ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 10990/12, 7/7/2015

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1, κατέθεσε ο αστ. 1585 κ. Παναγιώτης Κεραυνός, ο οποίος δεν έχει αντεξεταστεί. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην εκτέλεση των καθηκόντων του και που περιέγραψε στην κατάθεση του - τεκμήριο 1, ήτοι η λήψη ανακριτικής κατάθεσης με την μέθοδο των ερωτωαπαντήσεων από τον κατηγορούμενο - τεκμήριο 2, στην οποία απαντούσε πως ότι έχει να πει, θα το πει στο Δικαστήριο και την απάντηση του κατηγορουμένου - τεκμήριο 3 με την οποία απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο αρχιαστυφύλακας 68 κ. Γιακουμής Γιακουμή, ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 4, στην οποία αναφέρει την εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση και πιο συγκεκριμένα στο ότι προέβηκε στην σύλληψη του κατηγορουμένου και την απάντηση του κατηγορουμένου ότι έχει πει την αλήθεια. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 5, αναφέρεται στα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και πιο συγκεκριμένα στο ότι δέχθηκε τηλεφώνημα στην 18/2/2011 και ώρα 06:10 από τον Γιάννη Τουμάζου και που αφορούσε παράπονο του ότι το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής ΕΕΡ 166 έχει κλαπεί από συγκεκριμένο χώρο, ήτοι έξω από το περίπτερο κάποιας Μαρίας και είχε τα κλειδιά του αυτοκινήτου πάνω στον μπροστινό τροχό και είχε άλλα κλειδιά μαζί του. Ο μάρτυρας αντιλήφθηκε από την τηλεφωνική συνομιλία ότι ο Γιάννης Τουμάζου βρισκόταν υπό την επίρρεια αλκοόλ, διότι τραύλιζε και δεν απαντούσε ευθέως στις ερωτήσεις που του υπέβαλλε. Ο μάρτυρας περιπόλησε στον χώρο εκείνο, αλλά δεν εντόπισε το πιο πάνω αναφερόμενο αυτοκίνητο. Στην συνέχεια επικοινώνησε με τον αστ. 3532 Π. Πολυδώρου, ο οποίος βρισκόταν σε καθήκον μεταξύ των ωρών 22:00 - 06:00 των ημερομηνιών 17-18/2/2011 και τον ρώτησε κατά πόσο είχε εντοπίσει το πιο πάνω όχημα στον πιο πάνω χώρο ή σε όποιοδήποτε άλλο σημείο στην περιοχή και αυτός του ανέφερε ότι περί ώρα 06:15 και ενώ ολοκλήρωσε το καθήκον του και κατευθυνόταν προς Λεμεσό, πρόσεξε ότι το όχημα αυτό είχε εμπλακεί σε σοβαρό τροχαίο δυστύχημα στον αυτοκινητόδρομο Πάφου προς Λεμεσό πριν την έξοδο της Επισκοπής. Αμέσως ο μάρτυρας επικοινώνησε με τον αστ. 2611 Ν. Κωνσταντίνου του αστυνομικού σταθμού Επισκοπής, ο οποίος βρισκόταν στην σκηνή του δυστυχήματος και του επιβεβαίωσε ότι το εν λόγω όχημα βρισκόταν στην σκηνή του δυστυχήματος, επιβεβαιώνοντας τον αστ. 3532 και περαιτέρω ο αστ. 2611 αναζητούσε τον ιδιοκτήτη του οχήματος Γιάννη Τουμάζου, ο οποίος δεν εντοπίστηκε στην σκηνή. Ο μάρτυρας κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του στις 17/2/2011 και ώρα 23:45 και αργότερα στις 18/2/2011 και ώρα 00:40, περιπόλησε στο σημείο όπου ο Τουμάζου ισχυριζόταν ότι στάθμευσε το όχημα του, πλην όμως δεν το έχει εντοπίσει. Στην συνέχεια της κατάθεσης του, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στις έρευνες που είχε προβεί για εντοπισμό του Γιάννη Τουμάζου και που τελικά προσήλθε στον αστυνομικό σταθμό Αυδήμου για λήψη κατάθεσης μαζί με τον κατηγορούμενο και που ο Γιάννης Τουμάζου επανέλαβε την θέση του ότι έχει κλαπεί το αυτοκίνητο του και ο τελευταίος υποβλήθηκε σε εξέταση αλκοόλης με θετική ένδειξη. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, ο μάρτυρας αναγνώρισε τον κατηγορούμενο, ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι γνωρίζει για την εμπλοκή του πιο πάνω οχήματος σε θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα στον αυτοκινητόδρομο Πάφου Λεμεσού στις 18/2/2011 και γύρω στις 06:00 π.μ. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι έχει πληροφορηθεί από άλλα πρόσωπα τι ώρα έγινε το ατύχημα για το οποίο έχει προβεί σε κάποιες εξετάσεις, πλην όμως δεν μετέβηκε στην σκηνή, δεν είναι ο εξεταστής της παρούσας υπόθεσης και ότι για την παρούσα υπόθεση λήφθηκε κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ήτοι το τεκμήριο

1. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι έχει δώσει μαρτυρία και στην υπόθεση με αριθμό 3132/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και που αφορούσε το σχετικό με τα επίδικα θέματα θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα. Περαιτέρω ο μάρτυρας περιέγραψε τα καθήκοντα του την επίδικη βραδιά, ως επίσης και τον χώρο που έχει περιπολήσει και δεν εντόπισε το αυτοκίνητο του Γιάννη Τουμάζου. Ανέφερε επίσης ότι υπάρχει ημερολόγιο ενεργείας που καταγράφησαν οι ενέργειες του, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει εάν έχει ελέγξει όλα τα αυτοκίνητα στον χώρο όπου του είχε υποδειχθεί και δεν είχε λόγο να κοιτάξει στα πλαίσια των καθηκόντων του ποια αυτοκίνητα ήταν σταθμευμένα στον εκεί χώρο. Δεν ανέγραψε στο ημερολόγιο ενεργείας ότι είχε προβεί σε περιπόληση στις 17/2/2011 και ώρα 23:45 μέχρι τις 18/2/2011 και ώρα 00:40 και ότι δεν έχει εντοπίσει το αυτοκίνητο του Γιάννη Τουμάζου , διότι δεν είχε λόγο να το πράξει. Περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε όσα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν έχει προβεί σε έλεγχο του χώρου στάθμευσης στις 17/2/2011 και ώρα 23:45 μέχρι τις 18/2/2011 και ώρα 00:40, δίνοντας λεπτομέρειες για το πως είναι ο χώρος εκεί και ότι αναπόφευκτα περνά από το σημείο λόγω της εγκύτητας του αστυνομικού σταθμού Αυδήμου. Επανεξεταζόμενος, ουσιαστικά επανέλαβε την εμπλοκή του στις έρευνες που αφορούσαν το θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα και πιο συγκεκριμένα στην αναζήτηση του αυτοκινήτου του Γιάννη Τουμάζου μετά από την σχετική καταγγελία και την ενημέρωση που έλαβε για τον εντοπισμό του εν λόγω οχήματος. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο αρχιλοχίας 4745 κ. Ανδρέας Ηλία, ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 7, ως το σύνολο της κυρίως εξέτασης του Συγκεκριμένα, ο μάρτυρας στην κατάθεση του αναφέρει ότι ανέλαβε καθήκον στις 17/2/2011 η ώρα 19:50 μέχρι τις 04:35 της επομένης. Η ώρα 21:45 αναχώρησε από το κλιμάκιο για περιπολία και έλεγχο περιπόλων στον αυτοκινητόδρομο με το υπηρεσιακό όχημα με αριθμούς εγγραφής KSV 272 και επέστρεψε από την περιπολία η ώρα 01:25 της 18/2/2011, ενώ κατά διαστήματα είχε επιστρέψει στο κλιμάκιο ακόμα δύο φορές για έλεγχο κτηρίου και των υπηρεσιακών οχημάτων. Η ώρα 04:35 της 18/2/2011, ο μάρτυρας ολοκλήρωσε το καθήκον του και την ίδια μέρα και ώρα 06:25, τον ενημέρωσε τηλεφωνικώς ο Α/3610 ότι στον αυτοκινητόδρομο προς Λεμεσό παρά την Επισκοπή, συνέβη σοβαρό τροχαίο δυστύχημα. Αμέσως μετέβηκε στο σημείο του δυστυχήματος, όπου είδε ότι το ένα εμπλεκόμενο όχημα, ήταν το υπ΄ αριθμό εγγραφής ΕΕΡ 166, ιδιοκτησίας του Γιάννου Τουμάζου από την Πάχνα. Το εν λόγω όχημα ο μάρτυρας το γνωρίζει, διότι συνεπλάκη σε θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα με εγκατάλειψη σκηνής στη Λεμεσό, όταν εργαζόταν στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων της τροχαίας Λεμεσού, ως επίσης αρχές του 2010, ενώ βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία μαζί με άλλους συναδέλφους του, εντόπισαν τον Γιαννάκη Τουμάζου να έχει σταθμευμένο το πιο πάνω όχημα στην αριστερή λορίδα κυκλοφορίας παρά την Αυδήμου με κατεύθυνση την Πάφο και τον ίδιο να κοιμάται στην θέση του οδηγού, ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλης. Το εν λόγω όχημα, ο μάρτυρας το γνωρίζει πολύ καλά, είναι άσπρου χρώματος και στις δύο πλευρές έχει χαρακτηριστική ζωγραφιά (άλογα) στο κάτω μέρος. Την ίδια ημέρα, άκουσε από συναδέλφους της Αυδήμου, ότι ο Τουμάζου ανέφερε ότι το όχημα του κλάπηκε από αγνώστους, ενώ το είχε σταθμευμένο στο καφενείο κάποιας Μαρίας στην Αυδήμου. Καθ΄ όλη την διάρκεια της υπηρεσίας του, στις 17-18/2/2011, δεν είδε το όχημα του Τουμάζου να βρίσκεται στο σημείο που ανέφερε ότι το είχε. Στο εν λόγω σημείο υπάρχει ντεπόζιτο νερού με φωτισμό και την συγκεκριμένη νύκτα, το μόνο όχημα που υπήρχε σταθμευμένο εκεί, ήταν ένα διπλοκάμπινο μαύρου χρώματος. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι η κατάθεση του δόθηκε την ημέρα που έγινε το δυστύχημα, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση περί του αντιθέτου, συμφωνώντας όμως ότι η κατάθεση του δεν φέρει ημερομηνία. Αναφέρθηκε επίσης στα καθήκοντα που είχε την επίδικη βραδιά και ως προς τις ενέργειες του, αυτές δεν είχαν καταγραφεί στο ημερολόγιο του σταθμού. Τέλος, ο μάρτυρας αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν είδε το αυτοκίνητο του Τουμάζου να βρίσκεται στο πιο πάνω σημείο. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε ο αστ. 2441 κ. Χαράλαμπος Συμεού, ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 8, στην οποία κάνει αναφορά στην λήψη δύο καταθέσεων από τον κατηγορούμενο, ήτοι τα τεκμήρια 6 και 9 τα οποία και αναγνώρισε, αναγνώρισε επίσης τον κατηγορούμενο και ανέφερε τι περιήλθε στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αναφορικά με τα επίδικα ζητήματα. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στις ενέργειες που είχε προβεί κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και τι περιήλθε στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση αυτών, λέγοντας ότι και ο ίδιος έχει προβεί σε περιπόληση του συγκεκριμένου χώρου και ότι δεν έχει εντοπίσει το πιο πάνω αυτοκίνητο, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση, συμφωνώντας όμως ότι δεν έχει αναφέρει στην κατάθεση του οτιδήποτε για το θέμα της περιπόλησης. Με την ολοκλήρωση της κατάθεσης του πιο πάνω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και αφού επεξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως, και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε τις καταθέσεις του - τεκμήρια 6 και
2. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 6, κάνει αναφορά για τις ώρες που ήταν μαζί με τον Γιάννη Τουμάζου, από που τον πήρε για να μεταφερθούν σε σπίτι φίλου τους και που τον έχει αφήσει αφού έφυγαν από εκεί, ως επίσης που ήταν σταθμευμένο το όχημα του Γιάννη Τουμάζου και ότι σε κατοπινό στάδιο του τηλεφώνησε ο Γιάννης Τουμάζου για να τον μεταφέρει στον αστυνομικό σταθμό Αυδήμου για κάτι που έγινε με το αυτοκίνητο του. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 9, η οποία δόθηκε την ίδια ημέρα με το τεκμήριο 6, ήτοι στις 18/2/2011 αλλά κάποιες ώρες αργότερα, επανέλαβε σε γενικές γραμμές τα όσα ανέφερε στο τεκμήριο 6, πλην όμως έδωσε κάποιες περισσότερες λεπτομέρειες και πιο συγκεκριμένα σε θέματα που αφορούσαν την ενδυμασία του ιδίου και του Γιάννη Τουμάζου, τι λέχθηκε μεταξύ τους, τι έχουν καταναλώσει σε φαγητό και ποτό και τέλος, ανέφερε ότι όταν μετέφερε τον Γιαννάκη Τουμάζου στην μάντρα του, αυτός μπήκε στο σπίτι του. Κοινό γνώρισμα είναι ότι ο μάρτυρας παρέλαβε τον Γιάννη Τουμάζου από το συγκεκριμένο σημείο που είχε αφήσει το αυτοκίνητο του ο Γιάννης Τουμάζου σταθμευμένο, πλην όμως στην επιστροφή ο μάρτυρας δεν πήρε τον Γιάννη Τουμάζου στον χώρο όπου ήταν σταθμευμένο το όχημα, αλλά κατευθείαν στην μάντρα του Γιάννη Τουμάζου και ότι σε γενικές γραμμές στις ώρες μεταξύ 1:00 και 2:00 το όχημα του Γιάννη Τουμάζου βρισκόταν στο ίδιο μέρος. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, ανέφερε ότι τα τεκμήρια 6 και 9 προέκυψαν με την μέθοδο των ερωτωαπαντήσεων και ότι ο χώρος στάθμευσης, ήταν δίπλα από το περίπτερο κάποιας Μαρίας. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι αναγνώρισε την υπογραφή του στο τεκμήριο 2, πλην όμως δεν το έχει αναγνωρίσει ως έγγραφο και ότι δεν την θυμάται. Αναφέρθηκε στην γνωριμία που είχε με τον Γιάννη Τουμάζου και άλλα πρόσωπα για τα οποία εξέφρασε άγνοια για το τι ανέφεραν στις καταθέσεις τους. Κλήθηκε να δώσει διευκρινήσεις και λεπτομέρειες για τα όσα ανέφερε στις καταθέσεις του και γενικά για το τι έχει διαδραματιστεί εκείνο το βράδυ, ήτοι από την στιγμή που παρέλαβε τον Γιάννη Τουμάζου και τον χώρο από όπου τον παρέλαβε και τον οποίο περέγραψε, την διαδρομή που ακολούθησαν, τι είπαν και έκαναν, μέχρι που ο μάρτυρας άφησε τον Γιάννη Τουμάζου στην μάντρα του, όπου είναι και το σπίτι του και ακολούθως ο μάρτυρας έφυγε. Ανέφερε επίσης πως και που ήταν σταθμευμένο το όχημα του Γιάννη Τουμάζου το οποίο και περιέγραψε, ως επίσης περιέγραψε την ενδυμασία του ιδίου και του Γιάννη Τουμάζου. Επίσης ανέφερε ο μάρτυρας τι του εξήγησε ο Γιάννης Τουμάζου για να αφήσει το αυτοκίνητο του στον πιο πάνω χώρο και πιο συγκεκριμένα, για να έβρισκαν το όχημα κάποια άλλα άτομα και ακολούθως να έβρισκαν τον Γιάννη Τουμάζου στην μάντρα του. Αναφέρθηκε επίσης στο τηλεφώνημα που έλαβε από τον Γιάννη Τουμάζου και τι αυτός του ζήτησε και τι του είπε, ως επίσης και την κατάσταση του Γιάννη Τουμάζου την επίδικη βραδιά και πιο συγκεκριμένα ότι είχε καταναλώσει αρκετό ποτό και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι ο Γιάννης Τουμάζου, τις ώρες που έχει αναφέρει ο μάρτυρας, ήταν σε συγκεκριμένη μπυραρία της Αυδήμου. Εξέφρασε άγνοια για το τι έχει γίνει με το αυτοκίνητο του Γιάννη Τουμάζου, παρά μόνο ότι ο τελευταίος του ανέφερε ότι εκλάπηκε και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι ο Γιάννης Τουμάζου αφού ενεπλάκη στο τροχαίο ατύχημα, άφησε το αυτοκίνητο του στον αυτοκινητόδρομο και πήγε να τον βρει για να τον μεταφέρει και να δηλώσει το αυτοκίνητο, επαναλαμβάνοντας τις θέσεις του. Επίσης αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι τα όσα έχει αναφέρει για τον χώρο στάθμευσης του αυτοκινήτου είναι ψεύδη, ότι ο Γιάννης Τουμάζου οδηγούσε το αυτοκίνητο του, ότι δεν τον έχει μεταφέρει στην φάρμα του, ότι οι καταθέσεις του είναι προιόν προσυνεννόησης με τον Γιάννη Τουμάζου για να τον καλύψει, επαναλαμβάνοντας τις θέσεις του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ως προς το τεκμήριο Α προς αναγνώριση, το Δικαστήριο κρίνει, ότι από την στιγμή που παρέμεινε ως τεκμήριο προς αναγνώριση και δεν κατατέθηκε ως κανονικό τεκμήριο μετά από την δέουσα αναγνώριση, δεν δύναται να προσδώσει σε αυτό οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα και το ίδιο συμβαίνει με οποιαδήποτε μαρτυρία συνόδευσε το εν λόγω τεκμήριο. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Κ. 1, το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του είναι αξιόπιστη, όχι μόνο επειδή δεν έχει αντεξεταστεί, αλλά και επειδή το Δικαστήριο έχει πειστεί ότι ο εν λόγω μάρτυρας κατά την ακροαματική διαδικασία, παρέθεσε με αντικειμενικότητα και σαφήνεια τα καθήκοντα που είχε και την εκτέλεση τους και που περιέγραψε στην κατάθεση του - τεκμήριο 1, ήτοι η λήψη ανακριτικής κατάθεσης με την μέθοδο των ερωτωαπαντήσεων από τον κατηγορούμενο - τεκμήριο 2, στην οποία απαντούσε πως ότι έχει να πει, θα το πει στο Δικαστήριο και την απάντηση του κατηγορουμένου - τεκμήριο 3 με την οποία απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Το Δικαστήριο, αφού έχει εξετάσει τόσο σφαιρικά, όσο και επισταμένα τις μαρτυρίες τόσο των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας, όσο και του κατηγορουμένου, έχοντας υπόψη του το Δικαστήριο επίσης όχι μόνο το περιεχόμενο των μαρτυριών τους, αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, κρίνει ότι οι υπόλοιποι μάρτυρες κατηγορίες είπαν στο Δικαστήριο την αλήθεια, ο δε κατηγορούμενος είπε ψέματα στο Δικαστήριο, για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω. Το Δικαστήριο έχει προβληματιστεί βαθύτατα για το κατά πόσο οι υπόλοιποι μάρτυρες κατηγορίας είπαν την αλήθεια, διότι αμφισβητήθηκε έντονα από την πλευρά της υπεράσπισης οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν περί περιπόλησης στο επίδικο σημείο και της μη ανεύρεσης του αυτοκινήτου του Γιαννάκη Τουμάζου, εν΄ όψει του ότι γινόταν αναφορά, είτε ότι αυτό ως γεγονός έχει αναγραφεί στα ημερολόγια ενεργείας, ενώ τέτοιο ημερολόγιο ενεργείας δεν έχει προσκομιστεί, είτε ότι δεν έχει αναγραφεί αυτός ο ισχυρισμός διότι δεν υπήρχε λόγος. Συνεπώς, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι μαρτυρίες των μαρτύρων κατηγορίας, εν πολλοίς βρίσκονταν σε συνταύτιση ως προς τον κεντρικό πυρήνα της παρούσας υπόθεσης, ήτοι την περιπόληση στο επίδικο σημείο και η μη ανεύρεση του οχήματος του Γιαννάκη Τουμάζου και συνακόλουθα το ψεύδος του κατηγορουμένου, άρα η αξιολόγηση των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας θα γίνει ενιαία, με κάποιες επιμέρους διευκρινήσεις ή επισημάνσεις. Σίγουρα εκ πρώτης όψεως ξενίζει μια τέτοια αναφορά περί περιπόλησης και ότι το συγκεκριμένο όχημα δεν ανευρέθηκε έξω από τον χώρο στάθμευσης του περιπτέρου κάποιας Μαρίας, από την στιγμή που δεν διενεργείτο οποιαδήποτε υπόθεση κλοπής του εν λόγω αυτοκινήτου ή θανατηφόρου ατυχήματος, μέχρι βεβαίως την ώρα που ο Γιαννάκης Τουμάζου τηλεφώνησε και ισχυρίστηκε ότι κλάπηκε το αυτοκίνητο του. Οι υπόλοιποι μάρτυρες κατηγορίες ανέφεραν ότι δεν διενεργείτο οποιαδήποτε υπόθεση κλοπής του εν λόγω αυτοκινήτου ή θανατηφόρου ατυχήματος, μέχρι την ώρα που ο Γιαννάκης Τουμάζου τηλεφώνησε και ισχυρίστηκε ότι κλάπηκε το αυτοκίνητο του και αυτό είναι βεβαίως λογικό και φυσιολογικό, εν΄ όψει και του χρονικού διαστήματος που εκτελούσαν τα καθήκοντα τους. Όμως, ο κατηγορούμενος κατά την αντεξέταση του, παραδέχθηκε ότι το αυτοκίνητο του Γιαννάκη Τουμάζου έχει φιγούρα αλόγου και αυτό έρχεται και επιβεβαιώνει την εξειδικευμένη μαρτυρία του Μ.Κ. 3, ο οποίος ανέφερε πως έτυχε να γνωρίζει το εν λόγω αυτοκίνητο λόγω προηγούμενου εντοπισμού του και σε συνδυασμό με την περιγραφή που έδωσε ο Μ.Κ. 3 και που το Δικαστήριο κρίνει, ότι λόγω ακριβώς αυτού του ευδιάκριτου, αλλά και ασυνήθιστου στοιχείου, είναι λογικό να ξεχωρίζει και να θυμάται κάποιος εάν το έχει δει πρόσφατα ή όχι και αυτό δικαιολογεί την μνήμη του Μ.Κ. 3 που έρχεται και σε αρμονία και συνταύτιση με τις υπόλοιπες μαρτυρίες των άλλων μαρτύρων κατηγορίας, διότι είναι πιο εύκολο να θυμάται κάποιος ένα ξεχωριστό αυτοκίνητο και όχι ένα ασυνήθιστο αυτοκίνητο. Από την στιγμή που το Δικαστήριο προβαίνει στην πιο πάνω διαπίστωση, κρίνεται ότι είναι απλή παρατυπία πλέον η μη αναγραφή ημερομηνίας στην κατάθεση του εν λόγω μάρτυρα, διότι επιβεβαιώνεται με λογικό τρόπο, ο πυρήνας της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα, ήτοι η περιπόληση του στο επίδικο σημείο και ο μη εντοπισμός του αυτοκινήτου του Γιαννάκη Τουμάζου. Με αυτές λοιπόν τις επισημάνσεις και διαπιστώσεις, το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι πλέον ήσσονος σημασίας η μη προσκόμιση οποιασδήποτε μαρτυρίας ή στοιχείου σε ημερολόγιο ενεργείας που να διαφαίνεται η συμπερίληψη της περιπόλησης στον επίδικο χώρο και ο μη εντοπισμός του πιο πάνω αυτοκινήτου του Γιαννάκη Τουμάζου. Λογική κρίνεται και η αναφορά του Μ.Κ. 2 ότι έχει περιπολήσει και προσέξει τον επίδικο χώρο, λόγω και της εγκύτητας του εν λόγω χώρου με τον αστυνομικό σταθμό Αυδήμου και ότι είναι αναπόφευκτη η διέλευση από εκείνο το σημείο όταν υπάρχει πορεία από ή προς τον εν λόγω αστυνομικό σταθμό. Η αναφορά του μάρτυρα ότι ο Γιαννάκης Τουμάζου ήταν υπό την επίρρεια αλκοόλης, επιβεβαιώνεται ούτως ή άλλως και από την ίδια την μαρτυρία του κατηγορουμένου. Λογική και φυσιολογική κρίνεται η αναφορά του Μ.Κ. 4, ότι δηλαδή την επίδικη βραδιά βρισκόταν σε καθήκον, παρόλο που δεν γίνεται ειδική αναφορά στην κατάθεση του, διότι το Δικαστήριο κρίνει ότι, τόσο ο εν λόγω μάρτυρας, όσο και οι υπόλοιποι μάρτυρες κατηγορίας, παρέθεσαν με φυσικό, πηγαίο και άμεσο τρόπο, όλα όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους και δεν έχει εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο ή οποιαδήποτε απόπειρα μεροληψίας εναντίον του κατηγορουμένου και περαιτέρω το Δικαστήριο έχει πειστεί για την αντικειμενικότητα τους και δεν δίσταζαν να παραδεχθούν εάν κάτι δεν το έπραξαν ή δεν το θυμούνταν και αποκάλυπταν την πηγή των γνώσεων τους εάν αυτό που εξιστορούσαν δεν ήταν προιόν άμεσης προσωπικής γνώσης ή εμπλοκής τους. Περαιτέρω, κρίνεται αξιόπιστη και αληθής η αναφορά του μάρτυρα ότι έχει περιπολήσει στο επίδικο μέρος και δεν έχει εντοπίσει το αυτοκίνητο του Γιαννάκη Τουμάζου, τόσο αυτοτελώς από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του, όσο και από την συνταύτιση της μαρτυρίας του με αυτήν του Μ.Κ.

1. Στον αντίποδα, ο κατηγορούμενος άφησε πολύ φτωχή, αλλά και κακή εικόνα στο Δικαστήριο. Πέραν της μαρτυρίας του κατηγορουμένου ότι ο Γιαννάκης Τουμάζου την επίδικη βραδιά ήταν υπό την επίρρεια αλκοόλης και ότι το αυτοκίνητου του Γιαννάκη Τουμάζου φέρει φιγούρα αλόγου, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τις υπόλοιπες θέσεις του κατηγορουμένου. Το Δικαστήριο διέκρινε κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι ο κατηγορούμενος προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό το ψεύδος, να καλύψει τον φίλο του Γιαννάκη Τουμάζου και η εκδοχή του δεν παρουσιάζει στοιχεία λογικής και πειστικότητας. Ο κατηγορούμενος προτού απαντήσει σκεφτόταν, απαντούσε με δισταγμό και ήταν έκδηλη η προσπάθεια του να μην απαντήσει τίποτα περισότερο από την θέση του ότι δεν γνώριζε τίποτα για το θανατηφόρο ατύχημα και ότι άφησε τον Γιαννάκη Τουμάζου στην μάντρα του, φτάνοντας μάλιστα στην εξωπραγματική θέση να μην αναγνωρίζει καν το τεκμήριο 2 που είναι η κατάθεση του και η οποιαδήποτε εξήγηση έδωσε σίγουρα δεν πείθει, αλλά από την άλλη να θυμάται επακριβώς, αλλά και επιλεκτικά, τι φορούσε ο ίδιος και ο Γιαννάκης Τουμάζου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σίγουρα, είναι άνευ αποδεικτικής αξίας η αναφορά του ότι δεν γνωρίζει τι είπαν άλλα άτομα στις καταθέσεις τους τα οποία δεν παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα, λόγω ακριβώς του γεγονότος ότι τα εν λόγω άτομα δεν παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα και το ίδιο συμβαίνει και με την υποβληθείσα θέση ότι ο Γιάννης Τουμάζου θεάθηκε σε συγκεκριμένη μπυραρία μετά την ώρα που ισχυρίστηκε ότι τον άφησε στην μάντρα του, διότι δεν έχει προσκομιστεί τέτοια μαρτυρία από πλευράς κατηγορούσας αρχής. Το όλο ιστορικό που εξιστόρισε ο κατηγορούμενος, δεν έχει καμία απολύτως πειστικότητα. Είναι πραγματικά απορίας άξιο, πως είναι λογικό, αλλά και σκόπιμο, να αφήνει ο Γιαννάκης Τουμάζου το αυτοκίνητο του στον χώρο στάθμευσης ενός περιπτέρου, με την αιτιολογία να το βρουν κάποιοι φίλοι του την άλλη ημέρα και από εκεί να τον βρουν στην μάντρα του που απέχει από εκείνο το σημείο, αντί να τον βρουν κατ΄ ευθείαν στην μάντρα του ή σε εκείνο το σημείο και να πάνε από εκεί στον προορισμό τους και σίγουρα δεν είναι λογικό να μένει εκεί εκτεθειμένο το αυτοκίνητο του, χωρίς επαρκή και πειστικό λόγο και που εν πάσει περιπτώσει τα όσα ανέφερε ο κατηγορούμενος δεν έπεισαν το Δικαστήριο.Είναι επίσης απορίας άξιο που δεν γίνεται κανένας άλλος λόγος ή καμία αναφορά στις καταθέσεις του κατηγορούμενου - τεκμήρια 6 και 9, για αυτό το θέμα, που να πείθει για την σκοπιμότητα ή την λογική της στάθμευσης του αυτοκινήτου του Γιαννάκη Τουμάζου στον πιο πάνω χώρο και την εκεί παραμονή του. Υστερόβουλη και ψευδής κρίνεται και η αναφορά του κατηγορουμένου, ότι ο Γιαννάκης Τουμάζου κάτι έκανε στην μηχανή μπροστά που είναι ο τροχός, προσπαθώντας να επιβεβαιώσει ισχυρισμό που προβλήθηκε από τον Γιαννάκη Τουμάζου, όπως αυτός περιγράφηκε από τον Μ.Κ. 2 για το θέμα των κλειδιών στον τροχό του αυτοκινήτου. Υστερόβουλος επίσης κρίνεται και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι πήρε τον Γιαννάκη Τουμάζου στην μάντρα του επειδή ήταν πιωμένος και αυτός ο ισχυρισμός τέθηκε για πρώτη φορά κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Συγκεχυμένη και ασαφής είναι η αναφορά του κατηγορουμένου και πιο συγκεκριμένα στην αντεξέταση του, ανέφερε ότι ο Γιαννάκης Τουμάζου του είπε ότι του έκλεψαν το αυτοκίνητο του, ενώ στην κατάθεση του - τεκμήριο 6 η οποία δόθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο κατηγορούμενος δεν αναφέρει αυτόν τον ειδικό ισχυρισμό, αλλά αναφέρει τον γενικό ισχυρισμό ότι ο Γιαννάκης Τουμάζου του ανέφερε ότι κάτι έγινε με το αυτοκίνητο του, χωρίς δηλαδή οποιαδήποτε αναφορά και αυτό καταδεικνύει μια προσπάθεια του κατηγορουμένου κατά τον ουσιώδη χρόνο να συσκοτίσει το όλο σκηνικό, διότι είναι απορίας άξιο να μην ερωτά ο κατηγορούμενος τον φίλο του τι ακριβώς έγινε με το αυτοκίνητο του και που ήταν ο σκοπός που τον έχει μεταφέρει στον αστυνομικό σταθμό. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, ήτοι την αποδοχή των μαρτυριών των μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής ως αξιόπιστες και την απόρριψη της μαρτυρίας του κατηγορουμένου ως αναξιόπιστης, είναι εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι ο κατηγορούμενος παρείχε πληροφορίες σε αστυνομικό για τη διενέργεια ανάκρισης και στην προκειμένη περίπτωση στον Αστ. 2441 Χ. Συμεού από την Λεμεσό, οι πληροφορίες αφορούσαν στο ότι το πιο πάνω μηχανοκίνητο όχημα ο Γιαννάκης Τουμάζου μεταξύ της 17/2/2011 και 18/2/2011 μέχρι η ώρα 02:00 π.μ. το είχε σταθμευμένο σε συγκεκριμένο χώρο στάθμευσης στην Αυδήμου και ότι ο ίδιος παρέλαβε τον Τουμάζου με το αυτοκίνητο του και ακολούθως τον επέστρεψε στην οικία του και ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι οι πιο πάνω πληροφορίες είναι ψευδείς. Μέσα λοιπόν από τα πιο πάνω ευρήματα και συμπεράσματα, κρίνεται ότι, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι δια μέσου των λεπτομερειών της επίδικης κατηγορίας, η κατηγορούσα αρχή προώθησε την θέση και που δεν δύναται βεβαίως να αγνοηθεί, διότι είναι αυτή η θέση που προωθήθηκε και καλείται το Δικαστήριο να αξιολογήσει, ήτοι ότι ο κατηγορούμενος κατέθεσε ψευδώς ότι το πιο πάνω μηχανοκίνητο όχημα δεν το οδηγούσε ο Γιαννάκης Τουμάζου κατά την ώρα του δυστυχήματος, σε συνδυασμό με τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ως έχουν αναλυθεί πιο πάνω και σε συνδυασμό με το περιεχόμενο των καταθέσεων του κατηγορουμένου, ήτοι τα τεκμήρια 6 και 9 που είναι ουσιαστικά ο κεντρικός πυρήνας της παρούσας υπόθεσης, δεν έχει διαφανεί ότι ο κατηγορούμενος κατέθεσε θετικά ότι ο Γιαννάκης Τουμάζου την ώρα του θανατηφόρου ατυχήματος, ήτοι γύρω στις 6:00 π.μ. της 18ης Φεβρουαρίου 2011 δεν το οδηγούσε το πιο πάνω όχημα και ότι το είχε σταθμευμένο στον χώρο στάθμευσης έξω από το περίπτερο κάποιας Μαρίας στην Αυδήμου, διότι η αναφορά που έκανε ο κατηγορούμενος στις καταθέσεις του - τεκμήρια 6 και 9, προσδιόριζε χρονικά την στάθμευση εκείνου του οχήματος το αργότερο μέχρι τις 2:00 π.μ. της ίδιας ημέρας. Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος ως έχει αναλυθεί πιο πάνω, απέτυχε να αποδείξει το τρίτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος ως έχει αναλυθεί πιο πάνω και ως προς το τέταρτο στοιχείο του αδικήματος ως έχει αναλυθεί πιο πάνω, ναι μεν έχει αποδειχθεί ότι οι πιο πάνω πληροφορίες ήσαν ψευδείς, πλην όμως λόγω της αλληλοεξάρτησης του τρίτου και του τέταρτου συστατικού του αδικήματος, σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, αυτό δεν έχει αποδειχθεί διότι οι ψευδείς πληροφορίες δεν σχετίζοντο με την ώρα πρόκλησης του θανατηφόρου αδικήματος, αλλά σε προγενέστερη ώρα, ως έχει αποδειχθεί ανωτέρω. Ως προς το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, σίγουρα από πλευράς κατηγορούσας αρχής, δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε άμεση μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ή τουλάχιστον είχε λόγο να πιστεύει ότι διαπράχθηκε ποινικό αδίκημα και πιο συγκεκριμένα η πρόκληση θανατηφόρου τροχαίου δυστυχήματος από τον οδηγό του μηχανοκίνητου οχήματος με αρ. εγγραφής ΕΕΡ 166 Γιαννάκη Τουμάζου από την Αυδήμου και το ερώτημα που τίθεται, είναι κατά πόσο μέσα από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορουμένου, δύναται να εξαχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα, εν΄ όψει και της εκκρεμοδικίας της ποινικής υπόθεσης που αφορά το εν λόγω θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα, ως επίσης και της απουσίας περαιτέρω μαρτυρίας και στοιχείων που αφορούν το εν λόγω θανατηφόρο ατύχημα, πέραν της αναφοράς ότι ο Γιαννάκης Τουμάζου δεν βρέθηκε στην σκηνή του ατυχήματος παρά μόνο το αυτοκίνητο του, ως επίσης και της ελλειπούς αναφοράς περί διενέργειας οποιασδήποτε ανάκρισης ή έρευνας ως προς την καταγγελία του Γιαννάκη Τουμάζου περί κλοπής του αυτοκινήτου του. Η εκκρεμοδικία της υπόθεσης με αριθμό 3132/2012 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, με κατηγορούμενο τον Γιαννάκη Τουμάζου για πρόκληση θανατηφόρου τροχαίου ατυχήματος της 18ης Φεβρουαρίου 2011, δεν δεσμεύει το παρόν Δικαστήριο, διότι δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος η απόδειξη από καθ΄ ύλην αρμόδιο Δικαστήριο την ενοχής του Γιαννάκη Τουμάζου για το πιο πάνω αδίκημα, διότι το αδίκημα του άρθρου 114 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, θεσμοθετήθηκε με σκοπό να ποινικοποιήσει την εν γνώσει παροχή ψευδών πληροφοριών σε αστυνομικό στα πλαίσια έρευνας που γίνεται στα πλαίσια εξέτασης ποινικού αδικήματος και σίγουρα θα ήταν εκτός γράμματος του νόμου και άνευ πρακτικής σημασίας τέτοια προυπόθεση, διότι από την στιγμή που αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η διάπραξη κάποιου αδικήματος από το αρμόδιο καθ΄ ύλην Δικαστήριο, είναι άνευ αντικειμένου η εξέταση του από αστυνομικό και συνακόλουθα συμπαρασύρεται και το θέμα της ισχυριζόμενης κλοπής του αυτοκινήτου, διότι αυτός ο ισχυρισμός ενδεχομένως να τέθηκε στα πλαίσια της υπόθεσης με αριθμό 3132/2012 ως άλλοθι για την μη εμπλοκή του στο εν λόγω θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα. Σίγουρα η όλη συμπεριφορά του κατηγορουμένου και τα ψεύδη του, τόσο εντός, όσο και εκτός του Δικαστηρίου ως έχουν αναλυθεί πιο πάνω, δημιουργούν εύλογες υποψίες ότι ο κατηγορούμενος να γνώριζε για την πρόκληση του εν λόγω θανατηφόρου ατυχήματος, λόγω και της στενής φιλίας του με τον Γιαννάκη Τουμάζου, πλην όμως αυτές οι εύλογες υποψίες δεν δύνανται να μετουσιωθούν σε βεβαιότητα ως περιστατική ή ενισχυτική μαρτυρία, λαμβανομένου πάρα πολύ σοβαρά υπόψη ότι, η κατηγορούσα αρχή έθεσε το τρένο της στις ράγες, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, που να οδηγούν στο σημείο ότι ο κατηγορούμενος κατέθεσε ψευδώς στις καταθέσεις του - τεκμήρια 6 και 9, ότι το πιο πάνω μηχανοκίνητο όχημα δεν το οδηγούσε ο Γιαννάκης Τουμάζου κατά την ώρα του θανατηφόρου δυστυχήματος, ήτοι γύρω στις 06:00 π.μ. της 18ης Φεβρουαρίου
2. Όμως, ο κατηγορούμενος, στις καταθέσεις του - τεκμήρια 6 και 9, καθορίζει χρονικά την στάθμευση του εν λόγω ατυχήματος το αργότερο μέχρι τις 2:00 π.μ. της ίδιας ημέρας και το Δικαστήριο κρίνει ότι θα ήταν ακροσφαλές να εξάξει εύρημα ενοχής επί αυτού του σημείου και σίγουρα δεν τίθεται ζήτημα τροποποίησης των λεπτομερειών του αδικήματος επί αυτών των δεδομένων και χρονικού προσδιορισμού, διότι αυτό θα κατέληγε σε παραβίαση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, εν΄ όψει και της υπερασπιστικής γραμμής που ακολούθησε, τόσο κατά το στάδιο της αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας και των υποβολών που τέθηκαν σε αυτούς, όσο και κατά το στάδιο της παράθεσης της μαρτυρίας του κατηγορουμένου και συνακόλουθα, ούτε το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος στοιχειοθετείται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, πλην όμως απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ο κατηγορούμενος αθωώνεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο