ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. M. D. CYPRUS SOYA LIMITED, Αρ. Υπόθεσης: 11488/13, 21/10/2015

(1)του 1993 εώς ετροποποιήθηκε μέχρι σήμερα καθώς επίσης και του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (ΕΚ) 178/2002 (άρθρα 15,17 και 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι κατά και/ή περί την 3η Οκτωβρίου του 2011 εισήγαγε μέσω του Λιμανιού Λάρνακας το υλικό «Εκχυλισμένο Καβουρδισμένο Αποφλοιωμένο Σογιάλευρο» προέλευσης Αργεντινής για χρήση του στη διατροφή των ζώων το οποίο ήταν ακατάλληλο για κατανάλωση από ζώα ή επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά καθώς ήταν επιμολυσμένο με παθογόνους οργανισμούς και/ή με το μικρόβιο Σαλμονέλας κατά παράβαση της ισχύουσας της νομοθεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η 2η, 3η και 4η κατηγορία αφορά το αδίκημα της έκθεσης προς πώληση υλικού για χρήση στη διατροφή των ζώων, το οποίο ήταν ακατάλληλο για κατανάλωση από ζώα ή επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά των οποίων οι προδιαγραφές δεν συνάδουν με τις προδιαγραφές που καθορίζονται από τον Νόμο κατά παράβαση των άρθρων 3, 10 και 29 του Περί Ζωοτροφών και Προσθετικών των Ζωοτροφών (έλεγχος ποιότητας, προμήθειας και χρήσεως) Νόμου αρ.13

(1)του 1993 εώς ετροποποιήθηκε μέχρι σήμερα καθώς επίσης και του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (ΕΚ) 178/2002 (άρθρα 15,17 και 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων στις 2η, 3η και 4η κατηγορία, η κατηγορούμενη εταιρεία κατηγορείται ότι κατά και/ή περί την 3η, 4η και 5η Οκτωβρίου του 2011, αντίστοιχα, στην Λάρνακα εξέθεσε προς πώληση το υλικό «Εκχυλισμένο Καβουρδισμένο Αποφλοιωμένο Σογιάλευρο» προέλευσης Αργεντινής το οποίο εισήγαγε μέσω του Λιμανιού Λάρνακας για χρήση του στην διατροφή των ζώων το οποίο ήταν ακατάλληλο για κατανάλωση από ζώα ή επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά καθώς ήταν επιμολυσμένο με παθογόνους οργανισμούς και/ή με το μικρόβιο Σαλμονέλας κατά παράβαση της ισχύουσας της νομοθεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η 5η, 6η και 7η κατηγορία αφορά το αδίκημα της πώλησης υλικού για χρήση στη διατροφή των ζώων, το οποίο ήταν ακατάλληλο για κατανάλωση από ζώα ή επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά των οποίων οι προδιαγραφές δεν συνάδουν με τις προδιαγραφές που καθορίζονται από τον Νόμο κατά παράβαση των άρθρων 3, 10 και 29 του Περί Ζωοτροφών και Προσθετικών των Ζωοτροφών (έλεγχος ποιότητας, προμήθειας και χρήσεως) Νόμου αρ.13

(1)του 1993 εώς ετροποποιήθηκε μέχρι σήμερα καθώς επίσης και του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (ΕΚ) 178/2002 (άρθρα 15,17 και 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 5ης, 6ης και 7η κατηγορίας, η κατηγορούμενη εταιρεία κατηγορείται ότι κατά και/ή περί την 3η, 4η και 5η Οκτωβρίου του 2011, αντίστοιχα, στην Λάρνακα πώλησε υλικό δηλαδή «Εκχυλισμένο Καβουρδισμένο Αποφλοιωμένο Σογιάλευρο» προέλευσης Αργεντινής το οποίο εισήγαγε μέσω του Λιμανιού Λάρνακας για χρήση του στην διατροφή των ζώων το οποίο ήταν ακατάλληλο για κατανάλωση από ζώα ή επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά καθώς ήταν επιμολυσμένο με παθογόνους οργανισμούς και/ή με το μικρόβιο Σαλμονέλας κατά παράβαση της ισχύουσας της νομοθεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η 8η κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής σε κτιριακές εγκαταστάσεις με πρόθεση την πώληση υλικού για χρήση στην διατροφή των ζώων, το οποίο είναι ακατάλληλο για κατανάλωση από ζώα ή επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά των οποίων οι προδιαγραφές δεν συνάδουν με τις προδιαγραφές που καθορίζονται από τον Νόμο κατά παράβαση των άρθρων 3, 10 και 29 του Περί Ζωοτροφών και Προσθετικών των Ζωοτροφών (έλεγχος ποιότητας, προμήθειας και χρήσεως) Νόμου αρ.13

(1)του 1993 εώς ετροποποιήθηκε μέχρι σήμερα καθώς επίσης και του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (ΕΚ) 178/2002 (άρθρα 15,17 και 2). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 8ης κατηγορίας, η κατηγορούμενη εταιρεία κατηγορείται ότι κατά και/ή περί την 3η Οκτωβρίου του 2011, κατείχε σε διάφορες κτιριακές εγκαταστάσεις της στην Αραδίππου και/ή σε διάφορες Επαρχίες στην Κύπρο με πρόθεση των πώληση το υλικό «Εκχυλισμένο Καβουρδισμένο Αποφλοιωμένο Σογιάλευρο» προέλευσης Αργεντινής το οποίο εισήγαγε κατά και/ή περί τις 3/10/2011 μέσω του λιμανιού Λάρνακας για χρήση του στην διατροφή των ζώων το οποίο ήταν ακατάλληλο για κατανάλωση από ζώα ή επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά καθώς ήταν επιμολυσμένο με παθογόνους οργανισμούς και/ή με το μικρόβιο Σαλμονέλας κατά παράβαση της ισχύουσας της νομοθεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε συνολικά 4 μάρτυρες, ήτοι τον ΜΚ1 κο. Χριστόφορο Μιχαήλ, τον ΜΚ2 κο. Πανίκο Χ''Γεωργίου, την ΜΚ3 κα. Μαρία Εμμανουήλ και τον ΜΚ4 κο. Κωνσταντίνο Ζυντήλα. Συνολικά δε κατατέθηκαν 39 Τεκμήρια. Περαιτέρω κατατέθηκαν από κοινού από στους συνηγόρους των διαδίκων τα κάτωθι παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως τέτοια: - Η κατηγορούμενη εταιρεία παραδέχεται ότι στις 3/10/2011 εισήγαγε μέσω του Λιμανιού Λάρνακας, με το πλοίο Trans Ocean 2, 7.200 τόνους εκχυλισμένου, καβουρδισμένου, αποφλοιωμένου σογιάλευρου Αργεντινής. - Η κατηγορούμενη εταιρεία παραδέχεται ότι στις 3, 4 και 5 Οκτωβρίου 2011, πώλησε και έκθεσε προς πώληση, το πιο πάνω σογιάλευρο Αργεντινής στους αγοραστές του καταλόγου που η κατηγορούμενη έδωσε στο Υπουργείο, με ρητή αναφορά στα σχετικά δελτία αποστολής προς τους πελάτες ότι το προϊόν ήταν δεσμευμένο και δεν θα έπρεπε να πωληθεί μέχρι να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα από το Υπουργείο. Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον μου και τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου και στα σημεία εις τα οποία βασίστηκα για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας. Το πλήρες περιεχόμενο της προσκομισθείσας μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, ως εκ τούτου δεν είναι απαραίτητο να επαναληφθεί αυτολεξεί. Ο ΜΚ1 ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του ότι είναι επιθεωρητής ζωοτροφών στον κλάδο ελέγχου ζωοτροφών στο Τμήμα Γεωργίας από το 2010 ενώ ανέφερε ότι ήταν ο λειτουργός που προέβηκε στις επίδικες δειγματοληψίες στο Λιμάνι Λάρνακας και το πρόσωπο που προέβη στην καταγγελία της εταιρείας. Με αναφορά στο υλικό που περιλαμβάνεται στις κατηγορίες αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης, τον τρόπο διεξαγωγής των δειγματοληψιών και την διαδικασία από την στιγμή που εγκρίθηκε η εισαγωγή του υλικού μέχρι την άφιξη και εκφόρτωση του ενώ κατέθεσε διάφορα τεκμήρια που αφορούν μεταξύ άλλων τόσο την έγκριση εισαγωγής του υλικού, την αλληλογραφία της εταιρείας με το αρμόδιο τμήμα αλλά και τα σχετικά πιστοποιητικά ανάλυσης. Εξήγησε την διαδικασία δέσμευσης και αποδέσμευσης του υλικού αλλά και τα αποτελέσματα των εξετάσεων και συγκεκριμένα τον εντοπισμού θετικού σε σαλμονέλα δείγματος με αύξοντα αριθμό 185/2011 και αναγνωριστικό κωδικό BP Larnacas το οποίο λήφθηκε κατά την δειγματοληψία ημερ.5/10/

1. Περαιτέρω αναφέρθηκε στην ενημέρωση της κατηγορούμενης με το Τεκμήριο 10 η οποία αμφισβήτησε τα ευρήματα και ζήτησε επαναληπτική δειγματοληψία η οποία και έγινε αφότου ακολουθήθηκε η νενομισμένη διαδικασία. Ανέλυσε με αναφορά στα δείγματα τις ημερομηνίες και τους τόπους που έλαβαν χώρα οι επαναληπτικές δειγματοληψίες περιλαμβανομένων και των δειγματοληψιών από τις αποθήκες Αλφρέδος Ανδρέου και Υιοί Λτδ στην Πάφο, όπου βρισκόταν μέρος του υλικού στις 26/10/
2. Σε σχέση με τις επαναληπτικές δειγματοληψίες, αναφέρθηκε στα ευρήματα, λέγοντας ότι όλες ήταν αρμητικές σε σαλμονέλα, πλην ενός δείγματος από τα δείγματα που λήφθηκαν από την Πάφο, το οποίο βρέθηκε μολυσμένο με σαλμονέλα ήτοι του δείγματος με αριθμό Πάφος Α/Α 9/
3. Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης ακολούθησε διαδικασία εξυγίανσης της συγκεκριμένης ποσότητας σογιάλευρου και ακολούθησε η αποδέσμευση της. Κατά το στάδιο της αντεξέτασης του ΜΚ1, τέθηκαν σε αυτόν οι θέσεις της υπεράσπισης τόσο αναφορικά με την διαδικασία των δειγματοληψιών, τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων αλλά και την αμφισβήτηση ουσιαστικά της σύνδεσης του μολυσμένου υλικού με το εισαχθέν από την κατηγορούμενη εταιρεία. Σημαντικό στοιχείο κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 αποτέλεσε η θέση του ότι κάθε δείγμα που λαμβάνετε, χωρίζετε σε 3 μέρη, το ένα κρατείται από την Υπηρεσία και αποστέλλετε για τις χημικές αναλύσεις, το άλλο δίδετε στον εκπρόσωπο της εταιρείας και το τρίτο κρατείται ως δείγμα μάρτυρας. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 το δείγμα αυτό που χαρακτηρίζεται ως μάρτυρας στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει καθότι 9 μήνες μετά την λήψη του καταστρέφεται σύμφωνα με την Νομοθεσία ενώ σε υποβολές για την απώλεια και στέρηση τους δικαιώματος της κατηγορούμενης να ζητήσει από το Δικαστήριο εξέταση του δείγματος από κυβερνητικό χημικό ή ακόμα και της εξουσίας του Δικαστηρίου να ζητήσει αυτεπάγγελτα εξέταση απάντησε ότι δεν γνωρίζει ενώ σε άλλο σημείο δηλώνει ότι ουδέποτε η κατηγορούμενη ζήτησε να αναλυθεί το τρίτο δείγμα - μάρτυρας ενώ για την καθυστέρηση στην καταχώρησης ευθύνη έχει η Νομική Υπηρεσία και όχι το Τμήμα τους. Σε ότι αφορά το δείγμα που βρέθηκε μολυσμένο και σε ερώτηση για την ύπαρξη στον ίδιο χώρο σογιάλευρου άλλης εταιρείας, ο ΜΚ1 απάντησε χαρακτηριστικά μετά την θέση του ότι το σογιάλευρο υποδείχθηκε σε αυτούς από υπάλληλο της Αλφρέδος Ανδρέου & Υιοί Λτδ, ότι: «.Επιπλέον δεν έχουμε καθήκοντα αστυνομικού για να μπορούμε να ξέρουμε με βεβαιότητα ότι ήταν εκείνο το υλικό αλλά γιατί να πει ψέματα και να υποδείξει άλλο». Περαιτέρω και σε σχέση με το σογιάλευρο της άλλης εταιρείας δήλωσε ότι το σχεδιάγραμμα οριοθέτησης των σορών στην αποθήκη (Τεκμήριο 20) ετοιμάστηκε από άλλο συνάδελφο του και δεν γνωρίζει αν έγινε κάποιο λάθος ενώ για το σογιάλευρο της άλλης εταιρείας απάντησε με βεβαιότητα ότι βρέθηκε μολυσμένο με σαλμονέλα και ασκήθηκε και ποινική δίωξη. Ως ΜΚ2 κλήθηκε ο κος. Πανίκος Χ''Γεωργίου ο οποίος είναι ο προϊστάμενος του κλάδου εργαστηριακών εξετάσεων στο Τμήμα Γεωργίας. Ο ΜΚ2 δήλωσε ότι είναι ο υπεύθυνος του εργαστηρίου που διεξάγει τις αναλύσεις για τις ζωοτροφές και ανέφερε ότι στις 3, 4 και 5 Οκτωβρίου 2011 του παραδόθηκαν 4 δείγματα σογιάλευρου για τα οποία ζητήθηκε ανάλυση για αφαλατοξίνη και για προσδιορισμό σαλμονέλας. Αφού τα παρέλαβε σφραγισμένα σε δοχεία τα απέστειλε στο Εθνικό Εργαστήριο αναφοράς που βρίσκετε στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες του Κράτους. Ακολούθησε η αναφορά του στην ακριβή διαδικασία αποστολής των δειγμάτων στο αρμόδιο εργαστήριο, τον τρόπο των εξετάσεων και την λήψη των αποτελεσμάτων, την ετοιμασία των σχετικών εντύπων ενημέρωσης για τα αποτελέσματα. Αναφέρθηκε επίσης στις επαναληπτικές δειγματοληψίες και επεξήγησε την διαφορά στους ορότυπους καθορίζοντας τους ως χιλιάδες. Κατά την αντεξέταση ερωτήθηκε αναφορικά με τα διαπιστευμένα για εξέταση εντοπισμού σαλμονέλας εργαστήρια στην Κύπρο αλλά και τον ρόλο του δικού του εργαστηρίου ενώ αναφορικά με τον χρόνο έκδοσης των θετικών αποτελεσμάτων μέχρι τις 17/10/2011 απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Ως ΜΚ3 παρουσιάστηκε η κα. Μαρία Εμμανουήλ, Κτηνιατρικό Λειτουργός Α', στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες και υπεύθυνη του εργαστηρίου ελέγχου τροφίμων ζωικής προέλευσης. Κατά την εξέταση της ανέλυσε τον ορισμό της σαλμονέλας και τους τρόπους εμφάνισης της είτε σε κλινική είτε σε υποκλινική μορφή. Αναγνώρισε το Τεκμ. 7 ότι φέρει την υπογραφή της και ανέφερε ότι ήταν η υπεύθυνη για την εύρυθμη λειτουργία του Εργαστηρίου, την εκπαίδευση και έλεγχο του προσωπικού με σκοπό την διασφάλιση ότι οι εκτελούμενες δοκιμές γίνονται σύμφωνα με τα πρότυπα, ενώ ανέφερε ότι επόπτευσε την συγκεκριμένη ανάλυση σύμφωνα με το διεθνές πρότυπο, μέθοδο διαπιστευμένη. Αναφορικά με το Τεκμ.35 δήλωσε ότι ανιχνεύθηκε σαλμονέλα τύπου Τενεσί, η οποία είναι επικίνδυνη και παθογόνος όπως όλοι οι ορότυποι σαλμονέλας ενώ δεν το υπέγραψε η ίδια καθότι τότε δικαίωμα υπογραφής είχε και άλλος συνάδελφος της, του οποίου την υπογραφή επί του Τεκμ.35 αναγνώρισε. Για το τεκμήριο 7, δήλωσε ότι δεν ήταν το πρόσωπο που έκανε την ανάλυση και καθόρισε ως τους αναλυτές κάποια κα. Ασκώττη και την κα. Τούμπα ενώ τις επόπτευε ευρισκόμενη στο εργαστήριο και παρακολουθώντας την ανάλυση ενώ παράλληλα δεν έδωσε απάντηση για τον χρόνο που χρειάστηκε να ολοκληρωθεί η ανάλυση ήτοι τις 11 ημέρες. Αναφορικά με το Τεκμ. 36 ανέφερε ότι υπογράφηκε επίσης από συνάδελφο της ο οποίος είχε και την εποπτεία. Ως ΜΚ4 παρουσιάσθηκε ο κος. Κωνσταντίνος Ζυντίλας ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Γεωργίας ως επιθεωρητής ζωοτροφών. Ο μάρτυρας αυτό αρχικά αναγνώρισε το Τεκμήριο προς αναγνώριση Α, το οποίο κατέστη Τεκμήριο 38 και προέβη σε αναγνώριση της λανθασμένης ημερομηνίας που αναφέρεται στο εν λόγω τεκμήριο. Ο ΜΚ4 ανέφερε ότι ήταν παρών κατά την επαναληπτική δειγματοληψία στις 26/10/2011 και αναφέρθηκε περαιτέρω στον εντοπισμό σε ένα από τα δείγματα με θετική ένδειξη για παρουσία σαλμονέλας. Περαιτέρω ανέφερε ότι στην συγκεκριμένη αποθήκη στην Πάφο, βρισκόταν και άλλο σογιάλευρο άλλης εταιρείας, το οποίο όμως δεν ήταν μολυσμένο με σαλμονέλα ενώ ανέφερε τις επιπτώσεις της ύπαρξης σαλμονέλας τόσο στα ζώα όσο και στον άνθρωπο ενώ κατέθεσε ως Τεκμήριο 39 γνωμάτευση της EFSA η οποία έγινε με οδηγίες της Ευρωπαϊκός επιτροπής για την ασφάλεια των τροφίμων η οποία υιοθετήθηκε, δημοσιεύτηκε και ισχύει μέχρι σήμερα. Επιπλέον με τα πιο πάνω ο ΜΚ4 αναφέρθηκε στην δέσμευση της αποθήκης στην Πάφο τις 17/10/2011 και αντεξετάστηκε αναφορικά με τις συνθήκες εκφόρτωσης του επίδικου υλικού και στην ταυτόχρονη παρουσία του σογιάλευρου της άλλης εταιρείας απαντώντας στην ερώτηση εάν κατά την εκφόρτωση των τόνων σογιάλευρου μετακινήθηκε ακόμα και από τον αέρα αλεύρι της μιας εταιρείας στον σωρό της άλλης ότι η σόγια είναι πλούσια σε λάδι και δεν δημιουργείτε τόση σκόνη αλλά κάποια ποσότητα ενδεχομένως να μεταφέρθηκε. Με τους 4 αυτούς μάρτυρες ολοκληρώθηκε η παρουσίαση της υπόθεσης από πλευρά Κατηγορούσας Αρχής. Μετά την κλήση της κατηγορούμενης εταιρείας σε απολογία συμφώνως του άρθρου 74 του Κεφ.155 με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, η κατηγορούμενη παρουσίασε μάρτυρες υπεράσπισης ως ακολούθως: Ως ΜΥ1 κατέθεσε ο κος. Ανδρέας Αλφρέδου ο οποίος για σκοπούς κυρίως εξέτασης του κατέθεσε γραπτή κατάθεση - Έγγραφο Α. Ο ΜΥ1 αναφέρθηκε στην εταιρεία την οποία διατηρεί με εργασίες παραγωγής και διάθεσης ζωοτροφών. Στις 3/10/2011 παρέλαβε από την κατηγορούμενη εταιρεία τρία φορτηγά του υλικού που αναφέρεται στο κατηγορητήριο βάρους 109 τόνων το οποίο αποθήκευσε στις αποθήκες του στην Αναρίτα της Πάφου. Ο κος. Χαράλαμπος Φράγκου είναι το υπεύθυνο πρόσωπο της εταιρείας του για την παραλαβή εμπορευμάτων, ο οποίος όμως εκείνη την ημέρα απουσίαζε με άδεια ασθενείας, κατέθεσε δε σχετικό πιστοποιητικό ως Τεκμήριο. Μετά την παραλαβή του πιο πάνω φορτίου και συγκεκριμένα στις 13 και 14/10/2011 παρέλαβαν από άλλη εταιρεία, την AGS Agrotrading Limited 205 τόνους σογιάλευρου, το οποίο αποθηκεύτηκε στην ίδια αποθήκη με το επίδικο. Από τους υπαλλήλους του παρών κατά την εκφόρτωση ήταν ο κος. Χαράλαμπος Χαραλάμπους, ο οποίος όμως σήμερα δεν βρίσκεται στην ζωή και ο οποίος είχε αρμοδιότητα να στοιβάξει το φορτίο μέσα στην αποθήκη. Περαιτέρω αναφέρθηκε στις ειδοποιήσεις δέσμευσης των 2 υλικών τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια. Η δειγματοληψία στις αποθήκες του έγινε στις 26/10/2011 στην παρουσία του Χαράλαμπου Φράγκου και σημειώνει ότι κατά τον ίδιο χρόνο στην αποθήκη βρισκόταν εκτός από το υλικό της κατηγορούμενης εταιρείας και το υλικό της εταιρείας Agrotrading για το οποίο εξ'όσων θυμάται δεν έγινε δειγματοληψία από το Τμήμα Γεωργίας. Σε σχέση με την χωροθέτηση του υλικού στην αποθήκη, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι αυτό βρισκόταν στο βάθος της αποθήκης ενώ το υλικό της Agrotrading είχε δώσει οδηγίες να τοποθετηθεί στο μπροστινό μέρος. Σε σχέση με το Τεκμήριο 20 και ειδικά την 3η σελίδα που περιγράφεται η αποθήκη ο ΜΥ1 καθόρισε το που βρίσκεται η είσοδος και κατέληξε λέγοντας ότι ως φαίνεται, στο σχεδιάγραμμα έχει τοποθετηθεί λάθος η είσοδος και συγκεκριμένα στην λανθασμένη πλευρά επί πλέον το υλικό φαίνεται να έχει τοποθετηθεί στο βάθος της αποθήκης αριστερά κάτι που τον παραξενεύει, εξηγώντας ότι είναι απίθανο, λόγω του μεγάλου μήκους των φορτηγών, να μπορούσαν να ξεφορτώσουν στο σημείο εκείνο. Περαιτέρω ανέφερε ότι θα ήταν και πολύ δύσκολο να στοιβάχτηκαν οι δύο σοροί των εταιρειών δίπλα ο ένας από τον άλλο σε 18 μέτρα χωρίς να σμίξουν μεταξύ τους. Εξήγησε δε την θέση του αυτή με αναφορά στο Τεκμήριο 44 που κατέθεσε, τις φωτογραφίες της αποθήκης του ενώ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να μετακινήθηκε το υλικό από το αρχικό σημείο τοποθέτησης του. Τέλος αναφορά έγινε και στην ύπαρξη περιστεριών στην οροφή της αποθήκης του και στα μέτρα που έλαβαν για απομάκρυνση τους. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 αναφέρθηκε στην γνωριμία του με τον διευθυντή της κατηγορουμένης περί τα 15 χρόνια με τον οποίο ανέπτυξαν και φιλικές σχέσεις αλλά και τον λόγο που ήρθε στο Δικαστήριο, τον οποίο ο ίδιος καθόρισε, ως παρουσία για να αναφέρει τα γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την παραλαβή του υλικού από την κατηγορούμενη ενώ παράλληλα εξέφρασε απορία για τον λόγο καταχώρησης της υπόθεσης εφόσον το υλικό τελικά εξυγιάνθηκε και αποδεσμεύτηκε. Έντονη ήταν η άρνηση του ΜΥ1 στην θέση ότι κλήθηκε για να βοηθήσει την κατηγορούμενη να απαλλαγεί και να αθωωθεί μετά την κλήση της σε απολογία. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στην πιθανή μόλυνση του υλικού από περιστέρια αλλά και στον τρόπο που αυτά εισέρχονται εντός της αποθήκης κατά το άνοιγμα της πόρτας για να εισέλθουν φορτηγά για εκφόρτωση υλικού. Σημαντικό μέρος της μαρτυρίας του αναλώθηκε κατά την αντεξέταση στην δέσμευση του υλικού από το Υπουργείο και στον τρόπο ενημέρωσης του, αναφερόμενος και επεξηγώντας και διάφορα τεκμήρια που του υποδείχθηκαν. Σε σχέση με το ποιος υπέδειξε στους λειτουργούς τους σορούς για την δειγματοληψία ο ΜΥ1 απάντησε ότι τους υπέδειξε ο Χαράλαμπος Φράγκου χωρίς όμως να μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να έγινε λάθος. Αναφορά έγινε και στην έκπληξη του ιδίου του ΜΥ1 όταν είδε το σχεδιάγραμμα που κατατέθηκε ως Τεκμήριο καθότι δεν συνηθίζεται να τοποθετούνται σωροί διαφορετικών εταιρειών τόσο κοντά ώστε να εφάπτονται, αντίθετα ισχυρισμός του ήταν ότι ο ίδιος έδωσε οδηγίες οι 2 σωροί να τοποθετηθούν μακριά ο ένας από τον άλλο. Ως ΜΥ2, κατέθεσε ο Διευθύνων σύμβουλος της κατηγορούμενης εταιρείας, κος. Σταύρος Μακρής. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, κατέθεσε γραπτή δήλωση - Έγγραφο «Β» ενώ κατέθεσε έγγραφα ως Τεκμήρια 46 -
4. Με αναφορά στα ουσιώδη ζητήματα της παρούσας υπόθεσης, ο ΜΥ1 ανέφερε ότι η κατηγορούμενη, εισήγαγε 7200 τόνους του επίδικου υλικού τον Οκτώβριο του
5. Πριν την παραγγελία έλαβαν αποτελέσματα αναλύσεων από διεθνώς διαπιστευμένο εργαστήριο βάση των οποίων πιστοποιήθηκε ότι το υλικό δεν ήταν μολυσμένο με σαλμονέλα και προς τούτο κατέθεσε τα εν λόγω πιστοποιητικά ως Τεκμήρια. Αναφορικά με την δειγματοληψία στο λιμάνι στις 3 - 5 Οκτωβρίου 2011, αναφέρει ότι αυτή έλαβε χώρα στην απουσία δικού τους εκπροσώπου. Αφού ενημερώθηκαν με επιστολή από το Υπουργείο Υγείας στις 18/10/2011 για τα αποτελέσματα που αφορούσαν το δείγμα 185/2011 καταχώρησαν Ιεραρχική προσφυγή (Τεκμήριο 13) στον Υπουργό Γεωργίας και ζήτησαν νέες δειγματοληψίες. Ως Τεκμήριο παρουσιάστηκε η επιστολή που στάλθηκε από την κατηγορούμενη στο Υπουργείο Γεωργίας και άμεσα ενημέρωσαν τους πελάτες τους για την δέσμευση του υλικού. Τα δείγματα που τους δόθηκαν κατά τις αρχικές δειγματοληψίες, στάλθηκαν από τους ίδιους σε διαπιστευμένο εργαστήριο και κατέθεσε ως Τεκμήρια τα αποτελέσματα τα οποία ήταν αρνητικά όσον αφορά τον εντοπισμό σαλμονέλας. Αναφέρθηκε περαιτέρω στις επαναληπτικές δειγματοληψίες που έλαβαν χώρα στις αποθήκες ανάκλησης και στα αποτελέσματα τα οποία ήσαν όλα αρνητικά πλην του υλικού που λήφθηκε από τις αποθήκες Αλφρέδου Ανδρέου στην Πάφο. Για το υπόλοιπο υλικό έλαβαν από το Υπουργείο έντυπα αποδέσμευσης του. Όσον αφορά το υλικό των 109 τόνων που βρισκόταν στις αποθήκες Αλφρέδος Ανδρέου στην Πάφο έλαβαν ενημέρωση ότι ενόψει των θετικών αποτελεσμάτων θα έπρεπε να τύχει μεταποίησης ή καταστροφής ή επαναποστολής εκτός Ε.Ε. Ενόψει της μικρής ποσότητας του υλικού και παρά τις επιφυλάξεις τους για την ορθότητα των αποτελεσμάτων συμμορφώθηκαν πλήρως με τις απαιτήσεις του τμήματος γεωργίας και προχώρησαν με εξυγίανση του προϊόντος το οποίο ακολούθως επιβεβαιώθηκε ότι δεν ήταν πλέον μολυσμένο. Ο ΜΥ2 εξέφρασε στην κατάθεση του την έκπληξη του για την καταχώρηση του κατηγορητηρίου εφόσον οι ίδιοι ενήργησαν άμεσα και ακολουθώντας όλες τις οδηγίες του Υπουργείου που οδήγησε στην εξυγίανση και τελική αποδέσμευση του προϊόντος. Με αναφορά στο έντυπο καταγγελίας (Τεκμήριο 28), ο ΜΥ2 ανέφερε ότι το είδε πρώτη φορά στο Δικαστήριο ενώ όταν παρέλαβαν το κατηγορητήριο δεν ήταν δυνατό να ζητήσουν ανάλυση των δειγμάτων καθότι ήταν πλέον πολύ αργά. Ο ΜΥ2 αναφέρθηκε περαιτέρω και στην διαδικασία δειγματοληψίας, η οποία έλαβε χώρα στις αποθήκες Αλφρέδου Ανδρέου στην Πάφο για τις συνθήκες τις οποίας ενημερώθηκε από τον ΜΥ
6. Σύμφωνα με τον ΜΥ2 το υλικό που προμήθευσε την εν λόγω εταιρεία, αποθηκεύτηκε στην ίδια αποθήκη με ίδιο είδος υλικού άλλης εταιρείας για το οποίο επίσης του αποστάληκε ειδοποίηση δέσμευσης λόγω υπόνοιας μη συμμόρφωσης. Αναφέρθηκε επίσης στην απουσία τόσο του ΜΥ1 όσο και του υπεύθυνου ελέγχου κατά την παραλαβή και αποθήκευση του φορτίου, που κατά τον ίδιο σε συνδυασμό με τις αναφορές των ΜΚ ότι το υλικό της άλλης εταιρείας βρέθηκε μολυσμένο με σαλμονέλα, συνηγορεί στο ότι η δειγματοληψία στην Πάφο δεν έγινε επί του φορτίου της εταιρείας που εισήχθηκε από την κατηγορούμενη εταιρεία αλλά από το φορτίο της άλλης εταιρείας. Προς ενίσχυση του ισχυρισμού του αυτού επικαλέστηκε το γεγονός ότι πλην του φορτίου στην Πάφο, το υπόλοιπο υλικό της εταιρείας βρέθηκε καθαρό από σαλμονέλα. Προσθέτοντας προφορικά στην κυρίως εξέταση του, σε επόμενη δικάσιμο, ο ΜΥ2, θέλησε να αναφερθεί στην αναφορά του στην καταγγελία και να διευκρινίσει ότι ψάχνοντας τα αρχεία της εταιρείας, εντόπισε το έγγραφο αυτό το οποίο σύμφωνα με τον ίδιο παραλήφθηκε από άλλο πρόσωπο που την περίοδο εκείνη ήταν επίσης διευθυντής. Το πρόσωπο αυτό έφυγε από την κατηγορούμενη εταιρεία το 2013 και ψάχνοντας στα δικά του αρχεία εντοπίστηκε το έγγραφο αυτό ως εκ τούτου επιθυμία του ΜΥ2 ήταν να διορθώσει τις αναφορές του για μη παραλαβή του από την εταιρεία εμμένοντας όμως στον ισχυρισμό και θέση του ότι ακόμα και σε αυτή την περίπτωση δεν μπορούσαν να ζητήσουν εξέταση του τρίτου δείγματος - μάρτυρα καθότι αυτό εξετάζεται μόνο κατόπιν άδειας από το Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2, αναφέρθηκε στις εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο υλικό πριν αυτό αποσταλεί στην Κύπρο, από διαπιστευμένο εργαστήριο. Εκτενής αναφορά έγινε από τον ΜΥ2 στην διαδικασία δειγματοληψίας στο λιμάνι Λάρνακας, λέγοντας ότι σύμφωνα με την διεθνή διαδικασία δειγματοληψιών προνοείται να λαμβάνονται συνεχώς δείγματα κατά την διάρκεια της φόρτωσης τα οποία ομαδοποιούνται κατά
7. Δεν λαμβάνεται 1Kg ανά τόνο αλλά συνεχώς από διάφορα σημεία και συμπληρώνεται ένα ένα δείγμα με αυτό τον τρόπο. Σύμφωνα με τον ΜΥ2 αυτό που έχει σημασία είναι τα δείγματα να είναι συνεχόμενα από την αρχή μέχρι το τέλος της φόρτωσης. Στην περίπτωση του υλικού της εταιρείας του ο ΜΥ2 ισχυρίζεται ότι ναι μεν λήφθηκαν 40 δείγματα αλλά αυτά δεν λήφθηκαν συνεχώς καθ'όλη την διάρκεια της εκφόρτωσης και αυτό προκύπτει και από τις ώρες εργασίας των επιθεωρητών. Αναφορά έγινε επίσης στην θέση του ΜΥ2 ότι το υπόλοιπο υλικό αποδεσμεύτηκε ενώ το υλικό στην Πάφο τελικά αποδεσμεύτηκε μετά την εξυγίανση του. Σε σχέση με την έννοια «δίδυμα δείγματα» ο ΜΥ2 επέμεινε στο ότι αυτή είναι η σωστή έννοια η οποία σημαίνει ότι το δείγμα παρασκευάζεται με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πανομοιότυπα τα δείγματα. Σε σχέση με την απουσία μάρτυρα από το συγκεκριμένο εργαστήριο GEM ο ΜΥ2 ανέφερε ότι είχε ζητήσει να παρουσιαστούν ως μάρτυρες τα πρόσωπα που έκαναν τις αναλύσεις όμως αυτό όμως δεν κατέστη δυνατό. Εξέφρασε παράλληλα τις αμφιβολίες του για τις αναλύσεις από το χημείο της Κατηγορούσας Αρχής καθότι σύμφωνα με τον ίδιο το επίδικο δείγμα χρειάστηκε να εξεταστεί περίοδο 11 ημερών ενώ όλα τα άλλα ήταν έτοιμα σε 3 - 4 ημέρες γεγονός που εντείνουν τις ανησυχίες του για το κατά πόσο το δείγμα που εξετάστηκε ήταν το δικό του εφόσον σε αυτή την περίοδο είχαν ήδη ληφθεί και δείγματα της άλλης εταιρείας που είχε υλικό αποθηκευμένο στον ίδιο χώρο. Στην ερώτηση πως είναι δυνατό να έγινε λάθος κατά την δειγματοληψία στην Πάφο εφόσον η διαφορά των τόνων κάθε εταιρείας ήταν περίπου η διπλάσια, γεγονός που φαινόταν και μόνο οπτικά ο ΜΥ2 ανέφερε ότι στηρίζει την θέση του αυτή και στο ότι στο σχεδιάγραμμα του ίδιου του επιθεωρητή αναφέρεται ότι το επίδικο δείγμα λήφθηκε από τον μεγάλο σωρό και όχι τον μικρό που κανονικά ήταν της εταιρείας του. Αναφερόμενος στο ίδιο σημείο διευκρίνισε ότι δεν αποδίδει ευθύνες στους επιθεωρητές αλλά ενδεχομένως και λόγω της απουσίας του υπεύθυνου της αποθήκης να τους υποδείχθηκε άλλη σωρός πιθανότητα που αυξάνεται από το γεγονός ότι όλο το υπόλοιπο υλικό της εταιρείας του ήταν καθαρό πλην των 109 τόνων στην Πάφο σε αντίθεση με το υλικό της άλλης εταιρείας με το οποίο συνυπήρχε στην ίδια αποθήκη. Απαντώντας στις υποβολές του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, επίμεινε στις θέσεις του, περί δειγματοληψίας από σωρό άλλης εταιρείας και για την απώλεια του δικαιώματος της κατηγορούμενης να ζητήσει εξέταση του τρίτου δείγματος - μάρτυρα με διάταγμα του Δικαστηρίου. Εκ μέρους της Υπεράσπισης δεν κατέθεσε άλλος μάρτυρας και η ακροαματική διαδικασία ολοκληρώθηκε με τις τελικές αγορεύσεις των μερών. ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Αμφότερες οι αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων βρίσκονται κατατεθειμένες στον φάκελο του Δικαστηρίου ως Τεκμήρια 56 και 57, έχουν μελετηθεί δεόντως και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν αυτούσιες, παρατίθενται εδώ τα κυριότερα σημεία αναφοράς τους: Η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούμενης βάσισε την τελική της θέση και εισήγηση για αθώωση της κατηγορούμενης σε 3 άξονες. Κατά πρώτο λόγο δεν αποδείχθηκε η υπόθεση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας λόγω μαρτυρίας ανεπαρκής και διάτρητης. - Καταρχήν δεν παρουσιάστηκαν τα πρόσωπα που έκαναν τις αναλύσεις των δειγμάτων συμφώνως με το άρθρο 18

(5)του Νόμου ενώ παρουσιάστηκε μόνο η υπεύθυνη του εργαστηρίου αφήνοντας έτσι αμφιβολία για την ορθότητα των εξετάσεων, η οποία αμφισβητήθηκε, και για την οποία το βάρος απόδειξης το έχει η Κατηγορούσα Αρχή. - Η δειγματοληψία στο λιμάνι δεν έλαβε χώρα σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς τους οποίους η ευπαίδευτη συνήγορος παραθέτει αναλυτικά. - Η δειγματοληψία στην Αναρίτα στην Πάφο και η μαρτυρία για αυτήν αφήνει σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο το δείγμα λήφθηκε από το υλικό της κατηγορούμενης εταιρείας. Κατά δεύτερο λόγο, λόγω της μη τήρησης ενός εκ των ουσιωδών προϋποθέσεων που θέτει η ίδια η νομοθεσία, ήτοι των άρθρων 16

(1)Α και

(1)Γ και 17

(4)του επίδικου νόμου. Σύμφωνα με την κα. Κακουλλή μέσα από την μαρτυρία φάνηκε ότι το τρίτο δείγμα μάρτυρας που κρατήθηκε ως η νομοθεσία ορίζει, καταστράφηκε μετά από 9 μήνες με αποτέλεσμα η κατηγορούμενη να απωλέσει το δικαίωμα της να ζητήσει μέσω του Δικαστηρίου διάταγμα εξέτασης του από κυβερνητικό χημικό, ή έστω και το ίδιο το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα να ζητήσει την διεξαγωγή αυτής της εξέτασης. Το δικαίωμα δε τούτο δύναται να ασκηθεί εφόσον καταχωρηθεί υπόθεση και άρα δεν υπήρχε η δυνατότητα να ζητηθεί πριν την έναρξη της ποινικής υπόθεσης. Στο σημείο αυτό η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούμενης παρέπεμψε το Δικαστήριο και σε πρωτόδικη απόφαση άλλου Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία η κατηγορούμενη εταιρεία αθωώθηκε από το εκ πρώτης όψεως λόγω της παραβίασης της διαδικασίας που προνοείτε στο ανωτέρω άρθρο. Κατά τρίτο λόγο η κατηγορούμενη θα πρέπει να αθωωθεί λόγω της υπεράσπισης που προέβαλε με βάση το άρθρο 20

(1)του Νόμου και ιδιαίτερα στην θέση ότι η κατηγορούμενη εταιρεία πήρε όλες τις εύλογες προφυλάξεις και εξάσκησε όλη την επιβαλλόμενη επιμέλεια για αποφυγή της διάπραξης τέτοιου ποινικού αδικήματος από κάθε ευρισκόμενο κάτω από τον έλεγχο του πρόσωπο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αντικρούοντας τις θέσεις ης ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης, εισηγήθηκε ότι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Με αναφορά στους μάρτυρες υπεράσπισης ο κος. Σωτηριάδης αναφέρει για ποιους λόγους θα πρέπει ν μαρτυρία τους να απορριφθεί ως αναξιόπιστη. Περαιτέρω και με αναφορά στο τρίτο δείγμα, είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι η κατηγορούμενη δεν έχει επηρεαστεί δυσμενώς από την απουσία τρίτου δείγματος καθότι ουδέποτε επέδειξε πραγματικό ενδιαφέρον για να εξεταστεί το δείγμα αυτό και εν πάση περιπτώσει το κυβερνητικό χημείο ως μη διαπιστευμένο εργαστήριο δεν θα μπορούσε να δώσει ασφαλή συμπεράσματα ακόμα και αν διέτασσε το Δικαστήριο την εξέταση του δείγματος αυτού. Με αναφορά στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα αρχή, ο κος. Σωτηριάδης εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων που συνοπτικά αναλύθηκε ανωτέρω βρίσκεται αυτούσιο καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του από το Δικαστήριο. Αναφορά θα γίνει εκεί που κριθεί αναγκαίο τόσο σε σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά και για το κατά πόσο έχει στοιχειοθετήσει τις θέσεις της η κάθε πλευρά ξεχωριστά. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να αναφέρω και να τονίσω ότι πολλά από τα γεγονότα της υπόθεσης δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση και αυτό προκύπτει κυρίως μέσα από την πορεία την ακρόασης, την γραμμή υπεράσπισης που ακολουθήθηκε αλλά και τα όσα οι μάρτυρες τόσο της Κατηγορούσας Αρχής όσο και της Υπεράσπισης ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Προτού προβώ στην αξιολόγηση όλων των μαρτύρων που εμφανίστηκαν ενώπιον μου πρέπει να αναφέρω ότι η πλειοψηφία των γεγονότων αποτελούν κοινή θέση αμφότερων των διαδίκων ως αυτή προκύπτει τόσο μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα όσο και μέσα από την δοθείσα μαρτυρία. Καταρχήν δεν αμφισβητείται η εισαγωγή του προϊόντος από την κατηγορούμενη εταιρεία, η πώληση του σε διάφορους συνεργάτες της με δέσμευση και η δειγματοληψίες που έλαβαν χώρα με την χρονολογική σειρά που αναφέρθηκαν. Εκείνο που αμφισβητείται και θα εξεταστεί από το παρών Δικαστήριο είναι από την μια η ορθότητα των δειγματοληψιών και κατά πόσο αυτές έλαβαν χώρα σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία, η εγκυρότητα των αποτελεσμάτων των εργαστηριακών εξετάσεων και σε συνάρτηση με τα πιο πάνω οι θέσεις της υπεράσπισης περί παραβίασης του δικαιώματος της κατηγορούμενης σε δίκαιη δίκη αλλά και η εξέταση κατά πόσο στο βάρος απόδειξης που της αναλογεί η κατηγορούμενη απέδειξε ή όχι την υπεράσπιση που έγειρε δυνάμει της σχετικής νομοθεσίας. Ο ΜΚ1 δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο παρόλο που οι πλείστες των θέσεων του σε σχέση με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Καταρχήν αποδέχομαι μέρος της μαρτυρίας του όσον αφορά τα γεγονότα με χρονολογική σειρά, την διενέργεια των δειγματοληψιών και την διαδικασία που ακολουθήθηκε, πάντοτε λαμβάνοντας υπόψη μου ότι τα γεγονότα αυτά δεν αμφισβητούνται ότι έλαβαν χώρα. Σε σχέση όμως με τα όσα ο ίδιος ο ΜΚ1 ανέφερε σε σχέση με την ορθότητα της διαδικασίας έχει δημιουργήσει στο Δικαστήριο μια εικόνα ενός προσώπου που πάση θυσία επιθυμεί την καταδίκη της κατηγορούμενης με έντονες απόψεις και θέσεις καθώς επίσης και με αντιφάσεις σε πολλά σημεία. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους, κάτι που αναμφίβολα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ανάλογα πάντοτε με την συγκεκριμένη περίπτωση που έχει ενώπιον του, παραπέμπω μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39, Σάββα v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Νικολαίδης v. Αστυνομία

(2003)2 Α.Α.Δ. 271 και Π.Ε. 89/12 Αγαθοκλέους v. Αστυνομίας ημερ.24-07-13, ως επίσης στο σύγγραμμα των κ.κ. Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ.141-

1. Η μαρτυρία του πέραν των μη αμφισβητούμενων γεγονότων και συγκεκριμένα την χρονολογική σειρά γεγονότων και την άφιξη του φορτίου, τις δειγματοληπτικές εξετάσεις στο λιμάνι, τις επαναληπτικές στις αποθήκες, δόθηκε μέσα από έντονες θέσεις και εισηγήσεις και ήταν απόλυτη σε βαθμό υπερβολικό και αδικαιολόγητο. Σε ότι αφορά το τρίτο δείγμα μάρτυρα και την αποστέρηση του δικαιώματος της κατηγορούμενης να ζητήσει εξέταση απέφυγε να απαντήσει δηλώνοντας από την μια ότι δεν γνωρίζει ενώ από την άλλη και παράλληλα απάντησε ότι η κατηγορούμενη δεν ζήτησε να εξεταστεί το δείγμα αυτό. Επιπλέον και παρά το ότι ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ανέφερε ότι «Υπήρχε περίπτωση εξ' όσων γνωρίζω να γίνει η δίκη για αυτή την υπόθεση μέσα σε 9 μήνες και να ζητηθεί από το Δικαστήριο. Αυτό όμως επειδή στην υπόθεση ήταν ανέφικτο μετά τους 9 μήνες το δείγμα πετάχτηκε όπως προβλέπεται στην Νομοθεσία» Πέραν τούτου απέδωσε ευθύνη στην Νομική Υπηρεσία για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης και όχι στο τμήμα του. Στο σημείο αυτό, αυτό που έντονα διέκρινα ήταν μια προσπάθεια από πλευράς ΜΚ1 να υπερασπιστεί το αρμόδιο τμήμα και τις δικές του ενέργειες ενώ παράλληλα έδειξε να μην αμφισβητεί ότι ενδεχομένως να έγινε λάθος στην ετοιμασία του σχεδιαγράμματος ή στον σορό από τον οποίο λήφθηκε δείγμα στις αποθήκες στην Πάφο, απαντώντας με ασάφεια ότι «.Επιπλέον δεν έχουμε καθήκοντα αστυνομικού για να μπορούμε να ξέρουμε με βεβαιότητα ότι ήταν εκείνο το υλικό αλλά γιατί να πει ψέματα και να υποδείξει άλλο» και ακολούθως ότι «Δεν γνωρίζω αν έκανε λάθος στο σχεδιάγραμμα του, αυτό είναι δική του ευθύνη εκείνου που το σχεδίασε, εγώ θυμάμαι ότι πήραμε δείγμα από την σωστή σωρό». Αυτό που προκύπτει από την μαρτυρία του είναι ότι ενώ αποδέχεται ως ένα ορατό ενδεχόμενο να είναι λάθος το σχεδιάγραμμα ή η σωρός από την οποία λήφθηκε το δείγμα την ίδια στιγμή εμμένει έντονα ότι το υλικό ήταν μολυσμένο με σαλμονέλα ενώ αναφέρει ότι το φορτίο της άλλης εταιρείας που με βάση το σχεδιάγραμμα βρισκόταν τοποθετημένο ακριβώς δίπλα από το επίδικο ήταν όντως μολυσμένο και καταχωρήθηκε και εναντίον της και ποινική δίωξη. Περαιτέρω ασαφής παρέμεινε η θέση του στις ερωτήσεις της συνηγόρου υπεράσπισης για το κατά πόσο η κατηγορούμενη εταιρεία μπορούσε να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια για να βεβαιωθεί για την ασφάλεια του υλικού και στην οποία δεν προέβηκε. Ο ΜΚ1 απάντησε ότι η κατηγορούμενη καταγγέλθηκε για συγκεκριμένα άρθρα της νομοθεσίας με βάση τα οποία είναι ένοχος ποινικού αδικήματος όποιος εισάγει και πωλεί μολυσμένο υλικό και δεν εξασφάλισε πριν την εισαγωγή του στην Κύπρο ότι αυτό θα ήταν απαλλαγμένο, αυτό δεν έπραξε η κατηγορούμενη ενώ στις επίμονες ερωτήσεις της συνηγόρου να αναφέρει συγκεκριμένες ενέργειες εις τις οποίες μπορούσε η κατηγορούμενη να προβεί, πλην της διενέργειας αναλύσεων από διαπιστευμένο εργαστήριο στην Αργεντινή, απάντησε συγκεκριμένα «Αυτό είναι στην ευχέρεια του κάθε εισαγωγέα να το αποφασίσει». Από την πιο πάνω αναφορά του σε συνδυασμό βεβαίως με το σύνολο της μαρτυρίας του προκύπτει ότι ο ΜΚ1 απέφυγε να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις στο ερώτημα του τι άλλο θα μπορούσε να πράξει η εταιρεία δίδοντες ασαφείς και γενικές απαντήσεις. Συνεπώς και με βάση τα όσα ανέφερα ανωτέρω σε σχέση με την μαρτυρία του ΜΚ1, πλην των όσων αποδέχτηκα για τους λόγους που προανέφερα απορρίπτω την υπόλοιπη του μαρτυρία ως αναξιόπιστη. Ο ΜΚ2 δεν προσέφερε κάτι το ουσιαστικό στα επίδικα και αμφισβητούμενα ζητήματα εφόσον η μαρτυρία του ήταν τυπική και αφορούσε κυρίως την μεταφορά των δειγμάτων που λήφθηκαν στο εθνικό εργαστήριο στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες του κράτους, εφόσον αυτές ως αναφέρθηκαν δόθηκαν «υπεργολαβία» στο συγκεκριμένο εργαστήριο. Ο ΜΚ2 έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας γεγονότων αποδέχομαι την μαρτυρία του αναφορικά με την μεταφορά των δειγμάτων και την παραλαβή των αποτελεσμάτων. Σημειώνω επίσης την αναφορά του στον αριθμό των ημερών που χρειάζεται μια ανάλυση σε υλικό για εντοπισμό σαλμονέλας και την θέση του ότι ενώ κανονικά χρειάζεται περίοδος 3 ημερών και ακόμα 2 περίπου για επιβεβαίωση αν είναι θετικό το αποτέλεσμα δεν γνωρίζει γιατί στο επίδικο δείγμα χρειάστηκε περίοδος 11 ημερών για να δοθούν αποτελέσματα. Επίσης θα πρέπει να αναφερθεί το ο ΜΚ2 χαρακτήρισε την συνεργασία τους με την κατηγορούμενη ως «άψογη» και δήλωσε ότι η κατηγορούμενη πάντα συμμορφώνεται με τις υποδείξεις τους. Η ΜΚ3, υπεύθυνη του εργαστηρίου ελέγχου τροφίμων ζωικής προέλευσης παρόλο που κατέθεσε τα όσα γνωρίζει μου δημιούργησε την εικόνα ότι δεν είχε άμεση σχέση και εμπλοκή με τα επίδικα γεγονότα ενώ σε πολλά σημεία οι αναφορές της αφορούσαν γενικά τα θέματα της διενέργειας των εργαστηριακών αναλύσεων. Αυτό που προκύπτει κυρίως μέσα από την μαρτυρία της είναι ότι δεν ήταν το πρόσωπο που διενήργησε τις εργαστηριακές εξετάσεις αλλά το πρόσωπο που είχε την εποπτεία των εξετάσεων αυτών και πάλι όμως όχι όλων των αναλύσεων που έλαβαν χώρα. Σε σχέση με τα επίδικα θέματα αναγνώρισε ναι μεν τα Τεκμήρια 7 και 35 και 36 τα οποία αποτελούν τα αποτελέσματα των αναλύσεων επί των δειγμάτων του υλικού αναγνωρίζοντας όμως την υπογραφή της μόνο επί του Τ.7 ενώ για το Τ.35 και 36 δήλωσε ότι υπογράφηκε από άλλο συνάδελφο της. Ακόμα όμως και για το Τεκμ. 7 το οποίο υπέγραψε δήλωσε ότι δεν ήταν αυτή το πρόσωπο που διενήργησε τις αναλύσεις αλλά το πρόσωπο που επόπτευε άλλα δυο πρόσωπα τα οποία μάλιστα και κατονόμασε. Ως εποπτεία δε, καθόρισε την παραμονή της στον χώρο του εργαστηρίου και την παρακολούθηση της ανάλυσης. Η μαρτυρία της σε σχέση με τα τεκμήρια 7, 35 και 36 διακατέχεται από μια ασάφεια όσον αφορά το ποια ήταν τα άτομα που έκαναν τις αναλύσεις, ποιά ήταν η δική της εμπλοκή και ποιος τελικά επόπτευε τις αναλύσεις για τα Τεκμ. 35 και 36 που σύμφωνα με την ίδια ήταν άλλος της συνάδελφος. Αυτό που προκύπτει από την μαρτυρία της ΜΚ3, ήταν ότι είχε την εποπτεία 2 προσώπων που διεξήγαγαν την ανάλυση του Τεκ. 7, το οποίο και υπέγραψε, καμία όμως σχέση δεν έχει με τα Τεκμήρια 35 και 36 τα οποία δήλωσε ότι υπεγράφησαν από άλλο πρόσωπο, το οποίο δεν προσήλθε ως ΜΚ, και διενεργήθηκαν οι εξετάσεις αυτές επίσης από τρίτα πρόσωπα. Περαιτέρω σημειώνω την αποδοχή της θέσης της συνηγόρου υπεράσπισης ότι εάν μια ζωοτροφή μολυνθεί με συγκεκριμένο τύπο σαλμονέλας και εντός λίγων ημερών το ίδιο δείγμα επανεξεταστεί, θα βρεθεί μολυσμένο με τον ίδιο τύπο ως η 1η ανάλυση. Η μαρτυρία της ΜΚ3 αφορούσε περαιτέρω και γενικότερα ζητήματα διενέργειας αναλύσεων και ενώ, στα ζητήματα αυτά απαντούσε με λεπτομέρεια, στις ερωτήσεις που συσχέτιζαν τα ζητήματα αυτά με τα επίδικα θέματα απόφευγε να απαντήσει προκαλώντας μου την εντύπωση ότι το πράττει τούτο για να μην επηρεάσει αρνητικά την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Για παράδειγμα ενώ αναφέρει ότι αποδέχεται ότι η υφή του σογιάλευρου είναι ως το κοινό αλεύρι στο ερώτημα αν μπορεί να μετακινηθεί με ένα φύσημα απαντά «Δεν θα απαντήσω». Περαιτέρω διαπίστωσα να απαντά με θέσεις άσχετες με την ερώτηση που υποβλήθηκε σε αυτήν προωθόντας με αυτό τον τρόπο τις πάγιες θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής για ανομοιόμορφη μόλυνση υλικού με σαλμονέλα, χωρίς όμως να δίδει απάντηση γιατί ήταν διαφορετικός ο ορότυπος στα δύο θετικά αποτελέσματα. Σημειώνω ότι το ερώτημα αυτό παρέμεινε αναπάντητο απο όλους τους ΜΚ και οι όποιες απαντήσεις δόθηκαν σε ερωτήσεις γύρω από αυτό τι εξειδικευμένο θέμα ήταν ασαφείς, γενικές και αόριστες. Σημειώνω δε ότι καμία απάντηση δεν δόθηκε από κανένα μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής στο ζήτημα αυτό, αφήνοντας με αυτό τον τρόπο ουσιαστικά μετέωρη την υποψία και αμφιβολία για την ταυτότητα του ίδιου του υλικού από το οποίο πάρθηκε το υπό εξέταση δείγμα. Καταλήγοντας σε σχέση με την ΜΚ3 και με βάση τα όσα προσπάθησα να αναλύσω ανωτέρω δεν μπορώ να θεωρήσω την μαρτυρία της σε σχέση με τα επίδικα θέματα αξιόπιστη ως εκ τούτου αυτή απορρίπτεται, πέραν των όσων προκύπτουν απο αυτήν ως μη αμφισβητούμενα γεγονότα και πλην των σημείων που ανωτέρω ανέφερα ότι αποδέχομαι. Ο ΜΚ4 σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα αναφέρθηκε στην επαναληπτική δειγματοληψία στην Πάφο στις 26/10/
2. Η μαρτυρία του ΜΚ4 παρουσιάζει αντιφάσεις σε σημαντικά σημεία, ουσιώδη για την υπόθεση. Αναγνωρίζει από την μια ότι το υλικό της κατηγορούμενης εταιρείας βρισκόταν στην ίδια αποθήκη με υλικό άλλης εταιρείας, της οποίας όμως το υλικό επιμένει σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του ότι δεν ήταν μολυσμένο με σαλμονέλα, ισχυρισμός και θέση η οποία όμως βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα ανέφερε ο ΜΚ1, ο οποίος μάλιστα ισχυρίστηκε ότι η άλλη εταιρεία διώχθηκε και ποινικά για το υλικό της. Αντεξεταζόμενος στο σημείο αυτό ανέφερε ότι στην συγκεκριμένη αποθήκη στην Πάφο η άλλη εταιρεία δεν είχε μολυσμένο υλικό ενώ δεν γνωρίζει για το υλικό της σε άλλες αποθήκες, θέση όμως που έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τις θέσεις όλων των ΜΚ αλλά και του ιδίου ότι όταν μια ποσότητα βρεθεί μολυσμένη τότε όλο το υλικό χαρακτηρίζεται ως τέτοιο. Ενώ η θέση αυτή τέθηκε έντονα απο όλους τους ΜΚ σε σχέση με το υλικό της κατηγορούμενης, σε σχέση με το υλικό της άλλης εταιρείας χρησιμοποιείται το ίδιο σκεπτικό πολύ όμως διαφορετικά και αντίθετα, εντείνοντας την εντύπωση ότι υπάρχει μια έντονη προσπάθεια απο πλευράς και ΜΚ4 να καταδικασθεί πάση θυσία η κατηγορούμενη. Παρατήρησα ότι ο ΜΚ4 προσπάθησε να αποκλείσει το ενδεχόμενο επιμόλυνσης του επίδικου υλικού απο το άλλο ενώ σε σχέση με το κατά πόσο και πότε δεσμεύτηκε το υλικό της άλλης εταιρείας απάντησε ότι δεν θυμάται. Ίδια απάντηση έδωσε και στο ερώτημα ποιό ήταν το πρόσωπο που τους υπέδειξε τον σωρό της κάθε εταιρείας κατά την δειγματολοψία στην Πάφο. Η μαρτυρία του ΜΚ4 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως αξιόπιστη καθότι κρίνω ότι ήταν επιτηδευμένη και προορισμένη να προωθήσει τις θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής και όχι να αναφέρει όλα τα γεγονότα ως αυτά πραγματικά επεσυνέβησαν συνπεπώς απορρίπτεται. Ο ΜΥ1 έκανε στο Δικαστήριο καλή εντύπωση, χωρίς βεβαίως να παραβλέπω ότι το πρόσωπο αυτό είναι χρόνια συνεργάτης με την κατηγορούμενη. Απο την άλλη όμως δεν διαπίστωσα και δεν μου δημιούργησε την εντύπωση ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να στηρίξει τις θέσεις της κατηγορούμενης. Αντίθετα τον αποδέχομαι ως μάρτυρα της αλήθειας και ως εκ τούτου η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Συγκεκριμένα αποδέχομαι τις θέσεις του αναφορικά με τα γεγονότα παραλαβής των υλικών και των 2 εταιρειών, τις οδηγίες για να τοποθετηθούν και οφείλω να πω ότι διαπίστωσα την έκπληξη του αναφορικά με το σχεδιάγραμμα που καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο και τις θέσεις εις τις οποίες φαίνονταν οι 2 σωροί απο σογιάλευρο αλλά ακόμα και την τοποθέτηση επ'αυτού του σχεδιαγράμματος της εισόδου της αποθήκης. Περαιτέρω ενώ ανέφερε ότι άλλο ήταν το πρόσωπο που τοποθέτησε το υλικό και άλλο το πρόσωπο που υπέδειξε αυτό στους επιθεωρητές με ενδεχόμενο όντως να υποδείχθηκε κατά λάθος και άλλο υλικό, την ίδια στιγμή την θέση του αυτή την προώθησε με απλές αναφορές χωρίς έντονες εισηγήσεις γεγονός που σε συνδυασμό με την όλη μαρτυρία του που δημιουργεί την εντύπωση ενός ειλικρινούς μάρτυρα. Ο ΜΥ2 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο μέσα απο μια μαρτυρία η οποία δόθηκε σε ήρεμους τόνους με αναλυτικές αναφορές σε όλο το ιστορικό της υπόθεσης ως έλαβε χώρα. Θα πρέπει βεβαίως να σημειώσω και να αναφερθώ στο μοναδικό σημείο όπου ο ΜΥ2 παρουσίασε κάποια αντίφαση σε σχέση με το έντυπο της καταγγελίας. Η αναφορά του αρχικά στο ότι δεν ξαναείδε το έγγραφο αυτό και η διόρθωση της αναφοράς αυτής στην επόμενη δικάσιμο με τα όσα ανέφερε ως αιτιολογία της προηγούμενης αναφοράς του, κρίνω ότι ήταν ειλικρινής και ως εκ τούτου αυτή η αντίφαση δεν κρίνω ότι είναι τέτοιου βαθμού που να μπορεί να πλήξει την αξιοπιστία του στο σύνολο της. Μέσα απο την μαρτυρία του ΜΥ2 διέκρινα τις προσπάθειες του ιδίου ως Διευθύνοντα συμβούλου να συνεργαστεί με τις αρμόδιες αρχές και να πράξει ότι μπορούσε για να διασφαλίσει την ασφάλεια του υλικού. Άλλωστε η "άψογη" συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές και η τυπική στάση της εταιρείας του στις υποδείξεις των αρμοδίων αναγνωρίστηκε και από τους μάρτυρες κατηγορίας. Αποδέχομαι την θέση του ότι παρά το ότι τα αποτελέσματα για το υλικό στην Πάφο αμφισβητούντο για τους λόγους που ανέφερε και κυρίως λόγω των αποτελεσμάτων απο το εργαστήριο που αυτοί απέστειλαν το πρώτο δείγμα που τους δόθηκε σε συνδυασμό με τις αμφιβολίες που υπήρχαν για την λήψη δείγματος από το ορθό υλικό κατά την επαναληπτική δειγματοληψία στην Πάφο, προχώρησε με όλες τις υποδείξεις των αρχών και εξυγίανε το υλικό το οποίο και τελικά αποδεσμέυτηκε. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΥ2 στην ολότητα της ως αξιόπιστη. Ευρήματα Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα και την αποδεκτή μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον μου και η οποία προκύπτει απο την αξιολόγηση της ανωτέρω καταλήγω ότι τα αληθή και πραγματικά γεγονότα σε σχέση με την παρούσα υπόθεση είναι τα κάτωθι: - Η κατηγορούμενη εταιρεία στις 3/10/2011 εισήγαγε μέσω του Λιμανιού Λάρνακας, με το πλοίο Trans Ocean 2, 7.200 τόνους εκχυλισμένου, καβουρδισμένου, αποφλοιωμένου σογιάλευρου Αργεντινής κατόπιν σχετικής έγκρισης απο τις αρμόδιες αρχές. - Η κατηγορούμενη στις 3, 4 και 5 Οκτωβρίου 2011, πώλησε και έκθεσε προς πώληση, το πιο πάνω σογιάλευρο Αργεντινής στους αγοραστές του καταλόγου που η κατηγορούμενη έδωσε στο Υπουργείο, με ρητή αναφορά στα σχετικά δελτία αποστολής προς τους πελάτες ότι το προϊόν ήταν δεσμευμένο και δεν θα έπρεπε να πωληθεί μέχρι να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα από το Υπουργείο. - Κατά την διάρκεια της εκφόρτωσης του υλικού της εταιρείας στο Λιμάνι Λάρνακας οι αρμόδιοι επιθεωρητές, προέβαιναν σε δειγματοληψίες τα αποτελέσματα των οποίων έδειξαν, με βάση τα Τεκμήρια 6 και 7, ανίχνευση σαλμονέλλας ορότυπου Kedougou σε ένα εκ των 4 δειγμάτων, αυτού με αύξων αριθμό 185/2011 ενώ όλα τα υπόλοιπα ήσαν αρνητικά για την ύπαρξη σαλμονέλλας. Τα αποτελέσματα εκδόθηκαν στις 17/10/
3. - Η ανάλυση αυτή διενεργήθηκε με βάση συμφωνία υπεργολαβίας στο Διαπιστευμένο Εργαστήριο Ελέγχου Τροφίμων Ζωικής Προέλευσης του Τμήματος Κτηνιατρικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος. - Τα αποτελέσματα κοινοποιήθηκαν στην κατηγορούμενη αλλά και στους αγοραστές του υλικού. - Η κατηγορούμενη στις 18/11/2011, υπέβαλε ιεραρχική προσφυγή με βάση την οποία αμφισβητούσε τα αποτελέσματα στο ένα δείγμα και αφού διορίστηκε ανεξάρτητος λειτουργός διετάχθηκε η διεξαγωγή 2ης δειγματοληψίας στο υπό δέσμευση υλικό στις αποθήκες ανάκλησης του υλικού για τις οποίες το αρμόδιο τμήμα ενημερώθηκε με επιστολή της κατηγορούμενης ημερ.20/10/2011, Τεκμήριο
4. - Στις 25/10/2011 και στις 27/10/2011 το Υπουργείο ενημέρωσε την κατηγορούμενη - Τεκμήρια 16 και 17 αντίστοιχα, ότι οι επαναληπτικές δειγματοληψίες που έλαβαν χώρα στις 20 και 21 Οκτωβρίου 2011 σε κάποιες απο τις αποθήκες ανάκλησης έδειξαν ότι το υλικό στις αποθήκες αυτές δεν ήταν μολυσμένο και ως εκ τούτου αποδέσμευσε το υλικό αυτό αποστέλλοντας στην κατηγορούμενη και έντυπα αποδέσμευσης. - Το υλικό που βρισκόταν στις αποθήκες Αλφρέδος Ανδρέου & Υιοί Λτδ στην Πάφο, συνολικού βάρους 109 τόνων, σύμφωνα με το Τεκ.20 και 22, βρέθηκε μολυσμένο με σαλμονέλα ορότυπου Τενεσσι. Παρά την αμφισβήτηση για την ορθότητα των αναλύσεων η κατηγορούμενη με επιστολή της δήλωσε την πρόθεση της να προχωρήσει με εξυγιάνση του υλικού, πράγμα και το οποίο έπραξε με αποτέλεσμα το υλικό μετά την εξυγίανση και τις επαναληπτικές εξετάσεις του Υπουργείου να αποδεσμευτεί, ελεύθερο προς χρήση. - Το υλικό των 109 τόνων στις αποθήκες της Πάφου βρισκόταν στην ίδια αποθήκη με ίδιας φύσης υλικό άλλης εταιρείας, εις το οποίο επίσης ανιχνεύθηκε σαλμονέλα την ίδια περίοδο. - Η επαναληπτική 2η δειγματοληψία στην Πάφο λήφθηκε απο σωρό υλικού που βρισκόταν στον ίδιο χώρο με ταυτόσημο υλικό άλλης εταιρείας. Νομική Πτυχή Αδικημάτων και Εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση Τα 'αρθρα 3, 10 και 29 του Περί Ζωοτροφών και Προσθετικών των Ζωοτροφών (Έλεγχος Ποιότητας, Προμήθειας και Χρήσεως) Νόμος του 1993 (13(I)/1993) ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, (στο εξής ο «Νόμος») διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Εισαγωγή, πώληση και έκθεση προς πώληση υλικών 3.-

(1)Κανένα υλικό που θα χρησιμοποιηθεί για διατροφή των ζώων δε θα εισάγεται, πωλείται ή εκτίθεται για πώληση εκτός αν- (α) Πληρεί τέτοιες καθοριζόμενες λεπτομέρεις αναφορικά με τη φύση, σύσταση και ποιότητα του υλικού (β) δεν είναι προσβλημένο από έντομα, τρωκτικά, μύκητες και άλλους μικροοργανισμούς και γενικά δεν είναι ακατάλληλο για κατανάλωση από τα ζώα ή επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά (γ) είναι γενικά ελεύθερο από πιθανούς παθογόνους μικροοργανισμούς και επιτρέπεται η εισαγωγή ή πώληση του ή έκθεση του προς πώληση με βάση τον περί Μεταδοτικών Νόσων των Ζώων Νόμο (δ) δεν περιέχει οποιεσδήποτε ξένες ουσίες όπως σπόρους ζιζανίων, άμμο, χώμα, πυριτικές ουσίες που δε συναντώνται κάτω από κανονικές συνθήκες στο υλικό, αν δε οι ξένες ουσίες φυσικώς απαντώνται σ' αυτό δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα καθορισμένα επίπεδα.

(2)Πρόσωπο που εισάγει, πωλεί ή εκθέτει για πώληση οποιοδήποτε υλικό κατά παράβαση οποιασδήποτε παραγράφου του εδαφίου

(1)είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες λίρες και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή και στις δύο ποινές. Δηλητηριώδεις ή επικίνδυνες ή ανθυγιεινές ουσίες στις ζωοτροφές 10.-

(1)Κάθε πρόσωπο που- (α) Πωλεί υλικό για να χρησιμοποιηθεί στη διατροφή των ζώων· ή (β) έχει στις κτιριακές του εγκαταστάσεις με πρόθεση να το πωλήσει για διατροφή των ζώων υλικό που είναι έτοιμο για πώληση· ή (γ) εισάγει υλικό για να χρησιμοποιηθεί στη διατροφή των ζώων· ή, (δ) χρησιμοποιεί υλικό για διατροφή των ζώων, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος, αν η δειγματοληφθείσα ποσότητα του υλικού αποδειχθεί μετά από ανάλυση του δείγματος που λήφθηκε από αυτό ότι περιέχει— (α) Στην περίπτωση των παραγράφων (α), (β) ή (γ), οποιαδήποτε ουσία που καθορίζεται ως δηλητηριώδης ή επικίνδυνη ή ανθυγιεινή για οποιαδήποτε ζώα ή, μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά, για τον άνθρωπο· ή (β) στην περίπτωση της παραγράφου (δ), οποιαδήποτε ουσία που καθορίζεται ως δηλητηριώδης ή επικίνδυνη ή ανθυγιεινή για τον άνθρωπο μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από ζώα που τρέφονται με τέτοια υλικά.

(2)Αν κατά τη λήψη δικαστικών μέτρων με βάση το εδάφιον

(1), το πρόσωπο που κατηγορείται αποδείξει ότι εισήγαγε ή πώλησε το υλικό αυτό ή, σε περίπτωση αδικήματος βάσει της παραγράφου (β) του εδαφίου

(1), προτίθετο να πωλήσει αυτό σαν κατάλληλο μόνο για ζώα συγκεκριμένης κατηγορίας, τότε- (α) Στην περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων για αδίκημα εισαγωγής ή πώλησης, ή κατοχής με σκοπό την πώληση, υλικού που θεωρείται δηλητηριώδες ή ανθυγιεινό ή επικίνδυνο για ζώα, το πρόσωπο αυτό δε θα καταδικάζεται εξαιτίας του γεγονότος ότι η δειγματοληφθείσα ποσότητα του υλικού περιέχει οποιαδήποτε ουσία που είναι δηλητηριώδης ή ανθυγιεινή ή επικίνδυνη μόνο για ζώα διαφορετικής από τη συγκεκριμένη κατηγορία (β) στην περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων για αδίκημα χρήσης ή εισαγωγής ή πώλησης, ή κατοχής με σκοπό την πώληση, υλικού που είναι δηλητηριώδες ή ανθυγιεινό ή επικίνδυνο για τον άνθρωπο, το πρόσωπο αυτό δε θα καταδικάζεται εξαιτίας του γεγονότος ότι η δειγματοληφθείσα ποσότητα του υλικού περιέχει οποιαδήποτε ουσία δηλητηριώδη ή ανθυγιεινή ή επικίνδυνη για τους ανθρώπους μόνο αν ταϊζεται σε ζώα διαφορετικής από τη συγκεκριμένη κατηγορία.

(3)Αν κατά τη λήψη δικαστικών μέτρων για αδίκημα βάσει του εδαφίου

(1), το πρόσωπο που κατηγορείται αποδείξει ότι εισήγαγε ή πώλησε το υλικό αυτό ή, στην περίπτωση της παραγράφου (β) του εδαφίου

(1), ότι προτίθετο να πωλήσει αυτό, για χρησιμοποίηση σύμφωνα με γραπτές οδηγίες που δίδονται από αυτόν προς τον αγοραστή το πρόσωπο αυτό δε θα καταδικάζεται εξαιτίας του γεγονότος ότι η δειγματοληφθείσα ποσότητα του υλικού περιέχει οποιαδήποτε ουσία δηλητηριώδη ή ανθυγιεινή ή επικίνδυνη για τα ζώα ή τον άνθρωπο μόνο αν χρησιμοποιείται διαφορετικά και όχι σύμφωνα με τις οδηγίες αυτές.

(4)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου θεωρείται, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο- (α) Ότι κάθε ουσία καθοριζομένη για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού, ή (β) ότι κάθε ουσία καθοριζομένη για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου που ευρίσκεται στη δειγματοληφθείσα ποσότητα υλικού σε επίπεδο που υπερβαίνει τα επιτρεπτά όρια καθώς αυτά θα καθορίζονται, είναι συστατικό δηλητηριώδες ή ανθυγιεινό ή επικίνδυνο για τα ζώα ή τον άνθρωπο σε σχέση προς τα οποία η ουσία αυτή καθορίζεται με βάση τους Κανονισμούς ως δηλητηριώδης ή ανθυγιεινή ή επικίνδυνη.

(5)Πρόσωπο που παραβαίνει τις διατάξεις του εδαφίου

(1)είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες λίρες και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες λίρες ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μηνες ή και στις δύο ποινές. Ποινικά αδικήματα και ποινές 29.-

(1)Κάθε πρόσωπο που- (α) Παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου ή των Κανονισμών αναφορικά με την εγγραφή, ή έγκριση των εγκαταστάσεων ή των ενδιάμεσων, την έγκριση εισαγωγής, τις άδειες ή με τις διατάξεις αναφορικά με τον έλεγχο εισαγωγής υλικών δυνάμει του παρόντος Νόμου ή των Κανονισμών ή/και των σχετικών Κοινοτικών Κανονισμών ή των Κοινοτικών Αποφάσεων (β) εισάγει για πώληση ή δική του χρήση ή παρασκευάζει ή συσκευάζει για πώληση ή πωλεί ή έχει στην κατοχή του για πώληση υλικό που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί για διατροφή των ζώων του οποίου η εισαγωγή, παρασκευή, συσκευασία, κυκλοφορία ή εμπορία δε συνάδει με τις περί αδειών, εγκρίσεων ή πιστοποιητικών διατάξεις του παρόντος Νόμου ή των Κανονισμών ή/και των σχετικών Κοινοτικών Κανονισμών ή των Κοινοτικών Αποφάσεων (γ) παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με οποιουσδήποτε όρους της άδειας ή έγκρισης ή πιστοποιητικού που χορηγήθηκε σ' αυτόν (δ) αποκρύπτει, καταστρέφει, παραποιεί ή αρνείται να προσκομίσει οποιοδήποτε βιβλίο ή έγγραφο που θα ζητείτο για έλεγχο με βάση τον παρόντα Νόμο ή τους Κανονισμούς ή/και των σχετικών Κοινοτικών Κανονισμών ή των Κοινοτικών Αποφάσεων (ε) με οποιοδήποτε τρόπο παραμποδίζει ή παρακωλύει εξουσιοδοτημένο λειτουργό στην άσκηση των καθηκόντων του με βάση τον παρόντα Νόμο ή τους Κανονισμούς ή/και τους σχετικούς Κοινοτικούς Κανονισμούς ή τις Κοινοτικές Αποφάσεις, (στ) διακινεί ή εμπορεύεται υλικά προερχόμενα από χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς να γνωστοποιεί στην Αρμόδια Αρχή εκ των προτέρων και εντός του καθοριζομένου χρόνου την άφιξη των υλικών αυτών στην επικράτεια της Δημοκρατίας, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή, σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες λίρες ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή και στις δύο αυτές ποινές. Από την συνδυασμένη ερμηνεία και εφαρμογή της σχετικής με τα αδικήματα νομοθεσίας προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο είναι τα ακόλουθα: Α) η εισαγωγή του υλικού για χρήση στην διατροφή των ζώων Β) η έκθεση προς πώληση του υλικού Γ) η πώληση του υλικού Δ) ο εντοπισμός ουσίας σε αυτό επικίνδυνης για τον άνθρωπο Ε) κατοχή του υλικού αυτού σε κτιριακές εγκαταστάσεις Μέσα από την δοθείσα μαρτυρία ενώπιον μου και λαμβάνοντας υπόψη μου τα όσα ως γεγονότα δεν αμφισβητήθηκαν απο την Υπεράσπιση τα συστατικά στοιχεία της εισαγωγής υλικού, της έκθεσης προς πώληση, της πώλησης και της κατοχής σε κτιριακές εγκαταστάσεις κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Αυτό που απομένει να εξεταστεί είναι το κατά πόσο έχει εντοπιστεί στο υλικό αυτό ουσία επικίνδυνη για τον άνθρωπο και συνεπακόλουθα με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου το κατά πόσο το υλικό αυτό με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου ανωτέρω είναι πράγματι το υλικό που εισήχθηκε απο την κατηγορούμενη εταιρεία. Κατά πρώτο λόγο και με βάση τα ανωτέρω προκύπτει ξεκάθαρα μέσα απο την μαρτυρία ότι ενώπιον του Δικαστηρίου τα πρόσωπα που προέβησαν στις εργαστηριακές αναλύσεις δεν παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως μάρτυρες. Η ΜΚ3 πέραν απο επόπτρια σε μια εκ των περιπτώσεων δεν είχε οποιαδήποτε άλλη σχέση με τις αναλύσεις τα αποτελέσματα των οποίων μάλιστα υπεγράφησαν και απο άλλο συνάδελφο της. Το γεγονός ότι το εργαστήριο που αυτές διεξήχθησαν είναι διαπιστευμένο δεν μειώνει την ανάγκη που προκύπτει κατευθείας απο τον νόμο να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο η καλύτερη δυνατή μαρτυρία που στην προκειμένη περίπτωση σύμφωνα με το άρθρο 18

(5)του νόμου είναι το πρόσωπο που έκανε την ανάλυση. Βεβαίως λαμβάνω υπόψη μου ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής έστρεψε το επιχείρημα αυτό και αντίθετα προς την υπεράσπιση η οποία επίσης δεν παρουσίασε τα πρόσωπα που διεξήγαγαν τις αναλύσεις του δικού τους δείγματος, όμως με όλο τον σεβασμό ο συσχετισμός αυτός με βρίσκει αντίθετη και δεν μπορώ να τον δεκτώ. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να παρουσιάσει μαρτυρία με την οποία να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα αδικήματα. Η παράλειψη της να πράξει τούτο δεν δύναται να μην ληφθεί υπόψη λόγω παράλειψης της Υπεράσπισης να ενεργήσει επίσης τα δέοντα, αποδοχή της θέσης αυτής θα οδηγούσε σε ανεπίτρεπτη αντιστροφή του βάρους απόδειξης. Κρίνω βεβαίως σκόπιμο στο σημείο αυτό να σχολιάσω και το γεγονός ότι ουδεμία απάντηση δόθηκε στο εύλογο ερώτημα γιατί ενώ όλες οι εξετάσεις και αναλύσεις ολοκληρώνονταν σε περίοδο λίγων ημερών, για το επιδικο δείγμα χρειάστηκαν 11 ημέρες. Το ερώτημα αυτό παρέμεινε αναπάντητο δημιουργώντας περαιτέρω εύλογες κρίνω αμφιβολίες για την ορθότητα της ανάλυσης, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι στο μεσοδιάστημα παραδόθηκαν και δείγματα για ανάλυση της άλλης εταιρείας. Κατά δεύτερο λόγο, εξετάζοντας το σύνολο της μαρτυρίας και ιδιαίτερα την μαρτυρία σε σχέση με τις επαναληπτικές δειγματοληψίες στις αποθήκες στην Πάφο, προκύπτουν σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο το δείγμα που λήφθηκε στην Πάφο ήταν πράγματι απο το υλικό που η κατηγορούμενη εταιρεία εισήγαγε. Δεν μπορώ να παραβλέψω ότι το σχεδιάγραμμα που παρουσιάστηκε ως μέρος του Τεκμηρίου 20 παρουσιάζει τον όγκο του σογιαλεύρου της άλλης εταιρείας σαφώς μικρότερο απο τον ισχυριζόμενο όγκο σογιαλεύρου της κατηγορούμενης, ενώ είναι μη αμφισβητούμενο ότι το σογιάλευρο της άλλης εταιρείας ήταν σχεδόν το διπλάσιο σε τόνους απο το επίδικο. Ακόμα και αν δεκτώ ότι το σχεδιάγραμμα δεν ετοιμάστηκε ανταποκρινόμενο σε σωστή κλίμακα δεν ατονεί την αμφιβολία που δημιουργείται σε συνδυασμό πάντοτε την υπόλοιπη μαρτυρία γύρω απο το ίδιο θέμα. Η θέση του ΜΚ1 ότι δεν εκτελούν χρέη αστυνομικού οι επιθεωρητές για να ξέρουν αν τους υποδείχθηκε το σωστό υλικό, η μαρτυρία του ΜΥ1 για την χωροθέτηση της ίδιας της αποθήκης και την διαφορά με το σχεδιάγραμμα αλλά και την αποδεκτή μαρτυρία ότι το πρόσωπο που στοίβαξε το υλικό δεν ήταν παρών κατά την επαναληπτική δειγματοληψία, είναι ευρήματα που δεν μπορούν να με οδηγήσουν σε συμπέρασμα ασφαλές περί του ότι τα δείγματα που λήφθηκαν απο την Πάφο ανταποκρίνονται σε δείγματα του υλικού της κατηγορούμενης. Περαιτέρω οφείλω να σημειώσω την αμφιβολία που δημιουργήθηκε συνεπέια του αναπάντητου ερωτήματος γιατί ενώ το πρώτο δείγμα στο λιμάνι φάνηκε να είναι μολυσμένο με συγκεκριμένο ορότυπο σαλμονέλας, το δείγμα της Πάφου αφορούσε άλλο ορότυπο. Τα όσα προσπάθησαν οι μάρτυρες κατηγορίας να πούν σε σχέση με το ζήτημα αυτό δεν ήταν πειστικά αλλά αόριστα και γενικά αφήνοντας ουσιαστικά μετέωρη την αμφιβολία εάν το δείγμα της Πάφου τελικά λήφθηκε απο το υλικό της κατηγορούμενης ή όχι. Η αντίθετη περί τούτου κατάληξη μου θα ήτο ακροασφαλές και βασιζόμενη σε υποθέσεις που δεν επιτρέπονται. Με βάση τα ανωτέρω μια τέτοια κατάληξη θα έπληττε καίρια την υποχρέωση του Δικαστηρίου να εξετάσει κατά πόσο όλα τα συστατικά στοιχεία αποδείχτηκαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην παρούσα περίπτωση και με βάση τα πιο πάνω έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες οι οποίες δεν μπορούν να αγνοηθούν καθότι αφορούν ουσιαστικά σημεία των υπό εξέταση αδικημάτων. Με βάση τα όσα ανωτέρω προανέφερα είναι φανερό ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου η πορεία της υπόθεση είναι διαγεγραμμένη. Για σκοπούς όμως πληρότητας κρίνω σκόπιμο να αναφέρω και τα κάτωθι: Έχω εξετάσει τις εισηγήσεις της ευπαιδεύτης συνηγόρου της υπεράσπισης κυρίως όσον αφορά το ζήτημα του τρίτου δείγματος μάρτυρα που συνδέεται άμεσα με την διεξαγωγή δίκαιης δίκης και την κατοχύρωση και προστασία των δικαιωμάτων της κατηγορούμενης, ζήτημα που εγέρθηκε και στο στάδιο της απόφαση για την εκ πρώτης όψεως υπόθεση και το οποίο αποφασίσθηκε ότι θα εξεταστεί στο τέλος. Τα άρθρα 16 (1γ) και 17

(4)αναφέρουν τα κάτωθι: Υποδιαίρεση των δειγμάτων και ανάλυση τους από το Γεωργικό Χημικό 16.-

(1)Όταν δείγμα λαμβάνεται από επιθεωρητή με βάση τον καθοριζόμενο τρόπο, τότε αυτός το υποδιαιρεί σε τρία ίσα κατά το δυνατό μέρη, και διευθετεί ώστε κάθε μέρος να σημανθεί, σφραγισθεί και φυλαχθεί με ασφάλεια σύμφωνα με τον καθοριζόμενο τρόπο, και ο επιθεωρητής- (γ) για σκοπούς του άρθρου 17 θα κρατήσει το υπόλοιπο μέρος για εννέα μήνες. 17

(4)Σε περίπτωση κατά την οποία προσαφθούν κατηγορίες εναντίον προσώπου για παράβαση του παρόντος Νόμου ή/και των σχετικών Κοινοτικών Κανονισμών ή των Κοινοτικών Αποφάσεων και υπάρχει ή αναζητείται για παρουσίαση μαρτυρία με βάση αποτελέσματα της χημικής ανάλυσης δείγματος από υλικό που λήφθηκε από επιθεωρητή κατά τον καθοριζόμενο τρόπο αλλά προκύπτει ότι το δείγμα δεν έχει αναλυθεί από τον Κυβερνητικό Χημικό, το Δικαστήριο μπορεί ενεργώντας κατά την κρίση του ή κατόπιν αίτησης του προσώπου που βρίσκεται υπό κατηγορία ή του κατήγορου, να διατάξει ούτως ώστε το κρατηθέν μέρος του δείγματος να σταλεί στον Κυβερνητικό Χημικό για ανάλυση. Ενώπιον του Δικαστηρίου λέχθηκε ότι το δείγμα αυτό, το δείγμα μάρτυρας ως ονομάστηκε, κρατήθηκε και καταστράφηκε με την πάροδο των 9 μηνών αλλά εν πάση περιπτώση η καταχώρηση του κατηγορητηρίου 2 σχεδόν χρόνια μετά την λήψη του οδηγεί αναντίλεκτα σε ασφαλές συμπέρασμα ότι αυτό το δείγμα δεν υπήρχε κατά τον χρόνο που η υπόθεση καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο. Είναι επίσης προφανές ότι το υλικό δεν εξετάστηκε απο Κυβερνητικό χημικό και ουδέν ισχυρισμός περί τούτου δόθηκε. Είναι περαιτέρω κατάληξη μου και συμφωνώ στο σημείο αυτό με την εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της υπεράσπισης ότι η αναφορά στο νόμο στην φράση «προσαφθούν κατηγορίες» δεν δύναται να ερμηνευτεί χρονικά και ουσιαστικά πέραν από την καταχώρηση του κατηγορητηρίου ενώπιον Δικαστηρίου, συνεπώς κρίνω ότι οι αυστηρές ποινικές πρόνοιες του Νόμου στην παρούσα περίπτωση δεν ακολουθήθηκαν. Είναι θεωρώ δεδομένο ότι ο Νομοθέτης εισήγαγε τις πρόνοιες αυτές καθότι έκρινε σκόπιμο να διασφαλιστεί η εγκυρότητα των αποτελεσμάτων με τις ασφαλιστικές αυτές δικλείδες. Μέσα απο την εξουσία του Δικαστηρίου ακόμα και αυτεπάγγελτα ή έστω με αίτημα να εξεταστεί το τρίτο δείγμα μάρτυρας απο Κρατικό χημικό παραχωρείται στον κατηγορούμενο ένα ουσιαστικό δικαίωμα το οποίο είναι προφανές ότι στην υπό εξέταση περίπτωση η κατηγορούμενη εταιρεία απώλεσε, πολύ πριν προσαφθούν εναντίον της κατηγορίες. Συνεπώς ακόμα και αν προχωρούσα και έκρινα ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων η κατάληξη μου περί παραβίασης του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη θα οδηγούσε στο ίδιο αποτέλεσμα, ήτοι την απαλλαγή της κατηγορούμενης. Αναφορικά τέλος με την επίκληση της κατά τον νόμο υπεράσπισης που δύναται να αποδειχθεί απο την κατηγορούμενη, κρίνω ότι ενόψει των ανωτέρω και ιδιαίτερα της αποτυχίας απόδειξης των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων, η εξέταση της παρέλκει. Καταλήγοντας και με βάση τα όσα ανωτέρω προσπάθησα να εξηγήσω, η κατηγορούμενη απαλλάσσεται και αθωώνεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, λόγω αποτυχίας απόδειξης όλων των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων στον απαιτούμενο βαθμό. Σε σχέση με τα έξοδα της διαδικασίας, αυτά επιδικάζονται υπέρ της κατηγορουμένης και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής ως αυτά θα υπολογισθούν απο τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν απο το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................. Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο