Δημοκρατία ν. Mohammadhossein Mohammadi Eshkiki, Αρ. Υπόθεσης: 8536/15, 29/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2015:19 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. T. Kατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8536/15 Δημοκρατία ν. Mohammadhossein Mohammadi Eshkiki Κατηγορουμένου -------------------- Ημερομηνία: 29.7.15 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Ζ. Συμεού, Δικηγόρος της Δημοκρατίας (κα Α. Ματθαίου για να ακούσει απόφαση) Για τον κατηγορούμενο: κ. Ρ. Βραχίμης Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Το Κακουργιοδικείο Λεμεσού καλείται για άλλη μια φορά να επιβάλει ποινή σε κατηγορούμενο για αδικήματα που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 32 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε οκτώ κατηγορίες με σοβαρότερες την 6η και 8η κατηγορία, οι οποίες αφορούν σε παράνομη κατοχή ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως «Α» και «Β». Η 6η κατηγορία αφορά σε κατοχή 378,7982 γραμμαρίων μεταμφεταμίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, ενώ η 8η κατηγορία αφορά σε κατοχή 864,2621 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Τα αδικήματα φέρονται να έλαβαν χώρα στις 21.4.15 στη Λεμεσό. Η Νομική Βάση των κατηγοριών εμφαίνεται στο κατηγορητήριο και δεν χρειάζεται να την παραθέσουμε στην παρούσα απόφαση. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: «Περί τον Φεβρουάριο του 2015, Ιρανός ομοεθνής του κατηγορούμενου επ' ονόματι Farhad, ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Πάρης, πρότεινε στον κατηγορούμενο 1 να συνεργαστεί μαζί του και να κάνει τον μεσάζοντα στην διακίνηση ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος αποδέχτηκε την προσφορά και τότε ο Πάρης του είπε ότι θα των ενημέρωνε που ήταν κρυμμένα τα ναρκωτικά και ο κατηγορούμενος θα ενημέρωνε κάποιο άλλο Ιρανό επ' ονομάτι Αλή να πηγαίνει να τα παίρνει. Περεταίρω ο Αλή θα έδινε παραγγελίες για ναρκωτικά στον κατηγορούμενο ο οποίος θα τις μεταβίβαζε στον Πάρη. Κάθε φορά που θα γινόταν αυτό ο κατηγορούμενος θα έπαιρνε την προμήθειά του. Κατά την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων δηλαδή την 21/04/2015, κατά το μεσημέρι, ο Πάρης πήρε τηλέφωνο τον κατηγορούμενο και συναντήθηκαν λίγο πιο πάνω από τα φώτα της PIZZA HUT στην οδό Παναγιώτη Τσαγγάρη στην Λεμεσό κοντά στο μαγαζί του κατηγορούμενου και ο Πάρης του παρέδωσε ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος, αφού πήρε τα ναρκωτικά στην κατοχή του, τα έκρυψε στο αυτοκίνητό του και κατά τις 13:00 της ίδιας μέρας μετέφερε τα ναρκωτικά στο σπίτι του και τα έκρυψε μέσα σε ένα ερμάρι στο υπνοδωμάτιό του. Κατά τις 15:45 το απόγευμα ο κατηγορούμενος επέστρεψε στην εργασία του. Μετά από πληροφόρηση που είχε η αστυνομία για τις εν λόγο δραστηριότητες στις οποίες μετείχε ο κατηγορούμενος, περί τις 19:20 με 21:20 το βράδυ, και κατόπιν δικαστικού εντάλματος έρευνας, μέλη της ΥΚΑΝ Λεμεσού ερεύνησαν την οικία του κατηγορούμενου παρουσία του ιδίου και της συζύγου του. Κατά τη διάρκεια της έρευνας ανευρέθηκαν μέσα σε ερμάρι στο υπνοδωμάτιο του κατηγορουμένου και της συζύγου του τα κάτωθι:
- Ένα άσπρο νάιλον σακούλι με την επιγραφή «Thank you» εντός του οποίου υπήρχε ένα άσπρο χάρτινο κουτί περιτυλιγμένο με διαφανές νάιλον το οποίο περιείχε 2 συσκευασίες καφέ συμπαγούς ουσίας ρητίνης κάνναβης περιτυλιγμένες με διαφανές μεμβράνη.
- Διαφανές νάιλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχαν 4 συσκευασίες καφέ συμπαγούς ουσίας ρητίνης κάνναβης περιτυλιγμένα με διαφανές μεμβράνη.
- Ένα νάιλον σακούλι που περιείχε 2 δύο διαφανές σακούλια. Ο ΜΚ1 αμέσως υπέδειξε τα πιο πάνω τόσο στον κατηγορούμενο όσο και στη σύζυγο του και τους επέστησε την προσοχή στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν χασίσι εν δικό μου» Όλα τα πιο πάνω παραλήφθηκαν ως τεκμήρια. Ακολούθως και περί η ώρα 19:36 ο ΜΚ1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του εξήγησε τον λόγο της σύλληψης του, επέστησε εκ νέου την προσοχή στον Νόμο και αυτός απάντησε «Εν δικό μου, η γυναίκα εν ηξέρει τίποτε» Στην συνέχεια της έρευνας του, ο ΜΚ1 εντόπισε εντός του ίδιου ερμαριού μπλε τσάντα ώμου με την επωνυμία «Intersky Holidays η οποία περιείχε τα κάτωθι:
- Ένα ροζ σακούλι εντός του οποίου υπήρχε διαφανές νάιλον σακούλι που περιείχε άσπρη κρυσταλλική ουσία μεταμφεταμίνης καθώς και ένα τεμάχιο εφημερίδας μέσα στο οποίο υπήρχαν ένα νάιλον σακούλι εντός της οποίας υπήρχε νάιλον συσκευασία που περιείχε άσπρη κρυσταλλική ουσία μεταμφεταμίνης.
- Ένα νάιλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχε νάιλον συσκευασία που περιείχε άσπρη κρυσταλλική ουσία μεταμφεταμίνη.
- Ένα πράσινο διαφανές σακούλι που περιείχε αριθμό διαφανές νάιλον σακουλιών τύπου Zip - Lock.
- Μια μαύρη ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μαζί με την μαύρη θήκη της στην οποία υπήρχαν ίχνη άσπρης ουσίας ομοιάζουσας με μεταμφεταμίνη.
- Ρολό από διαφανές νάιλον σακούλια.
- Ένα μεταλλικό κουτάλι σούπας. Με την ανεύρεση των πιο πάνω ο ΜΚ1 τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «Εγώ τα έβαλα τζιαμέ. Εν ένει δικά μου, εγώ που τούτα ήταν να φκάλω commission». Όλα τα πιο πάνω παραλήφθηκαν ως τεκμήρια. Με την ολοκλήρωση της έρευνας, ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού και με την βοήθεια της διερμηνέα της Ιρανικής γλώσσας, Χριστίνας Zahra Zahabi, ο ΜΚ4 τον συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος για όλα τα υπό διερεύνηση αδικήματα εναντίον του και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε «τίποτε». Σε ανακριτική κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος κατά τις 1:20 το πρωί της 22/04/2015 στον ΜΚ4 παραδέχτηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Μετά από επιστημονική μελέτη και ανάλυση των τεκμηρίων από την κ. Τασούλα Κοζάκου, χημικό στο Γενικό Χημείο του Κράτους κατέληξε ότι:
- Οι συσκευασίες καφέ συμπαγούς ουσίας οι οποίες ανευρέθηκαν στην οικία του κατηγορουμένου ήταν ρητίνη κάνναβης συνολικού βάρους 864,2621 γραμμαρίων.
- Η άσπρη κρυσταλλική ουσία που ανευρέθηκε στην οικία του κατηγορουμένου πρόκειται για μεταμφεταμίνη συνολικού βάρους 378,7982 γραμμαρίων.
- Ο κατηγορούμενος δεν είχε την οποιαδήποτε άδεια από τον Υπουργό Υγείας για να κατέχει τις ως άνω ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από τις 21/04/2015 Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου." Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου με την εμπεριστατωμένη αγόρευση του έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, στην μεταμέλεια του, στη συνεργασία του με τις Ανακριτικές Αρχές η οποία κάλυψε και άλλες υποθέσεις ναρκωτικών, στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα, στο λευκό ποινικό μητρώο του, και στις προσωπικές - οικογενειακές του περιστάσεις. Ζήτησε από το Δικαστήριο να εξαντλήσει κάθε περιθώριο επιείκειας. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφερε, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» και «Β» με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλο πρόσωπο (6η και 8η κατηγορία) είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 100, λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 551). Πληθώρα αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερ. 5.2.15, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Σημειώνουμε πως σε κάποιες από τις αποφάσεις που παραθέτουμε αμέσως πιο κάτω, παρέπεμψε και ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου. Στην Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 ΑΑΔ 466, επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης έξι ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos
(2005)2 AAΔ 297 ο νεαρός κατηγορούμενος μετέφερε στην Κύπρο από το εξωτερικό 1.021 γραμμάρια κοκαΐνης. Τα ναρκωτικά ήταν καλά κρυμμένα μέσα στις χειρολαβές της βαλίτσας που μετέφερε. Να σημειώσουμε πως το Εφετείο ανέφερε ότι αυτή ήταν μια πολύ μεγάλη ποσότητα. Ο κατηγορούμενος ενεργούσε ως μεταφορέας επί πληρωμή. Το Ανώτατο Δικαστήριο αυξάνοντας την ποινή φυλάκισης των 6 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα σε 9 έτη, σημείωσε πως «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας.Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος.». Φαίνεται πώς στην πιο πάνω υπόθεση επέδρασε ως ιδιαίτερα επιβαρυντικό στοιχείο το γεγονός της εισαγωγής των ναρκωτικών στην Κύπρο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην απόφαση: «Στην υπόθεση που εξετάζουμε ο εφεσίβλητος ενήργησε σκόπιμα, εν ψυχρώ και προγραμματισμένα με μοναδικό κίνητρο το δικό του οικονομικό όφελος, χωρίς οποιαδήποτε κρίση συνείδησης ή σκέψης για τον όλεθρο που θα εισήγαγε στον τόπο μας.» Στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ σελ. 448 το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την 11ετή ποινή φυλάκισης σε υπόθεση κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε οκταετή φυλάκιση, μετά που έλαβε υπόψη τις ασυνήθεις τραγικές προσωπικές συνθήκες του Εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του. (Τρία από τα μέλη της οικογένειας του έπασχαν από πολύ σοβαρές ασθένειες). Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή ναρκωτικών τάξεως Α' και τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 211, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή 23.805 κιλών κάνναβης και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκε 15ετής ποινή φυλάκισης. Στη σελίδα 223 της απόφασης διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Έχει κατ' επανάληψη επιβεβαιωθεί από τη νομολογία ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την εισαγωγή και πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα. Όπως αναφέρθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 ΑΑΔ 377, η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Οκταετής φυλάκιση είχε επικυρωθεί στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 276, σε παραδοχή για κατοχή σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης σε 26χρονο αλλοδαπό, ο οποίος είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο, αναλαμβάνοντας όμως στο μεταξύ εγκληματική δραστηριότητα. Πρόσφατα, στη Μαυρικίου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359, επικυρώθηκε 12ετής φυλάκιση σε 33χρονο έγγαμο και πατέρα ενός παιδιού με λευκό ποινικό μητρώο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6341.3376 γρ. κάνναβης, ενώ στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 484, επικυρώθηκε 16ετής ποινή φυλάκισης σε 43χρονο λευκού ποινικού μητρώου για κατοχή σχεδόν 24 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, παρόλο που κρίθηκε αυστηρή.» (Να σημειωθεί ότι η υπόθεση Μαυρικίου ήταν μη παραδοχή). Το Εφετείο αποφάσισε να μειώσει την 15ετή ποινή φυλάκισης με το σκεπτικό ότι το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντα και οι προσωπικές συνθήκες του θα μπορούσαν να «βαρύνουν περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου επιβάλλοντας ελαφρώς χαμηλότερη ποινή που θα λογιζόταν ως δικαιότερο μέτρο στην ολότητα των περιστάσεων της υπόθεσης». Μείωσε την ποινή σε 13 χρόνια για το αδίκημα της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Σε σχέση με το αδίκημα της εισαγωγής των ναρκωτικών ήταν η θέση του ότι ο εφεσείων δεν μπορούσε να τύχει ιδιαίτερα αυστηρότερης ποινής έναντι του πρώην συγκατηγορούμενου 1, στον οποίο είχε επιβληθεί 11ετής ποινή φυλάκισης, ο οποίος παρά το πολύ νεαρότερο της ηλικίας του ήταν στην πράξη ο μεταφορέας των ναρκωτικών στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, μείωσε και την ποινή για την εισαγωγή σε 11 χρόνια. Στη Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124, η οποία αφορούσε σε κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α' (1910 δισκία ecstasy, βάρους 373 γραμμαρίων περίπου) με σκοπό την προμήθεια, το Εφετείο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών με το ακόλουθο σκεπτικό: «Έχουμε ικανοποιηθεί ότι το Κακουργιοδικείο, σταθμίζοντας τους διάφορους παράγοντες που προσμετρούν στην επιμέτρηση της ποινής, απέδωσε την απαιτούμενη σημασία και βαρύτητα στη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζει τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προσμέτρησαν υπέρ του εφεσείοντα και την ανάγκη για εξατομίκευση. Οι ποινές που τελικά επέβαλε, είναι μεν αυστηρές, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν έκδηλα υπερβολικές, ώστε να ενδείκνυται η παρέμβασή μας. Η μεγάλη ποσότητα των χαπιών, σε συνδυασμό με την ύπαρξη κατηγορίας για εμπορία, για την οποία προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου και η ύπαρξη της άλλης υπόθεσης που λήφθηκε υπόψη και αφορούσε κοκαΐνη, δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για περαιτέρω εξατομίκευση. Όπως τονίστηκε επανειλημμένως από τα Δικαστήρια και ορθά επισημάνθηκε από το Κακουργιοδικείο, αν επιθυμούμε η εκστρατεία των Δικαστηρίων για πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, να μην περιοριστεί σε φραστικές αποδοκιμασίες, θα πρέπει οι ποινές που επιβάλλονται να συνάδουν απόλυτα με τις εξαγγελμένες πάγιες θέσεις της νομολογίας, μέσα από τις οποίες διακηρύσσεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων να πατάξουν το πρόβλημα. Όπως τονίστηκε στη Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την περαιτέρω αύξηση των ποινών.» Να σημειωθεί ότι κατά την επιβολή της ποινής λήφθηκε υπόψη άλλη μια υπόθεση που αφορούσε σε κατοχή ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στο αεροδρόμιο Λάρνακας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 6.453,34 κιλά ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, και σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών. Το Εφετείο με αναφορά στην υπόθεση Abe v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), μείωσε την ποινή σε 12 έτη τονίζοντας ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα του εφεσείοντα θα έπρεπε να είχαν προσμετρήσει στη σκέψη του Κακουργιοδικείου ακόμη περισσότερο. Στην Αριστείδου ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 32, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα (14 κιλών και 985,80 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη). Ο εφεσείων ήταν έγγαμος και προστάτης του παιδιού της συζύγου του από προηγούμενο γάμο. Δεν εργαζόταν λόγω προβλημάτων υγείας. Η σύζυγος και το παιδί αντιμετώπιζαν προβλήματα. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 231, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους. Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77)όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.» Στην Alexander Liastschenko, Ποινική Έφεση 216/14, απόφαση ημερομηνίας 19/3/15, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε κατηγορίες που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Ανάμεσα σε αυτές υπήρχαν και κατηγορίες παράνομης εισαγωγής και παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 7034 δισκίων έκστασης βάρους 1853.7 γρ.. Στις εν λόγω κατηγορίες του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 16 ετών. Το Εφετείο αποφάσισε αφού έλαβε υπόψη τη μεγάλη ηλικία του κατηγορουμένου, ήταν ηλικίας 65 περίπου ετών, και το λευκό του ποινικό μητρώο, να μειώσει τις ποινές στα 13 χρόνια, αφού έκρινε ότι οι πιο πάνω παράγοντες δικαιολογούσαν κάποια περαιτέρω εξατομίκευση της ποινής ώστε ο κατηγορούμενος να μπορέσει να αποφυλακιστεί σε μία ηλικία που θα του επιτρέπει να αντιμετωπίσει διαφορετικά το υπόλοιπο της ζωής του. Στην Μemic v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 197/11, απόφαση ημερ. 16.4.2014, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και ειδικότερα 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα: «Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Στην Andrei Marius v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, απόφαση ημερομηνίας 27.5.15, επιβλήθηκαν, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 11 ετών για αδικήματα που αφορούσαν σε εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 883,4463 γρ. κοκαΐνης. Το Εφετείο αφού επανέλαβε για άλλη μία φορά ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε μία προσπάθεια καταπολέμησης της μάστιγας των ναρκωτικών, επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές τις οποίες βρήκε μεν αρκετά αυστηρές αλλά όχι έκδηλα υπερβολικές. Στην πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 15/6/15, Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 110/14, οι κατηγορίες αφορούσαν κυρίως σε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 25 κιλών περίπου κάνναβης, μέσω του αεροδρομίου Πάφου. Ποινή φυλάκισης 13 ετών που επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής, στον εφεσείοντα μειώθηκε στα 10 χρόνια, αφού η ίδια ποινή επιβλήθηκε και σε συγκατηγορούμενο ο οποίος δεν παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Κρίθηκε πως προκλήθηκε στον εφεσείοντα αίσθημα αδικίας και προς τούτο χωρούσε διορθωτική παρέμβαση του Εφετείου. Το Εφετείο βεβαίως σημείωσε πως αν επρόκειτο να έκρινε αυτοτελώς την επιβληθείσα ποινή των 13 ετών, δεν θα υπήρχαν περιθώρια παρέμβασης. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 ΑΑΔ 28). Στην πρόσφατη απόφαση Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), τονίστηκε για άλλη μία φορά ότι: «.αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της». Εδώ η παραδοχή του κατηγορουμένου συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Στην υπόθεση Σάμπη (πιο πάνω) επιβλήθηκε, κατόπιν ακρόασης, ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού και 4.28 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης. Ο Εφεσείων, εκτός από την καταδίκη, εφεσίβαλε και την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Η επιβληθείσα ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Μάλιστα χαρακτηρίσθηκε «μάλλον επιεικής», ενόψει της μη επίδειξης μεταμέλειας από τον κατηγορούμενο. Στην παρούσα υπόθεση κατ΄ αντίθεση, υπάρχει τόσο το στοιχείο της παραδοχής όσο και της μεταμέλειας. Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία του κατηγορούμενου με την Αστυνομία αφού μόλις συνελήφθη έδωσε θεληματική ανακριτική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων και έδωσε λεπτομέρειες για την όλη εγκληματική του δραστηριότητα. Μάλιστα, κατονόμασε τους συνεργούς του και έδωσε όσες πληροφορίες μπορούσε για να εντοπιστούν αυτοί από την Αστυνομία, η οποία τους καταζητεί. Περαιτέρω, εκτός από την παρούσα υπόθεση, έδωσε στην ΥΚΑΝ τέτοιες αξιόπιστες πληροφορίες οι οποίες οδήγησαν μέχρι στιγμής στην εξιχνίαση τριών νέων αδικημάτων με τον εντοπισμό ποσοτήτων ναρκωτικών και στη σύλληψη άλλων δύο προσώπων. Όπως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του, αυτή η συμπεριφορά αποδεικνύει την αλλαγή που επήλθε στο πρόσωπο του κατηγορούμενου και τη νέα στάση ζωής που υιοθέτησε. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Κυριάκος Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 244/12, απόφαση ημερομηνίας 25.11.
- Στην εν λόγω υπόθεση ο κατηγορούμενος βαρύνετο με μία προηγούμενη καταδίκη που αφορούσε σε κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια. Ποινή φυλάκισης 6 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα, μειώθηκε σε 5 έτη επειδή το Κακουργιοδικείο «δεν προσέδωσε καμία σημασία στη συνεργασία του εφεσείοντος με τις ανακριτικές αρχές». Ο κ. Βραχίμης έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο να διαπράξει τα συγκεκριμένα σοβαρά εγκλήματα. Ως ανέφερε, στην απόγνωση του και κάτω από συναισθηματική φόρτιση για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια του δέχθηκε να διαπράξει τα αδικήματα για να λάβει το ποσό των €1.
- Θα δώσουμε κάποια βαρύτητα προς όφελος του κατηγορουμένου και σε αυτόν τον παράγοντα, αλλά οφείλουμε για άλλη μια φορά να παραπέμψουμε σε δύο σχετικά πρόσφατες αποφάσεις όπου είχαν προβληθεί παρόμοιες θέσεις. Πρόκειται για την Παναγιώτης Μακρή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 33/12, απόφαση ημερομηνίας 15.1.2013: «Όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Το ίδιο και στη Λέανδρος Κωστάκη Κυριάκου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 211/12, απόφαση ημερομηνίας 25.1.2013, η οποία αφορούσε σε αδίκημα ένοπλης ληστείας, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Κυρίως δε, όμως, να τονίσουμε το γεγονός, το οποίο τονίσαμε και στη Μακρή, ότι κανένας, μα κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, εγκλήματα του είδους τα οποία πλήττουν το θεμέλιο της όλης ασφάλειας των πολιτών.» Σε σχέση με το κίνητρο του κατηγορούμενου να διαπράξει τα συγκεκριμένα εγκλήματα, θα επαναλάβουμε αυτό που λέχθηκε στην υπόθεση Jovanovic ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 635 ότι είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση οικονομικών προβλημάτων. Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνουμε υπόψη, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι οι σοβαρές κατηγορίες που αντιμετωπίζει αφορούν στα αδικήματα της κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, και ότι είναι πρόθυμος να λάβει μέρος σε πρόγραμμα απεξάρτησης όταν αυτό θα λειτουργήσει στις Κεντρικές Φυλακές αφού είναι άτομο με ιστορικό χρόνιας εξάρτησης από παράνομες ουσίες και με προβλήματα ψυχικής υγείας. Σχετική είναι η Ιατρική Έκθεση (Ένδειξη 1) (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 148). Δεν συμφωνούμε όμως με τη θέση του κ. Βραχίμη ότι ο ρόλος του κατηγορουμένου «σε αυτή τη συνωμοσία ήταν πολύ περιορισμένος». Τούτο διότι μπορεί ο κατηγορούμενος να μην ήταν ο ιθύνων νους της όλης παράνομης δραστηριότητας, όμως κατείχε μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών Τάξεως «Α» και «Β» για να τα προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο κ. Βραχίμης ανέφερε ότι η σπείρα που διακινούσε τα ναρκωτικά επέλεξε να δελεάσει τον κατηγορούμενο με το ποσό των €1.000 εκμεταλλευόμενη την ευάλωτη θέση στην οποία αυτός βρισκόταν και λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Θα δώσουμε κάποια βαρύτητα και σε αυτό τον παράγοντα, όμως θα πρέπει να επαναληφθεί ότι δεν είναι τυχαία που οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν για τη μεταφορά ναρκωτικών άτομα αδύναμα ή με συγκεκριμένα προβλήματα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Ghοli v. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 30, 33: «Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Κακουργιοδικείο) Από την άλλη, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε πως από ευτυχείς συγκυρίες μια μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών Τάξεως «Α» και «Β» δεν πρόλαβε να διοχετευθεί στην αγορά. Ορθά ο κ. Βραχίμης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος απολογείται και στην κοινωνία αφού τα αδικήματα που διέπραξε θα μπορούσαν «να προκαλέσουν βλάβη αν και είναι ευχής έργο που τα ναρκωτικά για τα οποία καλείστε να επιβάλετε ποινή δεν έχουν καταλήξει σε παραλήπτες παρά στα χέρια της Αστυνομίας.» Δεν παραβλέπουμε ότι ο κατηγορούμενος είναι νυμφευμένος και πατέρας ενός ανήλικου παιδιού. Δεν παραβλέπουμε ότι είναι ουσιαστικά ο προστάτης της οικογένειας του και συγγενικών του προσώπων στο Ιράν. Στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής θα λάβουμε υπόψη μας και τα πιο πάνω. Στην υπόθεση Celik and Others ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 391, 394, οι κατηγορούμενοι ήταν προστάτες πολυμελών οικογενειών και το Εφετείο δεν επενέβηκε στην επιβολή της ποινής. Το ίδιο έγινε και στην υπόθεση Μακρή ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 42 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 47: «Δεν ευσταθεί ούτε το επιχείρημα, ότι δεν τονίστηκαν στο δικαστήριο οι επιπτώσεις στην αλλοδαπή σύζυγό του και στο μικρό βρέφος, από τυχόν φυλάκιση του Εφεσείοντος. Από τη στιγμή που η ύπαρξη των δύο μελών της οικογένειας του Εφεσείοντος αναφέρθηκε στο πρωτόδικο δικαστήριο, το θέμα ήταν υπόψη του δικαστηρίου και αξιολογήθηκε μέσα στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής.» Δεν αγνοούμε ούτε τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Σχετική είναι η Ιατρική Έκθεση (Ένδειξη 1), για την οποία κάναμε αναφορά πιο πάνω, το περιεχόμενο της οποίας λαμβάνουμε υπόψη. Στην υπόθεση Ψύλλας ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 430 τονίστηκε ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο παραβάτης είναι παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται κατά την επιλογή της κατάλληλης ποινής και την επιμέτρησή της (βλ. Κακής ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 162, Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359, Σωτηριάδου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 356, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 22, Αριστείδου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 32 και Αsoltanei v. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 742). Όπως όμως αναφέρθηκε στην υπόθεση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 AAΔ 77: «Έχει λεχθεί ότι ο εφεσείων χρειάζεται μακροχρόνια και σταθερή ψυχιατρική περίθαλψη. Μπορεί όμως να τύχει της φροντίδας των αρχών των φυλακών και οι οδηγίες μας ακριβώς είναι προς αυτή την κατεύθυνση. Ούτε και αποτελεί λόγο για να μην επιβληθεί η σωστή ποινή. Δε βλέπουμε επίσης να έχει παραβιαστεί οποιαδήποτε αρχή η οποία διέπει την επιβολή των ποινών, ιδιαίτερα ότι η ποινή είναι υπερβολική, που είναι και ο μόνος λόγος έφεσης. Αντίθετα η καταγνωσθείσα ποινή των 3 χρόνων εξισορροπεί την ανάγκη για εξατομίκευση και το καθήκον για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Στην δε υπόθεση Ιωάννου v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 382, αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις και τα προβλήματα ψυχικής υγείας ενός κατηγορουμένου, λέχθηκαν τα εξής: «Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σε σοβαρά όμως αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής, οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας». Δεν έχουμε αμφιβολία ότι κατ΄ αρχάς η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ΄ αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Όμως, ορθά ελέχθη ότι θα πρέπει η αρχή της αποτρεπτικότητας να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των αδικημάτων που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες, και την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως «Α» και «Β» που ο κατηγορούμενος κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο, έχουμε καθήκον να λάβουμε υπόψη όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω και τα όσα μας ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η πλήρης συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές για την οποία κάναμε αναφορά πιο πάνω, η μεταμέλεια του, το λευκό ποινικό μητρώο του, οι επιπτώσεις της φυλάκισης στον ίδιο και στην οικογένεια του, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση των ποινών φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε. Στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5½ ετών. Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5½ ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στην 5η και 7η κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στην 6η και 8η κατηγορία στις οποίες έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 34). Στις κατηγορίες που αφορούν σε συνωμοσία για διάπραξη αδικήματος (1η - 4η κατηγορία) δεν επιβάλλεται ποινή. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην πρόσφατη απόφαση Nτάνυ Χασσάν κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 196/13 και 197/13, απόφαση ημερ. 10.10.14 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ωστόσο δεν θα' ταν χωρίς σημασία να παρατηρήσουμε ότι όπου κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι σε κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη αδικήματος και σε αντίστοιχες κατηγορίες ότι διέπραξαν τα αδικήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες της συνωμοσίας, δεν ενδείκνυται η επιβολή ποινής και στις κατηγορίες της συνωμοσίας αφού τα γεγονότα που τις τεκμηριώνουν απορροφούνται (περιλαμβάνονται) στα γεγονότα που τεκμηριώνουν τα διαπραχθέντα, στη συνέχεια, αδικήματα». Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 21.4.15. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» και «Β» με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο