ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Μιλτιάδης Πέτρου, Αρ. Υπόθεσης: 19114/12, 7/9/2015

(2),24,30,31Α και τρίτος πίνακας του περί ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας του μηνός Ιουνίου 2012 και της 30ης Ιουλίου 2012 στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β΄, δηλαδή 7 φυτά κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του υπουργού υγείας. Η δεύτερη κατηγορία αφορά το αδίκημα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φάρμακου τάξεως ΄΄Β΄΄, κατά παράβαση των άρθρων 2,3, πρώτος πίνακας μέρος ΙΙ, 6

(2),24,30,31Α και τρίτος πίνακας του περί ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας του μηνός Ιουνίου 2012 και της 30ης Ιουλίου 2012 στον Ασώματο της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β΄, δηλαδή 2 φυτά κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του υπουργού υγείας. Η τρίτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της καλλιέργειας φυτών καννάβεως, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,7

(1)(α)

(2),30,31,31Α πρώτος πίνακας μέρος ΙΙ και τρίτος πίνακας του περί ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας του μηνός Ιουνίου 2012 και της 30ης Ιουλίου 2012 στον Ύψωνα της επαρχίας Λεμεσού, παράνομα καλλιεργούσε 7 φυτά του γένους κάνναβης χωρίς την άδεια του υπουργού υγείας. Η τέταρτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της καλλιέργειας φυτών καννάβεως, κατά παράβαση των άρθρων 2,3,7

(1)(α)

(2),30,31,31Α πρώτος πίνακας μέρος ΙΙ και τρίτος πίνακας του περί ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας του μηνός Ιουνίου 2012 και της 30ης Ιουλίου 2012 στον Ασώματο της επαρχίας Λεμεσού, παράνομα καλλιεργούσε 2 φυτά του γένους κάνναβης χωρίς την άδεια του υπουργού υγείας. Η πέμπτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ με σκοπό όπως προμηθεύσει τούτο σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2,3, πρώτος πίνακας μέρος ΙΙ,5

(1)(β),6

(3),30,31,31Α και τρίτος πίνακας του περί ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 30η Ιουλίου 2012 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β΄, δηλαδή 9 φυτά του γένους κάνναβης με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Η έκτη κατηγορία αφορά το αδίκημα του καπνίσματος φυτού καννάβεως, κατά παράβαση των άρθρων 10(α),24

(1),30 και 31 πρώτος πίνακας μέρος ΙΙ και τρίτος πίνακας του περί ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 30η Ιουλίου 2012 στη Λεμεσό, κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο αρχιαστυφύλακας 2690 κ. Ανδρέας Παντελή, ο οποίος υπηρετεί στην ΥΚΑΝ και είναι ο ανακριτής της παρούσας υπόθεσης. Στην κατάθεση του- τεκμήριο 1, την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, κάνει αναφορά στις ενέργειες που είχε προβεί την 30η Ιουλίου 2012 στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, μετά από ειδοποίηση που είχε λάβει και πιο συγκεκριμένα, οι ενέργειες του άπτονταν στην φωτογράφηση της πρώτης σκηνής με τα 7 φυτά κάνναβης και στην συνέχεια στην έρευνα της κατοικίας και λοιπών υποστατικών του κατηγορουμένου, όπου ήταν η δεύτερη σκηνή με τα δύο φυτά κάνναβης τα οποία ο μάρτυρας εντόπισε. Επίσης ο μάρτυρας περιέγραψε την εμπλοκή του στην παραλαβή τεκμηρίων, ως επίσης και τις απαντήσεις που έδιδε ο κατηγορούμενος, όπως τις έχει περιγράψει. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε τον κατηγορούμενο, κατέθεσε σειρά τεκμηρίων στα οποία είχε εμπλοκή την οποία και έχει περιγράψει, όπως δέσμη φωτογραφιών, δύο δοχεία νερού, 9 φυτά κάνναβης, πλαστικό σακούλι, κατάλογος και έντυπο τεκμηρίων, ως επίσης και η έκθεση του γενικού χημείου του κράτους, με βάση την οποία τα 9 φυτά είναι φυτά κάνναβης από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη και εμπίπτουν στα ελεγχόμενα φάρμακα με βάση την κείμενη νομοθεσία. Βεβαίως, έχει προηγηθεί και δίκη εντός δίκης σε σχέση με κάποια τεκμήρια και το Δικαστήριο έχει εκδώσει σχετική ενδιάμεση απόφαση, με την οποία είχε επιτραπεί η κατάθεση τους. Περαιτέρω ο μάρτυρας έχει δώσει την δική του περιγραφή των χώρων όπου έχουν εκτυλιχθεί τα επίδικα γεγονότα μέσα από την δέσμη φωτογραφιών - τεκμήριο 3, ως επίσης και σε συνδυασμό με τα εκεί ευρήματα και αναγνώρισε την κατάθεση του κατηγορουμένου - τεκμήριο 8, ως επίσης και λοιπά τεκμήρια που έφεραν την υπογραφή του κατηγορουμένου και του ιδίου. Αντεξεταζόμενος περιέγραψε, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της δέσμης φωτογραφιών - τεκμήριο 3 - πως και που ήταν διασκορπισμένα τα φυτά κάνναβης στην πρώτη σκηνή και γενικά την εν λόγω σκηνή την έχει περιγράψει, ως επίσης περιέγραψε και την δεύτερη σκηνή στο σπίτι του κατηγορουμένου και την κατάσταση των φυτών, όπως π.χ. το ότι ήταν φρεσκοποτισμένα από το βρεγμένο χώμα στη λεκάνη του καθενός και ήταν πιο φρεσκοποτισμένα από αυτά που βρέθηκαν στην δεύτερη σκηνή από τον ίδιο, ήτοι έξω από το σπίτι του κατηγορουμένου και περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε την πηγή των γνώσεων του σε θέματα τα οποία δεν ήταν αυτήκοος ή αυτόπτης μάρτυρας και πιο συγκεκριμένα επικαλείτο την πληροφόρηση του από συναδέλφους του και γενικά έδωσε μια εικόνα για την όλη εμπλοκή του στην έρευνα των δύο σκηνών, τις οποίες και περιέγραψε και στην παραλαβή τεκμηρίων, υπογραφή εντύπων και λήψης κατάθεσης από τον κατηγορούμενο και τι ανέφερε ο κατηγορούμενος όταν ανευρέθησαν τα δύο φυτά κάνναβης έξω από την οικία του. Περαιτέρω ο μάρτυρας αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις περί μη εμπλοκής του κατηγορούμενου στα επίδικα αδικήματα και ότι ήταν άλλος ο λόγος που είχε μεταβεί στην πρώτη σκηνή, ως επίσης αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι η μαρτυρία του ήταν εμποτισμένη με ψεύδος για να διασυνδεθεί ο κατηγορούμενος με τα επίδικα αδικήματα. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο αστ. 2075 κ. Χριστόφορος Χριστοφή. Ο εν λόγω μάρτυρας στην κατάθεση του - τεκμήριο 12, την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, κάνει αναφορά στην εμπλοκή του στις επίδικες σκηνές, όπως είναι π.χ. η διακριτική παρακολούθηση της πρώτης σκηνής με άλλους συναδέλφους του με τους οποίους επικοινωνούσε μέσω ασυρμάτου και η άφιξη του κατηγορουμένου με το αυτοκίνητο του στην πρώτη σκηνή, όπου ο κατηγορούμενος πότισε τα 7 φυτά κάνναβης, την εκεί ανακοπή και σύλληψη του κατηγορουμένου και τις απαντήσεις που έδιδε, ως επίσης και στην έρευνα της δεύτερης σκηνής και τα εκεί ευρεθέντα δύο φυτά κάνναβης και τις απαντήσεις που έδιδε ο κατηγορούμενος. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο και δια μέσου του τεκμηρίου 3, αναγνώρισε, περιέγραψε και επεξήγησε αμφότερες τις σκηνές όπου έχουν εκτυλιχθεί τα διαδραματισθέντα, όπως είναι π.χ. η ανεύρεση των φυτών κάνναβης και την κατάσταση τους, την εμπλοκή και σύλληψη του κατηγορουμένου και τις απαντήσεις που έδιδε, το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου και λοιπά τεκμήρια όπως είναι π.χ. τα δοχεία νερού, αλλά και έρευνες που έχουν γίνει σε υποστατικά του κατηγορουμένου. Αντεξεταζόμενος, έδωσε λεπτομέρειες για την μετάβαση του στην πρώτη σκηνή μετά από οδηγίες που έλαβε και περιέγραψε τόσο τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί να εκτελέσει, όσο και την σκηνή γενικότερα και πιο συγκεκριμένα την πρώτη σκηνή και το μέρος όπου ο μάρτυρας βρισκόταν όπου είχε οπτική επαφή με το ένα εκ των 7 φυτών κάνναβης, περιγράφοντας επίσης την κατάσταση των εν λόγω φυτών. Επίσης αναφέρθηκε στα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του ως προς τις ενέγειες του κατηγορουμένου στην πρώτη σκηνή και τι ο κατηγορούμενος ανέφερε εκεί, ως επίσης αναφέρθηκε στην στιγμή της σύλληψης του κατηγορουμένου, αλλά και τι περιήλθε στην αντίληψη του από ενέργειες άλλων συναδέλφων του. Περαιτέρω ο μάρτυρας αναφέρθηκε και στα όσα έχουν εκτυλιχθεί στην δεύτερη σκηνή, ήτοι στον χώρο της οικίας και λοιπών υποστατικών του κατηγορουμένου, τα εκεί ανευρεθέντα υπόλοιπα δύο φυτά κάνναβης και την κατάσταση τους ως φρεσκοποτισμένα και τι ο κατηγορούμενος ανέφερε στην εν λόγω σκηνή και ο μάρτυρας κάνοντας αναφορά και περιγραφή αμφοτέρων των σκηνών, παρέπεμπε στο περιεχόμενο της δέσμης των φωτογραφιών - τεκμήριο 3. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο αρχιαστυφύλακας 1794 κ. Αντώνης Δημητρίου, ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 13, στην οποία κάνει αναφορά στην μετάβαση του στην πρώτη σκηνή με άλλους συναδέλφους του και την εκεί ανεύρεση των 7 φυτών κάνναβης και την κατάσταση τους. Περιέγραψε τα καθήκοντα του, όπως π.χ. η διακριτική παρακολούθηση της σκηνής, την άφιξη του κατηγορουμένου στην σκηνή, την ενημέρωση που λάμβανε μέσω ασυρμάτου για τις ενέργειες του κατηγορουμένου, ως επίσης και την ενέργεια του κατηγορουμένου να ποτίζει τα 6 από τα 7 φυτά κάνναβης. Αναφέρθηκε επίσης στην ενημέρωση που έλαβε από τον ασύρματο ως προς την ανακοπή και σύλληψη του κατηγορουμένου, ως επίσης και στην υπόδειξη των φυτών κάνναβης στον κατηγορούμενο και τις απαντήσεις που αυτός έδιδε και στην φωτογράφηση της σκηνής και παραλαβή των σχετικών τεκμηρίων. Περαιτέρω ο μάρτυρας στην κατάθεση του, προβαίνει σε αναφορά ως προς τα διαδραματισθέντα στην δεύτερη σκηνή, ήτοι στην οικία του κατηγορουμένου και την ανεύρεση των άλλων δύο φυτών έξω από τον χώρο της οικίας του κατηγορουμένου και την κατάσταση που αυτά βρίσκονταν, τα λεχθέντα από τον κατηγορούμενο και την σύζυγο του, την παραλαβή και φωτογράφηση των σχετικών τεκμηρίων και σε περαιτέρω διενεργηθείσα έρευνα σε λοιπά υποστατικά του κατηγορουμένου, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο και στην μεταφορά του κατηγορουμένου στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού για περαιτέρω εξετάσεις. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε τον κατηγορούμενο, αναγνώρισε, περιέγραψε και ανέλυσε αμφότερες τις σκηνές δια μέσου και της δέσμης φωτογραφιών - τεκμήριο 3, ως επίσης το όχημα του κατηγορουμένου, τα δοχεία νερού και τα φυτά κάνναβης που έχουν ανευρεθεί και στις δύο σκηνές, την φύση και την έκταση των καθηκόντων του στην πρώτη σκηνή όπου και ενέδρευε, έχοντας οπτική επαφή με τα 6 από τα 7 φυτά κάνναβης και το πότε έχει αντιληφθεί τον κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενος, έκανε αναφορά στην λήψη της σχετικής πληροφορίας που τους οδήγησε στην πρώτη σκηνή, περιέγραψε και ανέλυσε την επιχείρηση που είχε στηθεί, τα καθήκοντα και τον ρόλο και τον βαθμό εμπλοκής του, το πως οδηγήθηκαν στην πρώτη σκηνή και τι έχει διαδραματισθεί εκεί, ως επίσης περιέγραψε στην έκταση που θυμόταν την πρώτη σκηνή από απόψεως περίφραξης, προσβασιμότητας, βλάστησης και αντικειμένων. Επίσης αναφέρθηκε στις ενέργειες του κατηγορουμένου που συνίσταντο στην καλλιέργεια των φυτών κάνναβης στην πρώτη σκηνή, ως επίσης και τα όσα έχουν διαδραματισθεί στην οικία του κατηγορουμένου και γενικά στην δεύτερη σκηνή. Αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις που αντιστρατεύονταν την χρήση των δοχείων νερού, ως επίσης αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις που αντιστρατεύονταν τον σκοπό επίσκεψης του κατηγορουμένου στην επίδικη σκηνή, ως επίσης και θέσεις που αντιστρατεύονταν στην επίστηση της προσοχής του κατηγορουμένου και της συζύγου του στην εν λόγω σκηνή με την ανεύρεση των δύο φυτών κάνναβης. Επίσης αναφέρθηκε ο μάρτυρας στα καθήκοντα του ως επιτηρητή του κατηγορούμενου στην δεύτερη σκηνή την οποία και περιέγραψε και αναφέρθηκε στο πως αντιλήφθηκε την ύπαρξη των άλλων δύο φυτών κάνναβης. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε ο αστ. 3820 κ. Ευστάθιος Ευσταθίου, ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 14, στην οποία περιγράφει τα καθήκοντα του στην πρώτη σκηνή και που επικεντρωνόταν στην ανακοπή του κατηγορουμένου, αναφέρθηκε στις ενέργειες άλλων συναδέλφων του μέσα από ενημέρωση που λάμβανε μέσω ασυρμάτου, στην σύλληψη του κατηγορουμένου με την χρήση ανάλογης βίας λόγω της αντίστασης του κατηγορουμένου, στην επίστηση της προσοχής του κατηγορουμένου και τις απαντήσεις που αυτός έδιδε, στην επιτήρηση του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου μέχρι αυτό να φωτογραφηθεί, στην ανεύρεση σχετικών τεκμηρίων όπως π.χ των δοχείων νερού. Επίσης γίνεται αναφορά και στην έρευνα που έγινε στην οικία του κατηγορουμένου στην παρουσία του ιδίου και της συζύγου του και την εκεί ανεύρεση των υπολοίπων δύο φυτών κάνναβης τα οποία φωτογραφήθηκαν και παραλήφθηκαν. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του, ο μάρτυρας αναγνώρισε τον κατηγορούμενο και τα δοχεία νερού, ως επίσης εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός η αναγνώριση των σχετικών τεκμηρίων ως των αντικειμένων που γίνεται αναφορά στην κατάθεση του μάρτυρα. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στην πληροφορία που είχε ληφθεί αναφορικά με τα φυτά κάνναβης που ανευρέθηκαν στην πρώτη σκηνή την οποία και περιέγραψε, όπου έχει στηθεί η σχετική επιχείρηση την οποία επίσης, ανέλυσε και περιέγραψε τα καθήκοντα του ιδίου και των συναδέλφων του και που αφορούσαν τόσο την διακριτική παρακολούθηση της σκηνής και του κατηγορουμένου που κατεύθασε στην σκηνή και στις ενέργειες που είχε προβεί ο κατηγορούμενος, όσο και στις συνθήκες και τον τρόπο ανακοπής του κατηγορούμενου και της σύλληψης του, αναφέροντας ταυτόχρονα και την πηγή της πληροφόρησης του εάν κάτι δεν ενέπιπτε άμεσα στην δική του αντίληψη ως αυτόπτης ή αυτήκοος μάρτυρας, εν΄ όψει και του γεγονότος ότι τα καθήκοντα του μάρτυρα στην πρώτη σκηνή επικεντρώνονταν στην ανακοπή του κατηγορούμενου. Επίσης αναφέρθηκε στην έρευνα που έγινε στο αυτοκίνητο του κατηγορουμένου και τα σχετικά δοχεία νερού, όπου και παρέμεινε να επιτηρεί το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου μέχρι να καταφθάσει φωτογράφος της αστυνομίας, όπως και έγινε και δεν ήταν παρών κατά την εκρίζωση των φυτών κάνναβης και ούτε είχε οπτική επαφή με τα εν λόγω φυτά, λόγω των καθηκόντων του κατά την ανακοπή του κατηγορουμένου. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στα όσα έχουν εκτυλιχθεί στην δεύτερη σκηνή την οποία και περιέγραψε, ήτοι στην έρευνα που έγινε στην οικία αλλά και σε λοιπά υποστατικά του κατηγορούμενου και την ανεύρεση των υπολοίπων δύο φυτών κάνναβης και πως αυτά περιήλθαν στην αντίληψη του εν λόγω μάρτυρα, ως επίσης αναφέρθηκε στην εν γένει κατάσταση και συμπεριφορά του κατηγορουμένου στον εν λόγω χώρο. Τέλος, ο μάρτυρας αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις περί μη διασύνδεσης του κατηγορουμένου με τα φυτά κάνναβης και ότι ο σκοπός της επίσκεψης του κατηγορουμένου στην πρώτη σκηνή ήταν άλλος και όχι για τα φυτά κάνναβης, επαναλαμβάνοντας εκ νέου τις θέσεις του. Ως Μ.Κ. 5 κατέθεσε ο αρχιλοχίας 829 κ. Δώρος Ευστρατίου ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 15, στην οποία κάνει αναφορά στα καθήκοντα του την επίδικη ημερομηνία στην πρώτη σκηνή και που επικεντρωνόταν στην διακριτική παρακολούθηση της σκηνής, όπου και αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να σταθμεύει το όχημα του και να βγάζει δύο δοχεία νερού και να κατευθύνεται στο χωράφι, ενημέρωσε τους συναδέλφους του μέσω ασυρμάτου και ταυτόχρονα ενημερωνόταν και αυτός μέσω ασυρμάτου για τις κινήσεις και ενέργειες του κατηγορουμένου και ακολούθως την επιστροφή του κατηγορουμένου στο αυτοκίνητο του και την ανακοπή και σύλληψη του με την χρήση της ανάλογης βίας, λόγω της αρχικής αντίστασης του. Ακολούθως ο μάρτυρας κάνει αναφορά και για την παρουσία ενός άλλου ατόμου για τον οποίο η παρούσα υπόθεση δεν αφορά. Στην συνέχεια της κυρίως εξέτασης του ο μάρτυρας αναγνώρισε τον κατηγορούμενο και δια μέσου της δέσμης φωτογραφιών - τεκμήριο 3, αναγνώρισε τα δύο δοχεία νερού, το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου, αναφέροντας ταυτόχρονα ότι δεν έχει εισέλθει εντός του περιφραγμένου χώρου και δεν είδε τα φυτά εντός του εν λόγω χώρου. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ήταν ο αρχαιότερος στην εν λόγω επιχείρηση και αναφέρθηκε στην επιχείρηση που είχε στηθεί μετά από λήψη σχετικής πληροφορίας την οποία και ανέλυσε και έγινε η μετάβαση στην πρώτη σκηνή που επίσης περιέγραψε, την εκεί μετάβαση και τον τόπο και τρόπο όπου ο μάρτυρας ήταν τοποθετημένος και εκτελούσε τα καθήκοντα του τα οποία επίσης και περιέγραψε και που συνίσταντο στην διακριτική παρακολούθηση μέρους της σκηνής που έχει προσδιορίσει, αναφέροντας ταυτόχρονα για την ενημέρωση που λάμβανε μέσω ασυρμάτου για τις κινήσεις και ενέργειες του κατηγορουμένου εντός της πρώτης σκηνής και που συνίσταντο στο πότισμα των 7 φυτών κάνναβης, ως επίσης και για τις κινήσεις και ενέργειες του κατηγορουμένου που είχε αντιληφθεί ο μάρτυρας. Περαιτέρω ο μάρτυρας αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι ο κατηγορούμενος δεν εμπλεκόταν με τα φυτά κάνναβης και το πότισμα τους με τα δοχεία νερού και ότι η μετάβαση του κατηγορουμένου στην επίδικη πρώτη σκηνή ήταν άλλος. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, έκρινε ότι είχε καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και αφού επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα στον κατηγορούμενο δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και κάλεσε ένα μάρτυρα υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος στην κυρίως εξέταση του, ανέφερε τον σκοπό της μετάβασης του στην πρώτη σκηνή, καταθέτοντας προς αυτόν τον σκοπό ως τεκμήρια σχετικές φωτογραφίες, περιγράφοντας ταυτόχρονα την επίδικη πρώτη σκηνή και τι αυτή περιελάμβανε, λέγοντας ότι δεν έχει μεταβεί ξανά στην εν λόγω σκηνή και πληροφορήθηκε για αυτήν από έναν φίλο του. Επίσης περιέγραψε τον τρόπο όπου έχει μεταβεί στην πρώτη σκηνή, ήτοι με το αυτοκίνητο του και πως το έχει σταθμεύσει, την σκηνή της ανακοπής και της σύλληψης του και τα όσα έχουν ακολουθήσει εκεί, όπως π.χ. η υπόδειξη των φυτών κάνναβης και οι εκεί στοιχομιθίες αναφορικά με τα φυτά κάνναβης και τα δοχεία νερού, λέγοντας ότι δεν είχε καμία σχέση με αυτά. Ακολούθως αναφέρθηκε στην μεταφορά του στην δεύτερη σκηνή, ήτοι στην σκηνή της οικίας του κατηγορουμένου, όπου και περιέγραψε την κατάσταση του ιδίου και γενικά το όλο πλέγμα γεγονότων που έλαβαν χώρα, αρνούμενος ταυτόχρονα οποιαδήποτε εμπλοκή του με τα ανευρεθέντα δύο φυτά κάνναβης τα οποία δεν τα έχει ξαναδεί προηγουμένως, παρόλο που ήταν εμφανή στον χώρο όπου βρίσκονταν, ήτοι σε παρακείμενο χωράφι το οποίο επίσης περιέγραψε. Αντεξεταζόμενος, αιτιολόγησε την απόφαση του να προβεί στην φωτογράφηση της πρώτης σκηνής και όχι της δεύτερης, τον Μάιο του 2015 και όχι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ως επίσης αιτιολόγησε την μη υποβολή των εν λόγω φωτογραφιών κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας και αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι οι φωτογραφίες που έχει προσκομίσει δεν απεικονίζουν την επίδικη πρώτη σκηνή και γενικά δεν έχουν σχέση με αυτήν τα όσα απεικονίζονται, υποστηρίζοντας τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις του με αυτές που του υποβάλλοντο κατά την αντεξέταση του και ειδικότερα κατά την αντιπαραβολή του τεκμηρίου 3 με τις φωτογραφίες που αυτός έχει προσκομίσει. Ανέφερε επίσης ότι λόγω της αλλαγής στην νομοθεσία, δεν πήγε τελικά να περισυλλέξει τις σωλήνες από την πρώτη σκηνή και που αυτός ήταν ο σκοπός που πήγε την επίδικη ημερομηνία, ήτοι στην περισυλλογή των εν λόγω σωλήνων, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι μετέβηκε στον εν λόγω χώρο για να ποτίσει τα 7 φυτά κάνναβης, επικαλούμενος επίσης και την ύπαρξη άλλων δοχείων νερού στο αυτοκίνητο του. Περαιτέρω, αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι φύτεψε τα δύο φυτά κάνναβης που ανευρέθησαν έξω από την αυλή του σε παρακείμενο χωράφι, εκφράζοντας ταυτόχρονα και την απορία του για την ύπαρξη τους και γενικά επανέλαβε τις θέσεις του για την ύπαρξη σωλήνων και δοχείων νερού όπως τα έχει περιγράψει, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετικές υποβληθείσες θέσεις περί του αντιθέτου. Επίσης αρνήθηκε σχετική υποβληθεία θέση ότι του έχουν υποδειχθεί τα φυτά κάνναβης, λέγοντας ότι δεν υιοθετεί την κατάθεση του, χαρακτηρίζοντας την ως ΄΄παραμύθι΄΄ της αστυνομίας και ότι έχει συλληφθεί στο αυτοκίνητο του και δεν έχει συλληφθεί επ΄ αυτοφόρω να ποτίζει τα φυτά κάνναβης, χαρακτηρίζοντας ως πλεκτάνη την ύπαρξη των φυτών, λόγω των προαγωγών, ως χαρακτηριστικά ανέφερε. Ως Μ.Υ. 1 κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Χ΄΄Νικόλα. Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ασκεί το επάγγελμα του φωτογράφου και ότι ο κατηγορούμενος είναι πελάτης του. Στις 19/6/2015 μετέβηκε στην πρώτη σκηνή και προέβη, καθ΄ υπόδειξη του κατηγορουμένου, σε φωτογράφηση της εν λόγω σκηνής και παρουσίασε προς αυτόν τον σκοπό σχετικά τεκμήρια τα οποία ανέλυσε και περιέγραψε ως προς το τι απεικονίζονται στις εν λόγω φωτογραφίες, εκφράζοντας παράλληλα την γνώμη του για τα αντικειμένα που απεικονίζονται και γενικά για την κατάσταση και το περιεχόμενο της εν λόγω σκηνής. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες γνώρισε τον κατηγορούμενο και του ανέθεσε την φωτογράφηση της πρώτης σκηνής, αιτιολόγησε τις αναφορές και περιγραφές που είχε δώσει κατά την κυρίως εξέταση του, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος του έχει δείξει κάποιες φωτογραφίες που είναι ήδη κατατιθεμένες στο Δικαστήριο, έδιδε την δική του εκδοχή, αντιπαραβάλλοντας κάποιες από τις φωτογραφίες που είναι κατατιθεμένες στο Δικαστήριο ως τεκμήρια και γενικά περιέγραψε τον λόγο, τον τρόπο και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προέβη στην εν λόγω φωτογράφηση. Επίσης έκανε αναφορά για τις συνθήκες εκτύπωσης, παραλαβής και παράδοσης των φωτογραφιών που κατέθεσε στο Δικαστήριο ως τεκμήρια, ως επίσης αναφέρθηκε και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες προέβη στην εν λόγω φωτογράφηση και γενικά στις ενέργειες του ιδίου και του κατηγορούμενου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναφορικά με τις επίδικες κατηγορίες, υπάρχει πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που έχει ερμηνεύσει τις νομοθετικές διατάξεις που τις διέπουν και το Δικαστήριο αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση από αυτήν, παραπέμποντας ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην νομολογία που θα αναφερθεί πιο κάτω. Αναφορικά με τον όρο της καλλιέργειας των φυτών κάνναβης, σχετική είναι η υπόθεση Πανίκος Ξυδάς - ν - Δημοκρατίας 2012 2 Α.Α.Δ. σελ. 807, στην οποία έγινε παραπομπή σε σχετική επί του θέματος νομολογία και πιο συγκεκριμένα, όπως τονίστηκε στην υπόθεση Σταυρινόπουλος ν. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 263, για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της καλλιέργειας φυτών κάνναβης θα πρέπει από τα γεγονότα της υπόθεσης να μπορεί να οδηγηθεί το δικαστήριο στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι τα φυτά είχαν με οποιονδήποτε τρόπο ποτιστεί ή καλλιεργηθεί από τον εφεσείοντα. Αναφορικά με τον όρο της κατοχής, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, στην υπόθεση Κοσμάς Κούκος - ν - Δημοκρατίας 2012 2 Α.Α.Δ. σελ. 64, από όπου και το σχετικό απόσπασμα: << η αντικειμενική υπόσταση (actus reus) της κατοχής, συνίσταται είτε σε άμεση φυσική φύλαξη του αντικειμένου, είτε σε εξυπακουόμενη κατοχή, σύμφωνα με το Άρθρο 2

(3)του Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αντικείμενα που τελούν υπό τον έλεγχο προσώπου, θεωρούνται ότι βρίσκονται στην κατοχή του, ανεξάρτητα αν βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου προσώπου. Όμως, η κατοχή, είτε υπό τη μία είτε υπό την άλλη έννοια, θα πρέπει να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση (mens rea) της φύσεως του αντικειμένου, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, Σταυρινού v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 706, Ιακώβου v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, Oueiss v. Republic

(1987)2 C.L.R. 49, Πολυδώρου κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 492 και οι πιο πρόσφατες Λαζάρου κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2010)2 A.A.Δ. 633 και Σιβιτανίδης κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 166. Απόλυτα σχετικό με το θέμα της κατοχής και της γνώσης, είναι το Άρθρο 32 του Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι:- «32.-

(1)Το παρόν άρθρον εφαρμόζεται εις αδικήματα βάσει των ακολούθων διατάξεων του παρόντος Νόμου, ήτοι των Άρθρων 5

(2)και

(3), 6

(2)και

(3), 7

(2)και 10.

(2)Υπό την επιφύλαξιν του εδαφίου

(3)κατωτέρω εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, αποτελεί υπεράσπισιν διά τον κατηγορούμενον η απόδειξις ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ούτε λόγον να υποψιασθή την ύπαρξιν οιουδήποτε γεγονότος προβαλλομένου υπό της κατηγορίας όπερ η κατηγορία δέον να αποδείξη ίνα καταδικασθή ούτος διά το εν τω κατηγορητηρίω αδίκημα.

(3)Εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος διά το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, ίνα καταδικασθή ο κατηγορούμενος δέον όπως η κατηγορία αποδείξη ότι ουσία τις ή προϊόν τι σχετιζόμενον με το προσαπτόμενον αδίκημα ήτο το ελεγχόμενον φάρμακον όπερ η κατηγορία ισχυρίζεται και αποδεικνύεται ότι η εν λόγω ουσία ή προϊόν ήτο τω όντι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον- (α) ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται του αδικήματος λόγω μόνον ότι ούτος αποδεικνύει ότι δεν εγνώριζεν ή υποπτεύετο ούτε είχε λόγον να υποπτευθή ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο το ειδικώς αναφερόμενον φάρμακον περί ου ο ισχυρισμός· αλλά ούτος (β) απαλλάσσεται του αδικήματος - (

1. i)εάν αποδείξη ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ή λόγον να υποπτεύηται ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ή το ελεγχόμενον φάρμακον· ή (
2. ii)εάν αποδείξη ότι επίστευε, ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον, ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής ώστε, εάν τούτο ήτο πράγματι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής, ούτος δεν θα διέπραττε κατά τον ουσιώδη χρόνον αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.

(4)Ουδέν των εν τω παρόντι άρθρω διαλαμβανομένων θέλει επηρεάσει δυσμενώς οιανδήποτε υπεράσπισιν ην δύναται να προβάλη πρόσωπον τι κατηγορούμενον δι' αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.» Όπως φαίνεται από το πιο κάτω απόσπασμα, το Κακουργιοδικείο καθοδηγήθηκε ορθά ως προς την ερμηνεία του άρθρου 32 και του μαχητού τεκμηρίου που δημιουργείται από αυτό:- «Η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε υπό την κατοχή ή τον έλεγχό του, εν γνώσει του, ένα δέμα, το οποίο περιείχε κάτι. Αυτό στοιχειοθετεί την απαραίτητη κατοχή. Περαιτέρω, η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι το δέμα περιείχε το επίδικο ναρκωτικό. Αν αυτά αποδειχθούν, τότε εναποτίθεται το βάρος στους ώμους του κατηγορούμενου «να αποδείξει» ότι η υπόθεση εμπίπτει στα πλαίσια του Άρθρου 32 του Νόμου.» Σχετικές είναι οι υποθέσεις Μαυρίκιου v. Αστυνομίας

(2007)2Α.Α.Δ. 359, Σκούλλου v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ.87, Ιακώβου v. Δημοκρατία

(1991)2 Α.Α.Δ.211 και Χριστοφόρου v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ.250, L. v. Director of Public Prosecutors [2002]2 All E.R.854.>> Επίσης στην πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση, αναφορικά με το μαχητό τεκμήριο του σκοπού της προμήθειας, αποφασίσθησαν τα ακόλουθα: << Η νομολογία μας έχει ξεκαθαρίσει ότι η δημιουργία μαχητών τεκμηρίων δεν μεταθέτει το νομικό βάρος στον κατηγορούμενο, αλλά του δίδει την ευκαιρία να δημιουργήσει λογική αμφιβολία (βλ. Μαυρικίου v. Αστυνομίας, ανωτέρω, Σκούλλου v. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301, Emegoakor v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 31 και R. v.Lambert [2001] 3 All E.R. 577).>> Στην εν λόγω απόφαση κρίθηκε επίσης ότι το εν λόγω μαχητό τεκμήριο δεν έρχεται σε αντίθεση με τα άρθρα 12 και 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Ευρωπαικής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες όπως κατέθεταν κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ο Μ.Κ. 1 άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο παρακολουθώντας με ιδιαίτερη και επαυξημένη προσοχή τον εν λόγω μάρτυρα, λόγω της ιδιότητας του και της όλης εμπλοκής του στα διαδραματισθέντα, διέκρινε ότι ο εν λόγω μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Έδιδε πλήρη και εμπεριστατωμένη μαρτυρία με φυσικό, ήρεμο και πηγαίο τρόπο, χωρίς υπεκφυγές και ενδοιασμούς, απαντούσε με ευθύτητα και αμεσότητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο, δεν έχει εντοπιστεί οποιαδήποτε απόπειρα του μάρτυρα να προσφύγει στην υπερβολή ή στο ψεύδος με σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση της αστυνομίας ή να βλάψει την υπόθεση του κατηγορουμένου, δεν έχει υποπέσει σε αντιφάσεις οι οποίες να κλονίζουν την αξιοπιστία του, η οποία παρά την έντονη και επίμονη αντεξέταση που υπέστη, δεν έχει κλονισθεί, αλλά απεναντίας η αξιοπιστία του επιβεβαιώθηκε και ενισχύθηκε και πέρασε αλώβητος από την αντεξέταση που υπέστη. Έδωσε μια πλήρη και διαφωτιστική περιγραφή των συμβάντων τόσο ως προς τις δύο σκηνές, όσο και των όσων έχουν λάβει χώρα και λεχθεί σε αυτές και που σχετίζοντο με τις ενέργειες του κατηγορουμένου και τον εντοπισμό των φυτών κάνναβης και την συσχέτιση τους με τον κατηγορούμενο. Ήταν το άτομο που εντόπισε μάλιστα τα δύο φυτά στην δεύτερη σκηνή και τα εκρίζωσε και έλαβε την απάντηση από τον κατηγορούμενο. Λογικές, πειστικές και κατατοπιστικές ήταν οι εξηγήσεις που έχει δώσει αναφορικά με την κατάσταση των φυτών, δεν δίσταζε να παραπέμψει στις μαρτυρίες συναδέλφων του για γεγονότα τα οποία δεν αποτελούσαν προιόν της άμεσης προσωπικής του γνώσης ή εμπλοκής του ως αυτόπτης ή αυτήκοος μάρτυρας αναφορικά με κάποια από τα διαδραματισθέντα και γενικά ο μάρτυρας έπεισε για την ορθότητα και πληρότητα των ενεργειών του και ως φωτογράφου των επιδίκων σκηνών και είναι λογική η εξήγηση που έχει δώσει ότι θα φωτογράφιζε τα φυτά κάνναβης και όχι πυθάρια ή σωλήνες, διότι το επίκεντρο των ενεργειών αποτελούσαν τα φυτά κάνναβης και όχι άλλα αντικείμενα, όπως π.χ. πυθάρια, σωλήνες ή αποθήκη, τα οποία ουδεμία απολύτως σχέση είχαν με τις έρευνες και ενέργειες της αστυνομίας με βάση και την πληροφορία που είχαν, η οποία και επιβεβαιώθηκε, ήτοι η ύπαρξη των φυτών κάνναβης. Δεν δύναται να γίνει αποδεκτή η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο εν λόγω μάρτυρας ως ανακριτής της υπόθεσης θα έπρεπε να αυτοεξαιρεθεί και να μην έχει καθήκοντα ανακριτή, διότι το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα στην όλη εμπλοκή του εν λόγω μάρτυρα στα πλαίσια των διαδραματισθέντων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και το Δικαστήριο έχει πειστεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο εν λόγω μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας, αντικειμενικός, ανεξάρτητος και αμερόληπτος και δεν έχει εντοπιστεί οποιαδήποτε ένδειξη ή στοιχείο που να καταδεικνύει πρόθεση του εν λόγω μάρτυρα να προσφύγει στο ψεύδος ή στην υπερβολή για να βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή και να βλάψει τον κατηγορούμενο. Επουσιώδης κρίνονται οι αναφορές του μάρτυρα αναφορικά με το κοίλωμα στα φυτά κάνναβης και κατά πόσο ποτίστηκαν με λάστιχο ή όχι και γενικά για το φρεσκοπιτισμένο των φυτών, λόγω του ότι υπάρχει άμεση μαρτυρία συναδέλφων του οι οποίοι είδαν το κατηγορούμενο να ποτίζει τα φυτά στην πρώτη σκηνή με τα δοχεία νερού που είναι κατατεθιμένα στο Δικαστήριο ως τεκμήρια και θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω κατά την αξιολόγηση των εν λόγω μαρτύρων. Επουσιώδης κρίνονται επίσης οι αναφορές του μάρτυρα ως προς το θέμα της περίφραξης της πρώτης σκηνής και την ύπαρξη ενός μονοπατιού, διότι αυτό που έχει κεντρική σημασία είναι ο εντοπισμός του κατηγορουμένου στην πρώτη σκηνή με την διακριτική παρακολούθηση του από τους αστυνομικούς από την στιγμή που αφίχθηκε στο μέρος με το αυτοκίνητο του, μέχρι την στιγμή που ανακόπηκε και συνελήφθη, αφού προηγουμένως είχε ποτίσει τα 7 φυτά κάνναβης. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 2 άφησε επίσης πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Έδωσε μια πλήρη και διαφωτιστική περιγραφή, όχι μόνο της επίδικης πρώτης σκηνής και της κατάστασης των φυτών, αλλά έδωσε και μια λεπτομερέστατη περιγραφή για τις ενέργειες του κατηγορουμένου που αφορούσαν την καλλιέργεια των φυτών κάνναβης, τα οποία και αναγνώρισε και πιο συγκεκριμένα με το πότισμα τους με τα δοχεία νερού που είναι κατατεθιμένα στο Δικαστήριο ως τεκμήρια και για τα οποία έδωσε μια σαφή, θετική και πειστική μαρτυρία ως προς την χρήση τους από τον κατηγορούμενο, την επικοινωνία που είχε ο μάρτυρας μέσω ασυρμάτου με τους συναδέλφους του, έχοντας μια διαρκή διασύνδεση του κατηγορουμένου μέσω παρακολούθησης με τα επίδικα φυτά στην πρώτη σκηνή και που ο εν λόγω μάρτυρας είχε υπό την εποπτεία του το ένα από τα επτά φυτά κανναβης, όπου ο κατηγορούμενος αφού αφίχθηκε στην σκηνή και πλησίασε το εν λόγω φυτό, δεν το πότισε, αλλά το πότισε τελευταίο μετά το πότισμα των άλλων έξι φυτών, με βάση και την ενημέρωσε που ελάμβανε μέσω ασυρμάτου. Έπεισε ο εν λόγω μάρτυρας για την φιλαλήθεια του, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ή ασάφειες οι οποίες να κλονίζουν την αξιοπιστία του και ο εν λόγω μάρτυρας εξήλθε αλώβητος από την δοκιμασία της αντεξέτασης και η αξιοπιστία του επιβεβαιώθηκε και ενισχύθηκε μέσα από την αντεξέταση που υπέστη. Ο τρόπος που έδιδε μαρτυρία και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν αυθόρμητος, ήρεμος, πηγαίος, χωρίς υπεκφυγές ή ασάφειες και χωρίς να προσφύγει σε ψεύδη και υπερβολές για να βοηθήσει την αστυνομία ή να βλάψει τον κατηγορούμενο. Παρέπεμπε σε μαρτυρίες άλλων συναδέλφων του στις περιπτώσεις όπου δεν ήταν αυτόπτης ή αυτήκοος μάρτυρας οποιωνδήποτε εκ των διαδραματισθέντων, και δεν αποπειράθηκε να μετουσιώσει τον εαυτό του σε εμπειρογνώμονα επί γεωργικών θεμάτων, αλλά έδιδε την δική του απλή εξήγηση και ερμηνεία για τα θέματα που ερωτείτο ως προς την κατάσταση των φυτών κάνναβης. Αποδεκτή και πειστική, κρίνεται η αναφορά του μάρτυρα ότι δεν έχει ξανακούσει οτιδήποτε προηγουμένως για τις σωλήνες και ούτως ή άλλως τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας για αυτό το θέμα, ως επίσης και για τις θέσεις που του υποβλήθηκαν και τις οποίες αρνήθηκε, θα γίνει ειδική αναφορά κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του κατηγορουμένου, ως επίσης και κατά το στάδιο της αξιολόγησης του μαρτυρικού υλικού που αποτέλεσε το αντικείμενο της δίκης εντός δίκης. Εν πάσει όμως περιπτώσει, η ύπαρξη ή όχι των εν λόγω σωλήνων ή των πυθαριών ή της αποθήκης ή της περίφραξης της πρώτης σκηνής, κρίνεται υπό τις περιστάσεις ήσσονος σημασίας, εν΄ όψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας, οι οποίοι για τους λόγους που επεξηγούνται στο κείμενο της παρούσας απόφασης, κρίνονται στο σύνολο τους ως αξιόπιστοι και το άλλοθι που παρουσίασε ο κατηγορούμενος και γενικά η εκδοχή και μαρτυρία του κρίνεται ως μη πειστική, για τους λόγους που καταγράφονται στο κείμενο της παρούσας απόφασης. Έπεισε, επίσης ο μάρτυρας με τις διαφωτιστικές του απαντήσεις αναφορικά με τα όσα έλαβαν χώρα στην σκηνή της σύλληψης του κατηγορουμένου, όπου ο εν λόγω μάρτυρας είχε εμπλοκή και που αποτέλεσε ένα από τα θέματα που εξετάστηκαν στην δίκη εντός δίκης. Ως προς την δεύτερη σκηνή, ήτοι στον χώρο της οικίας του κατηγορουμένου, έπεισε η μαρτυρία του, δίνοντας μια πλήρη εικόνα για τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και που αφορούσαν τα ανευρεθέντα δύο φυτά κάνναβης τα οποία και αναγνώρισε και δεν έχει εντοπιστεί γενικά οτιδήποτε το επιλήψιμο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και στην μαρτυρία του. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Κ. 3, το Δικαστήριο επίσης τον έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερη και επαυξημένη προσοχή, λόγω της νευραλγικής, όπως αποδείχθηκε τοποθέτησης του στην επίδικη πρώτη σκηνή, διότι ήταν και ο μάρτυρας ο οποίος είδε ιδίοις όμμασι τον κατηγορούμενο να ποτίζει τα έξι από τα επτά φυτά κάνναβης στην πρώτη σκηνή. Ο μάρτυρας κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έπεισε το Δικαστήριο με τον μεστό και συγκροτημένο του λόγο, χωρίς ασάφειες ή υπεκφυγές ή προσφυγή στο ψεύδος ή στην υπερβολή, δίνοντας με την πειστική, λεπτομερή και διαφωτιστική του μαρτυρία, το όλο πλέγμα γεγονότων και διαδραματισθέντων σε όλη τους την έκταση, από την στιγμή της λήψης της σχετικής πληροφορίας μέχρι και την δεύτερη σκηνή, όπως την έχει ζήσει μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων του και στις δύο επίδικες σκηνές και κυρίως στην πρώτη σκηνή και το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οποιαδήποτε απόπειρα του μάρτυρα να μεροληπτήσει υπέρ της αστυνομίας ή εναντίον του κατηγορουμένου. Με την σειρά του και αυτός ο μάρτυρας, μέσα από την αντεξέταση που υπέστη, επιβεβαιώθηκε και ενισχύθηκε η αξιοπιστία του και εξήλθε επίσης και αυτός ο μάρτυρας αλώβητος από την διαδικασία της αντεξέτασης. Έπεισε ο μάρτυρας για την διασύνδεση του κατηγορούμενου με το πότισμα των φυτών με τα δοχεία νερού που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήρια και ο μάρτυρας δεν προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως αυτόπτη ή αυτήκοο μάρτυρα γεγονότων ή λεχθέντων για τα οποία δεν είχε άμεση προσωπική εμπλοκή ή γνώση, διότι αποκάλυπτε την πηγή των γνώσεων του για διαδραματισθέντα ή λεχθέντα όπως π.χ. για την σύλληψη του κατηγορουμένου και το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οποιαδήποτε απόπειρα του μάρτυρα να αποκρύψει οποιαδήποτε γεγονότα στις περιπτώσεις που ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν θυμόταν κάποια πράγματα με λεπτομέρειες όπως π.χ. η ενδυμασία των άλλων συναδέλφων του, θέμα το οποίο κρίνεται ως επουσιώδης υπό τις περιστάσεις, διότι δεν υπήρχε ουσιαστική αμφισβήτηση της παρουσίας αστυνομικών, αλλά η αμφισβήτηση επικεντρωνόταν στην εμπλοκή του κατηγορουμένου και στις ενέργειες των αστυνομικών. Επουσιώδης κρίνεται βεβαίως η μερική διαφοροποίηση του μάρτυρα σε σχέση με το υπόλοιπο της προσαχθείσας μαρτυρίας που αφορούσε το θέμα της επίστησης της προσοχής στην πρώην σύζυγο του κατηγορουμένου, διότι η πρώην σύζυγος του κατηγορουμένου δεν είχε ούτως ή άλλως οποιαδήποτε εμπλοκή με τα επίδικα αδικήματα και εν πάσει περιπτώσει δεν είναι κατηγορούμενη στην παρούσα υπόθεση. Περαιτέρω, επουσιώδης κρίνεται και το θέμα της ύπαρξης των σωλήνων και των πυθαριών και γενικά τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας, εν΄ όψει της αξιολόγησης του εν λόγω θέματος όπως έχει γίνει ανωτέρω, αλλά και θα γίνει περαιτέρω αξιολόγηση πιο κάτω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορουμένου. Συνακόλουθα το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του Μ.Κ. 3 είναι αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 4 άφησε επίσης πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Είναι με ιδιαίτερη προσοχή που το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει και αυτόν τον μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διότι ήταν το άτομο το οποίο ήταν επιφορτισμένο κυρίως με τα καθήκοντα ανακοπής του κατηγορουμένου, παρόλο που έχει διεξαχθεί δίκη εντός δίκης αναφορικά με τις συνθήκες σύλληψης του κατηγορουμένου και της λήψης από αυτών της ανακριτικής του κατάθεσης και εναπόθεσης της υπογραφής του σε σχετικά τεκμήρια. Ο μάρτυρας απαντούσε με άνεση, φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα, χωρίς ενδοιασμούς ή ασάφειες και παρέπεμπε στις μαρτυρίες συναδέλφους του για θέματα τα οποία δεν είχε άμεση εμπλοκή ή γνώση, διότι ο μάρτυρας δεν εισήλθε εντός του χώρου της πρώτης σκηνής όπου εντοπίστηκαν τα φυτά κάνναβης και ο κατηγορούμενος την στιγμή που τα πότιζε. Ήταν κατατοπιστικός και διαφωτιστικός ως προς την σχετική πληροφορία που λήφθηκε, στα καθήκοντα που εκτελούσε και για τα οποία έπεισε στο ακέραιο μέσα από την περιγραφή και ανάλυση αυτών, τόσο της σκηνής όπου εντόπισε τον κατηγορούμενο, ως επίσης και την σκηνή που ανεκόπηκε και συνελήφθη και της σκηνής όπου φρουρούσε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου μέχρι να αφιχθεί ο φωτογράφος όπως και έγινε, χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο ή το παράτυπο . Συνέδεσε επίσης την εμπλοκή του με τις ενέργειες και λοιπών συναδέλφων του με ακρίβεια και χωρίς να έχει εντοπιστεί οποιαδήποτε απόπειρα απόκρυψης οποιωνδήποτε γεγονότων και χωρίς να μετουσιώσει τον εαυτό του σε αυτόπτη ή αυτήκοο μάρτυρα γεγονότων όπου δεν είχε προσωπική ανάμειξη, όπως π.χ. στην εκρίζωση των φυτών στην πρώτη σκηνή και παρέπεμπε στις μαρτυρίες των αντίστοιχων συναδέλφων του οι οποίοι ήταν άμεσα εμπλεκόμενοι με τα διαδραματισθέντα. Ένδειξη της φιλαλήθειας του και ο μη εμπλουτισμός της μαρτυρίας του με γεγονότα τα οποία δεν ήξερε από την δική του εμπλοκή ή γνώση που δεν είδε ιδίοις όμμασι διαδραματισθέντα, αποτελεί επίσης η αναφορά του ότι δεν έχει δει τον κατηγορούμενο να ποτίζει τα φυτά κάνναβης με τα δύο δοχεία νερού, εν΄ όψει του γεγονότος ότι ο μάρτυρας δεν έχει εισέλθει στον χώρο όπου βρίσκονταν τα επτά φυτά κάνναβης και δεν είχε οπτική επαφή με αυτά και που εν πάσει περιπτώσει για αυτό το θέμα υπήρξε άλλη αξιόπιστη μαρτυρία ως έχει αναφερθεί ανωτέρω. Υπήρξε επίσης ο μάρτυρας σταθερός στις θέσεις του, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετικές υποβληθείσες θέσεις περί του αντιθέτου και που αφορούσαν την μη εμπλοκή του κατηγορουμένου, παραπέμποντας ταυτόχρονα και σε μαρτυρίες συναδέλφων του, στάση η οποία έπεισε το Δικαστήριο για την φιλαλήθεια του. Επουσιώδης κρίνεται η μικροαντίφαση μεταξύ της αναφοράς του εν λόγω μάρτυρα με την αναφορά του Μ.Κ. 3 ως προς την ενδυμασία των αστυνομικών που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση, όχι μόνο επειδή δεν αφορά την ουσία της υπόθεσης, αλλά και επειδή δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί η παρουσία των αστυνομικών, αλλά οι ενέργειες αυτών και του κατηγορουμένου και συνεπώς δεν επηρεάζουν τον πυρήνα της παρούσας υπόθεσης που δεν είναι άλλος από την εμπλοκή του κατηγορουμένου με τα επίδικα αδικήματα η οποία αποδεικνύεται μέσα από τις μαρτυρίες των μαρτύρων κατηγορίας οι οποίες κρίνονται ως αξιόπιστες. Επουσιώδης κρίνεται και η αναφορά του μάρτυρα ότι δεν θυμόταν ακριβώς να αναφέρει ως προς την υπόδειξη των φυτών, διότι αυτό το θέμα καλύπτεται ούτως ή άλλως από άλλη αξιόπιστη μαρτυρία και που εν πάσει περιπτώσει ο μάρτυρας δεν εισήλθε στον χώρο που ανευρέθησαν τα δύο φυτά, αλλά τα έχει αντιληφθεί από την αυλή της οικίας του κατηγορουμένου. Έπεισε το Δικαστήριο ο μάρτυρας και ως προς τις αναφορές του για το τι έχει εκτυλιχθεί στην δεύτερη σκηνή όπου είχε μεταβεί και ειδικότερα για το πως έχει αρχικά ενημερωθεί αλλά και μεταγενέστερα αντιληφθεί την ύπαρξη των δύο επιπλέον φυτών κάνναβης τα οποία ήταν εμφανή, ιδίως το ένα, αλλά και το άλλο το οποίο βρισκόταν λοξώς δεξία όπως έχει αναφέρει. Παρά την έντονη αντεξέταση που υπέστη και αυτός ο μάρτυρας, η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί, αλλά απεναντίας επιβεβαιώθηκε και ενισχύθηκε και εξήλθε και αυτός ο μάρτυρας αλώβητος από την εν λόγω διαδικασία. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη. Αναφορικά με τον Μ.Κ. 5 και αυτός με την σειρά του, όπως και οι υπόλοιποι μάρτυρες κατηγορίας, άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Η ιδιότητα του μάρτυρα ως επικεφαλής της επιχείρησης στην πρώτη σκηνή (στην δεύτερη σκηνή δεν έχει μεταβεί διότι έχει προκύψει άλλη υπόθεση που δεν αποτελεί αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα υπόθεση και συνεπώς δεν δύναται να γίνει οποιαδήποτε αξιολόγηση για την εν λόγω υπόθεση στα πλαίσια της παρούσης) και ο αρχαιότερος σε αυτήν, επέδρασε στο να παρακολουθήσει το Δικαστήριο με ιδιαίτερη προσοχή και αυτόν τον μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Μέσα από την μαρτυρία όμως τους εν λόγω μάρτυρα, διαφάνηκε ότι τελικώς η όλη του εμπλοκή στα διαδραματισθέντα ήταν περιορισμένη, διότι δεν έχει μεταβεί στην δεύτερη σκηνή, λόγω του ότι έχει προκύψει άλλη υπόθεση. Εν τούτοις όμως, τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας, έπεισαν το Δικαστήριο, διότι ο μάρτυρας ευθέως και χωρίς ασάφειες ή δισταγμούς ή υπερβολές, έδωσε λεπτομερείς αναφορές για τα όσα αντιλήφθηκε ιδίοις όμμασι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και που άπτονταν στην διακριτική παρακολούθηση του χώρου όπου έχει περιγράψει και δεν έχει εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο στην μαρτυρία του. Η αντεξέταση που υπέστη, κατέδειξε ότι και αυτός ο μάρτυρας εξήλθε αλώβητος από την εν λόγω διαδικασία, επιβεβαιώνοντας και ενισχύοντας την αξιοπιστία του. Δεν δίσταζε να παραδεχθεί ότι κάτι δεν το γνωρίζει και αποκάλυπτε την πηγή των γνώσεων του εάν κάτι δεν αποτελούσε προιόν της άμεσης εμπλοκής του ως αυτόπτη ή αυτήκοου μάρτυρα, καταδεικνύοντας έτσι την αντικειμενικότητα του. Ήταν θετικός στην αναγνώριση του κατηγορούμενου και των δύο δοχείων νερού που είναι κατατεθιμένα στο Δικαστήριο ως τεκμήρια και είναι λογικό να μην έχει αναγνωρίσει κάτι άλλο, διότι δεν είχε εισέλθει στον χώρο όπου βρίσκονταν τα επτά φυτά, για τα οποία υπάρχει ούτως ή άλλως άλλη θετική και αξιόπιστη μαρτυρία ως πιο πάνω έχει αξιολογηθεί. Έπεισε ο μάρτυρας με τις λεπτομερείς αναφορές του για την διαδρομή που ακολουθήθηκε, αλλά και για την στιγμή της άφιξης του κατηγορουμένου στην σκηνή και τις ενέργειες του, ως επίσης ήταν θετικός και κατατοπιστικός για το τι λέχθηκε δια μέσου ασυρμάτων. Σίγουρα, επουσιώδης κρίνεται η αναφορά του μάρτυρα ότι, από ότι ήξερε, κανένας δεν εισήλθε εντός του χωραφιού, διότι είναι λογικό ο μάρτυρας να μην είχε ιδίαν αντίληψη του τι γινόταν εντός του ακινήτου όπου ήταν φυτεμένα τα επτά φυτά κάνναβης, εν΄ όψει και της φύσης και έκτασης των καθηκόντων που εκτελούσε και της οπτικής γωνίας όπου βρισκόταν και κάλυπτε και που εν πάσει περιπτώσει για αυτό το θέμα υπήρξαν οι θετικές και αξιόπιστες μαρτυρίων των μαρτύρων κατηγορίας ως έχει γίνει αναφορά ανωτέρω και συνακόλουθα η αντίστοιχη εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του Μ.Κ. 5 ως αληθή και αξιόπιστη. Στον αντίποδα, ο κατηγορούμενος δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερα επαυξημένη προσοχή τον κατηγορούμενο κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, τον τρόπο που κατέθετε, την συμπεριφορά και αντίδραση του, ως επίσης βεβαίως και το περιεχόμενο της προφορικής του μαρτυρίας και το Δικαστήριο έχει πειστεί ακράδαντα ότι ο κατηγορούμενος ήταν μάρτυρας του ψεύδους, προσπαθούσε να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων του, δίνοντας εξηγήσεις και εκδοχές που ουδόλως έπεισαν το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, ως προς τις φωτογραφίες που κατέθεσε ως τεκμήρια κατά την ημέρα όταν έδιδε μαρτυρία και που αφορούν την πρώτη σκηνή, δεν δύνανται να έχουν οποιαδήποτε μαρτυρία, διότι ο κατηγορούμενος δεν τις έχει υποδείξει στους μάρτυρες κατηγορίας, αν και θα μπορούσε, εν΄ όψει της ημερομηνίας λήψης τους, σε συνδυασμό με τις ημερομηνίες που έδιδαν μαρτυρία οι μάρτυρες κατηγορίας, έτσι ώστε να τοποθετηθούν οι εν λόγω μάρτυρες επί του περιεχομένου τους. Ο κατηγορούμενος για αυτό το θέμα, ήτοι της μη υπόδειξης των εν λόγω φωτογραφιών στους μάρτυρες κατηγορίας, έδωσε ως εξήγηση το γεγονός ότι οι μάρτυρες θα καθοδηγούνταν, εξήγηση η οποία στερείται πειστικότητας, λογικής και σοβαρότητας, διότι είναι απορίας άξιο πως οι μάρτυρες κατηγορίας κατά το στάδιο της αντεξέτασης τους και υπόδειξης τους σε αυτούς των εν λόγω τεκμηρίων να τείχουν καθοδήγησης. Εν πάσει περιπτώσει όμως, σίγουρα υπό το φώς των διαδραματισθέντων της παρούσας υπόθεσης και της αποδεχθείσας ως αξιόπιστης της εκδοχής των μαρτύρων κατηγορίας που συνέδεαν τον κατηγορούμενο με τα επτά φυτά κάνναβης και το πότισμα που έτυχαν από τον ίδιο στην πρώτη σκηνή, δεν κρίνεται αξιόπιστο και αποδεκτό το άλλοθι που έχει προβάλει ο κατηγορούμενος, ότι δηλαδή μετέβηκε στην πρώτη σκηνή για να περισυλλέξει σωλήνες στην εν λόγω σκηνή. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος επικαλέστηκε κάποιον Δημήτρη Παναγιώτου ότι τον έχει ενημερώσει για τις εν λόγω σωλήνες και το εν λόγω άτομο δεν κλητεύθηκε για να επιβεβαιώσει αυτήν την εκδοχή, η οποία ούτως ή άλλως δεν γίνεται αποδεκτή και συνακόλουθα, η αντίστοιχη εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι η κατηγορούσα αρχή δεν κλήτευσε ως μάρτυρες τα πρόσωπα που κατονομάζονται, δεν δύναται να γίνει αποδεκτή και ούτε βεβαίως δύναται να γίνει αποδεκτή η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι η κατηγορούσα αρχή θα έπρεπε να κλητεύσει τους ιδιοκτήτες των ακινήτων που ανευρέθησαν τα φυτά κάνναβης, όχι μόνο λόγω του ότι υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία που συνδέει τον κατηγορούμενο με τα εν λόγω φυτά κάνναβης, ως αποδείχθηκε, αλλά και επειδή το Δικαστήριο δεν δύναται να εντοπίσει μέσα από το μαρτυρικό υλικό ποια θα ήταν η χρησιμότητα ή σχέση με τα διαδραματισθέντα. Είναι επίσης απορίας άξιο, πως ο κατηγορούμενος θα μπορούσε με το αυτοκίνητο που είχε και τις διαστάσεις του, να μπορούσε να μεταφέρει σωλήνες τέτοιου μήκους, όπως αυτές φαίνονται στις φωτογραφίες που παρουσίασε και να αναφέρει ότι θα έψαχνε για κάποιο σχοινί στην πρώτη σκηνη για να τις δέσει, ήτοι σε μια σκηνή που κατά τον ίδιο πρώτη φορά θα πήγαινε, θέση που σίγουρα δεν πείθει, διότι σίγουρα θα αναμενόταν να ρωτήσει ο κατηγορούμενος το εν λόγω άτομο τι σωλήνες ήταν και πιο συγκεκριμένα τι μήκους, έτσι ώστε να πάρει τα δέοντα μέτρα για να τις μεταφέρει εάν μπορούσε, δένοντας τις με σχοινί που θα προμηθευόταν εκ των προτέρων και όχι να ψάξει για σχοινί σε ένα χωράφι που υποτίθεται πρώτη φορά θα πήγαινε. Δηλαδή οι δικαιολογίες του κατηγορουμένου, δεν έχουν κανένα έρεισμα στην λογική και δεν έπεισαν το Δικαστήριο. Υστερόβουλοι και μη πειστικοί είναι και οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου περί ύπαρξης άλλων παγουριών μικρών που ήταν στην κατοχή του, εν΄ όψει της αποδοχής των μαρτύρων κατηγορίας που αφορούσαν τα δύο δοχεία νερού και που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο ως τεκμήρια. Αναφορικά με την θέση του κατηγορουμένου περί ύπαρξης τριών και όχι ενός πυθαριού στην επίδικη πρώτη σκηνή, σίγουρα κρίνεται ως επουσιώδης, διότι αυτό που έχει αμφισβητηθεί και είναι καίριας σημασίας για την παρούσα υπόθεση, είναι η εμπλοκή του κατηγορουμένου και διασύνδεση του με τα φυτά κάνναβης και οι ενέργειες των αστυνομικών και όχι η ύπαρξη ή όχι ενός ή τριών ή καθόλου οποιωνδήποτε πυθαριών, αποθήκης, ζητήματα που είναι επουσιώδης, ή ακόμα και σωλήνων, ζήτημα το οποίο έχει ήδη αξιολογηθεί ή ακόμα και άλλων δοχείων νερού, που εν πάσει περιπτώσει έχει αποδειχθεί η διασύνδεση του κατηγορουμένου με το πότισμα των φυτών κάνναβης στην πρώτη σκηνή με τα δοχεία νερού που είναι κατατεθιμένα ως τεκμήρια στο Δικαστήριο και είναι άνευ σημασίας εάν υπήρχαν άλλα δοχεία νερού στην εν λόγω περιοχή και ποια ήταν ή είναι η κατάσταση τους. Επίσης ο κατηγορούμενος, θέλοντας προφανώς να αποστασιοποιηθεί από την εμπλοκή του από τα δύο φυτά κάνναβης που βρίσκονταν έξω από την οικία του για τα οποία υπήρχε μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ότι ο κατηγορούμενος τους ανέφερε ότι είναι δικά του και ότι δεν ανέμενε να τα βρουν, έφτασε στο σημείο να προβάλει την μη πειστική, την μη λογική, την μη σοβαρή, αλλά και την ακραία θέση, ότι η ύπαρξη των εν λόγω φυτών είναι εξ΄ αιτίας μιας πλεκτάνης της αστυνομίας λόγω προαγωγών και ότι έχουν φυτευθεί από την ίδια την αστυνομία, αναφέροντας ο κατηγορούμενος, υστερόβουλα βεβαίως, για το πως βρέθηκαν τα εν λόγω φυτά εκεί. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο απορρίπτει την προφορική μαρτυρία του κατηγορουμένου ως αναξιόπιστη, υστερόβουλη, μη πειστική και που σκοπό είχε να αποποιηθεί υστερόβουλα των ευθυνών του. Αναφορικά με την μαρτυρία του Μ.Υ.1, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν άφησε θετική εικόνα. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο έχει διακρίνει ξεκάθαρα, μέσα από τον τρόπο που έδιδε μαρτυρία, τις αντιδράσεις του, αλλά και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει τον κατηγορούμενο με κάθε τρόπο, προσπαθώντας να επιβεβαιώσει τις θέσεις του κατηγορουμένου αναφορικά με την πρώτη σκηνή, ζητήματα τα οποία έχουν ήδη αξιολογηθεί πιο πάνω. Οι φωτογραφίες που έχει προσκομίσει στο Δικαστήριο και κατατέθηκαν ως τεκμήρια, δεν δύνανται να έχουν καμία αποδεικτική βαρύτητα, διότι αυτές δεν υποδείχθησαν στους μάρτυρες κατηγορίας για να τοποθετηθούν επί αυτών και στέρησαν έτσι από αυτούς την εν λόγω δυνατότητα να τοποθετηθούν. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με την ύπαρξη πυθαριών και δοχείων νερού, αναπόφευκτα συμπαρασύρονται και έχουν την ίδια τύχη ως έχει αναφερθεί ανωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορουμένου, αλλά και των μαρτύρων κατηγορίας και περαιτέρω το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτά λέχθησαν από τον εν λόγω μάρτυρα σε μια προσπάθεια του να βοηθήσει τον κατηγορούμενο και να επιβεβαιώσει την εκδοχή του η οποία έχει κριθεί ως αναξιόπιστη. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας προσπάθησε να βοηθήσει τον κατηγορούμενο, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να προσπαθεί να πείσει με τις αναφορές του σχεδόν επί παντός επιστητού που σχετιζόταν με το τι υπήρχε στην πρώτη σκηνή και ξεφεύγοντας από την ιδιότητα του ως φωτογράφου και επεκτείνοντας την μαρτυρία του σε θέματα που άπτονταν την κατάσταση των πυθαριών, των φυτών, θέματα για τα οποία δεν έχει οποιαδήποτε κατάρτιση. Συγκεχυμένες, μη σταθερές και ασαφείς ήταν και οι αναφορές του αναφορικά με τις συνθήκες και το πότε επακριβώς προσήλθε ο κατηγορούμενος στο κατάστημα του για να δοθούν οι σχετικές οδηγίες, φτάνοντας στο σημείο να γίνεται αναφορά ακόμα και σε χρονικό σημείο όπου εκδικαζόταν η παρούσα υπόθεση και περαιτέρω οι φωτογραφίες που κατέθεσε ο εν λόγω μάρτυρας, σε πολλά σημεία δεν τις συνέδεσε με τις φωτογραφίες που κατέθεσε ο ίδιος ο κατηγορούμενος, ο οποίος επέλεξε όπως προβεί μεν στην δεύτερη φωτογράφιση, αλλά να μην τις υποστηρίξει ο ίδιος με την μαρτυρία του και να εναποθέτει το βάρος στον εν λόγω μάρτυρα για ουσιαστικά ζητήματα που άπτονταν της πρώτης σκηνής και τι αυτή περιελάμβανε, από την στιγμή που προωθούσε συγκεκριμένες θέσεις για να προβάλει το άλλοθι του, που ούτως ή άλλως δεν έπεισε το Δικαστήριο. Εν πάσει περιπτώσει όμως, ακόμα και αυτός ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί επακριβώς, με σαφήνεια και λεπτομέρεια, κυρίως κατά το στάδιο της αντεξέτασης, για το τι αντικατοπτρίζουν οι φωτογραφίες που ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήρια, όπως π.χ. για το αν υπάρχει αντανάκλαση φωτός ή ξάσπρισμα, αν είναι τα ίδια δοχεία νερού και ποια η κατάσταση τους, αν είναι ο ίδιος χώρος, ερχόμενος μάλιστα και σε μερική αντίθεση με τα όσα ανέφερε ο ίδιος ο κατηγορούμενος. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο απορρίπτει την μαρτυρία του Μ.Υ.1 ως αναξιόπιστη. Αναφορικά με την ομολογία του κατηγορουμένου, ως αυτή έχει δηλωθεί τόσο στην κατάθεση του στην αστυνομία, για την οποία έχει διεξαχθεί δίκη εντός δίκης, ως επίσης και στην ομολογία του κατηγορουμένου αναφορικά με τα δύο φυτά κάνναβης που ανευρέθησαν στο συνορεύον τεμάχιο που εφάπτεται της αυλής της οικίας του, ήτοι στην δεύτερη σκηνή, υπάρχει επ΄ αυτού του θέματος πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο θα παραπέμψει πιο κάτω, ενδεικτικά και όχι περιοριστικά, σχετική επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η ομολογία ενοχής έχει αποκληθεί η βασιλίδα των μαρτυριών. Στο σύστημα, όμως, που διέπει την ποινική μας δίκη δεν έχουμε απολυτοποιήσει στον ύψιστο αυτό βαθμό την αξία της. Είναι θέμα πραγματικό που συναρτάται με τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Έστω και αν γίνει αποδεκτή η ομολογία και ενταχθεί στον κορμό της μαρτυρίας, το Δικαστήριο, στο τέλος, προβληματίζεται για την αλήθεια του περιεχομένου της και φυσικά για το κατά πόσο οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ενοχής. Αυτά τονίστηκαν από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στην υπόθεση Ανδρέου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ 166. Είναι καθιερωμένη νομολογιακή αρχή πως έστω και αν μια κατάθεση-ομολογία δόθηκε θεληματικά, το Δικαστήριο προχωρεί να βεβαιωθεί κατά πόσο το περιεχόμενο της συνάδει με την αλήθεια των γεγονότων, όπως αυτά έχουν διακριβωθεί. Η υιοθέτηση της αρχής αυτής γίνεται για αυταπόδεικτους λόγους προκειμένου η καταδίκη να ακολουθεί πάντοτε τη διαπίστωση από το Δικαστήριο πως η ενοχή αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας. (Δέστε Μάρτιν ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(1994)2 Α.Α.Δ 65) Επίσης όσο εθελούσια και αν είναι η κατάθεση-ομολογία του κατηγορούμενου είναι επιθυμητό να ζητείται η εξακρίβωση της ορθότητας του περιεχομένου της ούτως ώστε να αποκλείεται η πιθανότητα λάθους. (Δέστε Ιωσηφίδης (Ππαϊλα) ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ 204, και Ιακωβίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1996)2 Α.Α.Δ 110.) Ωστόσο παραμένει η αρχή ότι όταν μια ομολογία αποδεικνύεται σωστά αυτό αποτελεί την καλύτερη μαρτυρία που μπορεί να προσαχθεί. Παρά το σκεπτικισμό αναφορικά με την αξιοπιστία ομολογιών ενοχής που μπορεί κάποτε να υπάρξει εξακολουθεί να ισχύει η αρχή ότι μια πραγματικά εκούσια ομολογία δυνατό να συνιστά πειστική μαρτυρία ενοχής η αξία της οποίας, όπως οποιασδήποτε άλλης μορφής μαρτυρία, κυμαίνεται ανάλογα με τις περιστάσεις της υπόθεσης. Είναι επίσης ορθό να λεχθεί ότι εκεί όπου υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες αναφορικά με την αξιοπιστία της ομολογίας, καταδίκη που βασίστηκε μόνο σε αυτή, θα μπορούσε, αναμφίβολα, να θεωρηθεί επισφαλής. Τα πιο πάνω έχουν κωδικοποιηθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Ανδρέου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ 166 αφού έγινε αναφορά με επιδοκιμασία στην Αγγλική υπόθεση R. v. Mallinson

(1977)Crim. L.Rev. 161. Επίσης, στην υπόθεση Γρηγόρης Γρηγορίου - ν - Αστυνομίας 2002 2 Α.Α.Δ. σελ. 364, λέχθησαν τα ακόλουθα: << Είναι γνωστό ότι η ομολογία ενοχής συνήθως αποκαλείται ως η βασιλίδα των μαρτυριών. Ωστόσο, το δικό μας σύστημα της ποινικής δίκης δεν έχει αναγάγει σε απόλυτο βαθμό την αξία της. Σε κάθε περίπτωση, ιδιαίτερα όπου η ομολογία είναι προφορική, αυτή εξετάζεται ως θέμα πραγματικό το οποίο συναρτάται με τις περιβάλλουσες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Όταν η ομολογία γίνει αποδεκτή και ενταχθεί στην υπόλοιπη αποδεκτή μαρτυρία το δικαστήριο έχει καθήκον να προβληματιστεί και να εξετάσει την αλήθεια του περιεχομένου της για να αποφασίσει τελικά κατά πόσο οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα. Βλ. R. v. Sfoggaras 22 C.L.R. 13 και Volettos v. Republic

(1961)C.L.R.168. Στην R. v. Mallinson [1977] Crim.L.Rev.161 διακηρύχθηκε ότι καταδίκη που στηρίζεται σε προφορική ομολογία δεν είναι κατ' ανάγκη ανασφαλής ή μη ικανοποιητική. Από την προαναφερόμενη αγγλική απόφαση μεταφέρουμε το πιο κάτω σχόλιο: «Commentary. It has been said that "when a confession is well proved it is the best evidence that can be produced": Baldry [1852] 1 Den 430, per Erle J. Scepticism about the reliability of confessions has increased in modern times but it remains true that a truly voluntary confession may be cogent evidence of guilt. Like other types of evidence, its value may vary greatly according to the circumstances and, if serious doubt is cast on the reliability of a confession, conviction based on that alone would no doubt, be regarded as unsafe and unsatisfactory. It is only in exceptional cases that English law requires corroboration of particular types of evidence and confessions have never been held to require corroboration either by law or practice.» Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από την πιο πάνω αναφερθείσα νομολογία, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι έχει διεξαχθεί δίκη εντός δίκης για την θεληματικότητα των ομολογιών του κατηγορουμένου και γενικά για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτές λήφθηκαν, ως επίσης και των συνθηκών ανακοπής και σύλληψης του και υπογραφής από τον ίδιο των σχετικών τεκμηρίων και δεν έχει εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο, ως η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ήδη αξιόπιστες τις μαρτυρίες των μαρτύρων κατηγορίας με τις οποίες έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με θετική, σαφή, λεπτομερή και διαφωτιστική μαρτυρία που συνδέει τον κατηγορούμενο με το πότισμα των επτά φυτών κάνναβης στην πρώτη σκηνή, ως επίσης και με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ομολόγησε την εμπλοκή του με τα υπόλοιπα δύο φυτά έξω από την οικία του τα οποία ήταν επίσης φρεσκοποτισμένα και ευδιάκριτα από την αυλή του και της απόρριψης της εκδοχής του κατηγορουμένου με την οποία εξέφρασε έκπληξη για αυτά και αποδίδοντας τα σε πλεκτάνη, δεν αφήνει άλλη επιλογή με βάση την κοινή λογική, αλλά και αποδοχή της εν λόγω ομολογίας, ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται τόσο με τα επτά φυτά κάνναβης της πρώτης σκηνής, ως επίσης και με τα δύο φυτά κάνναβης της δεύτερης σκηνής και δεν μπορεί να είναι απλή σύμπτωση υπό το φως των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης και ούτε να οφείλεται σε οποιαδήποτε πλεκτάνη της αστυνομίας, ως ήταν η θέση του κατηγορούμενου. Συνακόλουθα η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης, με βάση την οποία κάλεσε το Δικαστήριο όπως αποστεί από του περιεχομένου των τεκμηρίων που αποτέλεσαν το αντικείμενο της δίκης εντός δίκης που προηγήθηκε, δεν δύναται να γίνει αποδεκτή. Το ίδιο όμως δεν δύναται να συμβεί με την έκτη κατηγορία. Το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει βεβαίως το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του, παραδέχεται ότι είναι χρήστης από νεαρή ηλικία, πλην όμως επειδή δεν υπάρχει ρητή και σαφή αναφορά και παραδοχή (σε αντίθεση με ότι συμβαίνει με τις υπόλοιπες κατηγορίες) με την οποία ο κατηγορούμενος να παραδέχεται ότι προέβη σε χρήση κάνναβης την επίδικη ημερομηνία, το Δικαστήριο κρίνει ότι υπό τις περιστάσεις και ελλείψει άλλης αναφοράς ή μαρτυρίας επί αυτού του θέματος και έχοντας υπόψη του το Δικαστήριο τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, δεν δύναται να στηριχθεί σε αυτήν την αναφορά του κατηγορουμένου και να τον καταδικάσει στην έκτη κατηγορία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Αρχικά, θα πρέπει να τονιστεί ότι τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία δηλώθηκαν στο Δικαστήριο και έχουν εγκριθεί, αυτά μετουσιώνονται αυτούσια σε ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν αυτολεξεί. Περαιτέρω, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου, τα οποία προέρχονται από την πιο πάνω αξιολόγηση της τεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος στις 30/7/2012, μετέβηκε με το όχημα του με αριθμούς εγγραφής SB 990 στην περιοχή Κλαδερή στον Ύψωνα της Επαρχίας Λεμεσού, έχοντας στον χώρο αποσκευών του εν λόγω αυτοκινήτου τα δύο δοχεία νερού που κατατέθηκαν ως τεκμήρια στο Δικαστήριο. Αφού στάθμευσε το όχημα του, έβγαλε από τον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του τα εν λόγω δοχεία νερού, κατευθύνθηκε στο ακίνητο όπου ήταν φυτεμένα τα επτά φυτά κάνναβης, ο κατηγορούμενος πλησίασε το πρώτο φυτό κάνναβης αλλά αρχικά δεν το πότισε, προχώρησε προς τα υπόλοιπα έξι φυτά κάνναβης τα οποία πότισε και στην επιστροφή του πότισε το πρώτο φυτό κάνναβης που είδε αρχικά. Με τις εν λόγω ενέργειες ο κατηγορούμενος καλλιέργησε τα εν λόγω φυτά. Μετέπειτα ο κατηγορούμενος όταν επέστρεψε στο αυτοκίνητο του, ανακόπηκε και συνελήφθη από μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. με την χρησιμοποίηση εύλογης και αναγκαίας βίας λόγω της αρχικής αντίστασης του κατηγορουμένου και δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε υπέρμετρη βία ή υπέρβαση εξουσίας και ούτε έχει εντοπιστεί οποιαδήποτε παρατυπία κατά την υπόδειξη, παραλαβή, παράδοση, φύλαξη ή διακίνηση των κατατεθιμένων τεκμηρίων. Τα εν λόγω φυτά βρίσκονταν στην κατοχή του κατηγορουμένου, τόσο μέσω της καλλιέργειας αυτών που αποδείχθηκε τόσο με άμεση μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας και την ομολογία του κατηγορουμένου, όσο και δια της όλης του εμπλοκής, γνώσης και διασύνδεσης του με τα εν λόγω φυτά, που προκύπτει μέσα από την ομολογία του κατηγορουμένου, αλλά και την μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας που κρίθηκαν αξιόπιστοι. Υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο τα εν λόγω φυτά στην εν λόγω σκηνή και ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Επίσης, την ίδια ημέρα, ο κατηγορούμενος, στον Ασώματο της Επαρχίας Λεμεσού, σε ακίνητο που βρίσκεται δίπλα από τον χώρο της αυλής της οικίας του, είχε στην κατοχή του δύο φυτά κάνναβης τα οποία επίσης ήταν καλλιεργημένα από τον κατηγορούμενο, διότι ήταν φρεσκοποτισμένα και ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την διάπραξη των αδικημάτων μετά από την υπόδειξη των εν λόγω φυτών και εξέφρασε την έκπληξη του, διότι δεν πίστευε ότι αυτά θα ανευρίσκοντο. Ο κατηγορούμενος κατείχε τα 9 φυτά κάνναβης και δεν είχε ανατραπεί το μαχητό τεκμήριο του σκοπού της προμήθειας, σύμφωνα με την πιο πάνω αναφερθείσα νομολογία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των κατηγοριών 1 - 5 και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις εν λόγω κατηγορίες και η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της έκτης κατηγορίας και ο κατηγορούμενος αθωώνεται από την εν λόγω κατηγορία. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο