Δήμος Λεμεσού ν. Νεόφυτος Νεοφύτου, Αρ.Υπόθ.803/15, 26/10/2015

(9)γ και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών 1984-2008, των κανονισμών 2-5, 16

(1)(ια), 16

(1)(ιγ), 22 και 23 των περί Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του Δήμου Λεμεσού του 2000 (ΚΔΠ 260/2000), των Αρ.88

(1),

(3)και

(4)του περί Δήμων Νόμου Ν.111/85ως επίσης και του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου Ν.47(Ι)/1997, Αρ. 2-4, 5

(2)(α), 6-9 και της παρ.45(γ)(iii) του Πίνακα ΙΙ αυτού ως τροποποιήθηκε από τα σχετικά Διατάγματα 1998-(Αρ.3)

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος «την 21/05/14 εντός των Δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού, ενώ είχε τον έλεγχο του μηχανοκινήτου οχήματος με αρ. εγγραφής BAG 676 σε δρόμο, δηλαδή στην οδό Ανεξαρτησίας, στάθμευσε το πιο πάνω όχημα σε χώρο καθοριζόμενο ειδικά από σήμα τροχαίας για οχήματα τροφοδοσίας παραβιάζοντας έτσι το περιεχόμενο του εν λόγω σήματος τροχαίας». Σύμφωνα, πάντα με τις ίδιες λεπτομέρειες, αφού του επιδόθηκε η προβλεπόμενη «ειδοποίηση» παρέλειψε να πληρώσει το εκεί αναφερόμενο εξώδικο πρόστιμο εντός 30 ημερών εξ' ού και η παρούσα υπόθεση. Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα, ότι ο ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος μάρκας BAG 676 MITSUBISHI LANCER, τύπου Saloon είναι ο πατέρας του κατηγορούμενου, ότι είναι ο κατηγορούμενος που στάθμευσε το εν λόγω όχημα στην οδό Ανεξαρτησίας η οποία εμπίπτει στα όρια του Δήμου Λεμεσού, ότι το εξώδικο των €50 που εκδόθηκε περιήλθε στην αντίληψη του κατηγορούμενου την ίδια μέρα και μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί ως επίσης και ότι ο κατηγορούμενος απέστειλε στις 2/6/14 επιστολή διαμαρτυρίας στο Δήμο Λεμεσού η οποία απαντήθηκε με δύο επιστολές 5/6/14 και 20/6/14 αντίστοιχα. Ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε επίσης ότι η στάθμευση στο χώρο όπου ο κατηγορούμενος στάθμευσε το επίδικο όχημα ελεγχόταν από σήμα το οποίο ανέφερε ότι απαγορεύετο η στάθμευση τροχοφόρων εκτός από φορτοεκφορτώσεις και μόνο για 20 λεπτά. Τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα κατατέθηκαν ως Τεκμήριο Α. Ως Τεκμήρια 1-5, κατατέθηκαν από κοινού, το εξώδικο που εκδόθηκε, η επιστολή του κατηγορούμενου προς το Δήμο Λεμεσού, οι δύο απαντητικές επιστολές του Δήμου καθώς και φωτογραφία του επίμαχου σήματος η οποία απεικονίζει μια ορθογώνια πινακίδα εντός της οποίας υπάρχει ένα σύμβολο «Χ» σε κύκλο και η φράση «ΔΗΜΟΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΣΤΑΘΜΕΥΣΗ ΤΡΟΧΟΦΟΡΩΝ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΦΟΡΤΟΕΚΦΟΡΤΩΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ 20 ΛΕΠΤΑ» . Μετά την κατάθεση των πιο πάνω τεκμηρίων και παραδεκτών γεγονότων, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε την τροχονόμο αρ.21 Α.Ιωάννου (ΜΚ1). Η ΜΚ1 ουσιαστικά επανέλαβε τα παραδεκτά γεγονότα, αναγνώρισε στο Τ.5 το επίδικο σήμα που ρύθμιζε τη στάθμευση στον χώρο που στάθμευσε ο κατηγορούμενος στη βάση του οποίου τον κατήγγειλε και ανέφερε ότι ο τελευταίος στάθμευσε εκεί για περίοδο 11 λεπτών. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, τόσο η ίδια όσο και ο Δήμος Λεμεσού θεωρούν ότι το εν λόγω σήμα υποδεικνύει θέση στάθμευσης αποκλειστικά για οχήματα τροφοδοσίας, τα οποία δεν είναι, άλλου τύπου οχήματος εκτός από εμπορικά οχήματα. Σύμφωνα πάντα με την μάρτυρα, αν και ο κατηγορούμενος στάθμευσε το όχημα του στο συγκεκριμένο σημείο για να παραδώσει παραγγελία σε παρακείμενο κατάστημα, αυτός καταγγέλθηκε διότι το όχημα του ήταν τύπου SALOON και όχι εμπορικού τύπου. Όπως εξήγησε, σε καμία περίπτωση ο Δήμος Λεμεσού θεωρεί τα οχήματα τύπου SALOON ως οχήματα τροφοδοσίας. Οι οδηγίες δε που έχουν οι τροχονόμοι του Δήμου, είναι όπως για σκοπούς καταγγελίας τέτοιων περιστατικών, λαμβάνουν υπόψη μόνο τον τύπο του οχήματος και όχι το σκοπό της στάθμευσης, ο οποίος τους είναι, σε κάθε περίπτωση, άνευ σημασίας. Με άλλα λόγια, από τη στιγμή που το όχημα το οποίο είναι σταθμευμένο δεν είναι εμπορικού τύπου, ο οδηγός του θα καταγγελθεί ανεξάρτητα αν ο σκοπός της στάθμευσης είναι η φορτοεκφόρτωση αγαθών ή εμπορευμάτων, όπως έπραξε στην υπό κρίση υπόθεση ο κατηγορούμενος. Σε σχέση με το συγκεκριμένο σημείο η μάρτυς είπε ότι πλησίον αυτού υπήρχε χώρος για στάθμευση για κάθε τύπο οχήματος, τον οποίο μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο κατηγορούμενος με το SALOON όχημα του. Η μάρτυς ανέφερε περαιτέρω ότι η αντίληψη του κατηγορούμενου, όπως ο τελευταίος την εξέφρασε στην επιστολή του προς το Δήμο, δηλαδή ότι το επίμαχο σήμα περιορίζει τη στάθμευση ως προς το σκοπό της στάθμευσης και όχι ως προς τον τύπο του οχήματος, είναι εσφαλμένη. Σύμφωνα με την μάρτυρα παρόμοια με τον κατηγορούμενο αντίληψη και αντιδράσεις, είχαν αρχικά και άλλοι οδηγοί που στάθμευσαν στο συγκεκριμένο χώρο και καταγγέλθηκαν για τον ίδιο λόγο οι οποίοι όμως, μετά που τους εξηγήθηκε το σήμα από το Δήμο αποδέχτηκαν και πλήρωσαν το εξώδικο. Όταν της υπεδείχθει από τον κατηγορούμενο κατά την αντεξέταση ότι η εξαίρεση που αναγραφόταν στο σήμα ήταν για «φορτοεκφορτώσεις» και όχι «οχήματα τροφοδοσίας», η μάρτυς ανέφερε ότι η φράση «φορτοεκφορτώσεις» επί του σήματος παραπέμπει σε «όχημα τροφοδοσίας» και σε καμία περίπτωση σε όχημα SALOON. Σε ερώτηση αν θα κατάγγελλε ένα εμπορικό όχημα τύπου VAN το οποίο στάθμευσε μεν στον επίμαχο χώρο πλην όμως ο οδηγός του δεν προέβαινε σε οποιαδήποτε φορτοεκφόρτωση, η μάρτυς ανέφερε ότι δεν θα προέβαινε σε καταγγελία διότι τέτοιο όχημα έχει «πλεονέκτημα» και συγκεκριμένα ότι θεωρείται από το Δήμο ως σταθμευμένο «στη θέση του» λόγω ακριβώς του τύπου του, ανεξάρτητα από το σκοπό που στάθμευσε. Ρωτήθηκε συγκεκριμένα από τον κατηγορούμενο πως διαφοροποιείται η περίπτωση οδηγού οχήματος τύπου VAN που στάθμευσε για σκοπούς φορτοεκφόρτωσης εμπορευμάτων και όντως προβαίνει σε τέτοια ενέργεια από την περίπτωση στάθμευσης οχήματος τύπου SALOON για τον ίδιο σκοπό, όπως ήταν η δική του περίπτωση. Η μάρτυς απάντησε ότι στην περίπτωση SALOON οχήματος θα κατάγγελλε τον οδηγό αν δεν τον έβλεπε να εκτελεί την εν λόγω εργασία, αφού το όχημα δεν ήταν εμπορικό. Όμως αν τον έβλεπε μπορεί να του επέτρεπε τη στάθμευση για ανθρωπιστικούς λόγους, αναλόγως βέβαια του βάρους και του όγκου των εμπορευμάτων. Η μάρτυς δέχτηκε, ότι οι τελευταίοι αυτοί παράγοντες δεν περιλαμβάνονται στο επίδικο σήμα, εξήγησε όμως ότι «θα ήταν αδύνατο μια ταμπέλα να τα γράφει όλα αυτά». Στη περίπτωση του VAN όμως, όπως πρόσθεσε η μάρτυς, όλα αυτά δεν θα είχαν οποιαδήποτε σημασία αφού ο συγκεκριμένος τύπος οχήματος έχει δικαίωμα να σταθμεύσει εκεί ανεξάρτητα από το σκοπό της στάθμευσης. Τόσο η ερμηνεία που έδωσε η ΜΚ1 σε σχέση με το περιεχόμενο του επίμαχου σήματος όσο και η ορθότητα της πρακτικής που ακολουθείται από τους τροχονόμους του Δήμου σε σχέση με το ποιος καταγγέλλεται σε αυτές τις περιπτώσεις έτυχαν αμφισβήτησης από τον κατηγορούμενο κατά την αντεξέταση της ΜΚ
2. Μετά την κατάθεση των πιο πάνω τεκμηρίων και παραδεκτών γεγονότων και της μαρτυρίας της ΜΚ1, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, δήλωσε ότι αυτή είναι η υπόθεση της και δεν επιθυμεί την παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας.΄ Ο κατηγορούμενος υπέβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Κεντρικός άξονας της εισήγησης του είναι ότι σε καμιά περίπτωση δεν παρέβη το περιεχόμενο του επίμαχου σήματος και ότι η ερμηνεία που ο Δήμος δίνει στο συγκεκριμένο σήμα είναι αυθαίρετη, εσφαλμένη και δεν βρίσκει έρεισμα σε οποιοδήποτε Νόμο ή Κανονισμό. Στην αντίπερα όχθη, η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής υπέβαλε ότι έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση ότι ο κατηγορούμενος παρέβηκε το περιεχόμενο του επίδικου σήματος ήτοι ότι στάθμευσε το όχημα του σε χώρο στάθμευσης για οχήματα τροφοδοσίας. Θέση της κατηγορούσας αρχής ήταν ότι το περιεχόμενο του επίμαχου σήματος δεν επιδέχεται άλλη ερμηνεία από αυτή που επιτρέπει τη στάθμευση μόνο σε «οχήματα τροφοδοσίας». Περαιτέρω υποστήριξε ότι η φράση «μόνο για φορτοεκφορτώσεις» στο επίμαχο σήμα δεν αφορά στο σκοπό της στάθμευσης, ήτοι «φορτοεκφορτώσεις», αλλά αποκλειστικά τον τύπο του οχήματος που σταθμεύει εκεί, ήτοι «όχημα που προσφέρεται για φόρτωση και εκφόρτωση». Αντίθετη ερμηνεία και μάλιστα η ερμηνεία που δίνει ο κατηγορούμενος, εισηγήθηκε η συνήγορος, θα καθιστούσε το σήμα άνευ σημασίας αφού είναι αδύνατο για τον τροχονόμο ή για την κατηγορούσα αρχή να γνωρίζει το σκοπό της στάθμευσης σε αντίθεση με τον τύπο του οχήματος. Αυτός είναι και ο λόγος, σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, που στο συγκεκριμένο χώρο υπήρχε και δεύτερο σήμα που επέτρεπε τη στάθμευση όλων των οχημάτων, ανεξάρτητα από τον τύπο τους. Συνεπώς, υποστήριξε η συνήγορος, στάθμευση στο συγκεκριμένο σημείο επιτρέπεται μόνο σε εμπορικά οχήματα και οχήματα τύπου VAN που προσφέρονται για τροφοδοσία και όχι οχήματα τύπου SALOON όπως ήταν το όχημα του κατηγορούμενου, ανεξάρτητα από το αν τέτοια οχήματα εκτελούν κατά τον επιτρεπόμενο χρόνο φορτοεκφορτώσεις. Το Δικαστήριο ζήτησε από την ευπαίδευτη συνήγορο να το παραπέμψει, που και σε ποιο Νόμο δίνεται ο ορισμός του «οχήματος τροφοδοσίας», εφόσον αυτό συνιστά και μέρος των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. Η συνήγορος ανέφερε ότι από την έρευνα της δεν έχει εντοπίσει τον εν λόγω ορισμό στη νομοθεσία πλην όμως υποστήριξε ότι αυτή η παράλειψη συνιστά σοφή ενέργεια του Νομοθέτη παρέχοντας έτσι στο Δικαστήριο ελαστικότητα και διακριτική ευχέρεια για να προσαρμόζει τον όρο στα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Παρέπεμψε το Δικαστήριο στην περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νομοθεσία όπου αναφέρεται το αδίκημα με το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος ως επίσης και σε τρεις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήτοι τις ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΙΔΗΣ κ.α ν. ΔΗΜΟΥ ΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ κ.α, Υπόθεση Αρ. 791/2003, 19 Οκτωβρίου 2007, Πετρίδης Γιαννάκης και Άλλη ν. Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και Άλλου,

(2010)3 Α.Α.Δ. 501 και ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ κ.α, Υπόθεση Αρ. 1754/2007, 29 Μαρτίου 2011. Θέση της συνηγόρου ήταν ότι αν και σε καμία εκ των νομοθεσίας και νομολογίας που παρέπεμψε δεν δίνεται η ερμηνεία του όρου «όχημα τροφοδοσίας» εντούτοις αυτό που προκύπτει από τις εν λόγω υποθέσεις είναι ότι τα ιδιωτικής χρήσης οχήματα θεωρούνται διαφορετικού τύπου από τα οχήματα τροφοδοσίας. Τέλος η συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να προσεγγίσει τον όρο και ετυμολογικά υποστηρίζοντας ότι η χρήση της γενικής πτώσης προσδίδει στον όρο μόνιμη ιδιότητα υπό την έννοια ότι ο όρος αναφέρεται σε οχήματα που είναι κατασκευασμένα ειδικά να εκτελούν τροφοδοσία και όχι σε οχήματα που έτυχε να χρησιμοποιηθούν γι' αυτό το σκοπό σε μια δεδομένη στιγμή. Αντίθετη ερμηνεία υποστήριξε, θα έδινε το δικαίωμα αθέμιτης εκμετάλλευσης του όρου από οποιοδήποτε πρόσωπο, το οποίο, στην απουσία τροχονόμου, δεν θα υποχρεούτο να δώσει εξηγήσεις γιατί στάθμευσε το ιδιωτικής χρήσης όχημα του στον συγκεκριμένο χώρο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι νομολογιακές αρχές που διέπουν το στάδιο του εκ πρώτης όψεως είναι καλά γνωστές και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

(1990)2 Α.Α.Δ 133, In Re Kakos

(1985)1 CL.R. 250 και Azinas and Another v. Police,

(1981)2 CL.R. 9. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη νομολογία αλλά και την Δικαστική Πρακτική του 1962 η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Το πρώτο σκέλος αφορά τα εξωτερικά γνωρίσματα του αδικήματος, δηλαδή τα συστατικά του στοιχεία ενώ το δεύτερο αφορά την ποιότητα της προσκομισθείσας μαρτυρίας, αντικειμενικά όμως κρινόμενης. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση πρέπει «να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα.» (βλ. Χριστοδούλου ανωτέρω). Όπως έχει επίσης νομολογηθεί η κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία δικαιολογείται μόνο αν έχει παρουσιαστεί από πλευράς της κατηγορούσας αρχής, αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence), τέτοιας φύσης, που στην απουσία ικανοποιητικής εξήγησης από πλευράς κατηγορούμενου, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας. Άλλωστε ο κατηγορούμενος καλείται σε απολογία για να υπερασπίσει τον εαυτό του και όχι να συμπληρώσει τα κενά ή να διορθώσει τις ατέλειες της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη,

(1993)2 Α.Α.Δ. 82, Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ 9 και την νομολογία που οι εν λόγω αποφάσεις παραπέμπουν). ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑ Ως αναφέρεται ανωτέρω, σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος κατηγορείται αφ' ενός στη βάση του αρ. 58

(9)(γ) των περί Μηχανοκινήτων Κανονισμών. Η εν λόγω πρόνοια έχει ως εξής: "Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, οφείλει να μη σταθμεύει το όχημα ούτε εγκαταλείπει αυτό...σε χώρους στάθμευσης ...για οχήματα τροφοδοσίας». Αφ' ετέρου η κατηγορία εδράζεται και στον Καν.16 των Κανονισμών Τροχαίας Λεμεσού 2000 και συγκεκριμένα στις υποπαραγράφους 16

(1)(ια) και 16

(1)(γ) οι πρόνοιες των οποίων επιβάλλουν σε κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο, την υποχρέωση να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, πινακίδες και σημάνσεις που τοποθετούνται από την Αστυνομία ή το Δημοτικό Συμβούλιο. Σημειώνεται ότι, πανομοιότυπη υποχρέωση επιβάλλεται και από τον Καν.58

(2)των περί Μηχανοκινήτων Κανονισμών. Σύμφωνα με την παρ.45(γ)(iii) του ΠΙΝΑΚΑ ΙΙ της περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Νομοθεσίας, το συγκεκριμένο αδίκημα στο οποίο η εν λόγω παράγραφος αναφέρεται είναι αυτό που περιλαμβάνεται στον Καν. 58

(9)(γ) των περί Μηχανοκινήτων Κανονισμών όχι όμως και αυτό των Καν.16

(1)(ια) και (ιγ) των Κανονισμών Τροχαίας Λεμεσού 2000, οι οποίες πρόνοιες απαντούται αλλού στον Πίνακα (βλ. π.χ παρ.42 του ΠΙΝΑΚΑ ΙΙ) και με διαφορετική μάλιστα εξώδικη ρύθμιση. Τόσο δυνάμει της περί Μηχανοκινήτων όσο και δυνάμει της περί Δήμων Νομοθεσίας παρέχεται η δυνατότητα στον Έφορο Μηχανοκινήτων και στο αρμόδιο Δημοτικό Συμβούλιο, ρύθμισης ή περιορισμού της στάθμευσης σε δημόσιο δρόμο με τη χρήση οδικών σημάτων ή πινακίδων η τοποθέτηση των οποίων ενεργοποιεί και την προαναφερόμενη υποχρέωση των οδηγών να συμμορφώνονται με αυτά. (βλ. Καν.2, 58

(9)(δ) και 71 των Μηχανοκινήτων Κανονισμών, 88

(1)Ν.111/85ως επίσης και Καν.2,4 και 5 των Κανονισμών Τροχαίας Λεμεσού 2000. Η εν λόγω ρύθμιση σύμφωνα με τις αναφερόμενες νομοθετικές πρόνοιες προϋποθέτει προηγούμενη δημόσια γνωστοποίηση της σχετικής ρύθμισης από την αντίστοιχη αρχή. Ανεξάρτητα από αυτή τη δυνατότητα, ως σήματα τροχαίας για το σκοπό εφαρμογής της νομοθεσίας καθορίζονται και όλα τα σήματα που περιλαμβάνονται στον Οδικό Κώδικα ως αυτός τροποποιείται από καιρού εις καιρόν. (βλ. Καν.2 και 71 περί Μηχανοκινήτων, και Καν.2 Κανονισμών Τροχαίας Λεμεσού 2000). Είναι γεγονός ότι η αναφορά του Αρ.58

(9)(γ) σε όχημα που σταθμεύει σε χώρο στάθμευσης οχημάτων τροφοδοσίας, φαίνεται να δημιουργεί κάποια ασάφεια. Αυτό, λαμβανομένου υπόψη ότι στον Νόμο, αφ' ενός δεν παρέχεται ο ορισμός του «οχήματος τροφοδοσίας» και αφ' ετέρου η έννοια του όρου «όχημα», σύμφωνα με το Αρ.2 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμους του 1972, έχει την έννοια που αποδίδει στον όρο η περί ΄Έγκρισης Τύπου Οχημάτων Νομοθεσία (N. 61(I)/2005). Σύμφωνα με την εν λόγω νομοθεσία, στον όρο όχημα περιλαμβάνεται μια ευρεία κατηγορία οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων και οχημάτων τύπου SALOON, εμπορικών οχημάτων, οχημάτων τύπου VAN, βαρέων και ελαφριών φορτηγών κλπ. (βλ. αρ.2 (N. 61(I)/2005)ως και τις πρόνοιες των σχετικών Κανονισμών). Κατά τη γνώμη μου, η φαινομενική αυτή ασάφεια, εξαλείφεται αν οι πρόνοιες του αρ.58

(9)(γ) διαβαστούν υπό το φως των προνοιών που επιτρέπουν τη ρύθμιση στάθμευσης με τη χρήση οδικών σημάτων και πινακίδων. Περαιτέρω η δυνατότητα διάπραξης του αδικήματος από οποιοδήποτε όχημα, είτε αυτό είναι τύπου SALOON είτε τύπου VAN είτε άλλου εμπορικού ή φορτηγού τύπου τείνει να καταδείξει και την πρόθεση του Νομοθέτη κατά την σύνταξη του εν λόγω άρθρου. Το αδίκημα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το σκοπό της στάθμευσης και όχι αποκλειστικά με τον τύπο του οχήματος. Η νομολογία που με παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος, δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με το υπό εξέταση ζήτημα αφού αφορά σε προσφυγές με βάση το Αρ.146 του Συντάγματος εναντίον απαλλοτριώσεων, ρυμοτομίας και επιτάξεων με τους αιτητές να κάμνουν απλά χρήση του όρου στα δικόγραφα τους. Με γνώμονα τα ανωτέρω, θεωρώ ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Α) Στάθμευση οχήματος Β) Σε χώρο στάθμευσης δημόσιου δρόμου Γ) Στον οποίο η στάθμευση ρυθμίζεται με ειδικό σήμα τροχαίας μέσα στην έννοια του Νόμου και των Κανονισμών Δ) Η οποία περιορίζει τη στάθμευση αποκλειστικά σε οχήματα τροφοδοσίας. Ε) Κατά τρόπο που παραβιάζεται η εν λόγω ρύθμιση Έχοντας υπόψη τόσο τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος όσο και τις αρχές που τυγχάνουν εφαρμογής στο παρόν στάδιο προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. ΠΑΡΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗ Από τα παραδεκτά γεγονότα που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και μόνο κρίνω ότι στοιχειοθετούνται εξ αντικειμένου τα υπό στοιχεία Α, Β και Γ ανωτέρω, συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Άλλωστε αυτό που αμφισβητήθηκε και αποτέλεσε αποκλειστικό αντικείμενο της εισήγησης για μη ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι τα υπό στοιχεία Δ και Ε ανωτέρω, ήτοι κατά πόσο η ρύθμιση που έγινε στη στάθμευση με το συγκεκριμένο σήμα αφορούσε αποκλειστικά οχήματα τροφοδοσίας και κατά πόσο ο κατηγορούμενος στάθμευσε το όχημα του παραβιάζοντας αυτή την ειδική ρύθμιση. Στην παρούσα υπόθεση αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο κατηγορούμενος στάθμευσε το όχημα του στο εν λόγω σημείο για να εκτελέσει και εκτελούσε εκφόρτωση εμπορευμάτων (εξηγήθηκε κατά την ακρόαση ότι η εν λόγω παραγγελία αφορούσε πινακίδες τις οποίες ο κατηγορούμενος κατασκεύασε για λογαριασμό του καταστήματος ως ταπελλογράφος). Αποτελεί επίσης κοινή θέση ότι το όχημα του κατηγορούμενου παρέμεινε σταθμευμένο στο συγκεκριμένο σημείο για 11 λεπτά. Στρεφόμενος στα παραδεκτά γεγονότα αλλά και στο ίδιο το Τ.5 (φωτογραφία του επίμαχου σήματος) παρατηρώ και τα εξής. Συνιστά κοινό και παραδεκτό γεγονός ότι με το επίμαχο σήμα απαγορευόταν η στάθμευση τροχοφόρων «εκτός από φορτοεκφορτώσεις και μόνο για 20 λεπτά». Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Οδικό Κώδικα (σελ.120 έκδοση 2013) το σύμβολο «Χ» σε κύκλο υποδηλοί γενική απαγόρευση της στάσης και στάθμευσης, μπορεί όμως να συνδυαστεί με επεξηγηματικές πινακίδες ως προς την ακριβή έκταση και βαθμό της απαγόρευσης αυτής. Αποτελεί παραδεκτό ότι αυτό έγινε και στην παρούσα περίπτωση από το Δήμο με την προσθήκη της φράσης «...ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΦΟΡΤΟΕΚΦΟΡΤΩΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ 20 ΛΕΠΤΑ». Η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι η φράση «εκτός από φορτοεκφορτώσεις» σημαίνει «εκτός από οχήματα τροφοδοσίας» και ότι αυτή είναι η ερμηνεία που θα πρέπει να της δοθεί, με κάθε σεβασμό δεν με βρίσκει σύμφωνο. Πρόκειται περί ποινικής υπόθεσης και οι νομικές αρχές επιβάλλουν ότι οι λέξεις και φράσεις που συνιστούν το αδίκημα πρέπει να ερμηνεύονται γραμματικά και αυστηρά, να τους αποδίδεται δε το ακριβές νόημα τους. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τη σχετική με τα τροχαία αδικήματα νομολογία. Στην αγγλική υπόθεση Holder v Walker [1964] Crim L.R. 61, η οποία αφορούσε τροχαία παράβαση παρόμοιου σήματος το Divisional Court, ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε ότι οι συγκεκριμένες ρυθμιστικές εξαιρέσεις που αναφέρονται σε σήμα τροχαίας πρέπει να ερμηνεύονται γραμματικά και κατά αυστηρό και περιοριστικό τρόπο. Σε εκείνη την υπόθεση όπου το σήμα απαγόρευε τη στάθμευση εκτός από φορτοεκφορτώσεις για όσο χρόνο αυτό ήταν αναγκαίο, κρίθηκε ότι η στάθμευση ενός οχήματος για τον σκοπό αναζήτησης πιθανών πελατών που ήθελαν υπηρεσίες φορτοεκφόρτωσης, παραβίαζε το σήμα, αφού ουδεμία φορτοεκφόρτωση έλαβε χώρα. Ομοίως, στην υπόθεση Funnel v Johnson [1962] Crim. L.R. 488, κρίθηκε ότι ο κατηγορούμενος αθωώνεται αν αποδειχθεί ότι η στάθμευση του οχήματος του ήταν σύμφωνη με την ειδική ρύθμιση. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στο σύγγραμμα Motoring Offences του Paul H Niekirk Μ.Α, London, Butterworths, 1967 στις σελ 110-114 ως επίσης και στο σύγγραμμα των Wilkinson's Road Traffic Offences, 1977 Ed, σελ.385. Τα ερωτήματα επομένως που θα πρέπει να απαντηθούν σε αυτό το στάδιο είναι αν αντικειμενικά κρινόμενη η προσκομισθείσα μαρτυρία, φαίνεται εκ πρώτης όψεως να καταδεικνύει ότι στο συγκεκριμένο σημείο η στάθμευση επιτρεπόταν μόνο για οχήματα τροφοδοσίας και αν ο κατηγορούμενος παρέβηκε την επίμαχη ρύθμιση. Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι αρνητική και στα δύο ερωτήματα για τους λόγους που προχωρώ να εξηγήσω. Στη βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω, η μόνη ερμηνεία που μπορεί να δοθεί στη ρύθμιση ή περιορισμό που επέβαλε το συγκεκριμένο επίμαχο σήμα είναι ακριβώς αυτή που αναφέρεται επ' αυτού - η στάθμευση απαγορεύεται για κάθε όχημα εκτός για το σκοπό φορτοεκφόρτωσης και μόνο για 20 λεπτά - και όχι «εκτός από οχήματα τροφοδοσίας» όπως υποστήριξε η κατηγορούσα αρχή. Εξ' άλλου το λεκτικό του επίμαχου σήματος δεν αφήνει περιθώριο για άλλη ερμηνεία. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, παρέλκει η εξέταση του τι δυνατό να εμπίπτει στον ορισμό «όχημα τροφοδοσίας» αν και τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω αναφορικά με τον όρο αυτό δεν φαίνεται να συνάδουν με την ερμηνεία που εισηγήθηκε η ευπαίδευτη συνήγορος για την κατηγορούσα αρχή. Περαιτέρω, από τα παραδεκτά γεγονότα αλλά και από την ίδια τη μαρτυρία της ΜΚ1 προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος στην παρούσα περίπτωση ενέργησε ακριβώς ως του επέτρεπε η επίδικη ρύθμιση. Στάθμευσε το όχημα του στο συγκεκριμένο σημείο για να εκφορτώσει εμπορεύματα, όντως προέβη στη συγκεκριμένη ενέργεια και η περίοδος στάθμευσης του ήταν λιγότερη των 20 λεπτών. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος δεν μπορεί παρά να απαλλαγεί και αθωωθεί από αυτό το στάδιο. Υπενθυμίζω την προαναφερόμενη νομολογιακή αρχή ότι ένας κατηγορούμενος δεν θα κληθεί σε απολογία, για να καλύψει κενά ή ατέλειες της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής και ιδιαίτερα όταν η προσκομισθείσα μαρτυρία, αντικειμενικά κρινόμενη, δεν θα μπορούσε λογικά να οδηγήσει σε καταδίκη του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. (Υπ.).................................... Λ. Πασχαλίδης Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Παράνομη στάθμευση σε χώρο οχημάτων τροφοδοσίας- Παράβαση τροχαίου σήματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο