Δημοκρατία ν. ΜΟRHAF KERAMI, Αρ. Υπόθ.: 9246/15, 21/10/2015

(5)και 20 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 όπως έχει τροποποιηθεί από τους Ν.50/88και 66(Ι)/03 και της ΚΔΠ 267/49 όπως τροποποιήθηκε από τις ΚΔΠ 265/74, 266/74 και 297/91, ότι δηλαδή σε άγνωστη ημερομηνία του μηνός Φεβρουαρίου 2015 ενώ ήταν αλλοδαπός εισήλθε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας από άγνωστο σημείο που βρίσκεται στις περιοχές της Δημοκρατίας στις οποίες η κυβέρνησή της δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο (3η κατηγορία). (ii) Του απαγορευμένου μετανάστη κατά παράβαση των άρθρων 2, 6

(1)(κ)2, 8 και 19

(2)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105, όπως έχει τροποποιηθεί από το Ν.14(Ι)/98και της ΚΔΠ 242/72, ότι δηλαδή μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας του μηνός Φεβρουαρίου 2015 και της 6.5.2015, ενώ ήταν απαγορευμένος μετανάστης διέμενε στη Δημοκρατία (στη Λεμεσό) χωρίς άδεια από το λειτουργό μετανάστευσης (4η κατηγορία). (iii) Της συνέργειας μετά τη διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 23 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, ότι δηλαδή την 12.2.14 στη Λεμεσό παρείχε βοήθεια ή άσυλο στον Haj Kadour Mohamed από τη Συρία μεταφέροντας τον από το χώρο του υποστατικού με την ονομασία «CHECK M8», ιδιοκτησίας του Λεύκιου Μιλτιάδους από τη Λεμεσό, στο οποίο κακόβουλα έθεσε φωτιά, στην οικία του Haj Kadour Mohamed με σκοπό τη διαφυγή της τιμωρίας του (5η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε ακόμα δύο κατηγορίες οι οποίες διακόπηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής με αποτέλεσμα να απαλλαγεί σε αυτές. Σύμφωνα με τα γεγονότα που έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και βρίσκουν σύμφωνη την Υπεράσπιση, τις πρωινές ώρες της 12.2.2014 ο Haj Kadour Mohamed έθεσε φωτιά στο υποστατικό με την ονομασία «CHECK M8» στη Λεμεσό και στη συνέχεια προκλήθηκε έκρηξη με αποτέλεσμα αυτός να καεί. Ακολούθως ο Haj Kadour Mohamed τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο και του ζήτησε να τον παραλάβει από το χώρο του πιο πάνω υποστατικού. Όταν ο κατηγορούμενος έφτασε στο χώρο και διαπίστωσε ότι ο Haj Kadour Mohamed ήταν τραυματισμένος, τον ρώτησε τι είχε πάθει και αυτός του ανέφερε ότι πήγε να κάψει ένα μαγαζί και κάηκε μόνος του. Εν συνεχεία ο κατηγορούμενος μετέφερε τον Haj Kadour Mohamed στην οικία του τελευταίου με σκοπό να τον βοηθήσει να αποφύγει τη σύλληψη. Ακολούθησαν έρευνες από την Αστυνομία στη σκηνή του αδικήματος όπου ανευρέθηκε μεταξύ άλλων ένα κινητό τηλέφωνο και διαπιστώθηκε ότι απ΄ αυτό διενεργήθηκαν κλήσεις σε αριθμό που ανήκε στον κατηγορούμενο. Την 06:15 της ίδιας μέρας ο Μ.Κ.14 επί του κατηγορητηρίου επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο στην οικία του. Του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, τον ενημέρωσε για το λόγο της επίσκεψής του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος, παρά την αρχική άρνησή του, παραδέχθηκε τελικά ότι ήταν ο κάτοχος του εν λόγω αριθμού τηλεφώνου. Περαιτέρω ανέφερε ότι το κινητό τηλέφωνο που ανευρέθηκε στη σκηνή του αδικήματος ανήκε στον Haj Kadour Mohamed. Την 15.2.2014 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου καθώς και ένταλμα έρευνας της οικίας του. Ο Μ.Κ.31 επί του κατηγορητηρίου μετέβηκε στην οικία του κατηγορουμένου και εκτέλεσε το ένταλμα έρευνας χωρίς να εντοπιστεί ο κατηγορούμενος ή ο,τιδήποτε σχετικό με την υπόθεση. Σε κατάθεση που λήφθηκε από τη σύζυγο του κατηγορουμένου την 18.2.2014, αυτή ανέφερε ότι είδε για τελευταία φορά το σύζυγό της, την 15.2.

1. Ανέφερε ακόμα ότι την 17.2.2014 ο κατηγορούμενος της τηλεφώνησε και της ανέφερε ότι βρισκόταν στην Τουρκία. Ο κατηγορούμενος διέφυγε στην Τουρκία μέσω των κατεχομένων περιοχών ενώ όταν επέστρεψε στην Κύπρο, το έκανε και πάλι μέσω των κατεχομένων περιοχών. Την 6.5.2015 και ώρα 20:30 ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε στην λεωφόρο Χ"Παύλου στη Λεμεσό όπου και συνελήφθηκε σε σχέση με το αδίκημα του εμπρησμού που διερευνάτο από την Αστυνομία. Ο Μ.Κ.31 του εξήγησε τους λόγους της σύλληψής του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος του απάντησε "εγώ εν έκαμα τίποτε" ενώ ανέφερε ότι επέστρεψε στην Κύπρο τρεις μήνες προηγουμένως, δηλαδή το Φεβρουάριο του
2. Την ίδια μέρα και ώρα 23:00 συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης παραμονής και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «είμαι παντρεμένος». Ο αυτουργός του αδικήματος του εμπρησμού (Haj Kadour Mohamed) συνελήφθηκε στην οικία του κατόπιν υποδείξεων του κατηγορουμένου σε σχέση με τη διεύθυνσή του. Οδηγήθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διατηρεί η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (Υ.Α.Μ.) ο κατηγορούμενος βρισκόταν στην Κύπρο με άδεια παραμονής και εργασίας μέχρι την 1.8.2008, ημερομηνία κατά την οποία αναχώρησε από τη Δημοκρατία. Ακολούθως σε άγνωστη ημερομηνία εισήλθε παράνομα στη Δημοκρατία από μη ελεγχόμενο σημείο. Την 11.11.2008 υπέβαλε αίτηση πολιτικού ασύλου η οποία απορρίφθηκε. Απορρίφθηκε από την Αναθεωρητική Αρχή, την 7.9.2009 και η έφεση που καταχώρησε. Τα στοιχεία του είχαν τοποθετηθεί στο μεταξύ στο "Stop List" από την 19.5.
3. Την 12.2.2011 ο κατηγορούμενος συνελήφθη για τροχαίο αδίκημα και από περαιτέρω εξετάσεις από την Υ.Α.Μ. διαπιστώθηκε ότι διέμενε παράνομα στη Δημοκρατία. Επανασυνελήφθη για το αδίκημα της παράνομης παραμονής και τέθηκε υπό κράτηση. Την επόμενη μέρα εκδόθηκε εναντίον του διάταγμα απέλασης και απελάθηκε αυθημερόν. Ο κατηγορούμενος και πάλι εισήλθε στη Δημοκρατία παράνομα και την 28.8.2012 υπέβαλε αίτηση για παραμονή στη Δημοκρατία ως σύζυγος Ευρωπαίας πολίτου. Η αίτηση του απορρίφθηκε την 9.8.2013 μέσω επιστολής που του στάληκε από το αρμόδιο τμήμα καθότι δεν είχε πληρώσει τα έξοδα απέλασής του, ύψους €1.052,
4. Ο όρος αυτός της πληρωμής των εξόδων απέλασης, ο οποίος επιβάλλετο λόγω της πρακτικής που ακολουθείτο και όχι δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής πρόνοιας, δεν επιβάλλεται πλέον σε τέτοιες περιπτώσεις. Έκτοτε διαμένει παράνομα στη Δημοκρατία ως παράνομος μετανάστης. Εξασφαλίστηκε εναντίον του ένταλμα σύλληψης και τοποθετήθηκε στο «Stop List» από την 16.2.
5. Ο κατηγορούμενος ο οποίος τελεί υπό κράτηση από τις 6.5.2015, είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου κατά την αγόρευσή του για μετριασμό της ποινής σε σχέση με την 5η κατηγορία τόνισε ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε αυθόρμητα και χωρίς προσχεδιασμό. Μετέφερε τον αυτουργό του εμπρησμού από το χώρο του πιο πάνω υποστατικού στο σπίτι του επειδή το εν λόγω άτομο ήταν φίλος του και προσπάθησε να τον βοηθήσει. Το γεγονός ότι το εν λόγω άτομο είχε θέσει φωτιά στο εν λόγω υποστατικό και είχε υποστεί εγκαύματα και ο ίδιος, το πληροφορήθηκε εκ των υστέρων όταν συνάντησε το άτομο αυτό στο χώρο του εμπρησμού. Αυτό ήταν και το μεγάλο λάθος του κατηγορουμένου ότι δηλαδή βοήθησε το εν λόγω άτομο και παρέλειψε να ειδοποιήσει την Αστυνομία. Τόνισε ακόμη ότι ο κατηγορούμενος όταν τον επισκέφθηκε η Αστυνομία την 12.2.2014, παρά το ότι προσπάθησε αρχικά να «καλύψει» το φίλο του, στη συνέχεια συνεργάστηκε και βοήθησε την Αστυνομία στην εξιχνίαση της υπόθεσης αναφέροντας το όνομα του και υποδεικνύοντας το σπίτι του. Ανέφερε επίσης ότι ο λόγος που εγκατέλειψε τη Δημοκρατία και μετέβηκε στην Τουρκία ήτο επειδή διαμένουν εκεί οι γονείς του ως πρόσφυγες και ότι ο λόγος που επανήλθε στη Δημοκρατία είναι για να είναι και πάλι μαζί με τη σύζυγο και το παιδί του. Επεσήμανε ακόμη την παραδοχή του στην εν λόγω κατηγορία αμέσως μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Όσον αφορά τα αδικήματα της 3ης και 4ης κατηγορίας υπέδειξε ότι αν ο κατηγορούμενος πλήρωνε τα έξοδα απέλασης τότε θα διέμενε νόμιμα στη Δημοκρατία, θέση με την οποία συμφώνησε και ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής. Ανέφερε ακόμη ότι σκοπός του κατηγορουμένου είναι να υποβάλει νέα αίτηση για παραμονή στη Δημοκρατία. Τόνισε και το γεγονός της άμεσης παραδοχής του κατηγορουμένου στην Αστυνομία. Ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου και το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, με ιδιαίτερη αναφορά στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος σήμερα είναι πατέρας ενός ανηλίκου παιδιού ηλικίας 1 ½ έτους, ότι μέχρι τη σύλληψή του η σύζυγός του εργαζόταν λαμβάνοντας €500 μηνιαίως. Εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση που του επιβληθεί άμεση ποινή φυλάκισης αυτή θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην οικογένεια του, τυχόν ποινή φυλάκισης θα πρέπει να ανασταλεί ενόψει των προσωπικών και οικογενειακών του περιστάσεων. Η προβλεπόμενη από το Νόμο μέγιστη ποινή αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα ενός αδικήματος και αποτελεί στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248). Στην παρούσα υπόθεση το αδίκημα της συνέργειας μετά τη διάπραξη κακουργήματος τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 3 χρόνια, το αδίκημα της εισόδου στη Δημοκρατία από μη εγκεκριμένο λιμάνι με φυλάκιση μέχρι 12 μήνες ή πρόστιμο ή και στις δύο ποινές και το αδίκημα του απαγορευμένου μετανάστη με φυλάκιση μέχρι 3 χρόνια ή πρόστιμο ή και στις δύο ποινές. Αναφορικά με το αδίκημα της 5ης κατηγορίας που είναι η συνέργεια μετά τη διάπραξη κακουργήματος σημειώνεται ότι αδικήματα αυτής της φύσεως συναρτώνται με την αποτελεσματικότητα της έννομης τάξης να αντιμετωπίσει το έγκλημα αφού όπως γίνεται αντιληπτό, η παροχή βοήθειας σε δράστες εγκλημάτων ενδεχομένως να οδηγήσει στην αποφυγή της τιμωρίας τους. Δεν μας διαφεύγει ότι στην παρούσα υπόθεση η συνέργεια του κατηγορουμένου αφορούσε το αδίκημα του εμπρησμού, ένα κακούργημα του οποίου η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση μέχρι 14 έτη ως επίσης ότι ο κατηγορούμενος μετά τη διάπραξη του αδικήματος εγκατέλειψε τη Δημοκρατία από περιοχές που αυτή δεν ελέγχει και ότι όταν επανήλθε στη Δημοκρατία το έπραξε μέσω των ιδίων περιοχών χωρίς οι αρχές της Δημοκρατίας να το γνωρίζουν και οι οποίες τον αναζητούσαν. Ταυτόχρονα όμως λαμβάνουμε υπόψη τα όσα ανέφερε ο συνήγορος του κατηγορουμένου αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκε το αδίκημα της 5ης κατηγορίας. Όσον αφορά τα αδικήματα της 3ης και 4ης κατηγορίας έχει νομολογηθεί ότι αδικήματα που αφορούν την παράνομη είσοδο και παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Είναι αδικήματα που έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, δημιουργούν προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής φύσεως ως επίσης προβλήματα αστυνόμευσης. (Βλέπετε σχετικά Mohamed El Feky και άλλοι ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 166, Νazari v. Aστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 231, Μohamet v. Aστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 295, Τutunciyan v. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 524, Tabrizi v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 421, Methyed v. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 435, Elhamian v. Aστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 605, Jadallah v. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 613, Kawaret v. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 851, Al Najjar v. Aστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 828). Κάθε υπόθεση βέβαια κρίνεται με τα δικά της γεγονότα και στην παρούσα περίπτωση διαπιστώνουμε ότι τα γεγονότα που περιβάλλουν την 3η και 4η κατηγορία είναι τέτοια που δικαιολογούν την αντιμετώπιση του κατηγορουμένου με επιείκεια. Συγκεκριμένα το γεγονός ότι η αίτηση του κατηγορουμένου για παραμονή στη Δημοκρατία ως σύζυγος Ευρωπαίας πολίτου απορρίφθηκε όχι για οποιοδήποτε ουσιαστικό λόγο αλλά λόγω του ότι ο κατηγορούμενος δεν πλήρωσε τα έξοδα απέλασής του και ότι αν το έπραττε τότε θα διέμενε στη Δημοκρατία νόμιμα και δεν θα θεωρείτο ως απαγορευμένος μετανάστης, είναι στοιχείο που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Δεν μπορούμε επίσης να αγνοήσουμε ότι η αξίωση για πληρωμή των εξόδων απέλασης οφείλετο στην ακολουθούμενη πρακτική και όχι σε οποιαδήποτε νομοθετική πρόνοια. Δεν εμπίπτει βέβαια στην αρμοδιότητά μας να εξετάσουμε ή και να σχολιάσουμε κατά πόσο καλώς ή κακώς απορρίφθηκε η αίτηση του κατηγορουμένου για να του δοθεί άδεια παραμονής ως σύζυγος Ευρωπαίας πολίτου. Πιστεύουμε όμως ότι οι λόγοι που απορρίφθηκε η αίτηση είναι παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την επιβολή ποινής. Επισημαίνουμε παράλληλα ότι τέτοιοι όροι, όπως η καταβολή των εξόδων απέλασης, ορθά κατά τη γνώμη μας, δεν επιβάλλονται πλέον από την αρμόδια αρχή. Για σκοπούς μετριασμού της ποινής λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου όπως έχουν περιγραφεί από το δικηγόρο του και παρατίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Τις συνοψίζουμε. Ο κατηγορούμενος είναι σήμερα 33 χρονών. Το έτος 2011 τέλεσε γάμο με κοπέλα από τη Ρουμανία με την οποία απέκτησε ένα παιδί ηλικίας 1 ½ έτους το οποίο σήμερα διαμένει με τη μητέρα του στη Λεμεσό. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης, οι γονείς του σήμερα βρίσκονται στην Τουρκία, ο ίδιος είναι ο τέταρτος στη σειρά από τα έντεκα παιδιά της οικογένειας. Κατάγεται από τη Συρία, χώρα που ως όλοι γνωρίζουμε, τα τελευταία χρόνια, ταλανίζεται από πολεμικές συγκρούσεις με πολύ σοβαρές επιπτώσεις στους κατοίκους της, κατάσταση που δεν φαίνεται να εκτονώνεται. Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου αποτελεί επίσης στοιχείο που λαμβάνουμε δεόντως υπόψη. Λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη την παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου, την οποία θεωρούμε ότι αποτελεί ουσιαστικά άμεση παραδοχή αφού ο κατηγορούμενος προχώρησε σε παραδοχή της 3ης και 4ης κατηγορίας ως επίσης της 5ης κατηγορίας αμέσως μετά την προσθήκη της με την ταυτόχρονη διακοπή των κατηγοριών 1 και 2 οι οποίες ήταν πολύ σοβαρότερες. Όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει η παραδοχή ενοχής θα πρέπει να ανταμείβεται με έκπτωση στη ποινή, ιδιαίτερα όταν γίνεται στην αρχή της διαδικασίας, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση. Όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28: «.Τονίζουμε συναφώς ότι η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης». Κρίνουμε επομένως ότι η παραδοχή του αυτή αποτελεί ένδειξη της ειλικρινής μεταμέλειας του. Λαμβάνουμε επίσης σοβαρά υπόψη ότι ο αυτουργός του εμπρησμού συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου το οποίο του επέβαλε ποινή μετά από πληροφορίες που έδωσε ο κατηγορούμενος (βλ. Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 244/12, ημερ. 25.11.2013). Όσο όμως και αν ληφθούν υπόψη οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες κρίνουμε ότι η μόνη ενδεδειγμένη ποινή στην παρούσα υπόθεση είναι αυτή της φυλάκισης. Οι πιο πάνω παράγοντες, δεν είναι τέτοιοι ώστε να υπερφαλαγγίζουν την σοβαρότητα των αδικημάτων και την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν την έκταση, όχι όμως το είδος της ποινής (Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 382). Συνεπεία των πιο πάνω επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 3η κατηγορία της εισόδου στην Κυπριακή Δημοκρατία από μη εγγεγραμμένο λιμάνι ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην 4η κατηγορία του απαγορευμένου μετανάστη ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην 5η κατηγορία της συνέργειας μετά τη διάπραξη κακουργήματος ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Μας έχει απασχολήσει το ζήτημα κατά πόσο οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν ή θα είναι διαδοχικές. Στην υπόθεση Χαραλάμπους Τραλαλάς ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 323 λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι: «Η βασική αρχή είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές για κατηγορίες που ουσιαστικά συνιστούν μια ενιαία συμπεριφορά αφού αυτό θα οδηγούσε σε υπερβολή την ουσιαστική ποινή για επί μέρους μικρότερης σοβαρότητας κατηγορίες. Παράλληλη αρχή είναι ότι εν πάση περιπτώσει το σύνολο των διαδοχικών ποινών που ενδεχομένως να επιβληθούν πρέπει να έχει αναλογία προς τη σοβαρότητα των επί μέρους κατηγοριών. Ο Δικαστής, όπως λέγεται, πρέπει να δει στην υπόθεση από απόσταση και να αναρωτηθεί κατά πόσο η συνολική ποινή είναι αρμόζουσα προς τα δεδομένα της.» (Βλ. επίσης Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου

(2006)2 ΑΑΔ 183, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κυριάκου

(2008)2 ΑΑΔ 562, Κέρκης ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 433). Στην παρούσα περίπτωση η 3η και 4η κατηγορία συνιστούν μία ενιαία συμπεριφορά, όχι όμως και η 5η κατηγορία. Ανεξαρτήτως τούτου όμως και έχοντας υπόψη τις αρχές της συνολικότητας και των ιδιαίτερων περιστατικών που περιβάλλουν την 3η και 4η κατηγορία κρίνουμε ότι ενδεχόμενη επιβολή διαδοχικών ποινών στον κατηγορούμενο θα οδηγούσε σε υπέρμετρη ή δυσανάλογη ποινή ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη του. Όπως έχει λεχθεί στην Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 443, 446, 447: «Η αρχή της συνολικότητας της ποινής ισχύει βεβαίως στην Κύπρο όπως ισχύει και στην Αγγλία. Επεκτείνεται πέραν της περίπτωσης διαδοχικών ποινών που επιβάλλονται από το ίδιο δικαστήριο την ίδια ώρα στην ίδια ή σε διαφορετικές υποθέσεις και καλύπτει περιπτώσεις όπως η προκειμένη στην οποία οι ποινές επιβάλλονται από διαφορετικό δικαστήριο σε διαφορετικό χρόνο και σε διαφορετικές υποθέσεις. Ακόμα, δεν περιορίζεται σε αδικήματα που είναι όμοια ή σχετίζονται μεταξύ τους ως μέρος μίας ενιαίας ενέργειας, ως προς τα οποία ο γενικός κανόνας είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές (ίδε και Αχιλλέως ν. Αστυνομίας

(1989)1 Α.Α.Δ. 331). Επίκεντρο της είναι ο τιμωρούμενος και προοπτική της η αποφυγή υπέρμετρης ή δυσανάλογης ποινής ως προς τη συνολική ποινική ευθύνη του. Και υπόβαθρο της είναι οι ευρύτεροι παράμετροι που διέπουν την αναλογικότητα της τιμωρίας προς το έγκλημα και που έχουν έρεισμα στις θεμελιακές αρχές του δικαίου και αναγνώριση στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υπό το φως των οποίων και θα πρέπει να εφαρμόζεται το άρθρο 117

(2)και να ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ύψος της επιβληθησομένης ποινής. Εφόσον πρόκειται για στέρηση της ελευθερίας του ατόμου για σκοπούς τιμωρίας, η ποινική ευθύνη του τιμωρούμενου πρέπει να αντικρίζεται διαχρονικά σαν σύνολο σε κάθε δεδομένη περίπτωση φυλάκισής του.» Συνεπεία των πιο πάνω οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον κατηγορούμενο να συντρέχουν και να αρχίζουν από την 6.5.2015, ημερομηνία κατά την οποία ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Δεν δικαιολογείται αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Οι μετριαστικοί παράγοντες που έχουν εντοπιστεί λήφθηκαν δεόντως υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. (Υπ.) ............... Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. /ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: απαγορευμένος μετανάστης, είσοδος στη Δημοκρατία από μη εγκεκριμένο λιμάνι, συνέργεια μετά τη διάπραξη κακουργήματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο