Δημοκρατία ν. Κύπρου Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9307/15, 23/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2015:18 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9307/15 Δημοκρατία ν.
- Κύπρου Χριστοδούλου
- Χρίστου Φωκά Κατηγορουμένων -------------------- Ημερομηνία: 23.7.2015 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Όλγα Σοφοκλέους, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για τον Κατηγορούμενο 1: κα Μ. Νεοφύτου Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Λ. Νεοφύτου Κατηγορούμενοι παρόντες Π Ο Ι Ν Η Το Κακουργιοδικείο Λεμεσού καλείται για άλλη μια φορά να επιβάλει ποινή σε νεαρούς κατηγορουμένους για αδικήματα που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος 1, ηλικίας 29 περίπου ετών, και ο κατηγορούμενος 2 ηλικίας 24 περίπου ετών, κατόπιν δικής τους παραδοχής βρέθηκαν ένοχοι στην 2ην κατηγορία η οποία αφορά σε παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως «Α», δηλαδή 2 κιλών και 41,14 γραμμαρίων κοκαΐνης με σκοπό να το προμηθεύσουν σε άλλο πρόσωπο. Η πρώτη κατηγορία την οποία επίσης παραδέχθηκαν αφορά σε απλή κατοχή των εν λόγω ναρκωτικών. Τα αδικήματα φέρονται να έλαβαν χώρα στις 27.4.15 στο Kαντού, της Επαρχίας Λεμεσού. Η Νομική Βάση των κατηγοριών εμφαίνεται στο κατηγορητήριο και δεν χρειάζεται να την παραθέσουμε στην παρούσα απόφαση. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: «Στις 27/04/2015 κατόπιν πληροφορίας που δόθηκε στην ΥΚΑΝ σχετικά με κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών, το σπίτι του κατηγορούμενου 2 τέθηκε υπό παρακολούθηση από μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. Την ίδια ημέρα και ώρα 1222, η Αστ. 3789 Ε. Ανδρέου είδε να σταθμεύει έξω από την οικία του 2ου κατηγορούμενου, το όχημα με αρ. εγγ. ΜΒΖ 646, το οποίο οδηγείτο από τον 1ο κατηγορούμενο . Ακολούθως ο 2ος κατηγορούμενος εξήλθε από την οικία του κρατώντας μία τσάντα και αφού επιβιβάστηκε στο όχημα του 1ου κατηγορούμενου στη θέση του συνοδηγού, αναχώρησαν. Στη συνέχεια και ώρα 12:28, το πιο πάνω όχημα ανακόπηκε σε κοντινή απόσταση από την οικία του 2ου κατηγορούμενου, από τον Λοχ 1909 Λ. Ξενοφώντος και Α/Αστ. 470 Ν. Κωνσταντίνου με την βοήθεια και άλλων Αστυνομικών της ΥΚΑΝ για έλεγχο. Αφού ο Ξενοφώντος υπόδειξε την αστυνομική του ταυτότητα στους κατηγορούμενους, τους ενημέρωσε για το λόγο της ανακοπής τους, τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο και ο 1ος κατηγορούμενος απάντησε «έχω δκιο κιλά κόκα μέσα στην τσάντα» υποδεικνύοντας μια πολύχρωμη χάρτινη τσάντα με την επιγραφή «TELEFON», η οποία βρισκόταν στο πάτωμα του συνοδηγού ενώ ο 2ος κατηγορούμενος δεν απάντησε τίποτε. Ο Ξενοφώντος τους επέστησε εκ νέου την προσοχή τους στο Νόμο και ο 1ος κατηγορούμενος απάντησε «εν δικά μου» ενώ ο 2ος κατηγορούμενος απάντησε «εν κόκα». Ακολούθησε έρευνα στο εν λόγω όχημα όπου στις 12:33, ο Κωνσταντίνου βρήκε στο πάτωμα της θέσης του συνοδηγού μια πολύχρωμη χάρτινη τσάντα με επιγραφή «TELEFON». Την άνοιξε και βρήκε εντός αυτής τρεις συσκευασίες περιτυλιγμένες με καφέ τέλλα ( 888,4 γραμ.), (952,4 γραμ.) και (200,34 γραμ.). Αφού τρύπησε τις τρείς συσκευασίες, διαπίστωσε ότι περιείχαν ποσότητα άσπρης σκόνης, ομοιάζουσα με κοκαΐνη. Έγινε προκαταρτικός έλεγχος με τέστερ, το οποίο είχε θετικό αποτέλεσμα δηλαδή με ένδειξη κοκαΐνης. Τις παρέλαβε τις υπέδειξε τόσο στον 2ο κατηγορούμενο και 1ο κατηγορούμενο, τους πληροφόρησε ότι η άσπρη σκόνη είναι κοκαΐνη της οποίας η κατοχή απαγορεύεται από τον νόμο, τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο και ο 2ος κατηγορούμενος απάντησε «εν κοκαΐνη» και ο 1ος κατηγορούμενος «εν κοκαΐνη». Αμέσως μετά και ώρα 12:35 ο Κωνσταντίνου τους συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα και αφού τους εξήγησε τους λόγους της σύλληψης τους, τους επέστησε εκ νέου την προσοχή τους στο νόμο και δεν έδωσαν καμία απάντηση. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 13:46 - 15:20 ο Αστ. 3437 Άριστος Αριστοτέλους μαζί με άλλα μέλη της ΥΚΑΝ διενήργησαν έρευνα τόσο στην οικία όσο και στα οχήματα του 2ου κατηγορούμενου, δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην παρουσία του ιδίου και της αρραβωνιαστικιάς του. Κατά την διάρκεια της έρευνας και ώρα 14:21 ο 2ος κατηγορούμενος υπέδειξε βορειοδυτικά της αυλής της οικίας του κάτω από χαρουπόδεντρο, ένα πλαστικό διαφανές δοχείο . Αμέσως ο Αριστοτέλους επέστησε την προσοχή του 2ου κατηγορούμενου στον Νόμο και αυτός απάντησε: « Εδαμέ που είχα χωσμένη τη κόκα που ήβρετε μες το αυτοκίνητο του Κύπρου». Ακολούθως και ώρα 14:22 ο Αριστοτέλους το παρέλαβε πληροφορώντας τον 2ο κατηγορούμενο ότι παραλήφθηκε για επιστημονικές εξετάσεις. Δίπλα από το πλαστικό δοχείο ο Αριστοτέλους βρήκε ένα νάιλον σακούλι χρώματος γκρίζου με την επιγραφή ΄΄SIROCCO΄΄, το οποίο παρέλαβε ως τεκμήριο. Το υπέδειξε στον 2ο κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι θα παραληφθεί για επιστημονικές εξετάσεις, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε: «Εν το σακούλι που είχα μέσα το κουτί με την κόκα». Όλα τα πιο πάνω τεκμήρια φωτογραφήθηκαν από τον Αστ.1828 καθ' υπόδειξη του Αριστοτέλους. Την ίδια μέρα μεταξύ των ωρών 13:40-14:10 ο Αστ. 620 Μ. Αρτεμίου, μαζί με άλλα μέλη της ΥΚΑΝ διενεργήσαν έρευνα, δυνάμει δικαστικού εντάλματος, στην οικία του 1ου κατηγορούμενου. Κατά την διάρκεια της έρευνας και ώρα 13:55 ο Αρτεμίου βρήκε μέσα σε συρτάρι πάγκου της κουζίνας, μία ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας χρώματος ασημί πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη κοκαΐνης, ένα τεμάχιο χαρτιού πάνω στο οποίο αναγράφονται διάφορα ονόματα και ποσά, ένα κινητό τηλέφωνο και το χρηματικό ποσό των €1020, τα οποία παρέλαβε ως τεκμήρια. Ο Αρτεμίου τα υπέδειξε στον 1ο κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι τα ίχνη άσπρης σκόνης πάνω στην ζυγαριά ακριβείας πιθανόν να είναι ίχνη κοκαΐνης η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, στο πιο πάνω τεμάχιο κόλλας τα γραφόμενα πιθανόν να αφορά πράξεις αγοραπωλησίας ναρκωτικών, το χρηματικό ποσό πιθανό να αποτελεί προϊόν αγοραπωλησίας ναρκωτικών και ότι θα παραληφθούν για την διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων. Του επιστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο και αυτός απάντησε «Ε δικά μου ούλλα. Τα λεφτά εν του μαχαζιού» Τόσο ο κατηγορούμενος 1 όσο και ο κατηγορούμενος 2 ήταν από την αρχή απολύτως συνεργάσιμοι με την Αστυνομία, έδωσαν ανακριτικές καταθέσεις όπου παραδέχτηκαν τη διάπραξη των αδικημάτων και συνεργάστηκαν πλήρως. Δεν είπαν το όνομα του ατόμου που κατ'ισχυρισμόν τους είχε ζητήσει να φυλάξουν και να μεταφέρουν τα ναρκωτικά από φόβο για τη ζωή τους και την οικογένειά τους. Την ίδια μέρα 27/04/15 και ώρα 18:05 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σου ο Αρτεμίου συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον 1ο κατηγορούμενο αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εντάξει» Την ίδια μέρα 27/04/15 και ώρα 18:10 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λ/σου ο Αρτεμίου συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον 2ο κατηγορούμενο αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εντάξει κάμε την δουλεία σου». Στις 28/4/2015 οι κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και εναντίον τους εκδόθηκε διάταγμα οκταήμερης
(8)προσωποκράτησης προς διευκόλυνση των Αστυνομικών εξετάσεων. Στις 6/5/2015 οι κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν εκ νέου ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και εναντίον τους εκδόθηκε διάταγμα οκταήμερης
(8)προσωποκράτησης προς διευκόλυνση των Αστυνομικών εξετάσεων Σύμφωνα με την Έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους τα ναρκωτικά που ανευρέθηκαν κι εξετάστηκαν είναι κοκαΐνη συνολικού βάρους 2 κιλών και 41,14 γραμμαρίων. Οι κατηγορούμενοι τελούν υπό κράτηση από τις 27/4/2015.» Ο κατηγορούμενος 1 έχει μια προηγούμενη καταδίκη που αφορά και πάλι σε κατοχή σκληρών ναρκωτικών Τάξεως Α. Πρόκειται για την υπόθεση Κακουργιοδικείου Λεμεσού με αρ. 21564/06. Τα αδικήματα έλαβαν χώρα στις 14.9.06 και αφορούσαν κυρίως σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας χαπιών ecstasy. Καταδικάστηκε στις 10.1.07 και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών. Ο κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Για την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου 2 έχει συνταχθεί Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο ευπαίδευτος συνήγορος του. Έχουμε θέσει ενώπιον μας το περιεχόμενο της εν λόγω Έκθεσης και στην παρούσα απόφαση θα το παραθέσουμε σε γενικές γραμμές. Ο κατηγορούμενος 2 γεννήθηκε στη Λάρνακα και συντηρείτο από μηνιαίο δημόσιο βοήθημα ύψους €452.- το οποίο ελάμβανε πριν από τη σύλληψη του. Προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν πριν έξι χρόνια περίπου. Έχει ένα αδελφό μικρότερης ηλικίας ο οποίος είναι έγγαμος και πατέρας ενός παιδιού. Φοίτησε μέχρι τη Β' Τάξη Γυμνασίου και ακολούθως διέκοψε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. Απασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες. Αποδίδει τη συχνή εναλλαγή των εργασιών στη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών αφού από την ηλικία 15 ετών αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω χρήσης ναρκωτικών. Στο παρελθόν νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας. Αποπειράθηκε τρεις φορές να θέσει τέρμα στη ζωή του. Για την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου 1 αναφορά έκανε η ευπαίδευτη συνήγορος του. Ως ανέφερε, ο πατέρας του, τους εγκατέλειψε όταν ήταν ηλικίας ενός μηνός με αποτέλεσμα να μεγαλώσει αρχικά με τη γιαγιά του και στη συνέχεια σε Παιδική Στέγη όπου είχε σοβαρό τραυματισμό με αποτέλεσμα να χάσει την όραση του από τον αριστερό οφθαλμό. Η μητέρα του, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, συνήψε γάμο με άλλον άνδρα και απέκτησε άλλα τρία παιδιά. Βίωσε και από τους δύο γονείς την άρνηση. Φοίτησε μέχρι την έκτη τάξη του Δημοτικού. Μετά την αποφυλάκιση του έγινε ο προστάτης της μητέρας, της γιαγιάς του και των ετεροθαλών αδελφιών του. Είναι πατέρας ενός παιδιού ηλικίας 3 ετών, το οποίο παρουσιάζει προβλήματα υγείας αφού έχει αντιληφθεί το γεγονός ότι ο πατέρας του απουσιάζει από κοντά του. Παρακολουθείται από παιδοψυχολόγο. Ο πατέρας του, ο οποίος έχει αποβιώσει, ήταν αυτός ο οποίος στο παρελθόν τον οδήγησε στο δρόμο των ναρκωτικών. Αναφέρθηκε σε προβλήματα επιληψίας που έχει, τα οποία σήμερα αντιμετωπίζονται με συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους έκαναν ιδιαίτερη αναφορά στην άμεση παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, στην μεταμέλεια τους, στη συνεργασία τους με τις Ανακριτικές Αρχές, στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξαν τα αδικήματα και στις προσωπικές - οικογενειακές τους περιστάσεις. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 2 εστίασε την αγόρευση του και στο λευκό ποινικό μητρώο του πελάτη του. Ζήτησαν από το Δικαστήριο να εξαντλήσει κάθε περιθώριο επιείκειας. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφεραν, και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλο πρόσωπο (2η κατηγορία που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι) είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην πρόσφατη απόφαση Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 100, λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 551). Πληθώρα αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερ. 5.2.15, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Σημειώνουμε πως σε κάποιες από τις αποφάσεις που παραθέτουμε αμέσως πιο κάτω, παρέπεμψαν και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων. Στην Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 404 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο μετά από ακρόαση, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κάνναβης βάρους 9647,4 γραμμαρίων. Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 ΑΑΔ 466, επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης έξι ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos
(2005)2 AAΔ 297 ο νεαρός κατηγορούμενος μετέφερε στην Κύπρο από το εξωτερικό 1.021 γραμμάρια κοκαΐνης. Τα ναρκωτικά ήταν καλά κρυμμένα μέσα στις χειρολαβές της βαλίτσας που μετέφερε. Να σημειώσουμε πως το Εφετείο ανέφερε ότι αυτή ήταν μια πολύ μεγάλη ποσότητα. Ο κατηγορούμενος ενεργούσε ως μεταφορέας επί πληρωμή. Το Ανώτατο Δικαστήριο αυξάνοντας την ποινή φυλάκισης των 6 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα σε 9 έτη, σημείωσε πως «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος.». Στη δική μας περίπτωση τα ναρκωτικά (τα οποία είναι επίσης κοκαΐνη) ανέρχονται σε δύο και πλέον κιλά. Φαίνεται πως στην πιο πάνω υπόθεση επέδρασε ως ιδιαίτερα επιβαρυντικό στοιχείο το γεγονός της εισαγωγής των ναρκωτικών στην Κύπρο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην απόφαση: «Στην υπόθεση που εξετάζουμε ο εφεσίβλητος ενήργησε σκόπιμα, εν ψυχρώ και προγραμματισμένα με μοναδικό κίνητρο το δικό του οικονομικό όφελος, χωρίς οποιαδήποτε κρίση συνείδησης ή σκέψης για τον όλεθρο που θα εισήγαγε στον τόπο μας.» Στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ σελ. 448 το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την 11ετή ποινή φυλάκισης σε υπόθεση κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε οκταετή φυλάκιση, μετά που έλαβε υπόψη τις ασυνήθεις τραγικές προσωπικές συνθήκες του Εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του. (Τρία από τα μέλη της οικογένειας του έπασχαν από πολύ σοβαρές ασθένειες). Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή ναρκωτικών τάξεως Α' και τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 211, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή 23.805 κιλών κάνναβης και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκε 15ετής ποινή φυλάκισης. Στη σελίδα 223 της απόφασης διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Έχει κατ' επανάληψη επιβεβαιωθεί από τη νομολογία ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την εισαγωγή και πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα. Όπως αναφέρθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 ΑΑΔ 377, η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Οκταετής φυλάκιση είχε επικυρωθεί στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 276, σε παραδοχή για κατοχή σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης σε 26χρονο αλλοδαπό, ο οποίος είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο, αναλαμβάνοντας όμως στο μεταξύ εγκληματική δραστηριότητα. Πρόσφατα, στη Μαυρικίου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359, επικυρώθηκε 12ετής φυλάκιση σε 33χρονο έγγαμο και πατέρα ενός παιδιού με λευκό ποινικό μητρώο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6341.3376 γρ. κάνναβης, ενώ στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 484, επικυρώθηκε 16ετής ποινή φυλάκισης σε 43χρονο λευκού ποινικού μητρώου για κατοχή σχεδόν 24 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, παρόλο που κρίθηκε αυστηρή.» (Να σημειωθεί ότι η υπόθεση Μαυρικίου ήταν μη παραδοχή). Το Εφετείο αποφάσισε να μειώσει την 15ετή ποινή φυλάκισης με το σκεπτικό ότι το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντα και οι προσωπικές συνθήκες του θα μπορούσαν να «βαρύνουν περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου επιβάλλοντας ελαφρώς χαμηλότερη ποινή που θα λογιζόταν ως δικαιότερο μέτρο στην ολότητα των περιστάσεων της υπόθεσης». Μείωσε την ποινή σε 13 χρόνια για το αδίκημα της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Σε σχέση με το αδίκημα της εισαγωγής των ναρκωτικών ήταν η θέση του ότι ο εφεσείων δεν μπορούσε να τύχει ιδιαίτερα αυστηρότερης ποινής έναντι του πρώην συγκατηγορούμενου 1, στον οποίο είχε επιβληθεί 11ετής ποινή φυλάκισης, ο οποίος παρά το πολύ νεαρότερο της ηλικίας του ήταν στην πράξη ο μεταφορέας των ναρκωτικών στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, μείωσε και την ποινή για την εισαγωγή σε 11 χρόνια. Στη Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124, η οποία αφορά, όπως διεφάνη από τα εκτεθέντα γεγονότα, στην προηγούμενη καταδίκη του πρώτου κατηγορούμενου, το Εφετείο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών με το ακόλουθο σκεπτικό: «Έχουμε ικανοποιηθεί ότι το Κακουργιοδικείο, σταθμίζοντας τους διάφορους παράγοντες που προσμετρούν στην επιμέτρηση της ποινής, απέδωσε την απαιτούμενη σημασία και βαρύτητα στη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζει τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προσμέτρησαν υπέρ του εφεσείοντα και την ανάγκη για εξατομίκευση. Οι ποινές που τελικά επέβαλε, είναι μεν αυστηρές, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν έκδηλα υπερβολικές, ώστε να ενδείκνυται η παρέμβασή μας. Η μεγάλη ποσότητα των χαπιών, σε συνδυασμό με την ύπαρξη κατηγορίας για εμπορία, για την οποία προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου και η ύπαρξη της άλλης υπόθεσης που λήφθηκε υπόψη και αφορούσε κοκαΐνη, δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για περαιτέρω εξατομίκευση. Όπως τονίστηκε επανειλημμένως από τα Δικαστήρια και ορθά επισημάνθηκε από το Κακουργιοδικείο, αν επιθυμούμε η εκστρατεία των Δικαστηρίων για πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, να μην περιοριστεί σε φραστικές αποδοκιμασίες, θα πρέπει οι ποινές που επιβάλλονται να συνάδουν απόλυτα με τις εξαγγελμένες πάγιες θέσεις της νομολογίας, μέσα από τις οποίες διακηρύσσεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων να πατάξουν το πρόβλημα. Όπως τονίστηκε στη Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την περαιτέρω αύξηση των ποινών.» Στην Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 256, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας και σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (4.988,3 γραμμάρια κοκαΐνης), κατοχής του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 20 ετών. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 51 ετών, είχε τρία παιδιά εκ των οποίων το ένα ανήλικο. Ήταν από χρόνια αναμεμιγμένος στο σοβαρό έγκλημα με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Το Εφετείο παρόλο που χαρακτήρισε τις ποινές αυστηρές ανέφερε ότι αυτές αποτελούν ορθό μέτρο αντιμετώπισης του εφεσείοντος, αφού προηγουμένως στην ίδια απόφαση τόνισε τα εξής (σελίδα 271): «Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε αυτά που κυρίως τα τελευταία χρόνια επισημαίνουμε για τέτοιου είδους εγκλήματα. Δεν είναι δυνατό να γίνει ανεχτή η διάπραξη τέτοιας φύσεως εγκλημάτων, η οποία μοναδικό στοιχείο έχει την προσπόριση υλικού κέρδους από τους παρανομούντες από θύματα που οδηγούνται στη φυσική και ψυχολογική εξαθλίωση και στο θάνατο. Τέτοια αναλγησία που επιδεικνύεται από τους εμπόρους ναρκωτικών προκαλεί τη φρίκη και αποστροφή της κοινωνίας. Το παράνομο κέρδος μπορεί να αποτελεί κίνητρο έναντι του κινδύνου σύλληψης και καταδίκης, όταν επιτευχθεί όμως το δεύτερο θα πρέπει να γίνει γνωστό πως τα Δικαστήρια δεν πρόκειται να επιδεικνύουν τη συνήθη επιείκεια. Θα εφαρμοστεί ο νόμος με πλήρη αυστηρότητα.» Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στο αεροδρόμιο Λάρνακας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 6.453,34 κιλά ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, και σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών. Το Εφετείο με αναφορά στην υπόθεση Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 211, μείωσε την ποινή σε 12 έτη τονίζοντας ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα του εφεσείοντα θα έπρεπε να είχαν προσμετρήσει στη σκέψη του Κακουργιοδικείου ακόμη περισσότερο. Στην Σιδερένου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 190, η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη κατόπιν δικής της παραδοχής για αδικήματα που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Για το αδίκημα της κατοχής πολύ μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών (12 κιλών κοκαΐνης και 189 κιλών κάνναβης) με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα, της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 ετών. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Ο σύζυγος της κατηγορουμένης, ο οποίος ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης δραστηριότητας, είχε παραδεχθεί ενοχή στην ίδια υπόθεση και του επιβλήθηκαν ποινές, η μεγαλύτερη εκ των οποίων ήταν ποινή φυλάκισης 23 χρόνων. Η κατηγορούμενη διατηρούσε διαμέρισμα στην Αθήνα, όπου συσκεύαζε αεροστεγώς τα ναρκωτικά για να εισαχθούν στην Κύπρο, τα οποία και εισήχθησαν. Ο ρόλος της στη συνδρομή που παρείχε στο σύζυγό της ήταν πολύ σημαντικός αφού αποδέχθηκε την παραλαβή όλων των ποσοτήτων των ναρκωτικών στο διαμέρισμά της, τα συσκεύασε πολύ προσεκτικά με ειδικό μηχάνημα και πασπάλισε τα περιτυλίγματα με διάφορες ουσίες για να εξουδετερωθούν οι οσμές, ώστε να μην είναι εύκολη η ανίχνευσή τους. Ενεργούσαν ως σύζυγοι για κοινό όφελος. Στην Αριστείδου ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 32, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα (14 κιλών και 985,80 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη). Ο εφεσείων ήταν έγγαμος και προστάτης του παιδιού της συζύγου του από προηγούμενο γάμο. Δεν εργαζόταν λόγω προβλημάτων υγείας. Η σύζυγος και το παιδί αντιμετώπιζαν προβλήματα. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Στην Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 221 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο ηλικίας 22 ετών στις κατηγορίες της εισαγωγής (11 κιλών και 538,61 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης) και της κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα. Λήφθηκε υπόψη το νεαρό της ηλικίας του, το λευκό του ποινικό μητρώο. Κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 231, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους. Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77)όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.» Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας
(2012)2 AAΔ 64, το Εφετείο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 14 ετών που επέβαλε το Κακουργιοδικείο στον κατηγορούμενο, μετά από ακρόαση, σε κατηγορίες, με σοβαρότερη αυτή της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (110.236,2497 γραμμαρίων κάνναβης). Στην εν λόγω υπόθεση ο εφεσείων δεν είχε πρωτεύοντα αλλά δευτερεύοντα (σημαντικό) ρόλο στην παράνομη δραστηριότητα. Στην Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 254, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ρητίνης κάνναβης βάρους 11 κιλών και 501,7 γραμμαρίων και κατοχής της ίδιας ποσότητας, με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Alexander Liastschenko, Ποινική Έφεση 216/14, απόφαση ημερομηνίας 19/3/15, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε κατηγορίες που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Ανάμεσα σε αυτές υπήρχαν και κατηγορίες παράνομης εισαγωγής και παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 7034 δισκίων έκστασης βάρους 1853.7 γρ.. Στις εν λόγω κατηγορίες του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 16 ετών. Το Εφετείο αποφάσισε αφού έλαβε υπόψη τη μεγάλη ηλικία του κατηγορουμένου, ήταν ηλικίας 65 περίπου ετών, και το λευκό του ποινικό μητρώο, να μειώσει τις ποινές στα 13 χρόνια, αφού έκρινε ότι οι πιο πάνω παράγοντες δικαιολογούσαν κάποια περαιτέρω εξατομίκευση της ποινής ώστε ο κατηγορούμενος να μπορέσει να αποφυλακιστεί σε μία ηλικία που θα του επιτρέπει να αντιμετωπίσει διαφορετικά το υπόλοιπο της ζωής του. Στην Μemic v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 197/11, απόφαση ημερ. 16.4.2014, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και ειδικότερα 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα: «Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Στην Andrei Marius v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, απόφαση ημερομηνίας 27.5.15, επιβλήθηκαν, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 11 ετών για αδικήματα που αφορούσαν σε εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 883,4463 γρ. κοκαΐνης. Το Εφετείο αφού επανέλαβε για άλλη μία φορά ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε μία προσπάθεια καταπολέμησης της μάστιγας των ναρκωτικών, επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές τις οποίες βρήκε μεν αρκετά αυστηρές αλλά όχι έκδηλα υπερβολικές. Στην πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 15/6/15, Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 110/14, οι κατηγορίες αφορούσαν κυρίως σε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 25 κιλών περίπου κάνναβης, μέσω του αεροδρομίου Πάφου. Ποινή φυλάκισης 13 ετών που επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής, στον εφεσείοντα μειώθηκε στα 10 χρόνια, αφού η ίδια ποινή επιβλήθηκε και σε συγκατηγορούμενο ο οποίος δεν παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Κρίθηκε πως προκλήθηκε στον εφεσείοντα αίσθημα αδικίας και προς τούτο χωρούσε διορθωτική παρέμβαση του Εφετείου. Το Εφετείο βεβαίως σημείωσε πως αν επρόκειτο να έκρινε αυτοτελώς την επιβληθείσα ποινή των 13 ετών, δεν θα υπήρχαν περιθώρια παρέμβασης. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην άμεση παραδοχή των κατηγορουμένων ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 ΑΑΔ 28). Στην πρόσφατη απόφαση Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), τονίστηκε για άλλη μία φορά ότι «.αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της». Εδώ η παραδοχή των κατηγορουμένων συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων τους ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Στην υπόθεση Σάμπη (πιο πάνω) επιβλήθηκε, κατόπιν ακρόασης, ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού και 4.28 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης. Ο Εφεσείων, εκτός από την καταδίκη, εφεσίβαλε και την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Η επιβληθείσα ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Μάλιστα χαρακτηρίσθηκε «μάλλον επιεικής», ενόψει της μη επίδειξης μεταμέλειας από τον κατηγορούμενο. Στην παρούσα υπόθεση κατ΄ αντίθεση, υπάρχει τόσο το στοιχείο της παραδοχής όσο και της μεταμέλειας. Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία των κατηγορουμένων με την Αστυνομία οι οποίοι μόλις συνελήφθησαν έδωσαν θεληματικές ανακριτικές καταθέσεις στις οποίες παραδέχθηκαν τη διάπραξη των αδικημάτων και έδωσαν λεπτομέρειες για την όλη εγκληματική τους δραστηριότητα. Σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα, δεν κατονόμασαν το πρόσωπο που τους είχε ζητήσει να φυλάξουν και να μεταφέρουν τα ναρκωτικά από φόβο για τη ζωή τους και για την οικογένεια τους. Με άλλα λόγια, ως ανέφερε ο κ. Νεοφύτου, δεν κατονόμασαν το πρόσωπο που πιθανό θα διακινούσε τα ναρκωτικά στην αγορά. Από την άλλη δεν αγνοούμε ότι αν η Αστυνομία στις 27.4.15 δεν έθετε υπό διακριτική παρακολούθηση τους κατηγορουμένους, οι οποίοι ουσιαστικά συνελήφθηκαν επ' αυτοφώρω να κατέχουν τα ναρκωτικά, αυτά θα προμηθεύονταν στο τρίτο πρόσωπο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο κ. Nεοφύτου έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο 2 να διαπράξει τα συγκεκριμένα σοβαρά εγκλήματα. Ως ανέφερε, διακατεχόμενος κάτω από συναισθηματική φόρτιση - ένταση λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, λόγω του ότι ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών και λόγω του ότι κίνητρο του ήταν η αποκόμιση οικονομικού οφέλους για να μπορέσει να συνεισφέρει στη θεραπεία του ανήλικου τέκνου του αδελφού του, διέπραξε τα εγκλήματα. Θα δώσουμε κάποια βαρύτητα προς όφελος του κατηγορουμένου 2 και σε αυτόν τον παράγοντα, αλλά οφείλουμε για άλλη μια φορά να παραπέμψουμε σε δύο σχετικά πρόσφατες αποφάσεις όπου είχαν προβληθεί παρόμοιες θέσεις. Πρόκειται για την Παναγιώτης Μακρή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 33/12, απόφαση ημερομηνίας 15.1.2013: «Όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Το ίδιο και στη Λέανδρος Κωστάκη Κυριάκου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 211/12, απόφαση ημερομηνίας 25.1.2013, η οποία αφορούσε σε αδίκημα ένοπλης ληστείας, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Κυρίως δε, όμως, να τονίσουμε το γεγονός, το οποίο τονίσαμε και στη Μακρή, ότι κανένας, μα κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, εγκλήματα του είδους τα οποία πλήττουν το θεμέλιο της όλης ασφάλειας των πολιτών.» Σε σχέση με το κίνητρο του κατηγορούμενου 2 να διαπράξει τα συγκεκριμένα εγκλήματα, θα επαναλάβουμε αυτό που λέχθηκε στην υπόθεση Jovanovic ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 635 ότι είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση οικονομικών προβλημάτων. Θα προσθέσουμε ότι είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση προβλημάτων υγείας είτε του δράστη είτε άλλων προσώπων. Προς όφελος του κατηγορουμένου 2 λαμβάνουμε υπόψη, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι η 2η κατηγορία αφορά στο αδίκημα της κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, και ότι ζήτησε βοήθεια για να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά αφού, ως ελέχθη, από νεαρή ηλικία είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 148). Δεν συμφωνούμε με τη θέση του κ. Νεοφύτου ότι ο ρόλος του κατηγορούμενου 2 «ήταν ασήμαντος σε σχέση με τέτοιου είδους αδικήματα» και ότι αυτός ήταν ένας «απλός φρουρός» των ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος 2 κατείχε μεγάλη ποσότητα σκληρών ναρκωτικών για να τα προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο. Με άλλα λόγια, «φρουρούσε» τα ναρκωτικά για να δοθούν σε τρίτο πρόσωπο το οποίο στη συνέχεια θα τα διοχέτευε στην αγορά. Το ίδιο ισχύει και για τον κατηγορούμενο 1. Άλλωστε, θα πρέπει να επαναληφθεί ότι δεν είναι τυχαία που οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν για τη μεταφορά ναρκωτικών άτομα αδύναμα ή με συγκεκριμένα προβλήματα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Ghοli v. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 30, 33: «Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Κακουργιοδικείο) Εν πάση περιπτώσει θα λάβουμε υπόψη μας τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες οι κατηγορούμενοι αποφάσισαν να διαπράξουν και διέπραξαν τα σοβαρά αδικήματα χωρίς από την άλλη να αγνοούμε πως από ευτυχείς συγκυρίες μια μεγάλη ποσότητα σκληρών ναρκωτικών δεν πρόλαβε να διοχετευθεί στην αγορά. Δεν παραβλέπουμε ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι πατέρας ενός ανήλικου παιδιού τριών χρονών, το οποίο παρακολουθείται από παιδοψυχολόγο. Δεν παραβλέπουμε ότι είναι ουσιαστικά ο προστάτης της οικογένειας του, της μητέρας του και της γιαγιάς του. Στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής θα λάβουμε υπόψη μας και τα πιο πάνω. Στην υπόθεση Celik and Others ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 391, 394, οι κατηγορούμενοι ήταν προστάτες πολυμελών οικογενειών και το Εφετείο δεν επενέβηκε στην επιβολή της ποινής. Το ίδιο έγινε και στην υπόθεση Μακρή ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 42 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 47: «Δεν ευσταθεί ούτε το επιχείρημα, ότι δεν τονίστηκαν στο δικαστήριο οι επιπτώσεις στην αλλοδαπή σύζυγό του και στο μικρό βρέφος, από τυχόν φυλάκιση του Εφεσείοντος. Από τη στιγμή που η ύπαρξη των δύο μελών της οικογένειας του Εφεσείοντος αναφέρθηκε στο πρωτόδικο δικαστήριο, το θέμα ήταν υπόψη του δικαστηρίου και αξιολογήθηκε μέσα στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής.» Δεν αγνοούμε ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Για τον κατηγορούμενο 2 σχετική είναι η Ιατρική Έκθεση (Τεκ.1). Για τον κατηγορούμενο 1 έχουμε ενώπιον μας τα όσα ανέφερε γύρω από αυτό το θέμα η ευπαίδευτη συνήγορος του. Στην υπόθεση Ψύλλας ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 430 τονίστηκε ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο παραβάτης είναι παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται κατά την επιλογή της κατάλληλης ποινής και την επιμέτρησή της (βλ. Κακής ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 162, Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359, Σωτηριάδου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 356, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 22, Αριστείδου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 32 και Αsoltanei v. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 742). Ως ελέχθη, ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη που αφορά σε σοβαρά αδικήματα που σχετίζονται με σκληρά ναρκωτικά. Ως γνωστό, κανένας δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία όμως των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξή τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο, κυρίως, γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου προς την τήρηση των νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου
(1994)2 ΑΑΔ 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου
(1997)2 ΑΑΔ 17). Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 306 τονίστηκε και πάλι ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν αποτελούν παράγοντα επιβαρυντικό της ποινής αλλά επενεργούν ως παράγων περιορισμού της επιείκειας, της οποίας θα μπορούσε να τύχει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος, αν δεν βαρυνόταν με τις προηγούμενες καταδίκες (βλ. επίσης Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 565). Για τη σημασία και τη βαρύτητα των προηγούμενων καταδίκων και των υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη, και η οποία, επαναλαμβάνουμε, έχει να κάνει με την επιείκεια, παραπέμπουμε και στην υπόθεση Vedat v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 787, 792. Στην Ηλία ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 432, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε αδικήματα που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Είχε μια προηγούμενη καταδίκη η οποία αφορούσε και πάλι σε ναρκωτικές ουσίες. Το Εφετείο ανέφερε ότι η προηγούμενη καταδίκη μείωσε και περιόρισε σημαντικά τα όποια περιθώρια επιείκειας θα μπορούσε να επιδείξει το Δικαστήριο. Μέσα αυτά τα πλαίσια θα προσεγγίσουμε την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου 1 ο οποίος, δυστυχώς, για άλλη μια φορά κατείχε μεγάλη ποσότητα σκληρών ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι κατ΄ αρχάς η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ΄ αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Όμως, ορθά ελέχθη ότι θα πρέπει η αρχή της αποτρεπτικότητας να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των αδικημάτων που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες, και την μεγάλη ποσότητα σκληρών ναρκωτικών τάξεως «Α» που οι κατηγορούμενοι κατείχαν με σκοπό να τα προμηθεύσουν σε άλλο πρόσωπο, έχουμε καθήκον να λάβουμε υπόψη όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω και τα όσα μας ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Σημειώνουμε ότι ο ρόλος και των δύο κατηγορουμένων στη διάπραξη των αδικημάτων και οι προσωπικές-οικογενειακές τους περιστάσεις είναι περίπου οι ίδιες. Ως ελέχθη, και οι δύο κατείχαν την ίδια ημέρα εντός του ίδιου αυτοκινήτου την ίδια ποσότητα σκληρών ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο (βλ. Παπασυμεού κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2006)2 ΑΑΔ 523, 529). Όμως, ο κατηγορούμενος 2 θα κριθεί με μεγαλύτερη επιείκεια αφού αυτός είναι λευκού ποινικού μητρώου εν αντιθέσει με τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος έχει προηγούμενη καταδίκη η οποία αφορά σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σκληρών ναρκωτικών. Κάτι τέτοιο είναι θεμιτό και δεν τίθεται θέμα άνισης μεταχείρισης. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων, η άμεση παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, η συνεργασία τους με τις Αστυνομικές Αρχές, η μεταμέλεια τους, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 2, οι επιπτώσεις της φυλάκισης στους ίδιους και στις οικογένειες τους, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση των ποινών φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε. Στον κατηγορούμενο 1 στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 ετών. Στον κατηγορούμενο 2 στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην 1η κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στην 2η κατηγορία στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 34). Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που οι κατηγορούμενοι τελούσαν υπό κράτηση και δη από τις 27.4.15. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο