημιά, υποστηρίζουν πως τους ζητήθηκε να ετοιμάσουν έγγραφα με βάση τα οποία ο ενδιαφερόμενος αγοραστής θα αγόραζε την κατοικία έναντι του ποσού των €814.000,
9. Σε κάθε όμως περίπτωση, οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να διεκδικήσουν αποζημιώσεις γιατί το μόνο δικαίωμα που τους παρεχόταν, με βάση το αγοραπωλητήριο έγγραφο, στην περίπτωση που δεν εκδιδόταν τίτλος μέχρι τις 6.5.2010, ήταν ο τερματισμός της συμφωνίας και η είσπραξη του ποσού της εγγυητικής που είχε δοθεί από τους εναγόμενους για το σκοπό αυτό. Όσον αφορά τη διεκδικούμενη απώλεια, λόγω αποκοπής της θέας, υποστηρίζουν πως δεν δόθηκε οποιαδήποτε διαβεβαίωση για απρόσκοπτη θέα. Σε κάθε όμως περίπτωση, το διεκδικούμενο ποσό είναι υπέρογκο και δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. Για την απόδειξη των αξιώσεων τους, οι ενάγοντες κάλεσαν τέσσερις μάρτυρες. Τον Ενάγοντα 1 (Μ.Ε.1), τον δικηγόρο Στ. Θωμά, (Μ.Ε.2), τον εκτιμητή Α. Μακρή (Μ.Ε.3) και την Λουκία Χάματσου (Μ.Ε.4), πρώην υπάλληλο εταιρείας παροχής υπηρεσιών. Η μαρτυρία των εναγόντων θα μπορούσε να συνοψισθεί ως ακολούθως: Ο ενάγων 1 στην γραπτή κατάθεση του (Έγγραφο Β), αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό της συνομολόγησης της συμφωνίας για αγορά της επίδικης κατοικίας, υποστήριξε ότι οι εναγόμενοι του είχαν υποσχεθεί προφορικά πως θα εκδίδονταν ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας μέσα σε περίοδο τριών με τεσσάρων χρόνων από την υπογραφή της συμφωνίας. Στη γραπτή όμως συμφωνία (Τεκμήριο 16) αναγράφηκε ως ημερομηνία η 6.5.2010 και όταν ζήτησε το λόγο τον διαβεβαίωσαν ότι οι τίτλοι θα εκδίδονταν ενωρίτερα. Συνεχίζοντας, υποστήριξε πως για λόγους υγείας αποφάσισε να φύγει από την Κύπρο και για το λόγο αυτό αναζητούσε αγοραστή. Είχε δυο προτάσεις μεταξύ Αυγούστου και Σεπτεμβρίου 2009 και θεώρησε ως πιο συμφέρουσα την πρόταση που του υποβλήθηκε από την εταιρεία Chaniria Investments Ltd, (στη συνέχεια "Chaniria"), η οποία του πρότεινε το ποσό του €1.015.000,
10. Επειδή δεν είχαν εκδοθεί μέχρι τότε οι τίτλοι ιδιοκτησίας, ανέλαβαν οι δικηγόροι του, σε συνεννόηση με τους δικηγόρους των εναγομένων, να ετοιμάσουν τα αναγκαία έγγραφα ώστε να προχωρήσουν με ακύρωση της συμφωνίας ημερομηνίας 6.5.1999 και την υπογραφή νέας συμφωνίας με την εταιρεία Chaniria. Παρότι οι απαιτήσεις των εναγομένων ήταν παράλογες, εντούτοις ζήτησε να προχωρήσει η διαδικασία το συντομότερο. Μετά από αρκετές πιέσεις οι εναγόμενοι ετοίμασαν τις συμφωνίες και τον κάλεσαν να τις υπογράψει αλλά ο ίδιος αρνήθηκε γιατί του ζήτησαν να υπογράψει μόνο την ακυρωτική συμφωνία χωρίς παράλληλα να υπογραφεί και η συμφωνία με την εταιρεία Chaniria. H εταιρεία Chaniria, μέσω του εκπροσώπου της κ. Sergey Ivanov, έδειξε να δυσαρεστείται από την καθυστέρηση, αλλά μετά από πιέσεις που άσκησε ο ίδιος ανανέωσε το ενδιαφέρον του, υπό τον όρο όμως ότι θα εκδίδοντο τίτλοι ιδιοκτησίας και η μεταβίβαση θα γινόταν απ' ευθείας από τον ίδιο και τη σύζυγο του επ' ονόματι της Chaniria. Μετά την πάροδο της προθεσμίας που έτασσε η συμφωνία για την έκδοση των χωριστών τίτλων, ήτοι τις 6.5.2010, κάλεσαν τους εναγόμενους να προχωρήσουν με τη μεταβίβαση αλλά οι εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν. Υποστήριξε, τέλος, πως παρά τις προφορικές διαβεβαιώσεις των εναγομένων ότι η κατοικία που θα αγόραζε θα είχε απρόσκοπτη θέα, εντούτοις, προέβηκαν σε ανέγερση πενταόροφης οικοδομής μπροστά από την κατοικία, αποκόπτοντας μεγάλο μέρος της θέας τους. Ο Μ.Ε.2 κατέθεσε ότι οι ενάγοντες επικοινώνησαν μαζί του περί τα τέλη Αυγούστου 2009 και του ζήτησαν να αναλάβει ως δικηγόρος για την πώληση της κατοικίας τους που βρισκόταν στον Άγιο Τύχωνα της Λεμεσού. Ενδιαφερόμενοι αγοραστές ήταν η εταιρεία Chaniria την οποία εκπροσωπούσε ο Sergey Ivanov και το ποσό που συμφωνήθηκε, όπως του αναφέρθηκε, ήταν €1.015.000,00 πoυ συμπεριλάμβανε τόσο την τιμή για την αγορά της κατοικίας, όσο και τον εξοπλισμό, δηλαδή τα έπιπλα και τα όργανα του γυμναστηρίου και της πισίνας. Επικοινώνησε ο ίδιος προσωπικά με την εναγόμενη εταιρεία και σε ερώτηση του, κατά πόσο επίκειται η έκδοση χωριστών τίτλων, του αναφέρθηκε ότι βρισκόταν στο τελικό στάδιο και ήταν ζήτημα μερικών εβδομάδων για έκδοση των τίτλων. Σε νέα επικοινωνία που είχε με τους εναγόμενους, τού ανέφεραν πως δεν γνώριζαν πότε τελικά θα εκδίδονταν οι τίτλοι. Διευθέτησαν συνάντηση στην οποία παρευρέθηκε ο ίδιος μαζί με τον ενάγοντα 1 ενώ για τους εναγόμενους παρευρέθηκαν ο κ. Βακανάς και τα παιδιά του Μαρία (Μ.Υ.1) και Γιάννης. Αρχικά οι εναγόμενοι εξέφρασαν κάποιες επιφυλάξεις για υπογραφή ακυρωτικής συμφωνίας και ταυτόχρονα νέα συμφωνία με την εταιρεία Chaniria, υποβάλλοντας αξίωση για καταβολή από τους ενάγοντες του ποσού των €50.000,00 στην περίπτωση που κατέληγαν σε συμφωνία. Λίγες μέρες αργότερα συναντήθηκαν και πάλι στην παρουσία αυτή τη φορά και του κ. Sergey Ivanov. Συμφωνήθηκε όπως ετοιμαστεί και υπογραφεί συμφωνία ακύρωσης της επίδικης συμφωνίας και ταυτόχρονα να υπογραφεί νέα συμφωνία με την εταιρεία Chaniria, η οποία θα κατατίθετο στο Κτηματολόγιο. Ο ενάγων, σημειώνει, μη έχοντας άλλη επιλογή αποδέχθηκε την πρόταση των εναγομένων να τους πληρώσει το ποσό των €50.000,
11. Στη συνέχεια, αναφέρει, επικοινώνησε μαζί του η δικηγόρος κα Λοφίτου εκ μέρους των εναγομένων με την οποία αντάλλαξαν κάποιες επιστολές, στις οποίες οι εναγόμενοι ζήτησαν νέους όρους και έθεσαν νέες προϋποθέσεις για να υπογράψουν τις συμφωνίες. Του απέστειλαν, τελικά, δείγματα των συμφωνιών στις 21.12.2009, όταν πλέον τον ενημέρωσε ο κ. Ivanov ότι δεν ενδιαφερόταν, κρίνοντας πως η συμπεριφορά των εναγομένων συνιστούσε κοροϊδία. Ενημέρωσε, με εντολή των εναγόντων, τους εναγόμενους ότι θα ανέμεναν την έκδοση των τελικών τίτλων αφού είχαν απωλέσει τον αγοραστή. Πληροφορήθηκε από τους ενάγοντες ότι μετά που επικοινώνησαν ξανά με τον κ. Ivanov συμφώνησαν όπως αγοραστεί η κατοικία από την εταιρεία Chaniria με την έκδοση ξεχωριστών τίτλων. Κάλεσε τους εναγόμενους εκ μέρους των εναγόντων όπως προχωρήσουν με την έκδοση ξεχωριστών τίτλων χωρίς να έχει την ανταπόκριση τους και στις 30.6.2010 τους κάλεσε με επιστολή να παρευρεθούν στο Κτηματολόγιο σε συγκεκριμένη ημερομηνία για μεταβίβαση του ακινήτου, αλλά οι εναγόμενοι δεν παρουσιάστηκαν. Ο προτιθέμενος αγοραστής, καταλήγει, ανέμενε μέχρι τις 21.7.2010 για να αγοράσει την κατοικία χωρίς τελικά να καταστεί δυνατό, λόγω της παράλειψης των εναγομένων να εξασφαλίσουν ξεχωριστούς τίτλους. Ο Μ.Ε.3 αναγνώρισε την εκτίμηση για την αξία του ακινήτου (Τεκμήριο 17), την οποία, όπως ανέφερε, ετοίμασε τον Ιούνιο του 2010 αφού επιθεώρησε την κατοικία. Όπως εξήγησε, βάσισε την εκτίμηση του σε ένα κατά προσέγγιση εμβαδόν, επειδή τότε δεν είχε γίνει διαχωρισμός του τεμαχίου. Με την έκδοση των τίτλων προέκυψε διαφορά στο εμβαδόν της κατοικία και για το λόγο αυτό ετοίμασε διορθωμένη εκτίμηση την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 17(α). Όπως αναφέρει στη διορθωμένη εκτίμηση του, η αγοραία αξία του ακινήτου ήταν, κατά τον επίδικο χρόνο, €1.230.000,00 και αναλύεται ως ακολούθως: (α) Αξία γης €425.250,00 ήτοι 945 μ2 Χ 540 μ2 (β) Αξία κτιρίου €736.000,00 ήτοι 320 μ2 Χ €2.300 μ
12. Στη συνέχεια αναφέρει πως η αξία της επίδικης κατοικίας μειώθηκε κατά 20% λόγω αποκοπής της θέας, που ισοδυναμεί με το ποσό των €246.000 (€1.230.000 Χ 20%). Προκύπτει περαιτέρω μείωση, αναφέρεται, λόγω μη ύπαρξης τίτλου. Η ζημιά αυτή καθορίστηκε σε 20%, που αντιστοιχεί με το ποσό των €197.000,00 (€984.000 Χ 20%). Συνεχίζοντας κατέθεσε δέσμη φωτογραφιών (Τεκμήριο 17(β) ), στις οποίες απεικονίζεται η επίδικη κατοικία και η πενταόροφη οικοδομή που της απέκοψε τη θέα. Σε σχέση με την αξία της γης κατάθεσε συγκριτικές πωλήσεις (Τεκμήριο 17(γ)), με βάση τις οποίες, υπολόγισε την αξία ανά μ2 για το έτος 2010 στο ποσό των €
13. Κατέθεσε, περαιτέρω, συγκριτικά στοιχεία οικοπέδων με θέα και χωρίς θέα (Τεκμήριο 17(δ) ). Τέλος, κατέθεσε πίνακες (Τεκμήριο 17(ε) ) στους οποίους απεικονίζεται η σταδιακή μείωση των τιμών των ακινήτων στην επαρχία Λεμεσού κατά την χρονική περίοδο 2010 - 2013, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης αλλά και της οικονομικής κρίσης που βίωσε η Κύπρος, με το γνωστό κούρεμα των καταθέσεων. Από τις αναλύσεις των πωλήσεων, κατέληξε, προκύπτει μείωση των πωλήσεων από το 2010 μέχρι το 2013 της τάξης του 35%. Η Μ.Ε.4 υποστήριξε ότι η εταιρεία Chaniria είχε εγγραφεί από τον Οίκο Oxford Management Ltd, στον οποίο εργαζόταν, προκειμένου να είναι διαθέσιμη για πώληση σε ενδιαφερόμενους αγοραστές. Η υπό αναφοράν εταιρεία αγοράστηκε από τον πελάτη του γραφείου τους Sergey Ivanov τον οποίο γνώριζε από προηγουμένως. Πρόθεση του ήταν να αγοράσει και εγγράψει επ' ονόματι της εταιρείας την επίδικη κατοικία. Για το ζήτημα αυτό είχε επαφές με τον δικηγόρο κ. Στέλιο Θωμά, ο οποίος την ενημέρωσε ότι δεν είχε εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος, γι' αυτό και καταβάλλονταν προσπάθειες για εξεύρεση ρύθμισης ώστε να πωληθεί η κατοικία χωρίς να έχει εκδοθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας. Αφού οι πρώτες προσπάθειες ναυάγησαν, ο κ. Ivanov επανήλθε με πρόταση πλέον όπως αγοράσει τη συγκεκριμένη κατοικία υπό την προϋπόθεση ότι θα εκδίδετο τίτλος μέχρι τον Ιούνιο του
14. Παρά τις επαφές που είχε με τον δικηγόρο κ. Στ. Θωμά, δεν κατέστη δυνατό να εκδοθεί τίτλος ιδιοκτησίας και περί τα τέλη Ιουλίου 2010 ο πελάτης τους (κ. Ivanov), την πληροφόρησε ότι απέσυρε το ενδιαφέρον του για την αγορά της κατοικίας. Η μαρτυρία για την πλευρά των εναγομένων Η εναγόμενη κάλεσε μόνο μια μάρτυρα, την Μαρία Βακανά, αρχιτέκτονα, που τυγχάνει θυγατέρα του κ. Βακανά. Όπως αναφέρει στην γραπτή δήλωση της (Έγγραφο "E"), την οποία κατέθεσε ως μέρος της μαρτυρίας της, έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Επεξηγώντας τους λόγους καθυστέρησης στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων, αναφέρει πως η εναγόμενη προέβη σε όλες τις δέουσες διαδικασίες για εξασφάλιση των απαραίτητων αδειών, όπως την άδεια διαίρεσης του τεμαχίου, την πολεοδομική άδεια και την άδεια οικοδομής για την επίδικη κατοικία. Αφού εξασφάλισαν τις υπό αναφοράν άδειες, καθώς και πιστοποιητικά τελικής χωρομετρίας διαχωρισμού και τελικής έγκρισης της οικοδομής, υπόβαλαν τις αναγκαίες αιτήσεις για έκδοση των ξεχωριστών τίτλων. Οι εναγόμενοι, υποστηρίζει, προώθησαν όλες τις αναγκαίες διαδικασίες για την έκδοση χωριστών τίτλων και η όποια καθυστέρηση δεν οφείλεται σ' αυτούς, αλλά στα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα, ενώπιον των οποίων βρισκόταν η υπόθεση. Ήταν σε γνώση των διαδίκων, επισημαίνει, η χρονοβόρα διαδικασία για το διαχωρισμό και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων και είναι γι' αυτό το λόγο που συμφωνήθηκε ότι σε περίπτωση που δεν εκδιδόταν τίτλος μέχρι τις 6.5.2010, οι εναγόμενοι θα είχαν το δικαίωμα να τερματίσουν τη συμφωνία και να πάρουν πίσω τα χρήματα τους. Για τον ίδιο λόγο, επισημαίνει, δόθηκαν εγγυητικές από την τράπεζα για την έκδοση τίτλου. Σε σχέση με την επιθυμία των εναγόντων να πωλήσουν την επίδικη κατοικία και το σχετικό αίτημα που υπόβαλαν, αναφέρει πως αντιμετωπίστηκε θετικά από πλευράς των εναγομένων, αλλά, για άγνωστους λόγους, ενημερώθηκαν από το δικηγόρο τους, ότι οι ενάγοντες αποφάσισαν να μην προχωρήσουν με την πώληση. Εκφράζοντας τις αμφιβολίες της ως προς τη γνησιότητα των προθέσεων των εναγόντων για πώληση της κατοικίας, επισημαίνει πως οι δικηγόροι των εναγομένων κάλεσαν επανειλημμένα τους ενάγοντες να υπογράψουν τα έγγραφα για την ακύρωση της συμφωνίας και το νέο πωλητήριο που απαιτείτο, χωρίς ανταπόκριση. Επισημαίνει περαιτέρω πως οι υποτιθέμενοι αγοραστές ("Chaniria"), ελέγχονταν από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε τους ενάγοντες και ουδέποτε επικοινώνησε κάποιος εκπρόσωπος των αγοραστών μαζί τους. Ουδέποτε, τόνισε με έμφαση, εμφανίστηκε ο αναφερθείς Ivanov ή είχε συνάντηση μαζί τους, όπως υποστήριξαν ο ενάγων 1 και ο Μ.Ε.
15. Όσον αφορά, τέλος, την αξίωση των εναγόντων που σχετίζεται με τη θέα της κατοικίας, υποστήριξε πως δεν δόθηκαν οποιεσδήποτε διαβεβαιώσεις, όπως επικαλέστηκε ο Μ.Ε.1 στη μαρτυρία του, ούτε και υπάρχει σχετική πρόνοια στο αγοραπωλητήριο. Το ζήτημα, αναφέρει, δεν εξαρτάται από τους εναγόμενους αλλά είναι θέμα που άπτεται των αρμοδιοτήτων των πολεοδομικών αρχών κατά πόσο θα επιτρέψουν την ανάπτυξη γειτονικών τεμαχίων με την έκδοση αδειών οικοδομής. Αγορεύσεις Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις των δυο πλευρών με παραπομπές σε νομολογία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων, αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα και την κατατεθείσα μαρτυρία, επεσήμανε το αδιαμφισβήτητο γεγονός της μη έκδοσης των τίτλων κατά τον καθορισθέντα στη συμφωνία χρόνο. Το γεγονός αυτό, επεσήμανε, συνιστά παράβαση της συμφωνίας που δίδει το δικαίωμα στους ενάγοντες για διεκδίκηση αποζημιώσεων. Ήταν υποχρέωση των εναγομένων με βάση τον όρο 5 της συμφωνίας, να εξασφάλιζαν ξεχωριστό τίτλο της επίδικης κατοικίας το αργότερο μέχρι τις 6.5.
16. Εφόσον, εισηγήθηκε, έγινε αποδεκτό ότι ο τίτλος εκδόθηκε το Σεπτέμβριο του έτους 2013, οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την παραβίαση του σχετικού όρου του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, Τεκμήριο
17. Συνεχίζοντας, εισηγήθηκε πως με βάση την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του εκτιμητή Μ.Ε.3 οι ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιά ύψους €174.000,00 εφόσον υπήρξε μείωση στις τιμές των ακινήτων κατά 35% κατά την περίοδο μεταξύ Μαΐου 2010 μέχρι τον Σεπτέμβριο του έτους
18. Δεδομένου ότι η συμφωνηθείσα με τον προτιθέμενο αγοραστή τιμή για την πώληση του ακινήτου κατά την περίοδο Οκτωβρίου 2009 μέχρι Ιουλίου 2010 ήταν €814.000,00, η απώλεια των εναγόντων ανέρχεται στο ποσό των €174.000,00 που αποτελεί το 35% του πιο πάνω ποσού. Με τη σειρά του ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων ανέλυσε τη μαρτυρία που κατατέθηκε, υποστηρίζοντας πως οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν οποιαδήποτε ζημιά. Η εισήγηση στηρίζεται στην θεώρηση πως δεν υπήρξε στην πραγματικότητα προτιθέμενος αγοραστής και ότι η μαρτυρία κατασκευάστηκε από τους ενάγοντες προκειμένου να διεκδικήσουν αποζημιώσεις. Επισημαίνοντας πως οι εναγόμενοι γνώριζαν τις δυσκολίες για την έκδοση ξεχωριστών τίτλων, εισηγήθηκε πως είναι για το λόγο αυτό που τέθηκε στο αγοραπωλητήριο έγγραφο ειδική πρόνοια για τις θεραπείες που δικαιούται ο αγοραστής στην περίπτωση που δεν εκδίδετο ο τίτλος κατά τον καθορισθέντα στη συμφωνία χρόνο. Η θεραπεία συνίσταται σε πληρωμή της εγγυητικής η οποία δόθηκε από τους εναγόμενους ώστε να επιστραφεί στους ενάγοντες το όποιο ποσό καταβλήθηκε έναντι του τιμήματος πώλησης. Υποστήριξε περαιτέρω πως από τη μαρτυρία της Μ.Υ.1 διεφάνη πως η εναγόμενη έκαμε ό,τι ήταν δυνατό για την έκδοση χωριστών τίτλων και δεν ευθύνεται για την καθυστέρηση, αφού η εναγόμενη είχε υποβάλει όλες τις αναγκαίες αιτήσεις και είχε προβεί στα κατάλληλα διαβήματα για την έκδοση των τίτλων. Η καθυστέρηση συνεπώς οφείλεται στις κυβερνητικές υπηρεσίες οι οποίες όφειλαν να προχωρήσουν με την έκδοση των τίτλων. Αναφορικά με την αξίωση για αποκοπή της θέας, λόγω της ανέγερσης κτιρίου σε γειτονικό τεμάχιο, υπόδειξε πως οι εναγόμενοι δεν έδωσαν οποιαδήποτε σχετική διαβεβαίωση στους ενάγοντες και ούτε ευθύνονται για την ανάπτυξη των γειτονικών ακινήτων. Αρμόδια αρχή, επεσήμανε, για τη χορήγηση άδειας δεν είναι οι εναγόμενοι αλλά η Πολεοδομία. Υποστήριξε τέλος, με παραπομπές σε συγγράμματα και νομολογία, πως δεν δικαιολογείται κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης η επιδίκαση τιμωρητικών ή παραδειγματικών αποζημιώσεων. Καταληκτικά εισηγήθηκε πως οι εναγόμενοι δεν έχουν παραβεί οποιοδήποτε όρο της συμφωνίας και δεν έχουν ευθύνη για την καθυστέρηση στην έκδοση ξεχωριστού τίτλου. Επίδικα ζητήματα Με παραδεκτό το γεγονός της έκδοσης του τίτλου της επίδικης κατοικίας στις 16.9.2013, απομένει να αποφασιστεί: (α) Κατά πόσο η εναγόμενη ευθύνεται για την καθυστέρηση. (β) Κατά πόσο οι ενάγοντες απέδειξαν τις διεκδικούμενες ζημιές ή οποιοδήποτε μέρος από αυτές. (γ) Εάν υπήρξε παραβίαση άλλων όρων της συμφωνίας. Ειδικότερα, κατά πόσο η Εναγόμενη είχε αναλάβει την υποχρέωση να μην ανεγείρει άλλη οικοδομή μπροστά από την επίδικη κατοικία, κατά τρόπο που να αποκόπτει τη θέα της κατοικίας. (δ) Τέλος, σε περίπτωση που υπήρξε τέτοια παράβαση, εάν οι ενάγοντες απέδειξαν ζημιά και σε ποιο ύψος, λόγω της αποκοπής της θέας της κατοικίας. Αξιολόγηση Ο ενάγων 1 (ΜΕ1), έδειξε απροθυμία να αποκαλύψει τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα επίδικα ζητήματα. Η μαρτυρία του ελέγχεται, τόσο σε συνάρτηση με τη συμφωνία και τις συνεννοήσεις που υποστήριξε ότι είχε με ενδιαφερόμενους αγοραστές, καθώς και με τις επαφές που ισχυρίστηκε ότι είχε με τους εκπροσώπους της εναγομένης για την πώληση της επίδικης κατοικίας. Ειδικότερα: (α) Υποστήριξε πως τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του έτους 2009, είχε δεχθεί δυο προτάσεις για να πωλήσει την κατοικία. Προτίμησε, είπε, την πρόταση της Chaniria για το ποσό των €1.015.
19. Όταν, κατά την αντεξέταση, του υποδείχθηκε ότι στο προσχέδιο συμφωνίας για την πώληση της κατοικίας στην Chaniria (Τεκμήριο 9), αναφέρεται ως τιμή πώλησης το ποσό των €814.000, δήλωσε πλήρη άγνοια. Του υποδείχθηκε στη συνέχεια χειρόγραφη σημείωση του ημερομηνίας 3.10.2009, στην οποία αναφέρεται ως τιμή πώληση της επίδικης κατοικίας το ποσό των €844.000, πλέον ποσό €106.000 για έπιπλα και εξοπλισμό ("Furniture and equipment"). Αποφεύγοντας να τοποθετηθεί ευθέως για τη σημασία του εγγράφου, υποστήριξε πως τέτοια σημειώματα είχε αποστείλει σε διάφορους μεσίτες και ότι έθεσε απλά μια πρόταση προς συζήτηση. Είναι όμως προφανές, πως το τεκμήριο 25 δεν αποτελεί μια πρόταση για συζήτηση της τιμής με διάφορους προτιθέμενους αγοραστές, όπως υποστήριξε ο ΜΕ1, αλλά τη συγκεκριμένη πρόταση του για την τιμή πώλησης της επίδικης κατοικίας. Υποδεικνύεται συναφώς πώς στο χειρόγραφο σημείωμα γίνεται αναφορά και στο ποσό των €50.000 που αξίωνε η εναγομένη για την ακύρωση της επίδικης συμφωνίας και την υπογραφή νέας με τους προτιθέμενους αγοραστές. (β) Απέδωσε τη ματαίωση της υπογραφής της συμφωνίας πώλησης με το νέο αγοραστή στις παράλογες αξιώσεις της εναγόμενης και στην κωλυσιεργία που επέδειξε. Υποστήριξε ακόμη πως του ζητούσαν να υπογράψει την ακυρωτική συμφωνία χωρίς να υπογραφεί ταυτόχρονα και η νέα συμφωνία με τον αγοραστή. Οι υπό αναφοράν ισχυρισμοί του καταρρίπτονται, τόσο από το χειρόγραφο σημείωμα του (Τεκμήριο 25), όσο και από την αλληλογραφία που αντάλλαξαν οι δικηγόροι των διαδίκων (Τεκμήρια 1-14 και 27). Από τα πιο πάνω έγγραφα, προκύπτει πως υπήρξαν διαβουλεύσεις μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης στη βάση του αιτήματος των εναγόντων για πώληση της επίδικης κατοικίας πριν από την έκδοση χωριστού τίτλου. Όπως συνάγεται από την αλληλογραφία και τα προσχέδια των συμφωνιών που ανταλλάγηκαν, συμφωνήθηκε, κατ' αρχήν, η ακύρωση της επίδικης συμφωνίας και η υπογραφή νέας με τον προτιθέμενο αγοραστή. Η εναγόμενη έθεσε, ανάμεσα σε άλλα, ζήτημα πληρωμής του ποσού των €50.000, το οποίο φαίνεται να αποδέχθηκε ο ενάγων
20. Προκύπτει περαιτέρω πως είχαν ετοιμαστεί τα απαραίτητα έγγραφα και αναμένετο η υπογραφή τους από τους ενάγοντες και το νέο αγοραστή. Όπως θα εξηγηθεί στη συνέχεια, οι λόγοι που δεν προχώρησαν με την υπογραφή των εγγράφων αφορούν τους προτιθέμενους αγοραστές (Chaniria), γεγονός που επιβεβαιώθηκε και με την επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων ημερομηνίας 26.1.2010, Τεκμήριο
21. (γ) Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του ότι η Chaniria ανανέωσε το ενδιαφέρον της για την αγορά της επίδικης κατοικίας όταν θα εκδίδετο ο τίτλος, υποδεικνύεται πως η σχετική μαρτυρία δεν συνάδει με το περιεχόμενο της επιστολής των δικηγόρων του ημερομηνίας 3.5.2010 (Τεκμήριο 9), στην οποία γίνεται αναφορά για συμφωνία με άλλο αγοραστή. Είναι, κατά την εκτίμηση του Δικαστηρίου, φανερό πως ο Ενάγων, προσαρμόζοντας τη μαρτυρία του στις ανάγκες της υπόθεσης του, υποστήριξε αναληθώς, πώς ο Sergey Ivanov, ανανέωσε το ενδιαφέρον του, εκ μέρους της Chaniria, για την αγορά της επίδικης κατοικίας. Υποστήριξε μάλιστα πώς εξακολουθούσε να ενδιαφέρεται να το αγοράσει στην ίδια τιμή, δηλαδή για το ποσό των €1.015.000, όπως είχε ισχυριστεί και για την προηγηθείσα πρόταση του. (δ) Δεν αποδέχομαι, επίσης, τη μαρτυρία του που σχετίζεται με την ανέγερση της οικοδομής μπροστά από την κατοικία του. Υποστήριξε επί του προκειμένου, πως η εναγόμενη, μέσω του ιδιοκτήτη της κ. Βακανά, του υποσχέθηκε πως δεν θα κτιζόταν οποιοδήποτε κτίριο, πέραν των οικοδομών που αναφέρονται στο διαφημιστικό φυλλάδιο, Τεκμήριο
22. Δεν δέχομαι ότι δόθηκε από τους εκπροσώπους της εναγομένης τέτοια προφορική υπόσχεση στον ενάγοντα 1, πέραν από το γεγονός ότι τον είχαν εφοδιάσει με το τεκμήριο
23. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, απορρίπτω τη μαρτυρία του ενάγοντα 1 επί όλων των ζητημάτων που έχουν αναφερθεί. Για τον ΜΕ2, σχημάτισα θετική εντύπωση. Δέχθηκε ότι η τιμή που συμφωνήθηκε με το νέο αγοραστή ήταν €814.
24. Εξήγησε με πειστικότητα πώς έλαβε μέρος στις συζητήσεις και ο ιδιοκτήτης της Chaniria (Sergey Ivanov), τον οποίο εκπροσωπούσε η ΜΕ
25. Δέχθηκε, περαιτέρω, με ειλικρίνεια ότι ο ενάγων 1 αποδέχθηκε την αξίωση της εναγομένης για πληρωμή του ποσού των €50.000, στο οποίο περιλαμβανόταν και το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ. 5.000 που ήταν πληρωτέο κατά το χρόνο της μεταβίβασης. Στο μόνο σημείο που διέκρινα προσπάθεια να βοηθήσει με τη μαρτυρία του τους πελάτες του (ενάγοντες), ήταν η αναφορά του πως είχε πληροφορηθεί αργότερα ότι ο S. Ivanov ανανέωσε το ενδιαφέρον του για την αγορά της επίδικης κατοικίας, θέτοντας ως όρο την έκδοση χωριστών τίτλων. Η αναφορά αυτή έρχεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο της επιστολής του ημερομηνίας 13.5.2010 (Τεκμήριο 9), στην οποία γίνεται σαφής αναφορά για άλλο ενδιαφερόμενο αγοραστή. Η επιστολή αποστάληκε, προφανώς, μετά από οδηγίες των Εναγόντων και η διαφοροποίηση που επιχείρησε στη μαρτυρία του, εκτιμώ πως ήταν επιτηδευμένη. Κατά τα άλλα, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως ορθή. Θετική ήταν και η εντύπωση που σχημάτισα για τον ΜΕ3, ο οποίος στήριξε τη μαρτυρία του σε επιστημονικά κριτήρια, καταθέτοντας συγκριτικά στοιχεία τα οποία δικαιολογούν την εκτίμηση του για την αξία της επίδικης κατοικίας. Ελλείψει δε, αντίθετης μαρτυρίας από την εναγόμενη σε σχέση με την αγοραία αξία της κατοικίας κατά τον επίδικο χρόνο καθώς επίσης και για τη μείωση της αξίας της λόγω αποκοπής της θέας, η επί του προκειμένου μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ορθή και τεκμηριωμένη κρίνεται και η μαρτυρία του για τη μείωση της αξίας της επίδικης κατοικίας, λόγω της οικονομικής ύφεσης που επηρέασε τις τιμές των ακινήτων στην Κύπρο. Η ΜΕ4, φάνηκε πως δεν ήταν πλήρως ενήμερη για όσα είχαν διαδραματιστεί. Παρόλο που έδωσε πειστικές εξηγήσεις για τη σχέση της Chaniria με τον S. Ivanov, δεν μπορούσε να θυμηθεί πώς είχαν εξελιχθεί τα γεγονότα και οι διαβουλεύσεις για την αγορά της κατοικίας. Δεν ενθυμόταν, για παράδειγμα, τα προσχέδια των συμφωνιών (Τεκμήρια 13, 14 και 27), παρόλο, που όπως ανέφερε, βρισκόταν σε επαφή και επικοινωνία με τους δικηγόρους των εναγόντων για την ετοιμασία των συμφωνιών. Η μόνη κατηγορηματική της δήλωση ήταν πως η συμφωνία δεν υλοποιήθηκε επειδή δεν είχαν εκδοθεί οι τίτλοι. Από τη μαρτυρία της αποδέχομαι μόνο ότι ενεργούσε για λογαριασμό του ιδιοκτήτη της Chaniria κ. S. Ivanov, ο οποίος είχε ενδιαφερθεί να αγοράσει την επίδικη κατοικία αλλά απέσυρε το ενδιαφέρον του όταν διαπίστωσε πως δεν είχαν εκδοθεί χωριστοί τίτλοι. Η συνολική εικόνα της ΜΥ1 κρίνεται θετική. Η μαρτυρία της σε σχέση με τις διαβουλεύσεις που είχε με τον ενάγοντα 1 καθώς και με τους δικηγόρους των δυο πλευρών, σε σχέση με την επιθυμία των εναγόντων να πωλήσουν την επίδικη κατοικία, προτού εκδοθούν οι τίτλοι, διακρίνεται από σαφήνεια και υποστηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από τα τεκμήρια. Ότι, για παράδειγμα, εσυζητείτο η πώληση της κατοικίας στη τιμή των €814.000, από την ενάγουσα στην εταιρεία Chaniria καθώς και η διαδικασία που προτάθηκε, ήτοι η ακύρωση της επίδικης συμφωνίας και η συνομολήγηση νέας μεταξύ της εναγομένης και της εταιρείας Chaniria. Ειλικρινής κρίνεται και η μαρτυρία της σε σχέση με τις ενέργειες της εναγόμενης για διαχωρισμό του τεμαχίου και έκδοση χωριστών τίτλων. Όπως εξήγησε, πρόκειται για πολύπλοκες και χρονοβόρες διαδικασίες. Έδωσε σαφείς και ικανοποιητικές εξηγήσεις για τις προσπάθειες που κατέβαλε η εναγόμενη προκειμένου να εξασφαλιστούν οι απαραίτητες άδειες διαχωρισμού του τεμαχίου. Αποδέχομαι ότι η εναγόμενη ενήργησε χωρίς χρονοτριβή και ότι συνεπώς η καθυστέρηση στην έκδοση χωριστών τίτλων οφείλεται στην πολυπλοκότητα των διαδικασιών και σε καθυστερήσεις που αφορούν τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες. Η μαρτυρία της ωστόσο ελέγχεται ως ανακριβής σε σχέση με τη γνώση και τις επαφές που είχε η εναγόμενη με τον ιδιοκτήτη της Chaniria, κ. S. Ivanov, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Επί της πτυχής αυτής η μαρτυρία της δεν ήταν ειλικρινής αφού δεν αποκάλυψε ότι το υπό αναφοράν πρόσωπο είχε λάβει μέρος σε συνάντηση στην οποία παρευρέθη και η ίδια. O ισχυρισμός της συνεπώς πως ουδέποτε είχε επικοινωνήσει μαζί της ή με την εναγόμενη ο Sergey Ivanov, απορρίπτεται. Ευρήματα Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση ανάλογα είναι και τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Ειδικότερα:
26. Οι ενάγοντες αγόρασαν από την εναγόμενη την επίδικη κατοικία, έναντι του ποσού των €281.919,23 (£165.000), δυνάμει του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 6.5.1999, Τεκμήριο
28. Με βάση τον όρο 15 του Τεκμηρίου 16, η εναγόμενη ανέλαβε την υποχρέωση όπως εξασφαλίσει χωριστό τίτλο για την επίδικη κατοικία το αργότερο μέχρι τις 6.5.
30. Όπως είναι παραδεκτό, ο χωριστός τίτλος εκδόθηκε στις 16.9.2013 και η επίδικη κατοικία μεταβιβάστηκε επ' ονόματι των εναγόντων (βλ. Τεκμήρια 20 Α και 20 Β). Αποτελεί, βεβαίως, εύρημα του Δικαστηρίου ότι η καθυστέρηση στην έκδοση του τίτλου δεν οφείλεται σε παραλείψεις της εναγόμενης. Όπως διαπιστώθηκε, η εναγόμενη είχε προβεί σε όλα τα απαραίτητα διαβήματα και παραστάσεις προς τις αρμόδιες αρχές, υποβάλλοντας όλες τις αναγκαίες αιτήσεις για το διαχωρισμό του τεμαχίου και την έκδοση χωριστών τίτλων. Το γεγονός, μάλιστα, αναγνωρίστηκε και από τον ενάγοντα 1, ο οποίος ανέφερε στη μαρτυρία του ότι είχε διερευνήσει το ζήτημα και διαπίστωσε ότι «...όλα τα έγγραφα για την έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας ήταν έτοιμα ενάμιση χρόνο πριν την αναγραφείσα ημερομηνία στο συμβόλαιο.».
31. Περί τον Σεπτέμβριο του έτους 2009, ο ενάγων 1 ενδιαφέρθηκε να πωλήσει την επίδικη κατοικία σε τρίτο πρόσωπο, ήτοι την εταιρεία Chaniria, συμφερόντων κάποιου Ρώσου ονόματι Sergey Ivanov. Προσέγγισε την εναγόμενη η οποία επέδειξε προθυμία να συνεργαστεί με τον ενάγοντα
32. Οι δυο πλευρές ανέθεσαν το χειρισμό του θέματος στους δικηγόρους τους οι οποίοι εισηγήθηκαν τον τρόπο για την υλοποίηση της επιθυμίας του ενάγοντα
33. Ειδικότερα, πρότειναν την υπογραφή ακυρωτικής συμφωνίας μεταξύ της εναγόμενης και των εναγόντων και ταυτόχρονα την υπογραφή νέας συμφωνίας μεταξύ της εναγόμενης και του νέου αγοραστή (Chaniria).
34. To τίμημα πώλησης της επίδικης κατοικίας (χωρίς την επίπλωση και τον εξοπλισμό), συμφωνήθηκε μεταξύ των εναγόντων και του νέου αγοραστή στο ποσό των €814.
35. Συμφωνήθηκε, περαιτέρω, όπως οι Ενάγοντες καταβάλουν στην εναγόμενη το ποσό των €50.
36. Στο υπό αναφοράν ποσό περιλαμβανόταν το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, που ήταν £5.000, καθώς και τα έξοδα των δικηγόρων της εναγόμενης για την ετοιμασία των απαραίτητων εγγράφων.
37. Όπως επιμαρτυρείται από τα τεκμήρια 1-14 και 27, οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν τα απαραίτητα έγγραφα της συμφωνίας στη βάση των οδηγιών που είχαν από τους πελάτες τους.
38. Τελικά οι συμφωνίες δεν υπογράφηκαν, επειδή δεν είχε εκδοθεί, μέχρι τότε, χωριστός τίτλος και ο ενδιαφερόμενος αγοραστής δεν ήταν διατεθειμένος να υπογράψει τη συμφωνία χωρίς να υπάρχει τίτλος. Τούτο συνάγεται σαφώς από τις επιστολές των δικηγόρων των εναγόντων ημερομηνίας 26.1.2010 και 3.5.2010 (Τεκμήρια 7 και 9, αντίστοιχα). Αξίζει να αναφερθεί πως στις πιο πάνω επιστολές προβάλλεται και η θέση πως η εναγόμενη είχε υποσχεθεί ότι θα εξασφάλιζε χωριστό τίτλο από τον Νοέμβριο του έτους
39. Υποδεικνύεται πως τέτοιος ισχυρισμός δεν προβλήθηκε από τον ενάγοντα στη μαρτυρία του, ούτε και έχει δικογραφηθεί. Θα μπορούσε, ωστόσο να δώσει την εξήγηση για το λόγο που ο ενδιαφερόμενος αγοραστής (Chaniria), υπαναχώρησε, εφόσον δεν είχε εκδοθεί τίτλος μέχρι το Νοέμβριο του έτους
40. Τέτοια όμως υποχρέωση δεν είχε η εναγόμενη. Όπως έχει υποδειχθεί, η υποχρέωση της με βάση το Τεκμήριο 16, ήταν να εξασφαλίσει χωριστό τίτλο το αργότερο μέχρι τις 6.5.
42. Δεν αποδέχομαι και απορρίπτω την εκδοχή των εναγόντων ότι ο αναφερθείς S. Ivanov, επανήλθε με νέα πρόταση ή ότι ανανέωσε το ενδιαφέρον του για αγορά της επίδικης κατοικίας, υπό τον όρο ότι θα εκδίδετο τίτλος μέχρι τις 6.5.
44. Αποτελεί, επίσης, εύρημα του Δικαστηρίου ότι η εναγόμενη δεν υποσχέθηκε προφορικά στον ενάγοντα 1, ως ο ισχυρισμός του, ότι δεν θα κτιζόταν οποιαδήποτε οικοδομή μπροστά από την κατοικία τους. Νομική Πτυχή-Κατάληξη Είναι πάγια νομολογημένο πως το αθώο μέρος σε μια σύμβαση έχει δικαίωμα, είτε να τερματίσει τη συμφωνία και να αξιώσει αποζημιώσεις, είτε να επιμείνει στην τήρηση της συμφωνίας και να αξιώσει αποζημιώσεις. (βλ. Θεοχαρίδης κ.α. ν. Ιωάννου κ.α.