← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Aνδρέα Ονουφρίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10798/14, 31/8/2015

Δημοκρατία ν. Aνδρέα Ονουφρίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10798/14, 31/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2015:24 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Η. Γεωργίου, A.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10798/14 Δημοκρατία ν.

  1. Aνδρέα Ονουφρίου
  2. Χριστόφορου Κυπριανού
  3. Μιχάλη Μιχαήλ Κατηγορουμένων -------------------- Ημερομηνία: 31.8.15 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Α. Χ"Κύρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Κατηγορούμενος 1 παρών (εμφανίζεται προσωπικά) Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος Ανδρέας Ονουφρίου, αντιμετωπίζει ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λεμεσού αρκετές σοβαρές κατηγορίες, ανάμεσα σε αυτές και τέσσερεις κατηγορίες που αφορούν σε απόπειρες φόνου εναντίον τεσσάρων μελών της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου, με τη χρήση έμφορτου πυροβόλου όπλου. Οι απόπειρες φόνου φέρονται να έχουν λάβει χώρα η μια στις 24.4.14 στη Λεμεσό και οι άλλες τρεις στις 29.4.14 στη Λάγια της Επαρχίας Λάρνακας. Πρόκειται για τις κατηγορίες 1, 11, 12, 13 οι οποίες βασίζονται στο άρθρο 214 (α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  4. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος, ανάμεσα στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει περιλαμβάνονται και κατηγορίες που αφορούν σε παράνομη κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων και εκρηκτικών υλών. Λεπτομερή αναφορά σε όλες τις κατηγορίες θα κάνουμε στη συνέχεια. Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετώπιζαν κάποιες κατηγορίες στις οποίες όμως απαλλάχθηκαν μετά που η Κατηγορούσα Αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης. Αναφέρουμε από τώρα ότι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι ο κατηγορούμενος στις 24.4.14 εξήλθε της οικίας του ένοπλος και κουκουλοφόρος και αποπειράθηκε να φονεύσει στα σκαλιά της πολυκατοικίας όπου διέμενε τον Ειδικό Αστυφύλακα Ανδρέα Θεοδότου με τη χρήση έμφορτου πυροβόλου όπλου. Ακολούθως ο κατηγορούμενος κατάφερε να εξαφανιστεί. Εντοπίστηκε από την Αστυνομία στη Λάγια της Επαρχίας Λάρνακας στις 29.4.
  5. Ο κατηγορούμενος αντί να παραδοθεί, έκανε μάχη με την Αστυνομία και αποπειράθηκε να φονεύσει με έμφορτο όπλο τρία μέλη της Αστυνομικής Δύναμης, τον Υπαστυνόμο Μακρή και τους Αστυφύλακες Τομπάζο και Ξενοφώντος. Να σημειώσουμε πως ο κατηγορούμενος Ανδρέας Ονουφρίου, επέλεξε να χειριστεί ο ίδιος προσωπικά την υπόθεση του, ως είχε κάθε δικαίωμα. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει τις εναντίον του κατηγορίες κάλεσε αρκετούς μάρτυρες ενώ κατατέθηκαν ως τεκμήρια αρκετά έγγραφα και αντικείμενα. Αμέσως μετά παραθέτουμε σε γενικές γραμμές την προσαχθείσα μαρτυρία, το σύνολο της οποίας έχουμε θέσει ενώπιον μας. M.K.1 ήταν ο Αστ. 1766 Κυριάκος Μουττάς ο οποίος υπηρετεί στο ΤΑΕ Λάρνακας. Αναγνώρισε την κατάθεσή του και υιοθέτησε το περιεχόμενο της, ένδειξη Α. Στην κατάθεση του λέγει, μεταξύ άλλων, ότι είναι ειδικευμένος φωτογράφος, Δακτυλοσκόπος και στις 29.4.14 μεταξύ των ωρών 16.50-18.09 σε αγροτική κατοικία στο χωριό Λάγια έλαβε εβδομήντα τέσσερις φωτογραφίες καθ' υπόδειξη του Λοχία 1783 Ζαχαρίου σε σχέση με υπόθεση απόπειρας φόνου. Την 29.4.14 μεταξύ των ωρών 20.30 - 20.32 στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας έλαβε 22 φωτογραφίες σε σχέση με την ίδια υπόθεση. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι έχει εκτυπώσει τις φωτογραφίες, Τεκμήριο
  6. Ο ψηφιακός δίσκος που αναφέρεται στην κατάθεσή του, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  7. Οι φωτογραφίες 1 - 22 αφορούν φωτογραφίες που λήφθηκαν στο όχημα μάρκας MERCENDES το οποίο βρέθηκε στην αυλή της εξοχικής κατοικίας στη Λάγια. Λήφθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας του εν λόγω οχήματος. Οι φωτογραφίες 23-29 απεικονίζουν τον κατηγορούμενο την ημέρα της σύλληψής του. Οι φωτογραφίες 30-37 απεικονίζουν ένα δέντρο στην εξοχική κατοικία πάνω στο οποίο υπήρχε ένα κλειδί το οποίο υποδείχθηκε από τον κατηγορούμενο. Οι φωτογραφίες 38-52 λήφθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας πριν την εξέταση του κατηγορούμενου από κυβερνητικό γιατρό. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι το κλειδί του το υπέδειξε ο λοχίας για να το φωτογραφίσει και του ανέφερε ότι το υπέδειξε ο κατηγορούμενος. Η μηχανή που χρησιμοποίησε είναι digital. Για να βγάλει αυτά τα δεδομένα έβαλε την κάρτα σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Το περιεχόμενο της κάρτας μνήμης έγινε αντιγραφή πάνω στο ψηφιακό δίσκο. Το πρόγραμμα σου προσφέρει τη δυνατότητα να τοποθετήσεις ημερομηνίες κάτω από τη φωτογραφία, όχι πάνω στη φωτογραφία. Δεν επεξεργάζεται τη φωτογραφία. Άρχισε να βγάζει φωτογραφίες από τις 16:50 της 29.4.
  8. Έφθασε στη σκηνή η ώρα 1:00 το μεσημέρι. Βοήθησε το Λοχία 1344 για να λάβει κάποιες μετρήσεις στο χώρο, στη σκηνή της κατοικίας. Αυτός απλώς κρατούσε την κορδέλα. Κατά το χρόνο που εγίνοντο οι μετρήσεις ο κατηγορούμενος καθόταν εκτός της κατοικίας. Όταν έβγαζε τις φωτογραφίες, ο κατηγορούμενος βρισκόταν έξω από την κατοικία. Την ώρα που φωτογράφιζε το αυτοκίνητο, ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών. Στις φωτογραφίες 23-29 φαίνονται κάποιες κηλίδες αίματος και στη φωτογραφία 23 φαίνεται μία μικρή σχισμή στο παντελόνι καθώς επίσης και στη φωτογραφία
  9. Στις φωτογραφίες 46, 47, 48 υπάρχουν κάποιες εκδορές στην πλάτη του κατηγορούμενου. Στη φωτογραφία 50 υπάρχει κάποιο τραύμα στον δεξιό αγκώνα και στη φωτογραφία 52 υπάρχει τραύμα στο κεφάλι. Μ.Κ.2 ήταν ο Αστ. 3276 Γιώργος Μικελλίδης. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3, εμπιστευτική έκθεση το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Κατέθεσε επίσης φωτογραφίες, Τεκμήριο 41, τις οποίες έβγαλε αυτός και ως Τεκμήριο 5 το σχετικό CD. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αφίχθηκε στη Λάγια η ώρα 12:
  10. Η είσοδος στο χώρο προς την κατοικία ήταν μια δασώδης περιοχή, χωματόδρομος ο οποίος οδηγούσε μετά το ανήφορο δεξιά προς την κατοικία, υπήρχε καγκέλι. Από το καγκέλι στο σπίτι πήγε πεζός, 1-2 λεπτά απόσταση. Όταν αφίχθηκε εκεί υπήρχαν 2 αυτοκίνητα, αστυνομικοί και ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος ήταν αριστερά της κατοικίας, όπως την έβλεπε, κάτω από τα δέντρα. Οι φωτογραφίσεις του είναι μετά από οδηγίες του υπεύθυνου της σκηνής. Ο κατηγορούμενος ήταν παρών στη σκηνή. Μ.Κ.3 ήταν ο Αστ. 3388 Γιώργος Γερασίμου. Η γραπτή του κατάθεση κατατέθηκε και σημειώθηκε ως ένδειξη Β, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Αναφέρει σ' αυτή, μεταξύ άλλων, ότι ορίστηκε μέλος της ανακριτικής ομάδας διερεύνησης της υπόθεσης ως χειριστής τεκμηρίων. Στη συνέχεια ορίστηκε ως πρακτικογράφος της ομάδας που θα διενεργούσε την έρευνα στην εξοχική κατοικία με βάση το δικαστικό ένταλμα έρευνας. Κατέθεσε επίσης κατάλογο Τεκμηρίων (Τεκμήριο 6). Στην 1η στήλη αναγράφεται ο αύξων αριθμός του κάθε τεκμηρίου, ξεκινά από το 1-
  11. Η 2η στήλη είναι η περιγραφή του Τεκμηρίου τι περιέχει το κάθε Τεκμήριο. Η 3η στήλη είναι τοποθεσία ή πρόσωπο που βρέθηκε το κάθε Τεκμήριο. Η επόμενη είναι ημερομηνία και ώρα ανεύρεσης και η τελευταία στήλη ο αστυνομικός που το κατέσχε. Το ΓΑ είναι τα αρχικά του Υπ. Γεώργιου Αναστασίου της ΥΠ.ΕΓ.Ε. Ακολούθως κατέθεσε τα Τεκμήρια 7 μέχρι
  12. Το Τεκμήριο 78 είναι ο κατάλογος διακίνησης Τεκμηρίων. Επίσης κατέθεσε ως Τεκμήριο και έντυπο της Αστυνομίας ΑΣΤ. 161, Τεκμήριο
  13. Οι υπογραφές στη 2η σελίδα και επόμενες είναι για τα Τεκμήρια που παραλήφθηκαν από τον κάθε εμπειρογνώμονα για να τύχουν επιστημονικών εξετάσεων. Αίτηση για επιστημονική εξέταση Τεκμηρίων κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  14. Η υπογραφή στη σελίδα 3, δεξιά πλευρά είναι του Αστυφύλακα Ευαγόρα Ευαγόρου του Εργαστηρίου Εγκληματολογικών Ερευνών. Το δελτίο επιστροφής Τεκμηρίων από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου κατατέθηκε Τεκμήριο
  15. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στις 29.4.14 αναχώρησαν από την Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και σύμφωνα με την κατάθεση του έφθασαν στο χώρο του συμβάντος, στη Λάγια, η ώρα 12:
  16. Δεν ήταν εκεί την ώρα της σύλληψης του κατηγορούμενου. Βρήκαν τον κατηγορούμενο έξω από την οικία με χειροπέδες να κάθεται σε μια καρέκλα και να φρουρείται από συναδέλφους του της ΜΜΑΔ. Στάθμευσαν το όχημα τους έξω από το κάγκελο που εισέρχεται στην οικία. Καθόταν ο κατηγορούμενος εκεί στη σκιά, όπως φαίνεται στη φωτογραφία 9, όταν αφίχθηκε στη σκηνή, 4-5 μέτρα από την πόρτα της οικίας. Στη φωτογραφία 8, στη θέση που λέει ΜΟΝΤΕ ΛΑΓΕΙΑ που είναι το MERCENDES καθόταν ο κατηγορούμενος, σε μια καρέκλα, και δίπλα του οι αστυνομικοί του ΕΑΟ. Η έρευνα στο σπίτι άρχισε 13:
  17. Πριν να αρχίσει η έρευνα, πριν τις 13:55, η σκηνή φωτογραφήθηκε. Αυτός ήταν εκεί και τύγχαναν ενημέρωσης. Πριν από τις 13:30 ορίστηκε μέλος της ανακριτικής ομάδας, υπεύθυνος τεκμηρίων. Πριν αρχίσει η έρευνα ουδείς εισήλθε στην κατοικία. Την έρευνα την έκαναν οι εμπειρογνώμονες του ΥΠ.ΕΓ.Ε. Ήταν στην πόρτα και έβλεπε ότι παρέλαβαν Τεκμήρια, όταν γινόταν η έρευνα. Ο Μ.Κ.2 πήρε οδηγίες να βγάλει φωτογραφίες τη σκηνή, εσωτερικά και εξωτερικά. Τους αριθμούς στη φωτογραφία 25, προφανώς, τους έβαλαν οι εμπειρογνώμονες της ΥΠ.ΕΓ.Ε. Την έρευνα την έκαναν εμπειρογνώμονες της ΥΠ.ΕΓ.Ε. με τους φωτογράφους. Την υπόδειξη αντικειμένων την έκανε ο Υπ. Γ. Αναστασίου της ΥΠ.ΕΓ.Ε. και την επίστηση στον κατηγορούμενο την έκανε ο Λοχίας 3645 και ο μάρτυρας κατέγραφε την ώρα και την απάντηση. Εκείνη την ώρα κατέγραφε πρόχειρα σε μια κόλλα Α4, δεν είχαν μαζί τους ημερολόγιο ενεργείας. Το πιστόλι ήταν στο τραπέζι εντός της οικίας. Για τις απαντήσεις του κατηγορούμενου σε κάθε επίστηση τις κατέγραφε αυτός. Ο 1766 είναι φωτογράφος του ΤΑΕ Λάρνακας, έβγαλε και αυτός φωτογραφίες. Τους κάλυκες G3, σφαιροθήκες τα παρέλαβε μετά ως χειριστής Τεκμηρίων μετά το τέλος της έρευνας. Κάθε Τεκμήριο ήταν σφραγισμένο σε χάρτινο κουτί, σε χάρτινη διαφάνεια. Υπήρχε η υπογραφή του αστυνομικού που το κατάσχε. Γυαλιά δεν υπήρχαν ως Τεκμήριο. Υπήρχε ένταλμα έρευνας της οικίας. Δεν ανευρέθηκαν, κατά την έρευνα, κουκούλα, μάσκα, θήκη πιστολιού που προσδένεται στον αστράγαλο. Η διαδικασία μεταφοράς των Τεκμηρίων στα εργαστήρια είναι η ακόλουθη: Ο χειριστής Τεκμηρίων ετοιμάζει ένα έντυπο ΑΣΤ. 161 το αυθεντικό. Απευθύνεται στο Αρχηγείο της ΥΠ.ΕΓ.Ε. για την απαιτούμενη εξέταση που θέλει ανάλογα σε πόσα εργαστήρια. Το Αρχηγείο της ΥΠ.ΕΓ.Ε. βγάζει τα ανάλογα αντίγραφα ανάλογα με τα εργαστήρια. Στο κάθε εργαστήριο πάνε τα Τεκμήρια που πρέπει με κάθε φωτοαντίγραφο. Σε κάθε φωτοαντίγραφο υπογράφει ο κάθε εμπειρογνώμονας και το έχει για δική του χρήση. Όμως αυτό το έχει κατά την όλη διαδικασία, κατά την όλη διακίνηση και είναι αυθεντικό που είναι το Τεκμήριο79 στο Δικαστήριο. Το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου το πήρε αυτός. Μ.Κ.4 ήταν ο Αστ. 709 Νικόλας Χαραλάμπους. Κατέθεσε ως τεκμήρια 4 καταθέσεις με τις διορθώσεις τους καθώς επίσης και διάφορα άλλα τεκμήρια. Ένα από αυτά είναι ο τελικός κατάλογος διακίνησης Τεκμηρίων τον οποίο ετοίμασε ο ίδιος (Τεκμήριο 87). Καταγράφεται η διακίνηση των Τεκμηρίων με τελικό παραλήπτη τον ίδιο, ο οποίος τα είχε υπό την ασφαλή του φύλαξη μέχρι που τα κατέθεσε στο Δικαστήριο. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο αριθμό σφαιρών 7,62 χιλ. και 10 κάλυκες φυσιγγίων διαμετρήματος 7, 62 χιλ. Επίσης κατέθεσε ως Τεκμήριο ένα παντελόνι χρώματος μπλε μάρκας Jeans Trader Company και μια φανέλα χρώματος μπλε ανοικτού μάρκας DNN Sports Wear. Πρόκειται για τα ενδύματα του Ε/Α 5545 Ανδρέα Θεοδότου που φορούσε κατά το χρόνο της έρευνας στην οικία του κατηγορούμενου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 100 τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα καθήκοντά του είχαν να κάνουν αποκλειστικά με το χειρισμό Τεκμηρίων, τίποτε άλλο. Είναι προς όφελος της Δικαιοσύνης και προς τιμή του όταν έγκαιρα διαπιστώνει κάποια λάθη τα οποία δεν έγιναν εκ του πονηρού αλλά από αθωότητα λόγω πίεσης και υπερβολικού όγκου εργασίας, να διορθώνονται. Από τις 24 μέχρι τις 29 που έγινε η σύλληψη του κατηγορούμενου από την Αστυνομία, για το συμβάν που έγινε στο σπίτι του κατηγορούμενου, απλά σε γενικές γραμμές πληροφορήθηκε ότι έγινε μια επιχείρηση από την Αστυνομία με τα γνωστά που λέγονται στην υπόθεση. Ο Μ.Κ.5 Γιώργος Αζάς υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο
  18. Ανέφερε στην κατάθεση του ότι διαμένει στο πατρικό του σπίτι. Από το σπίτι του και δυτικά διαμένει εδώ και κάποια χρόνια ο κατηγορούμενος, τον οποίο γνωρίζει φατσικώς, δεν έχει καμία σχέση μαζί του. Στις 24.4.14 γύρω στις 06:30-07:00 ξύπνησε μετά από ένα πυροβολισμό. Βγήκε στη βεράντα και είδε να περνά μπροστά από το σπίτι του, με ανατολική κατεύθυνση ο κατηγορούμενος, κρατώντας ένα G3 σπαστό, ενώ κρέμονταν και δύο τσαντάκια μαύρου χρώματος από τους ώμους του. Ακολούθως, από το Τεκμήριο 102, που είναι δέσμη φωτογραφιών, στη φωτογραφία αρ. 2 αναγνώρισε το σπίτι του και στη φωτογραφία 3 αυτό του κατηγορούμενου, το οποίο είναι απέναντι από το σπίτι του. Σημείωσε με Χ το σπίτι του κατηγορουμένου. Επίσης σημείωσε το σημείο που βγήκε στη βεράντα του όταν άκουσε τον πυροβολισμό. Σημείωσε με γραμμή την πορεία που ακολούθησε ο κατηγορούμενος κρατώντας το όπλο και τα τσαντάκια. Από τις φωτογραφίες αρ. 120-123 αναγνώρισε το όπλο που κρατούσε ο κατηγορούμενος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι σ΄ αυτή τη διεύθυνση μένει από το 1997-
  19. Είναι το πατρικό του σπίτι, όποτε έρχεται στην Κύπρο μένει εκεί. Εργάζεται στο εξωτερικό. Στο στρατό πήγε το
  20. Τα όπλα τα γνωρίζει, αυτά τα G3, όταν ήταν στην Παπούα-Νέα Γουινέα, είχαν αυτοί που τους πρόσεχαν. Το έπιασε και στα χέρια του και το είδε τι όπλο είναι. Την ημέρα που έγινε το πρόβλημα αν δεν ήξερε το όπλο θα έλεγε «βαστούσε ένα όπλο» τίποτε άλλο. Την ημέρα που έγινε το συμβάν κοιμόταν στο σαλόνι. Όταν άκουσε τον πυροβολισμό έβαλε ένα σορτσάκι και βγήκε έξω. Μετά μπήκε μέσα, φόρεσε φανέλα από πάνω και κατέβηκε να δει τι έγινε. Μαζεύτηκε πολύς κόσμος. Του κίνησε την περιέργεια ο πυροβολισμός και βγήκε έξω. Επειδή η απόσταση ήταν λίγη, ο πυροβολισμός ήταν έντονος. Την ημέρα που είδε τον κατηγορούμενο, αυτός φορούσε ένα καπελάκι, τραγιάσκα. Δεν είναι περίεργος με τους γείτονες του. Έρχεται στην Κύπρο να ξεκουραστεί και να φύγει, δεν τον ενδιαφέρει τι κάνει ο καθένας σπίτι του ή ποιος είναι. Επέμενε ότι έλεγε την αλήθεια, αφού δεν έχει κάτι να κρύψει ούτε έχει κάτι μαζί του. Έτυχε την ημέρα που ήταν στην Κύπρο να γίνει αυτό το πρόβλημα και είδε τον κατηγορούμενο που περνούσε από εκεί. Αναγνωρίζει τον πυροβολισμό από οποιουσδήποτε άλλους κρότους. Άκουσε τον πυροβολισμό και ξύπνησε. Απλώς είδε τον κατηγορούμενο που περνούσε έξω από το σπίτι του και κρατούσε όπλο. Μετά που πέρασε ο κατηγορούμενος, του πήρε δύο λεπτά να κατεβεί στο δρόμο. Το δωμάτιο του από την πόρτα είναι ένα πόδι. Μπήκε φόρεσε μια φανέλα, τα flip-flop και εβγήκε στο δρόμο και μετά είδε τους αστυνομικούς όλους εκεί. Αλλά πριν να δει τους αστυνομικούς επέρασε ο κατηγορούμενος από εκεί με το όπλο και δεν είδε αστυνομικούς, ήταν πάνω, δεν τους είδε. Πέρασε από το μυαλό του ότι ο κατηγορούμενος μπορεί να σκότωσε τη γυναίκα του, τη φιλενάδα του. Είδε τον κατηγορούμενο να κρατά το όπλο, ετοιμοπόλεμος, όχι στον ώμο, έβλεπε μπροστά και πήγαινε. Κρατούσε ένα τσαντάκι στον αριστερό ώμο και ένα στο δεξί ώμο. Δεν τον πίεσε κανένας για να μαρτυρήσει, μπορούσε κάλλιστα σήμερα, να φύγει να μην έλθει στο Δικαστήριο να δώσει μαρτυρία. Απλώς λέγει αυτά που είδε. Μ.Κ.6 κατέθεσε ο Λοχίας 2492 Σταύρος Περικλέους, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (Τεκμήριο 105). Στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε το Τεκμήριο 102 και είπε ότι είναι το βιβλιάριο φωτογραφιών το οποίο έδεσε και στο πίσω μέρος υπάρχει ο αναλυτικός πίνακας. Τα τεκμήρια που παρέλαβε ήταν από το κλιμακοστάσιο που οδηγούσε στην ανώγειο οικία, από το πεζοδρόμιο στην οδό Άρνολντ και ένα Τεκμήριο εσωτερικά της οικίας. Εντός του διαμερίσματος διεξαγόταν η έρευνα από τον Αστ. 1945 ο οποίος του υπέδειξε τι φωτογραφίες να βγάλει εντός του διαμερίσματος. Στο βαν αυτοκίνητο η έρευνα έγινε από το Λοχία 532 ο οποίος του υπέδειξε τι ήθελε να φωτογραφήσει. Ο Δημητρίου απλώς προΐστατο στη σκηνή και έδινε οδηγίες. Το Τεκμήριο 88 είναι το σακουλάκι εντός του οποίου τοποθέτησε μεταλλικό τεμάχιο από το σημείο 3 στο κλιμακοστάσιο της οικίας. Το Τεκμήριο 89 είναι το σακουλάκι μέσα στο οποίο τοποθέτησε 2 μεταλλικά τεμάχια περιβλήματος βολίδας από το σημείο 4 από το κλιμακοστάσιο της οικίας. Το Τεκμήριο 90, μέσα στο πλαστικό σακουλάκι είναι χάρτινο κουτάκι μέσα στο οποίο σφράγισε ένα κάλυκα σφαίρας 7,62, τον οποίο παρέλαβε από το σημείο 6 στο ισόγειο στην αρχή του κλιμακοστασίου. Το Τεκμήριο 91, μέσα στο πλαστικό σακούλι υπάρχει το χάρτινο κουτάκι στο οποίο σφράγισε τη σφαίρα 7,62 την οποία παρέλαβε από το σημείο 7 στο πεζοδρόμιο ανατολικά της εισόδου της οικίας. Το Τεκμήριο 92 είναι το χάρτινο κουτί που παρέλαβε από το σημείο 8 από το καθιστικό της οικίας μέσα στο οποίο υπάρχουν τα 2 σφραγισμένα κουτιά με σφαίρες 7,
  21. Τα δύο ήταν γεμάτα 20 σφαίρες το καθένα και υπήρχαν και 2 σφαίρες μόνες τους. Στις φωτογραφίες 14, 52 και 43 φαίνονται τα σημεία που ανέφερε. Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 93 η οποία είναι τσάντα παγωνιέρα την οποία παρέλαβε από το χώρο εμπορευμάτων του βαν αυτοκινήτου εντός της οποίας, είναι μέσα, 202 σφαίρες 7,
  22. Είναι η παγωνιέρα που φαίνεται στις φωτογραφίες 109, 110, 111 του Τεκμηρίου
  23. Σε όλα τα Τεκμήρια υπάρχει ταινία σφράγισης και η υπογραφή του που τα σφράγισε. Αντεξεταζόμενος είπε ότι όταν πήγε να φωτογραφίσει γενικά το διαμέρισμα, το καθιστικό, καθόταν εκεί μια κοπέλα, βιετναμέζα. Φαίνεται και σε μια από τις φωτογραφίες που έβγαλε. Δεν γνωρίζει όμως την ώρα που συνελήφθηκε αυτή και από ποιον. Είχε πάρει οδηγίες από τον υπεύθυνο του ΤΑΕ για να κάμει τις εξετάσεις στο σπίτι του κατηγορούμενου. Όταν έφτασε στη σκηνή η ώρα 08:00, η σκηνή ήταν αποκλεισμένη με αστυνομικές ταινίες, υπήρχαν αστυνομικοί φρουροί και όταν ενημερώθηκε από τον υπεύθυνο για το συμβάν ότι υπήρχε πυροβολισμός και έψαχναν τον ύποπτο, ειδοποίησαν και την ΥΠ.ΕΓ.Ε σχετικά με το βαλλιστικό έλεγχο. Ήρθε η βαλλιστική, είδε τη σκηνή, τοποθέτησε τα σημεία που φαίνονται στις φωτογραφίες που κατέθεσε και ξεκίνησε φωτογράφηση. Όταν τέλειωσε από τα σημεία, φωτογράφισε το διαμέρισμα, μετά το βαν αυτοκίνητο κάτω στο δρόμο και η ώρα 11:40 τέλειωσε και έφυγε από τη σκηνή. Παρέλαβε τα τεκμήρια και τα συσκεύασε όπως φαίνεται και στην κατάθεση του. Όταν πήγε στη σκηνή, πήγε μέχρι την είσοδο των σκάλων όπου ο υπεύθυνος του έδειξε που ήταν το χτύπημα από τον πρώτο πυροβολισμό, στο πλατύσκαλο, δεν βγήκε στο διαμέρισμα μέχρι που ήρθε ο ειδικός για βαλλιστικούς ελέγχους. Οι χρόνοι, πότε βγήκε η κάθε φωτογραφία, φαίνονται στο dvd. Δεν επεξεργάζονται τις φωτογραφίες. Με το πρόγραμμα photoshop μπορείς να επεξεργαστείς φωτογραφίες. Μπορείς να τοποθετήσεις, ή να αφαιρέσεις από τις φωτογραφίες . Στη φωτογραφία 94 προστέθηκαν βέλη και αριθμοί με εικονογράμματα. Η φωτογράφηση ξεκίνησε 09:
  24. Έβγαλε τις φωτογραφίες μεταξύ των ωρών 09:35-11:
  25. Η ώρα 08:00 πήγε μέχρι το πλατύσκαλο του σπιτιού, δεν μπήκε μέσα στο διαμέρισμα. Δόθηκαν οδηγίες να γίνει έρευνα. Ο αστυφύλακας 1945 ανέλαβε τις έρευνες στο σπίτι και ο 532 στο βαν αυτοκίνητο. Κάποιοι πρέπει να ήταν μαζί τους για να τους βοηθήσουν. Στη σκηνή υπεύθυνος για την έρευνα ήταν ο βοηθός υπεύθυνος του ΤΑΕ ο Υπαστυνόμος Μαρίνος Δημητρίου και ανακριτής της υπόθεσης ήταν ο Υπαστυνόμος Μαρίνος Βασιλείου. Φωτογράφισε το κλιμακοστάσιο, μετά πήγε και φωτογράφισε τον κάλυκα στο σημείο 7 και μετά φωτογράφισε εντός της οικίας στο σημείο 8, ένα χάρτινο κουτί παπουτσιών που είχε μέσα σφαίρες. Παρέλαβε αυτά τα τεκμήρια, τα έβαλε σε φακέλους και τα σφράγισε. Με την πόρτα ανοικτή δεν μπορούσε να μπει οποιοσδήποτε μέσα στο σπίτι και να τοποθετήσει οτιδήποτε επειδή η σκηνή ήταν αποκλεισμένη από την Αστυνομία. Η σφαίρα εντοπίστηκε μετά που ξεκίνησε τη φωτογράφηση. Παρούσα κατά την έρευνα ήταν και η αδελφή του κατηγορούμενου και είδε το κουτί. Υπήρχε παγωνιέρα η οποία είχε μέσα 202 σφαίρες 7,
  26. Έβγαλε τις σφαίρες και τις μέτρησε. Τα τεκμήρια τα παρέδωσε στις 25.
  27. η ώρα 11:45 στον 709 που ήταν ο χειριστής τεκμηρίων. Η παγωνιέρα ήταν στο πάτωμα του αυτοκινήτου, στο πίσω μέρος. Μ.Κ.7 κατέθεσε ο Υπαστυνόμος Γεώργιος Αναστασίου. Υπηρετεί στο Αρχηγείο Αστυνομίας και στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών. Κατέθεσε δύο εκθέσεις τις οποίες ετοίμασε, ως Τεκμήρια 109 και 110, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Κατέθεσε επίσης έντυπο, το οποίο αφορά στην παραλαβή των τεκμηρίων που παρέλαβε στις 8.5.14 ώρα 14:10 από τον αστυφύλακα 709 Νικόλα Χαραλάμπους, Τεκμήριο
  28. Αναγνώρισε επίσης τα Τεκμήρια 79, 83 και
  29. Τα δύο πρώτα αφορούν στο έντυπο Αστ. 161 σχετικά με παραλαβή τεκμηρίων. Το Τεκμήριο 4 είναι φωτογραφίες που αφορούν στη σκηνή. Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο
  30. Εδώ παρέλαβε ένα πλήρες φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου και έναν κάλυκα φυσιγγίου με τα ίδια στοιχεία. Το Τεκμήριο 8, παρέλαβε ένα πλήρες φυσίγγιο και τώρα υπάρχει στο σφραγισμένο κουτάκι ένας κάλυκας φυσιγγίου. Το Τεκμήριο 12, παρέλαβε ένα πλήρες φυσίγγιο 7,62 και τώρα υπάρχει ένας κάλυκας. Το Τεκμήριο 13, είναι μια συσκευασία την οποία έκανε για ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ΝΟΚΙΑ, μέσα υπάρχει ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ΝΟΚΙΑ. Το Τεκμήριο 15 είναι ένας τηλεφακός όπλου. Το Τεκμήριο 16 είναι μια συσκευασία μαχαιριού μάρκας BARON με μαύρη δερμάτινη θήκη. Το Τεκμήριο 9 είναι η συσκευασία στην οποία συσκεύασε ένα Δόκο μάρκας ARMIMAROCHI με αριθμό
  31. Το Τεκμήριο 10 είναι η συσκευασία στην οποία συσκεύασε ένα πιστόλι με διακριτικά ΜΒΒ και SN A
  32. To Τεκμήριο 11 είναι η συσκευασία μιας φυσιγγιοθήκης πιστολιού κενής και 8 κάλυκες μέσα στο κουτί, την οποία αφαίρεσε από το Τεκμήριο
  33. Το Τεκμήριο 14 είναι η συσκευασία ενός φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή με μαύρη δερμάτινη θήκη. Το Τεκμήριο 17 είναι ένας χακί φάκελος στον οποίο συσκεύασε ένα φάκελο σύνδεσης so easy με αριθμό 99
  34. Το Τεκμήριο 18 είναι ένα χάρτινο κουτί στο οποίο συσκεύασε ένα κουτί αναψυκτικού PEPSI. Το Τεκμήριο 19 είναι ένα χάρτινο κουτί στο οποίο συσκεύασε μια πλαστική μπουκάλα νερό μάρκας ΚΥΚΚΟΣ. Το Τεκμήριο 20 είναι συσκευασία μιας πλαστικής μπουκάλας νερού AΔΩΝΙΣ σχεδόν γεμάτη. Το Τεκμήριο 21 είναι ένας χάρτινος φάκελος στον οποίο συσκεύασε ένα οδικό χάρτη της Κύπρου. Το Τεκμήριο 22 είναι ένα κουτί στο οποίο συσκεύασε ένα ζεύγος κιάλια μάρκας ORIENT. Το Τεκμήριο 23 είναι μια απόδειξη χρόνου ομιλίας CYTAMOBILE. Το Τεκμήριο 24 είναι μια συσκευασία ενός μαχαιριού μάρκας MARES με μαύρη χειρολαβή. Το Τεκμήριο 28 είναι μια συσκευασία ενός αεροβόλου μάρκας DIANA με αριθμό
  35. Το Τεκμήριο 29 είναι μια συσκευασία ενός τόξου BIG ARCHERY. Το Τεκμήριο 31 είναι ένα σακουλάκι νάιλον στο οποίο τοποθέτησε θραύσματα βολίδας πυροβόλου όπλου που βρέθηκαν στο σημείο
  36. Το Τεκμήριο 32 είναι ένα σακουλάκι νάιλον στο οποίο συσκεύασε 3 κάλυκες πυροβόλου όπλου που βρέθηκαν στο σημείο
  37. Το Τεκμήριο 33 είναι ένα χάρτινο κουτάκι στο οποίο τοποθέτησε ένα κάλυκα πυροβόλου όπλου που βρέθηκε στο σημείο
  38. Το ίδιο και τα Τεκμήρια 34, 35, 36, 37, 38, 39 και
  39. Το Τεκμήριο 41 είναι χάρτινο κουτί στο οποίο συσκεύασε ένα πλήρες φυσίγγιο πυροβόλου όπλου που αφαιρέθηκε από τη θαλάμη του στρατιωτικού τυφεκίου G3 που βρέθηκε στο σημείο
  40. Τώρα δεν είναι πλήρες φυσίγγιο. Το Τεκμήριο 42 είναι μια κενή φυσιγγιοθήκη και 6 κάλυκες. Το Τεκμήριο 43 είναι το χάρτινο κουτί στο οποίο συσκεύασε ένα στρατιωτικό τυφέκιο G3 που βρέθηκε στο σημείο
  41. Το Τεκμήριο 44

(2)είναι το σακούλι στο οποίο συσκεύασε ένα δερμάτινο τσαντάκι χρώματος καφέ που περιείχε τρεις φυσιγγιοθήκες και φυσίγγια. Το Τεκμήριο 46 είναι ένα χάρτινο κουτί στο οποίο συσκεύασε δύο νάιλον διαφανή σακουλάκια και μέσα υπάρχουν 4 πλήρη φυσίγγια από το σημείο
  1. Όλα τα τεκμήρια ήταν συσκευασμένα με κολλητική ταινία και υπογραμμένα από τον μάρτυρα, ο οποίος τα αποσφράγισε στο Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως τα τεκμήρια που παρέλαβε εμφαίνονται στο Τεκμήριο
  2. Τα παρέλαβε όπως τα περιγράφει. Στη Λάγια μετέβηκε στις 29.4.2014 η ώρα 12:30 μαζί με τον Γιώργο Μικελλίδη και τον Μάριο Πετρίδη. Όταν προσέγγισε το σπίτι συνάντησε τον κ. Ιάκωβο Ιωάννου και τον κ. Μακρή. Ο κ. Μακρής τους ενημέρωσε για το τι συνέβηκε. Τους ανέφερε ότι μέσα στο σπίτι υπήρχαν όπλα, τόξα, φυσίγγια. Τον πληροφόρησαν ότι ιδιοκτήτης της κατοικίας ήταν κάποιος Χριστόφορος Κυπριανού. Τα αντικείμενα που έβρισκαν, υποδεικνύονταν στον κατηγορούμενο. Ο λοχίας Μελής ρωτούσε τον κατηγορούμενο για τα αντικείμενα και αυτός έδινε κάποιες απαντήσεις οι οποίες καταγράφονταν από το Γιώργο Γερασίμου και στη συνέχεια συσκευάζονταν τα τεκμήρια. Το πρώτο τεκμήριο παραλήφθηκε 14:18 και το τελευταίο 17:47 (μέσα στην κατοικία). Η αστυνομική φωτογράφηση στοχεύει στην αποτύπωση της σκηνής όπως είναι, μαζί με τα τεκμήρια. Μ.Κ.8 ήταν ο Αστυφύλακας 311, Στέλιος Αναστάση, ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και είναι αποσπασμένος στο Τ.Α.Ε. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του ημερομηνίας 4.5.2014, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 115, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στις 30.4.2014 και περί ώρα 17:30 στο Τ.Α.Ε. Λάρνακας, έλαβε δακτυλικά - παλαμικά αποτυπώματα από τον κατηγορούμενο κατόπιν οδηγιών του Λοχία 1783, Σ. Ζαχαρίου, του Τ.Α.Ε. Λάρνακας. Ο κατηγορούμενος υπέγραψε στην παρουσία του το έντυπο Αστ. 59Α - Δακτυλοσκοπικό Δελτίο που εκτυπώθηκε με τα δακτυλικά - παλαμικά του αποτυπώματα. Στη συνέχεια το εν λόγω δελτίο το παρέδωσε στο χειριστή τεκμηρίων Αστ. 3388 Γ. Γερασίμου, του Τ.Α.Ε. Λάρνακας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν συνάντησε τον κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό Λάρνακας, αυτός ήταν καταβεβλημένος. Δεν θυμόταν αν είχε χτυπήματα στο πρόσωπο. Θυμόταν ότι χώλαινε αλλά δεν θυμόταν σε ποιο πόδι. Μ.Κ.9 ήταν ο Α/Λοχίας 1344 Ανδρέας Λουκά. Υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Λάρνακας. Στις 6.5.2014 συνέταξε κατάθεση, Τεκμήριο 116, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Σύμφωνα με αυτή στις 29.4.2014 κλήθηκε από το Τ.Α.Ε. Λάρνακας να μεταβεί σε εξοχική οικία στη Λάγια, όπου συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος, ο οποίος προηγουμένως είχε ρίξει πυροβολισμούς εναντίον μελών της Αστυνομίας. Φθάνοντας στη σκηνή υπήρχαν αρκετά μέλη της Αστυνομίας. Η σκηνή ήταν αποκλεισμένη και φρουρείτο. Κατόπιν οδηγιών, έλαβε διάφορα μέτρα της σκηνής, με τη βοήθεια του Αστ. 1766 Κ. Μουττά. Στην αυλή της εξοχικής οικίας υπήρχαν τρία αυτοκίνητα ανάμεσα σε αυτά και ένα Mercedes με αρ. εγγραφής KWN
  3. Του ζητήθηκε να ερευνήσει το εν λόγω αυτοκίνητο για το οποίο υπήρχε δικαστικό ένταλμα έρευνας, το οποίο εκτέλεσε ο Αστ. 2196 Νεόφυτος Θεοδοσίου στην παρουσία του κατηγορουμένου. Από την έρευνα του αυτοκινήτου παρέλαβε ως τεκμήρια αυτά που περιγράφονται στην κατάθεση του. Στη συνέχεια παρέλαβε από την εξοχική κατοικία τα αντικείμενα που περιγράφονται στην κατάθεση του καθώς και τα ρούχα που φορούσε ο κατηγορούμενος. Τα τεκμήρια τα σφράγισε τα υπέγραψε και τα παρέδωσε στον Αστ. 3388 Γ. Γερασίμου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 117 ένα σχέδιο σκηνής το οποίο ετοίμασε ο ίδιος και επεξήγησε το περιεχόμενο του. Ο κατηγορούμενος κατά τη διάρκεια της έρευνας έβλεπε τη διαδικασία παραλαβής των αντικειμένων για τα οποία κάνει αναφορά στην κατάθεση του. Η παραλαβή των αντικειμένων γινόταν ως εξής: Όταν εντόπιζε οτιδήποτε ενημέρωνε τον Θεοδοσίου ο οποίος έπαιρνε τον κ. Ονουφρίου, του επεδείκνυε το αντικείμενο που έβρισκε, του επιστούσε την προσοχή στον Νόμο και κατέγραφε την απάντηση του. Αφού πήρε στην κατοχή του τα σχετικά τεκμήρια που αφορούσαν τα αντικείμενα για τα οποία κάνει αναφορά στην κατάθεση του, τα αναγνώρισε από τις υπογραφές του πάνω στην σφράγιση των κολλητικών ταινιών. Στη συνέχεια αφού άνοιξε τις σχετικές συσκευασίες αναγνώρισε και το περιεχόμενο τους. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν σπούδασε ούτε σχεδιαστής ούτε Αρχιτέκτονας. Για την σύνταξη σχεδίων σκηνής, έτυχε εκπαίδευσης στο Κτηματολόγιο και στο Αρχηγείο της Αστυνομίας. Αφού τοποθέτησε την εξοχική κατοικία στο σχέδιο, Τεκμήριο 117, ξεκίνησε και από τις τέσσερις πλευρές του οικίας για να τοποθετήσει τις κουκίδες. Δεν έχει μετρήσει υψομετρικές διαφορές λόγω του δύσβατου της περιοχής. Με το σχέδιο του, είχε σκοπό να αντιληφθεί το Δικαστήριο την περιοχή και που βρίσκεται το κάθε σημείο αναφοράς. Αφίχθηκε στη Λάγια η ώρα 1:
  4. Όταν προσέγγισε την κατοικία, συνάντησε διάφορα μέλη του ΤΑΕ Λάρνακας. Ο κατηγορούμενος καθόταν κοντά στην πόρτα της εξοχικής κατοικίας. Όταν έφθασε στη σκηνή, ο Ζαχαρίου, του ανέφερε ότι ρίχθηκαν πυροβολισμοί από τον κατηγορούμενο προς τους Αστυνομικούς. Ο ίδιος δεν τηρούσε ημερολόγιο ενεργείας. Ελάμβανε τα τεκμήρια τα οποία παρουσίασε τα οποία συσκεύαζε και στα οποία ανέγραφε την ώρα που τα παραλάμβανε. Σε άλλη μαρτυρία του θα αναφερθούμε όταν θα τον αξιολογούμε. Μ.Κ.10 ήταν ο Ανδρέας Νικολάου. Έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία, Τεκμήριο 118, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο. Είδε τη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 102 και υπέδειξε το διαμέρισμα του. Δείχνει την μπαλκονόπορτα που είναι κάτω δεξιά πίσω από το αυτοκίνητο, το κίτρινο στο ισόγειο. Η αδελφή του μένει στο διαμέρισμα που είναι η μπαλκονόπορτα αριστερά της φωτογραφίας. Ο κ. Ονουφρίου μένει στο διαμέρισμα που είναι η μπαλκονόπορτα πάνω από το δικό του. Είναι εκεί που υπάρχει ένα Χ. Τον ρώτησαν κάποιοι αστυνομικοί που είναι το σπίτι του Ονουφρίου. Μπήκε μέσα στο διαμέρισμα του, έκλεισε την πόρτα και άκουσε φασαρία πάνω στη σκάλα εκείνη την ημέρα. Άκουσε πυροβολισμό και είδε και ένα κάλυκα από πυροβόλο όπλο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν μπορεί να διαβάσει χωρίς γυαλιά. Τις φωτογραφίες τις αναγνώρισε χωρίς γυαλιά επειδή είναι καθαρές. Ο Ονουφρίου είχε υπογεγραμμένο συμβόλαιο μίσθωσης με την αδελφή του, τη μακαρίτισσα τη Νίτσα. Δεν είδε την Αστυνομία πριν χτυπήσουν το κουδούνι του. Οι αστυνομικοί τον ρώτησαν ποιο είναι το διαμέρισμα του Ονουφρίου. Τον Γεώργιο Ανδρέα Αζά δεν τον γνωρίζει. Για τον κάλυκα δεν το αναφέρει στην κατάθεση του διότι δεν ρωτήθηκε. Ο κάλυκας ήταν μπροστά στην πόρτα του κλιμακοστασίου. Μ.Κ.11 κατέθεσε η Αριάδνη Νικολάου. Έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία, Τεκμήριο 119Α, την οποία αναγνώρισε. Έδωσε δεύτερη κατάθεση, Τεκμήριο 119Β. Υιοθέτησε το περιεχόμενο και των δύο καταθέσεων της. Στις 5.5.14 έδωσε τρίτη κατάθεση, Τεκμήριο 119Γ, το περιεχόμενο την οποίας υιοθέτησε. Είδε τη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 102, η οποία απεικονίζει το σπίτι τους. Έδειξε το σπίτι της και αυτό του κ. Ανδρέα Νικολάου. Έδειξε και το σπίτι του Ονουφρίου το οποίο είναι πάνω από αυτό του Μ.Κ.
  5. Αναγνώρισε στο Δικαστήριο τον Ονουφρίου ως τον κατηγορούμενο. Το κίτρινο όχημα στη φωτογραφία είναι του κατηγορούμενου. Στη φωτογραφία 8 είναι η είσοδος της πολυκατοικίας. Δεν υπάρχει άλλη είσοδος. Εκείνο το πρωϊνό βρισκόταν στο καθιστικό της το οποίο είναι δίπλα από την είσοδο της πολυκατοικίας. Άκουσε φασαρία, τρεξίματα και μετά πυροβολισμό. Πήγε προς την είσοδο εκεί στην μπαλκονόπορτα και είδε στο δρόμο τους αστυνομικούς να τρέχουν και να φεύγουν, να τρέχουν προς τη δυτική πλευρά του δρόμου και να πηγαίνουν ως την καντουνάδα που είχαν σταθμευμένα τα αυτοκίνητα και κρύφτηκαν πίσω από αυτά. Μετά, δεν πέρασε πολλή ώρα και είδε κάποιον που έμοιαζε με τον κατηγορούμενο, το σουλούπι, να βγαίνει και να πηγαίνει ανατολικά. Φορούσε ένα καπελάκι, είχε μια τσάντα στον ώμο και βαστούσε και ένα μεγάλο όπλο. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι στις 24.4.14 το πρωί ήλθε η Αστυνομία, χτύπησε τα κουδούνια, άνοιξαν και ζητούσε τον κ. Ονουφρίου, το διαμέρισμα του. Άνοιξε αυτή και ο αδελφός της ταυτόχρονα την πόρτα. Ήταν πρωί, την ξύπνησε το κουδούνι που χτύπησε η Αστυνομία. Όταν βγήκε πάνω η Αστυνομία, αυτή πήγε στο καθιστικό. Τους αστυνομικούς που έτρεχαν τους είδε από τα ρολά. Όταν άκουσε τη φασαρία στα σκαλιά και άκουσε τον πυροβολισμό, πήγε στα shutter και είδε τους αστυνομικούς να τρέχουν δυτικά. Από τις τρυπίτσες των shutter ελέγχεις όλη τη γειτονιά. Αριστερά βλέπεις τέλεια κάτω την καντουνάδα. Είδε ένα άτομο, δεν είδε το πρόσωπο του αλλά το σουλούπι ήταν το ίδιο με το δικό του κατηγορούμενου. Ήταν το σουλούπι το ίδιο, το καλούπι του, το ύψος του. Δυτικά πήγαν οι αστυνομικοί, ενώ ανατολικά, δεξιά δηλαδή, πήγε ένα άτομο μόνο. Η οικογένεια Αζά είναι γειτόνοι τους για 32-33 χρόνια. Η τελευταία φορά που πληρώθηκε ενοίκιο από τον κατηγορούμενο ήταν πριν 3 χρόνια. Είπε ότι δεν βγήκε πάνω, βγήκε έξω από την πόρτα της. Είχε χαμέ μια σφαίρα. Της είπαν να μην πειράξει. Μαζεύτηκε κόσμος και αστυνομικοί. Όταν ήταν μέσα, από τις τρυπίτσες των «shutters» έβλεπε ανατολικά όχι όλο το δρόμο μέχρι κάτω, αλλά δυτικά βλέπει μέχρι την καντουνάδα. Το άτομο, που είδε, βγήκε και προχώρησε ανατολικά, κρατούσε μια τσάντα στον ώμο και το όπλο μπροστά. Κρατούσε ένα όπλο μεγάλο. Δεν άγγιζε πάνω για να δει εάν ήταν αληθινό ή ψεύτικο. Φορούσε παντελόνι σκούρο χρώμα. Δεν είδε τη κάμερα να λειτουργεί. Μ.Κ.12 ήταν ο Αστυφύλακας 4077 Δώρος Χαραλάμπους, ο οποίος υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού και είναι αποσπασμένος στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού. Σε σχέση με τις ενέργειες του που έλαβαν χώρα στις 29.4.2014 συνέταξε γραπτή κατάθεση, Τεκμήριο 120, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Αναγνώρισε το ένταλμα έρευνας που καλύπτει την αγροκατοικία στη Λάγια, Τεκμήριο 121, αφού σε αυτό υπάρχει και δική του ενυπόγραφη σημείωση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στη Λάγια μετέβηκε με αυτοκίνητο του ΤΑΕ, χωρίς διακριτικά. Δεν υπήρχε αυτοκίνητο με διακριτικά. Άκουσε κάποιους πυροβολισμούς ενόσω ήταν μέσα στο αυτοκίνητο, δεν μπορούσε όμως να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για τον αριθμό των πυροβολισμών. Ο κατηγορούμενος τον ρώτησε αν στο ένταλμα έρευνας γίνεται αναφορά σε απόπειρα φόνου που φέρεται να διέπραξε ο ίδιος. Και ενώ στο Τεκμήριο 121, που είναι το ένταλμα έρευνας, πάνω στο οποίο ο μάρτυρας έχει την υπογραφή του, γίνεται αναφορά σε υπόθεση απόπειρας φόνου, ο κατηγορούμενος του ζήτησε να δει άλλο έγγραφο και συγκεκριμένα το ένταλμα σύλληψης του διαφορετικής ημερομηνίας, πάνω στο οποίο γίνεται αναφορά σε αδικήματα συνομωσίας (Τεκμήριο 108). Ο μάρτυρας βεβαίως του ανέφερε πως στο εν λόγω τεκμήριο δεν γίνεται αναφορά σε απόπειρα φόνου. Μ.Κ.13 κατέθεσε ο Αιμίλιος Γεωργίου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμήριο
  6. Καθόταν στη βεράντα του σπιτιού του και έπινε καφέ το πρωί. Μένει στην οδό Πηλαβάκη. Η οδός Άρνολντ είναι απέναντι. Είναι κάθετη με την Άρνολντ. Η οδός Άρνολντ με την Κώστα Πηλαβάκη κάνει γωνιά και το σπίτι του είναι απέναντι από αυτή τη γωνιά. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι απέναντι από την Άρνολντ δεν υπάρχει σπίτι, έχει κατεδαφιστεί. Δίπλα από το χαλασμένο είναι το δικό του. Δεν πήγε στο στρατό, δεν γνωρίζει από όπλα. Είδε έναν άνθρωπο που περνούσε από το δρόμο και έστριψε αριστερά πάνω και είχε στον ώμο του ένα όπλο. Ξέρει γιατί τα εγγόνια του πήγαν στο στρατό και σπίτι έχουν όπλα και ξέρει από όπλο, όχι να το χειριστεί. Το ύψος του ατόμου που πέρασε έξω από το σπίτι είναι το ίδιο με του κατηγορούμενου. Δεν ήξερε τον κατηγορούμενο πριν, ούτε τώρα. Τώρα που τον βλέπει νομίζει ότι είναι αυτό το άτομο, το ύψος του και με τον τρόπο που ερχόταν νομίζει είναι ο κατηγορούμενος. Έδωσε κατάθεση μετά από μισή, μια ώρα. Όπως καθόταν στη βεράντα ήρθε ο αστυνομικός και του είπε ό,τι είδε. Αυτός που περνούσε είχε σχεδόν το ύψος, το κορμί του κατηγορούμενου, φορούσε και ένα σακάκι, ένα καπέλο και είχε ένα όπλο κρεμασμένο στο δεξί ώμο. Δεν ήταν κατόπιν εισηγήσεων του αστυνομικού που έδωσε την κατάθεση του, δεν ήταν προμελετημένο να κάνει κακό για έναν άνθρωπο που δεν τον γνώριζε. Το άτομο που είδε, περπατούσε στο πεζοδρόμιο. Είδε το άτομο σε απόσταση 6-7 μέτρων. Φορούσε σκούρα ρούχα, μπλε ρούχα. Δεν είδε το πρόσωπο του. Δεν έδωσε τόση μεγάλη προσοχή, απλώς δεν φαινόταν το πρόσωπο. Του έκανε εντύπωση γιατί είδε έναν άνθρωπο με όπλο στον ώμο. Τον Αζά τον είδε πάνω στη βεράντα του όταν πήγε η Αστυνομία. Μ.Κ.14 ήταν ο ειδικός Αστυφύλακας 5545 Ανδρέας Θεοδότου. Συνέταξε κατάθεση (Τεκμήριο 123) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Στη συνέχεια αναγνώρισε στη φωτογραφία αριθμός 3 του Τεκμηρίου 102 την πολυκατοικία στην οδό Άρνολντ 5 όπου μετέβηκε στις 24.4.14 με τους συναδέλφους του. Στη φωτογραφία 9 είναι η είσοδος μαζί με τα σκαλιά. Είναι από εδώ που κατευθύνθηκαν για να μεταβούν στο διαμέρισμα για να κάνουν έρευνα. Ακολούθησαν τη διαδρομή όπως φαίνεται στις φωτογραφίες 10 και
  7. Στη φωτογραφία 14 απεικονίζεται το πλατύσκαλο πριν από το διαμέρισμα, όχι το πλατύσκαλο έξω από το διαμέρισμα. Το πλατύσκαλο έξω από το διαμέρισμα φαίνεται στη φωτογραφία
  8. Στεκόταν 1-2 σκαλιά πριν από το πλατύσκαλο της φωτογραφίας 12 και περίμενε να τον ειδοποιήσουν για να πάρει τη συσκευή για να κάνει έλεγχο για πυρομαχικά ή εκρηκτικά. Όπως στεκόταν εκεί και όπως έρχονταν οι συναδέλφοι του από τα αριστερά του, αυτός απλά έκαμε την κίνηση έστριψε το κορμί του και κόλλησε πάνω στον τοίχο που ήταν ακριβώς πίσω του με την πλάτη. Πέρασαν οι συναδέλφοι του όλοι, όπου κατέβηκαν κάτω από τις σκάλες, και είδε ένα άγνωστο του φορώντας σκούρου χρώματος ρούχα και με μια κουκούλα να κρατάει ένα αυτόματο στρατιωτικό τυφέκιο και να τους φωνάζει «ρε πούστιες εν να σας φάω ούλλους». Όπως τον είδε με το όπλο, πετάχτηκε λίγο προς τα πάνω για να μπορέσει να πάρει καλά και με τα δύο του χέρια το όπλο, το πήρε το όπλο και το έστριψε πιο ψηλά να μην πηγαίνει προς τα κάτω, προς το μέρος των συναδέλφων του. Το άγνωστο πρόσωπο προσπαθούσε να το κάνει προς το μέρος του, προς τα κάτω και τον έσπρωχνε. Σιγά-σιγά προσπαθούσε να πιάσει το όπλο όσο πιο σφιχτά γίνεται. Το άγνωστο πρόσωπο του φώναξε 2-3 φορές «άηστο γιατί εν να σε παίξω ρε» και συνέχισε, προσπαθούσε να το γυρίσει προς τα πάνω του. Η προσπάθεια του μάρτυρα ήταν να μην αφήσει το άγνωστο πρόσωπο να γυρίσει προς το μέρος του το όπλο διότι συνεχώς του έλεγε, 2-3 φορές, «άηστο γιατί εν να σε παίξω». Το τραβούσε προς τα κάτω προς το μέρος του επόμενου πλατύσκαλου. Όταν έφτασε και βρήκε περαιτέρω στήριγμα με το ένα του πόδι στο πλατύσκαλο, πρόταξε περισσότερη δύναμη για να μην γυρίσει πάνω του το όπλο και εκείνος πάλι του ανέφερε «άηστο ρε εν να σε παίξω ρε» και σε μια στιγμή πάτησε τη σκανδάλη όπου ένας πυροβολισμός «έπεσε τζιαμέ στα πόδια του», λίγο πιο αριστερά. Τότε βρήκε περισσότερη δύναμη, όπως κρατούσε με τα δύο του χέρια το όπλο, το έσπρωξε προς το μέρος του προς την κοιλιά του άγνωστου προσώπου όπου τον χτύπησε στην κοιλιά με το όπλο και το άγνωστο πρόσωπο το άφησε. Όπως κατάφερε και πήρε με τα δύο του χέρια το όπλο, το έριξε από πάνω του και χτύπησε πάνω στον τοίχο και στο επόμενο πλατύσκαλο, όπου έμεινε εκεί. Ήταν και οι δύο άοπλοι, τότε τον άρπαξε από τα χέρια και έκαμε με το γόνατο του, τον χτύπησε στη κοιλιακή χώρα. Εκείνος σωριάστηκε στο έδαφος σε στυλ ότι Eπαραδινόταν, έβαλε τα χέρια του στα σκέλια και σε κλάσματα δευτερολέπτων, μέχρι να προσπαθήσει να γονατίσει πάνω του να τον κρατήσει, πρόταξε ένα πιστόλι ανάμεσα στα πόδια του. Το τράβηξε από κάπου χαμηλά ανάμεσα στα πόδια του και του είπε «εν να σε παίξω ρε». Ο μάρτυρας τον χτύπησε με το πόδι του στα χέρια και πετάχτηκε από πάνω του και διέφυγε, έτρεξε προς τα κάτω. Η προσπάθεια του αγνώστου ήταν να στρέψει το όπλο προς το μέρος του όταν ήταν στα σκαλιά. Προσπαθούσε με τα δύο του χέρια, όπως το κρατούσε και το «έστριφε» μακριά από το κορμί του. Δεν υπήρχε κανένας άλλος εκεί. Αναγνώρισε το όπλο, Τεκμήριο 43, ως το αυτόματο όπλο που κρατούσε ο ύποπτος. Είναι με αυτό που τον πυροβόλησε ή παρόμοιου τύπου. Το πρόσωπο που κρατούσε το όπλο είχε καλυμμένο το πρόσωπο του με κουκούλα. Όταν έριξε το όπλο δεν εκπυρσοκρότησε. Η πάλη εκεί με το όπλο και μέχρι να φύγει, κράτησε 30-40 δευτερόλεπτα. Κατευθύνθηκε με ταχύτητα προς τα κάτω και ενημέρωσε τους συναδέλφους του ότι κρατούσε και πιστόλι ο ύποπτος. Όταν πήγε στους συναδέλφους του, φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου 102, πίσω από το αυτοκίνητο το άσπρο ήταν οι συνάδελφοι του εκτός από τον Υπαστυνόμο Περσέα Κουτρουζά, τον οποίο εντόπισε αργότερα πλησίον του Fysko Lotus Plaza. Πληροφορήθηκαν από κάποιους γείτονες ότι το άγνωστο πρόσωπο εγκατέλειψε την οικία. Ο σωματότυπος του ανθρώπου που κρατούσε το όπλο και έγινε η πάλη είναι ο ίδιος με αυτόν του κυρίου Ονουφρίου. Αναγνώρισε επίσης τα τεκμήρια 95 και 96 ως το παντελόνι και τη φανέλα αντίστοιχα που φορούσε εκείνη την ημέρα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι με τον κατηγορούμενο είχαν ξανασυναντηθεί πριν αρκετά χρόνια και πριν από δύο εβδομάδες. Έδωσε εξετάσεις και πέρασε στην Αστυνομική Ακαδημία ως ειδικός αστυφύλακας. Το όπλο που έριξε κάτω στις σκάλες ήταν G3, το σπαστό. Στεκόταν πάνω στα σκαλιά, δεν είχε οπτική επαφή με την πόρτα. Στη Θερμοπυλών 19 διέμενε η μητέρα του κατηγορούμενου, όχι ο κατηγορούμενος. Στη Θερμοπυλών 19 έκαναν έρευνα δυνάμει Εντάλματος Έρευνας. Για την Άρνολντ 5 δεν γνωρίζει εάν υπήρχε ένταλμα. Πήρε οδηγίες από τον κ. Κουτρουζά, τον υπεύθυνο του, και ξεκίνησαν και ακολουθούσαν το Λοχία Δημήτρη Παύλου για την οδό αυτή. Σε όλες τις έρευνες μένει πίσω, τα καθήκοντα του είναι τεχνικής φύσεως και υποστήριξης και δεν λαμβάνει μέρος στην αρχική επιχείρηση. Τη συσκευή ανίχνευσης εκρηκτικών υλών πάντοτε την έχει μαζί του. Δεν γνωρίζει ποιος ήταν μπροστά στην πόρτα γιατί δεν είχε οπτική επαφή με την πόρτα. Δεν οπλοφορούσε εκείνη την ημέρα. Δεν αντιλήφθηκε ότι υπήρχε κάποιο πρόσωπο με αυτόματο όπλο, βρέθηκε μπροστά του ξαφνικά. Δεν αντιλήφθηκε τι συνέβηκε γιατί ήταν ο τοίχος μπροστά. Άκουσε κάποιο να φωνάζει «ρε πούστιες εν να σας φάω ούλλους» καθώς και τον Υπαστυνόμο τον Περσέα να λέει «τραβάτε γλήορα πίσω, τραβάτε γλήορα πίσω». Σε κλάσματα δευτερολέπτου βρέθηκαν όλοι μπροστά του. Για να μην τον «πάρουν μαζί τους» οι συνάδελφοι του, κόλλησε πάνω στον τοίχο. Στεκόταν πάνω στα σκαλιά και έβλεπε προς τα πάνω όπως έρχονταν οι συναδέλφοι και γύρισε πλευρό, κόλλησε πάνω στον τοίχο. Όπως φαίνεται στη φωτογραφία 12 του Τεκμηρίου 102, στεκόταν 2 σκαλιά πριν από το μεγάλο το σκαλί, πριν από το πλατύσκαλο. Εκεί συναντήθηκε με τον κουκουλοφόρο, εκεί συνεπλάκη μαζί του. Ο κουκουλοφόρος ήταν στο πλατύσκαλο και αυτός 1-2 σκαλιά πιο κάτω. Για το τι επακολούθησε δεν χρειάζεται να το παραθέσουμε αφού ο μάρτυρας επέμενε στις θέσεις για τις οποίες κάναμε αναφορά πιο πάνω. Όταν βγήκε έξω μετέβηκε προς το μέρος των συναδέλφων του. Έμεινε εκεί για κάποια λεπτά. Στη συνέχεια τους ανέφεραν ότι ο δράστης εγκατέλειψε το μέρος. Όταν βγήκε από το κτίριο είχε μαζί του τη συσκευή ανίχνευσης εκρηκτικών υλών και όπλων. Επειδή λέχθηκε ότι ο δράστης εγκατέλειψε το μέρος με ανατολική κατεύθυνση, μαζί με τον Κουτρουζά μετέβηκαν ανατολικά της οικίας σε κάποιους δρόμους. Ο Κουτρουζάς ήταν ανατολικά της οικίας, τον παρέλαβε και συνέχισαν την έρευνα. Βρήκε τον Κουτρουζά στη γωνιά της Φειδίου. Του έδωσε οδηγίες ο Κουτρουζάς να μεταβεί εκεί να τον παραλάβει. Ο κουκουλοφόρος φορούσε σκούρου χρώματος ρούχα από πάνω ως κάτω και είχε στο πρόσωπο του μια προσωπίδα η οποία του κάλυπτε το πρόσωπο, φαίνονταν μόνο τα μάτια και μια τρύπα στο στόμα. Έγνοια του ήταν η κάννη του όπλου, να μην σκοτωθεί, όχι να δει τι φορούσε ο δράστης. Έκαναν κάποιες έρευνες προς το Fysko και ακολούθως μετέβηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση όπου παρέδωσε τα ρούχα του, για επιστημονικές εξετάσεις, DNA. Πριν τα παραδώσει πέρασε από το σπίτι του. Μ.Κ.15 κατέθεσε ο Γεράσιμος Τσιμίνος. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκμήριο 126.Διαμένει στην οδό Κώστα Πηλαβάκη, την οποία χρωμάτισε με πράσινο χρώμα στο Τεκμήριο 125 και σημείωσε με κόκκινο μελάνι ένα Χ εκεί που είναι το σπίτι του. Το πρόσωπο που κρατούσε όπλο κατευθυνόταν προς την Γκρόπιους. Ήταν στρατιωτικό το όπλο όχι κυνηγετικό. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αυτό το πρόσωπο περπατούσε μέσα στο δρόμο, μπροστά από το σπίτι του. Είχε μπροστά από το στόμα του κάτι σαν μάσκα ή μαντήλι. Ένα μέρος του προσώπου ήταν καλυμμένο. Μ.Κ.16 ήταν ο Αστυφύλακας 1945 Δημήτρης Κλεοβούλου. Συνέταξε δύο καταθέσεις το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε, Τεκμήρια 127
(1)και 127
(2). Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια τα εντάλματα έρευνας της οικίας στην οδό Θερμοπυλών (Τεκμήριο 128) και της οικίας στην οδό Άρνολντ αρ. 5 (Τεκμήριο 129). Το τεκμήριο με την επιγραφή MOCASSIN παραλήφθηκε από την οικία του Ονουφρίου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τους έδωσε άδεια η μητέρα του κατηγορουμένου για να εισέλθουν στο σπίτι της. Όταν αναχώρησαν από το σπίτι της μητέρας του κατηγορουμένου για να μεταβούν στην οικία του, στην οδό Άρνολντ αρ. 5, δεν είχαν ένταλμα έρευνας αλλά κατείχαν για το αυτοκίνητο το οποίο ήταν σταθμευμένο κάτω, με αριθμούς εγγραφής ΗΑΕ 453. Έχουμε θέσει ενώπιον μας και το υπόλοιπο περιεχόμενο της μαρτυρίας του που έδωσε όταν αντεξετάζετο. Θα σταθούμε σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Μ.Κ.17 κατέθεσε ο Αστυφύλακας 1102, Κωστάκης Σαμψών, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στις 24.4.14 (Τεκμήριο 130). Σύμφωνα με αυτή υπηρετεί στο Τμήμα Γ Αρχηγείου, Κλιμάκιο Αστυνομικών Σκύλων. Στις 24.4.14 έλαβε οδηγίες μαζί με τον Α/Αστ. 1701 όπως μεταβούν μαζί με δύο ανιχνευτικούς σκύλους για ανεύρεση όπλων και εκρηκτικών υλών στην οικία του Ανδρέα Ονουφρίου στην οδό Θερμοπυλών στη Μέσα Γειτονιά. Πράγματι μετέβηκαν εκεί χωρίς να εντοπίσουν τον Ανδρέα Ονουφρίου. Στη συνέχεια, κατόπιν οδηγιών μετέβηκαν στην οδό Άρνολντ 5 αφού όπως τους είχε αναφέρει ο Λοχίας 872, ο Ανδρέας Ονουφρίου διέμενε εκεί. Ο ίδιος βρισκόταν στην είσοδο του κλιμακοστασίου της οικοδομής και ανέμενε οδηγίες. Σε κάποια στιγμή άκουσε κάποιον να φωνάζει μέσα από το κλιμακοστάσιο να απομακρυνθούν. Ο ίδιος αμέσως έτρεξε αριστερά δηλαδή δυτικά και καλύφθηκε πίσω από ένα τοίχο περίφραξης διότι θεώρησε ότι υπήρχε κάποιος εκρηκτικός μηχανισμός. Άκουσε ένα πυροβολισμό από την οικία του Ανδρέα Ονουφρίου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι σκύλοι που μετέφεραν μαζί τους ήταν για εκρηκτικά και όπλα. Ο ειδικός αστυνομικός μετέφερε μαζί του τον εξοπλισμό για ανεύρεση εκρηκτικών υλών και όπλων. Άκουσε τον ειδικό αστυφύλακα 5545 να λέει, την ώρα που ήρθε λαχανιασμένος, εκεί που ήταν κρυμμένοι, ότι «πάλεψε με τον Ανδρέα Ονουφρίου και παρολίγο να τον χτυπήσει με τον πυροβολισμό». Ο δρόμος αποκλείστηκε με κορδέλες. Μετά εισήλθε με τους σκύλους στο διαμέρισμα του Ανδρέα Ονουφρίου και προέβη σε έρευνα χωρίς όμως να ανευρεθεί οτιδήποτε. Μ.Κ.18 κατέθεσε ο Λοχίας 872 Δημήτρης Παύλου ο οποίος υπηρετεί, όπως είπε, στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού. Για την παρούσα υπόθεση έδωσε κάποιες καταθέσεις, αυτή με ημερομηνία 24.4.14 (Τεκμήριο 131
(1)και αυτή με ημερομηνία 4.6.14 για τη μετακίνηση τεκμηρίων (Τεκμήριο 131
(2), το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Ο μάρτυρας, ακολούθως, στη μαρτυρία του αναγνώρισε διάφορα τεκμήρια, το Τεκμήριο 92 είναι αυτό που αναφέρεται στην κατάθεση του (Τεκμήριο 131
(2)) ως Τεκμήριο 1, το Τεκμήριο 88 είναι ένα μεταλλικό τεμάχιο περιβλήματος βολίδας, με αρ. 2 στην κατάθεση του, το Τεκμήριο 89 είναι δύο μεταλλικά τεμάχια περιβλήματος βολίδας, αρ. 3 στην κατάθεση του Τεκμήριο 131
(2), το Τεκμήριο 90 είναι ένας κάλυκας σφαίρας 7.62 χιλιοστών, αρ. 4 στην κατάθεση του, το Τεκμήριο 91, αρ. 5 στην κατάθεση του, είναι μια σφαίρα 7.62 χιλιοστών, το Τεκμήριο 93 είναι το αρ. 6 στην κατάθεση του, το Τεκμήριο 44
(1)είναι ένα τσαντάκι το οποίο είχε στην κατοχή του την ημέρα που μετέβηκαν στην κατοικία του κατηγορούμενου για έρευνα. Το κρατούσε και του έπεσε στο κλιμακοστάσιο και το έχασε μαζί με τα προσωπικά του αντικείμενα που ήταν μέσα. Στο Τεκμήριο 4, στη φωτογραφία 47, είναι προσωπική ταυτότητα του ΙΡΑ, είναι μεταλλικό σήμα και στην αριστερή πλευρά είναι η άδεια οδήγησης υπηρεσιακού οχήματος, το οποίο είναι στο όνομα του. Αυτό βρισκόταν στο τσαντάκι, Τεκμήριο 44
(1). Άλλα αντικείμενα δεν βρέθηκαν, είναι τα κλειδιά της οικίας του μαζί με το μπρελόκ του συστήματος συναγερμού και επίσης το κλειδί του αυτοκινήτου. Οι ταυτότητες βρέθηκαν. Ούτε οι πιστωτικές κάρτες βρέθηκαν. Στη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 102 είναι το αυτοκίνητο του Ανδρέα Ονουφρίου το οποίο ήταν σταθμευμένο κάτω από την οικία του και έφερε αριθμούς εγγραφής ΗΑΕ 453 και πάνω δεξιά το διαμέρισμα που διέμενε ο Ανδρέας Ονουφρίου. Στη φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου 102 απεικονίζεται η είσοδος της πολυκατοικίας που οδηγεί στο κλιμακοστάσιο από την οποία εισήλθε στο κτίριο. Προχώρησε, φωτογραφίες 9, 10, 11, 14 και έφτασε στο πλατύσκαλο του ημιπατώματος και μετά στο πλατύσκαλο, φωτογραφία 12. Μετά πήγαν μέχρι την είσοδο του διαμερίσματος του κατηγορούμενου, φωτογραφία 13. Μετά το επεισόδιο έτρεξε και καλύφθηκε απέναντι από το σταθμευμένο βαν, στο άσπρο αυτοκίνητο. Στις φωτογραφίες 33 και 34 είναι ένα μικρό αντικείμενο δικό του το οποίο ήταν μέσα στο τσαντάκι του το οποίο κλάπηκε, το οποίο έπεσε στο έδαφος. Το Τεκμήριο 44
(1)είναι κόφτης, κόβει τα πούρα. Αναγνώρισε τη φωνή ως τη φωνή του Ονουφρίου. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι στις 24.4.2014 μετέβηκε με κάποιους άλλους αστυνομικούς για να προβούν σε έρευνα της οικίας στην οδό Θερμοπυλών 19 επειδή υπήρχε πληροφορία ότι στα υποστατικά του Ανδρέα Ονουφρίου υπήρχε παράνομος οπλισμός. Δεν βρέθηκε τίποτε. Εξασφάλισε ένταλμα έρευνας στο οποίο αναγραφόταν ως ώρα εκτέλεσης 10:
  1. Kτύπησαν την πόρτα και απάντησε η μητέρα του κατηγορούμενου. Τους είπε ότι δεν διαμένει εκεί ο Ανδρέας Ονουφρίου. Την έρευνα την έκαναν αφού είχαν το ένταλμα. Της ζήτησαν το τηλέφωνο του αλλά δεν το είχε. Εκεί υπήρχε και το ένα εκ των δύο οχημάτων που αναγράφονταν στο ένταλμα. Ακολούθως άφησαν ένα περιπολικό του Ο.Π.Ε. στην οδό Θερμοπυλών επειδή υπήρχε το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου το οποίο δεν είχε ερευνηθεί και οι υπόλοιποι πήγαν στην οδό Άρνολντ. Τη μαρτυρία του για το τι έλαβε χώρα στην Άρνολντ θα την παραθέσουμε στη συνέχεια όταν θα προβαίνουμε σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Δεν γνώριζε πως βρέθηκαν οι σφαιροθήκες στο τσαντάκι του, ως ανέφερε, αυτό πρέπει να το απαντήσει το πρόσωπο που του το έκλεψε. Την παγωνιέρα χρώματος μπλε, Τεκμήριο 93, την παρέλαβε από τον αστυφύλακα 3324 Ευαγόρα Ευαγόρου. Μ.Κ.19 ήταν ο Λοχίας 532 Θάνος Χαραλάμπους. Συνέταξε γραπτή κατάθεση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε, Τεκμήριο
  2. Δυνάμει εντάλματος έρευνας, Τεκμήριο 128, ερεύνησε το αυτοκίνητο του Ανδρέα Ονουφρίου. Στη φωτογραφία 101 του Τεκμηρίου 102 είναι το αυτοκίνητο στο οποίο έκαμε έρευνα. Στις φωτογραφίες 109, 110 και 111 του Τεκμηρίου 102 είναι η παγωνιέρα στην οποία βρέθηκαν οι 202 σφαίρες για τις οποίες κάνει αναφορά στην κατάθεση του. Στη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 102 είναι η κατοικία του Ανδρέα Ονουφρίου. Ο Λοχίας 2492 ήταν μαζί του στην έρευνα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η ώρα 7:15 ήταν στην οδό Άρνολντ. Η ώρα 9:40 ξεκίνησε η έρευνα στην οικία του Ανδρέα Ονουφρίου. Ασχολήθηκε με την έρευνα σε όλο το σπίτι. Δεν έσχισαν οτιδήποτε. Στην είσοδο της οικίας στεκόταν ο Στέλιος Ανδρέου 4797, εκτελούσε καθήκοντα φρουρού. Θα ήταν καλό να τηρείται ημερολόγιο ενεργείας. Το αυτοκίνητο ήταν μέσα στη σκηνή και φρουρείτο από την πρώτη στιγμή. Τα κλειδιά του τα έδωσε ο 1945 ο οποίος τα βρήκε κατά την έρευνα. Άνοιξαν όλες τις πόρτες του αυτοκινήτου. Την παγωνιέρα την άνοιξε αυτός. Δεν μέτρησε τις σφαίρες. Τις μέτρησε ο Σταύρος Περικλέους. Του ανέφερε ότι ήταν 202 σφαίρες. Η ώρα 11:30, που τέλειωσε η έρευνα, παραλήφθηκαν όλα τα τεκμήρια που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο από το Λοχία 2492 Σταύρο Περικλέους για να τα μεταφέρει για εξέταση. Κατά την έρευνα στο αυτοκίνητο ήταν παρούσα και η αδελφή του κατηγορούμενου της οποίας επέστησε την προσοχή της στο Νόμο. Δεν ήταν ύποπτη. Διεξήχθη για δεύτερη φορά έρευνα στην κατοικία της κας Γεωργίας Μανώλη στις 24.4.14 για εντοπισμό του κυρίου Ονουφρίου και τυχόν τεκμηρίων. Κατά την επανεξέταση του, ανέφερε ότι το τεκμήριο 104 είναι η κατάθεση του κ. Αζά την οποία πήρε αυτός, το πρωί στη σκηνή. Μ.Κ.20 ήταν ο Αστυφύλακας 4797 Στέλιος Ανδρέου ο οποίος υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού. Αφού διόρθωσε την ώρα στη δεύτερη παράγραφο της κατάθεσης του, αντί 07:02-11:30 είναι 07:02-11:50, υιοθέτησε το περιεχόμενο της και την κατάθεσε ως Τεκμήριο
  3. Επίσης κατέθεσε ως Τεκμήριο 135 ημερολόγιο ενεργειών το οποίο τηρούσε στη σκηνή διάπραξης των αδικημάτων. Στη φωτογραφία 51 του Τεκμηρίου 102 είναι το διαμέρισμα στο οποίο διέμενε ο κατηγορούμενος και αριστερά είναι η κύρια πόρτα εισόδου. Στη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 102 είναι η πολυκατοικία όπου βρίσκεται το διαμέρισμα του κατηγορούμενου. Επίσης φαίνεται το κίτρινο βαν του κατηγορούμενου. Αναφορά έκανε στις ενέργειες του που έλαβαν χώρα εκείνη την ημέρα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αφίχθηκε στην Άρνολντ 5 η ώρα 07:02 και αμέσως τοποθετήθηκε στο σημείο που ανέφερε, στο πλατύσκαλο. Στη φωτογραφία 11 του Τεκμηρίου 102 υπάρχει μια πόρτα όπου φαίνεται μια κυρία, η οποία άνοιξε την πόρτα. Ο ίδιος βοήθησε στην έρευνα που έγινε στο διάδρομο, πουθενά αλλού. Φρουρούσε την πόρτα εισόδου να μην εισέλθει οποιοδήποτε αναρμόδιο πρόσωπο εντός του διαμερίσματος. Δεν ανέκρινε στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού τη συμβία του κατηγορούμενου, ούτε την τράβηξε από τα μαλλιά, ούτε την κτύπησε. Στη φωτογραφία 50 βλέπει τη συνάδελφο του τη Νίκολας. Δεν κατέγραψε στο ημερολόγιο του τι ώρα ερευνήθηκε το αυτοκίνητο επειδή αναφέρεται στο ένταλμα. Κατάθεσε ως τεκμήριο 136 την κατάθεση που έλαβε από τη διερμηνέα η οποία βοήθησε στη λήψη κατάθεσης από τη συμβία του κατηγορούμενου Thi Thuy Nguyen. Όπως εισέρχεσαι από την κύρια είσοδο αριστερά υπήρχε ένα έπιπλο στο οποίο ανευρέθηκαν σφαίρες. Δεν θυμάται ποιος τις βρήκε. Μ.Κ.21 ήταν ο Αστυφύλακας 3512 Μιχάλης Περικλέους. Συνέταξε κατάθεση στις 24.4.2014 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε (Τεκμήριο 137). Η φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 102 απεικονίζει το όχημα το οποίο είχε ερευνηθεί, την είσοδο του κτιρίου που μπήκαν. Η φωτογραφία 8 απεικονίζει το σημείο που εισήλθαν στο κτίριο. Η φωτογραφία 9 την πορεία που ακολούθησαν. Έκανε αναφορά και σε άλλες φωτογραφίες. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν μετέβηκαν πήγαν στην Άρνολντ 5 ο Λοχίας 872 μίλησε με κάποιον ένοικο και τον ρώτησε το διαμέρισμα 4 ποιο είναι. Δεν θυμάται ποιοι έμεναν έξω από την είσοδο όταν ανέβηκαν αυτοί πάνω. Τη στιγμή που άνοιξε η πόρτα ήταν μπροστά του ο Υπαστυνόμος ο Περσέας και προς τα πίσω του μια στιγμή, ο αστυφύλακας
  4. Ο Λοχίας 872 ήταν στο πλατύσκαλο και μιλούσε στο τηλέφωνο, στο πλατύσκαλο που φαίνεται στη φωτογραφία
  5. Δεν γνωρίζει που βρισκόταν ο
  6. Βλέποντας τη φωτογραφία 12 για να κατεβεί προς τα κάτω, πήγε αριστερά προς τα κάτω. Πίσω του όταν κατέβαινε ήταν ο Κουτρουζάς και ο
  7. Μπροστά του δεν θυμάται ποιοι ήταν. Δεν θυμάται αν έσπρωξε για να κατεβεί πρώτος. Ήθελε να φύγει πρώτος. Δεν έφυγε πρώτος. Καλύφθηκε πίσω από ένα αυτοκίνητο το οποίο βρισκόταν πίσω από το βαν το κίτρινο 20-30 μέτρα. Μετά ήρθαν ενισχύσεις στο μέρος και αυτός απέκοψε τη σκηνή στη δυτική πλευρά του δρόμου κατόπιν οδηγιών του υπεύθυνου του και παρέμεινε εκεί. Από την κορδέλα και μέσα προς την κατοικία του κατηγορούμενου από την ώρα που την έθεσε υπό φρούρηση κανένα άτομο μη εξουσιοδοτημένο εισήλθε. Μ.Κ.22 ήταν ο Αρχιλοχίας 1701 Χρίστος Σιάμησιης. Συνέταξε κατάθεση το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και κατέθεσε ως Τεκμήριο
  8. Η φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 102 απεικονίζει τη σκηνή, το αυτοκίνητο το πράσινο που τους ανέφεραν ότι είναι του Ονουφρίου, καθώς και την οικία που διαδραματίστηκε το συμβάν. Και αυτός ο μάρτυρας αντεξετάστηκε. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφερε και θα σταθούμε σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Μ.Κ.23 ήταν ο Υπαστυνόμος Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του ημερομηνίας 28.4.14, Τεκμήριο
  9. Στη σκηνή μετέβηκε και ο Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Επιχειρήσεων, Νίκος Νίκου, μαζί με τον οποίον συντόνισαν τα περίπολα. Είχαν επαφές τόσο μέσω τηλεφώνου όσο και μέσω ασυρμάτου, του έδιδε οδηγίες και κατηύθυναν τα περίπολα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Λοχίας ο Παύλου δεν του έδωσε περιγραφή του Ονουφρίου, ήταν πολύ φορτισμένος και καλούσε βοήθεια ότι επυροβόλησε τους ο Ονουφρίου και ζητούσε ενισχύσεις. Δεν γνωρίζει εάν τοποθετήθηκαν ελεύθεροι σκοπευτές στα κτίρια πέριξ του Fysko. Δεν γνώριζε εάν ο κατηγορούμενος εκείνες τις μέρες ήταν επίσημα καταζητούμενος. Μ.Κ.24 ήταν ο Αρχιαστυφύλακας 2820 Σοφούλης Σωκράτους, ο οποίος συνέταξε κατάθεση ημερομηνίας 24.4.2014 το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε (Τεκμήριο 140). Στη φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 102 απεικονίζεται το κτίριο το οποίο επισκέφθηκαν στην οδό Άρνολντ 5, Nicolaou Court. Στη φωτογραφία αρ. 8 απεικονίζεται η είσοδος της πολυκατοικίας, από την οποία εισήλθαν στο κτίριο. Ακολούθησαν πορεία όπως φαίνεται στις φωτογραφίες 9, 10 και
  10. Βγήκαν στο πλατύσκαλο που φαίνεται στη φωτογραφία 14 και ακολούθως έφτασαν στο πλατύσκαλο που φαίνεται στη φωτογραφία
  11. Η φωτογραφία 13 απεικονίζει την είσοδο του διαμερίσματος που αναζήτησαν τον Ανδρέα Ονουφρίου. Αυτός ήταν στο πλατύσκαλο, φωτογραφία 12, μπροστά του ήταν ο 3512 και δίπλα ο
  12. Πιο μπροστά, χωρίς να έχει οπτική επαφή, ήταν ο Υπαστυνόμος Περσέας και ο Λοχίας 872 ανέβηκε στο πλατύσκαλο εκείνη την ώρα. Εκείνη την ώρα ακούστηκε ένας συνάδελφος του να αναφέρει «βουράτε, κρατά όπλο» και έτρεξαν όλοι προς τα κάτω. Ενώ κατέβαιναν προς τα κάτω πριν να βγουν έξω από το κτίριο άκουσαν ένα πυροβολισμό. Βγήκαν έξω από το κτίριο και πήγαν απέναντι που ήταν σταθμευμένα τα αυτοκίνητα και καλύφθηκε κάτω, στο πίσω μέρος του υπηρεσιακού αυτοκινήτου. Είναι το άσπρο αυτοκίνητο στη φωτογραφία
  13. Ψάχτηκε για να δει αν είχε οποιοδήποτε τραύμα πάνω του. Ο Υπαστυνόμος Περσέας δεν ήταν εκεί και συζητούσαν μεταξύ τους μήπως τραυματίστηκε. Επίσης αφίχθηκε εκεί ο Ανδρέας, ο 5545 ο οποίος ήταν έτσι «κοτσινιασμένος» και κάτι έλεγε στους συναδέλφους του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποια ήταν η θέση του Ειδικού Αστυφύλακα 5545, αφού δεν είχε οπτική επαφή μαζί του. Δεν γνωρίζει ποιά ήταν η αρχική του θέση. Με τον 5545 και τον Υπαστυνόμο Κουτρουζά δεν είχε οπτική επαφή. Ο 3512 και ο 1945 ήταν απέναντι του, ήταν αυτός στη μια πλευρά του πλατύσκαλου και αυτοί ήταν από την απέναντι πλευρά. Δεν πρόσεξε εάν είχε κανένα πίσω του. Ο Λοχίας ο Παύλου σε κάποια στιγμή βρισκόταν στο σημείο εκεί που είναι οι αριθμοί στη φωτογραφία 14, αλλά την ώρα που άνοιξε η πόρτα ήταν πάνω. Οι αστυνομικοί ήταν για μερικά λεπτά σε εκείνο το χώρο, δεν ήταν ακίνητοι. Δεν μπορεί να γνωρίζει το ακριβές σημείο που βρίσκονταν σε κάθε δευτερόλεπτο. Όταν εξήλθαν από το κτίριο και έτρεξε απέναντι να καλυφθεί, ήρθε ο Ανδρέας 5545 ο οποίος ήταν «κοτσινιασμένος», ήταν σε διαφορετική κατάσταση. Αφού βεβαιώθηκαν ότι ήταν εντάξει και δεν διέτρεχε άμεσο κίνδυνο η ζωή τους, γύρισε μέτωπο προς το κτίριο να δει κατά πόσο θα εξήρχετο του κτιρίου οιοσδήποτε. Σημείωσε στη φωτογραφία 12 το σημείο όπου στεκόταν στο πλατύσκαλο. Όταν ακούστηκε «βουράτε, κρατά όπλο», οι συνάδελφοι του ξεκίνησαν και ήλθαν προς το μέρος του και εκεί που στενεύει η σκάλα «πλακώθηκαν, έδωκε ο ένας πάνω στον άλλο και κατέβηκαν όλοι προς τα κάτω». Δεν μπορεί να πει αν ήταν πρώτος ή αν είχε άλλο πίσω του. Δεν είδε το Λοχία 872 να κτυπά την πόρτα, τον άκουσε που την κτυπούσε. Για τη Θερμοπυλών 19 και για δύο αυτοκίνητα υπήρχε ένταλμα έρευνας, για την Άρνολντ δεν γνωρίζει αν υπήρχε. Μ.K.25 ήταν η Όλγα Αγγελίνα Κυπριανού, θυγατέρα του κατηγορούμενου
  14. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της (Τεκμήριο 141) που έδωσε στην Αστυνομία. Ενώ η μάρτυρας αυτή δεν ανέφερε οτιδήποτε ενοχοποιητικό για τον κατηγορούμενο, εντούτοις αντεξετάστηκε. Λεπτομερή αναφορά στη μαρτυρία της θα κάνουμε στη συνέχεια. Μ.Κ.26 ήταν ο Υπαστυνόμος Περσέας Κουτρουζάς. Υπηρετεί στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού, απεσπασμένος στον Κλάδο Πυροτεχνουργών του Τ.Α.Ε. Για την παρούσα υπόθεση έδωσε κατάθεση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Πρόκειται για το Τεκμήριο
  15. Το Τεκμήριο 43 το αναγνώρισε ως ένα στρατιωτικό τυφέκιο G3 Α4 και είναι παρόμοιου τύπου με αυτό που πρόταξε ο δράστης τη συγκεκριμένη ημερομηνία εναντίον των μελών του Τ.Α.Ε.. Μετά που έγινε το περιστατικό και εξήλθε του κτιρίου κατευθύνθηκε ανατολικά στην οδό Πηλαβάκη και ακολούθως νότια προς την οδό Φειδίου. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι στην οδό Θερμοπυλών το ένταλμα έρευνας το κρατούσε ο Λοχίας 872 Δ. Παύλου. Στην οδό Θερμοπυλών έκανε έρευνα οπτικά ενώ ο συνεργάτης του 5545 με τη χρήση ειδικής συσκευής εντοπισμού πυρομαχικών και εκρηκτικών υλών. Δεν ανευρέθη οτιδήποτε. Μετά οδηγήθηκαν στην Άρνολντ. Όταν έφθασαν στην οδό Άρνολντ ο Λοχίας 872 κτύπησε επανειλημμένα το κουδούνι της κύριας εισόδου της ανώγιας οικίας με αρ. 4 χωρίς ανταπόκριση. Ο ηλικιωμένος ένοικος ο οποίος άνοιξε την κυρίως πόρτα της πολυκατοικίας υπέδειξε στον 872 το διαμέρισμα του Ονουφρίου. Όταν ανέβηκαν πάνω ήταν πλησίον της πόρτας του διαμερίσματος του Ονουφρίου. Ο Λοχίας 872 προσπαθούσε να αφουγκραστεί, όταν κτύπησε το κουδούνι, αν κάποιος θα ανταποκριθεί. Δεν είχαν σταθερές θέσεις στα σκαλιά της πολυκατοικίας αφού όλοι μετακινούνταν. Ο βοηθός του, 5545, ήταν πίσω. Μετά την απειλή του δράστη η οποία φανέρωσε και τις προθέσεις του, αστραπιαία έσπρωξε τους συναδέλφους, τους φώναξε «φύγετε, κρατά όπλο» και κατευθύνθηκαν με γρήγορο βηματισμό από το κλιμακοστάσιο προς την έξοδο. Ως ανέφερε οι προθέσεις του δράστη ήταν επιθετικές αφού αυτός του ανέφερε ότι «θα σας φάω όλους». Ο δράστης κρατούσε αυτόματο τυφέκιο με το δάκτυλο στη σκανδάλη. Το όπλο ήταν στραμμένο πάνω τους, όμως δεν μπορεί να γνωρίζει εάν ήταν οπλισμένο. Όταν βρισκόταν εντός του κλιμακοστασίου, οπλοφορούσε, είχε το υπηρεσιακό του πιστόλι. Είχε την πραγματική αντίληψη, τη δύναμη πυρός που είχε το στρατιωτικό τυφέκιο G3 A4 και γι' αυτό δεν κρύφτηκε κάπου εκεί κοντά να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Μετά το πέρας των ερευνών επέστρεψε μαζί με τον Ειδικό Αστυφύλακα 5545 στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού. Μ.Κ.27 ήταν ο Αρχιλοχίας 3645 Μενέλαος (Μελής) Αντωνίου ο οποίος υπηρετεί στο ΤΑΕ Λάρνακας. Η κατάθεση του, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  16. Σύμφωνα με αυτή στις 29.4.14 και ώρα 11:30 ενημερώθηκε από τον υπεύθυνο ΤΑΕ Λάρνακας ότι είχε συλληφθεί σε αγροτική περιοχή του χωριού Λάγια ο Ανδρέας Ονουφρίου. Μαζί με άλλους συναδέλφους του έφθασε στο χώρο σύλληψης του Ονουφρίου η ώρα 12:
  17. Έτυχαν ενημέρωσης από τον Υπαστυνόμο Μακρή για τα διαδραματισθέντα κατά τη σύλληψη του Ονουφρίου. Στη συνέχεια ορίστηκε ως υπεύθυνος της ομάδας που θα διενεργούσε την έρευνα με βάση Δικαστικό Ένταλμα Έρευνας για την εξοχική κατοικία. Η έρευνα άρχισε η ώρα 13:55 αφού προηγουμένως εξήγησε στον Ονουφρίου την πρόθεση της Αστυνομίας και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος απάντησε «κάμετε τη δουλειά σας». Κατά τη διάρκεια της έρευνας, εντοπίστηκαν εντός της οικίας και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια τα αντικείμενα με αριθμούς 1-28 που εκτίθενται στη γραπτή του κατάθεση. Σε αυτή επίσης παρατίθενται και οι απαντήσεις του κατηγορουμένου που έδιδε για το κάθε αντικείμενο. Κατά τη διάρκεια της έρευνας ο κατηγορούμενος του ανέφερε προφορικά ότι το πιστόλι που βρέθηκε, το G3 και το Mercedes του τα μετέφερε κάποιο πρόσωπο στη Λάγια το οποίο δεν ήθελε να κατονομάσει. Περαιτέρω του ανέφερε ότι εντός του αυτοκινήτου Mercedes υπήρχε γυναικεία περούκα και γυαλιά τα οποία φόρεσε για να μην γίνει αντιληπτός κατά τη μετάβαση του στη Λεμεσό για να πάρει το ανήλικο παιδί του από το πατρικό το σπίτι. Ο μάρτυρας αυτός αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο ο οποίος επέμενε στις θέσεις του. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα έχει αναφέρει και στην αντεξέταση του και θα σταθούμε σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Μ.Κ.28 ήταν ο Μιχαλάκης Στεφάνου. Η μαρτυρία του είχε να κάνει με την κλοπή του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΚPG 47, το οποίο ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της συζύγου του. Μ.Κ.29 ήταν η Ολυμπία Στεφάνου, σύζυγος του Μ.Κ.
  18. Η μαρτυρία της ουσιαστικά αφορούσε στην ιδιοκτησία του πιο πάνω αυτοκινήτου. Ως ανέφερε αυτή ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια. Μ.Κ.30 ήταν η Ελπίδα Ευαγγέλου, Αστυφύλακας 5539, η οποία εργάζεται στο Γραφείο Πυροβόλων Όπλων στη Λάρνακα. Υιοθέτησε το περιεχόμενο των καταθέσεων της που έδωσε στην Αστυνομία. Η μαρτυρία της αφορά σε ιδιοκτησία πυροβόλων όπλων. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης οποιουδήποτε πυροβόλου όπλου. Ο τελευταίος ιδιοκτήτης του ΔΟΚΟ Μarocchi είναι ο Μιχάλης Μιχαήλ. Μ.Κ.31 ήταν ο Σωτήρης Καρροτσάκης, Αστυφύλακας
  19. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (Τεκμήριο 149). Ήταν και αυτός ένας από τους αστυφύλακες που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση της Αστυνομίας στη Λάγια. Στη μαρτυρία του κάνει εκτεταμένη αναφορά στις ενέργειες του που έλαβαν χώρα στις 29.4.
  20. Του υποβλήθηκε από τον κατηγορούμενο ότι δεν είχε δικαίωμα να πάρει και απομακρύνει το παιδί του από τη σκηνή. Ο μάρτυρας ανέφερε πως αυτό έγινε για να προστατευθεί η ζωή του παιδιού. Μ.Κ.32 ήταν ο Ανδρέας Αποστόλου, Αρχιαστυφύλακας
  21. Υιοθέτησε την κατάθεση του ημερομηνίας 6.5.14 (Τεκμήριο 151). Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον Ανδρέα Ονουφρίου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 152 το ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου, ημερομηνίας 24.4.2014 το οποίο εκτελέστηκε την 1.5.
  22. Επίσης κατέθεσε ως τεκμήριο 153 το ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου, ημερομηνίας 26.4.14 το οποίο επίσης εκτελέστηκε την 1.5.
  23. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 154 Έντυπο με τα δικαιώματα του κατηγορούμενου το οποίο τελευταίος υπέγραψε. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 155 την ανακριτική κατάθεση του Ανδρέα Ονουφρίου, που λήφθηκε την 1.5.
  24. Το Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου (Τεκμήριο 153) αφορά σε διαφορετικά αδικήματα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στο Τεκμήριο 153 γίνεται αναφορά σε συνωμοσία του κατηγορουμένου με άλλα πρόσωπα. Σε σχέση με την ανακριτική κατάθεση ημερ. 1.5.14 ανέφερε ότι διερευνήθηκαν δύο υποθέσεις αλλά μια ανακριτική κατάθεση λήφθηκε. Ζήτησε το DNA του κατηγορούμενου για την υπόθεση της Λεμεσού. Δεν γνωρίζει εάν μεταξύ των ωρών 11:00 το βράδυ της 23.4.14 και 07:00 της 24.4.14 το σπίτι του κατηγορούμενου παρακολουθείτο από την Αστυνομία. Δεν έλαβε μέρος στην έρευνα του σπιτιού του στην Άρνολντ
  25. Ήταν μέλος της ανακριτικής ομάδας. Έλαβε κατάθεση από τον Χριστόφορο Κυπριανού, Τεκμήριο
  26. Μ.Κ.33 ήταν ο Αστυφύλακας 3324 Ευαγόρας Ευαγόρου, ειδικός στην αναγνώριση των πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών αποσπασμένος στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο του Αρχηγείου Αστυνομίας. Συνέταξε δύο εκθέσεις για την παρούσα υπόθεση, τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια 157 και
  27. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων που διενήργησε σε σχέση με αντικείμενα των υποθέσεων, εμφαίνονται στα αποτελέσματα εξέτασης της κάθε Έκθεσης. Έχουμε θέσει ενώπιον μας το σύνολο του περιεχομένου των εν λόγω Εκθέσεων του, τη μαρτυρία του γύρω από τη μέθοδο που χρησιμοποίησε για να καταλήξει στα αποτελέσματα του, το πώς χειρίστηκε τα αντικείμενα που του δόθηκαν για επιστημονική εξέταση και τα όσα του υπέβαλε ο κατηγορούμενος αντεξετάζοντας τον. Δεν χρειάζεται να τα παραθέσουμε στην παρούσα απόφαση. Θα κάνουμε ειδική αναφορά στη συνέχεια όταν θα τον αξιολογούμε. Να σημειώσουμε πως ο μάρτυρας κατέθεσε συγκριτικούς Πίνακες (Τεκμήριο 161 και 162) στους οποίους παρουσιάζονται οι φωτογραφίες των καλύκων τεκμηρίων και των δειγματικών καλύκων και εξήγησε το περιεχόμενο των εν λόγω φωτογραφιών στην προσπάθεια του να υποστηρίξει τα συμπεράσματα του που εμφαίνονται στις Εκθέσεις του. Μ.Κ.34 ήταν η Χριστοφόρα Γιατρού, Λειτουργός των Κοινωνικών Υπηρεσιών, η οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο των δύο καταθέσεων της με ημερομηνία 28.4.14, Τεκμήριο 165, και 5.5.14, Τεκμήριο
  28. Στην κατάθεση της ημερομηνίας 28.4.2014 κάνει αναφορά στα διάφορα βοηθήματα που λάμβανε κατά καιρούς ο κατηγορούμενος. Στην κατάθεση της ημερομηνίας 5.5.2014 αναφέρει ότι στις 25.4.2014 επισκέφθηκε την οικία της Ελένης Περατικού για να ελέγξει τις συνθήκες διαβίωσης του ανήλικου τέκνου του κατηγορουμένου, αφού είχε αναλάβει τη φροντίδα του. Αυτές κρίθηκαν ικανοποιητικές. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν έδιδαν επίδομα ενοικίου, επειδή η πρώην σύζυγος του Άννυ δεν προσκόμιζε αποδείξεις ενοικίου. Η Άννυ της ανέφερε ότι δεν έδιδε το ενοίκιο. Για να πάρει κάποιος επίδομα ενοικίου πρέπει να προσκομίσει πιστοποιημένο ενοικιαστήριο έγγραφο. Δεν γνώριζε εάν η σπιτονοικοκυρά δεν ήθελε να πληρώσει τους φόρους και γι' αυτό αρνείτο να προχωρήσει στη διαδικασία για σφράγιση του συμβολαίου. Μ.Κ.35 ήταν ο Γιώργος Σπετσιώτης ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκμήριο
  29. Κατέθεσε τοπογραφικό σχέδιο ως το επίσημο κτηματολογικό σχέδιο, Τεκμήριο
  30. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Μ.Κ.36 ήταν ο Γιώργος Ιωακείμ, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκμήριο
  31. Κατέθεσε αεροφωτογραφία της περιοχής, την οποία έχει τυπώσει από τα αρχεία του Κτηματολογίου στην οποία φαίνονται τα εγγεγραμμένα σύνορα του τεμαχίου στο οποίο βρίσκεται η εξοχική κατοικία της Λάγιας και άλλων τεμαχίων. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στην αεροφωτογραφία απεικονίζεται ότι υπήρχε το 2008-2010 στην περιοχή. Το σύστημα τους δεν έχει προμηθευτεί ακόμη πρόσφατες. Μ.Κ.37 ήταν ο Αστυφύλακας Ιωάννης Ιωάννου του Τ.Α.Ε. Λάρνακας. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκμήριο
  32. Πήρε γραπτή συγκατάθεση από τον κ. Ονουφρίου, Τεκμήριο 172, για να εξεταστεί από οφθαλμίατρο. Επίσης πήρε γραπτή συγκατάθεση από το ίδιο πρόσωπο για εξέταση από ορθοπεδικό, Τεκμήριο
  33. Συμπληρωματική κατάθεση του ίδιου κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  34. Πήρε γραπτή συγκατάθεση από τον κατηγορούμενο για λήψη από αυτόν παρειακών επιχρισμάτων, Τεκμήριο
  35. Η γραπτή αυτή συγκατάθεση λήφθηκε για την υπόθεση της Λεμεσού. Το Τεκμήριο 100 είναι τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι πήρε κατάθεση από τον Ανδρέα Νεοπτολέμου από τη Λάγια. Κατατέθηκε ημερολόγιο ενεργείας που συνέταξε ο μάρτυρας ως Τεκμήριο
  36. Παρέλαβε ρούχα του κατηγορούμενου από τον 3388 τα οποία εντοπίστηκαν στο υποστατικό στη Λάγια, και τα παρέδωσε στον κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου. Για να πάρει τα παρειακά επιχρίσματα είχε τη συγκατάθεση του κατηγορούμενου. Μ.Κ.38 ήταν η Δρ. Λουϊζα Βερεσιέ, ψυχίατρος στην Υπηρεσία Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας. Συνέταξε ιατρική βεβαίωση για τον κατηγορούμενο, (Τεκμήριο 179). Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο στο Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι την ημέρα που τον εξέτασε τον συνόδευαν Αστυνομικοί, οι οποίοι ήταν εκτός του γραφείου της, με την πόρτα ανοικτή. Εξέφρασε την άποψη πως ένας γονέας μπορεί να υποκύψει σε οποιεσδήποτε απαιτήσεις του επέβαλλαν σε περίπτωση που το παιδί του είχε απαχθεί. Μ.Κ.39 ήταν ο Δόκτωρ Πέτρος Κιοντενιάν, ιατρός. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, (Τεκμήριο 180). Κατέθεσε ιατρικό έντυπο, Τεκμήριο 181, όπου περιγράφονται τα τραύματα του κατηγορούμενου στις 29.4.
  37. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 182 ιατρικό έντυπο όπου περιγράφονται τα τραύματα του αστυνομικού Δημητράκη Μακρή και ιατρικό έντυπο όπου περιγράφονται τα τραύματα του Παναγιώτη Τομπάζου, Τεκμήριο
  38. Εξήγησε τα τραύματα όπως αυτά φαίνονται στις φωτογραφίες, καθώς και στα πιστοποιητικά. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν παρουσίασε τέτοια συμπτωματολογία που να δικαιολογεί την κράτηση του στο Νοσοκομείο. Ο κατηγορούμενος μιλούσε λογικά και φυσιολογικά, μπορούσε να σταθεί στα πόδια του, ήρθε μέσα περπατητός, δεν παρουσίαζε μυϊκή αδυναμία. Ο κατηγορούμενος δεν του ανέφερε ότι τον κτύπησαν. Μ.Κ.40 ήταν ο αστυφύλακας 2196 Νεόφυτος Θεοδοσίου του Τ.Α.Ε. Λάρνακας. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, Τεκ.
  39. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 185 το ένταλμα έρευνας για τα τρία οχήματα τα οποία εντοπίστηκαν έξω από υποστατικά στο χωριό Λάγια και επεσύναψε και τον κατάλογο με τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν από το όχημα Μερσεντές. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον Ανδρέα Ονουφρίου από τον οποίο πήρε κατάθεση στις 3.5.14 και 1.5.
  40. Η κατάθεση του κατηγορούμενου ημερομηνίας 3.5.14 κατατέθηκε Τεκμήριο
  41. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το σχεδιάγραμμα το ετοίμασε ο ίδιος ο κατηγορούμενος για να κατανοούν αυτά που τους έλεγε για τη Λεμεσό. Το παιδί του κατηγορούμενου αμέσως μετά τα γεγονότα στη Λάγια, μεταφέρθηκε στη Λάρνακα και παραδόθηκε στις υπηρεσίες του Γραφείου Ευημερίας. Στη Λάγια έκαμαν έρευνα η μια ομάδα από την αριστερή πλευρά της αγροικίας και η άλλη ομάδα από την άλλη πλευρά που είναι το κομμάτι που ήταν κάτω από την αγροικία. Προχωρούσαν για να καλύψουν το χώρο περιμετρικά της οικίας. Δεν βρήκαν οτιδήποτε εκτός φυσικά το σημείο στον γκρεμό το οποίο φρουρείτο. Μετά έγινε η έρευνα στο Μερσεντές και μετά στο επόμενο αυτοκίνητο. Το Μερσεντές ήταν κλειδωμένο, το άνοιξαν με κλειδί μερσεντές που ήταν στο τραπέζι μέσα στην αγροικία. Στη φωτογραφία 5 φαίνεται να κάθεται ο κατηγορούμενος στο σημείο δίπλα από τη θέση του συνοδηγού και της πίσω αριστερής πόρτας και όταν βρέθηκαν οι πινακίδες εγγραφής τον κάλεσαν και ήρθε πίσω και τις είδε, όπως φαίνεται στη φωτογραφία 7, Τεκμήριο
  42. Μετά από την έρευνα πήγαν στο Τ.Α.Ε. Λάρνακας. Θυμάται, ο μάρτυρας, ότι είχε γίνει θέμα με τα γυαλιά, τους ζήτησε ο κατηγορούμενος τα γυαλιά και του πήραν ένα ζεύγος που τους είπε ότι ήταν δικά του, τα χρησιμοποίησε κατά τη διάρκεια της λήψης των καταθέσεων. Αυτό είπε ότι έγινε στην προσωποκράτηση. Τα γυαλιά που του έδωσαν δεν ήταν τα δικά του. Τα χρησιμοποίησε και τον ικανοποιούσαν και δεν έκανε παράπονο ότι δεν ήταν τα γυαλιά του. Δεν θυμάται ποια μέρα ακριβώς μεταφέρθηκε ο κατηγορούμενος για να εξεταστεί για τον ώμο του. Αυτό που γνωρίζει είναι ότι την 1η Μαΐου στη θεληματική κατάθεση του κατηγορουμένου, αυτός τους ανέφερε ότι δεν μπορούσε να γράψει γιατί αντιμετώπιζε πρόβλημα με το χέρι του. Στη θεληματική του κατάθεση ημερ. 3.5.14 (Τεκμήριο 186) ο κατηγορούμενος εξέφρασε την επιθυμία αυτά που επιθυμεί να πει, να καταγραφούν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή για να μπορεί να τα διαβάσει πιο εύκολα. Μεταφέρθηκε στο γιατρό για να διαπιστωθεί αν πράγματι υπάρχει πρόβλημα με το χέρι του ή όχι. Η έρευνα στο Mercedes αρχίζει στις 16:
  43. Bρήκαν το κλειδί πάνω στο τραπέζι της κουζίνας και άνοιξαν το αυτοκίνητο και άρχισαν την έρευνα. Το κλειδί παραδόθηκε με το αυτοκίνητο στον κύριο Στεφάνου, τον ιδιοκτήτη του, και από το κλειδί πάρθηκε swab και στάληκε για εξετάσεις. Ο κατηγορούμενος όταν γινόταν η έρευνα στα αυτοκίνητα, άλλαζε συνεχώς θέσεις και την ώρα που γινόταν η έρευνα στο ΕΕΤ, αυτός ήταν στη δεξιά μεριά του Mercedes. Δεν ξέρει ποιες ώρες λήφθηκαν οι φωτογραφίες, και ούτε έλαβαν φωτογραφία του κατηγορούμενου για να δείξουν το σημείο που κάθεται την ώρα που γίνεται η έρευνα. Μ.Κ.41 ήταν ο Υπαστυνόμος Δημήτρης Μακρής. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του ημερομηνίας 29.4.14, Τεκμήριο
  44. Είναι ο υπεύθυνος του Ειδικού Αντιτρομοκρατικού Ουλαμού της Μ.Α.Α.Δ. Υπηρετεί στις τάξεις του Ουλαμού από τις 15.12.
  45. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που τον πυροβόλησε στη Λάγια. Έκαμε αναφορά στην εκπαίδευση του στην Αμερική όπου μετέβη δύο φορές. Αναφορά έκανε και στις σκοπευτικές ικανότητες τόσο τις δικές του όσο και των μελών του Ουλαμού. Ενημερώθηκαν από το Κέντρο Κρίσεως για πιθανούς χώρους στους οποίους κρύβεται ο κατηγορούμενος Ανδρέας Ονουφρίου και ζητήθηκε από αυτούς να κάμουν ομάδες για να βοηθήσουν στην αναζήτηση. Οι πληροφορίες έλεγαν ότι ο κατηγορούμενος διέφυγε με G3 και πιστόλι. Εφόσον ο κατηγορούμενος είχε G3 χρησιμοποίησαν τον ανάλογο εξοπλισμό. Με αναφορά σε φωτογραφίες, υπέδειξε την εξοχική κατοικία στη Λάγια, το σημείο που είδε το παιδί του κατηγορουμένου και άλλα πολλά. Οι φωτογραφίες 138, 139, 140, 141 απεικονίζουν το σημείο, την περιοχή που έγινε το επεισόδιο. Εκεί που στάθηκε ακριβώς, που χάθηκε η οπτική επαφή με το μωρό και ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο μαζί με τον Ανδρέα Ονουφρίου και τους έριξε τους πυροβολισμούς, τους πυροβόλησε. Ήταν στο σημείο που στέκεται στις φωτογραφίες αυτές δίπλα από ένα μικρό δέντρο ελιάς. Ο Ονουφρίου ήταν στο νούμερο
  46. Ο Ονουφρίου την ώρα που πυροβολούσε ήταν γονατιστός. Σε αυτή τη στάση το άτομο μειώνει τον όγκο, έχει σταθερότητα στη βολή. Προετοιμάζεται δηλαδή για να ρίξει στοχευμένες και σταθερές βολές. Επίσης η θέση αυτή τον βοηθά να καλυφθεί ή να έχει ασπίδα έναν άνθρωπο ή ένα μωρό. Το όπλο ήταν έτοιμο για να πυροβολήσει. Ήταν οπλισμένο και στη θέση βολή κατά ριπάς. Θα χρειαζόταν χρόνο να οπλίσει ή να ασφαλίσει. Το μωρό του ήταν ήδη στα πόδια του, αυτός ήταν πρόσωπο με πρόσωπο με τον κατηγορούμενο. Του φώναξε «ρίξε το όπλο για να μην σκοτωθούμε, να μην τραυματιστεί κανένας.». Αντ' αυτού, ο κατηγορούμενος γονάτισε, πήρε θέση μάχης και έριξε δύο μικρές ριπές εναντίον τους. Πρώτα εναντίον του και μετά προς τους συναδέλφους του. «Σούταρε χαμέ» για να μην τον χτυπήσει. Με το που σταμάτησε, μαζεύτηκε προς τα πίσω, πήρε θέση εκ του γονυπετής, γύρισε το όπλο προς τα πάνω, προς την κατεύθυνση του κατηγορούμενου αλλά προς τα πάνω και έριξε τρεις πυροβολισμούς. Αμέσως, μετά από αυτό, ο κατηγορούμενος σηκώστηκε και με ένα σάλτο βρέθηκε στη χαράδρα και χάθηκε από τα μάτια τους και άφησε το μωρό εκεί. Έδωσε οδηγίες να φύγει το μωρό από τη σκηνή. Πήγε πάνω από τη χαράδρα και είδε τον κατηγορούμενο να βαστά το G3 σε χαμηλή θέση με τα δύο του χέρια και προς το έδαφος. Του φώναξε «πέταξε το όπλο διότι θα σε παίξω όπως το σιύλο». Ο κατηγορούμενος λογικεύτηκε στην τρίτη φορά, πέταξε το όπλο κάτω και κάποια τσαντάκια που κρέμονταν πάνω του, στο έδαφος. Τον ακινητοποίησαν και τον συνέλαβαν. Η φωτογραφία 120 απεικονίζει το όπλο που βαστούσε ο κατηγορούμενος μαζί με τα δύο τσαντάκια του. Στο τσαντάκι χρώματος καφέ σκούρο ήταν οι γεμιστήρες. Στη φωτογραφία 32 του Τεκμηρίου 4 είναι το δίκαννο το οποίο ήταν σπασμένο πάνω στην καρέκλα μέσα στην αγροικία με δύο πλήρη φυσίγγια. Επίσης στις φωτογραφίες 39 και 40 είναι το τραπέζι πάνω στο οποίο βρισκόταν το πιστόλι. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν χρονομέτρησε την απόσταση από το καγκέλι μέχρι την κατοικία στη Λάγια, σε πόση ώρα την έκανε. Μετέβαιναν γρήγορα προς την κατοικία με κάποιες προφυλάξεις, υποτίθεται υπήρχε κάποιος ο οποίος είναι ένοπλος. Ο σχεδιασμός ήταν να απομονώσουν το στόχο, αν ήταν μέσα ο καταζητούμενος στο κτίριο. Είδε το μωρό να κατευθύνεται προς το πίσω μέρος της κατοικίας και να φωνάζει «παπά, παπά». Αυτό τον παρέσυρε πίσω στην κατοικία και βρήκε μπροστά του τον κατηγορούμενο. Αυτός δεν φορούσε κράνος, ούτε αλεξίσφαιρο. Η ομάδα του φορούσε κράνος. Κρατούσε πιστόλι και οι άλλοι δύο που ήταν μαζί του κρατούσαν G36 ή ΜΡ5 και πιστόλι. Το παιδί βρισκόταν μακριά από τον κατηγορούμενο περίπου 30 μέτρα, όταν φώναζε «παπά, παπά». Με βάση το επεισόδιο στη Λεμεσό και το παρελθόν του κατηγορούμενου σκιαγράφησε το προφίλ του κατηγορουμένου ως ένα επικίνδυνο άτομο για την κοινωνία. Ο κατηγορούμενος ήταν καταζητούμενος και σαν τέτοιο άτομο έπρεπε να παραδοθεί σε ένα αστυνομικό σταθμό χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα. Στις 24.4.14 πέρασε έξω από το σπίτι του κατηγορούμενου στην οδό Άρνολντ, δεν εισήλθε μέσα, πήγε και στο Fysko Lotus Plaza. Αυτός ήταν που τοποθέτησε τους ελεύθερους σκοπευτές πάνω στις πολυκατοικίες. Τα μέλη του Αντιτρομοκρατικού Ουλαμού έχουν κανόνες εμπλοκής σύμφωνα με τους οποίους όταν κινδυνεύει η ζωή οποιουδήποτε να χρησιμοποιούν τα όπλα τους τη δεδομένη στιγμή. Το ότι ζει ο κατηγορούμενος οφείλεται στον επαγγελματισμό και την ευσυνειδησία του Αντιτρομοκρατικού Ουλαμού. Στη χαράδρα που ήταν ο κατηγορούμενος και κατείχε το όπλο, δεν τον έβλεπε κανένας και ούτε αυτούς τους έβλεπε κανένας. Μπορούσαν να τον σκοτώσουν και να πουν ότι γύρισε το όπλο πάνω τους. Είναι από ευτυχείς συγκυρίες που δεν είχαν θανάτους στη Λάγια όταν ο κατηγορούμενος του πυροβολούσε. Η σφαίρα «έκατσε» ένα μέτρο δίπλα του, χάμω. Για τον ίδιο, ο κατηγορούμενος, που γύρισε το όπλο πάνω του και τον έπαιξε, έστω και αν αθωωθεί από το Δικαστήριο, είναι εγκληματίας. Γύρισε το όπλο και είδε την κάννη του όπλου του πάνω του. Μπορούσε να αφήσει τα μωρά του ορφανά. Κτύπησε η σφαίρα δίπλα του, και το λέει με όλη τη δύναμη της ψυχής του, ένα μέτρο δίπλα που τον όχτο που στεκόταν. Είδε τη φλογοκρύπτη να είναι ακριβώς πάνω του και έπεσε χάμω να γλυτώσει και ευτυχώς η πρώτη σφαίρα δεν τον κτύπησε. Το παιδί του κατηγορούμενου ούρησε πάνω του διότι έριξε του τις ριπές μέσα στα αυτιά του. Τις δύο ριπές που έριξε ο κατηγορούμενος ήταν από απόσταση μισού μέτρου από τα αυτιά του παιδιού του. Κάνοντας αναπαράσταση του τρόπου που ο κατηγορούμενος πυροβόλησε, ανέφερε πως δεν πίστευε ότι ένας πατέρας θα έκανε τέτοιο πράγμα. Ο κατηγορούμενος όπως κρατούσε το G3 έσπρωξε ελαφριά, με το χέρι που βαστούσε το G3, το μωρό του αριστερά και έριξε μια μικρή ριπή και ακόμα μια μικρή ριπή μετά. Το παιδί στεκόταν αριστερά στο μισό πόδι. Κάλυπτε τον κατηγορούμενο ως την κεφαλή του λόγω της κατωφέρειας της περιοχής. Το παιδί ήταν πιο ψηλά από τον κατηγορούμενο, ο οποίος γονάτισε, το παιδί κάλυπτε πλήρως τον κατηγορούμενο. Αν δεν τον κάλυπτε την ώρα που τους έριξε τους πυροβολισμούς και ήταν απομακρυσμένο το παιδί από εκεί, «μπορούσε ο κ. Ονουφρίου να μην είναι εδώ» εννοώντας ότι ενδεχομένως να ήταν νεκρός. Το παιδί ήταν σχεδόν κολλημένο πάνω του από το φόβο του. Με το που γονάτισε ο κατηγορούμενος, το απομάκρυνε περίπου μισό με ένα πόδι στα αριστερά, τράβηξε λίγο το κορμί του προς τα δεξιά και έριξε τις ριπές εναντίον τους. Το παιδί τον κάλυπτε πλήρως και μόνο το κεφάλι του φαινόταν. Χρησιμοποίησε το παιδί για ασπίδα προστασίας. Μετά που δέχτηκε τους πυροβολισμούς μαζεύτηκε και πήρε θέση καλυμμένος σε θέση γονυπετής και έριξε τρεις πυροβολισμούς στον αέρα ψηλά για να του αποδείξει ότι είναι ζωντανοί και ότι θα τον καταδιώξουν. «Έφαγε χώμα» διότι έριξε δύο ριπές ο κατηγορούμενος, μια εναντίον του. Γνώριζε ότι όταν κάποιος κτυπηθεί με το G3 από απόσταση 20 μέτρων, οι πιθανότητες να ζήσει είναι πάρα πολύ λίγες. Ο Ξενοφώντος και ο Τομπάζος ήταν μαζί του, τον ακολουθούσαν. Όταν γονάτισε κάτω ο κατηγορούμενος μάζεψε το όπλο κοντά του και πυροβόλησε, είχε το όπλο στη μέση του, σε θέση μάχης. Δεν μέτρησε πόσες σφαίρες έφυγαν από κάθε ριπή. Η έγνοια του ήταν να φάει χαμέ το χώμα για να μην τον πυροβολήσει, να μην τον σκοτώσει ο κατηγορούμενος. Ήταν τυχερός που η πρώτη σφαίρα δεν τον βρήκε. Δεν πίστευε ότι ο κατηγορούμενος θα πυροβολούσε στην παρουσία του παιδιού του. Με το που άκουσε τον πρώτο πυροβολισμό να πέφτει τότε κατάλαβε ότι ήταν σε κατάσταση αντίδρασης. Δεν κτυπήθηκε από το πρώτο φυσίγγιο και έπεσε κάτω. Τις σφαίρες δεν τις βλέπεις την ώρα που ρίχνονται, απλώς βλέπεις την κάννη του όπλου που είναι στραμμένη στη συγκεκριμένη περιοχή. Όταν είδε μετά που εξέταζε η ΥΠ.ΕΓ.Ε. την κατεύθυνση των πυρών που κτύπησαν πάνω στα δέντρα ή πάνω στον όχτο, στο ανάχωμα, τότε συνειδητοποίησε τον κίνδυνο που διέτρεξε όταν είδε ότι μια σφαίρα ήταν στο ένα μέτρο δίπλα του. Όταν έριχνε, ο μάρτυρας, τους πυροβολισμούς ήταν πίσω από το δέντρο ελιάς, το οποίο είναι χαμηλό δέντρο και υπήρχε αραίωμα φυλλώματος που μπορούσε να έχει οπτική επαφή με τον κατηγορούμενο. Εάν πυροβολούσε μέσα από τα φύλλα, οι σφαίρες θα έπλητταν τον κατηγορούμενο. Μετά τους τρεις πυροβολισμούς, ο κατηγορούμενος κινήθηκε ελαφρώς δεξιά προς τα πίσω και εγκατέλειψε το παιδί του στα χέρια της Αστυνομίας, πετάχτηκε και εξαφανίστηκε από τα μάτια τους, σε δευτερόλεπτα. Όταν ο κατηγορούμενος ήταν στη χαράδρα, ο μάρτυρας, έτρεξε ξοπίσω του για να δει πού κατευθύνθηκε και ταυτόχρονα είδε τον Ξενοφώντος να έρχεται από τα δεξιά του και ταυτόχρονα φώναζε να απομακρυνθεί το παιδί από τη ζώνη πυρός. Ο μάρτυρας στάθηκε στο ανάχωμα πάνω από τη χαράδρα και είδε τον κατηγορούμενο κάτω στη χαράδρα να κρατά το G3 και να βλέπει προς τα πάνω πρόσωπο με πρόσωπο. Προτεραιότητα του ήταν να φύγει το όπλο από πάνω του κατηγορούμενου. Ούτε είδε ούτε ξέρει πού ήταν τα τσαντάκια του ούτε τον ενδιέφεραν. Αυτός πρόσεξε στα χέρια του κατηγορούμενου ότι βαστούσε το όπλο G3 σε θέση μάχης και το αποτέλεσμα ήταν να τους ρίξει τις ριπές. Τα τσαντάκια τα έριξε κάτω σε δεύτερο χρόνο. Όπως κρατούσε το όπλο με τα δύο του χέρια, απλώς το άφησε να πέσει στο έδαφος. Στην παρουσία του κατηγορούμενου άνοιξαν τα τσαντάκια. Έγινε σωματική έρευνα στον κατηγορούμενο. Δεν μετακινείται οτιδήποτε από τη σκηνή εκτός από τραυματίες για διάσωση ζωής. Η χαράδρα ήταν απότομη με αρκετά μεγάλη κλίση, περίπου 15 μέτρα βάθος. Τοποθέτησαν τις χειροπέδες στο πίσω μέρος του σώματος του κατηγορούμενου. Πήραν τον κατηγορούμενο, ο ένας από τη μια μασχάλη και ο άλλος από την άλλη και τον βοήθησαν να ανεβεί, όχι από το μέρος που κατέβηκε, αλλά από πιο καλή τοποθεσία. Όταν ανέβασαν πάνω τον κατηγορούμενο, τον άφησαν να καθίσει σε καρέκλα κάτω από την ελιά έξω από το σπίτι. Έδωσε οδηγίες να απομακρύνουν το παιδί από το μέρος αφού υπήρχε κίνδυνος να χτυπηθεί από τα πυρά του κατηγορουμένου ή της Αστυνομίας. Ο κατηγορούμενος ενώ ήταν καταζητούμενος πήρε το παιδί του και το εξέθεσε σε κίνδυνο μέσα στα βουνά. Το σημείο 16 στη φωτογραφία 138 του Τεκμηρίου 4 είναι το σημείο που προσδιορίζει το σημείο του κατηγορουμένου. Οι κάλυκες του G3 πάνε δεξιά και λίγο μπροστά. Αρνήθηκε όλες τις υποβολές που του έκανε ο κατηγορούμενος. Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκε και η μαρτυρία των Αστυφυλάκων Π. Ξενοφώντος (Μ.Κ.49) και Π. Τομπάζου (Μ.Κ.54). Και οι δύο ήταν μέλη της Ομάδας του κυρίου Μακρή και έλαβαν μέρος στην Αστυνομική επιχείρηση της Λάγιας. Ο Ξενοφώντος έδωσε κατάθεση που φέρει ημερομηνία 5.5.14 (Τεκμήριο 217), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Ο Τομπάζος επίσης υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του ημερ. 29.4.14 (Τεκμήριο 222). Μ.Κ.42 ήταν ο Νίκος Νικολάου, κοινοτάρχης του χωριού Λάγια. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του ημερομηνίας 1.5.14, Τεκμήριο
  47. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι απέναντι από το χωράφι του Χριστόφορου είναι το σπίτι της μητέρας του. Στις 29.4.14 την ρώτησε αν άκουσε πυροβολισμούς και του ανέφερε ότι απέναντι, αλλά του έδειξε πιο ανατολικά από το χωράφι του Χριστόφορου, άκουσε 2-3 πυροβολισμούς, πράγμα το οποίο ανέφερε στην Αστυνομία η οποία ήλθε από τα Λεύκαρα. Οδήγησε την Αστυνομία στο σπίτι του Χριστόφορου. Μ.Κ.43 ήταν ο Υπαστυνόμος Μαρίνος Βασιλείου ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του ημερομηνίας 6.5.14, (Τεκμήριο 193). Το Τεκμήριο 95 το αναγνώρισε ως ένα αντρικό μπλε παντελόνι το οποίο παρέλαβε από τον αστυφύλακα 5545 Θεοδότου. Με τον ίδιο τρόπο αναγνώρισε και το Τεκμήριο 96 η οποία είναι μια φανέλα ανοιχτού μπλε χρώματος. Η φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 102 απεικονίζει το μπλοκ τεσσάρων διαμερισμάτων στην οδό Άρνολντ και πάνω δεξιά είναι το διαμέρισμα που διέμενε ο κατηγορούμενος. Έξω από την είσοδο, πάνω στο πεζοδρόμιο είναι σταθμευμένο ένα βαν ιδιοκτησίας-κατοχής του κατηγορούμενου. Επιστολή Υπουργείου Δικαιοσύνης ημερομηνίας 10.7.14 μαζί με τηλεπικοινωνιακό μήνυμα από την Interpol Αθήνας κατατέθηκε ως τεκμήριο
  48. Σύμφωνα με την Interpol δεν προκύπτει άτομο με στοιχεία Aϊδινίδης Ανδρέας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης και όταν η Αστυνομία ελάμβανε μια κατάθεση, ενημερωνόταν γι' αυτό το γεγονός, καθώς και οποιοδήποτε έγγραφο αφορούσε στην υπόθεση αρ. Σ386/
  49. Είναι με βάση τους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου που προχώρησε σε έρευνα σε σχέση με το όνομα Ανδρέας Αϊδινίδης. Μετέβηκε στην οικία του κατηγορούμενου μετά τις 7:30, 7:15-7:
  50. Όταν πήγε, ενημερώθηκε για το τι έγινε και άρχισαν εξετάσεις τόσο στη σκηνή όσο και στην περιοχή. Μπήκε και μέσα στο σπίτι για να δει τι έγινε. Δεν κρατούσε ημερολόγιο ενεργείας. Το κρατούσε άλλος συνάδελφος του. Υπεύθυνος των ερευνών στο σπίτι του κατηγορούμενου ήταν ο Υπαστυνόμος Μαρίνος Δημητρίου. Με τις κλήσεις τηλεφώνων ασχολήθηκε άλλος συνάδελφος της ανακριτικής ομάδας. Διαφωνεί ότι ο κατηγορούμενος στις 24.4.2014, δεν ήταν στο σπίτι του. Από την απάντηση της Interpol δεν προκύπτει άτομο με τα στοιχεία Ανδρέας Αϊδινίδης. Στις 24.4.2014 εκάμαν πολλές έρευνες τόσο στο σπίτι του κατηγορούμενου όσο και σ' αυτό της μητέρα του με σκοπό τον εντοπισμό του κατηγορούμενου και ο εντοπισμός τεκμηρίων, όπλων και εκρηκτικών υλών. Έγινε έρευνα στο βαν έξω από το σπίτι του κατηγορούμενου. Το αυτοκίνητο BMW 520i το οποίο βρισκόταν στο γκαράζ της μητέρας του ερευνήθηκε 2-3 φορές διότι υπήρχαν πληροφορίες ότι ο κατηγορούμενος έκρυβε πιστόλια μέσα σ' αυτό. Δεν βρήκαν τίποτε. Το πρωί της 24ης Απριλίου, όταν οι αστυνομικοί μετέβηκαν στο σπίτι του κατηγορούμενου στην οδό Άρνολντ, δεν είχαν ένταλμα έρευνας της οικίας. Εκδόθηκε αργότερα. Όταν εισήλθαν εντός της οικίας υπήρχε συγκατάθεση για έρευνα από την κοπέλα με την οποία συζούσε ο κατηγορούμενος. Την ώρα που ο Υπαστυνόμος Μαρίνος Δημητρίου με μια ομάδα μελών της Αστυνομίας έκαναν έρευνα, υπήρχε δικαστικό ένταλμα. Ουδείς εισήλθε παράνομα στην οικία. Μ.Κ.44 ήταν ο Ανθυπολοχαγός Σταύρος Κούρρης. Yπηρετεί στο Στρατολογικό Γραφείο Λεμεσού. Στο Τεκμήριο 197, φύλλο μητρώου του κατηγορούμενου, το οποίο ετοίμασε ο μάρτυρας, αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος υπηρέτησε στα ΟΥΚ που είναι η Ομάδα Υποβρυχίων Καταστροφών, το πλέον επίλεκτο σώμα της Εθνικής Φρουράς. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι υπηρετεί στην Εθνική Φρουρά από το
  51. Δεν γνωρίζει τι είδους εκπαίδευση έκαναν στα ΟΥΚ το 1968 αλλά αντιλαμβάνεται θα ήταν πολύ πιο σκληρή από τη σημερινή. Δεν γνωρίζει εάν χρησιμοποιούσαν όπλα ή εκρηκτικά. Μ.Κ.45 ήταν ο Αστυφύλακας Κωνσταντίνος Πολυκάρπου, ο οποίος υπηρετεί στο ΤΑΕ Λεμεσού. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του, (Τεκμήριο 199). Κατέθεσε ως τεκμήριο την απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων, Τεκ.
  52. Επίσης κατέθεσε ως τεκμήριο το δελτίο επιστροφής τεκμηρίων, Τεκ.201 και το δελτίο επιστροφής τεκμηρίων, Τεκ.
  53. Το τεκμήριο 100 είναι τα παρειακά επιχρίσματα του Ανδρέα Ονουφρίου. Επίσης τα παρειακά επιχρίσματα που αναφέρονται στον αριθμό 3 της κατάθεσης του είναι το Τεκ.
  54. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο σφραγισμένος φάκελος για τον οποίο γίνεται αναφορά στην παράγραφο 1 της κατάθεσης του, δεν γνωρίζει τι περιέχει. Είναι τι αναγράφεται έξω από αυτόν. Μ.Κ.46 ήταν η Δρ. Ελένη Λουκιανού, οφθαλμίατρος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της, Τεκ.203
(1)και κατέθεσε ως Τεκ.203
(2)το έγγραφο με τα κατ' ισχυρισμό ευρήματα της. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που εξέτασε και ανέφερε ότι κατά την εξέταση ήταν πολύ συνεργάσιμος. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος αφίχθηκε στο Νοσοκομείο με συνοδεία αστυνομικών. Αναγνωρίζει τον κατηγορούμενο επειδή είναι παρών στο Δικαστήριο και θυμάται ότι τον εξέτασε. Μ.Κ.47 ήταν ο Λοχίας 1783 Σωτήρης Ζαχαρίου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (Τεκμήριο 204). Σε αυτή καταγράφονται όλες οι ενέργειες του. Κατέθεσε επίσης διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια ανάμεσα σε αυτά και ημερολόγια ενεργείας. Στο ημερολόγιο ενεργείας (Τεκμήριο 209) γίνεται αναφορά ότι την 1.5.14 ημερομηνία κατά την οποία ο κατηγορούμενος ανακρίθηκε, αυτός φορούσε τα γυαλιά του. Να σημειώσουμε ότι ο μάρτυρας αυτός επανακλητεύθηκε κατόπιν αιτήματος του κατηγορουμένου για να αντεξεταστεί εκ νέου για τους λόγους που εμφαίνονται στα πρακτικά. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας επέμενε στις θέσεις του και έδωσε τις διευκρινίσεις που ο κατηγορούμενος ζήτησε. Ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, ότι δεν είχαν μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι είδαν τον κατηγορούμενο να κατέχει το ΔΟΚΟ. Τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα στα οποία έκανε αναφορά, εξασφαλίστηκαν για να διερευνηθεί κατά πόσο οι τότε κατηγορούμενοι της υπόθεσης είχαν μεταξύ τους τηλεφωνικές επικοινωνίες κατά πάντα ουσιώδη χρόνο. Μ.Κ.48 ήταν ο Λοχίας 3990 Ζωνάκης Γεωργίου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (Τεκμήριο 216). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο Στεφάνου του είπε ότι κλείδωσε το αυτοκίνητο του στην οδό Δερβενίων. Μ.Κ.50 ήταν η Δρ. Αρίστη Κούρρη, ιατρός ακτινολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 219 δικό της πόρισμα για τον ασθενή Ανδρέα Ονουφρίου, μαγνητική τομογραφία. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον ασθενή που εξέτασε, ο οποίος ως ανέφερε, ήταν απόλυτα συνεργάσιμος. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι στις περιπτώσεις που έχουμε ρήξη του δικεφάλου, το άτομο εξακολουθεί να εργάζεται φυσιολογικά. Είναι ένας μυς απαραίτητος μεν, αλλά υπάρχει και ομάδα μυών που βοηθά στο να κινείται το άκρο. Ακόμη και σε μετατόπιση μυός. Εδώ δεν μας ενδιαφέρει εάν ένας μυς συγκεκριμένος λειτουργεί ή δεν λειτουργεί. Μας ενδιαφέρει αν λειτουργεί ολόκληρο το χέρι. Μ.Κ.51 ήταν ο Δρ. Γκασσάν Σιαλχούμ, χειρουργός ορθοπεδικός στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 220(Α) τη γραπτή του κατάθεση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 220(Β) ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο εξέδωσε ο ίδιος. Αναγνώρισε και υπέδειξε επίσης τον κατηγορούμενο ο οποίος ως ανέφερε, κατά την εξέταση ήταν συνεργάσιμος. Μ.Κ.52 ήταν ο Αστυφύλακας 300, Μιχάλης Φώκλας, ο οποίος υπηρετεί στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης στην Αστυνομία Λεμεσού. Αναγνώρισε την κατάθεση του, Τεκμήριο 221 και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Σύμφωνα με αυτήν στις 9.1.15 μετά από έλεγχο που διενήργησε στο σύστημα αφιξοαναχωρήσεων του Η/Υ, το όνομα Andreas Aidinidis, Γεωργιανός υπήκοος, δεν εντοπίζεται σε καμιά περίπτωση ανάμεσα στα πρόσωπα τα οποία εισέρχονται νόμιμα στη Δημοκρατία. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όλοι οι επισκέπτες, τουρίστες που επισκέπτονται την Κύπρο καταγράφονται στο σύστημα της Αστυνομίας. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής σε καμιά περίπτωση δεν έδειξε άτομο με το όνομα Ανδρέας Αϊδινίδης. Μ.Κ.53 ήταν ο Υπαστυνόμος Χριστάκης Αντωνίου. Ως ανέφερε, ουδεμία ανάμειξη είχε με την παρούσα υπόθεση. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Είπε ότι δεν έκαμε κατάθεση ούτε είχε ανάμειξη στην εξέταση της παρούσας υπόθεσης. Δεν αντεξετάστηκε. Μ.Κ.55 ήταν η Μαριλένα Χ"Βασιλείου, η οποία εργάζεται στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου και συγκεκριμένα στο Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής και Τμήμα Καρδιαγγειακής Κλινικής. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 224 (Έντυπο Αστ.161-Αρ. Αναφοράς ΥΠ.ΕΓ.Ε 2463/2014). Επίσης αναγνώρισε και άλλα τεκμήρια στα οποία έκανε λεπτομερή αναφορά στη μαρτυρία της. Όπως ανέφερε, όλα τα αντικείμενα που παραλάμβανε τα είχε υπό την ασφαλή φύλαξη της μέχρι να τα παραδώσει στον κ. Καριόλου για τις απαραίτητες επιστημονικές εξετάσεις. Στη συνέχεια αφού τα παραλάμβανε από τον κ. Καριόλου, τα παρέδιδε στην Αστυνομία. Η μαρτυρία της κατά την αντεξέταση ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε, απλώς της ζητήθηκαν κάποιες διευκρινίσεις. Για παράδειγμα, διευκρίνισε ότι ο λόγος που σε κάποια έντυπα της Αστυνομίας η υπογραφή της είναι σε οριζόντια θέση και όχι κάθετη, ήταν γιατί το πρωτότυπο θα εδίδετο και σε άλλα εργαστήρια και γι' αυτό έπρεπε να αφήσει χώρο για να υπογράψουν και οι υπόλοιποι. Σε σχέση με την φυσιγγιοθήκη πιστολιού για την οποία γίνεται αναφορά στο Τεκμήριο 240, ανέφερε πως αυτή παρέλαβε μια συσκευασία στην οποία αναφέρεται πως εντός αυτής υπάρχει φυσιγγιοθήκη πιστολιού. Το τι περιείχε η συσκευασία, η ίδια δεν γνώριζε. Δεν γνώριζε οτιδήποτε που είχε να κάνει με τα μηχανήματα που ο κ. Καριόλου χρησιμοποιεί με τη διενέργεια των επιστημονικών του εξετάσεων. Μ.Κ.56 ήταν ο Μάριος Καριόλου, Διευθυντής του Τμήματος Καρδιαγγειακής Γενετικής και του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής. Κατέθεσε σχετικό βιογραφικό του σημείωμα ως Τεκμήριο
  1. Για την παρούσα υπόθεση έχει συντάξει δύο εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης. καταθέσεις. Πρόκειται για την Έκθεση με αρ. αναφοράς Υ.ΠΕ.Γ.Ε 2531-2014 (Τεκμήριο 245) και την Έκθεση με αρ. αναφοράς Υ.ΠΕ.Γ.Ε 2463-2014 (Τεκμήριο 246), το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Στις εν λόγω Εκθέσεις περιέχονται τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων που διενήργησε σε αστυνομικά τεκμήρια. Έχουμε θέσει ενώπιον μας το περιεχόμενο των εν λόγω Εκθέσεων και θα σταθούμε σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Ο μάρτυρας αυτός εξήγησε με λεπτομέρεια τη διαδικασία που ακολούθησε κατά την εξέταση των διάφορων αντικειμένων που αφορούν στις δύο ξεχωριστές υποθέσεις της Λεμεσού και της Λάγιας. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια τα σχετικά ηλεκτροφερογράμματα, και επεξηγηματικό σημείωμα ηλεκτροφερογραμμάτων και άλλα συναφή έγγραφα στην προσπάθεια του να εξηγήσει τη μέθοδο που ακολούθησε για να προβεί στις επιστημονικές εξετάσεις. Αναγνώρισε επίσης τα έντυπα διακίνησης αντικειμένων εντός του εργαστηρίου, Τεκμήρια 255, 229, 233, 237 και
  2. Στα τεκμήρια αυτά υπάρχει η υπογραφή της συναδέλφου του, Μαριλένας Χατζηβασιλείου και η δική του υπογραφή. Τα αντικείμενα αυτά παραδόθηκαν από την Μαριλένα Χατζηβασιλείου σ' αυτόν. Αναγνώρισε επίσης τα τεκμήρια 226, 230, 234, 238 και
  3. Είναι έντυπα διακίνησης τεκμηρίων εντός του εργαστηρίου όπου ο ίδιος παρέδωσε στη συνάδελφο του Μαριλένα Χατζηβασιλείου τα αντικείμενα που περιγράφονται σ' αυτά. Αναγνωρίζει τις υπογραφές τους. Αναγνώρισε το κάθε τεκμήριο. Αναγνώρισε, ειδικά, το Τεκμήριο 43, που είναι το στρατιωτικό τυφέκιο G
  4. Υπάρχουν πάνω στο όπλο οι χαρακτηριστικές ταινίες και σύμφωνα με το Τεκμήριο 248 ο αριθμός των δειγματοληψιών που έγιναν ήταν
  5. Εξήγησε τι είναι οι ομόζυγες και τι οι ετερόζυγες θέσεις για τις οποίες γίνεται αναφορά στο Τεκμήριο
  6. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε έντονε από τον κατηγορούμενο και του αμφισβήτησε τον τρόπο και τη μέθοδο που ακολούθησε. Του υπέβαλε διάφορα σενάρια τα οποία έχουμε θέσει ενώπιον μας και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Επανεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι στα αντικείμενα για τα οποία γίνεται αναφορά στη σελίδα 10 του Τεκμηρίου 245, διενεργήθηκε βιοχημική εξέταση για την πιθανή παρουσία σάλιου με εντοπισμό Αμυλάσης, η οποία είναι το κύριο συστατικό του σάλιου. Τα Τεκμήρια 18, 19, 20 και 56 έδωσαν θετικό αποτέλεσμα το οποίο καταδεικνύει την παρουσία Αμυλάσης. Κατά την άποψη του εδώ πρέπει να υπάρχει σάλιο. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η προσωπική του άποψη, είναι ότι πρέπει να υπήρχε επαφή με το δέρμα, το ανθρώπινο δέρμα. Ανακριτική κατάθεση κατηγορουμένου ημερ. 1.5.14 (Τεκμήριο 155) Η εν λόγω κατάθεση λήφθηκε αφού η Αστυνομία πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι η κατάθεση του αφορά δύο υποθέσεις οι οποίες αφορούν η μια στο επεισόδιο που έλαβε χώρα στη Λεμεσό στις 24.4.14 και η άλλη στο επεισόδιο που έλαβε χώρα στη Λάγια της Επαρχίας Λάρνακας στις 29.4.
  7. Στις περισσότερες ερωτήσεις ο κατηγορούμενος, ως είχε κάθε δικαίωμα, δεν απάντησε. Στην εν λόγω κατάθεση η Αστυνομία τον πληροφορεί για τα συγκεκριμένα αδικήματα που διερευνά εναντίον του. Αναφέρουμε από τώρα πως στις περισσότερες ερωτήσεις ο κατηγορούμενος, ως είχε κάθε δικαίωμα, δεν απάντησε. Kατάθεση κατηγορουμένου ημερ. 3.5.14 (Τεκμήριο 186) Ο κατηγορούμενος παραδέχεται με την ένορκη μαρτυρία του πως ειδοποίησε την Αστυνομία να έρθουν για να τους δώσει θεληματική κατάθεση. Αναφέρει βεβαίως τους λόγους που τον έκαναν να προβεί σε αυτή την ενέργεια, οι οποίοι ουσιαστικά είχαν να κάνουν με το ενδιαφέρον του για το τι απέγινε το ανήλικο παιδί του. Ο κατηγορούμενος στις 3.5.14 και ώρα 12:15 υπέγραψε το ακόλουθο κείμενο: "Εγώ ο Ανδρέας Ονουφρίου θέλω να κάμω μια κατάθεση. Πληροφορήθηκα ότι μπορώ να γράψω μόνος μου ιδιοχείρως την κατάθεση μου αλλά προτιμώ κάποιος να γράφει αυτά που λέω. Επίσης θέλω αυτός που θα γράφει αυτά που λέω να τα γράφει στον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή για να μπορώ να τα διαβάσω πιο εύκολα. Πληροφορήθηκα ότι δεν είμαι υπόχρεος να πω οτιδήποτε εκτός εάν θέλω να πω και πως οτιδήποτε πως πιθανό να γραφεί και θα δοθεί ως μαρτυρία. Διάβασα και αντιλήφθηκα το πιο πάνω λεκτικό .......... Υπογραφή Υπόπτου Ημερ:....... Ώρα: ......." Να σημειώσουμε ότι η υπογραφή του είναι ακριβώς πάνω από το κείμενο «υπογραφή υπόπτου». Ακολουθεί η γραπτή του κατάθεση η οποία αποτελείται από 11 σελίδες. Σε κάθε σελίδα υπάρχει η δική του υπογραφή. Στο κείμενο «υπογραφή καταθέτη». Στην τελευταία σελίδα η υπογραφή του υπάρχει τρεις φορές. Συγκεκριμένα υπάρχει υπογραφή εκεί που τελειώνει η κατάθεση του (που δεν είναι στο τέλος της σελίδας), υπάρχει υπογραφή στο τέλος της σελίδας στο κείμενο «υπογραφή καταθέτη» και υπάρχει υπογραφή εκεί που τελειώνει το κείμενο ότι διάβασε την κατάθεση του και ότι πληροφορήθηκε ότι μπορεί να αλλάξει ή να προσθέσει οτιδήποτε και ότι αυτή είναι ορθή και την έκανε με την ελεύθερη βούληση του. Ακολουθεί σχεδιαγράφημα που φέρεται να ετοίμασε ο ίδιος κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του. Στο σχεδιαγράφημα υπάρχει και πάλι η υπογραφή του. Θα παραθέσουμε σε γενικές γραμμές το περιεχόμενο της εν λόγω κατάθεσης. Στις Κεντρικές Φυλακές όπου βρισκόταν, γνώρισε κάποιον Δημόκριτο Αϊδινίδη και τον αδελφό Ιπποκράτη Αϊδινίδη. Μαζί τους ανέπτυξε μια καλή φιλία. Αυτοί είχαν ένα ξάδελφο τον Ανδρέα Αϊδινίδη τον οποίο γνώρισε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης του, αφού ερχόταν στο Δικαστήριο της Λεμεσού και τον έβλεπε. Αναφορά κάνει και σε ιδιωτική ποινική υπόθεση που καταχώρισε το 2013 εναντίον του αξιωματικού της Αστυνομίας Γεώργιου Τρυφωνίδη και εναντίον άλλων προσώπων, η οποία αναστάληκε από τον τότε Γενικό Εισαγγελέα, Πέτρο Κληρίδη. Στην κατάθεση κάνει αναφορά ότι ένας φίλος του λίγο μετά το Πάσχα, το όνομα του οποίου δεν ήθελε να αποκαλύψει, τον πληροφόρησε ότι υπήρχαν σχέδια εξόντωσης του, χωρίς να του αναφέρει από ποιους. Το θέμα αυτό το συζήτησε με τον φίλο του Ανδρέα Αϊδινίδη σε μια συνάντηση που είχαν σε ένα εστιατόριο στην προκυμαία Λεμεσού. Ο φίλος του εκνευρίστηκε με αυτά που άκουσε και του ανέφερε ότι ήθελε να τον βοηθήσει. Αρχικά άφησαν το θέμα ως εκεί. Μετά το Πάσχα, ο φίλος του ο Αϊδινίδης τον έπαιρνε τηλέφωνο και του ζητούσε να περάσει κάποια βράδια στο σπίτι του. Όταν ερχόταν στο σπίτι του ήταν πάντοτε μετά τα μεσάνυκτα και όταν η συμβία του από το Βιετνάμ έπεφτε να κοιμηθεί. Έφευγε συνήθως πριν από τις 6:00 το πρωί. Ο λόγος της παρουσίας του φίλου του ήταν να παρακολουθεί από τα φυλλαράκια του παραθύρου της μπροστινής βεράντας κάτω στο δρόμο που ήταν το αυτοκίνητο του σε περίπτωση που άκουγε κάποιο θόρυβο ή έβλεπε κάποιους να έρχονται για να τοποθετήσουν βόμβα κάτω από το αυτοκίνητο του ή κάποιος που θα ερχόταν να κρυφτεί κάπου και να τον περιμένει να κατεβεί για να τον πυροβολήσει. Με άλλα λόγια ο Αϊδινίδης θα τον προστάτευε από οποιαδήποτε κίνηση εναντίον του. Δεν πρόσεξε τον Ανδρέα να μεταφέρει οποιοδήποτε όπλο μαζί του. Στις 23.4.14 ημέρα Τετάρτη βράδυ, μεταξύ 10:00 - 11:00, τον πήρε τηλέφωνο ο φίλος του Ανδρέας Αϊδινίδης και του ανέφερε ότι ήθελε να τον παραλάβει με το αυτοκίνητο του και να τον μεταφέρει στην οικία του μετά τις 12:00, πράγμα που έπραξε διότι δεν ήθελε να σταθμεύει το Mercedes που κατείχε έξω από την οικία του. Tον Aϊδινίδη τον παρέλαβε έξω από το Fysko Lotus Plaza το οποίο απέχει από το σπίτι του ένα χιλιόμετρο. Όταν σταμάτησε για να παραλάβει τον Aϊδινίδη πρόσεξε ότι αυτός είχε στα χέρια του ένα κουτί, (ένα μέτρο ύψος, καμιά 20ριά πόντους φάρδος), μια τσάντα από αυτές που δίνει το jumbo bebe και ένα άλλο μικρό βαλιτσάκι χρώματος μπλε. Επειδή αυτά δεν μπορούσε να τα τοποθετήσει μπροστά στο αυτοκίνητο του, που είναι ένα βαν, άνοιξε τη συρτή πλαϊνή πόρτα και τα τοποθέτησε στο πάτωμα. Δεν γνώριζε αν αυτά τα αντικείμενα είχαν οτιδήποτε το παράνομο, γι' αυτό τα πήρε στα χέρια του. Μετέφερε τον Αϊδινίδη στο σπίτι του, άνοιξε τη συρτή πόρτα του βαν, πήρε το κουτί και την τσάντα και του τα έδωσε. Έκλεισε την πόρτα, ξέχασε όμως το βαλιτσάκι το μπλε το οποίο είχε στην κατοχή του ο Ανδρέας ο Αϊδινίδης. Μετέβηκαν πάνω, κάθισε ο Αϊδινίδης στον τριθέσιο καναπέ, του άναψε την τηλεόραση και τον καληνύχτισε. Στη συνέχεια μετέβηκε στο δωμάτιο όπου και κοιμήθηκε μαζί με την κοπέλα του. Ως συνήθως στις 6:00 το πρωί έχει ρυθμισμένο το κινητό του τηλέφωνο για να τον ξυπνά. Το πρωί που σηκώστηκε διαπίστωσε ότι το κουτί το μακρύ που κρατούσε ο Αϊδινίδης ήταν ακουμπημένο στο έπιπλο. Έσπρωξε τη συρτή πόρτα, πήγε στον καναπέ και εκεί είδε τον Αϊδινίδη να ξαφνιάζεται και κατάλαβε ότι είχε κοιμηθεί. Καθώς έκανε το σάντουιτς του παιδιού του, κτύπησε το θυροτηλέφωνο. Μετέβηκε στην είσοδο του σπιτιού του όπου βρίσκεται το θυροτηλέφωνο για να δει ποιος κτυπούσε και ο Αϊδινίδης του είπε «Αστυνομία». Ο ίδιος τον ρώτησε «τώρα τι κάνουμε;». Μέχρι να σκεφτεί τους άκουσε που ανέβαιναν τις σκάλες. Κάποιος ήρθε έξω από την πόρτα και του φώναξε «Ε Ανδρέα άνοιξε μας». Τον ρώτησε ποιος ήταν και του απάντησε «Αστυνομία» για να κάνει έρευνα. Τον ρώτησε αν είχε ένταλμα έρευνας και δεν του απάντησε. Τον ρώτησε εκ νέου αν είχε ένταλμα έρευνας και του ζήτησε να το τοποθετήσει κάτω από την πόρτα αλλά και πάλι δεν του απάντησε. Εν τω μεταξύ πρόσεξε ότι ο Αϊδινίδης έβγαλε από το κουτί που έφερε μαζί του ένα όπλο G3 και φόρεσε ένα καπέλο και μια κουκούλα ή μάσκα, δεν θυμόταν καλά, δεν πρόσεξε. Ο Αϊδινίδης του είπε «άνοιξε την πόρτα». Αυτός την άνοιξε και πρόσεξε ότι δεν υπήρχε κανένας στο διάδρομο έξω από την πόρτα. Πρόσεξε όμως ότι υπήρχε κάποιος που στεκόταν στη σκάλα με την πλάτη προς τον ίδιο φορώντας πράσινα ρούχα. Αμέσως ο Αϊδινίδης εξήλθε από το διαμέρισμα του και σε απόσταση περίπου ενός μέτρου τον άκουσε που όπλισε το G3 και φώναξε «κάτω ρε πούστηδες». Ακολούθως, άκουσε τα άτομα που βρίσκονταν πάνω στις σκάλες να τρέχουν από τις σκάλες προς τα κάτω. Ακολούθησε τον Αϊδινίδη ο οποίος ξεκίνησε να περπατά πίσω από το τελευταίο πρόσωπο που είχε γυρισμένη την πλάτη προς την είσοδο της οικίας του και τον είδε να κατεβαίνει τα σκαλιά και να κοντοστέκεται στην άκρη του δεύτερου πλατύσκαλου κατεβαίνοντας από το σπίτι του. Ο Αϊδινίδης εκείνη τη στιγμή είχε πλησιάσει πολύ τον άντρα με τα πράσινα με αποτέλεσμα αυτός με τα πράσινα να του αρπάζει το G3 από μπροστά και να το τραβά από τα χέρια του Αϊδινίδη. Εάν θυμάται καλά το όπλο εκπυρσοκρότησε. Τελικά αυτός με τα πράσινα κατάφερε να πάρει το όπλο και να το ρίξει από τις σκάλες κάτω στο επόμενο πλατύσκαλο. Όταν το όπλο κτύπησε στο πλατύσκαλο εκπυρσοκρότησε. Ο Αϊδινίδης πιάστηκε στα χέρια με τον άντρα με τα πράσινα. Κάτι εφώναζαν που δεν μπορούσε να αντιληφθεί λόγω της σύγχυσης του. Ξαφνικά ο άντρας με τα πράσινα άφησε τον Αϊδινίδη και κατέβηκε τα σκαλιά τρέχοντας, πέρασε δίπλα από το G3 χωρίς να το πιάσει και βγήκε από το κτίριο. Ο ίδιος στεκόταν 1-2 σκαλιά πάνω από το πλατύσκαλο που πιάστηκαν στα χέρια. Ο Αϊδινίδης στη συνέχεια εξήλθε του κτιρίου αφού προηγουμένως πήρε από το πλατύσκαλο το G3 και τη γεμιστήρα η οποία βγήκε από αυτό και έπεσε στο πάτωμα. Ο ίδιος κοντοστάθηκε για κάποια δευτερόλεπτα διερωτούμενος τι να κάνει. Τελικά κατέβηκε τα σκαλιά και εξήλθε του κτιρίου προς τα δεξιά του δρόμου. Εξερχόμενος και βαδίζοντας προς τα δεξιά «δεν είδε ψυχή πλασμάτου». Προχώρησε τέρμα του δρόμου, πήγε αριστερά προς τα πάνω και τηλεφώνησε του Αϊδινίδη, λέγοντας του «ρε που επήες; Περπατώ όπως την άδικη κατάρα μες το δρόμο». Αυτός του είπε «θωρώ σε και έρχομαι να σε πιάσω». Διευκρινίζει πως την ώρα που έβγαινε από το κτίριο είδε χάμω στο πάτωμα ακριβώς στην είσοδο ένα τσαντάκι καφέ ώμου και το πήρε διερωτώμενος τι να το κάνει. Μετά από 1-2 λεπτά τον προσπέρασε από τα δεξιά του ένα Mercedes μπλε, το οποίο σταμάτησε δίπλα του. Πρόσεξε ότι εντός αυτού ήταν ο φίλος του ο Αϊδινίδης. Εισήλθε ως συνοδηγός εντός του αυτοκινήτου και ο Αϊδινίδης τον ρώτησε «Που να σε πάρω;». Εκείνη τη στιγμή «ένας τόπος μπήκε στο μυαλό του» για να ηρεμίσει και να σκεφθεί τι θα έκανε. Τον καθοδήγησε να τον μεταφέρει στη Λάγια όπου ένας φίλος του είχε εξοχικό γιατί ήθελε να παραμείνει για λίγο για να σκεφθεί τι θα έκανε με τα πράγματα που έλαβαν χώρα στο σπίτι του. Όταν στάθμευσαν μπροστά από την εξοχική οικία, πήρε το κλειδί της οικίας από ένα δεντρό που γνώριζε ότι εκεί υπήρχε και άνοιξε την οικία. Ήταν τόσο αναστατωμένος που κάθισε αμέσως σε ένα κάθισμα και προσπαθούσε να ηρεμίσει. Ο Αϊδινίδης τον ρώτησε για το τσαντάκι που άφησε μέσα στο αυτοκίνητο και του απάντησε ότι θα του έπεσε κάποιου στην είσοδο της οικίας και ο Αϊδινίδης του απάντησε ότι το πρόσεξε και αυτός. Ο Αϊδινίδης έφερε το τσαντάκι εντός της οικίας, το άνοιξε και άρχισε να το νεκατώνει. Ο ίδιος δεν έδωσε σημασία γιατί η σκέψη του ήταν στο παιδί του που το άφησε σπίτι μαζί με την κοπέλα του. Σε κάποιο στάδιο πρόσεξε τον Αϊδινίδη να βάζει δίπλα του κάτι σαν ταυτότητες και ένα σήμα σε ένα μαύρο πλαστικό. Μετά ο Αϊδινίδης άνοιξε το πίσω μέρος του αυτοκινήτου έβγαλε το G3 το οποίο κρατούσε προηγουμένως, και το μετέφερε εντός της οικίας. Το ξάπλωσε πάνω στα δύο χέρια μιας καρέκλας σε οριζόντια θέση. Επέστρεψε στο αυτοκίνητο και μετέφερε μία τσάντα από την οποία έβγαλε, αν θυμόταν καλά, τρεις σφαιροθήκες και τις τοποθέτησε μέσα στο καφέ τσαντάκι. Διευκρινίζει στο σημείο αυτό ότι την ώρα που έφευγε από την οικία του στη Λεμεσό πίσω από την πόρτα είχε ξηλωμένο το κυνηγετικό του φίλου του του Μιχάλη. Για να μην βρεθεί μέσα στο σπίτι του το πήρε «καθότι ήταν μέσα σε μια τσάντα άσπρη». Ο Αϊδινίδης πήρε από το αυτοκίνητο και την τσάντα που ήταν το κυνηγετικό και την μετέφερε εντός της εξοχικής κατοικίας. Ο Αϊδινίδης τοποθέτησε τις σφαιροθήκες μέσα στο τσαντάκι, ενώ τοποθέτησε και την τσάντα πάνω σε ένα κάθισμα. Ρώτησε τον Αϊδινίδη γιατί τοποθέτησε το G3 πάνω στην καρέκλα και αυτός του είπε «άστο δαμέ». Ο κατηγορούμενος του απάντησε ότι δεν θέλει όπλα και ο Αϊδινίδης του είπε «άστο και θα έρκουμε τζιαι εγώ». Τον άφησε στην εξοχική κατοικία και έφυγε με το Mercedes. Στη συνέχεια κάνει αναφορά στις ενέργειες που έκανε και στις πληροφορίες που έλαβε οι οποίες πληροφορίες τον τρομοκράτησαν «διότι δεν είχα κάμει κάτι που να μου αξίζει ο θάνατος». Αργά το απόγευμα επέστρεψε ο Αϊδινίδης ο οποίος του έφερε λίγα πράγματα για φαγητό. Στάθμευσε το Mercedes στην αυλή της εξοχικής οικίας και εγκατέλειψε το μέρος πεζός. Ο ίδιος θεωρούσε ότι το Mercedes ήταν ιδιοκτησίας του Αϊδινίδη επειδή τον είχε δει προηγουμένως να το χρησιμοποιεί. Γι΄ αυτό και ο ίδιος δεν έπαιρνε προφυλάξεις όταν το οδηγούσε. Τις επόμενες μέρες ο Αϊδινίδης ερχόταν μια δυο φορές την ημέρα και έμενε μαζί του κάποιες ώρες. Τις τελευταίες 1-2 νύχτες έβγαλε από την κόξα του ένα πιστόλι και το έβαλε πάνω στο τραπέζι. Ο κατηγορούμενος του είπε «Ρε εν χρειάζουμαι έτσι πράγματα, δεν πρόκειται να κάμω πόλεμο με κανένα». Το μόνο πράγμα που έκανε ήταν να πάρει δύο φυσίγγια από τα πολλά που υπήρχαν στο σπίτι και να τα τοποθετήσει μέσα στο κυνηγετικό του Μιχάλη χωρίς να το κλείσει. Ο λόγος που το έκανε ήταν "σε περίπτωση που επετούσε κανένας πέρτικος να έχει κάτι να φάει». Κάνει επίσης αναφορά σε τηλεφωνική επαφή που είχε στις 25.4.14 με τον δημοσιογράφο του Πολίτη Μανώλη Καλαιτζή στον οποίο εξέφρασε φόβους για τη ζωή του. Ανέμενε μια δήλωση από τον αρχηγό αστυνομίας που να τον καθησυχάσει. Στη συνέχεια κάνει αναφορά στις ενέργειες του για να πάρει το ανήλικο παιδάκι του και να το μεταφέρει στη αρχικά στην Πάφο όπου πέρασαν μαζί το βράδυ μέσα στο αυτοκίνητο. Στη συνέχεια το μετέφερε στη Λάγια όπου επειδή ήταν κρύο πήρε ξύλα και άναψε το τζάκι που υπήρχε στην εξοχική κατοικία. Στις 29.4.14 αναφέρει ότι σε κάποια φάση κοίταξε από την τζαμαρία της κουζίνας και είδε αρκετά μαύρα αυτοκίνητα να ανεβαίνουν το δρόμο προς την εξοχική κατοικία όπου βρισκόταν. Χωρίς να κάνει οποιαδήποτε σκέψη πήρε το G3, πήρε το παιδί του με το αριστερό του χέρι με σκοπό να μεταβεί προς το αυτοκίνητο - της αστυνομίας γιατί φοβόταν ότι οι αστυνομικοί δεν θα δίσταζαν να τον σκοτώσουν. Κατηφορίζοντας το δρόμο, ο οποίος είναι χώμα με μικρές πέτρες και γεμάτος αγκάθια, άκουσε πίσω του πυροβολισμούς και πιστεύει πως αυτοί προέρχονταν από σφαίρες των προσώπων που τον καταδίωκαν. Για να αποτρέψει τον κίνδυνο να κτυπηθεί το παιδί του θυμάται ότι γύρισε το όπλο προς τα πάνω και άρχισε να ρίχνει. Δεν θυμάται αν ήταν μία ή δύο ριπές που έριξε. Ο λόγος που το έκανε ήταν για να σταματήσει για ελάχιστο χρόνο αυτούς που τον πυροβολούσαν και να του δοθεί χρόνος να απομακρυνθεί από το παιδί του, έτσι ώστε να μην κινδυνεύσει το παιδί του από οποιαδήποτε σφαίρα που είχε στόχο τον ίδιο. Ακολούθως προσπάθησε να τρέξει προς τα δεξιά όμως γλίστρησε και πήγε «σιονοτός» που τον γκρεμό κάτω σε απόσταση περίπου 20-30 μέτρων με το κεφάλι προς τα κάτω. Την ώρα που έπεφτε από τον γκρεμό άκουσε το μωρό του να φωνάζει «παπά παπά». Οι ριπές που έριξε δεν προορίζονταν για τους αστυνομικούς αλλά ήταν για εκφοβισμό. Είδε δύο κεφάλια με κουκούλες μαύρες. Αυτοί εξακολουθούσαν αν του ρίχνουν. Την ώρα που κατέβηκε στο βάθος του γκρεμού εμφανίστηκαν στο πάνω μέρος του γκρεμού δύο αστυνομικοί με πιστόλια στραμμένα προς το μέρος του. Ο ένας από αυτούς τον κάλεσε να πετάξει το όπλο και να σηκώσει τα χέρια πάνω. Ο ίδιος δεν κρατούσε όπλο και περιορίστηκε να ψηλώσει τα χέρια του πάνω. Στη συνέχεια κάνει αναφορά στο τι ακριβώς έγινε κάτω στον γκρεμό και πως τελικά τον εξανάγκασαν να ανέβει τον γκρεμό. Όταν βγήκε πάνω «επανήλθε ο αρχηγός της συμμορίας Μακρής και σαν ήμουν δεμένος και καθόμουν στην καρέκλα άρχισε πάλι να με κτυπά». Μετά που η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεση της, το Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσο αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Με ενδιάμεση απόφαση του βρήκε πως αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του. Αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα που έχει από το Νόμο, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Ως είχε κάθε δικαίωμα, δεν κάλεσε μάρτυρες. Η ένορκη κατάθεση του κατηγορουμένου κάλυψε κάποιες δικασίμους, αφού ο κατηγορούμενος ήθελε να κάνει μια αναδρομή σε γεγονότα που έλαβαν χώρα, κατά τον ίδιο, από το
  8. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφερε ενόρκως και στην παρούσα απόφαση θα τα παραθέσουμε σε γενικές γραμμές. Ήταν η θέση του πως κακώς διώχθηκε και κακώς καταδικάστηκε για την απόπειρα φόνου εναντίον του Δικαστή Μαυρονικόλα και της θυγατέρας του. Πρόκειται για την υπόθεση, στην οποία έκανε εκτενή αναφορά, που είναι δημοσιευμένη στους τόμους των αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου
(2000)2 ΑΑΔ 560. Ήταν η θέση του πως είναι αρκετοί αυτοί που εδώ και χρόνια προσπαθούν να του κάνουν κακό και να του καταστρέψουν τη ζωή. Ανάμεσα σε αυτούς είναι και υψηλόβαθμα μέλη της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου. Σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ισχυρίστηκε πως η Αστυνομία για άλλη μια φορά προσπάθησε να στήσει υπόθεση εναντίον του. Για το τι έλαβε χώρα στις 24.4.2014 στη Λεμεσό και στις 29.4.2014 στη Λάγια, οι θέσεις του είναι εντελώς διαφορετικές από αυτές που προβάλλονται σε ενυπόγραφη γραπτή κατάθεσή του ημερ. 3.5.2014 (Τεκμήριο 186). Να σημειώσουμε εδώ πως για την κατάθεση του αυτή όπως και για άλλη, παραδέχεται μεν ότι τις υπέγραψε, ισχυρίζεται όμως ότι δεν είναι θεληματικές και σε αυτές καταγράφονται αυτά που ήθελαν οι αστυνομικοί. Ισχυρίζεται ακόμη πως κατά το χρόνο που τις υπέγραφε δεν έβλεπε αφού δεν είχε μαζί του τα γυαλιά οράσεως του. Είναι η θέση του ότι στις 24.4.2014 όταν έλαβαν χώρα τα όποια επεισόδια στην οικία του στην οδό Άρνολντ αυτός απουσίαζε αφού ήταν έξω μαζί με τον φίλο του Ανδρέα Πάνοβιτς από το βράδυ της προηγούμενης ημέρας. Όταν το πρωί στις 24.4.2014 πλησίαζε προς την οικία του διαπίστωσε, ως ισχυρίζεται, τα ακόλουθα. Τα παραθέτουμε αυτολεξεί: «Όταν πήρα την τσάντα μαζί με το ψωμί, το slice, πήρα slice φρέσκο για το μωρό, 24 Απριλίου το πρωί ξεκίνησα για να πάω στο σπίτι μου και πρόσεξα Αστυνομία. Λέω «έγινε κάτι στο σπίτι μου;». Δηλαδή κάποιος έκανε κάτι; Αλλά περίμενα να με πάρει τηλέφωνο ο Ανδρέας Αϊδινίδης να μου πει «κάτι έγινε». Όταν κόντεψα κοντά στο σπίτι είδα Αστυνομία παντού να τρέχουν, μιλώ όχι πεζοί κύριε Πρόεδρε, αυτοκίνητα. Για να είμαι ειλικρινής φοβήθηκα να πάω και έπρεπε να πάρω τηλέφωνο πρώτα να δω τι συμβαίνει. Πέρασε από το μυαλό μου να πάρω την ίδια την Αστυνομία τηλέφωνο. Εκείνη τη στιγμή επειδή είχα κατακλειστεί από διάφορες σκέψεις και φοβίες, χτύπησε το χέρι μου «999», έκανα κλήση πάνω στο τρία εννιάρια. Αντιλήφθηκα ότι έκανα λάθος, έκλεισα το τηλέφωνο και ξεκίνησα προς ... πεζός προς τα πίσω, όχι προς την οικία μου, αποφυγή ....». Σε σχέση με το επεισόδιο στη Λάγια, ανέφερε πως κατέληξε εκεί μετά που τον μετέφερε αυτόν και το παιδί του ένας κουμπάρος του, τον οποίον δεν κατονόμασε. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, αυτός ο κουμπάρος αρχικά τους φιλοξένησε στο σπίτι του στο Πισσούρι. Στη συνέχεια επειδή δεν ήθελε να έχει πρόβλημα με την Αστυνομία, τους μετέφερε κατόπιν επιθυμίας του κατηγορουμένου στην εξοχική κατοικία της Λάγιας επειδή αρέσει στο παιδί του κατηγορούμενου να παίζει μέσα στην αυλή της εξοχικής κατοικίας, να ποτίζει τα δέντρα που υπάρχουν κ.λ.π.. Ισχυρίστηκε πως ουδέποτε εισήλθε στις 29.4.2014 εντός της αγροκατοικίας, ουδέποτε πήρε στα χέρια του έμφορτο όπλο και εκρηκτικές ύλες και κατ' επέκταση ουδέποτε πυροβόλησε εναντίον αστυνομικών ή εναντίον οποιουδήποτε άλλου προσώπου. Ως ανέφερε, όταν είδε τους κουκουλοφόρους Αστυνομικούς, αυτός βρισκόταν μαζί με το παιδί του έξω από την αγροκατοικία. Περπατούσαν μαζί για να μαζέψει ξύλα για να ανάψει φωτιά έξω από την οικία για να ζεσταθούν. Στη χαράδρα όπου συνελήφθηκε από την Αστυνομία δεν είχε πρόθεση να εισέλθει. Γλίστρησε στη χαράδρα επειδή φορούσε παπούτσια που δεν ήταν επίπεδα για να τον συγκρατήσουν στο έδαφος όπου υπήρχαν μικρές πέτρες και αγκάθια. Γλίστρησε καθ'όν χρόνο προσπαθούσε να απομακρυνθεί από το παιδί του για να το προστατεύσει από τα πυρά των αστυνομικών, οι οποίοι άρχισαν να τον πυροβολούν. Ενώ γνώριζε ότι η Αστυνομία τον καταζητούσε, δεν παραδόθηκε, γιατί, ως ανέφερε, οι αστυνομικοί θα τον σκότωναν. Ανέμενε να ακούσει μια καλή κουβέντα από τον Αρχηγό Αστυνομίας και ενόσω δεν την άκουγε αρνείτο να παραδοθεί. Αξιολόγηση προσαχθείσας μαρτυρίας: Έχουμε

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.