← Κύπρος

Alexander Gorbachev ν. Evgeny Evgenievich Mariashin κ.α., Αρ.Υπόθ. 9240/15, 28/9/2015

Alexander Gorbachev ν. Evgeny Evgenievich Mariashin κ.α., Αρ.Υπόθ. 9240/15, 28/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B107 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ.Υπόθ. 9240/15 Ενώπιον : Λ. Πασχαλίδη, Πρ.Ε.Δ Alexander Gorbachev Παραπονούμενος-Κατήγορο - ν -

  1. Evgeny Evgenievich Mariashin, κ.α Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 28 Σεπτεμβρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Παραπονούμενο-Κατήγορο κ. Κυπρίζογλου Για σκοπούς αμφισβήτησης της επίδοσης στον Κατηγορούμενο 3 κ.κ. Αιμιλιανίδης με κ. Διογένους και κα. Αιμιλιανίδου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας είναι το κατά πόσο η επίδοση του κατηγορητηρίου στην πιο πάνω ιδιωτική ποινική υπόθεση στον κατηγορούμενο 3, Evgeny Evgenievich Mariashin (εφ' εξής κατηγορούμενος 3), είναι νόμιμη και έγκυρη. ΙΣΤΟΡΙΚΟ Το κατηγορητηρίο της υπόθεσης καταχωρήθηκε στις 13 Μαίου 2015, φέρει ως παραπονούμενο-κατήγορο τον Alexander Gorbachev από την Αγγλία, στρέφεται δε εναντίον 14 κατηγορουμένων, φυσικών και νομικών προσώπων. Στον τίτλο της υπόθεσης, δίπλα από το όνομα ενός εκάστου των κατηγορουμένων, αναγράφεται η διεύθυνση του. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 3, αναγράφεται η φράση «από τη Ρωσία». Με την καταχώρηση της, η υπόθεση ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο για πρώτη φορά, στις 9/6/
  2. Στις 3/6/15 ο παραπονούμενος, μέσω των δικηγόρων του καταχώρησε γραπτή αίτηση με την οποία ζητούσε, στη βάση κυρωθεισών από την Κυπριακή Δημοκρατία Διεθνών Συνθηκών, την άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση του κατηγορητηρίου μεταξύ άλλων κατηγορουμένων και στον κατηγορούμενο 3 σε διεύθυνση στην αλλοδαπή και συγκεκριμένα στη διεύθυνση Lelinskiy Prospect 55/1 Building 1, Moscow, Ρωσία. Η σχετική αίτηση ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο στις 9/6/15, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη και η κυρίως ποινική υπόθεση για πρώτη φορά. Στις 8 Ιουνίου 2015, μία μέρα δηλαδή πριν την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η αίτηση για άδεια για επίδοση του κατηγορητηρίου στο εξωτερικό όπως και η κύρια υπόθεση, καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου, ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη Ευθύμιου Ονουφρίου ημερομηνίας 8/6/15, σύμφωνα με την οποία, «την 08ην ημέραν του μηνός Ιουνίου 2015, επέδωσα εις τον Evgeny Evgenievich Mariashin εκ Λεμεσού κλήσιν κατηγορούμενου (Τύπος 9) εις Ποινικήν Αγωγήν 9240/15 αφήσας ταύτην εις την Vicka Mesmere όστις/ήτις υπέυθυνη και γραμματέας του τόπου εργασίας ή απασχολήσεως αυτού». Επί της όψης της εν λόγω ένορκης δήλωσης αναγράφεται χειρόγραφα η φράση «αρνήθηκε να υπογράψει» ενώ στο πίσω μέρος, κάτω την επικεφαλίδα ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ, αναφέρεται ότι η κα Vicka Mesmere αρνήθηκε να υπογράψει παραλαβή της κλήσης. Στις 9/6/15, εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, (υπό άλλη σύνθεση) συνήγοροι οι οποίοι καταχώρησαν σημειώματα εμφάνισης για όλους τους κατηγορούμενους πλην των κατηγορουμένων 1,2,3,4 και
  3. Κατά την εν λόγω ημερομηνία και αναφορικά με τον κατηγορούμενο 3, ο κ. Αιμιλιανίδης, δήλωσε ότι πρόθεση του ήταν να αμφισβητήσει την επίδοση του κατηγορητηρίου στον κατηγορούμενο 3, επειδή «την θεωρούσε κακή». Αν και δεν εξειδίκευσε περαιτέρω την εν λόγω θέση του, είναι προφανές ότι ο κ. Αιμιλιανίδης εννοούσε την επίδοση που έγινε στην Κύπρο στην κα Mesmere ως αναφέρεται ανωτέρω. Ο ευπαίδευτος συνήγορος ζήτησε όπως αγορεύσει επί αυτού του σημείου, την επόμενη φορά που θα ορίζετο η υπόθεση για τους άλλους κατηγορούμενους, αίτημα στο οποίο δεν υπήρξε ένσταση οπόταν και η υπόθεση ορίστηκε για την 16/9/15, ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση τέθηκε ενώπιον μου για πρώτη φορά. Όσον αφορά την αίτηση για άδεια επίδοσης του κατηγορητηρίου στον κατηγορούμενο 3 στο εξωτερικό, ο συνήγορος του αιτητή-κατήγορου, την απέσυρε στις 9/6/15 ενόψει της επίδοσης που είχε επιτευχθεί την προηγούμενη μέρα. Στις 16/9/15, ο κ. Αιμιλιανίδης δήλωσε οτι εμφανίζεται αποκλειστικά, για να αμφισβητήσει την επίδοση που φέρεται να έγινε στον κατηγορούμενο 3 μέσω της κας Vicka Mesmere. Το Δικαστήριο τότε εξέφρασε στους συνηγόρους τον προβληματισμό, και επί τούτου ζήτησε τις απόψεις τους, κατά πόσο παρέχεται σε κατηγορούμενο, δικονομικά ή διαδικαστικά, η δυνατότητα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία σε ποινική υπόθεση, δια δικηγόρου, για σκοπούς αμφισβήτησης της επίδοσης που του έγινε. Και αυτό ενόψει των λεχθέντων στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Erishan Kurazov από τη Ρωσία κ.α., Πολιτική Αίτηση 39/15 ημερομηνίας 17/3/15 (Ναθαναήλ Δ). Η υπόθεση οριστηκε στις 21/9/15, για να τοποθετηθούν οι δύο πλευρές επί όλων των σχετικών πτυχών που αφορούν στην επίδοση του κατηγορητηρίου στον κατηγορούμενο
  4. Σημειώνω ότι ο κ. Αιμιλιανίδης στη πορεία διευκρίνησε ότι ο όρος εμφάνιση «υπό διαμαρτυρία» αρμόζει περισσότερο σε αστική υπόθεση παρά σε ποινική και ως εκ τούτου η εδώ εμφάνιση του περιορίζεται αποκλειστικά για σκοπούς αμφισβήτησης της επίδοσης. Αμφότεροι οι συνήγοροι, από τη στιγμή που αμφισβητείται η ορθότητα της επίδοσης δήλωσαν ότι, τα μέρη έχουν δικαίωμα να προσκομίσουν μαρτυρία προς απόδειξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Η μεν πλευρά του παραπονούμενου-κατήγορου κάλεσε τον συγκεκριμένο επιδότη κ. Ε. Ονουφρίου, για να αποδείξει και υποστηρίξει την ορθότητα της επίδοσης, η δε πλευρά του κατηγορούμενου 3, την κα Vika Mesmere (εφ' εξής Mesmere) για να την αμφισβητήσει ως μη γενόμενη σε πρόσωπο υπεύθυνο του τόπου εργασίας ή ασχολίας του κατηγορούμενου. Αμφότεροι οι μάρτυρες εξετάστηκαν και αντεξετάστηκαν. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Σύμφωνα με τον επιδότη Ονουφρίου (εφ' εξής επιδότης), αυτός επέδωσε το κατηγορητήριο στην κα Mesmere, την οποία συνάντησε στο χώρο υποδοχής του δικηγορικού γραφείου της της κυρίας Αρετής Χαριδήμου (σημ. Κατηγορούμενη 5 επί του κατηγορητηρίου) στην οδό Βασίλη Μιχαηλίδη στη Λεμεσό. Το εν λόγω πρόσωπο του συστήθηκε ως η Vika Mesmere γραμματέας του κατηγορούμενου 3, ο οποίος όπως του λέχθηκε απουσίαζε. Η κα Mesmere αφού διάβασε το έγγραφο που της έδωσε, ήτοι το κατηγορητήριο, αρνήθηκε να υπογράψει για την παραλαβή του οπόταν αυτός της το άφησε και έφυγε. Ο λόγος για τον οποίο ο επιδότης αναζήτησε τον κατηγορούμενο 3 στο συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο και όταν δεν τον εντόπισε άφησε το κατηγορητήριο με την Mesmere, ήταν γιατί, για κάποιους από τους κατηγορούμενους το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο είχε δεχτεί επίδοση όπως και γιατί σύμφωνα με πληροφόρηση που είχε από τον δικηγόρο του παραπονούμενου, η εταιρεία του κατηγορούμενου 3, TAU CETI HOLDING LTD (εφ' εξής TAU CETI), στεγάζετο εκεί. Η κα Mesmere έδωσε τη μαρτυρία της μεσω γραπτής δήλωσης. Γνωρίζει όπως ανέφερε πολύ καλά την ελληνική γλώσσα. Σύμφωνα με την εν λόγω μάρτυρα αυτή εργάζεται από το 2012 στη δικηγορική εταιρεία της κατηγορούμενης 5 ως γραμματέας στο εταιρικό τμήμα με την εγγεγραμμένη διέυθυνση του γραφείου να είναι η Βασίλη Μιχαηλίδη 21, 3026, Λεμεσός. Σύμφωνα πάντα με τη μάρτυρα ο κατηγορούμενος 3 δεν εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο της κατηγορούμενης 5 ούτε η ίδια είναι υπεύθυνη της εταιρείας στην οποία ο κατηγορούμενος 3 εργάζεται. Όπως περαιτέρω ανέφερε, για κάποιο χρονικό διάστημα το γραφείο του κατηγορουμένου 3 στεγαζόταν στο ίδιο κτήριο με το δικηγορικό γραφείο στο οποίο εργάζεται εκείνη. Εξ' όσων γνωρίζει ο κατηγορούμενος 3 εργαζόταν στην εταιρεία TAU η οποία μέχρι σήμερα έχει ως διεύθυνση του εγγεγραμμένου της γραφείου την οδό Ομήρου 23A Homer Complex Λεμεσός ενώ τον ίδιο τον κατηγορούμενο 3 από τις 26/4/15 σταμάτησε να τον βλέπει στο γραφείο. Αναφορικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 8/6/15, ημερομηνία της επίδοσης, η μάρτυς ανέφερε ότι συνάντησε τον επιδότη στο χώρο της υποδοχής του γραφείου κατόπιν που πληροφορήθηκε από συνάδελφο της ότι ένας άγνωστος αναζητούσε τον κατηγορούμενο
  5. Αφού διάβασε το έγγραφο που ο επιδότης της έδωσε για να διαβάσει, αρνήθηκε να το παραλάβει πληροφόρώντας τον τελευταίο ότι ο κατηγορούμενος 3 δεν είναι στο γραφείο τους (εννοώντας το δικηγορικό γραφείο) και ότι η ίδια είναι γραμματέας στο δικηγορικό γραφείο. Ο επιδότης τότε απεχώρησε θυμωμένος αφήνωντας στο χώρο υποδοχής το κατηγορητήριο. Η μάρτυς κατέθεσε επίσης τα πιο κάτω 8 έγγραφα: 1) Βεβαίωση της δικηγορικής εταιρείας Αρετή Χαριδήμου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ότι εργάζεται εκεί ως Corporate Administrator από τις 25 Ιουνίου
  6. Τεκμήριο 1 2) Αντίγραφα πιστοποιητικών Κοινωνικών Ασφαλίσεων της ιδίας. Τεκμήρια 2 και 3 3) Αντίγραφο πιστοποιητικού Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με τη διεύθυνση του εγγεγραμμένο γραφείο της δικηγορικής εταιρείας Αρετή Χαριδήμου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ήτοι Βασίλη Μιχαηλίδη 21, 3026, Λεμεσός Κύπρος. Τεκμήριο 4 4) Αντίγραφο πιστοποιητικού Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατηγορούμενου 3 για το έτος
  7. Τεκμήριο 5 5) Αντίγραφα πιστοποιητικών Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με τη διεύθυνση του εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας TAU ήτοι Ομήρου 23A Homer Complex Λεμεσός, Κύπρος μέχρι και την 18/9/
  8. Τεκμήρια 6 και 7 6) Αντίγραφο της άδειας εργασία και παραμονής και εργασίας του κατηγορούμενου
  9. Τεκμήριο 8 Αντεξεταζόμενη η μάρτυς ανέφερε ότι, αν και το δικηγορικό γραφείο στο οποίο εργάζεται ενεργεί ως legal administrators της εταιρείας TAU και ότι λόγω της θέσης της ως Corporate Administrator έχει πρόσβαση στο φάκελο της εν λόγω εταιρείας η ίδια δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την εταιρεία TAU, τα δε έγγραφα που προσκόμισε, τα εντόπισε στο φάκελο της εταιρείας που τηρείται στο γραφείο στο οποίο εργάζεται. Αρνήθηκε επίσης κατηγορηματικά ότι διετέλεσε ή διατελεί γραμματέας του κατηγορούμενου
  10. Η μάρτυς αγνοούσε κατά πόσο ο κατηγορούμενος 3 εξακολουθούσε να είναι «manager» της συγκεκριμένης εταιρείας και το γεγονός ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος απέκτησε την κυπριακή υπηκοότητα το πληροφορήθηκε μια περίπου βδομάδα προηγουμένως. Τέλος η μάρτυς απέρριψε τη θέση ότι τα όσα είπε στο Δικαστήριο τα είπε καθ' υπόδειξη της εργοδότριας της κας Αρετής Χαριδήμου ούτως ώστε να τεκμηριωθεί η αμφισβήτηση της ορθότητας της επίδοσης στον κατηγορούμενο 3, Μετά το πέρας της μαρτυρίας οι δικηγόροι προέβηκαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις επί όλων των θεμάτων παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική νομολογία. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Οι θέσεις και εισηγήσεις του κ. Αιμιλιανίδη περιστρέφονται γύρω από τους εξής δύο άξονες. α) Το θέμα ελέγχου της ορθοτητας της επίδοσης κατηγορητηρίου αποτελεί θέσμια υποχρέωση και καθήκον του Δικαστηρίου, το οποίο πρωτού προχωρήσει στη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων στη διαδικασία, οφείλει να ικανοποιηθεί περί της ορθότητας της επίδοσης του κατηγορητηρίου. Η εμφάνιση δικηγόρου, στο στάδιο αυτό για σκοπούς αποκλειστικά αμφισβήτησης της επίδοσης, είναι σύμφωνα με τον κ. Αιμιλιανίδη, απόλυτα θεμιτή και επιτρεπτή. β) Από την μαρτυρία που προσκομίσθηκε προκύπτει ξεκάθαρα ότι η Mesmere εργοδοτείτο στο δικηγορικό γραφείο της κατηγορούμενης 5 και όχι στον κατηγορούμενο 3 ή στο γραφείο του, ο κατηγορούμενος 3 εργοδοτείτο στην εταιρεία TAU, το εγγεγραμμένο γραφείο της TAU είναι σε διαφορετικό γραφείο από αυτό της δικηγορικής εταιρείας στην οποία εργοδοτείται η Mesmere και τέλος ότι η Mesmere δεν ήταν υπεύθυνη του χώρου εργασίας του κατηγορούμενου 3 ή της TAU. Υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας ουδόλως δικαιολογείται συμπερασμα ότι ικανοποιούνται οι πρόνοιες του αρ.46 της Ποινικής Δικονομίας. Το να επιδίδονται κατηγορητήρια που αφορούν συγκεκριμένα πρόσωπα σε δικηγόρους που τυγχάνει να τα εκπροσωπούν, απλά και μόνο διότι τους συνδέει η επαγγελματική σχέση δικηγόρου-πελάτη είναι, υπέβαλε ο κ. Αιμιλιανίδης, πράγμα παντελώς ανεπίτρεπτο. Τέλος ο κ. Αιμιλιανίδης, υποστήριξε ότι το θέμα δεν είναι το καλόπιστο ή κακόπιστο του επιδότη ήτοι αν είπε την αλήθεια αναφορικά με το τι ο ίδιος αντιλήφθηκε να ήταν η ιδιότητα της Mesmere κατά την επίδοση αλλά το κατά πόσο η αντίληψη του ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και κατ' επέκταση αν η επίδοση ήταν όντως ορθή. Στην αντίπερα όχθη ο κ. Κυπρίζογλου υπεραμύνθηκε της ορθότητας της επίδοσης επικαλούμενος το αντιφαντικό, όπως το χαρακτήρισε, από τη μια να αμφισβητείται η επίδοση του κατηγορητηρίου και κατ' επέκταση ότι ο κατηγορούμενος έλαβε γνώση αυτού και του περιεχομένου του και από την άλλη να εμφανίζονται στο Δικαστήριο τρεις δικηγόροι διορισμένοι με οδηγίες να αμφισβητήσουν την επίδοση. Η εμφάνιση των δικηγόρων εκ μέρους του κατηγορούμενου 3, υποστήριξε ο κ. Κυπρίζογλου, καθιστά ξεκάθαρο ότι ο κατηγορούμενος έλαβε γνώση του κατηγορητηρίου που είναι και ο πραγματικός σκοπός της επίδοσης. Επί της ουσίας των εγερθέντων θεμάτων, ο κ. Κυπρίζογλου κάλεσε το Δικαστήριο, να μην δώσει πίστη στη μαρτυρία της Mesmere υποβάλλοντας ότι αυτή δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο σε αντίθεση με την μαρτυρία του επιδότη την οποία κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί ως αξιόπιστη. Λόγω της φύσης των θεμάτων που έχουν εγερθεί θεωρώ σκόπιμο, πρώτα να ασχοληθώ με το κατά πόσο παρέχεται η δυνατότητα σε κατηγορούμενο ή δικηγόρο του να εμφανιστεί σε ποινική διαδικασία για να αμφισβητήσει την επίδοση του κατηγορητηρίου και αυτό γιατί, τυχόν αρνητική απάντηση θα καταστήσει την ενασχόληση με τα υπόλοιπα θέματα άνευ αντικειμένου και καθαρά ακαδημαϊκής σημασίας. ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΓΙΑ ΣΚΟΠΟΥΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ Έναυσμα για τον προβληματισμό που έθεσε το Δικαστήριο στους συνηγόρους στις 16/9/15 αποτέλεσε το πιο κάτω απόσπασμα από την Πολιτική Αίτηση 39/15 (πιο πάνω): «...Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ιδιωτική ποινική δίωξη μπορεί να μετατρέπεται σε αστική διαδικασία ζητώντας παραμερισμό της επίδοσης ώστε να ακολουθούν αιτήματα για προνομιακά εντάλματα στο Ανώτατο Δικαστήριο. Άλλος είναι ο σκοπός της ποινικής δίωξης, η οποία θα πρέπει με ταχύτητα να διεκπεραιώνεται ενώπιον του αρμοδίου Δικαστηρίου. Ολόκληρο το Κεφ. 155, ακόμη και μετά την προσθήκη του άρθρου 46(1Α), δεν περιέχει καμιά πρόνοια για παραμερισμό επίδοσης. Η ορθόδοξη διαδικασία σε σχέση με επίδοση σε ποινική υπόθεση είναι ότι η επίδοση ελέγχεται από το ίδιο το Δικαστήριο όταν κατατεθεί το επιδοτήριο. Αν τη βρει νόμιμη, και ο κατηγορούμενος είναι παρά ταύτα απών, εκδίδεται ένταλμα σύλληψης. Αν η επίδοση δεν ικανοποιήσει, διατάσσεται νέα επίδοση ή επανακλήτευση, (Γ.Μ. Πική: «Ποινική Δικονομία στην Κύπρο», 2η έκδ. σελ. 137)...» Ήταν η θέση του κ.Αιμιλιανίδη ότι το πιο πάνω απόσπασμα δεν αφορά στην παρούσα περίπτωση όπου η επίδοση αμφισβητείται στα πλαίσια της «ορθόδοξης διαδικασίας» ελέγχου της εγκυρότητας και νομιμότητας της από το Δικαστήριο, που είναι και το ορθό στάδιο, αλλά αφορά στις περιπτώσεις όπου επιχειρείται ο παραμερισμός μιας επίδοσης που κρίθηκε νόμιμη, όπως γίνεται στις αστικές διαδικασίες. Στήριξε την εν λόγω θέση του στα όσα ειπώθηκαν στις υποθέσεις Αναφορικα με την Αιτηση των Easygroup Holdings Limited, Πολιτική Αίτηση Αρ. 195/2013, 7/11/2013, Μονομερης Αιτηση υπο των Easygroup Holdings Limited, Πολιτικη Αιτηση Αρ. 40/15, 16/3/2015, Αναφορικα με την Αιτηση της Easygroup Holdings Ltd, Πολιτική ECLI:CY:AD:2015:D426, αίτηση αρ.76/15, 12/6/2015 και Αναφορικα με την Αιτηση του Σταυρου Μαυροσαβα, Πολιτικη Αιτηση Αρ. 56/14, 14/5/
  11. Ο κ.Κυπρίζογλου υιοθέτησε μια πιο απόλυτη θέση. Συγκεκριμένα υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος είτε εμφανίζεται είτε δεν εμφανίζεται. Εάν εμφανιστεί, είτε αυτοπροσώπως είτε δια δικηγόρου το θέμα της επίδοσης λήγει εκεί. Εαν δεν εμφανιστεί τότε είναι που το Δικαστήριο προχωρει να εξετάσει θέματα επίδοσης. Και οι δύο συνήγοροι, για υποστήριξη των θέσεων τους παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Εκείνο που προκύπτει από την σχετική νομολογία είναι πως, το Δικαστήριο έχει θέσμια υποχρέωση, να ικανοποιηθεί πρώτα ότι έχει αποδειχθεί η ορθή και νόμιμη επίδοση του κατηγορητηρίου στον κατηγορούμενο (βλ. άρθρα 46 και 89 Κεφ.155), προτού να προχωρήσει με οποιοδήποτε άλλο διαδικαστικό βήμα. Για το σκοπό αυτό, το Δικαστήριο μπορεί να πεισθεί για την ορθότητα της επίδοσης, είτε προφορικά από το πρόσωπο που επέδωσε το κατηγορητήριο, είτε με ένορκη δήλωση του εν λόγω προσώπου (βλ.46

(2)Κεφ.155), είτε με αλλή αποδεκτή και σχετική μαρτυρία. Ακόμα και αν δεν έχει προσκομισθεί σχετική απόδειξη της επίδοσης, αν ο κατηγορούμενος εμφανιστεί και δηλώσει έτοιμος να του απαγγελθούν οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει το θέμα της επίδοσης λήγει εκεί (βλ. Re Farrell's Application for Judicial Review [2005] NIJB 357). Πέραν της πειστικής αξίας (persuasive value) που έχουν οι αποφάσεις στις οποίες έχω παραπεμφθεί (πρόκειται για αποφάσεις πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου) (βλ. Αναφορικα με την αιτηση της Ρωσικης Ομοσπονδιας για την εκδοση του Victor Nicolaevich Makushin (Αρ. 1)
(2012)1 Α.Α.Δ. 20), αυτές συνάδουν πληρως με το πνέυμα της δεσμευτικής νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου υπό την Δευτεροβάθμια αυτού Δικαιοδοσία (βλ. σχ. Michael Christodoulos and Others v The Police
(1987)2 CLR 78 και In re Loucis P Loucaides
(1986)1 CLR 458). Με γνώμονα τα ανωτέρω, και υπό το φως των προνοιών του αρ. 37 του Κεφ.155 σύμφωνα με το οποίο «η ποινική δίωξη προσώπου αρχίζει με κατηγορητήριο που απαγγέλλεται εναντίον του προσώπου αυτού ενώπιον Δικαστηρίου» και όχι προηγουμένως, το όλο θέμα ελέγχου της επίδοσης ανάγεται κατά τη κρίση μου σε δικαιοδοτικής σημασίας θέμα. Με άλλα λόγια, νοουμένου ότι πληρούνται οι διάφορες δικαιοδοτικές πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, μόνο εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί για το ορθό της επίδοσης μπορεί να εξασκήσει δικαιοδοσία επί του κατηγορούμενου. Ο όρος δικαιδοσία εδώ δεν χρησιμοποιείται με την έννοια της κατά τόπο δικαιοδοσίας που συνιστά ειδική απολογία επί του κατηγορητηρίου δυνάμει του αρ. 69 Κεφ.155 ή με την έννοια της καθ' ύλη ποινικής δικαιοδοσίας όπως ο όρος χρησιμοποιείται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60. Ο όρος δικαιοδοσία εδώ χρησιμοποιείται με την γενικότερη έννοια του όπως αυτός άπτεται του συνόλου των δικονομικών εξουσιών ενός ποινικού Δικαστηρίου. Με άλλα λόγια, άν το κατηγορητήριο δεν έχει επιδοθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ.155 το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει σε περαιτέρω διαβήματα αναφορικά με τον κατηγορούμενο εκτός αν ο ίδιος ο κατηγορούμενος ή οι εκπροσώποι του με τις πράξεις ή τις δηλώσεις τους υποβάλουν τον κατηγορούμενο στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Παρά τις προσπάθειες μου δεν κατέστη δυνατό να εντοπίσω κυπριακή νομολογία που να ασχολείται απευθείας με το υπό εξέταση θέμα. Έχω όμως εντοπίσεί αγγλική και ιρλανδική νομολογία η οποία είναι άκρως διαφωτιστική και καθοδηγητικής σημασίας (βλ.Makushin (Αρ. 1). Στην υπόθεση R v Garrett-Pegge, ex p Brown [1911] KB 880 λέχθηκε ότι ένας κατηγορούμενος που εμφανίζεται για να αμφισβητήσει την ορθότητα της διαδικασίας και κατ' επέκταση τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου δεν μπορεί να τεθεί σε δυσμενέστερη θέση από αυτόν που δεν εμφανίζεται καθόλου. Το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει από μόνο του την ορθότητα της διαδικασίας. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην εν λόγω υπόθεση, η απλή παρουσία ενός προσώπου στο Δικαστήριο δεν του επιβάλλει την υποχρέωση να κληθεί να απαντήσει στις κατηγορίες αν δεν έχουν τηρηθεί οι δικονομικές πρόνοιες που ενεργοποιούν την εν λόγω υποχρέωση του. Η πιο πάνω απόφαση υιοθετήθηκε στην μεταγενέστερη υπόθεση Re Farrell's Application for Judicial Review [2005] NIJB 357 όπου στα πλαίσια αίτησης για έκδοση certiorari εξετάστηκε το κατά πόσο η εμφάνιση δικηγόρου σε ποινική διαδικασία για τον αποκλειστικό σκοπό της αμφισβήτησης του νόμιμου της επίδοσης του κατηγορητηρίου, συνιστούσε κανονική εμφάνιση. Το αξιοσημείωτο σε εκείνη την υπόθεση είναι ότι το κατηγορητήριο το είχε παραλάβει ο ίδιος ο κατηγορούμενος και ως εκ τούτου αυτός είχε πλήρη γνώση του περιεχομένου του. Εκείνο που προβλήθηκε ως αμφισβήτηση ήταν ότι η επίδοση δεν έγινε σύμφωνα με τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες. Το Δικαστήριο, αποδεχόμενο την αίτηση ακύρωσε την καταδίκη αναφέροντας ότι εκεί όπου ο κατηγορούμενος εμφανίζεται αυτοπροσώπως ή μέσω δικηγόρου εξουσιοδοτημένου να τοποθετηθεί επί της ουσίας της υπόθεσης, η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου ενεργοποιείται και δεν χρειάζεται απόδειξη της επίδοσης του κατηγορητηρίου. Όπου όμως η εμφάνιση του δικηγόρου γίνεται αποκλειστικά για σκοπούς αμφισβήτησης της δικαιοδοσίας λόγω σφάλματος στη διαδικασία, η εμφάνιση δεν θα θεωρηθεί κανονική. Όπως σχολίασε το δικαστήριο, δεν είναι θέμα τυπολατρίας αλλά ορθής συμμόρφωσης με τις δικονομικές πρόνοιες οι οποίες συνιστούν δικαιοδοτική προϋπόθεση. Το σχετικό απόσπασμα παρατίθεται αυτούσιο. «If a defendant appears at the court in person or through a solicitor and counsel with his authority to represent him on the merits then he will be deemed to have properly submitted to the jurisdiction of the court and proof of service in those circumstances would not be necessary. However, in this case counsel appeared for the applicant in his absence, not to represent him on the merits but to challenge jurisdiction. The question is whether the applicant should be considered as having submitted to the jurisdiction of the court and waived the invalidity service of the summons in these circumstances. The courts have consistently distinguished representation for the purpose of challenging jurisdiction from representation on the merits of the allegation .... I hold that the service of the summons was invalid under s 7 and that the applicant did not waive the service point or submit to the jurisdiction of the court. I reject the Crown submission that the court should in the exercise of its discretion decline relief. Although the point is a technical one and may appear to lack merit, procedural provisions that give rise to jurisdiction must be properly complied with. (έμφαση του Δικαστηρίου) Στην υπόθεση Minister of Agriculture v McGeough [1955] NI 139, κρίθηκε ότι το ποινικό δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει να εξετάσει το παράπονο του παραπονούμενου όταν ο κατηγορούμενος στον οποίο δεν έχει επιδοθεί το κατηγορητήριο δεν εμφανίζεται αυτοπροσώπως αλλά μέσω αντιπροσώπου εξουσιοδοτημένου αποκλειστικά να αμφισβητήσει την επίδοση. Η περίπτωση όμως διαφοροποιείται, σύμφωνα με το Δικαστήριο, αν ο εκπρόσωπος είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί σε απάντηση επί της ουσίας των κατηγοριών εκ μέρους του κατηγορούμενου (βλ. επίσης Francis McGirl, Applicant, v District Justice Donal McArdle, Respondent - [1989] IR 596 όπου η εμφάνιση έγινε «υπό διαμαρτυρία»). Κανονική εμφάνιση όμως μπορεί και να εξαχθεί από τις παραστάσεις και ενέργειες του δικηγόρου του κατηγορούμενου κατά την εμφάνιση του στο Δικαστήριο έστω και αν αρχικά δηλώθηκε ότι η επίδοση τελεί υπό αμφισβήτηση. Στην υπόθεση Vysick v Commissioner Of Police
(1971)17 WIR 391 ο δικηγόρος του κατηγορούμενου εμφανίστηκε «υπό διαμαρτυρία» για να αμφισβητήσει την ορθότητα της διαδικασίας. Στη συνέχεια προχώρησε και καταχώρησε με επιφύλαξη μη παραδοχή εκ μέρους του κατηγορούμενου και αντεξέτασε μάρτυρες πλην όμως δεν περιορίστηκε στα θέματα της επίδοσης αλλά επεκτάθηκε και στην ουσία της υπόθεσης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι εν λόγω ενέργειες του δικηγόρου απεμπόλησαν οποιεσδήποτε τυχόν ενστάσεις επί της διαδικασίας και υπέβαλαν τον κατηγορούμενο στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' αρχάς συμφωνώ με τη θέση ότι ο όρος «εμφάνιση υπό διαμαρτυρία» δεν αρμόζει σε ποινικές υποθέσεις παρά το ότι η χρήση του φαίνεται να είναι ανεχτή από τα Δικαστήρια. Θα πρέπει όμως να αποφεύγεται. Ορθότερο είναι να γίνεται αναφορά σε εμφάνιση αποκλειστικά για σκοπούς αμφισβήτησης της επίδοσης. Συμφωνώ επίσης ότι τετοια εμφάνιση δυνατό να επιτραπεί σε ποινική διαδικασία πλην όμως δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα όρια του περιορισμένου αυτού σκοπού γιατί σε αντίθετη περίπτωση η εμφάνιση θα θεωρηθεί κανονική και το Δικαστήριο θα μπορεί να προχωρήσει με τα ανάλογα διαβήματα όπως έγινε και στην Πολ.Αιτ. 39/15 ανωτέρω με την καταχώρηση σημειωμάτων εμφάνισης για τους κατηγορούμενους που αμφισβητούσαν την επίδοση. Επισημαίνω όμως ότι δεν επιτρέπεται σε πρόσωπα που δεν εκπροσωπούν τους κατηγορούμενους καθ' οιονδήποτε τρόπο να προβαίνουν σε αμφισβητήσεις διαδικαστικής μορφής (βλ. Πολ.Αιτ. 39/15 ανωτέρω). Για τους πιο πάνω λόγος κρίνω ότι η εμφάνιση του κ. Αιμιλιανίδη για τον αποκλειστικό σκοπό αμφισβήτησης της επίδοσης του κατηγορητηρίου κατόπιν προς τούτο εξουσιοδότησης που του δόθηκε από τον κατηγορούμενο 3 είναι καθόλα επιτρεπτή. Περαιτέρω δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε υπέρβαση από πλευράς του κ. Αιμιλιανίδη του περιορισμένου σκοπού για τον οποίο έχει εμφανιστεί. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, προχωρώ να εξετάσω το κατά πόσο η επίδοση του κατηγορητηρίου στον κατηγορούμενο 3 συνάδει με τις πρόνοιες του Κεφ.155. ΕΠΙΔΟΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ 3 Κατ' αρχάς θεωρώ σκόπιμο να υπενθυμίσω τις πρόνοιες του άρ. 46
(1)(α) Κεφ.155 σύμφωνα με τις οποίες «αν ο κατηγορούμενος είναι άτομο, η κλήση επιδίδεται είτε με παράδοση στον ίδιο προσωπικά ή αφήνεται ... σε υπεύθυνο του τόπου εργασίας ή ασχολίας αυτού» Επομένως το ερώτημα, το μόνο ουσιαστικά ερώτημα που προβάλλει, είναι κατά πόσο η επίδοση του κατηγορητηρίου στον κατηγορούμενο 3 με τον τρόπο που επιτεύχθηκε συνιστά καλή επίδοση συνάδουσα με τις εν λόγω πρόνοιες. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του επιδότη, η Mesmere με την οποία αφέθηκε το κατηγορητήριο, ήταν η γραμματέας και υπεύθυνη του τόπου εργασίας του κατηγορούμενου
  1. Την συγκεκριμένη ιδιότητα που ο επιδότης της αποδίδει με την ένορκο δήλωση, η Mesmere την αρνήθηκε. Αλλά και ο επιδότης ο ίδιος στη προφορική μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου όχι μόνο δεν περιέβαλε την Mesmere με την συγκεκριμένη ιδιότητα αλλά δέχτηκε ουσιαστικά την ιδιότητα με την οποία η ίδια στη μαρτυρία της περιέβαλε τον εαυτό της, αυτή της γραμματέως και όχι της υπέυθυνης χώρου εργασίας και δει της εργασίας του κατηγορουμένου
  2. Η εργοδότηση δε της Mesmere στο δικηγορικό γραφείο της κατηγορούμενης 5 και όχι στο γραφείο του κατηγορούμενου 3 υποστηρίζεται και από τα τεκμήρια που έχουν κατατεθει το περιεχόμενο των οποίων δεν αμφισβητήθηκε. Ο κ. Κυπρίζογλου εισηγήθηκε ότι η Mesmere ενεργούσε καθ' υπόδειξη της κατηγορούμενης 5 με απώτερο σκοπό την αποφυγή του κατηγορούμενου 3 από τις όποιεσδήποτε ποινικές ευθύνες ο τελευταίος ενδεχομένως να έχει. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η εν λόγω θέση δεν συνάδει με τη βασική θέση της πλευράς του παραπονούμενου εφόσον αυτή εξυπακούει επαγγελματική εξάρτηση της Mesmere από την κατηγορούμενη 5 και όχι από τον κατηγορούμενο 3, η εν λόγω θέση έχει παραμείνει παντελώς ατεκμηρίωτη και συνεπώς μετέωρη. Περαιτέρω ο κ. Κυπρίζογλου εισηγήθηκε ότι η Mesmere ως εκ της θέσεως που είχε στο δικηγορικό γραφείο του οποίου ήταν πελάτιδα η εταιρεία TAU στην οποία εργοδοτείτο ο κατηγορούμενος 3 ήταν ουσιαστικά υπεύθυνη του τόπου εργασίας του κατηγορούμενου
  3. Με κάθε σεβασμό δεν μπορώ να αποδεχτώ αυτή τη θέση. Είναι ένα πράγμα να είναι κάποιος υπεύθυνος του ευρύτερου χώρου εργασίας κάποιου προσώπου όπως για παράδειγμα ένας οργανισμός με διάφορα τμήματα που το καθένα έχει το δικό του διευθυντή όμως όλοι υπάγονται σε μια ανώτερη διοικητική αρχή και εντελώς διαφορετικό πράγμα να είναι κάποιος υπέυθυνος σε ένα τμήμα ενός οργανισμού ή μιας εταιρείας που διαχειρίζεται κάποιες πτυχές ενός άλλου ξεχωριστού και ανεξάρτητου οργανισμού ή εταιρείας στην οποία εργοδοτείται το πρόσωπο το οποίο ζητείται για επίδοση. Το να θεωρείται στην τελευταία περίπτωση, ορθή η επίδοση στο πρώτο πρόσωπο ως υπεύθυνο του χώρου εργασίας του τελευταίου είναι θεωρώ παράλογο αλλά και αντίθετο με το σκοπό του αρ. 46
(1)(α). Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι, εφόσον πρόκειται περί ποινικής υπόθεσης, πρωταρχική υποχρέωση είναι η προσωπική επίδοση. Με βάση την ενώπιον μου αδιαμφισβήτητη μαρτυρία κρίνω ότι η κα Mesmere δεν ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο υπεύθυνη του χώρου εργασίας του κατηγορουμένου 3 και ως εκ τούτου η επίδοση που της έγινε υπό αυτή την ιδιότητα δεν ευσταθεί. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η επίδοση του κατηγορητηρίου στον κατηγορούμενο 3 κρίνεται εσφαλμένη και ως μη συνάδουσα με τις πρόνοιες του αρ.46 Κεφ.155. Συνεπως αυτή κρίνεται άκυρη. Η υπόθεση σε σχέση με τον κατηγορούμενο 3 ορίζεται για επίδοση στις 5/10/15, ημερομηνία που είναι ορισμένη για τους κατηγορούμενους οι οποίοι έχουν κλητευτεί κανονικά. (Υπ.).................................... Λ. Πασχαλίδης Πρ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Αμφισβήτηση επίδοσης κατηγορητηρίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.