Δημοκρατία ν. Χαράλαμπου Παντελή, Αρ. Υπόθεσης: 13210/15, 6/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2015:22 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13210/15 Δημοκρατία ν. Χαράλαμπου Παντελή Κατηγορουμένου -------------------- Ημερομηνία: 6.8.2015 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Ο. Σοφοκλέους, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για τον Κατηγορούμενο: κα Μ. Νεοφύτου Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Δυστυχώς, το Κακουργιοδικείο Λεμεσού καλείται για άλλη μια φορά να επιβάλει ποινή σε νεαρό κατηγορούμενο για αδικήματα που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος ηλικίας 26 περίπου ετών, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε έξι κατηγορίες οι σοβαρότερες εκ των οποίων είναι αυτές που αφορούν σε κατοχή ναρκωτικών Τάξεως «Α» και «Β» με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλo πρόσωπo. Οι ποσότητες των ναρκωτικών ανέρχονται σε 243.2 γραμμάρια κοκαΐνης και σε 9 κιλά και 144,65 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών τα αδικήματα φέρονται να έχουν λάβει χώρα στις 16 και 17 Ιουνίου του 2015 στη Λεμεσό. Η Νομική Βάση των κατηγοριών εμφαίνεται στο κατηγορητήριο και δεν χρειάζεται να την παραθέσουμε στην παρούσα απόφαση. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: «Στις 16.6.2015 περί το μεσημέρι, άνδρες της ΥΚΑΝ Λεμεσού, μετά από πληροφορία, έθεσαν υπό παρακολούθηση συγκεκριμένο περιφραγμένο χώρο, μάντρα με υποστατικά του κατηγορούμενου, που βρίσκεται στην τοποθεσία Τυροπιόν, στο χωριό Δωρά, της Επαρχίας Λεμεσού. Στις 14:45 της ίδιας μέρας ο κατηγορούμενος θεάθηκε να ανοίγει το κάγκελο και να εισέρχεται εντός του πιο πάνω περιφραγμένου χώρου της μάντρας, να βάζει νερό στα ζώα και να τα ταΐζει. Ακολούθως θεάθηκε να μπαινοβγαίνει στα υποστατικά, να φορεί πλαστικά γάντια και να κρατεί στα χέρια του ένα νάιλον σακούλι, το οποίο τοποθέτησε στο χώρο μηχανής του αυτοκινήτου του, μπροστά κι αναχώρησε. Οι πιο πάνω κινήσεις του θεωρήθηκαν ύποπτες και δόθηκαν οδηγίες όπως ανακοπεί για έλεγχο. Το όχημα του κατηγορούμενου ανακόπηκε για έλεγχο από μέλη της ΥΚΑΝ, στο δρόμο Καντού-Πλατρών, κοντά στο χωριό Άγιος Αμβρόσιος. Από έρευνα που έγινε στο αυτοκίνητο, εντοπίστηκε το σακούλι που είχε θεαθεί ο κατηγορούμενος να τοποθετεί στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου, όπου βρίσκεται η μηχανή, το οποίο περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη, η οποία έμοιαζε με κάνναβη. Επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορούμενου στο Νόμο κι αυτός απάντησε «εν πράμα». Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα κι αφού παραλήφθηκε το συγκεκριμένο τεκμήριο, επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του κατηγορούμενου στο Νόμο κι εκείνος απάντησε «εν δικό μου». Στο αυτοκίνητο επίσης εντοπίστηκαν μετρητά 340 ευρώ και τρία κινητά τηλέφωνα. Τα τηλέφωνα και το χρηματικό ποσό υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο, ο οποίος πληροφορήθηκε πως τα μετρητά πιθανόν να είναι προϊόν αγοραπωλησίας ναρκωτικών, κι απάντησε, «τα κινητά τηλέφωνα είναι δικά μου. Τα λεφτά εν που την δουλειά». Η μάντρα και τα εντός της υποστατικά ερευνήθηκαν επίσης με δικαστικό ένταλμα έρευνας μεταξύ των ωρών 17:37 -20:45. Εντός υποστατικού βρέθηκε θαμμένο κάτω από το έδαφος και πιασμένο με μπετόν ένα βαρέλι με μαύρο πώμα, εντός του οποίου υπήρχαν κουτί με πλαστικά γάντια, τέσσερα ρολά από πλαστικά σακούλια σε διάφορα χρώματα, δύο ηλεκτρονικές ζυγαριές ακριβείας, ποσότητα άσπρης συμπαγούς ουσίας που έμοιαζε με κοκαΐνη, ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που έμοιαζε με κάνναβη, περιλουσμένη με καφέ κολλητική ύλη που έμοιαζε με καφεΐνη, μια χειροβομβίδα τύπου «ΒRM 75", μεταλλικός μοχλός με πλαστική κεφαλή και περόνη ασφαλείας χειροβομβίδας BRM 75 κι έξι πυροκροτητές, τέσσερις κοινοί αλουμινένιοι και δύο χάλκινοι. Για τη χειροβομβίδα και τους πυροκροτητές άνοιξε άλλη υπόθεση η Π.Φ. Πάχνας Σ12/15 (είναι η υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη). Τα ανευρεθέντα υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο, με επίστηση της προσοχής του στο Νόμο κι αυτός απάντησε «ήντα που να σας πω, ήβρετε τα ούλλα, εν δικά μου». Τα τεκμήρια παραλήφθηκαν, η έρευνα διακόπηκε λόγω σκότους και η σκηνή τέθηκε υπό φρούρηση. Σε ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο στις 17.6.2015 και μεταξύ των ωρών 00:35-01:00 ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε την κατοχή των ανευρεθέντων ναρκωτικών, αλλά ισχυρίστηκε πως δεν ήταν δικά του. Το πρωί της 17ης Ιουνίου, 2015, σε έρευνα που έγινε σε αμπέλι ιδιοκτησίας του πατέρα του κατηγορούμενου σε ανοιχτό χωράφι στην περιοχή Λειβάδια του χωριού Δωρά, ανευρέθηκε άλλη ποσότητα φυτικής ύλης κάνναβης, μέσα σε βαρέλι με μαύρο πώμα, θαμμένο στο χώμα με τον ίδιο τρόπο που βρέθηκε και το πρώτο. Στις 17.6.2015 μεταξύ των ωρών 21:45-22:00 λήφθηκε δεύτερη ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του έγιναν. Σύμφωνα με την Έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους, η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που ανευρέθηκε και τις 2 μέρες, ήταν κάνναβη, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, η δε άσπρη συμπαγής ουσία ήταν κοκαΐνη, βάρους 243,2 γραμμαρίων. Το σύνολο της κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, για την οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος είναι 9 κιλά και 144,65 γραμμάρια. Όλα τα ναρκωτικά τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από τις 16.6.2015 και είναι λευκού ποινικού μητρώου. Λαμβάνεται υπόψιν ο Π. Φ. Πάχνας 12/15 με τα γεγονότα ως αναφέρονται πιο πάνω, σε σχέση με κατοχή εκρηκτικών υλών, χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών.» Διευκρινίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ότι η ποσότητα κάνναβης που ανευρέθηκε στις 16.6.15 ήταν 5 κιλά και 168,25 γραμμάρια και στις 17.6.15 3 κιλά και 976,40 γραμμάρια. Ως ελέχθη, με αίτημα του κατηγορουμένου λαμβάνεται υπόψη, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, και μια άλλη υπόθεση. Πρόκειται για τον Π.Φ. Πάχνας 12/15 που αφορά σε κατοχή εκρηκτικών υλών. Τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης έχουν ήδη εκτεθεί πιο πάνω. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου με τη σύντομη αλλά εμπεριστατωμένη αγόρευση της έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, στη μεταμέλεια του, στη συνεργασία του με τις Ανακριτικές Αρχές, στο λευκό ποινικό μητρώο του, στο νεαρό της ηλικίας του, στις προσωπικές - οικογενειακές του περιστάσεις, στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα που σήμερα αντιμετωπίζει. Αναφορά έκανε και στο γεγονός ότι βοήθησε στην εξιχνίαση άλλης σοβαρής υπόθεσης που αφορά σε αδικήματα που δεν σχετίζονται με ναρκωτικά. Ως ανέφερε, έχει δώσει κατάθεση και θα κληθεί ως μάρτυρας κατηγορίας στη σοβαρή αυτή υπόθεση. Ζήτησε από το Δικαστήριο να εξαντλήσει κάθε περιθώριο επιείκειας. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφερε, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» και «Β» με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλο πρόσωπο (2η, 4η, και 6η κατηγορία) είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 100, λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 551). Πληθώρα αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Στέλιος Μαυρολουκά ν. Δημοκατίας Ποινική Έφεση 212/13, απόφαση ημερ. 5.2.15, τονίστηκε ότι η προηγηθείσα νομολογιακή προσέγγιση είναι χρήσιμη προς την κατεύθυνση ελαφρυντικών ή επιβαρυντικών λόγων, αλλά και καθορισμού του γενικότερου πλαισίου της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο, ιδίως στις περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ποινή φυλάκισης, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα και εξαλείφει την οποιανδήποτε υπόνοια για αυθαιρεσία ή τυχόν αίσθημα αδικίας του καταδικασθέντα. Στην Mallouk v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2005)2 ΑΑΔ 466, επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης έξι ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos
(2005)2 AAΔ 297 ο νεαρός κατηγορούμενος μετέφερε στην Κύπρο από το εξωτερικό 1.021 γραμμάρια κοκαΐνης. Τα ναρκωτικά ήταν καλά κρυμμένα μέσα στις χειρολαβές της βαλίτσας που μετέφερε. Να σημειώσουμε πως το Εφετείο ανέφερε ότι αυτή ήταν μια πολύ μεγάλη ποσότητα. Ο κατηγορούμενος ενεργούσε ως μεταφορέας επί πληρωμή. Το Ανώτατο Δικαστήριο αυξάνοντας την ποινή φυλάκισης των 6 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα σε 9 έτη, σημείωσε πως «Τα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας.Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και υγεία των χρηστών δημιουργούν, σωρευτικά, εστίες εγκλήματος.». Φαίνεται πώς στην πιο πάνω υπόθεση επέδρασε ως ιδιαίτερα επιβαρυντικό στοιχείο το γεγονός της εισαγωγής των ναρκωτικών στην Κύπρο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην απόφαση: «Στην υπόθεση που εξετάζουμε ο εφεσίβλητος ενήργησε σκόπιμα, εν ψυχρώ και προγραμματισμένα με μοναδικό κίνητρο το δικό του οικονομικό όφελος, χωρίς οποιαδήποτε κρίση συνείδησης ή σκέψης για τον όλεθρο που θα εισήγαγε στον τόπο μας.» Στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ σελ. 448 το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την 11ετή ποινή φυλάκισης σε υπόθεση κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε οκταετή φυλάκιση, μετά που έλαβε υπόψη τις ασυνήθεις τραγικές προσωπικές συνθήκες του Εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του. (Τρία από τα μέλη της οικογένειας του έπασχαν από πολύ σοβαρές ασθένειες). Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή ναρκωτικών τάξεως Α' και τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην Abe v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 211, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή 23.805 κιλών κάνναβης και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκε 15ετής ποινή φυλάκισης. Στη σελίδα 223 της απόφασης διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Έχει κατ' επανάληψη επιβεβαιωθεί από τη νομολογία ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την εισαγωγή και πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα. Όπως αναφέρθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 ΑΑΔ 377, η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Οκταετής φυλάκιση είχε επικυρωθεί στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 ΑΑΔ 276, σε παραδοχή για κατοχή σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης σε 26χρονο αλλοδαπό, ο οποίος είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο, αναλαμβάνοντας όμως στο μεταξύ εγκληματική δραστηριότητα. Πρόσφατα, στη Μαυρικίου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359, επικυρώθηκε 12ετής φυλάκιση σε 33χρονο έγγαμο και πατέρα ενός παιδιού με λευκό ποινικό μητρώο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6341.3376 γρ. κάνναβης, ενώ στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 484, επικυρώθηκε 16ετής ποινή φυλάκισης σε 43χρονο λευκού ποινικού μητρώου για κατοχή σχεδόν 24 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, παρόλο που κρίθηκε αυστηρή.» (Να σημειωθεί ότι η υπόθεση Μαυρικίου ήταν μη παραδοχή). Το Εφετείο αποφάσισε να μειώσει την 15ετή ποινή φυλάκισης με το σκεπτικό ότι το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντα και οι προσωπικές συνθήκες του θα μπορούσαν να «βαρύνουν περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου επιβάλλοντας ελαφρώς χαμηλότερη ποινή που θα λογιζόταν ως δικαιότερο μέτρο στην ολότητα των περιστάσεων της υπόθεσης». Μείωσε την ποινή σε 13 χρόνια για το αδίκημα της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Σε σχέση με το αδίκημα της εισαγωγής των ναρκωτικών ήταν η θέση του ότι ο εφεσείων δεν μπορούσε να τύχει ιδιαίτερα αυστηρότερης ποινής έναντι του πρώην συγκατηγορούμενου 1, στον οποίο είχε επιβληθεί 11ετής ποινή φυλάκισης, ο οποίος παρά το πολύ νεαρότερο της ηλικίας του ήταν στην πράξη ο μεταφορέας των ναρκωτικών στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, μείωσε και την ποινή για την εισαγωγή σε 11 χρόνια. Στη Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 124, η οποία αφορούσε σε κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α' (1910 δισκία ecstasy, βάρους 373 γραμμαρίων περίπου) με σκοπό την προμήθεια, το Εφετείο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών με το ακόλουθο σκεπτικό: «Έχουμε ικανοποιηθεί ότι το Κακουργιοδικείο, σταθμίζοντας τους διάφορους παράγοντες που προσμετρούν στην επιμέτρηση της ποινής, απέδωσε την απαιτούμενη σημασία και βαρύτητα στη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζει τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προσμέτρησαν υπέρ του εφεσείοντα και την ανάγκη για εξατομίκευση. Οι ποινές που τελικά επέβαλε, είναι μεν αυστηρές, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν έκδηλα υπερβολικές, ώστε να ενδείκνυται η παρέμβασή μας. Η μεγάλη ποσότητα των χαπιών, σε συνδυασμό με την ύπαρξη κατηγορίας για εμπορία, για την οποία προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου και η ύπαρξη της άλλης υπόθεσης που λήφθηκε υπόψη και αφορούσε κοκαΐνη, δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για περαιτέρω εξατομίκευση. Όπως τονίστηκε επανειλημμένως από τα Δικαστήρια και ορθά επισημάνθηκε από το Κακουργιοδικείο, αν επιθυμούμε η εκστρατεία των Δικαστηρίων για πάταξη της μάστιγας των ναρκωτικών, να μην περιοριστεί σε φραστικές αποδοκιμασίες, θα πρέπει οι ποινές που επιβάλλονται να συνάδουν απόλυτα με τις εξαγγελμένες πάγιες θέσεις της νομολογίας, μέσα από τις οποίες διακηρύσσεται η αποφασιστικότητα των Δικαστηρίων να πατάξουν το πρόβλημα. Όπως τονίστηκε στη Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, με την περαιτέρω αύξηση των ποινών.» Να σημειωθεί ότι κατά την επιβολή της ποινής λήφθηκε υπόψη άλλη μια υπόθεση που αφορούσε σε κατοχή ναρκωτικών ουσιών Τάξεως «Α» με σκοπό την προμήθεια. Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 478, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στο αεροδρόμιο Λάρνακας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 6.453,34 κιλά ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, και σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών. Το Εφετείο με αναφορά στην υπόθεση Abe v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), μείωσε την ποινή σε 12 έτη τονίζοντας ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα του εφεσείοντα θα έπρεπε να είχαν προσμετρήσει στη σκέψη του Κακουργιοδικείου ακόμη περισσότερο. Στην Αριστείδου ν. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 32, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα (14 κιλών και 985,80 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη). Ο εφεσείων ήταν έγγαμος και προστάτης του παιδιού της συζύγου του από προηγούμενο γάμο. Δεν εργαζόταν λόγω προβλημάτων υγείας. Η σύζυγος και το παιδί αντιμετώπιζαν προβλήματα. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Στην Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 221 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, σε κατηγορούμενο ηλικίας 22 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ναρκωτικών (11 κιλών και 538,61 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης) και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα. Τα γεγονότα ως είχαν αποδειχθεί ενώπιον του Κακουργιοδικείου αποκάλυπταν την ύπαρξη οργανωμένου σχεδίου, η εκτέλεση του οποίου έλαβε χώρα και στο εξωτερικό με καίριο το ρόλο του Εφεσείοντα. Λήφθηκε υπόψη το νεαρό της ηλικίας του, το λευκό του ποινικό μητρώο. Το Εφετείο επανέλαβε ότι είναι πάντοτε ζήτημα βαθμού το πώς αντιμετωπίζει και εξισορροπεί το πρωτόδικο Δικαστήριο τους διάφορους παράγοντες κατά την επιμέτρηση της ποινής. Στην Βασιλείου ν. Αστυνομίας,
(2012)2 ΑΑΔ 254, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β ρητίνης κάνναβης βάρους (11 κιλών και 501,7 γραμμαρίων) και κατοχής της ίδιας ποσότητας, με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Κούκος ν. Δημοκρατίας
(2012)2 AAΔ 64, το Εφετείο επικύρωσε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 14 ετών που επέβαλε το Κακουργιοδικείο στον κατηγορούμενο, μετά από ακρόαση, σε κατηγορίες, με σοβαρότερη αυτή της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (110.236,2497 γραμμαρίων κάνναβης). Στην εν λόγω υπόθεση ο εφεσείων δεν είχε πρωτεύοντα αλλά δευτερεύοντα (σημαντικό) ρόλο στην παράνομη δραστηριότητα. Στην Νίκος Ιωάννου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 78/13, απόφαση ημερ. 8.12.14, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής, βρέθηκε ένοχος σε 23 κατηγορίες. Ανάμεσα σε αυτές και σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 27.059,78 κιλών κάνναβης (3η κατηγορία). Το Κακουργιοδικείο στην εν λόγω κατηγορία, επέβαλε ποινή φυλάκισης 15 ετών. Την ίδια ποινή επέβαλε και στην κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της πιο πάνω ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια αυτών σε άλλα πρόσωπα (7η κατηγορία). Το Κακουργιοδικείο εσφαλμένα θεώρησε ότι η συνολική ποσότητα της κάνναβης που ανευρέθηκε ήταν 36.177,76 κιλά ενώ στην πραγματικότητα ήταν 27.406,6 κιλά. Τούτο προέκυψε επειδή η 22η κατηγορία που αφορούσε σε 8.77,3 γραμμάρια κάνναβης θεωρήθηκε από το Κακουργιοδικείο ότι ήταν 8.770,3 κιλά. Το Εφετείο αποφάσισε συνεπεία του πιο πάνω λάθους να μειώσει και τις δύο πιο πάνω ποινές σε 12 χρόνια. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 231, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους. Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77)όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.» Στην Alexander Liastschenko, Ποινική Έφεση 216/14, απόφαση ημερομηνίας 19/3/15, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε κατηγορίες που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες. Ανάμεσα σε αυτές υπήρχαν και κατηγορίες παράνομης εισαγωγής και παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια, ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 7034 δισκίων ecstasy βάρους 1853.7 γρ.. Στις εν λόγω κατηγορίες του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 16 ετών. Το Εφετείο αποφάσισε αφού έλαβε υπόψη τη μεγάλη ηλικία του κατηγορουμένου, ήταν ηλικίας 65 περίπου ετών, και το λευκό του ποινικό μητρώο, να μειώσει τις ποινές στα 13 χρόνια, αφού έκρινε ότι οι πιο πάνω παράγοντες δικαιολογούσαν κάποια περαιτέρω εξατομίκευση της ποινής ώστε ο κατηγορούμενος να μπορέσει να αποφυλακιστεί σε μία ηλικία που θα του επιτρέπει να αντιμετωπίσει διαφορετικά το υπόλοιπο της ζωής του. Στην Μemic v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 197/11, απόφαση ημερ. 16.4.2014, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και ειδικότερα 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα: «Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Στην Andrei Marius v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, απόφαση ημερομηνίας 27.5.15, επιβλήθηκαν, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 11 ετών για αδικήματα που αφορούσαν σε εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 883,4463 γρ. κοκαΐνης. Το Εφετείο αφού επανέλαβε για άλλη μία φορά ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε μία προσπάθεια καταπολέμησης της μάστιγας των ναρκωτικών, επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές τις οποίες βρήκε μεν αρκετά αυστηρές αλλά όχι έκδηλα υπερβολικές. Στην πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 15/6/15, Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 110/14, οι κατηγορίες αφορούσαν κυρίως σε εισαγωγή στην Κυπριακή Δημοκρατία 25 κιλών περίπου κάνναβης, μέσω του αεροδρομίου Πάφου. Ποινή φυλάκισης 13 ετών που επιβλήθηκε, κατόπιν παραδοχής, στον εφεσείοντα μειώθηκε στα 10 χρόνια, αφού η ίδια ποινή επιβλήθηκε και σε συγκατηγορούμενο ο οποίος δεν παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Κρίθηκε πως προκλήθηκε στον εφεσείοντα αίσθημα αδικίας και προς τούτο χωρούσε διορθωτική παρέμβαση του Εφετείου. Το Εφετείο βεβαίως σημείωσε πως αν επρόκειτο να έκρινε αυτοτελώς την επιβληθείσα ποινή των 13 ετών, δεν θα υπήρχαν περιθώρια παρέμβασης. Στην Ποινική Υπόθεση υπ' αρ. 2317/12 Δημοκρατία ν. Παντελή Ζαχαρία, απόφαση ημερομηνίας 26.3.12, το Κακουργιοδικείο Λεμεσού, με διαφορετική σύνθεση, επέβαλε σε νεαρό κατηγορούμενο ο οποίος παραδέχθηκε τη διάπραξη αδικήματος που αφορούσε σε κατοχή 5 κιλών και 517,5534 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο, ποινή φυλάκισης 5 ετών. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε το Κακουργιοδικείο, οι ιδιαιτερότητες που αφορούσαν στο πρόσωπο του δράστη ήταν πολλές «και θεωρούμε ότι μας δίδει τη δυνατότητα να φανούμε στο βαθμό που είναι επιτρεπτό, επιεικείς με παράλληλη προσπάθεια να μην αλλοιωθεί και ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής». Η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η πλήρης συνεργασία του με την Αστυνομία, η μεταμέλεια του, το νεαρό της ηλικίας του, τα δύσκολα παιδικά χρόνια που είχε, τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, ήταν αυτά που έκαναν το Κακουργιοδικείο να κρίνει την εν λόγω υπόθεση με επιείκεια. Κάποιοι από τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες υπάρχουν και στη δική μας περίπτωση. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 ΑΑΔ 28). Στην πρόσφατη απόφαση Δημήτρης Βασιλείου v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), τονίστηκε για άλλη μία φορά ότι η παραδοχή έχει τη σημασία της ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος συλλαμβάνεται επ' αυτοφώρω να διαπράττει αδίκημα που αφορά σε ναρκωτικές ουσίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «.αφετέρου όμως δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε το πάντοτε ευπρόσδεκτο μιας παραδοχής ως απτού στοιχείου μεταμέλειας, αλλά και τη σημασία της». Εδώ η παραδοχή του κατηγορουμένου συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Στην υπόθεση Σάμπη (πιο πάνω) επιβλήθηκε, κατόπιν ακρόασης, ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια ενός κιλού και 4.28 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης. Ο Εφεσείων, εκτός από την καταδίκη, εφεσίβαλε και την ποινή ως έκδηλα υπερβολική. Η επιβληθείσα ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Μάλιστα χαρακτηρίσθηκε «μάλλον επιεικής», ενόψει της μη επίδειξης μεταμέλειας από τον κατηγορούμενο. Στην παρούσα υπόθεση, κατ΄ αντίθεση, υπάρχει τόσο το στοιχείο της παραδοχής όσο και της μεταμέλειας. Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία του κατηγορούμενου με την Αστυνομία αφού στις 17.6.15 έδωσε θεληματική ανακριτική κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε την κατοχή των ανευρεθέντων ναρκωτικών. Παραδέχθηκε επίσης πως ήταν δικές του και οι εκρηκτικές ύλες που αφορούν στην υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη. Από την άλλη δεν αγνοούμε πως ουσιαστικά στις 16.6.15 συνελήφθη επ' αυτοφώρω να κατέχει παράνομα ναρκωτικές ουσίες. Έγινε αναφορά στο γεγονός ότι τα ναρκωτικά δεν ανήκαν στον κατηγορούμενο αλλά σε τρίτο πρόσωπο το οποίο ήταν ο έμπορος αφού αυτό θα τα διοχέτευε στην αγορά. Ο κατηγορούμενος τα κατείχε για λογαριασμό του για να του τα προμηθεύσει. Θα λάβουμε υπόψη μας και αυτό το γεγονός χωρίς να αγνοούμε πως ουσιαστικά ο κατηγορούμενος θα βοηθούσε τον έμπορο των ναρκωτικών να διοχετεύσει στην αγορά μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών τάξεως «Α» και «Β» με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τον έμπορο των ναρκωτικών ο κατηγορούμενος δεν τον κατονόμασε από φόβο. Σημειώνουμε, πως είναι από ευτυχείς συγκυρίες που μια μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών δεν πρόλαβε να διοχετευθεί στην αγορά. Δεν παραβλέπουμε ούτε την ψυχολογική κατάσταση κάτω από την οποία ο κατηγορούμενος τελούσε κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων και στην οποία έκανε αναφορά η ευπαίδευτη συνήγορος του. Τέλος, λαμβάνουμε υπόψη και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι αρραβωνιασμένος και ότι ο γάμος του που επρόκειτο να τελεστεί θα ματαιωθεί λόγω της εγκληματικής του δραστηριότητας. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι κατ΄ αρχάς η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ΄ αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Όμως, ορθά ελέχθη ότι θα πρέπει η αρχή της αποτρεπτικότητας να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των αδικημάτων που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες, και την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως «Α» και «Β» που ο κατηγορούμενος κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο (η συνολική ποσότητα της κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, ήταν 9 κιλά και 144,65 γραμμάρια), έχουμε καθήκον να λάβουμε υπόψη όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω και τα όσα μας ανέφερε η ευπαίδευτος συνήγορος του, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, το νεαρό της ηλικίας του, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές για την οποία κάναμε αναφορά πιο πάνω, η μεταμέλεια του, το λευκό ποινικό μητρώο του, οι επιπτώσεις της φυλάκισης στον ίδιο και στην οικογένεια του, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση των ποινών φυλάκισης. Όπως αναφέρεται και στην πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 22.4.15, Ιωάννης Κιλινκαρίδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 233/13, στην οποία έκανε αναφορά η κα Νεοφύτου, τα Δικαστήρια δεν θα πρέπει να αρκούνται σε λεκτική καταγραφή των μετριαστικών παραγόντων αλλά να δίδουν σε αυτούς τη δέουσα βαρύτητα. Στην εν λόγω υπόθεση ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε κατηγορία ληστείας, μειώθηκε για τους λόγους που εκτίθενται στην απόφαση σε 6 έτη. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 ½ ετών. Στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 ½ ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στην 1η και 3η και 5η κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή αφού τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στην 2η, 4η και 6η κατηγορία στις οποίες έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 34). Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 16.6.15. Όλα τα ναρκωτικά που ανευρέθηκαν κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και οι εκρηκτικές ύλες, κατάσχονται και να καταστραφούν. Τα τρία κινητά τηλέφωνα για τα οποία έχει γίνει αναφορά πιο πάνω, να επιστραφούν στον κατηγορούμενο. (Υπ.) ............... Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Πιστό αντίγραφο Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως «Α» και «Β» με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο