Δημοκρατία ν. Θωμά Λιούφκα κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7149/15, 7/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2015:17 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7149/15 Δημοκρατία ν.
- Θωμά Λιούφκα
- Κωνσταντίνου Αλτζερίνη
- Φώτιου Κατσούλη Κατηγορουμένων -------------------- Ημερομηνία: 7.7.2015 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Α. Αριστείδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Π. Μιχαηλίδης Για τους κατηγορούμενους 2 και 3: κα. Μ. Νεοφύτου Κατηγορούμενοι Παρόντες Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος 1, ηλικίας 42 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος στην 1ην, 2ην 6ην, 7ην και 8η κατηγορία. Η πρώτη κατηγορία αφορά σε παράνομη εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία, ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα 30 κιλών και 159.8 γραμμαρίων κάνναβης. Η δεύτερη κατηγορία αφορά σε κατοχή των εν λόγω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο. Η έκτη κατηγορία αφορά σε καλλιέργεια 55 φυτών κάνναβης. Η έβδομη κατηγορία αφορά σε παράνομη κατοχή των 55 φυτών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλο πρόσωπο και η όγδοη κατηγορία σε απλή κατοχή των εν λόγω 55 φυτών κάνναβης. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3, ηλικίας περίπου 43 και 33 ετών αντίστοιχα, κατόπιν δικής τους παραδοχής βρέθηκαν ένοχοι στην έκτη και όγδοη κατηγορία για τις οποίες κάναμε αναφορά πιο πάνω. Να σημειώσουμε ότι και οι τρεις κατηγορούμενοι, αντιμετώπιζαν και άλλες κατηγορίες στις οποίες απαλλάχθηκαν μετά που η Κατηγορούσα Αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης. Η Νομική Βάση και οι λεπτομέρειες των αδικημάτων, εμφαίνονται στο κατηγορητήριο και δεν χρειάζεται να τις παραθέσουμε στην παρούσα απόφαση. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: «
- Στις αρχές Μαρτίου 2015, δόθηκε πληροφορία στην ΥΚΑΝ Λ/σού σύμφωνα με την οποία μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών επρόκειτο να εισαχθεί στην Κύπρο. Κατόπιν τούτου, το πρωί της 10/3/15 τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση από μέλη της ΥΚΑΝ συγκεκριμένη οικία που βρίσκεται στην οδό Αντρέα Κέστα στη Λεμεσό , στο ισόγειο της οποίας λειτουργούσε ξυλουργείο.
- Περί ώρα 1250 της ίδιας μέρας τέθηκε επίσης υπό παρακολούθηση το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΒΗ235, στο οποίο επέβαιναν ο 1ος και 3ος κατηγορούμενος. Περί ώρα 1315 το εν λόγω όχημα στάθμευσε έξω από την αποθήκη της διαμετακομιστικής εταιρείας INTERFREIGΗT LOGISTICS LTD, που βρίσκεται στην οδό Γαλιλαίου αρ. 37 στην Λεμεσό και ο 1ος κατηγορούμενος αποβιβάστηκε από αυτό. Ακολούθως το όχημα αναχώρησε με οδηγό τον 3ο κατηγορούμενο.
- Στη συνέχεια, ο 1ος κατηγορούμενος εισήλθε στην ως άνω αποθήκη και παρέλαβε μια παλέτα , πάνω στην οποία υπήρχαν συσκευασμένα αντικείμενα και έφερε τον αριθμό εμπορευματοκιβωτίου SALU215079-
- Ακολούθως και κατόπιν υπόδειξης του 1ου κατηγορούμενου, η παλέτα μεταφέρθηκε, με τη χρήση ανυψωτικού μηχανήματος, έξω από την αποθήκη και τοποθετήθηκε στο έδαφος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Φορτωτικής της συγκεκριμένης παλέτας, παραλήπτης αυτής ήταν πρόσωπο με το ονοματεπώνυμο Θωμάς Παπαδόπουλος. Το συγκεκριμένο φορτίο μεταφέρθηκε στη Κύπρο από την Ελλάδα. Ειδικότερα η παλέτα φορτώθηκε σε εμπορικό πλοίο στο λιμάνι του Λαυρίου, το οποίο αφίχθηκε στις 9/3/15 στο λιμάνι Λεμεσού.
- Περί ώρα 1338 και ενώ ο 1ος κατηγορούμενος εξακολουθούσε να βρίσκεται στο μέρος, αφίχθηκε το φορτηγό με αρ. εγγραφής HKK357, στο οποίο φορτώθηκε η προαναφερθείσα παλέτα. Το φορτηγό αναχώρησε, αφού προηγουμένως ο 1ος κατηγορούμενος επιβιβάστηκε σε αυτό και κάθισε στην θέση του συνοδηγού. Περί ώρα 1345 σε κάποιο σημείο επί της οδού Φραγκλίνου Ρούσβελτ στη Λεμεσό το εν λόγω φορτηγό ανακόπηκε από μελή της ΥΚΑΝ Λ/σού και οδηγήθηκε στο Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό της Λεμεσού.
- Κατά την ανακοπή, ο 1ος κατηγορούμενος παρέδωσε στα μέλη της ΥΚΑΝ το Ελληνικό Δελτίο Ταυτότητας με αριθμό ΑΚ893146, στο οποίο αναγραφόταν το ονοματεπώνυμο Θωμάς Παπαδόπουλος. Ο 1ος κατηγορούμενος, αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο , ανέφερε ότι επρόκειτο για πλαστή ταυτότητα. Η εν λόγω ταυτότητα χρησιμοποιήθηκε από τον 1ο κατηγορούμενο για να παραλάβει την ως άνω παλέτα.
- Ακολούθως διενεργήθηκε έρευνα στα αντικείμενα που ήταν συσκευασμένα πάνω στην παλέτα. Ως διαπιστώθηκε επρόκειτο για ηλεκτρικές συσκευές και συγκεκριμένα για ένα ψυγείο, τρία κυλινδρικά μπόιλερ νερού, μία ψησταριά και ένα πτυσσόμενο ηλεκτρικό φουγάρο. Κατά την έρευνα εντός των τριών μπόιλερ νερού, εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια νάιλον συσκευασίες που περιείχαν μεγάλη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης. Οι νάιλον συσκευασίες υποδείχθηκαν στον 1ο κατηγορούμενο και αυτός προφορικά δήλωσε ότι περιείχαν κάνναβη. Ως επιβεβαιώθηκε αργότερα, κατόπιν εξετάσεων που έγιναν στο Κρατικό Χημείο, η ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη συνολικού βάρους 30 κιλών και 159,8 γραμμάριων.
- Την ίδια μέρα και περί ώρα 1430 διενεργήθηκε συντονισμένη επιχείρηση από μέλη της ΥΚΑΝ στο αναφερόμενο στην 1η παράγραφο ξυλουργείο , όπου εντοπίσθηκαν και συνελήφθηκαν οι κατηγορούμενοι 2 και
- Εντός του ξυλουργείου υπήρχε ένας ειδικά διαμορφωμένος κλειστός χώρος, όπου υπήρχαν εγκατεστημένες συσκευές εξαερισμού, συστήματα φωτισμού και άδειες γλάστρες με χώμα. Σύμφωνα με πληροφορίες που δόθηκαν στην ΥΚΑΝ, ο συγκεκριμένος χώρος χρησιμοποιείτο από τους τρείς κατηγορούμενους για την καλλιέργεια φυτών γένους κάνναβης.
- Στις 11/03/2015, μετά από λήψη σχετικής πληροφορίας, μέλη της ΥΚΑΝ μετέβηκαν σε ορεινή περιοχή νότια του χωριού Ακρούντα της επαρχίας Λεμεσού, όπου εντόπισαν 55 ξεριζωμένα φυτά κάνναβης κρυμμένα κάτω από δέντρο σε ανοιχτό χώρο.
- Σε θεληματικές καταθέσεις που έδωσαν οι 3 κατηγορούμενοι παραδέχτηκαν ότι εντός του προαναφερθέντος ξυλουργείου, το οποίο ενοικιάστηκε από τον 1ο κατηγορούμενο, διαμόρφωσαν φυτώριο εγκαθιστώντας σχετικό εξοπλισμό. Στο χώρο αυτό φύτεψαν και καλλιέργησαν τα 55 φυτά κάνναβης που ανεβρέθηκαν από την Αστυνομία, ως αναφέρεται στην παράγραφο 8 ανωτέρω. Επιπλέον ο 2ος κατηγορούμενος ανέφερε ότι ο ίδιος, όταν έμαθε για τη σύλληψη του 1ου κατηγορούμενου, ξερίζωσε τα 55 φυτά κάνναβης και τα πέταξε στο σημείο όπου ανεβρέθηκαν πλησίον του χωριού Ακρούντα. 10.Περαιτέρω ο 1ος κατηγορούμενος σε θεληματική του κατάθεση ανέφερε ότι προσεγγίστηκε από τρίτα άτομα και ανέλαβε να παραλάβει τη παλέτα με τα συσκευασμένα αντικείμενα και τα ναρκωτικά, ως αναφέρεται στην παράγραφο 6 ανωτέρω, έναντι αμοιβής €
- Συγκεκριμένα ανέφερε ότι μετέβηκε στην Αθήνα και μαζί με τρίτο πρόσωπο αγόρασαν τις προαναφερθείσες ηλεκτρικές συσκευές. Στη συνέχεια το τρίτο πρόσωπο τοποθέτησε τα αναβρεθέντα ναρκωτικά εντός των τριών μπόιλερ και συσκεύασε όλα τα αντικείμενα σε παλέτα. Ο 1ος κατηγορούμενος παρέλαβε την παλέτα από συγκεκριμένο σημείο στον Πειραιά ύστερα από υποδείξεις του τρίτου προσώπου και προέβη σε όλες τις διαδικασίες ώστε αυτή να μεταφερθεί μέσω ελληνικής διαμετακομιστικής εταιρείας στην Κύπρο. 11.Οι τρεις κατηγορούμενοι τελούν υπό κράτηση από τις 10/3/15 και είναι λευκού ποινικού μητρώου.» Διευκρινίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ότι ο κατηγορούμενος 1 καλλιεργούσε τα εν λόγω φυτά με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο ή άλλα πρόσωπα. Για την κοινωνικοοικονομική κατάσταση των κατηγορουμένων έχουν συνταχθεί Εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους. Έχουμε θέσει ενώπιον μας το περιεχόμενο των εν λόγω Εκθέσεων και στην παρούσα απόφαση θα το παραθέσουμε σε γενικές γραμμές. Ο κατηγορούμενος 1, άνεργος και άγαμος, κατάγεται από τις Σέρρες και προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι ο μεγαλύτερος από τα δύο παιδιά της οικογένειας. Οι γονείς του εργάζονταν ως γεωργοί. Ο πατέρας του απεβίωσε το 2002 λόγω προβλημάτων υγείας που παρουσιάστηκαν από τη χρόνια κατάχρηση αλκοόλ. Η μητέρα του είναι σήμερα συνταξιούχος ηλικίας 75 ετών. Η αδελφή του είναι έγγαμη και ζει με την οικογένεια της στις Σέρρες. Οι σχέσεις του με τα μέλη της οικογένειας του περιγράφηκαν από τον ίδιο ως πολύ καλές. Στην ηλικία των 17 ετών λόγω άσχημων οικογενειακών και οικονομικών καταστάσεων μετέβηκε στη Γερμανία για εργασία. Το 1992 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου και εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Γερμανία όπου και εργάστηκε ως μάγειρας. Εργάστηκε και σε άλλες χώρες. Από το 2013 είναι άνεργος και διέμενε στις Σέρρες. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και σε αυτές αποδίδει την παραβατική συμπεριφορά που παρουσίασε. Εκφράζει τη μεταμέλεια του και ζητά την επιείκεια του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος 2 κατάγεται από το Αγρίνιο και προέρχεται από οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι ο μικρότερος στη σειρά από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Οι σχέσεις του με τα μέλη της οικογένειας του περιγράφονται ως πολύ καλές. Στην ηλικία των 9 ετών μετακινήθηκε από το Αγρίνιο στην Αθήνα μαζί με την οικογένεια του. Φοίτησε μέχρι το Δημοτικό Σχολείο όπου και διέκοψε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. Το 1995 διετέλεσε γάμο με συμπατριώτισσα του, όμως τα προβλήματα που υπήρχαν στη σχέση τους οδήγησαν σε διαζύγιο. Το 1997 αφίχθηκε στην Κύπρο για διακοπές όπου γνώρισε κοπέλα με την οποία τέλεσε δεύτερο γάμο. Από το γάμο του απέκτησαν ένα κοριτσάκι ηλικίας 13 ετών σήμερα. Το 2005 εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην Αθήνα. Όμως λόγω προβλημάτων το ζευγάρι οδηγήθηκε στο χωρισμό. Η σύζυγος του η οποία ανέλαβε τη φύλαξη και φροντίδα του παιδιού τους επέστρεψε στην Κύπρο μαζί με το παιδί. Ο κατηγορούμενος διατηρεί συχνή επαφή και επικοινωνία με το παιδί. Τα τελευταία 10 χρόνια συζεί με συμπατριώτισσα του με την οποία έχει αποκτήσει ένα κοριτσάκι 3 ετών σήμερα. Η οικογένεια φιλοξενείται στο πατρικό διαμέρισμα του κατηγορούμενου στην Αθήνα. Σε σχέση με τα αδικήματα που διέπραξε δηλώνει παραδοχή, εκφράζει τη μεταμέλεια του και ζητά την επιείκεια του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος 3 κατάγεται επίσης από το Αγρίνιο και προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι ο μικρότερος από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Φοίτησε μέχρι την πρώτη τάξη του Γυμνασίου όπου και αυτός διέκοψε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. Απασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες όπως εργάτης οικοδομών, ξυλουργός, ελαιοχρωματιστής κ.λ.π.. Στην ηλικία των 19 ετών μετακινήθηκε στην Αθήνα για αναζήτηση εργασίας. Εργάστηκε αρχικά σε καφετέρια και στη συνέχεια ως χειριστής μηχανημάτων για την κατασκευή του Μετρό. Υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία και μετά την αποστράτευση του συνέχισε να εργάζεται στο Μετρό. Το 2004 επέστρεψε στο Μεσολόγγι και εργάστηκε σε καφετέρια για 2 χρόνια περίπου. Στη συνέχεια λειτούργησε δικό του Internet Café αλλά λόγω μειωμένου κύκλου εργασιών διέκοψε τη λειτουργία του. Το 2013 αφίχθηκε στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας. Διέμενε στη Λεμεσό όπου και εργαζόταν. Σε σχέση με τα αδικήματα που διέπραξε εκφράζει τη μεταμέλεια του. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους έκαναν ιδιαίτερη αναφορά στο λευκό ποινικό μητρώο των πελατών τους, στην άμεση παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, στην μεταμέλεια τους, στη συνεργασία τους με τις Ανακριτικές Αρχές, στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξαν τα αδικήματα και στις προσωπικές - οικογενειακές τους περιστάσεις. Ζήτησαν από το Δικαστήριο να εξαντλήσει κάθε περιθώριο επιείκειας. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφεραν, και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Τα αδικήματα εισαγωγής και κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα (1η και 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1) είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Σοβαρά είναι και τα άλλα αδικήματα που διέπραξαν και οι τρεις κατηγορούμενοι. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην πρόσφατη απόφαση Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 100, λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 551). Πληθώρα αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερ. 5.2.15, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Σημειώνουμε πως σε κάποιες από τις αποφάσεις που παραθέτουμε αμέσως πιο κάτω, παρέπεμψαν και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων. Στην Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 404 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο μετά από ακρόαση, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κάνναβης βάρους 9647,4 γραμμαρίων. Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 ΑΑΔ 466, επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης έξι ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos
(2005)2 AAΔ 297 ο νεαρός κατηγορούμενος μετέφερε στην Κύπρο από το εξωτερικό 1.021 γραμμάρια κοκαΐνης. Τα ναρκωτικά ήταν καλά κρυμμένα μέσα στις χειρολαβές της βαλίτσας που μετέφερε. Να σημειώσουμε πως το Εφετείο ανέφερε ότι αυτή ήταν μια πολύ μεγάλη ποσότητα. Ο κατηγορούμενος ενεργούσε ως μεταφορέας επί πληρωμή. Το Ανώτατο Δικαστήριο αυξάνοντας την ποινή φυλάκισης των 6 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα σε 9 έτη, σημείωσε πως «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος.». Στη δική μας περίπτωση τα ναρκωτικά (τα οποία είναι κατηγορίας «Β») επίσης επιμελώς κρυμμένα, ανέρχονται σε 30 και πλέον κιλά. Στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ σελ. 448 το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την 11ετή ποινή φυλάκισης σε υπόθεση κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε οκταετή φυλάκιση, μετά που έλαβε υπόψη τις ασυνήθεις τραγικές προσωπικές συνθήκες του Εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του. (Τρία από τα μέλη της οικογένειας του έπασχαν από πολύ σοβαρές ασθένειες). Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή ναρκωτικών τάξεως Α' και τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 211, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή 23.805 κιλών κάνναβης και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκε 15ετής ποινή φυλάκισης. Στη σελίδα 223 της απόφασης διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Έχει κατ' επανάληψη επιβεβαιωθεί από τη νομολογία ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την εισαγωγή και πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα. Όπως αναφέρθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 ΑΑΔ 377, η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Οκταετής φυλάκιση είχε επικυρωθεί στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 276, σε παραδοχή για κατοχή σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης σε 26χρονο αλλοδαπό, ο οποίος είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο, αναλαμβάνοντας όμως στο μεταξύ εγκληματική δραστηριότητα. Πρόσφατα, στη Μαυρικίου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359, επικυρώθηκε 12ετής φυλάκιση σε 33χρονο έγγαμο και πατέρα ενός παιδιού με λευκό ποινικό μητρώο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6341.3376 γρ. κάνναβης, ενώ στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 484, επικυρώθηκε 16ετής ποινή φυλάκισης σε 43χρονο λευκού ποινικού μητρώου για κατοχή σχεδόν 24 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, παρόλο που κρίθηκε αυστηρή.» (Να σημειωθεί ότι η υπόθεση Μαυρικίου ήταν μη παραδοχή). Το Εφετείο αποφάσισε να μειώσει την 15ετή ποινή φυλάκισης με το σκεπτικό ότι το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντα και οι προσωπικές συνθήκες του θα μπορούσαν να «βαρύνουν περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου επιβάλλοντας ελαφρώς χαμηλότερη ποινή που θα λογιζόταν ως δικαιότερο μέτρο στην ολότητα των περιστάσεων της υπόθεσης». Μείωσε την ποινή σε 13 χρόνια για το αδίκημα της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Σε σχέση με το αδίκημα της εισαγωγής των ναρκωτικών ήταν η θέση του ότι ο εφεσείων δεν μπορούσε να τύχει ιδιαίτερα αυστηρότερης ποινής έναντι του πρώην συγκατηγορούμενου 1, στον οποίο είχε επιβληθεί 11ετής ποινή φυλάκισης, ο οποίος παρά το πολύ νεαρότερο της ηλικίας του ήταν στην πράξη ο μεταφορέας των ναρκωτικών στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, μείωσε και την ποινή για την εισαγωγή σε 11 χρόνια. Στην Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 256, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας και σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (4.988,3 γραμμάρια κοκαΐνης), κατοχής του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 20 ετών. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 51 ετών, είχε τρία παιδιά εκ των οποίων το ένα ανήλικο. Ήταν από χρόνια αναμεμιγμένος στο σοβαρό έγκλημα με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Το Εφετείο παρόλο που χαρακτήρισε τις ποινές αυστηρές ανέφερε ότι αυτές αποτελούν ορθό μέτρο αντιμετώπισης του εφεσείοντος, αφού προηγουμένως στην ίδια απόφαση τόνισε τα εξής (σελίδα 271): «Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε αυτά που κυρίως τα τελευταία χρόνια επισημαίνουμε για τέτοιου είδους εγκλήματα. Δεν είναι δυνατό να γίνει ανεχτή η διάπραξη τέτοιας φύσεως εγκλημάτων, η οποία μοναδικό στοιχείο έχει την προσπόριση υλικού κέρδους από τους παρανομούντες από θύματα που οδηγούνται στη φυσική και ψυχολογική εξαθλίωση και στο θάνατο. Τέτοια αναλγησία που επιδεικνύεται από τους εμπόρους ναρκωτικών προκαλεί τη φρίκη και αποστροφή της κοινωνίας. Το παράνομο κέρδος μπορεί να αποτελεί κίνητρο έναντι του κινδύνου σύλληψης και καταδίκης, όταν επιτευχθεί όμως το δεύτερο θα πρέπει να γίνει γνωστό πως τα Δικαστήρια δεν πρόκειται να επιδεικνύουν τη συνήθη επιείκεια. Θα εφαρμοστεί ο νόμος με πλήρη αυστηρότητα.» Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στο αεροδρόμιο Λάρνακας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 6.453,34 κιλά ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, και σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών. Το Εφετείο με αναφορά στην υπόθεση Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 211, μείωσε την ποινή σε 12 έτη τονίζοντας ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα του εφεσείοντα θα έπρεπε να είχαν προσμετρήσει στη σκέψη του Κακουργιοδικείου ακόμη περισσότερο. Στην Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 75, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν στη διάπραξη των αδικημάτων της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 2.985,10 γρ. κάνναβης και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος βαρυνόταν με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Η έφεση κατά της ποινής αναφερόταν στην ποινή φυλάκισης των 6 ετών που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον κατηγορούμενο για την κατηγορία της απλής κατοχής των ναρκωτικών. Το Εφετείο θεώρησε πως η ποινή φυλάκισης των 6 ετών δεν εξέφευγε του μέτρου που καθορίζει η νομολογία και επικύρωσε την ποινή. Στην Σιδερένου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 190, η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη κατόπιν δικής της παραδοχής για αδικήματα που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Για το αδίκημα της κατοχής πολύ μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών (12 κιλών κοκαΐνης και 189 κιλών κάνναβης) με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα, της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 ετών. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Ο σύζυγος της κατηγορουμένης, ο οποίος ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης δραστηριότητας, είχε παραδεχθεί ενοχή στην ίδια υπόθεση και του επιβλήθηκαν ποινές, η μεγαλύτερη εκ των οποίων ήταν ποινή φυλάκισης 23 χρόνων. Η κατηγορούμενη διατηρούσε διαμέρισμα στην Αθήνα, όπου συσκεύαζε αεροστεγώς τα ναρκωτικά για να εισαχθούν στην Κύπρο, τα οποία και εισήχθησαν. Ο ρόλος της στη συνδρομή που παρείχε στο σύζυγό της ήταν πολύ σημαντικός αφού αποδέχθηκε την παραλαβή όλων των ποσοτήτων των ναρκωτικών στο διαμέρισμά της, τα συσκεύασε πολύ προσεκτικά με ειδικό μηχάνημα και πασπάλισε τα περιτυλίγματα με διάφορες ουσίες για να εξουδετερωθούν οι οσμές, ώστε να μην είναι εύκολη η ανίχνευσή τους. Ενεργούσαν ως σύζυγοι για κοινό όφελος. Στην Αριστείδου ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 32, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα (14 κιλών και 985,80 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη). Ο εφεσείων ήταν έγγαμος και προστάτης του παιδιού της συζύγου του από προηγούμενο γάμο. Δεν εργαζόταν λόγω προβλημάτων υγείας. Η σύζυγος και το παιδί αντιμετώπιζαν προβλήματα. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Στην Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 221 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο ηλικίας 22 ετών στις κατηγορίες της εισαγωγής (11 κιλών και 538,61 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης) και της κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα. Λήφθηκε υπόψη το νεαρό της ηλικίας του, το λευκό του ποινικό μητρώο. Κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 231, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους. Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77)όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.» Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας
(2012)2 AAΔ 64, το Εφετείο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 14 ετών που επέβαλε το Κακουργιοδικείο στον κατηγορούμενο, μετά από ακρόαση, σε κατηγορίες, με σοβαρότερη αυτή της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (110.236,2497 γραμμαρίων κάνναβης). Στην εν λόγω υπόθεση ο εφεσείων δεν είχε πρωτεύοντα αλλά δευτερεύοντα (σημαντικό) ρόλο στην παράνομη δραστηριότητα. Στην Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 254, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ρητίνης κάνναβης βάρους 11 κιλών και 501,7 γραμμαρίων και κατοχής της ίδιας ποσότητας, με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Alexander Liastschenko, Ποινική Έφεση 216/14, απόφαση ημερομηνίας 19/3/15, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε κατηγορίες που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Ανάμεσα σε αυτές υπήρχαν και κατηγορίες παράνομης εισαγωγής και παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 7034 δισκίων έκστασης βάρους 1853.7 γρ.. Στις εν λόγω κατηγορίες του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 16 ετών. Το Εφετείο αποφάσισε αφού έλαβε υπόψη τη μεγάλη ηλικία του κατηγορουμένου, ήταν ηλικίας 65 περίπου ετών, και το λευκό του ποινικό μητρώο, να μειώσει τις ποινές στα 13 χρόνια, αφού έκρινε ότι οι πιο πάνω παράγοντες δικαιολογούσαν κάποια περαιτέρω εξατομίκευση της ποινής ώστε ο κατηγορούμενος να μπορέσει να αποφυλακιστεί σε μία ηλικία που θα του επιτρέπει να αντιμετωπίσει διαφορετικά το υπόλοιπο της ζωής του. Στην Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 11, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος και σε κατηγορία που αφορούσε σε παράνομη καλλιέργεια 147 φυτών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια τους. Ο κατηγορούμενος με οργάνωση και σύστημα, όπως περιγράφεται στην απόφαση, επιδόθηκε σε ευρείας κλίμακας παραγωγή και εμπορία ναρκωτικών. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών η οποία επικυρώθηκε από το Εφετείο παρόλο που κρίθηκε αυστηρή. Στην Andrei Marius v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, απόφαση ημερομηνίας 27.5.15, επιβλήθηκαν, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 11 ετών για αδικήματα που αφορούσαν σε εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 883,4463 γρ. κοκαΐνης. Το Εφετείο αφού επανέλαβε για άλλη μία φορά ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε μία προσπάθεια καταπολέμησης της μάστιγας των ναρκωτικών, επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές τις οποίες βρήκε μεν αρκετά αυστηρές αλλά όχι έκδηλα υπερβολικές. Στην υπόθεση Νικόλαου Κύρκου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 15/2011, απόφαση ημερ. 22.2.2013 ο κατηγορούμενος παράνομα είχε στην κατοχή του 25 φυτά κάνναβης και «2.703 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη» με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Το Κακουργιοδικείο λαμβάνοντας υπόψη την παραδοχή και μεταμέλεια του κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο, τις επιπτώσεις που θα είχε η ποινή στην οικογένεια του, επέβαλε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 7 ετών. Το Εφετείο για τους λόγους που εξηγεί στην απόφαση του, μείωσε την ποινή σε 5 χρόνια φυλάκιση αφού βρήκε ότι δεν δόθηκε η αναγκαία βαρύτητα στα ελαφρυντικά. Στην υπόθεση Ανδρέας Παντελή ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 247/13, απόφαση ημερ. 29.4.14, ο κατηγορούμενος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας βρέθηκε ένοχος σε κατηγορίες οι οποίες αφορούσαν κυρίως σε καλλιέργεια και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 11 φυτών κάνναβης. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης η μεγαλύτερη εκ των οποίων ήταν 6 έτη στην κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια. Το Εφετείο αφού έλαβε υπόψη του το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος απέσυρε την έφεση του κατά της καταδίκης και άλλα στα οποία κάνει αναφορά στην απόφαση του, μείωσε τις ποινές σε 3 και 2 χρόνια αντίστοιχα. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως «Κακής» ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 162, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου, σε κατηγορίες καλλιέργειας, κατοχής χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και κατοχής με σκοπό την πώληση σε κατονομαζόμενο πρόσωπο, 77 φυτών κάνναβης. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών. Το Ανώτατο απορρίπτοντας την έφεση σημείωσε πως οι ποινές που επιβλήθηκαν δεν ήταν υπερβολικές. Όπως ανέφερε, υποθέσεις όπως η υπό κρίση, θα πρέπει να κρίνονται πολύ αυστηρά για να προσφέρεται η αναγκαία προστασία της κοινωνίας από τα ναρκωτικά, που έχουν χαρακτηριστεί κοινωνική μάστιγα σε ολόκληρο τον κόσμο και οι ποινές που επιβάλλονται πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Η όλη συμπεριφορά του εφεσείοντα υπήρξε εγκληματική και στόχευε στη συνεισφορά του αργού θανάτου στους χρήστες ναρκωτικών έναντι αδρής αμοιβής. Δυστυχώς, από το 1998 έχουν περάσει αρκετά χρόνια και τα αδικήματα που αφορούν σε ναρκωτικά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας. Στην πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 15/6/15, Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 110/14, οι κατηγορίες αφορούσαν κυρίως σε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 25 κιλών περίπου κάνναβης, μέσω του αεροδρομίου Πάφου. Ποινή φυλάκισης 13 ετών που επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής, στον εφεσείοντα μειώθηκε στα 10 χρόνια, αφού η ίδια ποινή επιβλήθηκε και σε συγκατηγορούμενο ο οποίος δεν παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Κρίθηκε πως προκλήθηκε στον εφεσείοντα αίσθημα αδικίας και προς τούτο χωρούσε διορθωτική παρέμβαση του Εφετείου. Το Εφετείο βεβαίως σημείωσε πως αν επρόκειτο να έκρινε αυτοτελώς την επιβληθείσα ποινή των 13 ετών, δεν θα υπήρχαν περιθώρια παρέμβασης. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην άμεση παραδοχή των κατηγορουμένων ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 ΑΑΔ 28). Στην πρόσφατη απόφαση Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), τονίστηκε για άλλη μία φορά ότι «.αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της». Εδώ η παραδοχή των κατηγορουμένων συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων τους ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Στην υπόθεση Σάμπη (πιο πάνω) επιβλήθηκε, κατόπιν ακρόασης, ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού και 4.28 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης. Ο Εφεσείων, εκτός από την καταδίκη, εφεσίβαλε και την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Η επιβληθείσα ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Μάλιστα χαρακτηρίσθηκε «μάλλον επιεικής», ενόψει της μη επίδειξης μεταμέλειας από τον κατηγορούμενο. Στην παρούσα υπόθεση κατ΄ αντίθεση, υπάρχει τόσο το στοιχείο της παραδοχής όσο και της μεταμέλειας. Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία των κατηγορουμένων με την Αστυνομία οι οποίοι μόλις συνελήφθησαν έδωσαν θεληματικές καταθέσεις στις οποίες παραδέχθηκαν τη διάπραξη των αδικημάτων και έδωσαν λεπτομέρειες για την όλη εγκληματική τους δραστηριότητα. Μάλιστα ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε πως όταν πληροφορήθηκε για τη σύλληψη του 1ου κατηγορούμενου ξερίζωσε τα 55 φυτά κάνναβης και τα πέταξε στο σημείο που βρέθηκαν πλησίον του χωριού Ακρούντα. Περαιτέρω, λαμβάνουμε προς όφελος του κατηγορούμενου 1 ότι ο τελευταίος κατονόμασε, σύμφωνα με τον ίδιο, τον ιθύνοντα νου της όλης παράνομης δραστηριότητας και έδωσε όλα τα στοιχεία τα οποία γνώριζε γύρω από αυτόν. Σύμφωνα με τη θέση του κατηγορούμενου 1, πρόκειται για Τούρκο κάτοικο Ολλανδίας. Η Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε πως με τα στοιχεία που έδωσε βοήθησε στο να γίνουν κάποιες ενέργειες για να εντοπιστεί πρόσωπο με αυτό το όνομα. Το θέμα εξετάζεται ακόμη από την Αστυνομία. Από την άλλη δεν μπορούμε να αγνοήσουμε πως και ο ρόλος του κατηγορούμενου 1 στη διάπραξη των αδικημάτων ήταν σημαντικός. Ο τελευταίος έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής, την οποία δεν πρόλαβε να εισπράξει, μετέβηκε κατόπιν οδηγιών τρίτων προσώπων στην Αθήνα και μαζί με άλλο πρόσωπο αγόρασαν ηλεκτρικές συσκευές. Στη συνέχεια, και εκτελώντας οδηγίες τρίτων προσώπων, το άλλο πρόσωπο απέκρυψε επιμελώς τα ανευρεθέντα ναρκωτικά εντός boilers και συσκεύασε όλες τις ηλεκτρικές συσκευές σε παλέτα. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 1 παρέλαβε τη παλέτα με τα ναρκωτικά και προέβη σε όλες τις διαδικασίες ούτως ώστε αυτή να εισαχθεί, και εισήχθη, στην Κύπρο. Μάλιστα για να παραλάβει τη παλέτα με τα ναρκωτικά στην Κύπρο, ο κατηγορούμενος 1 κατείχε και χρησιμοποίησε πλαστό δελτίο ταυτότητας με διαφορετικό ονοματεπώνυμο από το δικό του. Είναι γεγονός ότι τα ναρκωτικά δεν πρόλαβαν τελικά να διοχετευθούν στην αγορά. Όμως, όπως ορθά δέχθηκε ο κ. Μιχαηλίδης, είναι από ευτυχείς συγκυρίες που έγινε αυτό αφού προηγήθηκε η σύλληψη του κατηγορούμενου 1. Σε σχέση με την καλλιέργεια των φυτών δεν παραβλέπουμε το μεγάλο αριθμό αυτών και πως και οι τρεις κατηγορούμενοι είχαν διαμορφώσει ειδικά συγκεκριμένο κλειστό χώρο σε ξυλουργείο για την καλλιέργεια των φυτών κάνναβης. Προφανώς για να έχουν καλά αποτελέσματα, χρησιμοποίησαν συσκευές εξαερισμού και συστήματα φωτισμού. Τέλος, πρέπει να σημειώσουμε πως δεν έχουμε ενώπιον μας γεγονότα σε σχέση με την ποσότητα κάνναβης που μπορούσε να εξαχθεί από τα συγκεκριμένα φυτά (βλ. Ανδρέας Παντελή ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω)). Ο κ. Μιχαηλίδης έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο 1 να διαπράξει τα συγκεκριμένα σοβαρά εγκλήματα. Ως ανέφερε, διακατεχόμενος κάτω από συναισθηματική φόρτιση λόγω της ανεργίας και των πολλών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, διέπραξε τα εγκλήματα. Θα δώσουμε κάποια βαρύτητα προς όφελος του κατηγορουμένου 1 και σε αυτόν τον παράγοντα, αλλά οφείλουμε για άλλη μια φορά να παραπέμψουμε σε δύο πρόσφατες αποφάσεις όπου είχαν προβληθεί παρόμοιες θέσεις. Πρόκειται για την Παναγιώτης Μακρή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 33/12, απόφαση ημερομηνίας 15.1.2013: «Όμως, αν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου.» Το ίδιο και στη Λέανδρος Κωστάκη Κυριάκου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 211/12, απόφαση ημερομηνίας 25.1.2013: «Κυρίως δε, όμως, να τονίσουμε το γεγονός, το οποίο τονίσαμε και στη Μακρή, ότι κανένας, μα κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα και, ιδιαίτερα, εγκλήματα του είδους τα οποία πλήττουν το θεμέλιο της όλης ασφάλειας των πολιτών.» Παρόμοιος ισχυρισμός προβλήθηκε και εκ μέρους των κατηγορουμένων 2 και 3 οι οποίοι ανέφεραν ότι διέπραξαν τα αδικήματα έναντι εισπραχθείσας εδώ αμοιβής, για να βοηθήσουν συγγενικό τους παιδάκι, το οποίο αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, να προβεί σε χειρουργική επέμβαση. Θα δώσουμε κάποια βαρύτητα και σε αυτόν τον παράγοντα αλλά θα επαναλάβουμε αυτό που λέχθηκε στην υπόθεση Jovanovic ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 635 ότι είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση οικονομικών προβλημάτων. Θα προσθέσουμε ότι είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση προβλημάτων υγείας είτε του δράστη είτε άλλων προσώπων. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι κατ΄ αρχάς η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ΄ αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Όμως, ορθά ελέχθη ότι θα πρέπει η αρχή της αποτρεπτικότητας να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και την εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως «Β» που ο κατηγορούμενος 1 εισήγαγε και κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο και τη μεγάλη ποσότητα των φυτών, έχουμε καθήκον να λάβουμε υπόψη όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω και τα όσα μας ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Είναι αυτονόητο ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 θα κριθούν με μεγαλύτερη επιείκεια αφού αυτοί δεν έκαναν εισαγωγή ναρκωτικών, δεν κατείχαν και δεν καλλιέργησαν τα φυτά με σκοπό να τα προμηθεύσουν σε άλλο πρόσωπο όπως συμβαίνει με τον κατηγορούμενο 1. Στους κατηγορούμενους 2 και 3 (οι οποίοι αντιμετωπίζουν κοινές κατηγορίες) θα επιβληθεί η ίδια ποινή αφού δεν βλέπουμε να υπάρχουν σοβαροί λόγοι που να συνηγορούν υπέρ της διαφοροποίησης των ποινών. Ορθά η κα Νεοφύτου δεν εισηγήθηκε κάτι τέτοιο. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων, η άμεση παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, η συνεργασία τους με τις Αστυνομικές Αρχές, η μεταμέλεια τους, το λευκό τους ποινικό μητρώο, οι επιπτώσεις της φυλάκισης στους ίδιους και στις οικογένειες τους, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε. Στον κατηγορούμενο 1 στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 ετών. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 ετών. Στην 7η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην 8η και στην 6η κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στην 7η κατηγορία στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 34). Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στους κατηγορούμενους 2 και 3 στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών. Στην 8η κατηγορία δεν επιβάλουμε ποινή αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στην 6η κατηγορία στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που οι κατηγορούμενοι τελούσαν υπό κράτηση και δη από τις 10.3.15. Τα ναρκωτικά και τα φυτά κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά- κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Β» με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο